Έξυπνα σύνορα, έξυπνη κονόμα

                                                Έξυπνα σύνορα, έξυπνη κονόμα 

Γράφει ο Cogito ergo sum

Με το τούτο και μ’ εκείνο, κοντεύουμε να πειστούμε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση -λέει- πρέπει να προφυλάξει τα σύνορά της. Κινδυνεύουμε -ξαναλέει- από την ανεξέλεγκτη εισροή «λαθρομεταναστών» (η ολόσωστη λέξη «πρόσφυγας» αποφεύγεται επιμελώς επειδή δημιουργεί αναφυλαξίες), ανάμεσα στους οποίους μπορούν πανεύκολα να παρεισφρύσουν και αλγκαϊντανοί, χαμασανοί, τζιχαντιστές ισισανοί και λοιποί τρομοκράτες. Κι ενώ έχει πάρει φωτιά ο κώλος μας από την φτώχεια, την ανεργία και την καταλήστευση των δικαιωμάτων μας, η Κομμισσιόν επιμένει στο πρόγραμμα «Έξυπνα Σύνορα», για να μας προφυλάξει από το μεταναστευτικό και προσφυγικό ρεύμα.

Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εντάξει δυο δράσεις. Η μία αφορά ένα σύστημα επιτήρησης και ελέγχου των χερσαίων και θαλασσίων συνόρων της και η άλλη αφορά ένα ηλεκτρονικό σύστημα εισόδου-εξόδου, το οποίο καταγράφει όσους μπαίνουν και όσους βγαίνουν από την Ε.Ε. προκειμένου να εντοπίζονται όσοι παραμένουν στην Ε.Ε. ενώ έχει λήξει η βίζα τους (δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία των παράνομων μεταναστών). Προσεχώς, το σύστημα επιτήρησης και ελέγχου των συνόρων θα γίνεται και αεροπορικώς.

Ανείπωτη πρόκληση (Βράβευση "υπευθυνότητας" στα ΕΛΠΕ!)

Ανείπωτη πρόκληση (Βράβευση "υπευθυνότητας" στα ΕΛΠΕ!)

Η είδηση, όπως μεταδόθηκε από τα Πρακτορεία, έχει ως εξής:

«Τα "Ελληνικά Πετρέλαια" βραβεύτηκαν για πέμπτη συνεχή χρονιά στην υψηλότερη κατηγορία PLATINUM, για τις επιδόσεις τους στην εφαρμογή υπεύθυνων εταιρικών πρακτικών, μέσω του Δείκτη Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (...) Ο δείκτης CR Index (...) είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο εργαλείο για τη συγκριτική αξιολόγηση των εταιρειών (...) σε τέσσερις επιμέρους τομείς: Κοινωνία, Περιβάλλον, Εργαζόμενοι και Αγορά. "Η συμμετοχή μας στην αξιολόγηση μέσω του δείκτη CR Index είναι σημαντική για τον Ομιλο, καθώς μας δίνει τη δυνατότητα να καταγράφουμε την πρόοδό μας, να εντοπίζουμε τις περιοχές που επιδέχονται βελτίωσης και να επικεντρώνουμε τις προσπάθειές μας σε τομείς μέγιστης επίδρασης. Η διάκριση αυτή είναι μια ακόμα πολύ ξεχωριστή αναγνώριση για τον Ομιλο ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ και έρχεται ως αποτέλεσμα προσπαθειών πολλών ετών σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται", αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση (των ΕΛΠΕ)».

Σχεδόν ένα μήνα μετά το μακελειό στα ΕΛΠΕ, που στοίχισε τη ζωή σε τέσσερις εργάτες, ο όμιλος βραβεύεται για τις επιδόσεις του στην εταιρική κοινωνική ευθύνη και μάλιστα σε τομείς που αφορούν την πολιτική του για τους εργαζόμενους. 

Η πρόκληση είναι ανείπωτη...

Πηγή: Προλετάριος /Ριζοσπάστης

Αναρτήθηκε από TRASH

Πρώτη φορά αρισεροφασιστικά!

Φωτογραφία: Menelaos Myrillas/SOOC

ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θα στείλουν φαντάρους στα σχολεία για να καλύψουν τις κενές θέσεις εκπαιδευτικών

Οι φαντάροι απόφοιτοι παιδαγωγικών και καθηγητικών σχολών θα είναι αυτοί που θα καλύψουν τα κενά σε θέσεις εκπαιδευτικών.

Προς αυτή την κατεύθυνση φαίνεται πως κινείται η κυβέρνηση για την επόμενη σχολική χρονιά.
  
Χθες ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος και πρόεδρος των ΑΝΕΛ υποδέχθηκε στο υπουργείο του τον υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά. 

Σύμφωνα με την «Καθημερινή», οι δύο υπουργοί συζήτησαν την πρόταση απόφοιτοι παιδαγωγικών και καθηγητικών σχολών (π.χ. μαθηματικοί, φιλόλογοι κ.ά.), οι οποίοι υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία σε ακριτικές περιοχές, να μπορούν να διδάξουν σε κοντινά σχολεία όπου υπάρχουν κενά, λαμβάνοντας τη μοριοδότηση που προβλέπεται.

Δεν κοστίζουν οι φαντάροι
 

Η προσπάθεια κάλυψης των κενών θα είναι φέτος ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς το υπουργείο Παιδείας έχει κάνει συνολικά 4.000 προσλήψεις σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Ομως, εξ αυτών οι 1.500 θέσεις θα δοθούν στους καθηγητές και διοικητικούς υπαλλήλους που ήταν σε διαθεσιμότητα, οι οποίοι θα επιστρέψουν στα πόστα τους. Ετσι, απομένουν περί τις 2.500 θέσεις, με αποτέλεσμα να υπολογίζεται ότι τα κενά θα υπερβούν τα επίπεδα του Σεπτεμβρίου του 2014.
Πέρυσι τον Σεπτέμβριο η σχολική χρονιά ξεκίνησε με 22.000 κενά, πολλά εκ των οποίων καλύφθηκαν από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ, το οποίο, όμως, τώρα βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο, μέχρι να γίνει ο προγραμματισμός του επόμενου. 

Μάλιστα, ο πρώην υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος για την κάλυψη των κενών είχε προτείνει, μεταξύ άλλων, την εθελοντική εργασία, αλλά η πρόταση δεν προχώρησε λόγω αντιδράσεων. Ουσιαστικά, η αξιοποίηση των φαντάρων αποτελεί μια μορφή εθελοντικής εργασίας.

Πηγή: Θα στείλουν φαντάρους στα σχολεία για να καλύψουν τις κενές θέσεις εκπαιδευτικών | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/212126/tha-steiloyn-fantaroys-sta-sholeia-gia-na-kalypsoyn-tis-kenes-theseis-ekpaideytikon#ixzz3dEJYu7cJ

Οι δήμαρχοι που στηρίζονται από το ΚΚΕ. Λένε «όχι» στην υπόδειξη του υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Νίκου Βούτση προς τους ΟΤΑ να μεταφέρουν άμεσα τα ταμειακά διαθέσιμά τους στην Τράπεζα της Ελλάδος.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕΔΕ

Κώστας Πελετίδης: "Δεν υποτάσσομαι στις επιλογές της Κυβέρνησης για τα ταμειακά διαθέσιμα του Δήμου"

"Θα χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα για τις δικές μας ανάγκες" 

Αρνείται να εφαρμόσει την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) της κυβέρνησης που δεσμεύει τα ταμειακά διαθέσιμα των δήμων ο δήμαρχος Πάτρέων, Κώστας Πελετίδης, αλλά και οι δήμαρχοι όλης της χώρας που στηρίζονται από το ΚΚΕ.

Λένε «όχι» στην υπόδειξη του υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Νίκου Βούτση προς τους ΟΤΑ να μεταφέρουν άμεσα τα ταμειακά διαθέσιμά τους στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Οι δήμαρχοι που στηρίζονται από το ΚΚΕ, με κοινή τους επιστολή, η οποία θα κατατεθεί και στη συνεδρίαση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) σήμερα, Τρίτη, καλούν όλους τους δημάρχους «να μην υποταχθούν στις επιλογές της κυβέρνησης».

Η επιστολή των εκλεγμένων δημάρχων του ΚΚΕ με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Πάτρας, Κ. Πελετίδης, Ικαρίας, Στέλιος Σταμούλος, Καισαριανής, Ηλίας Σταμέλος, Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος και Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος έχει ως εξής:

«Ο υπουργός Eσωτερικών κ. Ν. Βούτσης με το χαρακτηρισμένο ως επείγον έγγραφό του, που απεστάλη την 10.6.2015 στους δημάρχους και περιφερειάρχες της χώρας, απαιτεί "την αμελλητί συμμόρφωσή" τους με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 20ής Απρίλη 2015 "για τη μεταφορά των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης προς επένδυση στην Τράπεζα της Ελλάδας"!!

»Γνωρίζει η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός ασφαλώς ότι η άρνηση μιας σειράς δήμων να πουν όχι στην ΠΝΠ που τους υποχρεώνει να διαθέσουν στην Τράπεζα της Ελλάδας υπέρ της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και των δανειστών τα όποια διαθέσιμα έχουν, και μάλιστα για αόριστο χρόνο, δεν είναι απόφαση δημάρχων, αλλά απόφαση των Δημοτικών τους Συμβουλίων. Επιλέγει ο αρμόδιος υπουργός να απευθυνθεί στους δημάρχους ώστε να εκφοβίσει και να εκβιάσει.

»Ας γνωρίζει ότι μια σειρά Δημοτικά Συμβούλια και μαζί τους και οι δήμαρχοι αποφάσισαν να μη συμμορφωθούν με τις αποφάσεις της κυβέρνησης γιατί η συγκεκριμένη Νομοθετική Πράξη βοηθά τον αντιλαϊκό πόλεμο που πέντε χρόνια τώρα τσακίζει το λαό και τις πιο ζωτικές του ανάγκες, για να εξυπηρετηθεί ένα χρέος που δεν είναι δικό του και ούτε ευθύνεται για τη δημιουργία του.
Γιατί υποχρεώνει τους δήμους μας να υπολειτουργούν και να παραμερίζουν τις ανάγκες των δημοτών μας.
 
Γιατί μας επιβάλλει να επιβαρύνουμε με επιπρόσθετους φόρους και τέλη τους δημότες μας.
 
