Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018

Και τι δεν είπε...


Πηγή: Eurokinissi

Της Κάλι Καρά
Είπε, είπε... και τι δεν είπε σήμερα, ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο, μέχρι που κόντεψε να μας τρελάνει, προσπαθώντας να μας πείσει ότι το 2018 η χώρα μας θα έχει μετατραπεί σε «χώρα των θαυμάτων». Τέλος των μνημονίων, θα βγούμε για δανεισμό στις περιβόητες αγορές, για να μπουκώσουν ξανά το μεγάλο κεφάλαιο στο όνομα της «ανάπτυξης», χρεώνοντας το λαό ξανά και αυτά τα δανεικά, χωρίς να έχει αυτός δανειστεί ούτε ένα ευρώ. 

«Ανακούφιση του λαϊκού κόσμου», «κοινωνική δικαιοσύνη», «δίκαιη ανάπτυξη», «κοινωνικό κράτος», καταπολέμηση της διαφθοράς, της ανεργίας, «ενεργητικές πολιτικές» στο χώρο της Υγείας και της Παιδείας και άλλα τέτοια ΣΥΡΙΖΑίικα προπαγανδιστικά τερτίπια επιστρατεύει η κυβέρνηση.

Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2018

Επανυπολογισμός των συντάξεων, υπολογι-σμός Προσωπικής Διαφοράς (ΠΔ) και μειώσεων


Άρθρο του ΠΑΝΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΟΥ Αγώνα Δεκέμβρης 2017 
Με το νέο νόμο 4387/2016 (Κατρούγκαλου) η κυβέρνηση - συνεργασία με την Ε.Ε. για την υλοποίηση των αποφάσεων και των δεσμεύσεων του 3ου μνημονίου - διαμόρφωσε ένα νέο τοπίο στην Ασφάλιση, όπου η συμμετοχή του κράτους περιορίζετε δραστικά ( η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 40% σε σχέση με το 2012 ), άνοιξε τον δρόμο γι8α να κυριαρχήσουν τα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης και να μετατραπεί σε ατομική υπόθεση.

α) Άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού τόσο της κύριας σύνταξης όσο της επικουρικής, των εφ΄ άπαξ  και των μερισμάτων. Με το νέο τρόπο οι νέες συντάξεις ( κύριες επικουρικές, εφ΄ άπαξ, μερίσματα ), θα είναι μειωμένες έως και 30%,. Μέσω αυτής της αλλαγής.

β) Άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού τόσο της κύριας σύνταξης όσο και της επικουρικής, των εφρ΄ άπαξ και των μερισμάτων. με το νέο τρόπο που θα υπολογίζονται πλέον όλες οι νέες συντάξεις (κύριες, επικουρικές, εφ΄ άπαξ, μερίσματα). Θα είναι μειωμένες έως και 30%. Μέσω αυτής της αλλαγής:

ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΣ - ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ


 
Οταν η μεγαλοεργοδοσία τραβάει τα αυτιά, πέφτει και το τελευταίο «φύλλο συκής»... 
 
 
Τώρα είναι πιο ευδιάκριτη η ανάγκη να ξεφορτωθούν οι εργαζόμενοι όλες αυτές τις δυνάμεις που αποτελούν τον πιο έμπιστο σύμμαχο των αφεντικών!
Eurokinissi
Τώρα είναι πιο ευδιάκριτη η ανάγκη να ξεφορτωθούν οι εργαζόμενοι όλες αυτές τις δυνάμεις που αποτελούν τον πιο έμπιστο σύμμαχο των αφεντικών!
Διανύουμε μια περίοδο με διεργασίες, άλλες φανερές, άλλες όχι. Κυοφορούνται και ελπιδοφόρες εξελίξεις που αργά ή γρήγορα θα εκφραστούν.
 Μέσα σε αυτές τις διεργασίες και τις εξελίξεις εντάσσεται και το γεγονός πως πέφτει και ό,τι είχε απομείνει ως «φύλλο συκής» για το ρόλο των ηγεσιών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, δηλαδή τις δυνάμεις που ευθύνονται για την απαξίωση των συνδικάτων, την απομάκρυνση των εργαζομένων, ιδιαίτερα των νέων, την αναποτελεσματική απάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος στην κρίση. Τις συνδικαλιστικές δυνάμεις (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΜΕΤΑ) των πολιτικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες άνοιξαν, ως πέμπτη φάλαγγα, τις πύλες για να περάσει η πιο άγρια επίθεση του κεφαλαίου, που σάρωσε εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Σε ρόλο ανοιχτά απεργοσπαστικό
 
