Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο σφαγέας του Παλαιστινιακού λαού

Την πολιτική της ΝΔ, σύσφιξης σχέσεων με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ καταγγέλλει το ΠΑΜΕ σημειώνοντας ότι «πριν προλάβει να μπει ο νέος χρόνος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάλεσε να κάνει ποδαρικό στην Ελλάδα ο σφαγέας του Παλαιστινιακού λαού, Πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου, που έρχεται στις 2 Γενάρη για την υπογραφή του αγωγού East Med».

Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ αναφέρει:

Συναγερμός!

 

Φωτο αρχειου

Η νέα Συμφωνία για την επέκταση των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα, που η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε στη Βουλή σαν τον κλέφτη, παραμονή Χριστουγέννων το βράδυ, πρέπει να σημάνει συναγερμό στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, σε κάθε άνθρωπο που δεν ανέχεται η χώρα να μετατραπεί σε ορμητήριο πολέμων και ο ίδιος και τα παιδιά του σε στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η εγκληματική αυτή Συμφωνία αποτελεί άλλον ένα βαρύ «κρίκο» στην αλυσίδα της εμπλοκής της χώρας στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή. Η αλυσίδα αυτή όχι μόνο δεν αποτελεί κάποια υποτιθέμενη «άγκυρα σταθερότητας σε μια ασταθή περιοχή», όπως λένε με θράσος η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, αλλά είναι το βαρίδι που παρασέρνει τη χώρα και το λαό στην άβυσσο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που σαρώνουν την περιοχή.

Τα όσα προβλέπονται άλλωστε στη Συμφωνία μιλάνε από μόνα τους.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες των λαών!

 

Σε μήνυμά του για τη νέα χρονιά, το ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο εύχεται στους εργαζόμενους της χώρας μας, Έλληνες και Μετανάστες, αλλά και στους χιλιάδες Έλληνες στην ξενιτιά, ευτυχισμένο και αγωνιστικό το 2020 με υγεία, δύναμη στους αγώνες που έρχονται.

Χαιρετίζουμε τους εργαζόμενους όλων των κλάδων και χώρων δουλειάς που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς, για την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Όλους όσους κινητοποιήθηκαν ενάντια στις απολύσεις και στην επίθεση της εργοδοσίας, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις.

Στέλνουμε την ταξική μας αλληλεγγύη στους εργαζόμενους των άλλων χωρών, στα μέλη και τους φίλους της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα. Από το μακρινό Σαντιάγο της Χιλής, στη γειτονική μας Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Από την Ινδία μέχρι τη Γαλλία και σε κάθε μεριά του πλανήτη που οι εργαζόμενοι υψώνουν τις φωνές τους ενάντια στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση. Η σκέψη μας βρίσκεται πάντα στους λαούς της Παλαιστίνης, της Συρίας, κ.α. που υποφέρουν καθημερινά από τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα και υποσχόμαστε ότι θα είμαστε σταθερά στο πλευρό τους.

Η ΜΟΙΡΑΣΙΑ ΤΩΝ «ΛΙΜΠΕΡΤΙ» (και τα κυνηγητά του «Ρ»)

 

 

Από iraklis3 στο Δεκ 30, 2019 Ιστορία

 

Του Νίκου Καραντηνού //

ΕΙΧΑΝ περάσει μόλις δυο χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, 53 χρόνια από σήμερα, την άνοιξη του 1947, που η εφημερίδα μας δημοσίευε ένα μοναδικό και αποκαλυπτικό ντοκουμέντο για το «πάρε – δώσε» της κυβέρνησης με τους εφοπλιστές. Ηταν ο πρώτος γερός μεταπολεμικός μποναμάς, που προσφερόταν στους εφοπλιστές, με την αγορά των 100 αμερικανικών σκαφών τύπου «Λίμπερτι »] των 10.000 τόνων. Και μάλιστα πριν ακόμα μετρηθούνε οι εκατοντάδες ναυτεργάτες που έπεσαν, χάθηκαν στους ωκεανούς.

ΤΑ πλοία αυτά είχαν κατασκευαστεί κατά τον πόλεμο και με τη λήξη του είχαν παροπλιστεί. Υστερα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις έγινε τελικά η αγορά τους και η κατανομή τους στους εφοπλιστές. Παρουσιάζει, μάλιστα, ενδιαφέρον το πώς έγινε η κατανομή των 100 σκαφών μεταξύ των τότε εφοπλιστών.

«Οι προλετάριοι έχουν χίλιους λόγους να σε αποχαιρετούν!»

«Το περιμέναμε, αλλά δεν είχαμε υπολογίσει το βάθος της χαρακιάς.
Μαχαίρι δίκοπο το άκουσμα του αποχαιρετισμού σου σύντροφε Θάνο!
Ασήκωτο!

Ναι ασήκωτο σύντροφε Θάνο, όσο το και το έργο σου.

Βαριά κληρονομιά και ελπίδα για κάθε κόκκινη χαραμάδα, που και εσύ ετοίμασες από καιρό να ανοίξει διάπλατα τις λεωφόρους του μέλλοντος, με εκείνο μεταδοτικό γνώριμο πείσμα και το πάθος του ξεσηκωμού, τρύπωνες με χίλιους τρόπους μέσα μας σαν τη φωτιά που σιγοκαίει για την ώρα και την στιγμή που θα ζήσουμε όλα τα όνειρα μαζί, απελευθερώνοντας τον άνθρωπο που τον μποδίζουν να βαδίζει!

Έτσι και αλλιώς Θάνο, ο χρόνος δεν μας ρωτά, δεν μας ακούει, δεν μας περιμένει δεν σταματά, αλλάζει και μαζί του αλλάζουμε και εμείς, μα να είσαι σίγουρος σύντροφε Θάνο, ότι θα είμαστε έτοιμοι στην ώρα μας, να κάνουμε το καθήκον μας.

Εσύ μαζί μας.

Συνοδός του πάθους.

Σαλπιγκτής στην πρωτοπορία των αδυνάτων, που έγιναν δυνατό κατακόκκινο ποτάμι.

Με αυτές τις γροθιές υψωμένες, σε πείσμα όλων, μιας και τα ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω. "Έτσι και αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη, η κόκκινή από ζωή η κόκκινη από θάνατο"

Καλό ταξίδι σύντροφε Θάνο

Σε ευχαριστούμε

Οι προλετάριοι έχουν χίλιους λόγους να σε αποχαιρετούν

Βαρελάς Τάκης»

902gr

«Chapeau, σύντροφε Πελετίδη» – Η Έλενα Ακρίτα “υποκλίνεται” μπροστά στο έργο του Κώστα Πελετίδη

29-12-2019

Ο Πελετίδης ξέρει τι εστί επί της ουσίας προσφορά. Ξέρει πως άλλο φιλανθρωπία κι άλλο αλληλεγγύη. Το ξέρει στη θεωρία και το εφαρμόζει στην πράξη

Κατιούσα

Η τεράστια προσφορά του Κώστα Πελετίδη στους δημότες της Πάτρας, η ακούραστη αλληλεγγύη που επιδεικνύει σε όσους το έχουν περισσότερο ανάγκη και η εμβέλεια της προσωπικότητάς του ξεπερνούν ως γνωστόν κατά πολύ την πολιτική ή εκλογική απήχηση του ΚΚΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δρα ανεξάρτητα από αυτό. Ίσα – ίσα, ο Πελετίδης είναι αυτό που είναι κυρίως και πρωτίστως επειδή είναι κομμουνιστής. Κομμουνιστής μάλιστα που ανατρέπει ένα σωρό αστικά στερεότυπα για αυτούς, και προκαλεί θαυμασμό σε ανθρώπους που κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει για συμπάθειες στον Περισσό. Ο λόγος για την Έλενα Ακρίτα, που στη σημερινή έντυπη έκδοση των Νέων πλέκει το εγκώμιο του δημάρχου Πάτρας και του βγάζει το καπέλο με την πένα της:

