Η συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για την αναθεώρηση του Συντάγματος, η οποία ολοκληρώθηκε χτες, επιβεβαίωσε αυτό για το οποίο το ΚΚΕ είχε εξαρχής προειδοποιήσει. Πρόκειται για μια αντιδραστική τομή ώστε το εχθρικό για τον λαό αστικό κράτος να γίνει πιο «αποτελεσματικό» και «ευέλικτο» για την υπεράσπιση και προώθηση των επιδιώξεων της αστικής τάξης, ικανότερο στη θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας, ακόμα πιο επιθετικό απέναντι στα εργατικά - λαϊκά στρώματα, στα δικαιώματα, στις ελευθερίες και τις ανάγκες τους.
Αυτήν την κατεύθυνση υπαγορεύει το έδαφος της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών συνολικά, όπως και στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα, η εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται, η κατάσταση στην ευρωπαϊκή και διεθνή οικονομία που «αγκομαχούν στην ανηφόρα», η υπάρχουσα λαϊκή δυσαρέσκεια και η δυναμική που μπορεί αυτή να αποκτήσει.
Το αντιλαϊκό περιεχόμενο και τα δύσκολα που είναι μπροστά για το αστικό κράτος επέβαλαν και τις απαράδεκτες fast track διαδικασίες που ακολουθούνται, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να περάσει «στο σκοτάδι» τα νέα μέτρα - κόλαφο που ετοιμάζονται σε βάρος του λαού.
Τέτοιες είναι οι προτάσεις της ΝΔ με τις οποίες μπαίνει και συνταγματική βούλα στους «δημοσιονομικούς κόφτες» για τις ανάγκες του λαού, την ίδια ώρα που επεκτείνονται τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δώρα στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, με τις λεγόμενες φορολογικές διευκολύνσεις και κίνητρα για τις «στρατηγικές επενδύσεις». Που «κατοχυρώνουν» και επεκτείνουν την υπερίσχυση του ευρωενωσιακού Δικαίου, τα «δικαιώματα» των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και όξυνσης των ανταγωνισμών.
Η κατάργηση επί της ουσίας του άρθρου 16, με την οποία θεμελιώνεται η πιο εκτεταμένη λειτουργία «πανεπιστημίων ΑΕ» και στρώνονται νέα κερδοφόρα πεδία για το κεφάλαιο, σε βάρος του δικαιώματος της νεολαίας στη μόρφωση, σε δωρεάν σπουδές και πτυχία με αξία.
Για όλα τα παραπάνω επιχειρείται η επιβολή σιωπητηρίου, όπως μέσω της πρότασης για την άρση της μονιμότητας των εργαζομένων στο Δημόσιο, με όχημα την ψευδεπίγραφη «αξιολόγηση» με το γνωστό αντιδραστικό περιεχόμενό της. Στόχος είναι ο μπαμπούλας της απόλυσης να ορθωθεί απέναντι στις οργανωμένες διεκδικήσεις και στους αγώνες ειδικά στον κρατικό μηχανισμό, όπου σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να κουνιούνται ρούπι από τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου και του κράτους του.
Καθόλου τυχαία, η συνταγματική αναθεώρηση δρομολογεί και την αλλοίωση του χαρακτήρα της εκλογικής διαδικασίας, με τη γενίκευση της επιστολικής ψήφου, ενώ ανοίγει επικίνδυνους δρόμους για παρεμβάσεις στη λειτουργία των κομμάτων, μέσα από την θέσπιση ελέγχων στο εσωτερικό τους από Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.
Τα παραπάνω είναι μέρος της δεσμίδας των αντιδραστικών αλλαγών που επιχειρεί να προωθήσει η ΝΔ, ζητούμενα του κεφαλαίου και γι' αυτό μέρος του κοινού προγράμματος που μοιράζεται με τα άλλα αστικά κόμματα.
Η συζήτηση στη Βουλή εξάλλου ήταν αποκαλυπτική, αφού «έβγαλε μάτι» η σύγκλιση των κομμάτων της αστικής αντιπολίτευσης με τη ΝΔ στις βασικές αστικές στοχεύσεις. Εξ ου και η κριτική τους ούτε που ακούμπησε τον πυρήνα των κυβερνητικών προτάσεων, παρά εξαντλήθηκε στο αν η κυβέρνηση μπορεί να διασφαλίσει ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις, με στόχο να γιάνει η «κρίση εμπιστοσύνης» στους θεσμούς του αντιλαϊκού κράτους.
Δυστυχώς γι' αυτούς, το ΚΚΕ ήταν εκεί για να αποκαλύψει τόσο τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις όσο και την πραγματική ουσία της συνταγματικής αναθεώρησης, ενώ πρώτη απάντηση δόθηκε και στους δρόμους, όπως με τις μεγάλες κινητοποιήσεις δημοσίων υπαλλήλων και φοιτητών.
Σε κάθε περίπτωση, σε ένα ακόμα «εμβληματικό» πεδίο αποτυπώνεται το πραγματικό δίλημμα. Από τη μία, για τα αστικά επιτελεία στο επίκεντρο τίθεται η διαφύλαξη της οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας για τα κέρδη του κεφαλαίου και την απρόσκοπτη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, η θωράκιση του αστικού κράτους από πιθανούς κραδασμούς, κυρίως από την εργατική - λαϊκή αντεπίθεση. Αυτός είναι ο κυρίαρχος προβληματισμός του συστήματος, ο οποίος ξεπερνά την επικείμενη εκλογική μάχη και το ποιος ή ποιοι ακριβώς θα κυβερνήσουν, με δεδομένη τη στρατηγική σύμπλευση όλων των κομμάτων τους.
Αντίθετα, για τον λαό το ζητούμενο είναι να κάνει τα δικά του κουμάντα απέναντι στη δεδομένη αντιλαϊκή επίθεση του επόμενου διαστήματος, στο ακόμα πιο εχθρικό προς τις ανάγκες του κράτος. Να δυναμώσει τον δικό του αγώνα, με ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ παντού, ώστε την επόμενη μέρα καμία κυβέρνηση να μη νιώθει σταθερή και ακλόνητη στο αντιλαϊκό της έργο, και οι όποιοι κραδασμοί να γίνουν προϋποθέσεις συνολικής ανατροπής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου