Αφού υπάρχουν και χειρότερα...

Κοντεύει να συμπληρωθεί μια βδομάδα από την ώρα που πέθανε ο Φιντέλ και δεν λένε να κοπάσουν οι φωνές εκείνων που προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο κόσμος μας έγινε καλύτερος με τον θάνατο ενός στυγνού δικτάτορα. Το κακό είναι πως αυτές οι φωνές δεν ανήκουν όλες σε απολογητές τού καπιταλισμού, σε παπαγαλάκια της αστικής τάξης ή σε εξωνημένους κονδυλοφόρους. Ανάμεσά τους ακούγονται και φωνές από σκεπτόμενους -υποτίθεται- ανθρώπους, οι οποίοι είτε "πήγαν και είδαν με τα μάτια τους" είτε τους ενημέρωσε από πρώτο χέρι "κάποιος δικός τους που πήγε και είδε με τα μάτια του".

Όλοι αυτοί μαζί "ξέρουν" τα πάντα, από την καθημερινή καταπίεση που υφίσταται ο απλός λαός τής Κούβας μέχρι τον πολυτελή βίο που διάγουν οι Κάστρο, με βίλλες, γιωτ και ιδιόκτητα νησιά. Το μόνο που δεν ξέρουν είναι η απάντηση σε ένα απλό ερώτημα: αν ο Φιντέλ διέθετε βίλλα, γιωτ ή ιδιόκτητο νησί, πώς διάβολο δεν κατάφερε η CIA να τραβήξει και να διοχετεύσει μία (έστω, ΜΙΑ!) φωτογραφία, η οποία να πιστοποιεί την τρυφηλότητα του σατανά τον οποίο επί μισό και πλέον αιώνα πάλευε να εξοντώσει; Διάβολε, ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται! Αυτοί που ανακάλυψαν τα κρυμμένα χημικά και τα κρυμμένα πυρηνικά τού Σαντάμ, πώς δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν μια βίλλα, ένα γιωτ ή ένα νησί ενός παρανοϊκού δικτάτορα; Αόρατα ήσαν; Στελθ νησί είχε αποκτήσει ο μπαγάσας ο Φιντέλ;

Ευτυχώς...

Στην Ελλάδα, εργαζόμενοι σκοτώνονται εν ώρα εργασίας, επειδή - όπως νομοθέτησαν άλλωστε μόλις προχτές όλα τα αστικά κόμματα στη Βουλή - τα μέτρα ασφαλείας είναι «λεπτομέρειες» μπροστά στο στόχο της ανάκαμψης των κερδών μιας χούφτας παρασίτων. Το δουλεμπόριο εργαζομένων από τα γνωστά «γραφεία» είναι μια ακόμα «υπηρεσία» και γι' αυτό - όπως νομοθετεί άλλωστε αυτές τις μέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - δεν μπορούν να μπαίνουν «αδικαιολόγητοι περιορισμοί στο πλαίσιο της άσκησης της δραστηριότητάς τους» που πλήττουν «την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων». Οι ανάπηροι πετάγονται στον Καιάδα, το επίδομα θέρμανσης για χιλιάδες λαϊκές οικογένειες κόβεται κι άλλο, οι συντάξεις το ίδιο, γιατί, όπως διαβεβαιώνουν τα κυβερνητικά στελέχη από τα τραπέζια των «διαπραγματεύσεων» και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα που τους φωνάζουν να βιαστούν, πρέπει να πιαστούν τα πλεονάσματα, να βρεθεί χρήμα για να μπουκώσουμε τους επιχειρηματικούς ομίλους και να «απογειωθεί» η οικονομία. Αλλά υπάρχουν καλά νέα. Δεν είμαστε Κούβα. Εδώ, όλα λειτουργούν όπως στον υπόλοιπο «ελεύθερο κόσμο»: με κριτήριο το κέρδος.