Ολο και περισσότεροι συνδικαλισμένοι εργαζόμενοι, που μέχρι τώρα για διάφορους λόγους βρίσκονταν στο ίδιο σπίτι με τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, αναρωτιούνται για τη στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Μας λένε: «Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν; Ούτε για το δικαίωμα στην απεργία και την οργάνωση των εργαζομένων δεν θα κάνουν κινητοποίηση;». Τα ερωτήματα αυτά προκύπτουν από συνδικάτα και συνδικαλιστές, αλλά και εργαζόμενους που δεν συμφωνούν συνολικά με τις αντιλήψεις, τις κατευθύνσεις του ταξικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, αναγνωρίζουν όμως την αγωνιστική συνέπεια, τη μαχητικότητα, το ρόλο του στην αναζωογόνηση των συνδικάτων.

Τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι ζουν υπό συνθήκες δουλείας ανά την υφήλιο







Από herko

Σε σχεδόν 30 εκατομμύρια υπολογίζει αυστραλιανή οργάνωση όσους ζουν υπό συνθήκες δουλείας ανά την υφήλιο, είτε αυτό σημαίνει αναγκαστική εργασία ή σεξουαλική εκμετάλλευση είτε ακόμη και «κανονική» κληρονομική δουλεία. Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται χώρες της Νότιας Ασίας και της Δυτικής Αφρικής.
Σύμφωνα με έκθεση της οργάνωσης Walk Free, που δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, στην Ινδία ζουν 14 εκατομμύρια άνθρωποι υπό καθεστώς σκλάβου, στην Κίνα 2,9 εκατομμύρια και στο Πακιστάν πάνω από 2 εκατομμύρια.

Ακολουθούν η Νιγηρία, η Αιθιοπία, η Ρωσία, η Ταϊλάνδη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Βιρμανία και το Μπαγκλαντές. Οι δέκα αυτές χώρες αντιπροσωπεύουν τα 22 από τα 29,8 εκατομμύρια που ζουν σαν σκλάβοι.

Το «Μ» κι εΜείς...



Ωραία μπήκε η χρονιά. Μ' ένα τεράστιο «Μ» να προβάλλει στον ορίζοντα, καλύπτοντας όσα ήρθαν κι όσα μας έρχονται κατακέφαλα. Κουτσουρεμένες συντάξεις, εξαερωμένο ΕΚΑΣ, πετσοκομμένα επιδόματα, απαγορευμένος καρπός οι απεργίες, φόροι αναγνωρισμένοι μέχρι κι απ' τον εξαφανισμένο Σώρα και με την απειλή, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, σφοδρών αποκαλύψεων για την πολιτική προσωπικότητα του πρωθυπουργού από την σύντροφό του. 
 
Αυτό το «Μ», που αντιστοιχεί στη ΠΓΔΜ, μοιάζει με κουμπί αναγκαστικών εξελίξεων, που το πάτησε κάποιος και ψεκάστηκε η βαλκανική ανθρωπότης χωρίς να μπορεί να φανταστεί καμία άλλη λέξη που ν' αρχίζει από Μ, ούτε καν μαμά. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στην παραγωγικότητα και τα παράγωγα, με ανταλλαγή εορταστικών προορισμών (ο Ελληνας πρωθυπουργός στο Βελιγράδι και ο Σκοπιανός στη Σαλονίκη), λίγες μέρες πριν κάτσει το περιστέρι στο κεφάλι του επόμενου Καρατζαφέρη, το χέρι που πάτησε το κουμπί γράφει ΝΑΤΟ, αλλά δεν απαντά ευθέως για τη σημασία του «Μ».

Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2018

Άρθρο του Ελισαίου Βαγενά για τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ: Οι συνέπειες μιας «διαβολικά θεόσταλτης» λύσης



Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ και Υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα Συντακτών», στο φύλλο του Σαββατοκύριακου, που κυκλοφορεί σήμερα Παρασκευή 5 Γενάρη, σχετικά με τις εξελίξεις με την ΠΓΔΜ. 
Παρατίθεται το άρθρο: 

«Το ΚΚΕ παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, που διεξάγονται γύρω από το ζήτημα της ονοματοδοσίας της ΠΓΔΜ. Είναι πασίγνωστο, πως απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, το ΚΚΕ τοποθετήθηκε στο ζήτημα αυτό από θέσεις αρχών και η νηφάλια τοποθέτηση του έρχονταν κόντρα στο κυρίαρχο εθνικιστικό ρεύμα, που καλλιέργησαν όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα από την “άκρα δεξιά” έως την “ανανεωτική αριστερά”, τον τότε ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο “πατριάρχης” της τελευταίας, Λ. Κύρκος, συμμετέχοντας καιροσκοπικά στα πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια είχε εκστομίσει το γνωστό “πλην Λακεδαιμόνιων”, για την απουσία των κομμουνιστών από τις γνωστές “φιέστες”.

Κυβέρνηση εκπλειστηριαστών…




Κυβέρνηση εκπλειστηριαστών…

 

 
Σε ρόλο δημοπράτη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ετοιμάζεται να βγάλει στο «ηλεκτρονικό σφυρί» χιλιάδες ακίνητα για χρέη  στο δημόσιο.  

Εντός του Ιανουαρίου θα κατατεθεί από το υπουργείο Οικονομικών στη Βουλή – μαζί το σύνολο των υπόλοιπων προαπαιτουμένων για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης – νομοθετική διάταξη, με στόχο στα τέλη Φεβρουάριο ή στις αρχές Μαρτίου να ξεκινήσουν οι μαζικοί πλειστηριασμοί και από το Ελληνικό Δημόσιο.
Με νομοθετική παρέμβαση στις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ) η κυβέρνηση, υλοποιώντας τις μνημονιακές δεσμεύσεις, ξεκινάει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς οι οποίοι θα γίνονται στην εμπορική αξία των ακινήτων.

Μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών – εξπρές που ετοιμάζεται να νομοθετήσει η κυβέρνηση και για χρέη στο δημόσιο, οι διαδικασίες απλοποιούνται, σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

«Tο πιο όμορφο απ’ όλα, δε στο ‘χω πει ακόμα…»





 
Η Μαρία Δημητριάδη δεν ήταν, μόνο, η τραγουδίστρια με την υπέροχη φωνή και τις εμβληματικές ερμηνείες,  αλλά κι ένα κομμάτι της δικής μας διαδρομής, όπως αυτή «κύλησε» στο πέρασμα του χρόνου ανάμεσα στις μικρές και μεγάλες στιγμές της καθημερινότητας, στις μικρές και μεγάλες σκηνές των ονείρων μας, στους μικρούς και μεγάλους δρόμους των αγώνων μας.

Η φωνή της ταυτίστηκε με το πολιτικό-επαναστατικό τραγούδι. Τα τραγούδια της, από τα πρώτα φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή, τα χρόνια του ΄70 – ΄80 – χρόνια γεμάτα αγωνιστικό παλμό  και ανάταση – μέχρι και σήμερα, δεν έπαψαν ποτέ να μας συντροφεύουν.

