Ως πότε παλικάρια;

 

Πηγή: Eurokinissi

Του Νίκου Γελαδά*

Πρόσφατα ο μεγαλομέτοχος και πρόεδρος της Καλαθοσφαιριστικής Ανώνυμης Εταιρείας «Πανιώνιος» προσέλαβε για προπονητή τέως επώνυμο καλαθοσφαιριστή, τον οποίο ευθύς αμέσως απέλυσε, ύστερα από την μήνιν και απαίτηση των φιλάθλων. Του πρόσαψαν ότι είναι φασιστικής ιδεολογίας και πρακτικής. Ο προπονητής της μιας νυκτός, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της στάσης των φιλάθλων, μεταξύ άλλων, δήλωσε την επαύριον:

«Τι σημαίνει "δεν δεχόμαστε φασίστες στον Πανιώνιο"; Τι είναι αυτό; Είπαν ότι υποστηρίζω την Χρυσή Αυγή... Φυσικά και είμαι φασίστας! Ο αθλητισμός είναι φασισμός. Κάθε αθλητικός χώρος έχει φασισμό. Οι προπονητές δηλαδή τι είναι; Δημοκράτες; Υπάρχει κανένας αθλητής που ψηφίζει για να παίξει βασικός ή όχι; Κάθε προπονητής και κυρίως οι μεγάλοι, …δεν έχουν δημοκρατικές αρχές. Έτσι είναι, τι να κάνουμε;».

Ψάχνοντας... τις συγκεντρώσεις των εργατοπατέρων

Eurokinissi

«Συγκέντρωση» ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΕΚΑ: Οι εργατοπατέρες φανέρωσαν για μια ακόμα φορά τη «γύμνια» τους...

Μόλις μερικές δεκάδες συνδικαλιστικά στελέχη κατάφεραν να κινητοποιήσουν για άλλη μια Πρωτομαγιάτικη απεργία οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΕΚΑ και οι λοιπές δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στην Αττική, στη... «συγκέντρωση» που καλούσαν στην πλατεία Κλαυθμώνος.

 Αντίστοιχα, στη Θεσσαλονίκη, ούτε καν ο μηχανισμός του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, οι εκπρόσωποί τους στα σωματεία όπου πλειοψηφούν με νόθους συσχετισμούς, δεν παρευρέθηκαν στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου...

Ανάλογη εικόνα παρουσίασαν και στην υπόλοιπη χώρα, οργανώνοντας τις περισσότερες φορές... «μνημόσυνα» σε κλειστό κύκλο, «συνεπείς» με την πρόσφατη προκλητική δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ ότι «η απεργία έφαγε τα ψωμιά της» ή με τις δηλώσεις που έκανε μόλις προχτές ο πρόεδρος του ΕΚΘ ότι το κίνημα είναι καταδικασμένο...

Την ίδια ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι διαδήλωναν με τις σημαίες του ταξικού κινήματος, οι εργατοπατέρες φανέρωσαν για μια ακόμα φορά τη «γύμνια» τους, την οποία επιχειρούν να κρύψουν πίσω από φιέστες κοινωνικοεταιρισμού, όπως η περιβόητη «μέρα πανεθνικής δράσης» που έχουν εξαγγείλει.

Αντίστοιχο περιεχόμενο, αποπροσανατολισμού και υποταγής στα συμφέροντα των μονοπωλίων, είχαν και οι ομιλίες τους και τα συνθήματά τους στις χτεσινές... «συνάξεις», μιλώντας για «αντίσταση» την ώρα που κάνουν πλάτες στην αντεργατική επίθεση της κυβέρνησης και υπογράφουν το «εθνικό σχέδιο» του κεφαλαίου, ή αναμασώντας συνθήματα για «δημοκρατία, δικαιοσύνη και ισότητα», την ίδια ώρα που και δημόσια πλέον... δίνουν συμβουλές για την «αποτελεσματική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας», για το σύστημα της ταξικής εκμετάλλευσης που τσακίζει τους εργάτες.

• Συγκέντρωση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε χτες και στο Μουσείο, από πρωτοβάθμια σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους κ.ά.

Ριζοσπάστης

Μοιρασμένοι ρόλοι

 

Πηγή: Eurokinissi

Με ανυπόκριτο θαυμασμό, το ένα πίσω από το άλλο, τα στελέχη των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, από τον πρόεδρο της Κομισιόν μέχρι τον γγ του ΟΟΣΑ, Α. Γκουρία, που επισκέφτηκαν τις προηγούμενες μέρες την Αθήνα, όπως και οι υπόλοιποι «θεσμοί» στο πρόσφατο Γιούρογκρουπ, δίνουν τα συγχαρητήριά τους στην κυβέρνηση.

Οχι άδικα, αφού, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, πρόκειται για κυβέρνηση που έχει αναδειχτεί σε «πρωταθλήτρια» στις «μεταρρυθμίσεις», τις αναδιαρθρώσεις και τα αντιλαϊκά μέτρα που ήρθαν να σαρώσουν κατακτήσεις και δικαιώματα και να «χτίσουν» πάνω στους εκατοντάδες προηγούμενους νόμους τις «επιτυχίες» σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και τη «βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος» για την προσέλκυση επενδύσεων.

Την ίδια ώρα, βέβαια, τόσο τα στελέχη των ιμπεριαλιστικών «θεσμών», των εργοδοτικών οργανώσεων, όσο και τα κυβερνητικά στελέχη δεν σταματάνε να σημειώνουν ότι η ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος δεν είναι το τέλος των μεταρρυθμίσεων, αφού, όπως λένε χαρακτηριστικά, αυτές «δεν τελειώνουν ποτέ».

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2018 Μαζική και μαχητική η απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στη Θεσσαλονίκη

Με συνθήματα όπως «Εργάτη, νέε, το ΠΑΜΕ σε καλεί, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους και εσύ», χιλιάδες εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες και νέοι συμμετέχουν στην απεργιακή πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, τιμώντας αγωνιστικά την Εργατική Πρωτομαγιά.

Νωρίτερα στη συγκέντρωση στο Άγαλμα του Βενιζέλου, μίλησε ο Λεωνίδας Στολτίδης, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και χαιρέτισε ο Γιώργος Ευθυμιάδης, γενικός γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων στην «Coca Cola» και μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΕΠ.

Η ομιλία του Λ. Στολτίδη

Μιλώντας στην πρωτομαγιάτικη απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, ο Λεωνίδας Στολτίδης, μέλος της ΕΓ του ΠΑΜΕ και της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, ανέφερε τα εξής:

«Ταξική Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά.

Από το Σικάγο μέχρι την πρώτη αιματοβαμμένη Πρωτομαγιά στην Αθήνα το 1924. Από τον ηρωικό Μάη του 1936 της Θεσσαλονίκης μέχρι τη συγκλονιστική θυσία των 200 κομμουνιστών στον τοίχο της Καισαριανής, το 1944. Ημερομηνίες - σταθμοί, ένα μικρό δείγμα του λαϊκού ηρωισμού, που συμπυκνώνουν όλες τις αρετές της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της.

Η Πρωτομαγιά είναι μέρα που η εργατική τάξη όλου του κόσμου τιμά τους νεκρούς της, όχι μνημονεύοντάς τους, αλλά κάνοντας επιθεώρηση των δυνάμεών της

Οι μεγάλες μάχες, όπως αυτή για την κορυφαία κατάκτηση του 8ωρου, δείχνουν ότι κάθε εργατικό δικαίωμα είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων και θυσιών. Δείχνουν ότι δεν υπάρχουν "σωτήρες" για τους εργαζόμενους. Δεν υπάρχει μικρή ή μεγάλη κατάκτηση χωρίς ταξική πάλη. Ότι καμιά επιτυχία του εργατικού κινήματος στο έδαφος του καπιταλισμού δεν είναι μόνιμη ή δεδομένη.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2018 Δείτε απευθείας την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα

Δείτε απευθείας την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα για την Εργατική Πρωτομαγιά από το κανάλι του ΠΑΜΕ στο youtube.

Πρωτομαγιά: «Κύριοι δικαστές…»

Πρωτομαγιά: «Κύριοι δικαστές…» – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 

Τίποτα δεν χαρίστηκε. Το δικαίωμα του ανθρώπου να δουλεύει για να ζει και όχι να ζει για να δουλεύει. Το 8ωρο και το δικαίωμα στην ξεκούραση και στον ελεύθερο χρόνο. Το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή, δημιουργική και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία. Οι Συλλογικές Συμβάσεις, το δικαίωμα της κοινωνικής ασφάλισης, η άδεια, η συνδικαλιστική ελευθερία στους χώρους δουλειάς.

Τίποτα απ’ όλα όσα κατακτήθηκαν εδώ και ενάμιση αιώνα και που σήμερα ο καπιταλισμός τα παίρνει πίσω με «τόκο», δεν χαρίστηκε. Είναι ποτισμένο με αμέτρητο μόχθο, ιδρώτα και αίμα. Τίποτα δεν θα επιστραφεί από μόνο του. Ο,τι κερδήθηκε κι ό,τι χάθηκε, ό,τι κλάπηκε κι ό,τι «επιστραφεί», θα έχει πάνω του την ίδια σφραγίδα: Τη σφραγίδα της θυσίας, της αγωνίας, της ενότητας των εκατομμυρίων εργαζομένων.

Τίποτα απ΄ όλα όσα έμειναν ανεκπλήρωτα και που σήμερα οι «δουλοκτήτες» τα παρουσιάζουν σαν «αδύνατα», δεν θα χαριστεί. Θα είναι ο καρπός μιας αδιάκοπης σποράς αγώνων. Των αγώνων ώστε το νόμιμο και το ηθικό να συμπορευτεί με το δίκιο του εργάτη. Αυτή είναι η μόνη προοπτική που πάνω της μπορεί να φυτρώσει η ελπίδα για τον λαό – εργάτη.

Αν ο λαός παραιτηθεί από αυτή την προοπτική, τότε από την εξέγερση του Σικάγου, από τη ματωμένη Κυριακή του 1905 στη Ρωσία, από τον Μάη του ’36 και τον «Επιτάφιο» του Ρίτσου, από τον τοίχο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του ’44, θα έχουν απομείνει μόνο οι αγχόνες των εκμεταλλευτών.

ΑΠΟ ΤΗΝ «ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ»

Κι επειδή η πρωτομαγιά  του 1886 είναι ορόσημο για τους εργατικούς αγώνες με τη μεγάλη απεργία στο Σικάγο των ΗΠΑ για διεκδίκηση  της 8ωρης εργάσιμης μέρας που βάφτηκε  με το αίμα των εργατών τις επόμενες μέρες, σε κάθε πρωτομαγιά με τις διαδηλώσεις τους οι εργαζόμενοι  εκφράζουν την απαίτησή τους να διεκδικήσουν με την οργάνωση και τον αγώνα τους την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών αναγκών. 

 

               Κι αν στις μέρες μας οι γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, όπως της ΓΣΕΕ, ξεκομμένες από τους εργαζόμενους και τα συμφέροντά τους έχοντας καταλήξει κομμάτι του κρατικού οικονομικού σχηματισμού συνέβαλαν τα μέγιστα στον ευνουχισμό των αγωνιστικών διαθέσεων των εργαζομένων και στην απομαζικοποίηση των διαδικασιών του συνδικαλιστικού κινήματος αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν είναι τα συνδικάτα που με ταξικό προσανατολισμό μπορούν να λειτουργήσουν ως οι μορφές οργάνωσης και συσπείρωσης  των εργαζομένων  για ένα αγωνιστικό κίνημα ενάντια στην αυθαιρεσία και τις επιθέσεις του κεφαλαίου. 

 

Κι επειδή το συνδικαλιστικό κίνημα αντιμετωπίζει στις μέρες μας νέα προβλήματα και προκλήσεις θυμόμαστε τις αναφορές  του Μαρξ για τις  εργατικές ενώσεις και τη σημασία τους για τους αγώνες των εργατών στο τελευταίο κεφάλαιο του έργου «η αθλιότητα της φιλοσοφίας». 

Θάνατοι στο χώρο εργασίας: Μια καπιταλιστική ασθένεια

Θάνατοι στο χώρο εργασίας: Μιακαπιταλιστική ασθένεια

Από Panos στο Απρ 30, 2018 Διεθνή

 

Επιμέλεια: Πάνος Αλεπλιώτης //

Επιμέλεια άρθρου της Εφημερίδας Peoples voice που στηρίζει το ΚΚ Καναδά.

“Κάθε χρόνο στις 28 Απριλίου που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Εργατών που πέθαναν σε εργατικά ατυχήματα, δημοσιεύονται τα στατιστικά στοιχεία της χρονιάς που πέρασε και που αποδεικνύουν την πραγματική επιδημία θανάτων στους εργασιακούς χώρους.

Ένας θάνατος ανά 15 δευτερόλεπτα!

Σε παγκόσμια κλίμακα, κάθε 15 δευτερόλεπτα πεθαίνει ένας εργαζόμενος από εργατικό ατύχημα ή ασθένεια, και 153 εργαζόμενοι έχουν ένα ατύχημα που σχετίζεται με την εργασία τους. Κάθε μέρα, 6.300 άνθρωποι πεθαίνουν ως αποτέλεσμα των εργατικών ατυχημάτων ή επαγγελματικών ασθενειών – περισσότεροι από 2,3 εκατομμύρια θανάτους ετησίως.

Εκ βαθέων

1. Ημουν πολύ μικρός όταν ο πατέρας μου με πήρε από το χέρι και για πρώτη φορά βρέθηκα στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Με είχαν εντυπωσιάσει τα πολυβόλα, που έτρεξα να τ' αγγίξω. Κύλησε ο χρόνος και όταν έγινα έντεκα ετών ξέσπασε η δικτατορία. Τότε άρχισε ένας νέος κύκλος με αγώνες, φυλακές και εξορίες. Το Σκοπευτήριο ενέπνεε τους συντρόφους που εκπροσωπούσαν επάξια αυτήν τη μαρτυρική περιοχή της Αθήνας και αγωνίζονταν με μεγάλο κόστος κατά της χούντας. Μεταπολίτευση. Το Σκοπευτήριο γέμισε πάλι κόσμο, αλλά πλέον το θεωρούσε ιδιοκτησία της η Σκοπευτική Λέσχη. Σχιζοφρένεια! Πού ακούστηκε ένας χώρος εκτελέσεων να λειτουργεί σαν Σκοπευτική Λέσχη; Εγώ ωστόσο παρέμενα σταθερός επισκέπτης. Οπως και άλλοι σαν εμένα που σέβονταν το χώρο, μιλούσα ψιθυριστά όσο σκεφτόμουν πως το περιβάλλον θυμίζει μέταλλο, παγωμένο, όπως τα σημεία που αφήνει πίσω του ο θάνατος. Για αρκετό καιρό παρακολουθούσα ιδεολογικές συζητήσεις για το πώς το Σκοπευτήριο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό όπλο - αναλύσεις επί αναλύσεων. Ποια όμως ήταν η δική μου σχέση με το χώρο αυτόν; Πολλές φορές ένιωθα πως δεν χωρούσα στην ιστορία του. Κι όμως, δεν υπήρξα ποτέ ευσυγκίνητος ή τουρίστας ιδεολόγος. Πέρασε ο χρόνος που δεν φλυαρεί και είναι δάσκαλος όλων και μου έδωσε τη δύναμη να κατανοήσω πως πια οι αποσκευές μου ήταν γεμάτες για το ταξίδι - γιατί είναι μεγάλο ταξίδι να βρεθείς μπροστά στους Διακόσιους. Ετσι, μια από αυτές τις μέρες που αναζητούσα την ησυχία μου επισκεπτόμενος το Σκοπευτήριο, ξεπήδησε μέσα μου, έτσι απλά όπως τελικά όλα όσα θέλουν το χρόνο τους, χωρίς κανένα ίχνος μεταφυσικής, ότι ο μόνος τρόπος για να επισκεφτεί κανείς το χώρο αυτόν είναι με την ιδιότητα του απλού προσκυνητή. Γιατί το Σκοπευτήριο έχει κλείσει μέσα του όλη την ιερότητα της ανθρώπινης ύπαρξης στην πιο ευγενική της έκφραση: Αξιοπρέπεια, θάρρος, περηφάνια, σεβασμός, αυτοθυσία και πάνω απ' όλα αγάπη. Ασε λοιπόν το χώρο να σε γράψει, για να έχεις κάποτε το δικαίωμα όπως λέει στο «Ρέκβιεμ» του ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε: «...να ζητήσεις λίγο ψωμί και λίγο κρασί, μια μερίδα».

Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό στη Unicef Ελλάδας

Του σάπιου δέντρου, σάπιοι οι καρποί και μόνο σάπιοι!
Η «φιλανθρωπία» τους και η φιλανθρωπία μας!

Αφιερωμένο σε όσους επιμένουν να εκπλήσσονται με τέτοια «πρωτοφανή» σκάνδαλα που διαρκώς επαναλαμβάνονται… Του σάπιου δέντρου, σάπιοι οι καρποί. Και μόνο σάπιοι.

 

Πάντοτε απέναντι σε όλους τους φιλάνθρωπους, ανεξάρτητα από τις προθέσεις τους, είχα μια αυθόρμητη επιφύλαξη, τόσο ως προς τις πρακτικές όσο και ως προς την κοσμοαντίληψή τους.

Είναι τουλάχιστον αντιαισθητικές οι «καλοφτιαγμένες», δήθεν προσηνείς, κυρίες της ανώτερης κοινωνίας που διοργανώνουν εσπερίδες, γκαλά, λαχειοφόρους ή παρόμοιες εκδηλώσεις, προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα για να τα διαθέσουν στους βασανισμένους αυτού του κόσμου.

Πόσο θράσος έχει η πηγή της εξαθλίωσης ώστε να οργανώνει προσπάθεια «σωτηρίας»  των εξαθλιωμένων;

Επιταχυντής ροής φασιστών

Στην πλατεία Σαπφούς στη Λέσβο τραβήχτηκε, για την ακρίβεια σκίστηκε, η κουρτίνα της υποκρισίας των «αριστερών», η απλωμένη ιμπεριαλιστικά απ' τον Εβρο και το Καστελόριζο έως τη Λαμπεντούζα και το Γιβραλτάρ. Στην αναδιάταξη κι επαναχωροθέτηση των μονοπωλιακών, στρατιωτικά θωρακισμένων συμφερόντων, οι πρόσφυγες γίνονται χειροβομβίδες επικοινωνιακού κρότου - λάμψης. Αν συνεχιστεί, που θα συνεχιστεί δυστυχώς, κυριολεκτικά το πέταγμα με κάθε μέσο κι από κάθε χερσαία ή υδάτινη οδό, με τη σέσουλα, προσφύγων στην άθλια ευρωΝΑΤΟική σκακιέρα, τότε υπάρχει σοβαρή πιθανότητα τα hot spots να μετατραπούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης του εικοστού πρώτου αιώνα...

Και στα ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή…

Η συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

Συγκλονιστικές στιγμές έζησαν όσοι παρακολούθησαν τη μεγάλη συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου, στο πλαίσιο του διήμερου εκδηλώσεων που διοργάνωσε η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής.

Η συναυλία ξεκίνησε αμέσως μετά την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα. Λίγο πριν την έναρξη, ο συνθέτης κάλεσε τον κόσμο να κρατήσει ενός λεπτού σιγή προς τιμήν των 200 εκτελεσμένων σημειώνοντας ότι ανάμεσά τους ήταν και ένας συγγενής του. Αμέσως μετά ακολούθησε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα και το σύνθημα «Ενας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία».

Η συναυλία ήταν ένα μουσικό σεργιάνι με σπουδαία έργα του μεγάλου Έλληνα συνθέτη, με τραγούδια που αγαπάμε, τραγούδια που εξακολουθούν να τραγουδιούνται και να μας συγκινούν, να μας γεμίζουν δύναμη.

Ξανά: Τον Πίτερ Νόρμαν τον ξέρετε, φασίστες;

Ξανά: Τον Πίτερ Νόρμαν τον ξέρετε, φασίστες; – του Γεράσιμου Χολέβα

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
 

   Για τον Πίτερ Νόρμαν είχαμε γράψει καιρό πριν, τον Αύγουστο του 2016, με τον εξής τίτλο: 

«Τον Πίτερ Νόρμαν τον ξέρετε, φασίστες;»

   Αφορμή τότε ήταν το ξεσάλωμα των χρυσαυγιτών, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για την πρόκριση της Βούλας Παπαχρήστου στον τελικό του τριπλούν, στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βραζιλία στο Ρίο ντε Τζανέιρο: 

Χρήστος Παππάς:«Στον τελικό η Παπαχρήστου. Πιείτε ξυδάκι αντιφάδες του «δημοκρατικού» τόξου και σταλινομα@άκες».

Παναγιώτης Ηλιόπουλος:«Μπράβο ρε Βουλάρα! Κάνεις περήφανους όλους τους Έλληνες και κερνάς πόνο τα ανθελληνικά ελληνόφωνα σκουπίδια.περαστικά σας ζώα!».

   Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι τότε η Βούλα Παπαχρήστου δεν πήρε μετάλλιο. Το θέμα μας, έτσι κι αλλιώς, δεν ήταν να ασχοληθούμε με τις αθλητικές επιδόσεις της Παπαχρήστου, αλλά να μιλήσουμε για «μετάλλια». 

   Ξαναγράφουμε για τον Νόρμαν, αυτή τη φορά, με αφορμή την αναγνώριση της προσφοράς του, με 50 χρόνια καθυστέρηση (!), από την Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας.

 «Πρόκειται όντως για μία καθυστερημένη αναγνώριση. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί αυτού. Ωστόσο, ο σεβασμός για τον Πίτερ και τις δράσεις του, εξακολουθεί και σήμερα να είναι τεράστιος. Πίστευε στα ανθρώπινα δικαιώματα, καθ΄ όλη την διάρκεια της ζωής του», δήλωσε στην τελετή ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Αυστραλίας, Τζον Κοατς.

Σοσιαλδημοκρατία και συνδικαλισμός, μια μεγάλη «αγκαλιά» στην Σουηδία

Σοσιαλδημοκρατία καισυνδικαλισμός, μια μεγάλη «αγκαλιά» στην Σουηδία 

Από Panos

 

   Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης //

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε ο οικονομικός απολογισμός όλων των Σουηδικών κομμάτων της Βουλής για την χρήση 2017. Τα οικονομικά του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σαν το μεγαλύτερο και πιο ιστορικό κόμμα, αυτό που κυβέρνησε την χώρα για πάνω από 60 χρόνια.

 Συγκέντρωση Πρωτομαγιάς του ΚΚ Σουηδίας

Το «δέντρο» των φρεγατών – το «δάσος» των εξοπλιστικών

Το «δέντρο» των φρεγατών – το «δάσος» των εξοπλιστικών (του Νίκου Μπογιόπουλου)

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

  Η κυβερνητική αστειότητα όπως αυτή εκδηλώθηκε στο θέμα με τις γαλλικές φρεγάτες ανέδειξε το «δέντρο». Πίσω, όμως, από το «δέντρο» υπάρχει το «δάσος» των εξοπλισμών.

  Παρατήρηση 1η: Οι εξοπλισμοί σε ό,τι αφορά μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ όπως η Ελλάδα είναι ενταγμένοι στους συνολικούς ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Το ΝΑΤΟ – θυμίζουμε – είναι αυτό που πήρε «ίσες αποστάσεις» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας κατά τον εμβολισμό του ελληνικού πλοίου στα Ιμια και που η συμβολή του όσον αφορά την κράτηση των 2 Ελλήνων στρατιωτικών από τον στρατό μιας συμμάχου χώρας, της Τουρκίας, ήταν η ακόλουθη δήλωση του γενικού γραμματέα του, του κ.Στόλτεμπεργκ: «Βρείτε τα»…

  Παρατήρηση 2η: Οι εξοπλισμοί αποτελούν πεδίο ισχυρού ανταγωνισμού ανάμεσα σε καπιταλιστικά κράτη που διεκδικούν για τους μονοπωλιακούς τους ομίλους το μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα της αγοράς και ανάλογα ασκούν πιέσεις στη διαμόρφωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων από τα κράτη – αγοραστές. Η Ελλάδα κάθε άλλο παρά κινείται έξω από τους οξύτατους ανταγωνισμούς μεταξύ των φίλων, εταίρων και συμμάχων μας που όταν μας δανείζουν (τοκογλυφικά πάντα) το κάνουν και για να αγοράζουμε τα όπλα τους.