Οι δημοκρατικές δομές μιας "δικτατορίας"

Ο Γιώργος μπήκε φουριόζος στο γραφείο μου λίγο μετά τις 8 το πρωί. "Ρε φίλε, εσύ που τα ψάχνεις", μου είπε, "ξέρω ότι στην Κούβα ψηφίζουν για τα πάντα. Μπορείς να μου βρεις με ποιο σύστημα γίνεται αυτό, πώς συμμετέχει ο λαός στην λήψη των αποφάσεων, να το τρίψω στην μούρη μερικών-μερικών;". Γιώργο μου, τό 'πες κι έγινε! Τέτοια χατήρια δεν τα χαλάω, οπότε... πιάσε καρέκλα!

Κατ' αρχάς, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως, όταν μιλάμε για την Κούβα, μιλάμε για μια σοσιαλιστική χώρα. Κι όπως έχουμε πει πολλές φορές, η σοσιαλιστική δημοκρατία δεν έχει καμμιά σχέση με την αστική "δημοκρατία", η οποία αποτελεί βιτρίνα για την εξαπάτηση του λαού και τη διαιώνιση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Η σοσιαλιστική δημοκρατία είναι η εξουσία τής εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και βασίζεται στις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής, όπου όλα τα βασικά μέσα παραγωγής αποτελούν ιδιοκτησία όλου του λαού.

Κούβα: Επιγραφές διαφόρων τμημάτων Επιτροπών Υπεράσπισης της Επανάστασης

Βασικό χαρακτηριστικό της λαϊκής εξουσίας στην Κούβα είναι οι Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης (ΕΥΕ), τις οποίες ίδρυσε ο ίδιος ο Φιντέλ στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. Υπάρχουν σε κάθε γειτονιά, αποτελούνται από ενόπλους και σ' αυτές συμμετέχει εθελοντικά η πλειοψηφία των πολιτών (περίπου 8 εκατομμύρια μέλη σε μια χώρα 11,5 εκατομμυρίων κατοίκων!).

Θα μπορούσε να είσαι εσύ...

Κάθε φορά που ένας εργαζόμενος χάνει τη ζωή του στο μεροκάματο, όπως έγινε χτες το πρωί στην πλατεία Βικτωρίας, η μόνιμη επωδός αρμόδιων και αναρμόδιων είναι πως «φταίει η κακιά η ώρα».

Μετά, ξεκινάει ο επιμερισμός των ευθυνών. Από τις οποίες, σχεδόν πάντα, μένει απ' έξω η εργοδοσία και πολύ περισσότερο το κράτος, οι μηχανισμοί του, η κυβέρνηση και η πολιτική της.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η ευθύνη καταλήγει στους εργαζόμενους που εμπλέκονται σε ένα εργατικό «ατύχημα». Ακόμα και στα ίδια τα θύματα! Απειρα παραδείγματα μπορεί να αντλήσει κανείς από τα ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη».

Οπως και στην περίπτωση χτες του θανάτου της 38χρονης λογίστριας, η κυβέρνηση μοιράζει απλόχερα τα συλλυπητήρια, το ίδιο και η εργοδοσία.
Οι υπηρεσίες θα βγάλουν το πόρισμα για τις «τεχνικές» λεπτομέρειες του «ατυχήματος», θύματα και συγγενείς θα μπλέξουν σε μια πολυδαίδαλη και χρονοβόρα δικαστική διαμάχη.

Γρήγορα, όλα θα ξεχαστούν. Μέχρι το επόμενο θανατηφόρο «ατύχημα». Αλήθεια, ποιος θυμάται τι έγινε με τους τέσσερις νεκρούς μεταλλεργάτες στα ΕΛΠΕ, στις 8 Μάη 2015;

Το «δικαίωμα» στην εκμετάλλευση είναι ιερό...

