Η ανάγκη, οι κάτοικοι του Δρυμού, της Λητής και του Μελισσοχωρίου να συνεχίσουν τον αγώνα, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς άλλες αναμονές για πρόσβαση σε ποιοτικό, επαρκές και φθηνό νερό και να μην ανεχθούν αυτό το δικαίωμα να πετσοκόβεται στο όνομα των κοστολογημένων προγραμμάτων, των δημοσιονομικών περιορισμών και της πολεμικής προετοιμασίας, αναδείχθηκε μέσα από την εκδήλωση με θέμα «Πώς η πολιτική του κέρδους μας στερεί ποιοτικό, επαρκές και φθηνό νερό;» που διοργάνωσε η ΚΟΒ Μυγδονίας Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ την Τετάρτη 2/9, στην πλατεία Δρυμού.
Στην εκδήλωση μίλησαν ο Γιώργος Χαβατζάς, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», στέλεχος του ΚΚΕ, ο Βασίλης Μπαλτίκας, επικεφαλής της Ομάδας Υποδομών-Περιβάλλοντος της Κομματικής Οργάνωσης Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ και ο Δημήτρης Παπασιμόπουλος, μέλος της ΤΕ Λαγκαδά του ΚΚΕ.
Η εκδήλωση ήταν ενταγμένη στο πλαίσιο των πολύμορφων παρεμβάσεων που πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια το ΚΚΕ στην περιοχή της Μυγδονίας του Δήμου Ωραιοκάστρου. Μια περιοχή που οι κάτοικοί της παλεύουν για φθηνό, ποιοτικό και επαρκές νερό καθώς για χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με προβλήματα ακαταλληλότητας του νερού αλλά και διακοπές υδροδότησης. Αναγκάζονται να πληρώνουν για εμφιαλωμένα νερά αλλά και για την αποκατάσταση ζημιών στις οικιακές συσκευές που προκαλούνται από τις διακοπές.
Στην εκδήλωση, οι εισηγητές ανέδειξαν τις αιτίες που βρίσκονται πίσω από την ταλαιπωρία που βιώνουν και έδειξαν την προοπτική για να ικανοποιηθεί το δικαίωμά τους σε φθηνό, ποιοτικό και επαρκές νερό.
Ο Γιώργος Χαβατζάς μεταξύ άλλων αναφέρθηκε σε στοιχεία που αποτυπώνουν τις επιπτώσεις από την πολιτική της μετατροπής του νερού σε εμπόρευμα και εργαλείο πίεσης σε βάρος των λαών για την υπεράσπιση των γεωπολιτικών συμφερόντων και του διαρκώς οξυνόμενου ανταγωνισμού για τον έλεγχο των αγορών, των πρώτων υλών, της Ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς, που διεξάγεται ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Όπως είπε, περίπου 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως από ασθένειες που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, αν υπήρχε πρόσβαση σε ασφαλές νερό, υγιεινή και αποχέτευση. Περισσότεροι από 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν πρόβλημα πρόσβασης σε υγιεινό πόσιμο νερό και εκατομμύρια άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους παιδιά, κάθε χρόνο πεθαίνουν από ασθένειες σχετιζόμενες με το μολυσμένο νερό.
Μιλώντας για τη χώρα μας ανέφερε ότι πίσω από τις διακηρύξεις για αντιμετώπιση της λειψυδρίας κρύβονται τα σχέδια μετατροπής του νερού σε πανάκριβο εμπόρευμα, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ. «Πίσω από τις ελλείψεις των αναγκαίων έργων θα βρούμε την Οδηγία της ΕΕ, γνωστή ως Οδηγία-Πλαίσιο για τα Ύδατα (WFD), που θέτει σε προτεραιότητα την εξοικονόμηση της ζήτησης του νερού, σε αντιπαράθεση με τη μεγιστοποίηση της δυνατότητας προσφοράς του σε κάθε υδατικό διαμέρισμα. Η Οδηγία, με την οποία εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία ήδη από το 2003, επιβάλλει την αντιλαϊκή πολιτική τιμολόγησης του νερού και διαμορφώνει το πλαίσιο πλήρους εμπορευματοποίησής του», είπε. Και ανέδειξε ότι «στην πραγματικότητα, με τον μανδύα της προστασίας του υδάτινου περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των υδατικών σωμάτων, μεθοδεύεται η αύξηση της τιμολόγησης του νερού, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα και στη λαϊκή κατανάλωση στις πόλεις».
Εξήγησε ότι για να περάσει χωρίς εμπόδια η αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, η εκάστοτε κυβέρνηση αξιοποιεί και διογκώνει προπαγανδιστικά διάφορους κινδύνους, όπως π.χ. το ζήτημα της λειψυδρίας.
«Ένα πρόβλημα που έχει αντιμετωπιστεί επιστημονικά και υπάρχουν σήμερα δοκιμασμένες, αποτελεσματικές τεχνικές λύσεις.
Τι χρειάζεται; Μια σειρά έργα υποδομής, για να συγκεντρώνεται, να διοχετεύεται και να κατανέμεται ορθολογικά το νερό.
Τι συμβαίνει σήμερα; Η χώρα μας έχει πολύ χαμηλό ποσοστό αξιοποίησης των ωφέλιμων υδάτινων πόρων που διαθέτει. Ετησίως δεν ξεπερνά το 12,5%.
Ετησίως αξιοποιείται λιγότερο απ' το 10% του βρόχινου νερού. Σε πολλές πόλεις, πάνω απ' το 30% της παροχής νερού χάνεται λόγω διαρροών στα πεπαλαιωμένα δίκτυα».
Τόνισε ότι τα τεχνικά έργα που χρειάζονται είναι γνωστά. Όμως δεν γίνονται γιατί ο στόχος στην Ελλάδα και στην ΕΕ είναι να μετατραπεί το νερό και η διαχείρισή του σε ακριβό εμπόρευμα, που θα αυξήσει τα κέρδη των ομίλων. Στο πλαίσιο αυτό συγκροτήθηκε η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και Νερού, που δίνει ώθηση στη συγχώνευση δημοτικών επιχειρήσεων και προβλέπει κυρώσεις για τη μη συμμόρφωσή τους στην πανάκριβη τιμολόγηση του νερού, σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες. Σχεδιάζεται να σχηματιστούν με διαδοχικές συγχωνεύσεις δύο πόλοι γύρω από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ και στη συνέχεια να εμφανιστούν οι στρατηγικοί επενδυτές.
Σημείωσε ότι πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες. «Όλα τα κόμματα του συστήματος που κυβέρνησαν, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, είναι συνένοχα για την πολιτική εμπορευματοποίησης του νερού, για την επιχειρηματική λειτουργία που πλήττει τα λαϊκά νοικοκυριά, τους εργαζόμενους του κλάδου, το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, τους βιοπαλαιστές αγρότες.
Όλα τα αστικά κόμματα δεσμεύονται να εφαρμόσουν τις κατευθύνσεις της κοινοτικής οδηγίας για το νερό την επόμενη μέρα και τα προαπαιτούμενα του Ταμείου Ανάκαμψης.
Όλα δεσμεύονται να διασφαλίσουν τα ματωμένα πλεονάσματα σε βάρος του λαού που απαιτεί η Κομισιόν».
Ξεκαθάρισε ότι για το ΚΚΕ το νερό είναι κοινωνικό δικαίωμα, δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα. Γι' αυτό οι δυνάμεις του πρωταγωνιστούν σήμερα στους αγώνες: Ενάντια στην πολιτική της ΕΕ για την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού και τις ιδιωτικοποιήσεις. Για τη διασφάλιση φθηνού, ελεγμένου, ποιοτικού νερού για τον λαό. Για την άμεση υλοποίηση των αναγκαίων έργων υποδομής. Αύξηση των διαθέσιμων αποθεμάτων νερού με κατάλληλα έργα για την εξασφάλιση της επάρκειάς του, χωρίς χαράτσια στην αγροτική παραγωγή. Για δραστική μείωση των τιμολογίων, για να μην υπάρξει καμιά διακοπή νερού στα λαϊκά νοικοκυριά, για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με δικαιώματα, κατάργηση των εργολάβων.
Και προέτρεψε: «Για να μη συνεχίζουμε να λέμε το "νερό - νεράκι", χρειάζεται συνεχής αγώνας, ενωτικός, όλων -εργατών, υπαλλήλων, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, επιστημόνων, νέων, συνταξιούχων και γυναικών- στους δρόμους όλης της Ελλάδας και εδώ στην ΔΕ Μυγδονίας, ενάντια στις κυβερνήσεις του κεφαλαίου, τις περιφερειακές-δημοτικές αρχές και σε όσους προωθούν την εκμετάλλευση του πολύτιμου αυτού φυσικού πόρου και κυρίως ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό μέσα στη Βουλή στις ερχόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν».
Ο Βασίλης Μπαλτίκας αναφέρθηκε στις εξελίξεις στο ζήτημα διαχείρισης του νερού που όπως είπε αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα, πώς το σύστημα και οι κυβερνήσεις του αξιοποιούν τα ίδια τα εγκλήματά τους, τα προβλήματα που δημιουργεί η πολιτική τους για να διαπράξουν νέα μεγαλύτερα εγκλήματα, για να φορτώσουν νέα βάρη το λαό.
Ανέφερε ότι η ΕΕ με τη νέα εμπλουτισμένη στρατηγική της για την ανθεκτικότητα των υδάτων, που εστιάζει στον στόχο μείωσης της κατανάλωσης κατά 10% ως το 2030 στην Ευρώπη, θα γονατίσει τα λαϊκά νοικοκυριά με νέες αυξήσεις τιμών για να επιτευχθεί ως στόχος και θα ενισχύσει φυσικά την κερδοφορία των ομίλων. «Γι' αυτό και υπάρχει κατεύθυνση να ξεπεραστεί ο κατακερματισμός των παρόχων, να συγκροτηθούν μεγάλοι ισχυροί κρατικοί οργανισμοί που θα λειτουργήσουν με βάση όχι μόνο τους οικονομικούς, αλλά και τους πολεμικούς στόχους του ευρωατλαντισμού», είπε.
Παρουσίασε πώς προωθούνται από την κυβέρνηση αυτές οι στρατηγικές κατευθύνσεις με τη γεωγραφική επέκταση της ΕΥΔΑΠ στην Αττική και της ΕΥΑΘ στην ΠΕ Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, απορροφώντας τις αντίστοιχες ΔΕΥΑ, στο όνομα του εξορθολογισμού και της εξυγίανσης.
Ανέδειξε ότι με τα νέα τιμολόγια της ΕΥΑΘ που ενέκρινε η ΡΑΑΕΥ για την πενταετία 2025-2029, ο λαός της Θεσσαλονίκης καλείται να πληρώνει όχι μόνο τη λειτουργία, τη συντήρηση και τις αποσβέσεις των υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης, αλλά και την εγγυημένη απόδοση των κεφαλαίων των μετόχων της ΕΥΑΘ ΑΕ (62 εκατ. ευρώ από τα 443,7 εκατ. ευρώ συνολικού χρηματοοικονομικού κόστους). Δηλαδή, μέσα στους λογαριασμούς του νερού ενσωματώνονται θεσμοθετημένα τα κέρδη των μετόχων, απόδειξη ότι πρόκειται για καθαρά επιχειρηματική δραστηριότητα πάνω στο νερό.
Και σημείωσε ότι αντίστοιχη ή και χειρότερη είναι η κατάσταση στην άρδευση, που αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την αγροτική παραγωγή και τη διασφάλιση επαρκών υδάτινων πόρων. Καθώς αφού οι υποδομές άρδευσης έμειναν για χρόνια στα αζήτητα, τώρα η ανάπτυξη αρδευτικών έργων συνδέεται με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και πολιτικές επιλογές που επηρεάζουν άμεσα τους αγρότες και τα λαϊκά στρώματα.
Κάλεσε τον λαό να σκεφτεί πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση: Αν η συντήρηση των δικτύων δεν θυσιαζόταν στον βωμό του κέρδους και της διασφάλισης των ματωμένων πλεονασμάτων, αν είχαν υλοποιηθεί τα αναγκαία έργα για τη συλλογή και αποθήκευση του βρόχινου νερού, αν είχαν υλοποιηθεί έργα ανακύκλωσης του χρησιμοποιημένου νερού με διαχωρισμό των χρήσεών του.
Και τόνισε ότι «σήμερα αναμετρώνται δύο στρατηγικές, αναμετρώνται δύο πολιτικά σχέδια για τη διαχείριση του νερού. Από τη μία το σχέδιο που υπηρετεί τη στρατηγική του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στηρίζουν όλα τα κόμματα του συστήματος, που διασφαλίζει κερδοφόρες επενδύσεις για το κεφάλαιο, προωθεί την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού και φορτώνει τα βάρη και τα ματωμένα πλεονάσματα στο λαό.
Απ' την άλλη στον αντίποδα βρίσκεται το ενιαίο σχέδιο διαχείρισης και προσφοράς του υδάτινου δυναμικού με γνώμονα το σύνολο των λαϊκών αναγκών που προτείνει το κόμμα μας, το ΚΚΕ. Για να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο, το δικό μας σχέδιο, χρειάζεται ένα ριζικά διαφορετικό σύστημα όπου το νερό, η Ενέργεια, η γη, η εργατική μας δύναμη δεν θα είναι εμπορεύματα. Χρειάζεται ένα ριζικά διαφορετικό κράτος που θα υπηρετεί τις ανάγκες μας και όχι το κεφάλαιο. Χρειάζεται μια ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας όπου οι εργαζόμενοι θα παίζουν καθημερινά ενεργό ρόλο στη λήψη και στον έλεγχο των αποφάσεων, μια κοινωνία που ο σκοπός της παραγωγής θα είναι η συνδυασμένη ικανοποίηση των αναγκών μας και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.
Με άλλα λόγια η απάντηση είναι ο σοσιαλισμός, η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, η εργατική εξουσία, η επαναστατική ανατροπή του σημερινού συστήματος».
Ο Δημήτρης Παπασιμόπουλος ανέδειξε ότι εκεί που οι άλλοι βλέπουν πεδίο για μπίζνες ή ασύμφορα έργα, το ΚΚΕ βλέπει ανικανοποίητες λαϊκές ανάγκες και την υπεροχή που μπορεί να έχει ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός της εργατικής εξουσίας στην ικανοποίησή τους.
Ξεκαθάρισε πως το ΚΚΕ δεν περιμένει παθητικά κάποια «μεγάλη μέρα» του σοσιαλισμού όπου και θα υλοποιηθεί η πρότασή του. Δίνει τη μάχη σήμερα μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής, σε έναν αγώνα ενωτικό γύρω από ένα πλαίσιο πάλης με το οποίο διεκδικούν:
- Να ολοκληρωθούν άμεσα τα αναγκαία έργα για την ασφαλή και επαρκή υδροδότηση της Μυγδονίας.
- Να παρθούν άμεσα μέτρα ανακούφισης των οικογενειών που σήμερα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το νερό της βρύσης για πόση και μαγείρεμα, παράλληλα με μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων επάρκειας και των συνεχών διακοπών, με ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες της πολιτικής προστασίας, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.
Συγκεκριμένα διεκδικεί:
- Την επιδότηση των κατοίκων της ΔΕ Μυγδονίας για αγορά εμφιαλωμένου νερού μέχρι να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ακαταλληλότητας του παρεχόμενου νερού.
- Τη μείωση ή και την αναστολή των υφιστάμενων υπέρογκων τιμολογίων νερού που πληρώνουν οι κάτοικοι της περιοχής για ένα ακατάλληλο νερό.
- Την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούνται σε οικιακές συσκευές και εγκαταστάσεις εξαιτίας των επαναλαμβανόμενων διακοπών και των προβλημάτων του δικτύου.
- Τη συντήρηση και εκσυγχρονισμό των δικτύων ύδρευσης και άρδευσης, ώστε να περιοριστούν οι απώλειες νερού.
- Την ενίσχυση της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ωραιοκάστρου με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό και την απαιτούμενη χρηματοδότησή της.
Και κατέληξε τονίζοντας ότι «τα μέτρα ανακούφισης που ζητάμε δεν πρόκειται να μας τα χαρίσει καμιά κυβέρνηση, αν εμείς δεν πιέσουμε με τους αγώνες μας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου