Παρασκευή 25 Απριλίου 2014

Βρουτσειές

Απο  Cogito ergo sum
 
Διάβασα με προσοχή το κείμενο της ομιλίας που έβγαλε ο υπουργός ανεργίας και ξεθεμελιώματος εργατικών δικαιωμάτων Γιάννης "απελευθερωτής" Βρούτσης χτες στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεττανία, κατά το ετήσιο συνέδριο του "Συνδέσμου Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού Ελλάδας (ΣΔΑΔΕ)". Πρέπει να παραδεχτώ ότι ο τρισμέγιστος δικαιολόγησε πλήρως το παρωνύμιο "απελευθερωτής", το οποίο του το κόλλησα μετά την διαβόητη παλιότερη δήλωσή του ότι κατά το παρελθόν η εργασία στην Ελλάδα υπέφερε από νομοθετήματα σοβιετικού τύπου και οι μεταρρυθμίσεις τής κυβέρνησης Σαμαρά την απελευθέρωσαν από τα βαρίδια της. Μπορείτε να την διαβάσετε και σεις, ακολουθώντας τον παραπάνω διασύνδεσμο αλλά, σε περίπτωση που είτε βαριέστε είτε σιχαίνεστε, επιτρέψτε μου να αποδελτιώσω τα βασικά, προσθέτοντας και ορισμένα σχόλια:

Είναι φανερό ότι αυτή την περίοδο, μετά από μια δύσκολη και επώδυνη διαδρομή περνάμε τον «κάβο» της ύφεσης και των μνημονίων. Μπαίνουμε στη φάση της οικονομικής ανάκαμψης. Στην τελική ευθεία για την οριστική έξοδο από τη μεγάλη κρίση, στην οποία βυθίστηκε η χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν ήταν καθόλου τυχαία. Αποτελεί, ουσιαστικά, το ώριμο στάδιο μιας διαδρομής, ενός «οδικού χάρτη» που χάραξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς (σ.σ.: η υπογράμμιση δεν είναι δική μου), και στον οποίο όλοι μας κινηθήκαμε με προσεκτικά, υπεύθυνα και μελετημένα βήματα.

Βρουτσειές ορίτζιναλ. Ένα μάτσο μαλακίες και ψέματα σε λίγες αράδες. Ενώ σύμπασα η υφήλιος παλεύει να μη βουλιάξει στην κρίση που δεν λέει να τελειώσει, εμείς περνάμε τον κάβο και πάμε για ανάκαμψη! Άσχετα αν βγήκαμε για δανεικά πριν καλά-καλά ξαλεγράρουμε. Κι όλα τα οφείλουμε στον πρωτοκαπετάνιο μας, στον Αντώνη μας τον ανοιξιάτικο. Όλα αυτός τα σχεδίασε. Τι υπουργοί και υφυπουργοί και επιτροπές και αρχίδια μου λέτε τώρα; Μαλακίες. Όλοι αυτοί είναι άχρηστοι. Ο Αντώνης τα σχεδίασε όλα, Με το μυαλό του. Δίχως να πάρει τυφλοσούρτη από τις Βρυξέλλες και δίχως να αντιγράψει από το γραφτό τής Μέρκελ.

Η ανεργία, μετά από περίπου πέντε χρόνια, και μετά τη σταθεροποίηση που επέδειξε εντός του 2013, δείχνει πλέον να εισέρχεται σε φάση αποκλιμάκωσης. Όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει.

Βέεεεεεβαια! Και γαμώ τις αποκλιμακώσεις δείχνει η ανεργία. Και κεφάλια ανέργων που μετράνε, πάλι οι άνεργοι αβγαταίνουν. Σκέψου να μετράγανε εργατοώρες. Σκέψου, δηλαδή, να υπολογίζονταν δυο τετραωρίτες ως ένας εργαζόμενος κι ένας άνεργος. Για να μην αναφέρουμε τους πενταμηνίτες, οι οποίοι, ενώ δεν θεωρούνται εργαζόμενοι αλλά ωφελούμενοι (για να μην έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα ή ασφάλιση), δεν μετράνε ως άνεργοι αλλά ως εργαζόμενοι. Βρούτσειες πατέντες.

Διευκολύνουμε τις νέες προσλήψεις, περιορίζοντας δραστικά το μη μισθολογικό κόστος εργασίας κατά πέντε (5) ποσοστιαίες μονάδες.

Δηλαδή, μειώνοντας το μηνιαίο κόστος ενός εργαζόμενου κατά 29 ευρώ, οι επιχειρηματίες θα ξεσκιστούν στις προσλήψεις; Και για να το πω ανάποδα: αν οι εργοδοτικές εισφορές ήσαν κατά 5% χαμηλότερες, δεν θα απολύονταν τόσες χιλιάδες εργαζομένων, ε; Το 5% έφταιξε; Χέστηκε η Φατμέ στο Γενή-Τζαμί, υπουργέ! Η διαφορά θα μπει στο πεντελόνι των επιχειρηματιών και θα λείψει από τα ταμεία τού ΙΚΑ. Παναπεί, στο φινάλε θα την φορτωθούν οι εργαζόμενοι. Όθεν, την βρουτσίσαμε.

Θεσμοθετήσαμε νέο μηχανισμό κατώτατου μισθού σε όλη την οικονομία, στο πρότυπο των πλέον προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών.

Ναι, να σε χαρώ, αλλά πες το σωστά. Πες "μειώσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 22% για τους άνω των 25 ετών και κατά 32% για τους νεώτερους", ώστε να καταλάβουμε καλύτερα το πόσο ωραίο ήταν αυτό που κάνατε. Και πες ότι από δω και πέρα θα αποφασίζει δημοκρατικά ο υπουργός εργασίας για το ύψος τού κατώτατου μισθού, δίχως να μπλέκουμε με σοβιετικές μαλακίες τύπου συλλογικών συμβάσεων, εθνικών ή κλαδικών. Βρούτσειος δημοκρατία.

Προωθήσαμε την πιο αποτελεσματική οργάνωση του χρόνου εργασίας, με παράλληλο σεβασμό στο 40ωρο την εβδομάδα.