«Δημοκρατία» είναι να γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια εκλογές. Αν συμμετέχουν 5 κόμματα στις εκλογές είναι καλά, αν συμμετέχουν 25 καλύτερα και αν βρεθούν και μερικά ακόμα, η δημοκρατία είναι πολύ ανώτερη και εξελιγμένη. Δεν έχει τόση σημασία αν τα προγράμματα όλων αυτών των κομμάτων συμφωνούν στα βασικά, όπως στην καπιταλιστική ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα και την αδιαμφισβήτητη συμμετοχή της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Αν όλα βάζουν και ένα λιθαράκι ώστε οι εργαζόμενοι και ο λαός να ζουν χωρίς δικαιώματα, με ψίχουλα, με υποτιμημένες ανάγκες, ενώ την ίδια στιγμή τα κέρδη του κεφαλαίου αυγαταίνουν. Αν όλοι μαζί παίρνουν μέτρα χτυπήματος του εργατικού - λαϊκού κινήματος, θωρακίζουν την εξουσία των μονοπωλίων για να καταπνίξουν με το καρότο και το μαστίγιο οποιαδήποτε τάση αμφισβήτησής της. Τι κι αν, μέσα σε αυτή τη «δημοκρατία», εκτρέφουν φασιστικά μορφώματα έτοιμα να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο όποτε και όταν χρειαστεί ενάντια στο λαό. Επίσης: «Ελευθερία» είναι οι υποδομές Ενέργειας, επικοινωνιών, συγκοινωνιών, τροφίμων, φαρμάκων, Υγείας, Παιδείας κ.λπ. να ανήκουν στους κεφαλαιοκράτες.

***

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η Ομάδα Γυναικών Ωραιοκάστρου καταγγέλει την σύλληψη μέλους του Συλλόγου Γυναικών Κιλκίς (μέλος της ΟΓΕ) , την Δευτέρα 7 Νοέμβρη έπειτα από καταγγελία του Διευθυντή του 2^ου ΓΕΛ Κιλκίς με την κατηγορία της «διατάραξης οικογενειακής ειρήνης» και «διέγερσης», την ώρα που βρισκόταν έξω από το σχολείο με σκοπό να ενημερώσει τους μαθητές για τα αιτήματα του μαθητικού κινήματος μπροστά στα μαθητικά συλλαλητήρια που πραγματοποιούνταν πανελλαδικά την ίδια μέρα.

Ως Ομάδα Γυναικών στηρίζουμε τους αγώνες των μαθητών και διεκδικούμε ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα και δεν θα εξοντώνει τους μαθητές. Ένα σχολείο που θα έχει καθηγητές για όλα τα μαθήματα, βιβλία, εργαστήρια, αίθουσες, αθλητικές υποδομές. Που θα μορφώνει όλους τους μαθητές το ίδιο και δεν θα κάνει τη ζωή τους λάστιχο ανάμεσα στο σχολείο και το φροντιστήριο με όλα τα έξοδα που συνεπάγεται αυτό για τις οικογένειές τους και θα έχουμε απέναντί μας οποιονδήποτε με την στάση του προωθεί την αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε, που προσπαθεί να τρομοκρατήσει τα παιδιά μας με σκοπό να βγουν από το σχολείο υποταγμένα, δεχόμενα μια ζωή δίχως δικαιώματα.

Δεν ανεχόμαστε καμία απόφαση ποινικοποίησης των λαϊκών αγώνων.

Καλούμε κάθε γυναίκα, κάθε μητέρα της λαϊκής οικογένειας να καταδικάσει τη στάση του διευθυντή του 2^ου ΓΕΛ Κιλκίς αλλά και την απόφαση της Εισαγγελίας Κιλκίς να σύρει στα δικαστήρια μια νεαρή γυναίκα που διεκδικεί και αγωνίζεται.

Τις καλούμε να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους με κάθε τρόπο καθώς και με την παρουσία τους στις 2 Δεκέμβρη την ημέρα της δίκης. Έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας!

«Ρεαλισμός δεν είναι να κάτσουμε στ’ αυγά μας, είναι να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας»

30/11/2016

Αναρτήθηκε από ΟμάδαΓυναικώνΩραιοκάστρου Μέλος της ΟΓΕ

Τυχερέ Γιάννη!

