Το Βατραχάκι που δεν ήξερε ότι θα το έβραζαν!!!

Ήταν σχεδόν τέτοιες μέρες, λίγο πριν τις γιορτές του …μακρινού 2008, τότε που την καπιταλιστική κρίση οι καπιταλιστές και τα τσιράκια τους αρνιόντουσαν πεισματικά να την ονομάσουν «Καπιταλιστική» και την έλεγαν «Κρίση χρέους». Ήταν τότε που δεν την είχαμε νιώσει ακόμα τόσο πολύ στο πετσί μας και τα πάντα κυλούσαν, για τους περισσότερους, όμορφα και αισιόδοξα, αφού ότι και να μας λέγανε κάποιοι τους θεωρούσαμε γραφικούς για να μην πω συνομωσιολόγους που δήθεν τρομοκρατούν τον λαό για να του αρπάξουν την ψήφο και χιλιάδες άλλα. Τότε στο μυαλό της πλειοψηφίας του λαού, δεν υπήρχε η σκέψη πως θα του μειώσουν το μισθό, την σύνταξη, τα επιδόματα και γενικότερα θα του αφαιρούσαν όλα τα δικαιώματά του, που τα είχε κατακτήσει με αγώνες και θυσίες. Δεν μπορούσαν με τίποτα να φανταστούν ότι θα του πάρουν, με ηλεκτρονικά μέσα, το σπίτι του μέσα σε ένα λεπτό και θα ανοίξει ούτε μύτη. Ήταν τότε που ακόμα πίστευαν ότι ο …»Έλληνας» δεν σηκώνει τέτοια!!! Δεν μπορεί κανένας να του πειράξει την περιουσία του!!! Δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του!!! Και διάφορα άλλα τέτοια «κουλά» που του περνάγανε από γενιά σε γενιά, για να νομίζει ότι κάποιος είναι.

ΕΞ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ

Και σιγά σιγά διαμορφώνεται εκείνο το ιδεολογικό κλίμα όπου κανείς δεν θ’ αναφέρεται σε κομμουνιστικό φρόνημα ή ιδέα παρά μόνο όσον αφορά στο παρελθόν. Δεν είναι μόνο η σκόπιμη ιδεολογική παραχάραξη με την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, οι κάθε λογής ρεαλιστές που ισχυρίζονται πως δρουν για το καλό μας ή οι μετριοπαθείς υπερασπιστές του συμφέροντος του τόπου, αλλά και οι διαπρύσιοι κήρυκες της κάθετης ρήξης με την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Αυτοί  που καλούν το ΚΚΕ ν’ απολογηθεί για τα έργα και τις ημέρες του για  τα οποία  κατηγορείται πως στοχεύουν απλώς για να επιβιώνει στο ιδιότυπο περιθώριό του, ένα περιθώριο  στριμωγμένο σ’ ένα σύνολο από παραδοχές και ιδεοληψίες, που από αφέλεια ή σκοπιμότητα θεωρεί αυτονόητα δεδομένα, όπως ότι αποτελεί τον ασυμφιλίωτο αντίπαλο του καπιταλισμού. Χρεώνεται έτσι ολοκληρωτικά  την οπισθοχώρηση του εργατικού κινήματος.

Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon

Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon – του Κώστα Λουλουδάκη

 

ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ)

«Σε αυτόν τον αγώνα (σ.σ. της ζωής) ο πιο δυνατός, ο πιο ικανός κερδίζει, ενώ ο λιγότερο ικανός ο αδύναμος χάνει. Αυτό που βοηθάει τον άνθρωπο να ζήσει ή να συντηρηθεί ενάντια στον κόσμο των ζώων δεν είναι οι αρχές της ανθρωπιάς αλλά ο σκληρός αγώνας».
Φιλελεύθερες απόψεις από τον Αδόλφο Χίτλερ
(Laurence Rees The Nazis: A Warning from History Εκδόσεις BBC Books)

Είναι γνωστό ότι στο φασιστικό Γερμανικό στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς, αλλά και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα τα οποία μηχανοργάνωσε η αμερικανική πολυεθνική ΙΒΜ, οι ιθύνοντες είχαν αναρτήσει μια μεγάλη επιγραφή που έγραφε: «Η δουλειά απελευθερώνει». Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι οι Γερμανοί δεν το έγραψαν με χλευαστική διάθεση, αντίθετα ήταν το δόγμα τους, η σχεδόν θεολογική θεωρία τους, με ή χωρίς φασισμό.

