Είναι τόσο προβλέψιμο το (σάπιο) σύστημά τους, που ο ανταγωνισμός για την κυβερνητική εναλλαγή γυρίζει ξανά και ξανά γύρω από σκάνδαλα, διαφθορά και διαφάνεια. Πολλά τέτοια επεισόδια έχουν παιχτεί από τη δεκαετία του 1980.
Κι αν δεν έχουν γίνει εκλογές με σκάνδαλα και διαφθορά! Από το γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι και τον Κοσκωτά, μέχρι το χρηματιστήριο, τους TOR M1, τις τηλεοπτικές άδειες και πάει λέγοντας. Τώρα το μενού εμπλουτίζεται με ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές. Νέα σοδειά από το εύφορο χωράφι του κέρδους και της διαπλοκής του κράτους με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Πραγματικά αστείρευτη παραγωγή...
Για την Ιστορία, τα μισά στελέχη της (εκσυγχρονιστικής) κυβέρνησης που έμεινε γνωστή ως ...αρχιερατείο της διαπλοκής μετακόμισαν στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μετά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (ορισμένα παραμένουν στον Τσίπρα). Περασμένα - ξεχασμένα.
 |
Η χώρα μας δεν διεκδικεί καμιά πρωτοτυπία... Σε άλλα (καπιταλιστικά) κράτη η επιχείρηση «κάθαρση από τη διαφθορά» έγινε σκηνοθέτης σαρωτικών μεταμορφώσεων και αναμορφώσεων του πολιτικού συστήματος. Το παράδειγμα της Ιταλίας ξεχωρίζει...
Από το 1992 που ξεκίνησε η επιχείρηση «καθαρά χέρια», 5.000 στελέχη του κράτους κρίθηκαν ύποπτα, περισσότερα από τα μισά μέλη του ιταλικού κοινοβουλίου κατηγορήθηκαν, περισσότερα από 400 δημοτικά συμβούλια διαλύθηκαν, κόμματα εξαφανίστηκαν και δημιουργήθηκαν άλλα, πολιτικοί και επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν.
Και όταν η ...αυτοκάθαρση του συστήματος ολοκληρώθηκε, ήρθε ο Μπερλουσκόνι! Η συνέχεια είναι γνωστή. Διαφθορά και κάθαρση «διά πάσαν νόσον» (του συστήματος).
