«Αποκομμουνιστικοποίηση» και υπόθαλψη του φασισμού

Associated Press

Φασίστες καίνε σημαίες με το σφυροδρέπανο τον Μάρτη του 2014

Από τα πρώτα χρόνια της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στην ΕΣΣΔ, μπήκε συστηματικά μπροστά η διαδικασία της λεγόμενης «αποκομμουνιστικοποίησης» και στην Ουκρανία. Δηλαδή, η κατασυκοφάντηση και το σβήσιμο οτιδήποτε είχε σχέση με τη σοβιετική περίοδο και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

 

Τον όρο αυτό χρησιμοποίησε και ο Πρόεδρος της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας, Βλ. Πούτιν, στο αντικομμουνιστικό του διάγγελμα πριν από την εισβολή, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «εμείς μπορούμε να σας δείξουμε πώς θα κάνετε την αποκομμουνιστικοποίηση» πιο αποτελεσματικά.

Δεν είναι δηλαδή τυχαίο ότι τόσο το καθεστώς του Κιέβου, που υποθάλπει στη χώρα τους νεοναζί, όσο και η ηγεσία της καπιταλιστικής Ρωσίας συναντιούνται στον αντικομμουνισμό, διεξάγοντας έναν πόλεμο για λογαριασμό των αστικών τους τάξεων, σε βάρος των δύο λαών.

Το έδαφος βέβαια διαμορφωνόταν και πριν από την τελική πράξη των ανατροπών, με την αναβίωση του εθνικισμού και την τόνωσή του από αντεπαναστατικές δυνάμεις μέσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ενωσης, αλλά και έξω από αυτό. Αρχικά αξιοποιήθηκε το ψέμα ότι η Ουκρανία δίνει πολύ περισσότερα στη Σοβιετική Ενωση από όσα παίρνει και επομένως μια πιο «αυτόνομη» πορεία είναι αναγκαία. Στη συνέχεια, ότι «η ελεύθερη οικονομία της αγοράς» και η «αποκομμουνιστικοποίηση» θα δώσουν νέες δυνατότητες στην «εθνική ανάπτυξη».

Λεγόταν Μιλόσεβιτς, τον θυμάστε;

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Ιστορια 11 Μαρτίου 2022  

 

 

 

Στις 11 Μαρτίου 2006, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στις φυλακές της Χάγης. Προηγουμένως είχε καταγγείλει τους δεσμοφύλακές του ότι τον οδηγούσαν στο θάνατο, αρνούμενοι να του παράσχουν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική αγωγή για τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε.

Δέκα χρόνια αργότερα, ο Μιλόσεβιτς… αθωώθηκε. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον απάλλαξε – μετά θάνατο – από την κατηγορία για την υποτιθέμενη συνενοχή του Βελιγραδίου στη σφαγή 8.000 Βοσνίων μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

(εδω το απόσπασμα της απόφασης International Tribunal for the Prosecution of Persons Responsible for Serious Violations of International Humanitarian Law Committed in the Territory of the former Yugoslavia since 1991, Case No.: IT-95-5/18-T, Date: 24 March 2016 – https://www.icty.org/x/cases/karadzic/tjug/en/160324_judgement.pdf)

Του Αδόλφου τα εγγόνια τα ξεπλένει ο Αρκάς… – Χυδαία θεωρία των δύο άκρων με Πούτιν, Χίτλερ και… Στάλιν!

 

11-03-2022

Ο Αρκάς βάζει σε ένα σακί τον Στάλιν με τον Χίτλερ και τον Πούτιν, τα γνήσια τέκνα της αστικής τάξης, και δείχνει ότι είναι με τη σιχαμένη πλευρά της ιστορίας, που προσπαθεί να την ξαναγράψει για να την φέρει στα μέτρα της.

Κατιούσα

Του Αδόλφου τα εγγόνια, η σαπίλα του ντουνιά, κάνουνε πως δε θυμούνται…

Και όχι μόνο αυτό. Βρίσκουν τον καλύτερο σύμμαχό τους στους αστούς καλαμαράδες που ξαναγράφουν την ιστορία στα μέτρα τους και τους γελωτοποιούς-σκιτσογράφους τους, που παίζουν σε όλους τους τόνους τη θεωρία των δύο άκρων, για να ξεπλύνουν τους φασίστες.

Κι αν έπρεπε να διαλέξει κανείς μόνο ένα, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, το σημερινό χυδαίο σκίτσο του Αρκά θα έβαζε πολύ δυνατή υποψηφιότητα για να μπει στον πάτο του βαρελιού, με τη σιχαμένη πλευρά της ιστορίας.

Ο Λένιν του 1916 ... απαντά το 2022

 

Ορισμένες μεθοδολογικές - θεωρητικές επισημάνσεις βασισμένες στο έργο του Λένιν για ζητήματα διαπάλης γύρω από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία

 

1. Γιατί χαρακτηρίζουμε τον πόλεμο στην Ουκρανία ιμπεριαλιστικό πόλεμο;

 

Στρατιώτες στα χαρακώματα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου

Εύκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι χαρακτηρίζεται έτσι γιατί είναι ένας πόλεμος που έγινε εξαιτίας μιας επιθετικής ενέργειας, μιας εισβολής μιας μεγάλης δύναμης, της Ρωσίας στην προκειμένη περίπτωση, σε ένα μικρότερο ανεξάρτητο κράτος, την Ουκρανία, επιβουλευόμενη την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του. Νάτος λοιπόν ο ιμπεριαλισμός ο ρωσικός!

Ομως δεν είναι αυτό το νόημα του χαρακτηρισμού του πολέμου ως ιμπεριαλιστικού. Εγραφε ο Λένιν στις αρχές του 20ού αιώνα στις συνθήκες του Α' Παγκόσμιου Πολέμου:

«Ο σημερινός πόλεμος έχει χαρακτήρα ιμπεριαλιστικό. Ο πόλεμος αυτός δημιουργήθηκε από τις συνθήκες μιας εποχής όπου ο καπιταλισμός έφτασε στο ανώτατο στάδιο ανάπτυξής του, όπου την πιο ουσιαστική σημασία δεν την έχει πια μόνο η εξαγωγή εμπορευμάτων, αλλά και η εξαγωγή κεφαλαίων, όπου η καρτελοποίηση της παραγωγής και η διεθνοποίηση της οικονομικής ζωής έχουν πάρει σημαντικές διαστάσεις, όπου η αποικιακή πολιτική έχει οδηγήσει στο μοίρασμα σχεδόν όλης της υδρογείου σφαίρας, όπου οι παραγωγικές δυνάμεις του παγκόσμιου καπιταλισμού έχουν ξεπεράσει τα περιορισμένα πλαίσια της διαίρεσης σε εθνικά κράτη, όπου έχουν ωριμάσει πέρα για πέρα οι αντικειμενικοί όροι για την πραγματοποίηση του σοσιαλισμού».

"Και άμα εισβάλει κι άλλο η Τουρκία στην Κύπρο να μην στηρίξουμε την Κύπρο;"

 

 

Από το φόρουμ στην Αττάλεια

Πηγή: Associated Press

 

"Και άμα εισβάλει κι άλλο η Τουρκία στην Κύπρο να μην στηρίξουμε την Κύπρο;"

Αυτό το ερώτημα είναι σε περίοπτη θέση στα κυβερνητικά σκονάκια που μοιράζονται από εδώ και από εκεί για να δικαιολογηθεί η βρώμικη εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία.

Τι δε λέει το σκονάκι; Ότι οι "εγγυητές" της ασφάλειας του λαού της Ελλάδας και της Κύπρου συμμετέχουν στα ίδια διπλωματικά φόρουμ όχι απλά με τη Νατοϊκή δύναμη κατοχής της Κύπρου, την Τουρκία, αλλά και με τον ηγέτη του ψευδοκράτους!

Διαβάστε στο «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 12 - 13 Μάρτη

 

 

Με την Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, κυκλοφορεί ο «Ριζοσπάστης του Σαββατοκύριακου»,  12 - 13 Μάρτη και οι Κομματικές Οργανώσεις σε όλη τη χώρα, πραγματοποιούν πανεξόρμηση ώστε η Απόφαση να φτάσει σε χιλιάδες χέρια, να αποτελέσει βάση για συζήτηση με όλους αυτούς που αγωνιούν για τις εξελίξεις στην Ουκρανία και τις επιπτώσεις τους, διακρίνουν τους πρόσθετους κινδύνους από την εμπλοκή της χώρας μας, αγανακτούν από τα δεινά που γεννά το καπιταλιστικό σύστημα για τους λαούς.

Συγκεκριμένα, στο «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» μπορείτε να διαβάσετε:

Απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία:

Η ΕΕ δεν μπορεί να είναι μέρος της λύσης του προβλήματος της ενεργειακής φτώχειας γιατί η πολιτική της το γιγαντώνει

 

Πηγή: Associated Press

 

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ: 

«Η ΕΕ δεν μπορεί να είναι μέρος της λύσης του προβλήματος της ενεργειακής φτώχειας, γιατί είναι ακριβώς η πολιτική της που το δημιουργεί και το γιγαντώνει. Είναι η πολιτική της απελευθέρωσης της ενέργειας και της λεγόμενης “πράσινης μετάβασης” - με την "απολιγνιτοποίηση, το "χρηματιστήριο ρύπων" κλπ - που βήμα-βήμα υλοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Σήμερα, μάλιστα με πρόσχημα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, προωθούνται σχεδιασμοί και κυρώσεις εκατέρωθεν, που θα φέρουν ακόμη μεγαλύτερη ενεργειακή και γενικότερη φτώχεια.

Ανακούφιση μπορεί να υπάρξει μόνο με κατάργηση του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων στα καύσιμα και σε άλλα είδη λαϊκής κατανάλωσης, οι αυξήσεις στους μισθούς. Λύση μπορεί να υπάρξει μόνο με τον αγώνα για να πάψει η ενέργεια να αποτελεί “εμπόρευμα” και για να αξιοποιηθεί το σύνολο εγχώριων ενεργειακών πηγών, με σκοπό την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών». 

Τα προικισμένα από την ανέχεια παιδιά της Ευρυτανίας στην πορεία προς την πολιτικοκοινωνική αφύπνιση!

 

10-03-2022

“Η Ευρυτανία έγινε δημοκρατική μεσ’ από τη φτώχια της, μεσ’ από τον αγώνα της για την μπομπότα και για ένα κομμάτι γουρουνοτσάρουχο! Έτσι είναι! Όμως, ουσιαστική αλλαγή δε γνώρισε η Ευρυτανία ούτε όταν αλλάξανε τα φλάμπουρα ή και τα ονόματα —σε μερικές περιπτώσεις — των πολιτικών της. Μήτε κι όταν το κουβέρνο το βαφτίσανε «Ελληνική Δημοκρατία»…”

Ευρυτάνας Ιχνηλάτης

Ο αλησμόνητος Ευρυτάνας αντιστασιακός αγωνιστής Γεωργούλας Μπέικος (Κλειτσός Ευρυτανίας 1919 – Μόσχα 1975) εμπνευστής και συντάκτης του περίφημου “Κώδικα Ποσειδώνα” (βλ. εδώ)  σκιαγραφεί με την χαρισματική πένα του τη χαμοζωή του Ευρυτάνα προπολεμικά, αναφερόμενος στις αντιλήψεις, τα βάσανα, τις πίκρες, και τον τιτάνιο αγώνα της επιβίωσης των ανθρώπων του τόπου μας, συνάμα με την μακρά και βασανιστική πορεία της πολιτικής και κοινωνικής αφύπνισής τους στο φόντο όχι μόνο των εσωτερικών διεργασιών αλλά και συνταρακτικών γεγονότων της εποχής όπως η Μικρασιατική Καταστροφή και η Μπολσεβίκικη Επανάσταση!

Άλλωστε λίγα χρόνια αργότερα οι Ευρυτάνες θα πρωτοστατήσουν με πρωτοφανή συμμετοχή στην ένοπλη Λαϊκή Αντίσταση. Τίποτε όμως δεν προκύπτει τυχαία, αφού πάντοτε προηγείται η περίοδος της “προετοιμασίας” κι όπως και ο ίδιος ο Μπέικος σημειώνει :  «Ν’ αναπαραστήσουμε αυτό που προϋπήρξε και που εμείς κλήρος μας ήτανε να το συνεχίσουμε…» 

Η πλειοψηφία της απερχόμενης διοίκησης πάει με τη λογική… αμόλα καλούμπα (ΦΩΤΟ)

 

Σε ανακοίνωσή της η «Εργατική Ενότητα» για το 34ο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, που ξεκίνησε χθες και συνεχίστηκε σήμερα, αναφέρει: 

«Το συνέδριο του ΕΚΘ, του δεύτερου μεγαλύτερου εργατικού κέντρου της Θεσσαλονίκης θα μπορούσε να είναι πεδίο συζήτησης, αντιπαράθεσης, ανταλλαγής απόψεων ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, το τεράστιο κύμα ακρίβειας που πλήττει τον λαό, την κατάσταση στους χώρους δουλειάς. Θα μπορούσε να μεταφερθεί πλούσια πείρα από την δράση των συνδικάτων, να βγουν συμπεράσματα από τους αντιπροσώπους, οι οποίοι καλούνται να αποφασίσουν για τη νέα διοίκηση στο ΕΚΘ, τον προγραμματισμό δράσης το επόμενο διάστημα.

Η επιλεκτική ευαισθησία του Economist

 

 

Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων και το αιματοκύλισμα των λαών πάει χέρι χέρι με τον αντικομμουνισμό και την προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας, με κεντρικό θέμα την «εξίσωση φασισμού - κομμουνισμού» στοχοποιώντας την περίοδο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ, όπου επικεφαλής ήταν ο Ι. Στάλιν. Την περίοδο όπου περισσότεροι από 20 εκατ. σοβιετικοί και περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη του κόμματος των Μπολσεβίκων έδωσαν την ζωή τους για την συντριβή του ναζισμού-φασισμού, για την νίκη των λαών. Η προσφυγή στον αντικομμουνισμό αποτελεί βέβαια διαχρονική πρακτική των αστικών επιτελείων και των αστικών μέσων μαζικής ενημέρωσης τους. Ο αντικομμουνισμός εντείνεται με στόχο να δικαιολογηθεί η σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα που σκορπίζει θάνατο και εκμετάλλευση.

Σε αυτή την γραμμή, το γνωστό περιοδικό «Economist», στο εξώφυλλο της 12ης Μαρτίου έχει τίτλο «Η Σταλινοποίηση της Ρωσίας» προκειμένου να «αποδείξει» πως αυτό που φταίει για τον πόλεμο στην Ουκρανία είναι «η παράνοια του Πούτιν» που θέλει να μιμηθεί τον Στάλιν ως η πηγή όλων των κακών!

Είναι o Economist που:

Κι άλλος μύθος

«Η Ουάσιγκτον έχει συμφέρον να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια μεταξύ δύο κρίσιμων συμμάχων και εταίρων, ειδικά υπό το φως της αστάθειας που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία», γράφει σε ανάλυσή του το «Ινστιτούτο Μπρούκινγκς», ενόψει της επίσκεψης του Ισραηλινού Προέδρου στην Αγκυρα. Από τα ζητήματα που συμφωνούν Τουρκία και Ισραήλ, το «Μπρούκινγκς» ξεχωρίζει αυτό του Ιράν, «θεωρώντας ότι δεν πρέπει να έχει πυρηνικά όπλα». Εντοπίζει επίσης την «κοινή προσπάθεια» «στη σημερινή ρωσο-ουκρανική κρίση», καθώς «έχουν διαλέξει ένα είδος ουδετερότητας». Στη βάση αυτών των συγκλίσεων, το ίδρυμα εκτιμάει ότι «η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και η στρατιωτική της παρουσία στη Συρία αλλάζει δραματικά την "τάξη ασφάλειας" στην περιφέρεια και θα συμβάλει πιθανώς στη συγκέντρωση των μυαλών και στις δύο πλευρές προς την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων». Το «παζλ» συμπληρώνουν οι αυξημένες πλέον ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης από άλλες πηγές, προκειμένου να επιταχυνθεί η «απεξάρτηση» από το ρωσικό αέριο, φέρνοντας στο προσκήνιο τη συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών της Μεσόγειου και τη μεταφορά αερίου στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω και της Τουρκίας. Για παράδειγμα, πριν από λίγες μέρες, στέλεχος της ισραηλινο-αμερικάνικης πετρελαϊκής εταιρείας «DELEK» έλεγε απευθυνόμενος στην Τουρκία: «Η θέση μας είναι καθαρή πάντα. Αν θέλετε αέριο, τέλεια. Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε. Εσείς φτιάξτε τον αγωγό προς εμάς και εμείς θα προμηθεύσουμε το αέριο». Οπως όλα δείχνουν, οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας αποκαθίστανται ραγδαία. Γκρεμίζεται έτσι άλλος ένας μύθος των ελληνικών αστικών κυβερνήσεων και κομμάτων, ότι η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδας - Ισραήλ αποτελεί «εγγύηση ασφάλειας» απέναντι στις αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων από την Τουρκία.

Ξεκίνησε χτες το Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

 

Ξεκίνησαν χτες το απόγευμα οι εργασίες του 34ου Συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας για Συνέδριο που να αποτυπώνει τους πραγματικούς συσχετισμούς, ο Θ. Κουτσουράς, εκπρόσωπος της «Εργατικής Ενότητας» (συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ), ανέδειξε προσπάθειες αλλοίωσης του Σώματος, φέρνοντας ως παράδειγμα το σωματείο παροχής υπηρεσιών και καινοτομίας και του πανελλήνιου συλλόγου στον τομέα της νεότητας και των ΜΚΟ που ήρθαν προς έγκριση στο Οργανωτικό του ΕΚΘ μία μέρα πριν από την έναρξη του συνεδρίου. Είναι δύο σωματεία που, όπως είπε, «δεν γνωρίζουμε κάτι για τη δράση τους, δεν είναι γνωστά στους χώρους τους». Με αυτήν την έννοια εξέφρασε τον προβληματισμό για την ύπαρξη και δράση τους, λέγοντας: «Θα θέλαμε ειλικρινά να ακούσουμε σήμερα τους αντιπροσώπους αυτών των σωματείων, να τους γνωρίσουμε, να μας μεταφέρουν την πείρα για το πώς κατόρθωσαν μέσα σε αυτές τις συνθήκες να ψηφίσουν στα σωματεία τους 575 και 441 εργαζόμενοι αντίστοιχα». Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς στην αίθουσα δεν εμφανίστηκε να τα εκπροσωπεί και φυσικά δεν πήρε τον λόγο να μιλήσει.

Τα τύμπανα ηχούν

 

 

Τα τύμπανα του ιμπεριαλιστικού πολέμου ηχούν στην Ευρώπη και ο ήχος τους ακούγεται πολύ πιο πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας, όπου για 16η μέρα συνεχίζεται η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας. Η συζήτηση στην ΕΕ για το «ευρωομόλογο», ή για κάποιον άλλο, ενιαίο τρόπο χρηματοδότησης των εξοπλισμών και των κοινών πολιτικών μείωσης της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, είναι ένα βήμα παραπέρα στην πολεμική προετοιμασία, όπου η χώρα μας εμπλέκεται όλο και πιο πολύ.

Η ΕΕ εξοπλίζεται και προσπαθεί να καλύψει τα ενεργειακά της «νώτα», μπροστά στο ενδεχόμενο να γενικευτεί η στρατιωτική αναμέτρηση που μαίνεται στην Ουκρανία. Το οικονομικό - και όχι μόνο - κόστος για τους λαούς είναι τεράστιο. Το πληρώνουν ήδη με αυξήσεις - φωτιά στα καύσιμα και στην Ενέργεια, με τις υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες, που τώρα φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν γίνονται για την άμυνα της χώρας αλλά υπηρετούν τον επιθετικό σχεδιασμό των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Οι οπαδοί της «περισσότερης Ευρώπης», που θα έφερνε τάχα ευημερία στους λαούς με ευρωομόλογα ή άλλους μηχανισμούς «ενιαιοποίησης» δαπανών και κρατικών χρεών (θυμίζουμε ότι το υποστήριζε φανατικά ο ΣΥΡΙΖΑ...), θα πρέπει να ψάξουν μέρος να κρυφτούν.

Μισθοί στα τάρταρα και εξαφανισμένες ΣΣΕ: Η άλλη όψη της ανταγωνιστικότητας

 

Αποκαλυπτικά στοιχεία για την κατακρήμνιση των μισθών τα τελευταία χρόνια

 

 

Το τσάκισμα των μισθών, το χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας συνοδεύουν αδιάλειπτα την αντεργατική επίθεση που ξεδιπλώνεται ενάντια στην εργατική τάξη τα τελευταία χρόνια, με ιδιαίτερη ένταση από τις αρχές της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης και εξελίσσεται μέχρι και σήμερα, εμπλουτίζοντας διαρκώς το αντεργατικό οπλοστάσιο. Στόχος η μείωση του «κόστους εργασίας» και συνακόλουθα η αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων. Την ίδια στιγμή, η καπιταλιστική ανάπτυξη, η ενίσχυση του ανταγωνισμού συνοδεύεται από ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Σημαίνει παγιωμένους μισθούς πείνας, ανακύκλωση της ανεργίας, αλματώδη επέκταση των ευέλικτων μορφών εργασίας, αύξηση της φτώχειας, ένταση της εξαθλίωσης. Και βέβαια, η εργατική τάξη μαζί με όλο τον λαό καλούνται να πληρώσουν όλο και περισσότερο για την εμπορευματοποιημένη Παιδεία και Υγεία, να αντεπεξέλθουν στο τσουνάμι ακρίβειας, να καταβάλουν δυσβάσταχτους φόρους, ώστε να σταθούν «όρθιοι» οι επιχειρηματικοί όμιλοι, να γίνει πράξη η «επεκτατική» πολιτική.

Ολα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται στο ακέραιο από μελέτες και αναλύσεις αρμόδιων οργανισμών, οι οποίες «δικαιώνουν» το κάλεσμα των Συνδικάτων για κλιμάκωση της κοινής αγωνιστικής δράσης, για τη διεκδίκηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που θα κατοχυρώνουν ουσιαστικές αυξήσεις και σύγχρονα δικαιώματα, για ξήλωμα του αντεργατικού οπλοστασίου, διεκδικήσεις που περιλαμβάνονται στην πρόταση πάλης που παρουσίασε το ΠΑΜΕ για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Διεκδικήσεις που βρίσκονται μεταξύ άλλων και στο επίκεντρο της οργάνωσης της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας της 6ης Απρίλη.

Πεφτοσυννεφάκηδες

 

Δεν πρόλαβαν να στεγνώσουν τα σάλια για την Ευρωπαϊκή Ενωση που «επανέρχεται στο προσκήνιο» με αφορμή τη στάση της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, και τώρα αρχίζουν οι «προβληματισμοί» για το πώς «επανέρχεται». Διαβάζουμε για παράδειγμα κάτι «ανησυχίες», κυρίως από σοσιαλδημοκρατικές φωνές, επειδή σε «χρόνο dt» όλη η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις της «στρατιωτικοποιούν την οικονομία», ψηφίζουν πολεμικές πιστώσεις και ετοιμάζονται για κοινό δανεισμό, ώστε να διευκολυνθούν οι εξοπλισμοί και η πιο ενεργή εμπλοκή στο μακελειό. Αλήθεια, τι περίμεναν όσοι πανηγυρίζουν για την ΕΕ που «παρεμβαίνει αποφασιστικά»; Οτι θα μοίραζε γαρίφαλα ή ότι θα κάπνιζε την πίπα της ειρήνης; Τι περίμεναν όταν υπερθεμάτιζαν για την ΕΕ που «διεκδικεί τον γεωπολιτικό ρόλο που της αναλογεί»; Οτι θα μιλούσε διαφορετικά και όχι με τα όπλα; Αυτοί λοιπόν που (πάλι) πέφτουν από τα σύννεφα, είναι οι ίδιοι που έχουν πρωτοστατήσει στην προπαγάνδα της στοίχισης με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Και τώρα που όλες οι κυβερνήσεις - με τις σοσιαλδημοκρατικές μάλιστα να δίνουν τον τόνο - συμμετέχουν με τα μπούνια στον πόλεμο, επιμένουν να καλλιεργούν το ψέμα και τις κάλπικες προσδοκίες ότι υπάρχουν και «καλές» ιμπεριαλιστικές προθέσεις. Στο μεταξύ, οι λαοί συνεχίζουν να πληρώνουν πολλαπλά την κλιμάκωση των αντιπαραθέσεων και των συγκρούσεων...