«Chapeau, σύντροφε Πελετίδη»

Μπορεί ο τίτλος να μη δένει αρμονικά με το ΚΚΕ ( μα ‘chapeau σύντροφε’, σοβαρά τώρα;) αλλά εμείς των βορείων προαστείων έτσι μιλάμε σε σάς τους αιμοσταγείς κομμουνιστάς, κύριε δήμαρχε. Της καρδιάς μας.

Αγωνία

«Και πώς να επικαλεστείς το διεθνές δίκαιο και να καταφύγεις σε διεθνή δικαστήρια για το όποιο δίκαιο θέλεις να διεκδικήσεις, όταν στην εσωτερική ζωή παραβιάζεται προκλητικά η απονομή δικαιοσύνης και καταρρέει στην κοινωνία το περί δικαίου αίσθημα; (...) Με τις επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να προστατεύεται η πολιτική εξουσία με σκοπό να ενισχυθεί η αντοχή της στον χρόνο. Δεν προστατεύονται όμως τα εθνικά συμφέροντα και η αντοχή της χώρας στο μέλλον». Το «παράπονο» γνωστού δημοσιολόγου, στην εφημερίδα «Αυγή», είναι παραπάνω από ενδεικτικό για τις πραγματικές ανησυχίες τους πίσω από τον «αχό» που σηκώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αστικές δυνάμεις, ακόμα και φωνές από το εσωτερικό της ΝΔ, για την κρατική καταστολή που εντείνεται. Ο κουρνιαχτός αυτός όχι μόνο δεν έχει σχέση με την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, που υπηρετεί η ένταση της καταστολής, αλλά έρχεται να την υπηρετήσει. Αυτή είναι η μεγάλη αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων, που αναζητούν ένα λίγο διαφορετικό μείγμα καταστολής και ενσωμάτωσης του λαού στα σχέδια της αστικής τάξης και ταυτόχρονα «αλληλοκαρφώνονται» για το ποιος υπονομεύει με τη στάση του την «εθνική» συναίνεση και τη στοίχιση του λαού στα προτάγματα αυτά. Εντελώς αντίθετη πρέπει να 'ναι η αγωνία του λαού. Το πραγματικό δίλημμα για εκείνον είναι αν θα επιτρέψει το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής - με τις κάλπικες προσδοκίες και το ρόπαλο - ή αν θα περάσει στην αντεπίθεση με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες του.

Η σφαγή των κομμουνιστών της Ινδονησίας, ένα ξεχασμένο ολοκαύτωμα

Η σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων κομμουνιστών, 29/12/1965, από τον Ινδονησιακό στρατό φτάνει στο αποκορύφωμά της.

27 Γενάρη, ήταν η Διεθνής Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ. Στις 27 Γενάρη 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωνε τους εναπομείναντες φυλακισμένους του κολαστηρίου του Άουσβιτς, δίνοντας τέλος στη μεγαλύτερη θηριωδία που γνώρισε η ανθρωπότητα τον 20ο αιώνα.

Αναμφίβολα, το εβραϊκό Ολοκαύτωμα και η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 αποτελούν τις δύο μεγαλύτερες μαζικές σφαγές του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για εγκλήματα που δεν πρέπει να σβηστούν ποτέ από την συλλογική μνήμη των λαών, όσες δεκαετίες κι’ αν περάσουν. Υπάρχουν ωστόσο και οι «λησμονημένες» πλευρές της Ιστορίας, τα «ξεχασμένα» ολοκαυτώματα στα οποία ο δυτικός Τύπος και ευρύτερα η αστική ιστοριογραφία έχουν φροντίσει να αποδώσουν ελάχιστη σημασία, είτε προσπερνώντας τα ως ασήμαντες λεπτομέρειες της παγκόσμιας Ιστορίας, είτε διαστρεβλώνοντας τις πραγματικές τους διαστάσεις. Ένα κορυφαίο παράδειγμα τέτοιου, «ξεχασμένου» ολοκαυτώματος, είναι η μεγάλη σφαγή των κομμουνιστών της Ινδονησίας, την περίοδο 1965-1966.