Εικόνες από τη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα

ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

 

Εκεί, κάπου στα χωριά της Πτολεμαϊδας, ο Γιάννης. Δουλεύει στην εξόρυξη λιγνίτη. Με αμοιβή 2,80 ευρώ την ώρα μικτά. Ήτοι 22,40 ευρώ το οκτάωρο, 448 ευρώ το μήνα, με πλήρη απασχόληση…
Ποτέ ο Γιάννης δεν παίρνει πάνω από 400 ευρώ μικτά. Γιατί η απασχόληση δεν είναι πλήρης. Το πόσο θα δουλέψει εξαρτάται από τον εργολάβο που έχει αναλάβει την εξόρυξη…

Ο Γιάννης έχει οικογένεια. Παιδιά, φροντιστήρια, φόροι, ΕΝΦΙΑ. Και τους λογαριασμούς που τρέχουν, φως- νερό- τηλέφωνο. Έρχονται και τα τέλη κυκλοφορίας, για χριστουγεννιάτικο τραπέζι δεν μιλά κανένας στο σπίτι. Κι η γιαγιά άρρωστη, που τσοντάρει από τη σύνταξή της για τη συντήρηση της οικογένειας του Γιάννη.

Εκατοντάδες χιλιάδες οι Γιάννηδες στην Ελλάδα της μεγάλης ύφεσης, των επικυρίαρχων και των μνημονιακών κυβερνήσεων. Ίσως κι ο συγκεκριμένος Γιάννης να λογίζεται από τους τυχερούς, καθώς προς το παρόν τουλάχιστον πληρώνεται σχεδόν στην ώρα του και ελπίζει πως μπορεί να έχει για πολύ καιρό ακόμη δουλειά. Υγεία μόνο να έχει, γιατί στα λιγνιτωρυχεία οι συνθήκες υγιεινής είναι κάτι παραπάνω από κάκιστες.

Ευήκοα ώτα

Μιλώντας τις προάλλες στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο, ο Ευρωπαίος επίτροπος Π. Μοσκοβισί, ανάμεσα στις προϋποθέσεις που ανέφερε «για την ευημερία της χώρας», όπως είπε, ήταν και τούτη: «Ολο το πολιτικό φάσμα να βοηθήσει στη διασφάλιση της σταθερής οικονομικής διακυβέρνησης και στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων». Η υπόμνηση αυτή του Μοσκοβισί έρχεται σε συνέχεια ανάλογων παρεμβάσεων που κάνουν αυτές τις μέρες οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, στην κατεύθυνση να υπάρξει μεγαλύτερη συναίνεση μπροστά στα μέτρα της δεύτερης «αξιολόγησης», αλλά και μετά από αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, είπε τις προάλλες ότι ένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να τα καταφέρει και πως χρειάζεται συναίνεση, ακόμα και κοινή δράση σε «εθνικά μέτωπα», από τα οποία ξεχώρισε τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Είναι βέβαιο ότι τα κελεύσματα αυτά αντανακλούν παραινέσεις της αστικής τάξης στα κόμματά της, και στο ίδιο μοτίβο κινείται και ο Μοσκοβισί. Αλλωστε, βάση για συναίνεση υπάρχει και είναι η ενιαία αντιλαϊκή στρατηγική, η προσήλωση όλων των αστικών κομμάτων στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, ανεξάρτητα από το μεταξύ τους ανταγωνισμό στην κυβερνητική εναλλαγή. Επομένως, οι υποδείξεις τους σε ένα πράγμα καταλήγουν: Βάλτε όλοι πλάτη για να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούν η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του κεφαλαίου, προκειμένου αυτές να περάσουν με όσο γίνεται λιγότερα εμπόδια. Και είναι σίγουρο ότι απευθύνονται σε «ευήκοα ώτα».

Αφήστε ήσυχη την Κούβα κ. Τσίπρα

 

Αφήστε ήσυχη την Κούβα κ. Τσίπρα

Γράφει ο Νίκος Μόττας* //

Πριν από δύο ακριβώς βδομάδες υποδέχονταν μετά βαϊων και κλάδων, με χαμόγελα και ύμνους, τον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ- υπεύθυνο για «σφαγεία» σε Λιβύη, Υεμένη, Ουκρανία και Συρία- Ομπάμα στην Αθήνα, απαγορεύοντας τις λαϊκές διαδηλώσεις μέσα σε κλίμα αστυνομοκρατίας. Χθες, φορώντας τη μάσκα του «επαναστάτη», ταξίδεψε στην Αβάνα προκειμένου να πάρει μέρος στη μεγάλη εκδήλωση για τον Φιντέλ Κάστρο – του «μεγάλου ηγέτη, που ενέπνευσε όχι μόνο τον κουβανικό λαό και τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, αλλά και την επαναστατική φλόγα σε όλον τον κόσμο» όπως ο ίδιος δήλωσε.

Αυτός είναι ο Αλέξης Τσίπρας και η «αριστερά» που εκπροσωπεί. Από τη μια πρωτοπόρος στις ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τα συμφέροντα των οποίων η συγκυβέρνηση του υπηρετεί στο ακέραιο, και από την άλλη τζάμπα «επαναστάτης» και «αντι-ιμπεριαλιστής» στις πλάτες της σοσιαλιστικής Κούβας. Και λέμε στις πλάτες της Κούβας, διότι μόνο ως κακόγουστο σόου μπορεί να εκληφθεί η παρουσία του πρωθυπουργού στο νησί της Επανάστασης.

Aleida Guevara: "Η Κούβα δικτατορία; Ποια δικτατορία εκπαιδεύει τον λαό της να είναι αλληλέγγυος προς άλλους λαούς;"

H Aleida, κόρη του θρυλικού επαναστάτη Ernesto Guevara, η οποία είναι γιατρός και ειδικεύεται στην παιδιατρική, σε πρόσφατη συνέντευξη της στο RT, δήλωσε ότι οι δυτικές χώρες, οι οποίες συνδέουν την Κούβα με μια δικτατορία, δεν έχουν ιδέα τι είναι μια δικτατορία.

"Ποιος δικτάτορας ενδεχομένως θα ενδιαφερόταν για μια χώρα υγιή, η οποία θα παρείχε εντελώς δωρεάν σε όλους τους κατοίκους της ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλα τα επίπεδα;", είπε η Aleida.

"Ποια δικτάτορα ανησύχησε ποτέ για την εκπαίδευση των ανθρώπων της; Ποιος δικτάτορας θα ήθελε τον λαό του μορφωμένο και θα επέτρεπε την δωρεάν παροχή εκπαίδευσης στην χώρα του; Γιατί όσο πιο μορφωμένος είναι ο λαός, τόσο πιο ελεύθερος. Όλη την ώρα - όλα αυτά τα χρόνια, η κυβέρνησή μας, το κράτος μας προσπαθεί να αυξήσει το μορφωτικό επίπεδο του λαού. Μην συνδυάζετε λοιπόν αυτή την επιθυμία του να ανεβεί το πολιτιστικό επίπεδο του λαού μας με την απλή σκέψη του ότι είναι μια δικτατορία."

Στην μέγγενη των ανταγωνισμών

Από τις συνομιλίες Ανασταδιάδη - Ακιντζί στο Μοντ Πελεράν 

 

Πλευρές των συνομιλιών, που αποκαλύπτονται τις τελευταίες μέρες, επιβεβαιώνουν ότι για τις ισχυρές καπιταλιστικές δυνάμεις, κριτήριο διευθέτησης (ή μη) του Κυπριακού είναι το καθεστώς που εξυπηρετεί αποτελεσματικότερα τα στρατιωτικοπολιτικά και επιχειρηματικά τους σχέδια στην περιοχή.

Αυτό που αναμφίβολα ξεχωρίζει είναι η κινητικότητα που αναπτύσσουν οι ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα, ξεπερνώντας οποιονδήποτε άλλον στις πιέσεις, για να επαναληφθούν οι συνομιλίες και να υπάρξει άμεσα συμφωνία.

Μάλιστα, Αμερικανοί παράγοντες, που σχετίζονται με τη διαπραγμάτευση, προειδοποιούν ακόμα και για «δυσάρεστες εκπλήξεις», αν δεν υπάρξει άμεσα συμφωνία, αναπαράγοντας τις απειλές της Τουρκίας για προσάρτηση των Κατεχομένων.

Κι άλλοι «παίχτες» όμως παρεμβαίνουν στο Κυπριακό, όπως η Ρωσία, η Μ. Βρετανία ανάλογα με τη γεωπολιτική τους ισχύ και το βαθμό που εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση, ενώ αυτό βρίσκεται - όπως είναι φυσικό - στο επίκεντρο του ανταγωνισμού ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης. Καθένας από αυτούς προωθεί ιδιαίτερα και ανταγωνιστικά συμφέροντα, σε μια περιοχή με μεγάλη ρευστότητα.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

    Η εκδήλωση για τον Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο στην πλατεία της Επανάστασης

Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο έδωσε την ευκαιρία στους φανερά αντικομμουνιστές να ξαναθυμηθούν τη μυθολογία για αιμοσταγή κομμουνιστικά καθεστώτα χωρίς ελευθερίες και δικαιώματα και ανάλγητους δικτάτορες, ενώ στους αριστερούς, που με …καλή πρόθεση πιστεύουν πως θα μετασχηματιστεί ο καπιταλισμός από την καλή διάθεση της άρχουσας τάξης, να επιδείξουν την πίστη τους σε μια επανάσταση σαν χειρονομία ηρωική ενάντια  σ’ ένα πνεύμα συντήρησης αποστεωμένο σε μια σειρά λέξεων και δογμάτων, υπόθεση της νιότης που τελειώνει μαζί της (όρα Τσίπρα, Διαμαντοπούλου κλπ.) Σκέφτεται κανείς πως αυτή η αντιμετώπιση, -νοσταλγία για μια επαναστατικότητα που της δίνουν τη μορφή ενός ακίνδυνου φαντάσματος για το καπιταλιστικό σύστημα- καταλήγει πιο εχθρική από δηλώσεις έμπλεες αντικομμουνισμού  και με φανερή την πρόθεση να απαξιώσουν  τον επαναστάτη. Γιατί όλοι ετούτοι δεν θέλουν παρά να οικειοποιηθούν στοιχεία ενός επαναστατικού παρελθόντος δίνοντας την εντύπωση ότι αλλάζουν την πραγματικότητα για να εδραιωθεί ξανά συγκολλημένη και με νέα ιδεολογικά στοιχεία η παλιά τάξη, που ακριβώς ο Κάστρο στην Κούβα ανέτρεψε. Γιατί η επανάσταση στην οποία ηγήθηκε δημιούργησε την   «πρώτη Λαοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λατινικής Αμερικής», όπως ο ίδιος ο Κάστρο την χαρακτήρισε, ενώ ο ίδιος είχε δηλώσει «Είμαι μαρξιστής-λενινιστής και θα είμαι μαρξιστής-λενινιστής μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου».

ΠΕΜΠΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ Βουλιάζουμε την Αθήνα

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ   ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ   ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΣΤΙΣ 15  ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΜΕ  ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ,  ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ,  ΩΡΑ 5 μ.μ.

ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ           ΟΡΓΑΝΩΣΗ            ΑΓΩΝΑΣ

Συνάδελφοι Συνταξιούχοι

      Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας με γενικό πανελλαδικό ξεσηκωμό, με αποφασιστική, αδιάκοπη δράση, οργάνωση  και πάλη. Όλοι και όλες στον αγώνα καμιά ανοχή στα αντιασφαλιστικά- αντεργατικά μέτρα τις κυβέρνησης. Όχι στον εφησυχασμό, την αδιαφορία, την απογοήτευση.

      Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, χωρίς σταματημό, χωρίς έλεος, χωρίς δισταγμό συνεχίζει να  τσακίζει τις συντάξεις, να καταστρέφει τη ζωή που με δουλειά δεκαετιών χτίσαμε, καθώς και με  νέες περικοπές στις συντάξεις των καινούργιων συνταξιούχων μέχρι και 25%. Διαλύει το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης, παροχής υπηρεσιών, εμπορευματοποιεί την υγεία, καταργεί το σύστημα κοινωνικών παροχών και δικαιωμάτων. Καταργεί για τα παιδιά μας, τις συλλογικές συμβάσεις και τα ωράρια εργασίας, το δικαίωμα στην απεργία, απελευθερώνει τις απολύσεις.

      Την ίδια ευθύνη έχουν και τα άλλα κόμματα που διαχειρίζονται  αυτές τις πολιτικές, που είτε ψήφισαν είτε αποδέχτηκαν την εφαρμογή των τριών μνημονίων κι ενώ δήθεν καταγγέλλουν την κυβέρνηση για τα σε βάρος μας μέτρα, κάνουν καθαρό πως δεν πρόκειται να επαναφέρουν κανένα από τα καταργημένα δικαιώματά μας, αντίθετα θα κινηθούν στις ίδιες ράγες της εφαρμογής των αντιλαϊκών πολιτικών.

Συνάδελφοι Συνταξιούχοι  

      Το κίνημα των συνταξιούχων δεν θα υποχωρήσει, δεν θα υποταχθεί, δεν θα αποδεχτεί τετελεσμένα. Για εμάς τίποτα δεν τελείωσε, τίποτα δεν είναι μη αναστρέψιμο. Δεν νομιμοποιούμε στην συνείδησή μας ότι μας έχει αφαιρεθεί, δεν θα κάνουμε πίσω από την διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας, με πρώτο αυτό της άμεσης απόδοσης των συντάξεών μας όπως είχαν διαμορφωθεί όταν συνταξιοδοτηθήκαμε, της 13^ης και 14^ης σύνταξης. 

      Απαιτούμε την παροχή δημόσιας και δωρεάν περίθαλψης σε όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με άμεση ενίσχυση των δημόσιων υποδομών σε έμψυχο υλικό, την απαγόρευση της δράσης του ιδιωτικού τομέα στον κλάδο της υγείας- περίθαλψης. Την κατάργηση όλων των αντεργατικών-αντιασφαλιστικών νόμων, την άμεση ανακεφαλαιοποίση όλων των ασφαλιστικών ταμείων.

Συνάδελφοι Συνταξιούχοι

      Δεν διαπραγματευόμαστε ψίχουλα. Ζητάμε πίσω τώρα ότι μας έχει αφαιρεθεί, είναι δουλεμένα και πληρωμένα όλα από εμάς, δεν τα χρωστάμε σε κανένα και τα διεκδικούμε στο ακέραιο.

Να μην λείψει κανένας από το πανελλαδικό συλλαλητήριο της Αθήνας.

                                                             

ΓΙΑ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ:

ΙΚΑ:2310237694 –- ΟΑΕΕ:2310557088 –- ΟΤΑ:2313317996/6945197817

ΔΗΜΟΣΙΟΥ:2310270433 –- ΔΕΚΟ Τραπεζών:6979695658 –- ΔΕΗ:6976444537

Ματαιοπονούν...

Πεδίο δόξης λαμπρόν» για να ξεδιπλωθούν όλες οι «ευαισθησίες» του αστικού Τύπου (ηλεκτρονικού και έντυπου) αποτελεί η είδηση του θανάτου του Φ. Κάστρο. Και προφανώς κοινός παρονομαστής όλων των προσεγγίσεων είναι ο αισχρός ή ο πιο «ντροπαλός» αντικομμουνισμός.

 

«Ο επαναστάτης που μεταλλάχθηκε σε αυταρχικό ηγέτη», «Ηρωας και δικτάτορας...», και άλλα παρόμοια περιλαμβάνονται στους πιο χαρακτηριστικούς τίτλους. Αποτελεί την προσωποποίηση του οράματος που «ξεκίνησε ως επαγγελία απελευθέρωσης και κατάντησε το πιο αιμοβόρο και αποκρουστικό τέρας του 20ού αιώνα», γράφει προκλητικά ο Ι. Πρετεντέρης στα «Νέα».

Αλλα μέσα, όπως η ΕΡΤ, είναι πιο «ευρηματικά», χαρακτηρίζοντας «αμφιλεγόμενη» προσωπικότητα τον Φ. Κάστρο. Ταυτόχρονα, δεν λείπουν κι εκείνοι που βιάζονται να ξεμπερδέψουν με όσα συμβολίζει ο Κουβανός ηγέτης: «Ο τελευταίος επαναστάτης», γράφει προκλητικά η «Εφημερίδα των Συντακτών» στο πρωτοσέλιδό της, κηρύσσοντας τάχα μου τη λήξη της επαναστατικής πάλης που γεννάει και τέτοια πρόσωπα - σύμβολα.

Περί συναινέσεων

Μιλώντας τις προάλλες σε εκδήλωση, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης είπε: «Μακάρι να έχουμε αντιπαραθέσεις περιεχομένου και ουσίας (...) Εκείνο, όμως, το οποίο μπορούμε να αναπτύξουμε περισσότερο, είναι έχοντας τους διαφορετικούς προσανατολισμούς μας, να εντοπίσουμε σημεία κοινού ενδιαφέροντος στα οποία να έχουμε όχι απλώς συναίνεση, αλλά κοινή δράση. Και αναφέρω το παράδειγμα των πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορέσουμε να το θέσουμε ως εθνικό στόχο για να επιτύχουμε τη μείωσή του. Σε αυτή την ασύμμετρη σχέση, κανένα κόμμα δεν μπορεί μόνο του. Ούτε η χώρα μπορεί μόνη της. Για εμένα, η απάντηση είναι μια πολιτική συμμαχιών. Και στην Ευρώπη και στον κόσμο». Η δήλωση αυτή δεν θα είχε ιδιαίτερη αξία (ίσως να μη γινόταν κιόλας...) αν δεν αντανακλούσε ένα γενικότερο κλίμα αβεβαιότητας που καλλιεργείται το τελευταίο διάστημα, για το κατά πόσο η κυβέρνηση (αυτή ή μια επόμενη) θα μπορέσει να ανταποκριθεί στα πολλά και μεγάλα μέτωπα που έχουν ανοίξει ταυτόχρονα (διαπραγμάτευση, Προσφυγικό, Κυπριακό - Ελληνοτουρκικά), αν δεν υπάρξουν ευρύτερες συναινέσεις. Απ' αυτή τη σκοπιά, δεν είναι τυχαία η αρθρογραφία στον Τύπο (πολλές φορές με αντιφάσεις), είτε για την ανάγκη να συναινέσουν κυβέρνηση και αστική αντιπολίτευση στα «μεγάλα» (διαπραγμάτευση, εξωτερική πολιτική), είτε αυτή η συναίνεση να προκύψει με καταλύτη τις πρόωρες εκλογές. 

Σε κάθε περίπτωση, τα ζητήματα που διακυβεύονται είναι μεγάλης σημασίας για την αστική τάξη. Αναπόφευκτα επομένως προκαλούν προβληματισμό και ενεργοποιούν σενάρια, αλλά ο στόχος παραμένει ίδιος: Από τη μια να προχωράει απρόσκοπτα η αντιλαϊκή πολιτική και από την άλλη να ανανεώνεται το πλαίσιο ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.