Τό 'πες το ψεματάκι σου, υπουργέ μου, έτσι; Τί σκατά σεβασμός στο 40ωρο είναι αυτός που δίνει δικαίωμα στην κάθε επιχείρηση να χρησιμοποιεί τον εργαζόμενο όποτε της γουστάρει μέχρι και 13 ώρες την ημέρα ή 65 ώρες την εβδομάδα; Λόγω αυτού του σεβασμού καταργήσατε και την αργία τής Κυριακής; Τί να πω τώρα; Έτσι να σε σεβαστούν και τα παιδιά σου. Με βρούτσειο σεβασμό.

Διευρύναμε τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να αυξομειώνουν το προσωπικό τους με ευκολία, προσαρμόζοντας το κόστος αποζημίωσης απόλυσης στα μέσα κοινοτικά επίπεδα.

Πάλι μου τα θολώνεις, υπουργέ μου. Γιατί δεν λες στα ίσια "δώσαμε στις επιχειρήσεις το δικαίωμα να διώχνουν όσους και όποτε γουστάρουν, δίχως να σκέφτονται τις αποζημιώσεις"; Γιατί δεν λες ότι σε μια εργασιακή σχέση μόνο ο εργοδότης έχει δικαιώματα ενώ ο εργαζόμενος αντιμετωπίζεται ως σκλάβος; Και γιατί δεν αποκαλύπτεις ότι η ιδέα αυτής της "μεταρρύθμισης" είναι να δώσετε στις επιχειρήσεις την δυνατότητα να διώξουν ανέξοδα -ή με ελάχιστο κόστος- τους "ακριβούς" εργαζόμενους και να τους αντικαταστήσουν με άλλους, λιγώτερους και φτηνότερους; Μίλα σπαθί κι άσε τους βρούτσειους ευφημισμούς

Καταπολεμούμε πλέον αποτελεσματικά τη μεγάλη «πληγή» της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας.

Παπάρια μάντολες. Κατ' αρχήν, η ανασφάλιστη εργασία έχει την ευλογία σας, αν κρίνουμε από τους πενταμηνίτες που προανέφερα. Δεύτερον, δεν καταλαβαίνω πως συνδυάζεται η "καταπολέμηση" με την διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών. Δηλαδή, από δω και πέρα οι φραουλάδες π.χ. θα αναγγέλουν κανονικά τους πακιστανούς τους ή τους μπαγκλαντέζους τους και θα τους πληρώνουν και ΙΚΑ από πάνω; Μάλιστα. Βρούτσειο ανέκδοτο. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;

Στο ασφαλιστικό σύστημα, εξασφαλίσαμε την απρόσκοπτη καταβολή των συντάξεων. Εξυγιάναμε τα συστήματα της επικουρικής ασφάλισης και των παροχών εφάπαξ.

Την απρόσκοπτη καταβολή των ποιών;;;; Χα-χα-χα! Νά 'σαι καλά, ρε Βρούτσαρε, μ' έκανες και γέλασα! Πώς εξασφαλίσατε τις συντάξεις, ρε συ; Και πώς κάνατε εξυγίανση; Κόβοντας δώρα εορτών και επιδόματα αδειών; Κουρεύοντάς τις συντάξεις σε επίπεδα χαρτζηλικιού και τα εφάπαξ σε επίπεδα κοροϊδίας; Ξυρίζοντας -και μελλοντικά καταργώντας πρακτικά- τις επικουρικές; Ή εγγυώμενοι το ύψος των συντάξεων μέχρι τα 360 ευρώ τον μήνα; Ρε συ, μας γαμάτε που μας γαμάτε, μη μας δουλεύετε κι από πάνω!

Καταργήσαμε τους λεγόμενους και κατ' ευφημισμό «κοινωνικούς πόρους».

Τώρα δέσαμε! Αυτό κι αν αποτελεί επιτυχία! Να το εξηγήσω λιγάκι; Στο διάβα των χρόνων είχαν θεσμοθετηθεί ορισμένες εισφορές (π.χ. 20% επί του χαρτοσήμου, τα γνωστά τέλη εκτελωνισμού κλπ) υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων. Η ιδέα ήταν να έχουν έσοδα τα ασφαλιστικά ταμεία δίχως να επιβαρυνθούν οι μισθοδοτικές εισφορές. Τώρα καταργούνται αυτά τα έσοδα και, μάλιστα, σε συνδυασμό με την μείωση των εισφορών κατά 5%, όπως είπαμε πιο πάνω. Τι σημαίνει αυτό; Μια ετήσια τρύπα πάνω από 2 δισ. στα έσοδα των ταμείων. Πώς θα καλυφθεί αυτή η τρύπα; Έλα ντε! Βρουτσοκατάσταση.


Παράλληλα, συνεχίζουμε το μεγάλο έργο της αναδιοργάνωσης του ΟΑΕΔ και προωθούμε μόνιμο μηχανισμό διάγνωσης αναγκών της αγοράς εργασίας. Εντατικοποιήσαμε την υλοποίηση ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης, με δράσεις από την καλύτερη ευρωπαϊκή εμπειρία: επιδότηση της απασχόλησης αλλά και της μικροεπιχειρηματικότητας, start-ups, ενδοεπιχειρησιακή κατάρτιση, μαθητεία, προώθηση της κοινωνικής οικονομίας, κ.λπ. Μέσα σε αυτές τις παρεμβάσεις, ξεχωριστή θέση έχει και το μεγάλο πρόγραμμα «Εγγύηση για τη Νεολαία» (Youth Guarantee). Με αυτό απευθυνόμαστε στους περίπου 240.000 νέους της χώρας μας, έως 24 ετών, που αυτή τη στιγμή ούτε εργάζονται, αλλά ούτε συμμετέχουν σε κάποιο κύκλο εκπαίδευσης ή κατάρτισης. Είτε με απευθείας προσφορά εργασίας, για να αποκτήσουν το πρώτο τους «ένσημο». Είτε με ουσιαστική και πιστοποιημένη ενίσχυση των προσόντων τους, με κατάρτιση, μαθητεία ή περαιτέρω εκπαίδευση, προκειμένου να πετύχουν την είσοδό τους στην απασχόληση το συντομότερο δυνατό.

Εδώ δεν θα σχολιάσω τίποτε. Παραθέτω το συγκεκριμένο απόσπασμα βρουτσειών μόνο και μόνο για να σας δώσω την ευκαιρία να ξεδώσετε γελώντας, βρίζοντας, βλαστημώντας, φασκελώνοντας ή όπως αλλοιώς θέλετε.

Ηθικόν δίδαγμα: Όταν πηγαίνουμε στην κάλπη, να προσέχουμε! Να μη βρουτσιζόμαστε!

Σημείωση: Σύμφωνα με το δελτίο τύπου του υπουργείου, η ομιλία του υπουργού έγινε στο ξενοδοχείο Μ.Βρετάνια. Έτσι είναι. Άμα έχεις σπουδάσει σε Γερμάνια, Γάλλια, Ιτάλια ή Αμέρικα, μιλάς μορφωμένα.

Πέμπτη 24 Απριλίου 2014

ΜΙΑ ΛΑΜΠΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΛΕΞΙΟ


kartesios240414
Ήταν πραγματικά στριμωγμένη η συγκυβέρνηση και οι αρχηγοί της. Ένα μήνα πριν τις εκλογές κανείς δεν πίστευε τα περί πλεονάσματος και εξόδου από την κρίση, κανέναν δε μπορούσαν να πείσουν με τη μάσκα της αισιοδοξίας τους. Η κυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου ήταν πραγματικά στριμωγμένη στα σχοινιά.
Το στρίμωγμα έγινε χειρότερο από την αποκάλυψη της Wall Street Journal ότι όχι μόνο δεν υφίσταται πλεόνασμα για την ελληνική οικονομία, αλλά ότι υπάρχει έλλειμμα 16 δισ. ευρώ ή αλλιώς 8,7% του ΑΕΠ της χώρας.
Ουσιαστικά, όμως, η αποκάλυψη έγκειται στην ομολογία του εκπροσώπου της ίδιας της Eurostat, ο οποίος αφού εξήγησε τις αλχημείες που έγιναν στα στοιχεία της Ελλάδας για να παρουσιαστεί το έλλειμμα ως πλεόνασμα, στο τέλος και όταν ρωτήθηκε από την WSJ εάν η μεθοδολογία αυτή έχει εφαρμοστεί και σε κάποια άλλη χώρα μέλος της ΕΕ, απάντησε ξεκάθαρα «όχι!».
Τι σημαίνει αυτό; Ζούμε ημέρες Σημίτη, πλαστών στοιχείων και δημιουργικής λογιστικής με κοινή συναίνεση της Γερμανίας, της Eurostat και της ΕΚΤ. Τότε, η απάτη είχε γίνει για να μπούμε στην ευρωζώνη και να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Τώρα, η ίδια απάτη γίνεται για να διασωθούν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος, να μείνουμε στην ευρωζώνη και να φτάσουμε σε ακόμη χειρότερα επίπεδα ξεφτίλας και διαβίωσης.
Αντί, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει φέιγ βολάν το δημοσίευμα της WSJ και την απάτη της Eurostat και της Τρόικας…. Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να βάλει τα μέλη του να γυρίζουν πόρτα – πόρτα όλα τα σπίτια των Ελλήνων ψηφοφόρων και να τους εξηγούν τι έγινε…. Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να κρατήσει το θέμα ψηλά μέχρι την ημέρα των εκλογών και ταυτόχρονα να καταγγείλει ότι οι αφορολόγητοι εφοπλιστές χρωστούν 101.065.652,15 ευρώ προς το ΝΑΤ, ΚΕΑΝ και τα Ταμεία Πρόνοιας των ναυτεργατών… Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να βάλει στο Σύνταγμα έναν ηλεκτρονικό πίνακα που θα μετράει τους ανασφάλιστους οι οποίοι έφτασαν τα 2,4 εκ. ενώ ο Υπουργός Υγείας «υπολογίζει» καθώς δηλώνει ότι «δεν γνωρίζω ακριβώς τον αριθμό»… Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να φωνάζει ότι η συγκυβέρνηση ξεδιάντροπα τάζει ξεροκόμματα από τα ρέστα του κοινωνικού μερίσματος για τον Ιούνιο, δηλαδή μετά τις ευρωεκλογές και μόνο αν οι θεόφτωχοι αποδειχτούν καλά παιδιά μπροστά στην κάλπη…
Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αυτά και άλλα τόσα, κατάφερε με επικίνδυνα ηλίθιο τρόπο να δώσει ανάσες στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και να τους επιτρέψει όχι μόνο να γλιτώσουν το στρίμωγμα στα σχοινιά, αλλά να αρχίσει μέχρι και η Πιπιλή την αντεπίθεση στο γνωστό της εθνικιστικό πεδίο. Φανταστείτε πόσο ωφέλιμες ήταν οι κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της μειονότητας της Θράκης, ώστε μέχρι και ο γνωστός σε όλους για την αλλεργία του σε οτιδήποτε αριστερό, Τάκης Μίχας, ανέκραξε «Μπράβο στον ΣΥΡΙΖΑ»!
Μετά απ’ όλα αυτά θα είναι τεράστια αχαριστία αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν πάει αύριο κιόλας γονατιστός στη Μητρόπολη Ηλείας να ανάψει λαμπάδα στον Άγιο Αλέξιο για να προστατεύει τα επιτελεία του Αλέξη Τσίπρα και ειδικά τον Δημήτρη Χριστόπουλο, ο οποίος παρεμπιπτόντως έτυχε να γνωρίζει όλες τις εθνικιστικές δραστηριότητες της Σουλεϊμάν Σαμπιχά, αλλά ήταν ανίδεος για τις σχέσεις του απομακρυθέντα πλέον υποψήφιου περιφερειακού συμβούλου του ΣΥΡΙΖΑ, Αχμέτ Κουρτ, με τους υπερεθνικιστές Γκρίζους Λύκους. Όμως ακόμη και μετά την αποκάλυψη αυτή, δεν είδα να έχει τη διάθεση να γράψει κάποιο άρθρο υπέρ της απομάκρυνσης Κουρτ όπως έπραξε με την απομάκρυνση της Σαμπιχά.
Τα ίδια, βέβαια, θέματα ισχύουν και για τις τοπικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη και για τα τοπικά του στελέχη, τα οποία έδειξαν πλήρως ενημερωμένα για τη Σαμπιχά, αλλά σχεδόν έκπληκτα για τον Κουρτ. Όσο δε για το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ότι σχέσεις με τους Γκρίζους Λύκους έχουν στελέχη και βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μόνο παιδαριώδες μπορεί να χαρακτηριστεί.
Πρώτον, τα αλισβερίσια των βουλευτών και στελεχών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με τους υπερεθνικιστές της Τουρκίας και το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή ήταν κοινό μυστικό, οπότε σιγά την αποκάλυψη. Δεύτερον, αυτές τις σχέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ τις γνώριζε (ή θα έπρεπε να τις γνωρίζει) χρόνια ολόκληρα, γιατί δεν τις κατήγγειλε πριν ξεσπάσει το θέμα; Τρίτον, από πότε το γεγονός ότι στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι σφιχταγκαλιασμένοι με τους εκπροσώπους του παντουρκισμού δικαιολογεί ανάλογες σχέσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ;
Σε κάθε περίπτωση και ελπίζοντας ότι το θέμα τελειώνει κάπου εδώ, γίνεται εμφανές πλέον ότι το βάρος του αγώνα ενάντια στις πολιτικές της συγκυβέρνησης καθώς και της επαναφοράς του βασικού διακυβεύματος των ευρωεκλογών πέφτει στις πλάτες των εναλλακτικών μορφών ενημέρωσης και των απλών πολιτών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όπως υπάρχει σήμερα, δε μπορεί να συνεχίσει να εκφράζει λαούς. Ας συνεχίζει να εκφράζει τραπεζίτες. Οι δυνάμεις που θα πρέπει να ενισχυθούν στις ευρωεκλογές είναι εκείνες που απαιτούν μία εντελώς διαφορετική Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αν τα όργανα της Ε.Ε. κατακλυστούν πάλι από νεοφιλελεύθερους, κεντροαριστεροκάτι και γιαλαντζί σοσιαλιστές, λίγες ελπίδες θα έχει η οποιαδήποτε εθνική κυβέρνηση να γλιτώσει από την κηδεμονία των Γερμανών, ακόμη κι αν πραγματικά θα θέλει να γλιτώσει. Αν η ήττα των εθνικών εκπροσώπων της σημερινής Γερμανικής Ένωσης δεν θα είναι μεγαλειώδης, τότε μας αξίζουν όλα όσα πάθαμε κι όλα όσα θα πάθουμε. Δυστυχώς, η αποπλάνηση ενηλίκου και δη ψηφοφόρου δεν είναι αδίκημα. Είναι ξεκάθαρη μαλακία του ενήλικα και δε δικαιολογείται πλέον καμία προσπάθεια θυματοποίησης εκ μέρους του.

  Απο :

Με καταλήψεις των σχολείων τους απαντούν οι μαθητές στο Ηράκλειο

Η απόφαση για αναπλήρωση των μαθημάτων αφορά 42 σχολεία του Ηρακλείου. Από αυτά 26 καλούνται να κάνουν 3 μέρες αυτή την περίοδο και τα υπόλοιπα 2 ή 1 ημέρα.
Την πρώτη ημέρα, σε 12 από τα 26 γυμνάσια και λύκεια του Ν. Ηρακλείου οι μαθητές με αποφάσεις μαζικών γενικών συνελεύσεων έκαναν κατάληψη των σχολείων τους, κόντρα στις απειλές της κυβέρνησης και δεν επέτρεψαν να υλοποιηθεί η απόφαση του υπουργείου παιδείας για αναπλήρωση των χαμένων ωρών διδασκαλίας. Η απόφαση αυτή πάρθηκε με πρόσχημα τις μαθητικές κινητοποιήσεις που έγιναν την φετινή σχολική χρονιά σε εκατοντάδες σχολεία στην Ελλάδα ενάντια στα νέα μέτρα του «νέου λυκείου». Από τότε η κυβέρνηση ξεκίνησε μια επιχείρηση τρομοκράτησης και εκφοβισμού για τους αγωνιζόμενους μαθητές. Δεν έφτασαν οι εισαγγελείς και οι καταδίκες για να υποτάξουν το μαθητικό κίνημα έτσι ώστε να μη μπαίνει εμπόδιο στα σχέδια τους. Χρειάζεται και η κατάργηση των διακοπών, η παράταση του σχολικού έτους, η παραδειγματική τιμωρία όλων που αντιστέκονται για κάθε ώρα κινητοποίησης τους. Και αυτό σε μια περίοδο που η κυβέρνηση έχει καταργήσει- συγχωνεύσει εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα, έχει απολύσει χιλιάδες εκπαιδευτικούς, δεν έχει καλύψει τα κενά ακόμη και σε μαθήματα πανελλαδικώς εξεταζόμενα και προωθεί μέσα από το νόμο για το νέο λύκειο ένα σχολείο για λίγους και εκλεκτούς ορθώνοντας νέους ταξικούς φραγμούς.
Σήμερα Πέμπτη 24/4/2014 οι μαθητές διοργανώνουν μαζικό συλλαλητήριο στην πλατεία Ελευθερίας στο οποίο συμμετέχουν η ΕΛΜΕ και η ένωση γονέων Ηρακλείου κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης.

Το μάθημα όχι ως απόλαυση αλλά ως τιμωρία...

 

Βλέποντας την έκφραση στα πρόσωπα των μαθητών μου, σήμερα στην τάξη, σκέφτομαι ότι για ακόμη μία φορά το εκπαιδευτικό μας σύστημα κατάφερε αυτό που με τόση αποτελεσματικότητα επιτυγχάνει όλα αυτά τα χρόνια: να ταυτίσει (στις συνειδήσεις των μαθητών) το μάθημα με "τιμωρία".

Γιατί αυτό ακριβώς είναι η επιστροφή στα θρανία κατά τη διάρκεια των διακοπών: τιμωρία (με μάθημα) για τους μαθητές που κάναν καταλήψεις.

Και ας βάζω τα δυνατά μου (όπως και τόσοι άλλοι συν-άδελφοι που γνωρίζω) να κάνουν το μάθημα απόλαυση και διασκέδαση. Με μία κίνηση (τιμωρώντας τους μαθητές με μάθημα), αυτοί που έκαναν αυτή την αντι-εκπαιδευτική επιλογή, με έχουν ακυρώσει!!!

Όλα τα άλλα, ότι δηλαδή όλη η ιστορία γίνεται για να μη χαθούν ώρες μπλα-μπλα-μπλα είναι για να χουμε να λέμε. Το παραπάνω αποδεικνύεται περίτρανα από τις εκατοντάδες (μόνο στο δικό μου σχολείο) χαμένες ώρες για τους μαθητές του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας. Οι ώρες αυτές χάθηκαν και εξακολουθούν να χάνονται (εννέα κάθε εβδομάδα στο σχολείο μου λόγω έλλειψης καθηγητών του τομέα) με υπαιτιότητα ποιανού;

Για αυτές τις ώρες ούτε κουβέντα, ούτε για το γεγονός ότι οι μαθητές αυτοί θα κληθούν να δώσουν πανελλήνιες με ελάχιστη προετοιμασία ή θα πάρουν απολυτήριο και πτυχίο έχοντας φοιτήσει ελλιπώς (εννοείτε χωρίς δική τους υπαιτιότητα).

Τι θα κάνω εγώ; Χμ, καταρχήν θα διώξω αυτή την αίσθηση που μου έχουν δημιουργήσει τα ΜΜΕ (και κερατάς και δαρμένος, και στο σχολείο σε περίοδο διακοπών και τεμπέλης), θα μπω στην τάξη, θα γράψω στον πίνακα:

"Το μάθημα δεν είναι τιμωρία αλλά απόλαυση" 

και θα κάνω τα πιο απολαυστικό μάθημα της ζωής μου ;-)

Καλή δύναμη, θα μας χρειαστεί για αυτά που έρχονται...

ΥΓ: Αύριο θα υπολογίσω ακριβώς τις χαμένες ώρες από την αρχή της χρονιάς του τομέα υγείας και πρόνοιας του σχολείου μου και θα ετοιμάσω ένα δελτίο τύπου το οποίο θα ζητήσω από την τοπική ΕΛΜΕ να προωθήσει στα τοπικά ΜΜΕ. Επίσης θα πετάξω την ιδέα της κατοχύρωσης του www.xameneswres.gr ώστε να ανέβουν εκεί οι χαμένες ώρες (με μορφή μεγάλου counter). Και κάθε εβδομάδα θα τις ενημερώνουμε...

Αναρτήθηκε απο: http://okiriostonipologiston.blogspot.gr

Τετάρτη 23 Απριλίου 2014

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΡΤ3 - ΑΠΕΡΓΩΝ ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ ΣΤΟ ΑΠΘ


Και οι βαρκούλες αρμενίζανε…

 Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Σήμερα έχουμε... «επέτειο»! Ήταν 23 Απρίλη του 2010 όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας, ανακοίνωσε από το Καστελόριζο την υπαγωγή της Ελλάδας στη δίνη των Μνημονίων. Το σκηνικό εκείνου του διαγγέλματος ήταν επιμελώς σκηνοθετημένο. Πίσω από τον ομιλούντα κάτι πράσινες βαρκούλες αρμενίζανε…


   Συμπληρώθηκαν ακριβώς 4 χρόνια από την στιγμή που οι υπαίτιοι της καταστροφής και της χρεοκοπίας, αυτοί που κυβερνούν ανελλιπώς αυτόν τον τόπο από συστάσεως του ελληνικού κράτους,  αυτοί που πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού από συστάσεως του ελληνικού κράτους, έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιό τους. Με ένα στόχο: Να μετακυλήσουν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης, της δικής τους κρίσης, πάνω στις πλάτες εκατομμυρίων ανθρώπων του μόχθου. Για την αποστολή τους αυτή δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν στο πλευρό τους όλη τη διεθνή συμμορία των «λύκων»: Από την ΕΕ και το ΔΝΤ μέχρι τους «οίκους αξιολόγησης» και τις «αγορές» των απανταχού τοκογλύφων.
   Τα τσιράκια του συστήματος, που έθεσε την Ελλάδα υπό το αγγλικό δίκαιο και υπό την δικαιοδοσία του δικαστηρίου του δουκάτου του Λουξεμβούργου, πήραν από εκείνη την ημέρα την τιμημένη λέξη «πατριώτης» και την έκαναν σκουπίδι. Έφτασαν να αποκαλούν «πατριωτισμό» να ζουν οι ίδιοι με παντεσπάνι όταν οι πολλοί δεν έχουν να φάνε. Μας είπαν πως η πολιτική των Μνημονίων ήταν η μόνη «πατριωτική» και ενδεδειγμένη για τη μείωση χρέους. Αλλά τότε το χρέος ήταν στο 128% του ΑΕΠ. Σήμερα μετά από τόσο «πατριωτισμό», το χρέος το έχουν εκτινάξει στο 175% του ΑΕΠ. Γιατί πανηγυρίζουν;… 
   Από τις 23 Απρίλη του 2010 ένας συρφετός από εκβιαστές και εκμαυλιστές της κοινής γνώμης, άλλοτε με προσποιητή ευαισθησία, άλλοτε με επιτηδευμένη μελαγχολία και πάντοτε με σοφολογιότατο διδακτισμό, πουλάνε «εθνοσωτήριο» παπατζηλίκι.  Ιδού η «σωτηρία», ιδού και το «εθνικό» τους ιδεώδες: Στο 1,5 εκατομμύριο οι άνεργοι. Στο 1 εκατομμύριο αυτοί που εργάζονται και παραμένουν απλήρωτοι για μήνες. Στα 700.000 τα παιδιά που υποσιτίζονται. Εκατοντάδες χιλιάδες τα «λουκέτα». Κάθε πλατεία και άστεγος. Κάθε γειτονιά και εξαθλιωμένος. Αλλά αυτοί πανηγυρίζουν…
   Αυτοί που δεν άφησαν τίποτα όρθιο μας είπαν τότε ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Και στη συνέχεια έφαγαν κι ό,τι είχε απομείνει: Μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, κατακρεούργησαν την ίδια την ελπίδα, γύρισαν το ρολόι στην εποχή που τα νιάτα της Ελλάδας έφευγαν μετανάστες στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Και πανηγυρίζουν… 
   Είπαν ότι «οι θυσίες είναι για όλους». Αλλά δεν εννοούσαν τους τραπεζίτες. Εννοούσαν μισθωτούς και μικροβιοπαλαιστές που είδαν τους φόρους τους να αυξάνονται κατά 7 και 9 φορές. Δεν εννοούσαν τις «εξωχώριες» εταιρείες. Οι δικοί τους φόροι μειώθηκαν κατά 16 φορές!
   Έβαλαν χαράτσια, μας ξαναγύρισαν στα μαγκάλια, γέμισαν τις πόλεις με ουρές συσσιτίων και ταυτόχρονα υπόσχονταν «κοινωνική δικαιοσύνη». Να ποια είναι η «δικαιοσύνη» τους: Αυτά τα χρόνια – της «σωτηρίας» - η ψαλίδα της εισοδηματικής ανισότητας των πλουσιότερων με τους φτωχότερους Έλληνες διευρύνθηκε κατά 7,5 φορές!
   Οι κυβερνώντες και τα φερέφωνά τους ισχυρίστηκαν τότε ότι για τα μνημονιακά μαρτύρια του ελληνικού λαού έφταιγε ότι τα «σπρεντς» είχαν φτάσει τις 600 μονάδες. Αλλά σήμερα, μετά από τέτοιο αδιανόητο Γολγοθά, τα περίφημα «σπρεντς» πάλι στις 600 μονάδες είναι. Γιατί πανηγυρίζουν;… 

Ο μαγικός υπόκοσμος του ποδοσφαίρου


Χτες αναλύσαμε το αξιακό τρίπτυχο της χούντας των συνταγματαρχών, αφήσαμε όμως απέξω το σύγχρονο όπιο του ποδοσφαίρου, που αντικατέστησε σταδιακά το θρησκευτικό, έχοντας πάντως και αυτό ιδιαίτερη θέση κατά τη διάρκεια της επταετίας. Τόση μπάλα (και μπάτσους) από την χούντα είχαμε να δούμε, λέει ένα σύνθημα των αναρχικών στους τοίχους, που αναφέρεται μεταξύ άλλων στη μυθική πορεία του παο στο χ-ου(ντ)έμπλεϊ και τον αστικό μύθο (;) για τη δωροδοκία των παικτών του ρεβιζιονιστικού ερυθρού αστέρα στον επαναληπτικό της λεωφόρου.
Στη σημερινή ελλάδα, που τη δονεί χωρίς να την ενώνει, η θέα της στρογγυλής θεάς, το πολιτικό σκηνικό εξελίσσεται κατ’ εικόνα κι ομοίωση της (ούνα φάτσα ούνα ράτσα) γειτονικής ιταλίας. Ο μαρινάκης είναι ο εκκολαπτόμενος έλληνας μπερλουσκόνι –εκεί δηλ που είχε αποτύχει ο βγενόπουλος με τον παο, ελέω μαρφίν· χάσαμε στο τσακ την υποψηφιότητα του λαζόπουλου με το σύριζα, δίκην νέου πέπε γκρίλο· και μένει να πειστεί τώρα η τζούλια αλεξανδράτου να κατέβει στον πολιτικό στίβο, για να καλύψει το κενό της τσιτσιολίνας αλά γκρέκα –κάτι που ‘χε προσπαθήσει κι η βάνα μπάρμπα με το λαος.
Προς το παρόν ευοδώθηκε μόνο το πρώτο σκέλος του σεναρίου, με την υποψηφιότητα μώραλη στο δήμο πειραιά να έχει όλα τα φόντα να διοικήσει την πόλη με μεθόδους ναπολιτάνικης μαφίας, για να παραμείνει ο παραλληλισμός μας σε ιταλικό έδαφος. Κι ο εκφρασμένος στόχος –δια στόματος του λαγού της χρυσής αυγής, σε ρόλο λαγού της χρυσής αυγής, ερυθροπράσινοι λαγοί οε-οε-οε...- είναι να καθαρίσει η ζώνη, το λιμάνι, ο πειραιάς ευρύτερα από «τους λακέδες του παμε» και γενικώς κάθε εργατική αντίσταση. Όλα για τους ευεργέτες εφοπλιστές, που ο ύψιστος να μς κόβει ανάσες και να τους δίνει ούριο άνεμο για τα σαπάκια τους.
Βέβαια, αν αυτό το λέει ένας χρυσαυγίτης, πολύς κόσμος θα αντιδράσει και θα ξεσηκωθεί. Αν όμως το επιβάλλει στην πράξη –χωρίς να το λέει απαραίτητα και δημόσια- ο ιδιωτικός στρατός του προέδρου (ένας είναι ο πρόεδρος), μπορεί να γίνει χωρίς να ανοίξει ρουθούνι και προπαντός κανένα στόμα –παρά μόνο τα αγύριστα κεφάλια ορισμένων κομμουνιστών, που πάνε γυρεύοντας. Άσε που προωθούμε και τη σύμπραξη δημοσίου κι ιδιωτικού τομέα (σδιτ) ως πρότυπο αναπτυξιακό μοντέλο.
Το κατάπτυστο ‘no política’ των οργανωμένων συνδέσμων του ολυμπιακού για τη δολοφονία του παύλου φύσσα, είναι καθαρά πολιτική στάση, όπως και κάθε μορφή απολιτίκ άλλωστε, και αυτό δεν αλλάζει, ούτε μετριάζεται, αν το πούμε σε άλλη γλώσσα, για να φαίνεται πιο ψαγμένο. Το πόσο αντιδραστική είναι αυτή η στάση, θα έχουμε πιθανότατα την ευκαιρία να το δούμε από πρώτο χέρι το επόμενο διάστημα και στις εκλογές του μαΐου.
Αν πάντως ο μαρινάκης ήταν το ρόδι (το ρο με βήτα) που έπεσε κάτω από τη ροδιά του εφοπλιστή πατέρα του, που ήταν φίλος του (πρόσφατα εκλιπόντα και παλιού προέδρου του ολυμπιακού) νταϊφά, δεν μπορεί να πει κανείς (ακριβώς) το ίδιο για τη στήριξη του πέτρου κόκκαλη, που ντροπιάζει το όνομα του κομμουνιστή παππού του. Αυτοί είναι οι καλύτεροι όμως, από τη σκοπιά του συστήματος, γιατί όταν έχεις ξεπουλήσει ένα τέτοιο βαρύ ιστορικό φορτίο και όνομα, είσαι ο πλέον αδίστακτος κι ικανός για όλα –πόσο μάλλον αν κουβαλάς μαζί σου και την (πρωτοπόρα για την εποχή της) τεχνογνωσία της λδγ στις τηλεπικοινωνίες.
Το σκηνικό συμπληρώνεται: με το μικρό συνονόματο αδερφάκι του ολυμπιακού στο βόλο και την υποψηφιότητα του αγωνιστή της δημοκρατίας αχιλλέα μπέου –που το κατεστημένο τον είχε κλείσει προσωρινά και φυλακή. Με τον άρη (όχι θεσσαλονίκης, ούτε το βελουχιώτη) να ανακοινώνει τη μεταγραφή του κριστόφ βαζέχα στο ψηφοδέλτιό του, για να πάρει ψήφους από τον καμίνη και την καυτή πατάτα του γηπέδου της λεωφόρου. {Έχω την υποψία μάλιστα ότι ο κύριος λόγος που δεν τον είπαμε εξ αρχής βαρτζίχα, όπως είναι το κανονικό του όνομα δηλ, είναι για να παραπέμπει συνειρμικά στο «βαζέλα» και τον βαλέσα}. Με το ζαγοράκη στο ευρωψηφοδέλτιο της νδ να έχει μπροστά του μια προεκλογική περίοδο για να μάθει να μιλάει στρωτά ελληνικά –κι όπως γράφουν κάποιοι στο τουίτερ, μπορεί να πάρει συμβουλές και μαθήματα από το γιάννη ιωαννίδη και το γιώργο ανατολάκη.
Ο σύριζα δεν μπόρεσε να κάνει ρελάνς με τον πιστό στρατιώτη κωφίδη, αλλά έχει τη δούρου να ανασκευάζει τις δηλώσεις της για το γήπεδο της νέας φιλαδέλφειας, προκειμένου να μην έρθει σε σύγκρουση με το μελισσανίδη (που έχει και το πεσκέσι του οπαπ από το σαμαρά) και να μην χρεωθεί το εκλογικό κόστος στην περιφέρεια της αττικής. Ενώ μαζί μας κατεβαίνει στο ευρωψηφοδέλτιο ο παλιός διαιτητής νικάκης, που είναι μόνιμος υποψήφιός μας στην αιτωλοακαρνανία. Βέβαια τους διαιτητές κανείς δεν τους συμπαθεί συνήθως, αλλά κι εμείς ως κόμμα ποτέ δεν κάνουμε επιλογές με ιδιαίτερη επικοινωνιακή λογική.
Όπως είχαμε σημειώσει σε μια πρόσφατη ανάρτηση, ο καμί έλεγε πως το ποδόσφαιρο είναι αυτό που του έχει διδάξει ό,τι γνώριζε περί ηθικής. Εάν αναλογιστούμε όμως τη δήλωση του μαρινάκη «σήμερα διδάξαμε ήθος», μετά από ένα επεισοδιακό ντέρμπι αιωνίων και όσα έγιναν την περασμένη εβδομάδα στον όμορφο ηθικό κι αγγελικά πλασμένο κόσμο του ελληνικού πρωταθλήματος, θα δούμε πως το σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο μπορεί μόνο να μας διδάξει τα πάντα περί λαμογιάς κι ανηθικότητας.

Τρίτη 22 Απριλίου 2014

22 Απριλίου «Διεθνής Ημέρα της Μητέρας Γης»



               Η Εντοράντο Γκόλντ σας εύχεται χαρούμενη  Ημέρα τηςΓης!



ΜΙΑ ΧΡΗΣΙΜΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ




Του Θέμελη  Άγγελου
                    Υποψήφιου Δήμαρχου Ωραιοκάστρου με τη «ΛΑΪΚΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»



Το απερχόμενο δημοτικό συμβούλιο είχε 27 εκλεγμένους συμβούλους με 5 παρατάξεις. Από αυτούς, 6 ανεξαρτοποιήθηκαν, 2 παραιτήθηκαν, 3 μεταπήδησαν πριν κλείσει η θητεία τους σε «αντίθετους» συνδυασμούς, ένας αποδεσμεύτηκε, ένας εξέπεσε και μία ήταν συνεχώς απούσα. Αποτελέσματα όλων αυτών ήταν να διαλυθούν τελείως δύο παρατάξεις (η μία της μείζονος αντιπολίτευσης), να χάσει τυπικά την πλειοψηφία η παράταξη του δημάρχου και να μείνει μόνο με έναν σύμβουλο η παράταξη του κ. Γαβότση. Συνολικά 14 επί συνόλου 26 των άλλων παρατάξεων (το 54%) μεταλλάχτηκαν ποικιλοτρόπως. Πέραν αυτών, πολλοί από  τους συμβούλους δεν συμμετείχαν σε περισσότερα από τα μισά συμβούλια, σε αριθμό  και σε χρόνο. Πολλών ο χρόνος  ομιλίας δεν ξεπέρασε τα 2 λεπτά ανά συμβούλιο. Χωρίς ντροπή, χωρίς  φιλότιμο οι  περισσότεροι  είναι ξανά υποψήφιοι.
          Όλα αυτά έγιναν γιατί αφενός δεν έχουν διακριτά όρια μεταξύ τους, παρά μόνο όσον αφορά τις φιλοδοξίες τους. Ουδόλως ενδιαφέρονται  οι περισσότεροι (Ωρ/στρο τώρα, με όραμα, δύναμη, ανατροπή κ.α. παραμύθια) για τον τόπο  και τους ανθρώπους του. Γιατί  όλοι τους υπηρετούν  την Τ.Δ. της Ανταποδοτικότητας, της επιχειρηματικότητας, των διαλυμένων εργασιακών σχέσεων και των μειωμένων απαιτήσεων αρχόντων και  δημοτών (αυτά τα ονομάζουν «οικονομική αυτοτέλεια της Τ.Α.»). Υπηρετούν & θα υπηρετούν όσο τους ψηφίζετε μία δημοτική αρχή που την καθορίζουν ντόπια & ξένα συμφέροντα. Γιατί όλοι  τους κρύβουν τον πραγματικό χαρακτήρα των τοπικών εκλογών, συγκαλύπτουν στο όνομα λίγων τοπικών ιδιαιτεροτήτων που και γι αυτές δεν κάνουν ουσιαστικά τίποτα, την υπεύθυνη και για τα τοπικά  πολιτική της κυβέρνησης - Ε.Ε., των κομμάτων τους και της τάξης την οποία υπηρετούν ή στην οποία ανήκουν.
          Τέλος, σε αυτές τις τοπικές εκλογές έχει σχεδόν επικρατήσει ο αποκλεισμός των λαϊκών στρωμάτων από τους αστικούς συνδυασμούς (dimogerontes). Ποιος εργάτης, άνεργος, συνταξιούχος, μικροεπαγγελματίας, αγρότης, ποια γυναίκα, ποιος νέος έχει τη δυνατότητα να κάνει προεκλογικά έξοδα & αν εκλεγεί πώς θα ανταπεξέλθει στα έξοδα ενός δημοτικού συμβούλου;                                                
                                       Ωραιόκαστρο 19 Απρίλη 2014                                                                Θεμελής Θ. Αγγελος
                     Υποψήφιος Δήμαρχος με τη «ΛΑΪΚΗ  ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»
         

Δευτέρα 21 Απριλίου 2014

Εφτά χρόνια αρπαχτή

ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ «ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΙΟΥ»
του Ιού
Σήμερα, συμπληρώνονται 47 χρόνια από την 21η Απρίλη του 1967. Το barikat αναδημοσιεύει ένα κείμενο του Ιού, στην Ελευθεροτυπία της 25ης Ιούλη του 2010, για τα έργα και τις ημέρες της χούντας, ως μια μικρή συμβολή στην υπόθεση της μνήμης και μια σύντομη απάντηση στην ακροδεξιά προπαγάνδα που στην επταετία είδε έργα, διαφάνεια, αξιοκρατία και ανάπτυξη αλλά δεν είδε τα ξερονήσια και τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. 

Εφτά χρόνια αρπαχτή
 

Ο Τύπος δεν ασχολούνταν με σκάνδαλα, ούτε σκανδαλιζόταν από τις σχέσεις των κρατούντων με τους μεγιστάνες του πλούτου. Είχε έρθει άλλωστε το πλήρωμα του χρόνου για να εκπληρωθεί το Τάμα του Έθνους.
 

Στους έντονα αντικοινοβουλευτικούς καιρούς μας, ένα δόλιο φάντασμα πλανιέται στον αέρα: ο ισχυρισμός περί «τιμιότητας» των δικτατόρων που κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία το 1967 για να την επιστρέψουν πριν από 36 χρόνια, σαν βρεγμένες γάτες, «στους πολιτικούς».
Πρόκειται βέβαια για μύθο, θεμελιωμένο στη μίζερη εικόνα των επιζώντων «πρωταιτίων» – αφού πρώτα έχασαν την εξουσία, στερήθηκαν όσα είχαν παράνομα καρπωθεί και υπέστησαν τις οικονομικές συνέπειες της κοινωνικής απομόνωσής τους. Ακόμη κι αυτή η εικόνα δεν αφορά, ωστόσο, παρά ελάχιστους πρωτεργάτες της δικτατορίας. Αγνοεί την οικονομική ευμάρεια πάμπολλων μεσαίων ή «πολιτικών» στελεχών της, που η νομική κατασκευή περί «στιγμιαίου αδικήματος» άφησε παντελώς ατιμώρητα ν’ απολαμβάνουν τα αποκτήματά τους. 
Την επιβίωση του μύθου διευκολύνει η χαώδης διαφορά του τότε με το σήμερα, όσον αφορά τη δυνατότητα δημόσιας συζήτησης για παρόμοια ζητήματα. Επί χούντας η ραδιοτηλεόραση ήταν κρατική (κι αυστηρά προπαγανδιστική), ενώ ο Τύπος περνούσε από δρακόντεια λογοκρισία. Οποιαδήποτε έρευνα ή ακόμη και νύξη για κρατικά σκάνδαλα ήταν απλά αδιανόητη. χαρακτηριστικό το κύριο άρθρο του Γιάννη Καψή στον «Ταχυδρόμο» (24.5.74), όταν η δικτατορία Ιωαννίδη δημοσιοποίησε το (παπαδοπουλικό) «σκάνδαλο των κρεάτων»: 
«Δεν είναι καινούρια η υπόθεση. Μήνες ολόκληρους οι φήμες οργίαζαν. Κι όμως κανείς δεν τολμούσε. Κανείς δεν είχε το θάρρος να μεταβάλη τον ψίθυρο σε καταγγελία. Κι όσο οι φήμες απλώνονταν, αγκαλιάζοντας όλο και περισσότερους υπεύθυνους και μη, τόσο μεγάλωνε κι ο φόβος μήπως θίξουμε τα κακώς κείμενα. Ηταν μια ‘συνωμοσία κραυγαλέας σιωπής’, χάρη και στη δρακόντεια νομοθεσία που ρυθμίζει -και συμπιέζει- την ενάσκηση του λειτουργήματός μας».
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Τύπος ξεχείλισε βέβαια από πληροφορίες για σκάνδαλα της χουντικής επταετίας. Ομως αυτά θεωρούνταν τότε -και σωστά- απλές παρωνυχίδες μπροστά στα υπόλοιπα εγκλήματα της δικτατορίας.