ΗΠΑτίτιδα Β': Όλη η Ελλάδα ένα απέραντο ΒΑΣΗλειο με μια πανίσχυρη ΒΑΣΗλεία — Κατάπτυστο κείμενο στην τούρλα των γιορτών για «ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση» παντού! - Ασυλία και στο προσωπικό του προξενείου των ΗΠΑ - Θα τους πληρώσουμε κι από πάνω — ΚΚΕ: Ο λαός να καταδικάσει την ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις

Η ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ

Στη Βουλή το κατάπτυστο κείμενο που καθιστά τη χώρα μαγνήτη κινδύνων

Παρασκευή 27/12/2019 - 17:00 - Ενημέρωση: Παρασκευή 27/12/2019 - 17:28

Σαν τον «κλέφτη» η κυβέρνηση επέλεξε να καταθέσει παραμονές Χριστουγέννων στη Βουλή (αρχικά στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων) προς κύρωση το νομοσχέδιο για το λεγόμενο Πρωτόκολλο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Βασικά τη νέα διμερή στρατιωτική συμφωνία που ενισχύει το «αποτύπωμα της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη χώρα», όπως αρέσκονται να λένε οι κυβερνητικοί παράγοντες, που καθιστά τη χώρα ορμητήριο των AμερικανοΝΑΤΟικών δολοφόνων και το λαό «στόχο» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η σφαγή του Ρομπόσκι: 8 χρόνια αναζητείται δικαιοσύνη

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Διεθνη 28 Δεκεμβρίου 2019  

 

 

Το απόγευμα της 28 Δεκέμβρη 2011, μια ομάδα 38 χωρικών με 50 μουλάρια φορτωμένα με τρόφιμα και καύσιμα, μπήκαν στο δρόμο της επιστροφής για το Ρομπόσκι, από τα παραμεθόρια χωριά του Ιράκ, στα τουρκοϊρακινά σύνορα, στην επαρχία Σιρνάκ. Εκείνη η Τετάρτη  ξεκίνησε σαν άλλη μια συνηθισμένη μέρα.

Αμερικανικό Predator drone. Σήμερα η Τουρκία κατασκευάζει δικά της μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα ANKA-S, με τη βοήθεια των ΗΠΑ.

Στα πλαίσια των συμφωνιών για ανταλλαγή πληροφοριών με την Τουρκία (από τον Νοέμβρη του 2007), ένα αμερικάνικο μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ένα Predator drone, ανιχνεύει και παρακολουθεί την κίνηση της ομάδας των χωρικών, για πέντε ώρες. 
Οι Αμερικάνοι ενημερώνουν την τουρκική στρατιωτική διοίκηση της περιοχής, σημειώνοντας ότι πρόκειται, πιθανά, για διέλευση ύποπτης ομάδας Κούρδων ένοπλων μαχητών του PKK.

«Το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι» - Σ’ ευχαριστούμε Θάνο, καλό ταξίδι…

«Ενάμιση μήνα τώρα βρίσκομαι σ΄ ένα δωμάτιο του νοσοκομείου παλεύοντας μ΄ ένα ανόητο πυρετό που επιμένει. Σας γράφω σήμερα γιατί αισθάνομαι πιο δυνατός κι είμαι σίγουρος ότι θα σας συναντήσω σύντομα. “Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος. Το να μην παραδίνεσαι αυτό είναι” που λέει και ο αγαπημένος μου Χικμέτ», μας έγραψες, Θάνο.

