Για το χαμόγελο του επιχειρηματία…

28-12-2019

Προτού αποδεχθούμε σαν φυσιολογική την «αλληλεγγύη» των επιχειρήσεων, ας αναρωτηθούμε σε τι είδους κοινωνία επιθυμούμε να ζήσουμε. Σε μια κοινωνία δομημένη πάνω στην ελεημοσύνη του εκάστοτε μεγαλοεπιχειρηματία ή πάνω στην κοινωνική αλληλεγγύη;

Παναγιώτης Κολέλης

 

Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι διαχρονικά μια καλή ευκαιρία για να βγάλουμε στην επιφάνεια τον καλό μας εαυτό, να προσφέρουμε και να λάβουμε αγάπη, να συμπεριφερθούμε γενικότερα με μεγαλύτερη αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση στους συνανθρώπους μας, απ’ ότι κάνουμε συνήθως τον υπόλοιπο χρόνο μέσα στη χαοτική καθημερινότητα.

Από αυτή την περιβόητη αλληλεγγύη, δεν θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν – και να πρωτοστατούν – οι επιχειρήσεις που βρίσκουν μια καλή ευκαιρία να προωθήσουν δράσεις εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ) ώστε να δείξουν ένα υπεύθυνο, σοβαρό και κυρίως φιλεύσπλαχνο πρόσωπο απέναντι στην κοινωνία. Μια κοινωνία που πολλές φορές παγιδεύεται ανάμεσα στο έλασσον και χάνει το μείζον, που βολεύεται με το εφήμερο και το παροδικό και αδιαφορεί για την πραγματική έννοια και ουσία της αλληλεγγύης.

Προκαλούν οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής

 «Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη» – Αναθάρρησαν λόγω Αδαμαντίας.

Η κατάπτυστη τοποθέτηση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου που ξεπλένει τη Χρυσή Αυγή έδωσε φτερά στους ευσεβείς πόθους του Νίκου Μιχαλολιάκου και τους λοιπούς ναζί της εγκληματικής οργάνωσης και αδημονούν για ρεβανς.

Είναι χαρακτηριστικό το «ημερολόγιο δράσης 2020» που εξέδωσε η Χρυσή Αυγή με σύνθημα «θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη».

Πρόκειται για μία φράση που αποδίδεται στον υπουργό Προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, ο οποίος υποτίθεται ότι την εκστόμισε πριν αυτοκτονήσει μαζί με την οικογένειά του το 1945 λίγο πριν «πέσει» το Βερολίνο, που βρισκόταν υπό πολιορκία από τον σοβιετικό στρατό.

Νέα χρονιά με νέα δύναμη στον αγώνα για την ικανοποίηση των αναγκών μας

Το 2020 έρχεται φουριόζο με βαριά ατζέντα που του παραδίδει το 2019. Τα μέτωπα πολλά και ανοιχτά. 

Πρώτα απ' όλα οι εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η τουρκική αστική τάξη ανοίγει τα πάντα σε μια ευρύτερη περιοχή από τη Συρία, το Αιγαίο, την Κύπρο έως τη Βόρεια Αφρική, αμφισβητεί σύνορα, διεθνείς συμφωνίες και κυριαρχικά δικαιώματα. Επιδιώκει έτσι να υπερασπίσει τα συμφέροντά της σε μια περιοχή όπου οξύνονται οι αντιθέσεις και οι αντιπαραθέσεις, ιδιαίτερα ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και κράτη της ΕΕ, με στόχο τον έλεγχο εμπορικών και ενεργειακών δρόμων. Η ελληνική αστική τάξη, αξιοποιώντας το τουρκικό παιχνίδι προς τη Ρωσία, παίζει το χαρτί του προμαχώνα των ΝΑΤΟικών συμφερόντων στην περιοχή και μπαίνει ακόμα πιο βαθιά στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, καθώς προσδοκά ότι έτσι θα μπορέσει να εξασφαλίσει καλύτερα τη συμμετοχή της στα μεγάλα ενεργειακά παιχνίδια αλλά και στα σχέδια υποδομών των μονοπωλιακών ομίλων.

 

Στο πλαίσιο αυτό οξύνονται οι ανταγωνισμοί της με την τουρκική αστική τάξη, και βέβαια την ίδια στιγμή προχωράει σε παζάρια για σχέδια συνεκμετάλλευσης περιοχών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, στηρίζοντας τις ΝΑΤΟικής έμπνευσης διχοτομικές λύσεις στο Κυπριακό προκειμένου να εξασφαλίσει οφέλη για τα επιχειρηματικά της συμφέροντα. Η βαθύτερη εμπλοκή βάζει πιο βαθιά τη χώρα και το λαό στη δίνη των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών, με όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη.

Ποιος κόσμος τους θρηνεί;… Ποιος κόσμος τους αρνιέται;…

 

27-12-2019

Σχετικά με τον θάνατο των 4 Πακιστανών σε κοτοπουλάδικο στα Καλύβια Αττικής.

Νεk

 

Σχετικά με τον θάνατο των 4 Πακιστανών σε κοτοπουλάδικο στα Καλύβια Αττικής έγινε διαμαρτυρία στο υπουργείο εργασίας το απόγεμα της Δευτέρας. 

Άν και οι Πακιστανοί συνάδελφοι, που δουλεύουμε μαζί στην ίδια εταιρεία γραφικών τεχνών, δείξαν αρχικά ενδιαφέρον κι έγνεψαν καταφατικά, να βρεθούμε μαζί στο υπουργείο στις 6:30 μ.μ. δυστυχώς προτίμησαν κι αυτοί την πεπατημένη οδό των ντόπιων συναδέλφων, δηλαδή της απουσίας ή ίσως και της επίκαιρης χριστουγεννιάτικης “γιορτής και ωχαδελφοσύνης” των ανθρώπων, το χρονιάτικο πανηγύρι του καταναλωτισμού.

Την επομένη μάλιστα είχα και μιά “φανταστική συνομιλία” με συνάδελφο, όπου έμεινα κάγκελο.

Τρίγωνα κάλαντα για... τα Άγραφα!

 

Τρίγωνα κάλαντα για... τα Άγραφα! 

 

Τρία υπέροχα μικρά παιδιά ο Μανόλης, η Κατερίνα και ο Άγγελος, που από πολύ μικρή ηλικία επισκέπτονται μαζί με τους γονείς και τους θείους τους την Ευρυτανία και τα θεόμορφα Άγραφα, μάς χάρισαν το ωραιότερο γιορτινό δώρο! 

  Τα κάλαντα που σκάρωσαν τα ίδια, με θέμα τι άλλο; Αυτό που μας απασχολεί όλους...

Απολαύστε τα :

Διόδια: Βαρύς ο «λογαριασμός» για το λαό

 

Το βαρύ «λογαριασμό» για τα εξασφαλισμένα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων καλούνται να τον πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα τόσο με την έμμεση και άμεση φορολογία για τους «μποναμάδες» του αστικού κράτους στους κατασκευαστές,

όσο και με τον «βαρύ πέλεκυ» των διοδίων, όπως εξάλλου έχουν την «ευκαιρία» να διαπιστώσουν «ιδίοις όμμασι» οι εκδρομείς αυτών των ημερών των γιορτών.

 

Διόδια: Βαρύς ο «λογαριασμός» για το λαό

Ανέκδοτο...

Ακούγεται σαν ανέκδοτο αλλά δεν είναι: Παρεμβαίνοντας στην αντιπαράθεση για τις εξελίξεις στη Λιβύη και με πρόσχημα την εξεύρεση «πολιτικής λύσης», το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κάλεσε «όλους τους εξωτερικούς παράγοντες να σταματήσουν να τροφοδοτούν τη σύγκρουση στη Λιβύη (...) να αποφύγουν να επιδεινώσουν την πολιτική σύγκρουση και να υποστηρίξουν την επιστροφή στην πολιτική διαδικασία που διευκολύνεται από τα Ηνωμένα Εθνη». Τι να πει κανείς γι' αυτήν την ανακοίνωση των ΗΠΑ, οι οποίες, μαζί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που κινούν και σήμερα τα νήματα στη Λιβύη, πρωτοστάτησαν το 2011 σε «πολύχρωμες επαναστάσεις» και στην «αραβική άνοιξη», πριν αναλάβουν δράση τα κανόνια, για να αιματοκυλήσουν το λαό της χώρας και να σπείρουν το χάος, που τους παρασέρνει μέχρι σήμερα σε περιπέτειες και νέες συρράξεις, όπως αυτή που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.

Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

Στέργιος Βασιλείου

 

4 ώρες ·

Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

«Μαργαριτάρια» προς τέρψη και θυμό

- Η ανισότητα είναι κινητήρια δύναμη προόδου. Πρέπει να είμαστε άνισοι, να υπάρχει ανισότητα γιατί η ισότητα φέρνει στασιμότητα και ακινησία όπως στις χώρες της ισοπέδωσης και της ακινησίας (σ. όχι δεν είναι οι κοινωνικοπολιτικές αντιθέσεις κινητήρια δύναμη της εξέλιξης και της ιστορίας, είναι η ύπαρξη πλουσίων και φτωχών, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων! Μήπως και η ύπαρξη δούλων και δουλοκτητών;;; )

- «το να λέμε ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και η φτωχοί φτωχότερο είναι ψέμα. Ψέμα παντού ανά την υφήλιο. Οι πλούσιοι μπορεί να έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί λιγότερο φτωχοί… καμία σύγκριση, όλοι οι δείκτες έχουν βελτιωθεί» (σ. πάει η σχετική και απόλυτη φτώχεια και μετράει με τα μέτρα του Σκρουντζ, ο έχων μια δεκάρα αποκτώντας δύο δεκάρες είναι… 100% πλουσιότερος!).

Με δράκους δεν ζει κανείς!

Του Αεροπεζοναύτη

Ένας ακόμη χρόνος προστίθεται στη ζωή μας, με τις ευχές και τις προσδοκίες, πως θα είναι καλύτερος, πιο όμορφος, για να ανθίσουν τα χαμόγελα, σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Μέρες που είναι, αναζητούμε το μέλλον τους, ανιχνεύοντας τα μάτια τους.
Δυστυχώς όμως, εκεί στα μάτια της παιδικής αθωότητας, τα δικά μας μάτια σκοτεινιάζουν, βουρκώνουν και θολώνουν…

Ανάμεικτα τα συναισθήματα, αγάπης, θυμού, φόβου αγωνίας αλλά και ελπίδας κυριαρχούν στην καρδιά μας.

Βλέπω τον κόσμο σαν φωτιά που σιγοκαίει και φουντώνει και έναν καπνό να έρχεται από παντού, που τίποτε καλό δεν προμηνύει και αυτό με θυμώνει.

Πούτιν για Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ: “Ο Στάλιν δε συναντήθηκε απευθείας με το Χίτλερ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες το έκαναν αυτό”

 

 

26-12-2019

Ο Ρώσος πρόεδρος υπερασπίστηκε την απόφαση της ΕΣΣΔ να υπογράψει το σύμφωνο, στηλιτεύοντας την υποκρισία της Δύσης και το αισχρό ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου, παράλληλα ωστόσο επιχείρησε να παρουσιάσει στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού ως “θύματα” του “σταλινικού καθεστώτος”. 

Κατιούσα

 

Το 2020 σηματοδοτεί την 75η επέτειο από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως κάνει συστηματικά τα τελευταία χρόνια, αξιοποιεί πτυχές του σοβιετικού παρελθόντος για να ενισχύσει τη δημοφιλία του, δεδομένης και της μεγάλης απήχησης που εξακολουθεί να έχει η ΕΣΣΔ και προσωπικά ο Ιωσήφ Στάλιν στην κοινή γνώμη της χώρας τους, όπως πιστοποιούν αλλεπάλληλες έρευνες. Παράλληλα το ιστορικό παρελθόν χρησιμεύει και ως ένα εργαλείο στη σημερινή αντιπαράθεση της καπιταλιστικής Ρωσίας προς τις δυτικές δυνάμεις.

Μιλώντας λοιπόν στο Ανώτατο Ευρασιατικό Οικονομικό Συμβούλιο στο Λένινγκραντ πριν λίγες μέρες, ο Ρώσος πρόεδρος, αναφερόμενος στο σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ, είπε πως πριν από αυτό μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών είχαν ήδη υπογράψει συμφωνίες με τη χιτλερική Γερμανία, σε αντίθεση όμως με την ΕΣΣΔ, καμία άλλη χώρα δεν έχει μιλήσει ανοιχτά για το ζήτημα:

Ψηλά τη σημαία σύντροφοι – Η υποστολή της κόκκινης σημαίας από το Κρεμλίνο

26-12-2017

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, το λάβαρο που είχε καρφωθεί στην καρδιά του φασισμού στο Ράιχσταγκ, υποστελλόταν από το Κρεμλίνο, για να ανέβει στη θέση της η τρίχρωμη ρωσική σημαία. Αλλά οι λαοί δεν υποστέλλουν τη σημαία της πάλης τους κι αυτό εξακολουθεί να στοιχειώνει τις κυρίαρχες τάξεις.

Κατιούσα
 

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες
(…)
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, το λάβαρο που είχε καρφωθεί στην καρδιά του φασισμού στο Ράιχσταγκ, υποστελλόταν από το Κρεμλίνο, για να ανέβει στη θέση της η τρίχρωμη ρωσική σημαία, επισφραγίζοντας την επικράτηση της αντεπανάστασης.

Την επόμενη ημέρα, ο Ριζοσπάστης κυκλοφορούσε με ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο, που πήγαινε ενάντια στο ρεύμα της αντίδρασης, όταν όλα τα σκιαζε η φοβέρα της αντεπανάστασης και τα πλάκωνε η μισθωτή σκλαβιά κι ο κόσμος της εκμετάλλευσης, που “εκεί που σάπιζε, ξανατονώθηκε…”

ΑμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια για επικίνδυνες «συμπράξεις» ενάντια στον «εχθρό λαό»

Η συγκρότηση του «Ενιαίου Φορέα Επιτήρησης Συνόρων» από την κυβέρνηση της ΝΔ είναι ο τελευταίος κρίκος μιας μακράς αλυσίδας αντιδραστικών αποφάσεων και ευρωατλαντικών κατευθύνσεων για τη στρατιωτικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας και την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων στη λεγόμενη «εσωτερική ασφάλεια»

Από «αντιτρομοκρατική» άσκηση στην ΕΕ με τη συμμετοχή στρατού και Σωμάτων Ασφαλείας

Η δημιουργία του «Ενιαίου Φορέα Επιτήρησης Συνόρων» (ΕΝΦΕΣ), που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ πριν από λίγες μέρες στη Βουλή, ως τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Αμυνας, συνιστά ένα ακόμη βήμα στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας και εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεων στην «επιτήρηση» της «εσωτερικής ασφάλειας», που προωθείται εντατικά τα τελευταία χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, με διάφορα προσχήματα, στη βάση των κατευθύνσεων ΝΑΤΟ και ΕΕ.

 Αυτήν τη φορά, συσχετίζοντας το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό με την «εσωτερική ασφάλεια», η επιτήρηση των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων της ελληνικής επικράτειας ανατίθεται σε έναν νέο φορέα, ο οποίος θα στελεχώνεται «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης» με αποσπάσεις πολιτικού και ένστολου προσωπικού από τα υπουργεία Εθνικής Αμυνας, Ναυτιλίας και Προστασίας του Πολίτη, ενώ θα «διατίθενται για την εκπλήρωση του σκοπού του επανδρωμένα ή μη, πλωτά, χερσαία και εναέρια μέσα».

Οπως κατήγγειλαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, απαιτώντας την απόσυρση της τροπολογίας, πρόκειται για ένα υβριδικό ένοπλο σώμα που ενισχύει ακόμα παραπέρα την καταστολή σε βάρος προσφύγων και μεταναστών και που όταν απαιτηθεί, το κράτος και οι αστικές κυβερνήσεις θα το στρέψουν ενάντια στο λαό.

Μπροστά σε νέους αγώνες

Η νέα χρονιά που μπαίνει σε λίγες μέρες, βρίσκει τις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε θέση μάχης, μαζί με το αγωνιστικό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων και των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Πάνω στη στέρεή βάση των αγώνων που αναπτύχθηκαν όλο το 2019 για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού, στο προσκήνιο μπαίνει επιτακτικά η ανάγκη για κλιμάκωση ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, η πάλη για να βγουν ακόμα πιο αποφασιστικά στο προσκήνιο οι εργατικές - λαϊκές ανάγκες, να μπουν ακόμα περισσότερες δυνάμεις στον αγώνα, να γίνουν ουσιαστικά βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας.

Ζήτημα αιχμής είναι η οργάνωση της μάχης και η ενίσχυση του απεργιακού μετώπου για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενάντια στο νέο χτύπημα που προωθεί η κυβέρνηση, ολοκληρώνοντας το έγκλημα όλων των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.

Η άλλη όψη

  Πηγή: Eurokinissi

Χρόνος μπαίνει - χρόνος βγαίνει, ανάμεσα στις «σταθερές» των κυβερνήσεων - από τον ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ - είναι η «παρηγοριά στον άρρωστο», τα επιδόματα του λεγόμενου «κοινωνικού μερίσματος» για τα πιο ακραία θύματα της βάρβαρης πολιτικής τους.

Οσο εύκολο ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ να πουλάει «ευαισθησία» μοιράζοντας εφάπαξ μερικά ευρώ στους πιο εξαθλιωμένους, άλλο τόσο είναι και για τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία αφήνει μάλιστα «υποσχέσεις» για επιπλέον «ανταμοιβές» αν εφαρμοστεί απαρέγκλιτα η πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της αφαίμαξης δηλαδή του λαϊκού εισοδήματος.

Ο καβγάς τους για το ποιος αναδιανέμει καλύτερα τη φτώχεια αποτυπώθηκε με τον πιο κυνικό τρόπο και στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, όπου η απόσταση ανάμεσα στην «πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ και στη «συντήρηση» της ΝΔ έφτασε να μετριέται σε μερικές ...υποδιαιρέσεις του ευρώ και στο πόσα «φίλτρα» ή «κόφτες» θα ισχύσουν για να προσδιοριστούν οι φτωχότεροι από τα λαϊκά στρώματα που θα πάρουν την εφάπαξ ενίσχυση.

Εξω από το δρόμο της ανάπτυξης οι διαδηλωτές...

Αμέσως μετά τη δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στη Βουλή ότι η κυβέρνηση θα φέρει νομοθετική ρύθμιση για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, βγήκαν και οι «κοινωνικοί εταίροι» της κυβέρνησης. Με ανακοινώσεις τους επιχειρούν να «πείσουν» το λαό για το πόσο ωφέλιμος θα είναι για όλους μας ο περιορισμός των διαδηλώσεων. Υπαγορεύουν μάλιστα και συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με πρώτιστο το «διαδηλωσόμετρο». Δεν λείπουν βέβαια οι σπαραξικάρδιες αναφορές για τους δοκιμαζόμενους μικρεμπόρους, που στενάζουν κάτω από τα συνθήματα των διαδηλωτών. Οι πορείες είναι η αιτία που δεν μπαίνει άνθρωπος στα μαγαζιά του κέντρου της Αθήνας.

Οχι, δεν φταίνε οι πενιχροί μισθοί, οι συντάξεις πείνας και το κόψιμο των Δώρων που έδιναν ζωή στην αγορά, ιδιαίτερα τις εορταστικές περιόδους. Δεν φταίνε η ανέχεια και η ακραία φτώχεια που κάνουν την κατανάλωση απαγορευτική για μεγάλα λαϊκά στρώματα. Δεν φταίει η φοροληστεία σε εργαζόμενους, συνταξιούχους αλλά και επαγγελματίες που κάνει καθημερινή παράσταση «το θάνατο του εμποράκου». Για όλα φταίνε οι διαδηλώσεις.