Μιλημένα...ξηγημένα

 

«Η λύση (στην ακρίβεια) είναι καλύτεροι μισθοί και καλύτερα εισοδήματα», λέει ο υπουργός Ανάπτυξης, με αφορμή τη «συμφωνία κυρίων» με 62 προμηθευτές και 10 αλυσίδες σούπερ μάρκετ για μειώσεις - κοροϊδία των τιμών σε 850 προϊόντα. Εστω κι έτσι, ομολογούν ότι είναι μια τρύπα στο νερό για τον λαό οι συμφωνίες τους, όπου τμήματα του κεφαλαίου ανταλλάσσουν μια πρόσκαιρη συγκράτηση των τιμών με νέα, μόνιμα μέτρα κρατικής στήριξης των επενδύσεων και της κερδοφορίας τους. Ποιος ευθύνεται όμως που οι μισθοί δεν γίνονται καλύτεροι και τα λαϊκά στρώματα βασανίζονται από τη μεγάλη ακρίβεια; Κάνει πως δεν θυμάται ο υπουργός ότι η κυβέρνηση έχει υπογράψει κι άλλη μια συμφωνία με τους εργοδότες και τους εργατοπατέρες, την περίφημη «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία», για να περνούν οι Συλλογικές Συμβάσεις από το κόσκινο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων.

Στη μία «συμφωνία» οι επιχειρηματικοί όμιλοι καθορίζουν πόσο πιο χαμηλά θα αμείβεται η δουλειά. Στην άλλη, πόσο θα ματώνει για να εξασφαλίσει τα απολύτως αναγκαία για την επιβίωσή του. Και οι δύο συμφωνίες έχουν στόχο να θωρακίσουν την κερδοφορία και τα συμφέροντα των ομίλων, απέναντι στις διεκδικήσεις του κινήματος για καλύτερους μισθούς και ουσιαστικά μέτρα για την ακρίβεια. Αυτό είναι και το κυβερνητικό πακέτο της ΔΕΘ σε μικρογραφία: Μόνιμοι κόφτες στους μισθούς, πρόσκαιρες προσφορές στο ράφι. Μόνιμη προστασία των κερδών, ψίχουλα με ημερομηνία λήξης για τον λαό. Μιλημένα - ξηγημένα, πάνω στις πλάτες του. Γι' αυτό στις 5 Σεπτέμβρη είναι η ώρα να μιλήσει ο λαός! Από το μεγάλο συλλαλητήριο των συνδικάτων, εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, βιοπαλαιστές αγρότες και νεολαία θα κάνουν τη δική τους αγωνιστική εξαγγελία, κόντρα στις «κοινωνικές συμφωνίες» του κεφαλαίου και των κομμάτων του: «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία - Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!».

Μεταγραφή Σαλάχ στην Τραμπζονσπόρ και «διπλωματία του ποδοσφαίρου» μεταξύ Τουρκίας και Αιγύπτου Του Νότη Μαριά

 

Πηγή: Associated Press

Η ποδοσφαιρική μετακόμιση του Μοχάμεντ Σαλάχ από τη Λίβερπουλ στην Τραμπζονσπόρ της Τουρκίας ξεπέρασε τα στενά όρια του ποδοσφαίρου, αγγίζοντας πλέον τα όρια της πολιτικής. Άλλωστε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο δεν είναι αθλητισμός αλλά business που προσφέρει θέαμα σε εκατομμύρια φιλάθλους που ταυτόχρονα αποτελούν μια κρίσιμη εκλογική δεξαμενή.

Έτσι τα δημοσιεύματα του διεθνούς, αραβικού και τουρκικού Τύπου για τη μεταγραφή Σαλάχ επικεντρώνονται στη «διπλωματία του ποδοσφαίρου», τονίζοντας ότι θα υποβοηθήσει την παραπέρα προσέγγιση Τουρκίας – Αιγύπτου.

Πολύ δε περισσότερο καθώς από την πρώτη στιγμή που εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον της Μπεσίκτας για την ένταξη του Σαλάχ στο ρόστερ της ο ίδιος ο Ερντογάν με παρέμβασή του ζήτησε να ενημερωθεί για τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων (https://spor.haber7.com 22/7/2026).

Και αυτό όχι μόνο από ποδοσφαιρικό ενδιαφέρον, καθώς ο ίδιος ο Ερντογάν ήταν άλλωστε στα νιάτα του ποδοσφαιριστής, αλλά κυρίως γιατί οσφραινόταν ήδη τον ευμενή διεθνή απόηχο που θα μπορούσε να έχει η ποδοσφαιρική μετακίνηση του Σαλάχ στην Τουρκία. Άλλωστε ο Σαλάχ, γνωστός για την πίστη του στο Ισλάμ, ταιριάζει απόλυτα στο προφίλ του πολιτικού Ισλάμ που θέλει να πουλήσει διεθνώς ο Ερντογάν. Ταυτόχρονα η τεράστια δημοφιλία του Σαλάχ θα μπορούσε να συμβάλει στην ωραιοποίηση της Τουρκίας στην κοινή γνώμη της Αιγύπτου, αυξάνοντας έτσι την πίεση από τα κάτω προς τον Αλ Σίσι για στενότερες σχέσεις με τον Ερντογάν.

Ο έλεγχος της πληροφορίας όπλο του πολέμου

 

Το Πεντάγωνο

Πηγή: Associated Press

Καθώς κλιμακώνονται οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, η πληροφορία και η μετάδοσή της γίνονται ακόμα περισσότερο μέρος των ανταγωνισμών. Η πολεμική προπαγάνδα δεν αρκεί να κατασκευάζει το «αφήγημα». Πρέπει ταυτόχρονα να περιορίζει, να καθυστερεί ή να εξαφανίζει την πληροφορία που μπορεί να το διαψεύσει. Δίπλα λοιπόν στους μηχανισμούς παραγωγής και διάχυσης της επίσημης προπαγάνδας, αναπτύσσονται μηχανισμοί ελέγχου, αποκλεισμού και εκφοβισμού της άλλης άποψης, ακόμα κι αν αυτή εκφράζεται στο πλαίσιο ενδοαστικών αντιθέσεων, προωθώντας ένα ανταγωνιστικό σχέδιο της ίδιας αστικής πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση, όσο γενικεύονται οι πολεμικές συγκρούσεις και βαθαίνουν οι ρωγμές στην ευρωατλαντική συμμαχία, όσο μεγαλώνει η λαϊκή απέχθεια για τα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών, τόσο αυτοί οι μηχανισμοί βγαίνουν στην επιφάνεια και γκρεμίζουν σαν τραπουλόχαρτα τα αστικά ιδεολογήματα περί «αντικειμενικότητας», «πλουραλισμού» και «ελευθερίας του Τύπου».

Χαρακτηριστική είναι η αποκάλυψη ότι η Κεντρική Διοίκηση των αμερικάνικων Ενόπλων Δυνάμεων (CENTCOM) διατηρεί μυστική λίστα δημοσιογράφων των οποίων οι ερωτήσεις πρέπει να αγνοούνται. Η «μαύρη λίστα» αποκαλύφθηκε όταν ο Richard Allee, αξιωματούχος του γραφείου Δημοσίων Υποθέσεων της CENTCOM, προειδοποίησε δημοσιογράφο ότι, αν συνέχιζε να τηλεφωνεί επίμονα και να ζητάει απαντήσεις για τις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, θα μπορούσε να βρεθεί σε μια λίστα «ανθρώπων που πρέπει να αγνοούνται». Και όταν ρωτήθηκε ευθέως αν η CENTCOM διατηρεί μια τέτοια λίστα, η απάντησή του ήταν καταφατική...