Γιατί γνωρίζουμε από πρότερες αντίστοιχες ενέργειες των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως το PSI για τα ασφαλιστικά ταμεία, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία, ότι δρόμος επανάκτησης των απωλειών για το λαό σε διαπραγμάτευση τάχα με τους δανειστές δεν υπάρχει.
 
Γιατί τα αιματηρά πλεονάσματα που προαναγγέλλει και η επικείμενη συμφωνία της κυβέρνησης θα τσακίσουν παραπέρα τις λαϊκές ανάγκες και θα μετατρέψουν ακόμα πιο γρήγορα τους δήμους σε μηχανισμούς φοροεπιδρομής.
 
Γιατί είναι υποχρέωσή μας να συνδράμουμε τις ανάγκες και τις αγωνίες του λαού μας και όχι την αντιλαϊκή στρατηγική των ΕΕ - ΔΝΤ, κεφαλαίου.
 
»Καλούμε τα Δημοτικά Συμβούλια και τους δημάρχους της χώρας να μην υποταχθούν και να απορρίψουν τις κυβερνητικές απαιτήσεις και αιτιάσεις. Να αξιοποιήσουν τα όποια χρήματα του βαριά φορολογούμενου λαού για τις δικές του ανάγκες, που σήμερα είναι ζωτικές και ζοφερές. Είναι ο δικός του μόχθος, τα ψίχουλα της φτώχειας δεν του αρμόζουν».

πηγή

Θα δούμε όμορφες μέρες...

«Θα δούμε όμορφες μέρες... »

Ο χαιρετισμός του Αϊντεμίρ Γκιουλέρ, μέλος της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Τουρκία), στην έναρξη του Επιστημονικού Συνεδρίου το περασμένο Σάββατο

Την πρώτη μέρα του Συνεδρίου, ο Αϊντεμίρ Γκιουλέρ, μέλος της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος (Τουρκία), απηύθυνε χαιρετισμό προς τους παρευρισκόμενους. Ο χαιρετισμός έχει ως εξής:

«Θεωρούμε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας πολύ σωστά επέλεξε τον Ναζίμ Χικμέτ ως κεντρικό θέμα αυτών των εκδηλώσεων. Και μη νομίζετε ότι το λέω αυτό επειδή προέρχομαι από την πατρίδα του Ναζίμ Χικμέτ...

Η σημερινή ανθρωπότητα, ο εργαζόμενος λαός, η εργατική τάξη του 2015 έχει ανάγκη τον Ναζίμ Χικμέτ. Στην εποχή μας, που ο ιμπεριαλισμός είναι υπαίτιος για τους πολέμους και για την οπισθοδρόμηση, ο καπιταλισμός για τις λεηλασίες και την εκμετάλλευση, που ρίχνουν σκοτάδια πάνω στους λαούς, έχουμε ανάγκη να πούμε στους απελπισμένους ότι η ζωή είναι ωραία, αδελφέ μου.

Εχουμε το καθήκον να πούμε σε αυτούς που αρκούνται στα λίγα και σε αυτούς που δεν ξεσηκώνονται ότι φταις κι εσύ, αδελφέ μου.

Και έχουμε την υποχρέωση να δείξουμε στο λαό τη διέξοδο... Και έχουμε δίπλα μας τον Ναζίμ, που το μόνο για το οποίο καυχήθηκε στη ζωή του ήταν ότι υπήρξε πάντα τοποθετημένος με το Κομμουνιστικό Κόμμα.

ΛΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ - Δ.ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

«Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ »

Απολυμένοι απεργοί της coca cola με δυναμική παρουσία και με την συμπαράσταση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών και της Λαικής Συσπείρωσης Ωραιοκάστρου κατάφεραν σήμερα να αποσπάσουν την δέσμευση του δήμαρχου Ωραιοκάστρου κ.Γαβότση ότι τα σχολεία του δήμου μας δεν θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα της εταιρείας  coca cola «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ»

 
Αναρτήθηκε από ΛΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ - Δ.ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

Ο θρήνος της μάνας του Άρη Βελουχιώτη για τον χαμό του παλικαριού της

Ο Άρης με τους γονείς του Δημήτρη και Αγλαΐα Κλάρα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο θρήνος της μάνας του Άρη Βελουχιώτη για τον χαμό του παλικαριού της 

Επιμέλεια: Οικοδόμος απο Ατέχνως

Ο Θανάσης Κλάρας (αυτό ήταν το πραγματικό του όνομα, προτού ξεχωρίσει και δοξαστεί ως Άρης Βελουχιώτης) γεννήθηκε στη Λαμία στις 27 Αυγούστου του 1905 και ήταν το τρίτο στη σειρά από τα τέσσερα παιδιά του Δημήτρη και της Αγλαΐας Κλάρα. Η οικογένειά του ήταν εύπορη και ο μικρός Θανάσης Κλάρας είχε όλες τις προϋποθέσεις να ακολουθήσει μια ομαλή και σίγουρη σταδιοδρομία στα πλαίσια της τάξης του. Όμως από νωρίς διάλεξε τον δύσκολο δρόμο της εναντίωσης στην εκμετάλλευση και της υπεράσπισης του δίκιου των ανθρώπων της δουλειάς και του μόχθου.

Ο κακοτράχαλος αυτός δρόμος τον οδήγησε, τον Ιούνη του 1945, στο φαράγγι του Φάγγου, λίγο έξω από το χωριό Μεσούντα Άρτας. Εκεί, ο Πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Άρης Βελουχιώτης, περικυκλωμένος από δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού δίνει τέλος στη ζωή του και περνάει στην Ιστορία και τα όρια του θρύλου.

Η μάνα του πρωτοκαπετάνιου Αγλαΐα Κλάρα έγραψε τους παρακάτω στίχους λίγες μέρες μετά το τραγικό τέλος του γιου της. Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ρούμελη» της Λαμίας. Εμπεριέχεται φωτοτυπημένο στο βιβλίο του Γιάννη Γ. Χατζηπαναγιώτου (καπετάν Θωμά) «Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη», εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα 1982. Η φωτογραφία είναι από το ίδιο βιβλίο.

ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΜΟΥ – ΣΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΜΟΥ

Άρη μου, Άρη, Άρη μου, παιδί μου παλληκάρι
Σε ράχες ήσουν σε βουνά, το κάλεσε η ανάγκη

Αλοίμονο: ο στόνος μου τόσο μακριά δε φτάνει
Κι αν σε καλούν οι στεναγμοί κι αν σε καλούν οι θρήνοι

Εσύ κοιμάσαι αξύπνητος στο φως και στη γαλήνη
Αχ! Συ διαβάτη της ζωής! Πανέμμορφε διαβάτη!

να ξαναρθής εδώ στη γη, δε θαύρης μονοπάτι
Άρη μου! Γιατί άφησες τη δόλια σου μανούλα
το δύστυχο πατέρα σου να κλαίμ’ όλη μερούλα;
Λαμία – Ιούλιος 1945


ΑΓΛΑΪΑ Δ. ΚΛΑΡΑ

Στην αντιγραφή τηρήθηκε η ορθογραφία της αρχικής δημοσίευσης.

Απ’ αυτές που κρατάνε οι φοιτητές 

Γράφει ο Σφυροδρέπανος 

Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε Λα Σέρνα, που γεννήθηκε μια μέρα σαν και σήμερα, πριν από 87 χρόνια, στο Ροζάριο της Αργεντινής, ήταν μία από τις μεγαλύτερες επαναστατικές μορφές του περασμένου αιώνα.
Από αυτές που σημαδεύουν την ιστορία με το ζεστό το πέρασμά τους.

Από αυτές που ο μύθος τους γιγαντώθηκε από τον ηρωικό τους θάνατο κι οι διώκτες τους δεν κατάφεραν ποτέ να τις εξοντώσουν πραγματικά και να τις καταστήσουν ακίνδυνες.
Από αυτές που στράφηκαν στο ρεαλισμό, επιδιώκοντας το αδύνατο.

Από αυτές που βάζουμε από μικροί στα δωμάτιά μας, σε περίοπτη θέση, στο «εικονοστάσιο» των αγίων της επανάστασης.

Από αυτές που εμπνέουν μέχρι σήμερα και για πάντα (Hasta Siempre), μέχρι τη νίκη, κάθε αγωνιστικό σκίρτημα, σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Από αυτές που δεν ξεκίνησαν ως κομμουνιστές, αλλά το ανήσυχο πνεύμα τους συνάντησε το μαρξισμό στην πορεία και μπολιάστηκε με τις ιδέες του.

Από αυτές που δε βολεύτηκαν στις δάφνες μιας νικηφόρας επανάστασης, αλλά προσπάθησαν να μεταλαμπαδεύσουν το μήνυμά της στη Λατινική Αμερική και σε όλο τον κόσμο (δύο, τρία, χίλια, πολλά Βιετνάμ). Και δεν έχασαν τον αγνό επαναστατικό τους «ιδεαλισμό» αλλά, κόντρα στο ρεύμα, μιλούσαν για τη σημασία της συνείδησης και των ηθικών κινήτρων απέναντι στα bonus και τα υλικά κίνητρα, ως μοχλό του ατομισμού.

Από αυτές που συνδέουν διαλεκτικά τον πατριωτισμό και το σύνθημα «patria o muerte» (πατρίδα ή θάνατος) κάτω από κάθε επιστολή τους με το διεθνισμό και τη στρατιωτική βοήθεια σε κάθε επαναστατικό εγχείρημα –ακόμα και στην Αφρική.

Από αυτές που κάποιοι επικαλούνται υποκριτικά κι επί ματαίω το όνομά τους, για να κλέψουν κάτι από τη λάμψη τους.

Από αυτές που τα μονοπώλια μετέτρεψαν σε κονκάρδες, στάμπες σε μπλουζάκια, εσώρουχα, σε ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Γιατί ο μύλος της αντίδρασης όλα τα αλέθει και κρατάει το σύμβολο, για να του αφαιρέσει κάθε περιεχόμενο κι αξία (εκτός από την ανταλλακτική του).

Από αυτές που στοιχειώνουν τον ύπνο των κυρίαρχων και πλανώνται σα φάντασμα πάνω τους, πιο ζωντανό κι από εμάς τους ζωντανούς.

Από αυτές που τρέμουν από οργή για κάθε αδικία και νιώθουν σύντροφό τους όποιον αισθάνεται το ίδιο κι αντιδρά με τον ίδιο τρόπο.

Από αυτές που ανήκουν σε όλη τη Λατινική Αμερική και στους αγωνιστές όλου του κόσμου. Για αυτό και πάρα πολλοί τον περνάνε για Κουβανό, ενώ στην πραγματικότητα είναι Αργεντίνος.

Από αυτές που ξεσκίζει ο χαφιές.

Από αυτές που κρατάνε οι φοιτητές στην καρδιά τους.

ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ

Η «ελευθερία» που… σκοτώνει!

Εικοσιένα χρόνια NAFTA, οι καταστροφικές συνέπειες των συμφωνιών «ελεύθερου εμπορίου». 

 

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  απο Ημεροδρόμος

 

Με πλήρη μυστικότητα συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων, (Transatlantic Trade and Investment Partneship- TTIP). Σ΄ αυτές συμμετέχουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Καναδά, συνεπικουρούμενες από εκπροσώπους των μεγάλων διεθνικών μονοπωλίων και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. 

Κέρδη χωρίς… εμπόδια

Στόχος της ΤΤΙΡ είναι η άρση κάθε υφιστάμενης ρύθμισης που περιορίζει τα δυνητικά κέρδη των πολυεθνικών εταιρειών των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Για το σκοπό αυτό, προσβλέπει στη δημιουργία νέων αγορών, με το άνοιγμα του δημοσίου και των δημόσιων υπηρεσιών στον ιδιωτικό ανταγωνισμό. Επίσης, με την ΤΤΙΡ επιχειρείται η παράκαμψη των προβλημάτων που προκύπτουν στον Παγκόσμιο Οργανισμού Εμπορίου, απομονώνοντας την Κίνα, Ρωσία, Ινδία και λοιπές χώρες.

Το μέσον για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι η περαιτέρω μείωση του «εργατικού κόστους», ως το όριο της εξόντωσης των εργαζομένων.




Σχετικά με το περιεχόμενο της ΤΤΙΡ και τις διαδικασίες για την σύναψη και υπογραφή της μπορείτε να διαβάσετε εδώ, το άρθρο που δημοσίευσε στις 29 Μαϊου ο «Ημεροδρόμος».

Καθώς, λοιπόν, τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους απεργάζονται, μέσω της ΤΤΙΡ, νέα δεσμά για την εργατική τάξη, αξίζει να δούμε τι απέδωσαν ανάλογες συμφωνίες για την «απελευθέρωση» του εμπορίου, όπως η Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου της Βορείου Αμερικής (NAFTA), η οποία συμπλήρωσε ήδη εικοσιένα χρόνια*. 

Τα ρετάλια τραγουδούν ακόμα...

...ενοχλητικά, παράφωνα, και μες στα αυτιά μας, σαν παρασιτικά κουνούπια, που ήπιαν το αίμα μας, αλλά γλυκάθηκαν και θέλουν κι άλλο. Κι όσο έχουν φωνή, θα θορυβούν χωρίς λόγο, για να κάνουν πάλι αισθητή την υπό εξαφάνιση ύπαρξή τους, λίγο πριν το βενιτέλος και το ρέκβιεμ της σοσιαλδημοκρατίας.

Κάποια πράγματα στη χώρα μας μοιάζουν να έχουν μείνει κολλημένα στη δεκαετία του 60’, τότε που κοιμόμασταν με ασφάλεια, παράθυρα ανοιχτά και πόρτες ορθάνοιχτες (για να μην τις σπάσουν) για τους ασφαλίτες, που έρχονταν κάθε τόσο να σε δουν για προσωπική σου υπόθεση –γιατί τότε ο κόσμος νοιαζόταν πραγματικά για τους άλλους και τις προσωπικές τους υποθέσεις.

Κράτα σημειώσεις για τις ομοιότητες: καταρχάς έχουμε ακόμα κάτι σαν υενεδ (μέχρι να μας αποδείξει το αντίθετο η ερτ που κάνει ντεμπούτο σήμερα). Γίνονται ακόμα μαραθώνιες πορείες ειρήνης, που μαραθώνουν το κέντρο του μαραζώνα και τα εμπορικά του καταστήματα. Έχουμε ντεμέκ ανένδοτο, αντιμνημονιακό, που καταλήγει σε αριστερό μνημόνιο και συμφωνία με τους εταίρους (τα μιλήσαμε, τα συμφωνήσαμε). Είχαμε μέχρι πρότινος ακροδεξιά κυβέρνηση, αλλά και αυτόνομο, παρακρατικό βραχίονα, οργανωμένο σε διακριτό πολιτικό φορέα, γιατί εξάλλου δημοκρατία έχουμε –και στο βάθος χούντα. Είχαμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται σα φάρσα, και τα «ιουνιανά» στις πλατείες, που δεν κράτησαν ως το ιούλιο, γιατί ξεκινούσαν τα μπάνια του λαού (στον ιδρώτα κυρίως, γιατί πού λεφτά για διακοπές). Έχουμε κάτι σαν εδα, με υψηλότατα εκλογικά ποσοστά, που πιστεύει όμως σταθερά κι αταλάντευτα στην προοπτική του λάκκου των λιονταριών (που είναι παρεξηγημένα και κατά βάθος φυτοφάγα ζώα). Και δεν υπάρχει ισχυρό «κέντρο» ή παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία. Εξάλλου τότε ήταν αρκετά δημοφιλής η ανάλυση που έλεγε πως δεν υπάρχουν όροι κι έδαφος στην ελλάδα για την ανάπτυξη σοσιαλδημοκρατίας, χωρίς να γίνεται αντιληπτό πως ένα κομμάτι της αριστεράς θα γινόταν ο βασικός αιμοδότης της, όπως ακριβώς έγινε με το σύριζα. Άλλο αν οι αντικειμενικές συνθήκες και η καπιταλιστική φάση ανάπτυξης δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για τρίτους δρόμους και μεσοβέζικα μοντέλα.

Η Τσεχία δείχνει τον δρόμο 

Γράφει ο Cogito ergo sum απο Ατέχνως

Όσοι έχουν κάποια ιδέα για το πράγμα είναι ο νεοφιλελευθερισμός, πρέπει να έχουν επισημάνει δυο βασικά στοιχεία. Πρώτον, ότι ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι άλλο παρά ο γνωστός μας καπιταλισμός στην πιο ολοκληρωτική του μορφή, τελικό στάδιο της οποίας είναι ο ιμπεριαλισμός. Και, δεύτερον, ότι το πρώτο βήμα για την διάδοση των νεοφιλελεύθερων πρακτικών είναι η απορρύθμιση του κράτους. Αν η λέξη απορρύθμιση ακούγεται κάπως άγνωστη ή στρυφνή, μπορούμε να την αντικαταστήσουμε με τις λέξεις διάλυση, αποδόμηση, καταστροφή κλπ.

Ένα από τα βασικά νεοφιλελεύθερα θέσφατα ορίζει ότι πρέπει να ισοπεδωθεί το παλιό για να δομηθεί σωστά το καινούργιο. Κι αφού αυτό το καινούργιο δεν είναι άλλο παρά η παράδοση των πάντων στις ορέξεις τού κεφαλαίου, το υπό διάλυση παλιό δεν μπορεί να είναι παρά το κοινωνικό κράτος και οι κεντρικές δομές μιας χώρας.

Η ...ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ ΔΝΤ

«Αντίσταση» κατόπιν… εορτής!

Η «αντιστασιακή» μεταφορά της δόσης στο ΔΝΤ, ήταν γνωστή στους δανειστές από το Μάιο

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

Αρκετά στελέχη της κυβέρνησης παρουσίαζαν τη μεταφορά της πληρωμής των δόσεων του ΔΝΤ, στο τέλος του μήνα, περίπου ως αντιστασιακή πράξη. Χθες, στην εκπομπή «ΕΝΙΚΟΣ», στο STAR, ο δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ περιέγραψε ότι αυτή η …αντιστασιακή πράξη ήταν στις 47 σελίδες της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα στη σελίδα 44. Σημειώνεται ότι το έγγραφο των 47 σελίδων συντάχθηκε το Μάιο, όπως αναφέρεται στην 1η σελίδα, ενώ το αίτημα της κυβέρνησης προς το ΔΝΤ για τη μεταφορά της δόσης διατυπώθηκε «επισήμως» την Πέμπτη 4 Ιουνίου… 

“Αγώνας είναι αυτός συναγωνιστή, αγώνας. Αν τον κερδίσουμε τα κερδίσαμε όλα, κι όταν τον χάσουμε τα χάνουμε όλα”.

Από το εξαιρετικό blog ιστορίας και μνήμης "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Το μεγαλείο της Ευρυτάνισσας γυναίκας! (με αφορμή μια ιστορική φωτογραφία)

Η περίφημη φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή

“Αγώνας είναι αυτός συναγωνιστή, αγώνας. Αν τον κερδίσουμε τα κερδίσαμε όλα, κι όταν τον χάσουμε τα χάνουμε όλα”.

Μια συγκλονιστική μαρτυρία του αείμνηστου φωτογράφου της Αντίστασης Σπ. Μελετζή ("Αντάρτες στα βουνά") - από τη συνάντησή του με μία άγνωστη Ευρυτάνισσα γυναίκα στα χρόνια του Αγώνα…

Ιδού:

=============

Συγκρίνετε!

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

  
  Είναι μια φωτογραφία από το παρελθόν. Για την ακρίβεια είναι ένα πρωτοσέλιδο από το μακρινό (αλλά και τόσο κοντινό) 1981. Δεν ήταν το μόνο.  
  
    Αλλά ήταν και παραμένει ενδεικτικό. Ενδεικτικό ενός κλίματος και μιας
προπαγάνδας που κράτησε σχεδόν 40 χρόνια. Και συνεχίζεται!

    Ήταν τότε – την 1^η Γενάρη 1981 – που η Ελλάδα γινόταν και επισήμως μέλος της Αγίας Οικογένειας των Βρυξελλών.

    Ήταν η εποχή που η ένταξη στην ΕΟΚ (και σημερινή ΕΕ) συνοδευόταν με τις θεωρίες για τα «χρυσά κουτάλια» με τα οποία θα «έτρωγε» ο ελληνικός λαός.

    Θεωρίες που στη συνέχεια έγιναν φληναφήματα για «απάνεμα λιμάνια» και μπουρδολογίες για «κοινά ευρωπαϊκά σπίτια».   

    Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Είναι η ώρα του απολογισμού:

    Συγκρίνετε την πραγματικότητα της παραγωγικά αποσαθρωμένης Ελλάδας με τις κίβδηλες υποσχέσεις των «ταγών του Έθνους» που την έριξαν στην αρένα αυτής της αδυσώπητης «Ιεράς Συμμαχίας».

    Συγκρίνετε την Ελλάδα που έχει τεθεί στην Προκρούστια κλίνη των «προστατών», των «κηδεμόνων» και των «σωτήρων» με τα παραμύθια περί απαλλαγής (!) από προστάτες και κηδεμόνες!   

    Συγκρίνετε την Ελλάδα που ο λαός της έχει περιπέσει ακόμα πιο βαθειά στην εξάρτηση της φτώχειας, της ανέχειας, της ανασφάλειας, των εκβιασμών, των απειλών και της τρομοκρατίας με τα «φύκια» των εγχώριων και ξένων κονκισταδόρες που έταζαν «ισοτιμία» (!) με τα ισχυρότερα ευρωπαϊκά κράτη…

    Συγκρίνετε το ψέμα των λόγων με την αλήθεια των πράξεων και των γεγονότων.
    Βάλτε δίπλα στα χιλιάδες κηρύγματα υπέρ «εταίρων» και «φίλων» τις εικόνες με τις φιγούρες των Γιούνκερ, Μέρκελ, Σόιμπλε, Ντάιζελμπλουμ…

    Και 1.000 άρθρα να γράψει η στήλη ποτέ δεν θα καταφέρει – το ομολογούμε - να αποδώσει πιο παραστατικά την άβυσσο που χωρίζει το απατηλό ψέμα των ευχολογίων περί «απαλλαγής από προστάτες και κηδεμόνες» από την τραγική αλήθεια που εκπροσωπούν οι Ντράγκι, οι τοκογλύφοι και οι «θεσμοί»…

    Είναι ώρα απολογισμού και αναστοχασμού:

    Από τη μια, ο δρόμος της Κόλασης στον οποίο πορεύεται και βυθίζεται ο λαός και ο τόπος. Από την άλλη, η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου. Του δρόμου της εξόδου από την ΕΕ. Της μη αναγνώρισης του χρέους. Και της απαλλαγής από την εξουσία εκείνων που το δημιουργούν φορτώνοντάς το στις πλάτες του λαού. 

    Έξοδος από την ΕΕ! Είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση και αδήριτη αναγκαιότητα.

    Μια αναγκαιότητα που τίποτα δεν μπορεί να την περιγράψει εναργέστερα και πειστικότερα από μια απλή πράξη: Τη σύγκριση ανάμεσα στο τι έλεγαν το ’81 (και λένε μέχρι σήμερα) και τα όσα διέπραξαν (και συνεχίζουν να διαπράττουν).  

    Συγκρίνετε…  

Roland Paulsen: Σχετικά με τις ʺπαλιοδουλειέςʺ, στη Σουηδια!

O συγγραφεας και δοκτωρ της κοινωνιολογιας, Ronald Paulsen 

Ο Roland Paulsen γραφει στην εφημεριδα Dagens Nyheter (DN) σχετικά με τις ʺπαλιοδουλειέςʺ που υπαρχουν στη Σουηδια και δεν βοηθούν κανενα να βγει από τη δυσκολη κατασταση.

''Στην εφημεριδα Expressen (27/5) έγραψε πρόσφατα η ψυχολόγος, Svala Firus, της Υπηρεσιας Απασχόλησης, (οργανισμος αναλογος του O.A.E.Δ), σχετικά για το οτι οι άνεργοι νέοι δεν εμφανίζονται στις συναντησεις προσλήψεων που οι εργοδότες προσφέρουν δωρεαν. 

«Η ικανότητα του να συμβιβαζεται κανεις με πληκτικα καθήκοντα είναι ελάχιστη", παραπονιέται η ψυχολογος. Οι νέοι πρέπει να μάθουν να "κοπτονται" για κατι και να "αντεχουν τη φυσικη αβεβαιότητα κατά την υποβολή αίτησης για την πρώτη τους δουλειά." Ποιες, ομως, θέσεις εργασίας απορρίπτει η νεολαια που αναφερει, δεν μας λεει η ψυχολογος.

Σε μια άλλη εφημερίδα (σ αυτην) διαβασαμε το ρεπορταζ των Niklas Orrenius και της Josefine Skölds με τιτλο "Οι αόρατοι" , για τους  οικονομικούς μετανάστες οι οποίοι δεν έχουν το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους στον πατο της Σουηδικής κοινωνίας. Εκει μιλαμε για αλλους ορους εργασιας. Μπορει και για ...δεκατρείς ώρες την ημέρα. Για 200 SEK (κορωνες) μονο!

Γιατι αυτη η διαφορά; Είναι το ηθικό υψηλότερο μεταξύ των μεταναστών από ό, τι μεταξύ των «εθνοτικών Σουηδων" που περιγράφει η ψυχολογος Svala Firus;

Oπως ο ερευνητής της μετανάστευσης P. Hansen και άλλοι έχουν δείξει, η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ χαρακτηριζεται απο μια δυαδικότητα: ​​Από τη μία πλευρά ο ενας όλο και πιο στρατιωτικοποιημένος έλεγχος των συνόρων, όπου οι μη Ευρωπαιοι πρόσφυγες κλεινονται απ έξω, ή κυνηγιουνται μεσα απο παρεμφερεις με το προγραμμα REVA δραστηριοτητες διωξης ʺπαρανομωνʺ μεταναστων, ενω από την άλλη πλευρά, καλλιεργειται η ιδέα ότι η μετανάστευση εργατικού δυναμικού από χώρες εκτός του ΟΟΣΑ θα πρέπει να ενθαρρύνεται. 

Παρά τη φαινομενική αντίφαση φαίνεται η κατασταλτική τάση να έχει μια περίεργη επίδραση στην μετανάστευση εργατικού δυναμικού που εξακολουθεί να συνεχιζεται. Οι οικονομικοί πρόσφυγες που καταφέρνουν να περασουν τα σύνορα πηγαινοντας σε πλουσιότερες χώρες, με περιορισμένη ή ανύπαρκτη αδεια διαμονής, ξέρουν ότι ζουν μια αβέβαιη ύπαρξη. Απεχουν μονο  απο «μια επίσημη κλήση απο τις αρχες», από το να σταλουν πίσω στις χώρες απο τις οποιες εφυγαν. 

Για αυτο, έχουμε μια κοινωνική ομάδα που είναι έτοιμη να εγκαταλείψει πολλά για να μην ερθει σε αντιθεση με τους εργοδότες τους.

Αυτό που βλέπουμε είναι ενα πείραμα μεγάλης κλίμακας μεσα στον απολυτο καπιταλισμό. Αν φανταστούμε ότι αυτό το πείραμα θα γινοταν μεσα απο μια έρευνα, τοτε το κυρίαρχο ερώτημα θα μπορούσε να μοιάζει καπως ετσι: ''Τι συμβαίνει αν δωσεις όλη την εξουσία στα χέρια του εργοδότη, και στερησεις από τους εργαζόμενους ακομη και τη παραμικρή δυνατότητα αντίστασης;''

Εκείνοι που διαβασαν το ρεπορταζ του Niklas Orrenius και της Josefin Sköld γνωρίζουν την απάντηση. Ο απολυτος καπιταλισμός οδηγεί στην απολυτη εκμετάλλευση. Αυτό που βλέπουμε είναι ανθρωπους που εργάζονται για μισθούς πολύ κάτω από τις οχι και ιδιαιτερα δεσμευτικες συλλογικές συμβάσεις εργασίας (29 SEK (κορώνες) την ώρα  μικτα, για παράδειγμα). Αυτό που βλέπουμε εδω είναι μια εκμεταλλευση που δεν σταματά στο οικονομικό θεμα μονο. Εδω υπάρχει επίσης ενα στοιχείο ταπείνωσης που ακριβώς φαίνεται να αυξανεται οσο πιο κατω στην κοινωνική ιεραρχία κατεβαινει κανεις. 

Ένας προσωπικός βοηθός [σημ.*] διηγειται πώς επρεπε να γυαλίσει ...ήδη καθαρα ποτηρια, ή να μετρησει κατι πουλιά στον κήπο, ανάλογα με τη διάθεση του αφεντικου του. Μια καθαρίστρια διηγηθηκε οτι της ειπαν να σφουγγαρισει το πάτωμα φορώντας μόνο μια ποδιά! Στην Ένωση εργαζομένων σε οικοδομες,  η Gesa Markusson μας λέει οτι το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβάνεται: Γυναίκες εξαναγκάζονται σε σεξουαλική επαφή για να πάρουν ενα μισθό!

Τα εχουμε δει ολα αυτα τώρα. Και έχουμε δει ότι δεν  αφορουν μόνο την αδήλωτη εργασία. Την επόμενη φορά που κάποιος θα μιλησει για τη σημασία της "μείωσης των κοινωνικών κατώτατων όριων", θα πρέπει να θυμόμαστε τις ιστορίες των μεταναστών εργατων». Εκείνοι που παίρνουν δουλειες με διαφημιστικα και ανεβοκατεβαινουν σκαλες για 50 κορωνες την ωρα, μικτα, το κάνουν μόνο και μόνο επειδή πρεπει. 

Ότι οι νέοι που έχουν την δυνατοτητα να επιλέξουν προτιμουν να μείνουν στο σπίτι με τους γονείς τους, και ενδεχομένως, να τρεφονται με …noodles (σουπες), δεν εχουν καμμια σχεση με την έκφραση της "κακομαθημενης κοινωνιας", που η  βουλευτης του φιλελεύθερου Κόμματος, Birgitta Ohlsson, έγραφε στο twitter για το αρθρο της ψυχολογου.  

Αντιθετα, είναι ένα υγιές σημάδι. Κάθε φορά που ένας νέος επιλέγει να μη δουλεψει σε μια τετοιου ειδους διαφημιστικη δουλειά, είναι πρόοδος για όλη την ανθρωπότητα.

Για την αποτυχία ευθυνονται οι ενήλικες. Οι χάλια δουλειες δεν βοηθουν κανενα να βγει από την κόλαση. Αν μια κοινωνία κρινεται από το πως αντιμετωπίζει τα πλέον ευάλωτα μελη της, τοτε ζούμε στη μέση του εκφυλισμού''.

Roland Paulsen

---

[Σημειωση*] Προσωπικός βοηθός ειναι μια θεση εργασιας, εξυπηρετωντας  ένα άτομο με αναπηρία, στο σπιτι του.

 

Αναρτήθηκε από Elva S.