Μόνο στην εταιρεία I.G. Farben, η οποία είχε εργοστάσιο εντός του στρατοπέδου Άουσβιτς, «δούλεψαν» 85.000 κρατούμενοι και από αυτούς οι 25.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή  υπέρ του αναπτυξιακού στόχου της εταιρείας. Αν αναλογιστούμε την μεταπολεμική πορεία της I.G. Farben, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι η «θυσία» αυτή δεν πήγε χαμένη… (CARTELS: I.G. Farben Comeback http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,888761,00.html)

13 νεοφιλελέ όνειρα που μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει πραγματικότητα

2310net
 

Από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του τα έχουμε δει όλα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουμε. Αυτό δεν είναι κυβέρνηση, αστείρευτη γεννήτρια νεοφιλελεύθερων πολιτικών είναι. Και αν μέχρι σήμερα έκανε τόσα όσα θα έκαναν τα γραπτά του Φρίντμαν και του Χάγεκ  να μοιάζουν με παιδικό μυθιστόρημα, ίσως με το νέο έτος να βάλουν ακόμα ψηλότερα τον πήχη. Εδώ είναι μια λίστα με 13 προκλήσεις, από αυτές που ονειρεύονται οι νεοφιλελεύθεροι αλλά μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει. 

Να πουλήσει την Ακρόπολη

Κάποτε το έλεγαν για πλάκα ή ως παράδειγμα νεοφιλελεύθερου τρόπου σκέψης, ότι και ο Παρθενώνας θα μπορούσε να πουληθεί έναντι του κατάλληλου αντίτιμου. Φυσικά αν υπάρχει μια κυβέρνηση που μπορεί όχι μόνο να το κάνει, αλλά να το βαφτίσει και επιτυχία, είναι αυτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Άλλωστε όλα τα μάρμαρα και τα αγάλματα σπασμένα είναι, ελαττωματικά. Κότσους θα τους πιάσουμε.

Με πρόσχημα τη «δημοκρατία» επιτίθενται στο δικαίωμα στην απεργία

Η άθλια επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο απεργιακό δικαίωμα, κατά παραγγελία του κεφαλαίου και σε συμφωνία με τους «εταίρους» τους, συνοδεύεται από μια αντίστοιχης αθλιότητας προπαγάνδα για τη νομιμοποίησή της.

 Μεταξύ των προκλητικών επιχειρημάτων που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση και αναπαράγουν σύσσωμα τα αστικά επιτελεία είναι και αυτό της... «ενίσχυσης της δημοκρατίας» στα συνδικάτα!

Με το πολυνομοσχέδιο που φέρνει για ψήφιση στη Βουλή, στο πλαίσιο της υλοποίησης των προαπαιτούμενων της 3ης «αξιολόγησης», η κυβέρνηση ικανοποιεί μια πάγια και δημόσια διατυπωμένη απαίτηση του κεφαλαίου, ανεβάζοντας την απαρτία που απαιτείται στις Γενικές Συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων για τη λήψη απεργιακής απόφασης στο 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών τους. Σε σχέση με όσα ισχύουν σήμερα, δηλαδή, υπερδιπλασιάζει τον αριθμό των εργαζομένων που απαιτούνται για την προκήρυξη απεργίας από ένα συνδικάτο. Εστιάζει, μάλιστα, στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων, μέσα στην επιχείρηση, εκεί ακριβώς που εκφράζονται πιο έντονα η εργοδοτική τρομοκρατία, οι απειλές, οι πιέσεις, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει δρόμο να χτυπηθεί η δυνατότητα προκήρυξης απεργίας και στα κλαδικά συνδικάτα.

«Αριστερή Πρώτη Κυρία» (ΜADE IN USA)

 

«Αριστερή Πρώτη Κυρία» (ΜADE IN USA) – του Γεράσιμου Χολέβα

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

   

 «…στη διάρκεια μιας περιόδου με έντονα πολιτικά γεγονότα, εκείνη δεν έβρισκε κανένα «ρόλο» που θα της επέβαλλε να τοποθετηθεί ως σύζυγος του πρωθυπουργού. Ούτε τώρα επιλέγει, όπως λέει, να μιλήσει ως έχουσα ρόλο, αλλά ως πολίτης…»

   Με αυτή την διευκρίνιση η κυρία Μπέττυ Μπαζιάνα, σύντροφος του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, έδωσε μια τετρασέλιδη συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Εμείς να διευκρινίσουμε ότι δεν θα ασχολούμασταν με την σύντροφο του πρωθυπουργού εάν δεν αποφάσιζε να τοποθετηθεί πολιτικά. 

   Τη διαβάσαμε ολόκληρη τη συνέντευξη της κυρίας Μπαζιάνα από την εφημερίδα. Δεν ρίξαμε μόνο μια ματιά στα αποσπάσματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Καταλήξαμε σε ένα απλό συμπέρασμα: Όσο και να προσπάθησε να εμφανιστεί μόνο «ως πολίτης» (πόσοι «πολίτες» δίνουν τετρασέλιδες συνεντεύξεις;) δεν τα κατάφερε. 

Oι "ελπιδοφόρες" μορφές απασχόλησης του ΣΕΒ:

Περιγράφοντας την ''επόμενη μέρα''....

Πέραν των γνωστών ειδών συμβάσεων μερικής απασχόλησης, ορισμένου χρόνου και προσωρινής απασχόλησης μέσω δανεισμού ο ΣΕΒ προτείνει μερικές ακόμα ...ελπιδοφόρες για την Ανάπτυξη (ΤΟΥΣ) μορφές απασχόλησης, -επικαλούμενος τη ''διεθνή και ευρωπαϊκή εμπειρία''- στη ...μεταμνημονιακή εποχή που θα επακολουθήσει: 

Αυτογελοιοποίηση. Η όταν οι αστοί προσπαθούν να απορρίψουν τον μαρξισμό

 

Η ταξική και η πολιτική εξουσία

 

Ακούμε το πρωί στο ΣΚΑΪ, κατά τις 07:30, «ελαφρά» κριτική της συνέντευξης της κας Περιστέρας Μπαζιάνας, στην «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο» που κυκλοφορεί Παρασκευή 5/1/ 2018.

 

Μετά τα γνωστά μικροπολιτικά και μικρόψυχα, ως εισαγωγή, ώ του θαύματος κατάπληκτοι, καλεσμένοι αναλυτές και οικοδεσπότες, ανακαλύπτουν κάτι «ανεξήγητο» στη συνέντευξη: Πώς γίνεται να λέει η κυρία Μπαζιάνα: «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία», που έγινε και τίτλος της συνέντευξης; Πώς είναι δυνατόν, αναρωτιούνται παραπειστικά,  να είναι στην κυβέρνηση και να κρύβεται ότι τάχα δεν έχει την εξουσία για αν δικαιολογεί τα πάντα; 

 

Ο τρόμος μπροστά στον μαρξισμό!

 

Εδώ αρχίζουν όλες οι βαθυστόχαστες αναλύσεις προκειμένου η φράση να μη πάρει το περιεχόμενο που πραγματικά θα μπορούσε να έχει και το έχουν διατυπώσει μόνο οι μαρξιστές, αλλά πιθανόν από νύξεις της ίδιας της κυρίας αρπαζόμενοι, αρχίζουν οι αναλυτές τις αναλύσεις. 

Κανονικότητα

«Η εμπιστοσύνη στο ευρώ δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη, τα δημοσιονομικά πάνε καλά, οι επενδύσεις ανακάμπτουν και το χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει σε μεγάλο βαθμό σταθεροποιηθεί. Οι τράπεζες έχουν σχεδόν διπλασιάσει τα ποσοστά τους σε ίδια κεφάλαια και τα μη παραγωγικά δάνεια βρίσκονται σε διαρκή μείωση». Αυτά τα «αισιόδοξα» λέει ο πρόεδρος της Κομισιόν για τη νέα χρονιά, ενώ τα αστικά επιτελεία περιγράφουν «κούρσα» κερδοφορίας σε ό,τι αφορά τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στη βιομηχανία. Αλλά την ίδια ώρα «στα γεμάτα» είναι η συζήτηση για το πώς θα «αξιοποιηθεί η συγκυρία», ώστε να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο η κερδοφορία του κεφαλαίου απέναντι και στα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με τα σχέδια για την «ολοκλήρωση της ΟΝΕ» και τη δημιουργία του «Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου», τη σύνδεση της χρηματοδότησης με την προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων στο διηνεκές, την ακόμα αυστηρότερη εφαρμογή - έως και με συνταγματική κατοχύρωση - της «δημοσιονομικής ισορροπίας», ώστε οι λαοί να πληρώνουν τα «σπασμένα» του κεφαλαίου με ένταση της εκμετάλλευσης και ατελείωτες θυσίες. Ενώ όλα τα αστικά επιτελεία ομολογούν ότι όλα αυτά είναι και «δικλίδες ασφαλείας» για τον επόμενο κύκλο καπιταλιστικής κρίσης και ύφεσης, που όπως ομολογούσε κυνικά τις προάλλες ο αν. υπουργός Οικονομικών, Γ. Χουλιαράκης, «δεν υπάρχει αμφιβολία πως αργά ή γρήγορα θα έρθει». Αν μη τι άλλο, το βαθιά αυτό ταξικό περιεχόμενο προσπαθεί να κρύψει η συζήτηση για την «επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα», μετά το «τέλος των μνημονίων», με την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να καλλιεργήσει προσδοκίες στο λαό.

Φοβού τους ... Καλιφορνέζους

Σε πρόσφατο άρθρο στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» ο αν. υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Τόσκας, ανάμεσα στα άλλα αναφέρθηκε και σε ζητήματα εκσυγχρονισμού του Πυροσβεστικού Σώματος. Προανήγγειλε «μετεκπαιδευτικά προγράμματα με πυροσβέστες από την Καλιφόρνια, μία πολιτεία των ΗΠΑ με εμπειρία στην αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων». Μίλησε επίσης για «ανάλογα προγράμματα που θα γίνουν σε συνεργασία με άλλες ευρωπαϊκές χώρες στον τομέα των δασικών πυρκαγιών». Αναφέρθηκε μάλιστα σε αναθεώρηση της μέχρι σήμερα υπάρχουσας εκπαίδευσης, σε μία προσπάθεια να συνδεθεί η θεωρία με την πράξη, με ιδιαίτερο βάρος στην πρακτική, με την υιοθέτηση σύγχρονων μοντέλων στις σχολές και στο πεδίο των επιχειρήσεων. Ολες αυτές οι διακηρύξεις, όμως, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα νέο πυροτέχνημα της κυβέρνησης, όπως έγινε πρόσφατα και με τον «κάλπικο» απολογισμό της αντιπυρικής περιόδου.

Κερδίζει τα «μπράβο»

Με ένα μακροσκελές ρεπορτάζ, που επικαλείται «ευρωπαϊκές πηγές», η χτεσινή εφημερίδα «Εφημερίδα των Συντακτών» ενημερώνει ότι «Τσίπρας - δανειστές θέλουν εκλογές το 2019» και όχι νωρίτερα, καθώς «οι Ευρωπαίοι δεν επιθυμούν να κλονιστεί η υπάρχουσα κατάσταση στη χώρα μας». Σύμφωνα με όσα γράφει η εφημερίδα, «στο επίπεδο της υιοθέτησης των μεταρρυθμίσεων (οι Ευρωπαίοι) παρατηρούν πως η κυβέρνηση Τσίπρα πετυχαίνει τους δημοσιονομικούς στόχους και με το παραπάνω, ενώ καταφέρνει να αντισταθμίζει πολιτικά τις όποιες σκληρές περικοπές (...)». Σημειώνουν μάλιστα με νόημα ότι «η πολιτική σταθερότητα και η προσήλωση στους μεταρρυθμιστικούς στόχους είναι σημαντική, γιατί αυτοί θα αποδώσουν περισσότερο το 2019 και το 2020». Οι διαπιστώσεις αυτές δεν είναι κάτι νέο, αφού και στο παρελθόν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν εκφραστεί με τα καλύτερα λόγια για το «μεταρρυθμιστικό οίστρο» της κυβέρνησης και την ικανότητά της να προωθεί αντιλαϊκά μέτρα και παράλληλα να ενσωματώνει τις λαϊκές αντιδράσεις. Αυτά είναι, άλλωστε, τα «προτερήματα» της κυβέρνησης που της χαρίζουν εύσημα από το κεφάλαιο και τους Ευρωπαίους εκπροσώπους του, ενώ και ο Αμερικανός πρέσβης δεν λυπήθηκε ποτέ τα «καλά λόγια» για την κυβέρνηση. Είναι κι αυτό μια επιβεβαίωση για τη «βρώμικη δουλειά» που έχει αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε βάρος του λαού, παίρνοντας την μπουκιά από το στόμα της ΝΔ.

ΕΡΕ – Καραμανλής: Όταν ψήφιζαν μέχρι και τα δέντρα…

Κατιούσα
 

Με αφορμή την επέτειο ίδρυσης από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή της ΕΡΕ («Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις»), στις 4 του Γενάρη 1956, αντιγράφουμε από την «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974» του Βασίλη Ραφαηλίδη, αποσπάσματα σχετικά με τις εκλογές του 1961, που μέσα σε καθεστώς βίας και νοθείας οδήγησαν στον εκλογικό «θρίαμβο», της ΕΡΕ και του ιδρυτή της… Και για να θυμηθούμε τους λόγους που από τότε έμεινε στην ιστορία η φράση του τίτλου της ανάρτησης…

Η χρονιά του σκύλου

ΦΑΚΟΣ ΕΡΥΘΡΑΣ ΕΠΑΦΗΣ

Το 2018, να μου το θυμηθείτε, το φάντασμα του Στάλιν θα πλανάται πάνω απ’ τις μνημονιάδες, αριστερές και δεξιές…!

Λιάνα Κανέλλη
 

Το 2018, μας αρέσει ή όχι, θα είναι η χρονιά του Τσίπρα. Το ότι κατά το κινέζικο ημερολόγιο είναι η χρονιά του σκύλου, δε θεμελιώνει μεταφυσική αιτιώδη συνάφεια. Διότι ως γνωστόν σκυλιά υπάρχουν πολλά, άγρια, κυνηγόσκυλα, πουλόσκυλα, ράτσας, ημίαιμα, του δρόμου και του καναπέ. Τσίπρας όμως ένας. Και το σίγουρο είναι πως δεν είναι αδέσποτος.

Φέτος είναι η χρονιά που θ’ αποφασίσει ποιο κολάρο του κάνει. Όχι γιατί δε θα παλέψει να κερδίσει εκλογές, αλλά γιατί υπολογίζει τί θα κάμει άμα τις χάσει. Θα γίνει Βαλκανιάρχης, απλώς ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή ευρωκομισάριος με προοπτική να πληρώνεται τουλάχιστον όσο ο Γκορμπατσωφ ή η Κλίντον για ομιλίες περί πολιτικών θαυμάτων κι ελιγμών σε κορυφαία ιδρύματα χειραγώγησης της σκέψης ανά τον κόσμο;

Μισθοί στα Τάρταρα και «ευελιξία» στη «μεταμνημονιακή» ζούγκλα

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ

Κλιμακώνει την επιχείρηση «εικονικής πραγματικότητας» για την εργασιακή ζούγκλα που ενισχύει συνεχώς

 

 

Απάντηση στην κυβερνητική αντιλαϊκή πολιτική και τα κάλπικα «αφηγήματα» που την συνοδεύουν, δίνει η ενίσχυση της πάλης για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα

 

Την τελευταία βδομάδα του 2017, κυβερνητικά στελέχη, στο πλαίσιο του κάλπικου αφηγήματος για το «τέλος των μνημονίων», επιχείρησαν με ένα μπαράζ παρεμβάσεων και δηλώσεων να παρουσιάσουν ένα δήθεν φιλεργατικό έργο της κυβέρνησης μέχρι σήμερα, αλλά και τις ακόμα καλύτερες μέρες που περιμένουν τάχα τους εργαζόμενους με το τέλος του «Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής».

 Ειδικό ρόλο σε αυτήν τη νέα επιχείρηση παραπλάνησης των εργαζομένων ανέλαβε η υπουργός Εργασίας, Εφη Αχτσιόγλου, η οποία σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υποστήριξε πως «η δημιουργία θέσεων πλήρους απασχόλησης και η αύξηση των μισθών είναι διαρκές ζητούμενο για την κυβέρνηση», ενώ προς απόδειξη των «επιτυχιών» της κυβέρνησης και σε αυτόν τον τομέα, ισχυρίστηκε πως «τα τελευταία στοιχεία της "Εργάνης" σε ετήσια βάση έδειξαν ότι, το 2017, δημιουργήθηκαν 121.913 νέες θέσεις εργασίας και το 70% ήταν πλήρους απασχόλησης».

Μάλιστα, η υπουργός Εργασίας δεν έμεινε μόνο σε αυτά, αλλά κάνοντας ένα βήμα παραπέρα στην προσπάθεια χειραγώγησης των εργαζομένων, σε συνέντευξή της στον ρ/σ «Κόκκινο», είπε ότι πρέπει «να ξανασυζητήσουμε το επίπεδο του κατώτατου μισθού και ενδεχομένως μετά την έξοδό μας από το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής να είναι η πρώτη κίνηση στην οποία να πρέπει να προβούμε. Δηλαδή να δούμε, να συζητήσουμε τις προϋποθέσεις για μια αύξηση του κατώτατου μισθού».

Το «κρίσιμο οχτάμηνο»

Για ένα «κρίσιμο οχτάμηνο», που μόλις ξεκίνησε, κάνουν λόγο τα αστικά επιτελεία, στις αναλύσεις τους για τη νέα χρονιά, εστιάζοντας τόσο στις εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία, όπου ως «ορόσημο» παρουσιάζεται η ολοκλήρωση του τρέχοντος μνημονίου, όσο και στην «άλλη όψη» τους, στο ζήτημα δηλαδή της ενεργού εμπλοκής της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς.

Τα «κρίσιμα» διακυβεύματα, βέβαια, αφορούν αποκλειστικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου, που βλέπει τη νέα χρονιά ως «ευκαιρία» για την ανάκαμψη των κερδών του, μετά από 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης και ανελέητων αντιλαϊκών μέτρων.

Ο στόχος αυτός του κεφαλαίου είναι που χαρακτηρίζει «κρίσιμο» η κυβέρνηση και σ' αυτό συμφωνούν και τα άλλα αστικά κόμματα. Με μοιρασμένους ρόλους, εκβιάζουν το λαό να αποδεχτεί αμάσητα παλιά και νέα μέτρα, ώστε να μη διακινδυνεύσουν τα συμφέροντα των καπιταλιστών και η ανάκαμψη του κεφαλαίου, από την οποία θα ωφεληθούν τάχα οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα.