Αγωνία

«Και πώς να επικαλεστείς το διεθνές δίκαιο και να καταφύγεις σε διεθνή δικαστήρια για το όποιο δίκαιο θέλεις να διεκδικήσεις, όταν στην εσωτερική ζωή παραβιάζεται προκλητικά η απονομή δικαιοσύνης και καταρρέει στην κοινωνία το περί δικαίου αίσθημα; (...) Με τις επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να προστατεύεται η πολιτική εξουσία με σκοπό να ενισχυθεί η αντοχή της στον χρόνο. Δεν προστατεύονται όμως τα εθνικά συμφέροντα και η αντοχή της χώρας στο μέλλον». Το «παράπονο» γνωστού δημοσιολόγου, στην εφημερίδα «Αυγή», είναι παραπάνω από ενδεικτικό για τις πραγματικές ανησυχίες τους πίσω από τον «αχό» που σηκώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αστικές δυνάμεις, ακόμα και φωνές από το εσωτερικό της ΝΔ, για την κρατική καταστολή που εντείνεται. Ο κουρνιαχτός αυτός όχι μόνο δεν έχει σχέση με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, που υπηρετεί η ένταση της καταστολής, αλλά έρχεται να την υπηρετήσει. Αυτή είναι η μεγάλη αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων, που αναζητούν ένα λίγο διαφορετικό μείγμα καταστολής και ενσωμάτωσης του λαού στα σχέδια της αστικής τάξης και ταυτόχρονα «αλληλοκαρφώνονται» για το ποιος υπονομεύει με τη στάση του την «εθνική» συναίνεση και τη στοίχιση του λαού στα προτάγματα αυτά. Εντελώς αντίθετη πρέπει να 'ναι η αγωνία του λαού. Το πραγματικό δίλημμα για εκείνον είναι αν θα επιτρέψει το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής - με τις κάλπικες προσδοκίες και το ρόπαλο - ή αν θα περάσει στην αντεπίθεση με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες του.

Η σφαγή των κομμουνιστών της Ινδονησίας, ένα ξεχασμένο ολοκαύτωμα

Η σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων κομμουνιστών, 29/12/1965, από τον Ινδονησιακό στρατό φτάνει στο αποκορύφωμά της.

27 Γενάρη, ήταν η Διεθνής Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ. Στις 27 Γενάρη 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωνε τους εναπομείναντες φυλακισμένους του κολαστηρίου του Άουσβιτς, δίνοντας τέλος στη μεγαλύτερη θηριωδία που γνώρισε η ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα.

Αναμφίβολα, το εβραϊκό Ολοκαύτωμα και η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 αποτελούν τις δύο μεγαλύτερες μαζικές σφαγές του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για εγκλήματα που δεν πρέπει να σβηστούν ποτέ από την συλλογική μνήμη των λαών, όσες δεκαετίες κι’ αν περάσουν. Υπάρχουν ωστόσο και οι «λησμονημένες» πλευρές της Ιστορίας, τα «ξεχασμένα» ολοκαυτώματα στα οποία ο δυτικός Τύπος και ευρύτερα η αστική ιστοριογραφία έχουν φροντίσει να αποδώσουν ελάχιστη σημασία, είτε προσπερνώντας τα ως ασήμαντες λεπτομέρειες της παγκόσμιας Ιστορίας, είτε διαστρεβλώνοντας τις πραγματικές τους διαστάσεις. Ένα κορυφαίο παράδειγμα τέτοιου, «ξεχασμένου» ολοκαυτώματος, είναι η μεγάλη σφαγή των κομμουνιστών της Ινδονησίας, την περίοδο 1965-1966.

ΗΠΑτίτιδα Β': Όλη η Ελλάδα ένα απέραντο ΒΑΣΗλειο με μια πανίσχυρη ΒΑΣΗλεία — Κατάπτυστο κείμενο στην τούρλα των γιορτών για «ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση» παντού! - Ασυλία και στο προσωπικό του προξενείου των ΗΠΑ - Θα τους πληρώσουμε κι από πάνω — ΚΚΕ: Ο λαός να καταδικάσει την ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις

Η ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ

Στη Βουλή το κατάπτυστο κείμενο που καθιστά τη χώρα μαγνήτη κινδύνων

Παρασκευή 27/12/2019 - 17:00 - Ενημέρωση: Παρασκευή 27/12/2019 - 17:28

Σαν τον «κλέφτη» η κυβέρνηση επέλεξε να καταθέσει παραμονές Χριστουγέννων στη Βουλή (αρχικά στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων) προς κύρωση το νομοσχέδιο για το λεγόμενο Πρωτόκολλο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Βασικά τη νέα διμερή στρατιωτική συμφωνία που ενισχύει το «αποτύπωμα της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη χώρα», όπως αρέσκονται να λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες, που καθιστά τη χώρα ορμητήριο των AμερικανοΝΑΤΟικών δολοφόνων και το λαό «στόχο» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η σφαγή του Ρομπόσκι: 8 χρόνια αναζητείται δικαιοσύνη

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Διεθνη 28 Δεκεμβρίου 2019  

 

 

Το απόγευμα της 28 Δεκέμβρη 2011, μια ομάδα 38 χωρικών με 50 μουλάρια φορτωμένα με τρόφιμα και καύσιμα, μπήκαν στο δρόμο της επιστροφής για το Ρομπόσκι, από τα παραμεθόρια χωριά του Ιράκ, στα τουρκοϊρακινά σύνορα, στην επαρχία Σιρνάκ. Εκείνη η Τετάρτη  ξεκίνησε σαν άλλη μια συνηθισμένη μέρα.

Αμερικανικό Predator drone. Σήμερα η Τουρκία κατασκευάζει δικά της μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα ANKA-S, με τη βοήθεια των ΗΠΑ.

Στα πλαίσια των συμφωνιών για ανταλλαγή πληροφοριών με την Τουρκία (από τον Νοέμβρη του 2007), ένα αμερικάνικο μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ένα Predator drone, ανιχνεύει και παρακολουθεί την κίνηση της ομάδας των χωρικών, για πέντε ώρες. 
Οι Αμερικάνοι ενημερώνουν την τουρκική στρατιωτική διοίκηση της περιοχής, σημειώνοντας ότι πρόκειται, πιθανά, για διέλευση ύποπτης ομάδας Κούρδων ένοπλων μαχητών του PKK.

«Το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι» - Σ’ ευχαριστούμε Θάνο, καλό ταξίδι…

«Ενάμιση μήνα τώρα βρίσκομαι σ΄ ένα δωμάτιο του νοσοκομείου παλεύοντας μ΄ ένα ανόητο πυρετό που επιμένει. Σας γράφω σήμερα γιατί αισθάνομαι πιο δυνατός κι είμαι σίγουρος ότι θα σας συναντήσω σύντομα. “Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος. Το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι” που λέει και ο αγαπημένος μου Χικμέτ», μας έγραψες, Θάνο.

Δεν συναντηθήκαμε σύντομα, όμως σίγουρα θα βρεθούμε ξανά...

Μέχρι τότε, κρατάμε φυλαχτό τους στίχους του αγαπημένου μας Χικμέτ…

Σ’ ευχαριστούμε για τις μουσικές και τα τραγούδια σου…

Σ’ ευχαριστούμε για τις υπέροχες στιγμές που απλόχερα μας χάρισες…

Έφυγες όρθιος... καλό ταξίδι…

Είμαι μέσα στο φως που προχωρεί
Τα μάτια μου είναι πλημμυρισμένα από πόθους
Ειν΄ ωραίος ο κόσμος
Ειν΄ ωραίος ο κόσμος

Τα μάτια μου δεν κουράζονται να βλέπουνε τα δέντρα
Τα δέντρα τα τόσο γεμάτα από ελπίδα
Τα δέντρα τα τόσο πράσινα

Ένα μονοπάτι ηλιόλουστο τραβάει μέσα απ΄ τις μουριές
Είμαι στο παράθυρο του νοσοκομείου
Δε νιώθω τη μυρωδιά των γιατρικών
Κάπου πρέπει ν΄ ανθίζουν τα γαρούφαλα
Δε νιώθω τη μυρωδιά των γιατρικών

Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος
Το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι.

Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

«Κάτσε καλά, μη σε τυλίξω σε μια κόλλα χαρτί…»

Του Αεροπεζοναύτη
Η τρομοκρατία της αστικής τάξης κακοφόρμισε, αλλά η μαυρίλα και η μπόχα της βρήκε όχι μόνο ευήκοα ώτα, αλλά στυλοβάτες και πρόθυμους σε όλα τα κυβερνητικά κόμματα διαχρονικά, με τη διαφορά ότι η ΝΔ τώρα την φύσηξε και την έβγαλε με νόμο και τάξη στον δρόμο.

Το τελευταίο διάστημα, ως σχέδιο που εξυφαίνεται, σχεδόν όλο το σύστημα καταστολής των λαϊκών αγώνων τέθηκε ταχύτατα στην υπηρεσία της τάξης και του νόμου, λες και το φάντασμα του κομμουνισμού που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, πάνω από τα κέρδη της αστικής τάξης, προσγειώθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου!

Από ό,τι φαίνεται ο κ. Χρυσοχοΐδης «αποδέχτηκε» την -σημαδεμένη- πρόταση της Ένωσης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης οι οποίοι ζητούν να τοποθετηθούν κάμερες στις στολές των αστυνομικών των ΜΑΤ ώστε να καταγράφονται τα πάντα στις διαδηλώσεις και στην κατά πρόσωπο καταστολή, δηλαδή on line βιντεοφακέλωμα όσων υψώνουν γροθιά στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού!
Σαν να μην έφτανε αυτό έρχεται ρεπορτάζ στα ΜΜΕ το οποίο αναφέρει:

Για το χαμόγελο του επιχειρηματία…

28-12-2019

Προτού αποδεχθούμε σαν φυσιολογική την «αλληλεγγύη» των επιχειρήσεων, ας αναρωτηθούμε σε τι είδους κοινωνία επιθυμούμε να ζήσουμε. Σε μια κοινωνία δομημένη πάνω στην ελεημοσύνη του εκάστοτε μεγαλοεπιχειρηματία ή πάνω στην κοινωνική αλληλεγγύη;

Παναγιώτης Κολέλης

 

Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι διαχρονικά μια καλή ευκαιρία για να βγάλουμε στην επιφάνεια τον καλό μας εαυτό, να προσφέρουμε και να λάβουμε αγάπη, να συμπεριφερθούμε γενικότερα με μεγαλύτερη αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση στους συνανθρώπους μας, απ’ ότι κάνουμε συνήθως τον υπόλοιπο χρόνο μέσα στη χαοτική καθημερινότητα.

Από αυτή την περιβόητη αλληλεγγύη, δεν θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν – και να πρωτοστατούν – οι επιχειρήσεις που βρίσκουν μια καλή ευκαιρία να προωθήσουν δράσεις εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ) ώστε να δείξουν ένα υπεύθυνο, σοβαρό και κυρίως φιλεύσπλαχνο πρόσωπο απέναντι στην κοινωνία. Μια κοινωνία που πολλές φορές παγιδεύεται ανάμεσα στο έλασσον και χάνει το μείζον, που βολεύεται με το εφήμερο και το παροδικό και αδιαφορεί για την πραγματική έννοια και ουσία της αλληλεγγύης.

Προκαλούν οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής

 «Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη» – Αναθάρρησαν λόγω Αδαμαντίας.

Η κατάπτυστη τοποθέτηση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου που ξεπλένει τη Χρυσή Αυγή έδωσε φτερά στους ευσεβείς πόθους του Νίκου Μιχαλολιάκου και τους λοιπούς ναζί της εγκληματικής οργάνωσης και αδημονούν για ρεβανς.

Είναι χαρακτηριστικό το «ημερολόγιο δράσης 2020» που εξέδωσε η Χρυσή Αυγή με σύνθημα «θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη».

Πρόκειται για μία φράση που αποδίδεται στον υπουργό Προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, ο οποίος υποτίθεται ότι την εκστόμισε πριν αυτοκτονήσει μαζί με την οικογένειά του το 1945 λίγο πριν «πέσει» το Βερολίνο, που βρισκόταν υπό πολιορκία από τον σοβιετικό στρατό.

Νέα χρονιά με νέα δύναμη στον αγώνα για την ικανοποίηση των αναγκών μας

Το 2020 έρχεται φουριόζο με βαριά ατζέντα που του παραδίδει το 2019. Τα μέτωπα πολλά και ανοιχτά. 

Πρώτα απ' όλα οι εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η τουρκική αστική τάξη ανοίγει τα πάντα σε μια ευρύτερη περιοχή από τη Συρία, το Αιγαίο, την Κύπρο έως τη Βόρεια Αφρική, αμφισβητεί σύνορα, διεθνείς συμφωνίες και κυριαρχικά δικαιώματα. Επιδιώκει έτσι να υπερασπίσει τα συμφέροντά της σε μια περιοχή όπου οξύνονται οι αντιθέσεις και οι αντιπαραθέσεις, ιδιαίτερα ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και κράτη της ΕΕ, με στόχο τον έλεγχο εμπορικών και ενεργειακών δρόμων. Η ελληνική αστική τάξη, αξιοποιώντας το τουρκικό παιχνίδι προς τη Ρωσία, παίζει το χαρτί του προμαχώνα των ΝΑΤΟικών συμφερόντων στην περιοχή και μπαίνει ακόμα πιο βαθιά στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, καθώς προσδοκά ότι έτσι θα μπορέσει να εξασφαλίσει καλύτερα τη συμμετοχή της στα μεγάλα ενεργειακά παιχνίδια αλλά και στα σχέδια υποδομών των μονοπωλιακών ομίλων.

 

Στο πλαίσιο αυτό οξύνονται οι ανταγωνισμοί της με την τουρκική αστική τάξη, και βέβαια την ίδια στιγμή προχωράει σε παζάρια για σχέδια συνεκμετάλλευσης περιοχών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, στηρίζοντας τις ΝΑΤΟικής έμπνευσης διχοτομικές λύσεις στο Κυπριακό προκειμένου να εξασφαλίσει οφέλη για τα επιχειρηματικά της συμφέροντα. Η βαθύτερη εμπλοκή βάζει πιο βαθιά τη χώρα και το λαό στη δίνη των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών, με όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη.

Ποιος κόσμος τους θρηνεί;… Ποιος κόσμος τους αρνιέται;…

 

27-12-2019

Σχετικά με τον θάνατο των 4 Πακιστανών σε κοτοπουλάδικο στα Καλύβια Αττικής.

Νεk

 

Σχετικά με τον θάνατο των 4 Πακιστανών σε κοτοπουλάδικο στα Καλύβια Αττικής έγινε διαμαρτυρία στο υπουργείο εργασίας το απόγεμα της Δευτέρας. 

Άν και οι Πακιστανοί συνάδελφοι, που δουλεύουμε μαζί στην ίδια εταιρεία γραφικών τεχνών, δείξαν αρχικά ενδιαφέρον κι έγνεψαν καταφατικά, να βρεθούμε μαζί στο υπουργείο στις 6:30 μ.μ. δυστυχώς προτίμησαν κι αυτοί την πεπατημένη οδό των ντόπιων συναδέλφων, δηλαδή της απουσίας ή ίσως και της επίκαιρης χριστουγεννιάτικης “γιορτής και ωχαδελφοσύνης” των ανθρώπων, το χρονιάτικο πανηγύρι του καταναλωτισμού.

Την επομένη μάλιστα είχα και μιά “φανταστική συνομιλία” με συνάδελφο, όπου έμεινα κάγκελο.

Τρίγωνα κάλαντα για... τα Άγραφα!

 

Τρίγωνα κάλαντα για... τα Άγραφα! 

 

Τρία υπέροχα μικρά παιδιά ο Μανόλης, η Κατερίνα και ο Άγγελος, που από πολύ μικρή ηλικία επισκέπτονται μαζί με τους γονείς και τους θείους τους την Ευρυτανία και τα θεόμορφα Άγραφα, μάς χάρισαν το ωραιότερο γιορτινό δώρο! 

  Τα κάλαντα που σκάρωσαν τα ίδια, με θέμα τι άλλο; Αυτό που μας απασχολεί όλους...

Απολαύστε τα :

Διόδια: Βαρύς ο «λογαριασμός» για το λαό

 

Το βαρύ «λογαριασμό» για τα εξασφαλισμένα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων καλούνται να τον πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα τόσο με την έμμεση και άμεση φορολογία για τους «μποναμάδες» του αστικού κράτους στους κατασκευαστές,

όσο και με τον «βαρύ πέλεκυ» των διοδίων, όπως εξάλλου έχουν την «ευκαιρία» να διαπιστώσουν «ιδίοις όμμασι» οι εκδρομείς αυτών των ημερών των γιορτών.

 

Διόδια: Βαρύς ο «λογαριασμός» για το λαό

Ανέκδοτο...

Ακούγεται σαν ανέκδοτο αλλά δεν είναι: Παρεμβαίνοντας στην αντιπαράθεση για τις εξελίξεις στη Λιβύη και με πρόσχημα την εξεύρεση «πολιτικής λύσης», το Στέιτ Ντιπάρτμεντ κάλεσε «όλους τους εξωτερικούς παράγοντες να σταματήσουν να τροφοδοτούν τη σύγκρουση στη Λιβύη (...) να αποφύγουν να επιδεινώσουν την πολιτική σύγκρουση και να υποστηρίξουν την επιστροφή στην πολιτική διαδικασία που διευκολύνεται από τα Ηνωμένα Εθνη». Τι να πει κανείς γι' αυτήν την ανακοίνωση των ΗΠΑ, οι οποίες, μαζί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που κινούν και σήμερα τα νήματα στη Λιβύη, πρωτοστάτησαν το 2011 σε «πολύχρωμες επαναστάσεις» και στην «αραβική άνοιξη», πριν αναλάβουν δράση τα κανόνια, για να αιματοκυλήσουν το λαό της χώρας και να σπείρουν το χάος, που τους παρασέρνει μέχρι σήμερα σε περιπέτειες και νέες συρράξεις, όπως αυτή που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.

Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

Στέργιος Βασιλείου

 

4 ώρες ·

Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

«Μαργαριτάρια» προς τέρψη και θυμό

- Η ανισότητα είναι κινητήρια δύναμη προόδου. Πρέπει να είμαστε άνισοι, να υπάρχει ανισότητα γιατί η ισότητα φέρνει στασιμότητα και ακινησία όπως στις χώρες της ισοπέδωσης και της ακινησίας (σ. όχι δεν είναι οι κοινωνικοπολιτικές αντιθέσεις κινητήρια δύναμη της εξέλιξης και της ιστορίας, είναι η ύπαρξη πλουσίων και φτωχών, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων! Μήπως και η ύπαρξη δούλων και δουλοκτητών;;; )

- «το να λέμε ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και η φτωχοί φτωχότερο είναι ψέμα. Ψέμα παντού ανά την υφήλιο. Οι πλούσιοι μπορεί να έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί λιγότερο φτωχοί… καμία σύγκριση, όλοι οι δείκτες έχουν βελτιωθεί» (σ. πάει η σχετική και απόλυτη φτώχεια και μετράει με τα μέτρα του Σκρουντζ, ο έχων μια δεκάρα αποκτώντας δύο δεκάρες είναι… 100% πλουσιότερος!).

Με δράκους δεν ζει κανείς!

Του Αεροπεζοναύτη

Ένας ακόμη χρόνος προστίθεται στη ζωή μας, με τις ευχές και τις προσδοκίες, πως θα είναι καλύτερος, πιο όμορφος, για να ανθίσουν τα χαμόγελα, σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Μέρες που είναι, αναζητούμε το μέλλον τους, ανιχνεύοντας τα μάτια τους.
Δυστυχώς όμως, εκεί στα μάτια της παιδικής αθωότητας, τα δικά μας μάτια σκοτεινιάζουν, βουρκώνουν και θολώνουν…

Ανάμεικτα τα συναισθήματα, αγάπης, θυμού, φόβου αγωνίας αλλά και ελπίδας κυριαρχούν στην καρδιά μας.

Βλέπω τον κόσμο σαν φωτιά που σιγοκαίει και φουντώνει και έναν καπνό να έρχεται από παντού, που τίποτε καλό δεν προμηνύει και αυτό με θυμώνει.