Παθογένειες και στρεβλώσεις


Ολο και πιο συχνά, η κυβέρνηση παρουσιάζει το τέλος του τρέχοντος προγράμματος ως μια «νέα σελίδα» που μετά το πέρας της υποτίθεται ότι «θα αλλάξουν όλα» και κυρίως αυτά που οδήγησαν στην καπιταλιστική οικονομική κρίση. Ως προς αυτό έλεγε, για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός μέσα στη βδομάδα ότι «τις παθογένειες που όλοι τις γνωρίζουμε που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία: το στρεβλό παραγωγικό μοντέλο, την αύξηση της οικονομίας ως φούσκα με θαλασσοδάνεια και με ένα σύστημα διαπλοκής και διαφθοράς (...) όλα αυτά τα κατάλοιπα ενός παρελθόντος και μιας εποχής που μας οδήγησαν στην κρίση πρέπει να τα ξεπεράσουμε». Αλλά τι ακριβώς εννοούν; Μήπως θα καταργήσουν «μ' ένα νόμο κι ένα άρθρο» όλες τις νομοτέλειες του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, το κυνήγι της κερδοφορίας, την άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη και μαζί όλα όσα οδηγούν στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, που δεν βρίσκουν κερδοφόρα διέξοδο; Μήπως το αστικό κράτος και οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως η ΕΕ, θα σταματήσουν να στηρίζουν με χέρια και με πόδια την κερδοφορία του κεφαλαίου, με άφθονο χρήμα, διευκολύνσεις κάθε είδους και με το νομοθετικό πλαίσιο που διευκολύνει την άγρια εκμετάλλευση της εργατικής τάξης; Τίποτα βέβαια απ' αυτά. Οι «παθογένειες» και οι «στρεβλώσεις» είναι για τους καπιταλιστές και τις κυβερνήσεις τους τα δικαιώματα και οι ανάγκες των εργαζομένων. Αυτά ζητάνε να «ξεχαστούν» διά παντός, και ο λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει.

Σάββατο 6 Ιανουαρίου 2018

Το Βατραχάκι που δεν ήξερε ότι θα το έβραζαν!!!

Ήταν σχεδόν τέτοιες μέρες, λίγο πριν τις γιορτές του …μακρινού 2008, τότε που την καπιταλιστική κρίση οι καπιταλιστές και τα τσιράκια τους αρνιόντουσαν πεισματικά να την ονομάσουν «Καπιταλιστική» και την έλεγαν «Κρίση χρέους». Ήταν τότε που δεν την είχαμε νιώσει ακόμα τόσο πολύ στο πετσί μας και τα πάντα κυλούσαν, για τους περισσότερους, όμορφα και αισιόδοξα, αφού ότι και να μας λέγανε κάποιοι τους θεωρούσαμε γραφικούς για να μην πω συνομωσιολόγους που δήθεν τρομοκρατούν τον λαό για να του αρπάξουν την ψήφο και χιλιάδες άλλα. Τότε στο μυαλό της πλειοψηφίας του λαού, δεν υπήρχε η σκέψη πως θα του μειώσουν το μισθό, την σύνταξη, τα επιδόματα και γενικότερα θα του αφαιρούσαν όλα τα δικαιώματά του, που τα είχε κατακτήσει με αγώνες και θυσίες. Δεν μπορούσαν με τίποτα να φανταστούν ότι θα του πάρουν, με ηλεκτρονικά μέσα, το σπίτι του μέσα σε ένα λεπτό και θα ανοίξει ούτε μύτη. Ήταν τότε που ακόμα πίστευαν ότι ο …»Έλληνας» δεν σηκώνει τέτοια!!! Δεν μπορεί κανένας να του πειράξει την περιουσία του!!! Δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του!!! Και διάφορα άλλα τέτοια «κουλά» που του περνάγανε από γενιά σε γενιά, για να νομίζει ότι κάποιος είναι.

ΕΞ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ




Και σιγά σιγά διαμορφώνεται εκείνο το ιδεολογικό κλίμα όπου κανείς δεν θ’ αναφέρεται σε κομμουνιστικό φρόνημα ή ιδέα παρά μόνο όσον αφορά στο παρελθόν. Δεν είναι μόνο η σκόπιμη ιδεολογική παραχάραξη με την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, οι κάθε λογής ρεαλιστές που ισχυρίζονται πως δρουν για το καλό μας ή οι μετριοπαθείς υπερασπιστές του συμφέροντος του τόπου, αλλά και οι διαπρύσιοι κήρυκες της κάθετης ρήξης με την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Αυτοί  που καλούν το ΚΚΕ ν’ απολογηθεί για τα έργα και τις ημέρες του για  τα οποία  κατηγορείται πως στοχεύουν απλώς για να επιβιώνει στο ιδιότυπο περιθώριό του, ένα περιθώριο  στριμωγμένο σ’ ένα σύνολο από παραδοχές και ιδεοληψίες, που από αφέλεια ή σκοπιμότητα θεωρεί αυτονόητα δεδομένα, όπως ότι αποτελεί τον ασυμφιλίωτο αντίπαλο του καπιταλισμού. Χρεώνεται έτσι ολοκληρωτικά  την οπισθοχώρηση του εργατικού κινήματος.

Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon





Το iPhone και οι κατσίκες της Amazon – του Κώστα Λουλουδάκη

 


«Σε αυτόν τον αγώνα (σ.σ. της ζωής) ο πιο δυνατός, ο πιο ικανός κερδίζει, ενώ ο λιγότερο ικανός ο αδύναμος χάνει. Αυτό που βοηθάει τον άνθρωπο να ζήσει ή να συντηρηθεί ενάντια στον κόσμο των ζώων δεν είναι οι αρχές της ανθρωπιάς αλλά ο σκληρός αγώνας».
Φιλελεύθερες απόψεις από τον Αδόλφο Χίτλερ
(Laurence Rees The Nazis: A Warning from History Εκδόσεις BBC Books)
Είναι γνωστό ότι στο φασιστικό Γερμανικό στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς, αλλά και σε όλα τα άλλα στρατόπεδα τα οποία μηχανοργάνωσε η αμερικανική πολυεθνική ΙΒΜ, οι ιθύνοντες είχαν αναρτήσει μια μεγάλη επιγραφή που έγραφε: «Η δουλειά απελευθερώνει». Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι οι Γερμανοί δεν το έγραψαν με χλευαστική διάθεση, αντίθετα ήταν το δόγμα τους, η σχεδόν θεολογική θεωρία τους, με ή χωρίς φασισμό.

Μόνο στην εταιρεία I.G. Farben, η οποία είχε εργοστάσιο εντός του στρατοπέδου Άουσβιτς, «δούλεψαν» 85.000 κρατούμενοι και από αυτούς οι 25.000 άφησαν την τελευταία τους πνοή  υπέρ του αναπτυξιακού στόχου της εταιρείας. Αν αναλογιστούμε την μεταπολεμική πορεία της I.G. Farben, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι η «θυσία» αυτή δεν πήγε χαμένη… (CARTELS: I.G. Farben Comeback http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,888761,00.html)

13 νεοφιλελέ όνειρα που μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει πραγματικότητα




 
Από τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του τα έχουμε δει όλα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουμε. Αυτό δεν είναι κυβέρνηση, αστείρευτη γεννήτρια νεοφιλελεύθερων πολιτικών είναι. Και αν μέχρι σήμερα έκανε τόσα όσα θα έκαναν τα γραπτά του Φρίντμαν και του Χάγεκ  να μοιάζουν με παιδικό μυθιστόρημα, ίσως με το νέο έτος να βάλουν ακόμα ψηλότερα τον πήχη. Εδώ είναι μια λίστα με 13 προκλήσεις, από αυτές που ονειρεύονται οι νεοφιλελεύθεροι αλλά μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κάνει. 

Να πουλήσει την Ακρόπολη

Κάποτε το έλεγαν για πλάκα ή ως παράδειγμα νεοφιλελεύθερου τρόπου σκέψης, ότι και ο Παρθενώνας θα μπορούσε να πουληθεί έναντι του κατάλληλου αντίτιμου. Φυσικά αν υπάρχει μια κυβέρνηση που μπορεί όχι μόνο να το κάνει, αλλά να το βαφτίσει και επιτυχία, είναι αυτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Άλλωστε όλα τα μάρμαρα και τα αγάλματα σπασμένα είναι, ελαττωματικά. Κότσους θα τους πιάσουμε.

Με πρόσχημα τη «δημοκρατία» επιτίθενται στο δικαίωμα στην απεργία


Η άθλια επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο απεργιακό δικαίωμα, κατά παραγγελία του κεφαλαίου και σε συμφωνία με τους «εταίρους» τους, συνοδεύεται από μια αντίστοιχης αθλιότητας προπαγάνδα για τη νομιμοποίησή της.
 Μεταξύ των προκλητικών επιχειρημάτων που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση και αναπαράγουν σύσσωμα τα αστικά επιτελεία είναι και αυτό της... «ενίσχυσης της δημοκρατίας» στα συνδικάτα!

Με το πολυνομοσχέδιο που φέρνει για ψήφιση στη Βουλή, στο πλαίσιο της υλοποίησης των προαπαιτούμενων της 3ης «αξιολόγησης», η κυβέρνηση ικανοποιεί μια πάγια και δημόσια διατυπωμένη απαίτηση του κεφαλαίου, ανεβάζοντας την απαρτία που απαιτείται στις Γενικές Συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων για τη λήψη απεργιακής απόφασης στο 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών τους. Σε σχέση με όσα ισχύουν σήμερα, δηλαδή, υπερδιπλασιάζει τον αριθμό των εργαζομένων που απαιτούνται για την προκήρυξη απεργίας από ένα συνδικάτο. Εστιάζει, μάλιστα, στο πρωτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων, μέσα στην επιχείρηση, εκεί ακριβώς που εκφράζονται πιο έντονα η εργοδοτική τρομοκρατία, οι απειλές, οι πιέσεις, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει δρόμο να χτυπηθεί η δυνατότητα προκήρυξης απεργίας και στα κλαδικά συνδικάτα.

Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018

«Αριστερή Πρώτη Κυρία» (ΜADE IN USA)



 

«Αριστερή Πρώτη Κυρία» (ΜADE IN USA) – του Γεράσιμου Χολέβα

 

   

 «…στη διάρκεια μιας περιόδου με έντονα πολιτικά γεγονότα, εκείνη δεν έβρισκε κανένα «ρόλο» που θα της επέβαλλε να τοποθετηθεί ως σύζυγος του πρωθυπουργού. Ούτε τώρα επιλέγει, όπως λέει, να μιλήσει ως έχουσα ρόλο, αλλά ως πολίτης…»

   Με αυτή την διευκρίνιση η κυρία Μπέττυ Μπαζιάνα, σύντροφος του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, έδωσε μια τετρασέλιδη συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Εμείς να διευκρινίσουμε ότι δεν θα ασχολούμασταν με την σύντροφο του πρωθυπουργού εάν δεν αποφάσιζε να τοποθετηθεί πολιτικά. 

   Τη διαβάσαμε ολόκληρη τη συνέντευξη της κυρίας Μπαζιάνα από την εφημερίδα. Δεν ρίξαμε μόνο μια ματιά στα αποσπάσματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Καταλήξαμε σε ένα απλό συμπέρασμα: Όσο και να προσπάθησε να εμφανιστεί μόνο «ως πολίτης» (πόσοι «πολίτες» δίνουν τετρασέλιδες συνεντεύξεις;) δεν τα κατάφερε.