Δεν συναντηθήκαμε σύντομα, όμως σίγουρα θα βρεθούμε ξανά...

Μέχρι τότε, κρατάμε φυλαχτό τους στίχους του αγαπημένου μας Χικμέτ…

Σ’ ευχαριστούμε για τις μουσικές και τα τραγούδια σου…

Σ’ ευχαριστούμε για τις υπέροχες στιγμές που απλόχερα μας χάρισες…

Έφυγες όρθιος... καλό ταξίδι…

Είμαι μέσα στο φως που προχωρεί
Τα μάτια μου είναι πλημμυρισμένα από πόθους
Ειν΄ ωραίος ο κόσμος
Ειν΄ ωραίος ο κόσμος

Τα μάτια μου δεν κουράζονται να βλέπουνε τα δέντρα
Τα δέντρα τα τόσο γεμάτα από ελπίδα
Τα δέντρα τα τόσο πράσινα

Ένα μονοπάτι ηλιόλουστο τραβάει μέσα απ΄ τις μουριές
Είμαι στο παράθυρο του νοσοκομείου
Δε νιώθω τη μυρωδιά των γιατρικών
Κάπου πρέπει ν΄ ανθίζουν τα γαρούφαλα
Δε νιώθω τη μυρωδιά των γιατρικών

Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος
Το να μην παραδίνεσαι, αυτό είναι.

Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

«Κάτσε καλά, μη σε τυλίξω σε μια κόλλα χαρτί…»

Του Αεροπεζοναύτη
Η τρομοκρατία της αστικής τάξης κακοφόρμισε, αλλά η μαυρίλα και η μπόχα της βρήκε όχι μόνο ευήκοα ώτα, αλλά στυλοβάτες και πρόθυμους σε όλα τα κυβερνητικά κόμματα διαχρονικά, με τη διαφορά ότι η ΝΔ τώρα την φύσηξε και την έβγαλε με νόμο και τάξη στον δρόμο.

Το τελευταίο διάστημα, ως σχέδιο που εξυφαίνεται, σχεδόν όλο το σύστημα καταστολής των λαϊκών αγώνων τέθηκε ταχύτατα στην υπηρεσία της τάξης και του νόμου, λες και το φάντασμα του κομμουνισμού που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, πάνω από τα κέρδη της αστικής τάξης, προσγειώθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου!

Από ό,τι φαίνεται ο κ. Χρυσοχοΐδης «αποδέχτηκε» την -σημαδεμένη- πρόταση της Ένωσης Αστυνομικών Θεσσαλονίκης οι οποίοι ζητούν να τοποθετηθούν κάμερες στις στολές των αστυνομικών των ΜΑΤ ώστε να καταγράφονται τα πάντα στις διαδηλώσεις και στην κατά πρόσωπο καταστολή, δηλαδή on line βιντεοφακέλωμα όσων υψώνουν γροθιά στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού!
Σαν να μην έφτανε αυτό έρχεται ρεπορτάζ στα ΜΜΕ το οποίο αναφέρει:

Για το χαμόγελο του επιχειρηματία…

28-12-2019

Προτού αποδεχθούμε σαν φυσιολογική την «αλληλεγγύη» των επιχειρήσεων, ας αναρωτηθούμε σε τι είδους κοινωνία επιθυμούμε να ζήσουμε. Σε μια κοινωνία δομημένη πάνω στην ελεημοσύνη του εκάστοτε μεγαλοεπιχειρηματία ή πάνω στην κοινωνική αλληλεγγύη;

Παναγιώτης Κολέλης

 

Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι διαχρονικά μια καλή ευκαιρία για να βγάλουμε στην επιφάνεια τον καλό μας εαυτό, να προσφέρουμε και να λάβουμε αγάπη, να συμπεριφερθούμε γενικότερα με μεγαλύτερη αλληλεγγύη και ενσυναίσθηση στους συνανθρώπους μας, απ’ ότι κάνουμε συνήθως τον υπόλοιπο χρόνο μέσα στη χαοτική καθημερινότητα.

Από αυτή την περιβόητη αλληλεγγύη, δεν θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν – και να πρωτοστατούν – οι επιχειρήσεις που βρίσκουν μια καλή ευκαιρία να προωθήσουν δράσεις εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (ΕΚΕ) ώστε να δείξουν ένα υπεύθυνο, σοβαρό και κυρίως φιλεύσπλαχνο πρόσωπο απέναντι στην κοινωνία. Μια κοινωνία που πολλές φορές παγιδεύεται ανάμεσα στο έλασσον και χάνει το μείζον, που βολεύεται με το εφήμερο και το παροδικό και αδιαφορεί για την πραγματική έννοια και ουσία της αλληλεγγύης.

Προκαλούν οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής

 «Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη» – Αναθάρρησαν λόγω Αδαμαντίας.

Η κατάπτυστη τοποθέτηση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου που ξεπλένει τη Χρυσή Αυγή έδωσε φτερά στους ευσεβείς πόθους του Νίκου Μιχαλολιάκου και τους λοιπούς ναζί της εγκληματικής οργάνωσης και αδημονούν για ρεβανς.

Είναι χαρακτηριστικό το «ημερολόγιο δράσης 2020» που εξέδωσε η Χρυσή Αυγή με σύνθημα «θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη».

Πρόκειται για μία φράση που αποδίδεται στον υπουργό Προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, ο οποίος υποτίθεται ότι την εκστόμισε πριν αυτοκτονήσει μαζί με την οικογένειά του το 1945 λίγο πριν «πέσει» το Βερολίνο, που βρισκόταν υπό πολιορκία από τον σοβιετικό στρατό.

Νέα χρονιά με νέα δύναμη στον αγώνα για την ικανοποίηση των αναγκών μας

Το 2020 έρχεται φουριόζο με βαριά ατζέντα που του παραδίδει το 2019. Τα μέτωπα πολλά και ανοιχτά. 

Πρώτα απ' όλα οι εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η τουρκική αστική τάξη ανοίγει τα πάντα σε μια ευρύτερη περιοχή από τη Συρία, το Αιγαίο, την Κύπρο έως τη Βόρεια Αφρική, αμφισβητεί σύνορα, διεθνείς συμφωνίες και κυριαρχικά δικαιώματα. Επιδιώκει έτσι να υπερασπίσει τα συμφέροντά της σε μια περιοχή όπου οξύνονται οι αντιθέσεις και οι αντιπαραθέσεις, ιδιαίτερα ανάμεσα σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και κράτη της ΕΕ, με στόχο τον έλεγχο εμπορικών και ενεργειακών δρόμων. Η ελληνική αστική τάξη, αξιοποιώντας το τουρκικό παιχνίδι προς τη Ρωσία, παίζει το χαρτί του προμαχώνα των ΝΑΤΟικών συμφερόντων στην περιοχή και μπαίνει ακόμα πιο βαθιά στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, καθώς προσδοκά ότι έτσι θα μπορέσει να εξασφαλίσει καλύτερα τη συμμετοχή της στα μεγάλα ενεργειακά παιχνίδια αλλά και στα σχέδια υποδομών των μονοπωλιακών ομίλων.

 

Στο πλαίσιο αυτό οξύνονται οι ανταγωνισμοί της με την τουρκική αστική τάξη, και βέβαια την ίδια στιγμή προχωράει σε παζάρια για σχέδια συνεκμετάλλευσης περιοχών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, στηρίζοντας τις ΝΑΤΟικής έμπνευσης διχοτομικές λύσεις στο Κυπριακό προκειμένου να εξασφαλίσει οφέλη για τα επιχειρηματικά της συμφέροντα. Η βαθύτερη εμπλοκή βάζει πιο βαθιά τη χώρα και το λαό στη δίνη των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών, με όποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη.