“δε θα μας πεθάνετε”

Εικόνες από την  συγκέντρωση διαμαρτυρίας του   Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης και Θέρμης, δράσεων και φορέων της πόλης Στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ

Ο Τσε Γκεβάρα για τον Καπιταλισμό

«Οι νόμοι του Καπιταλισμού, που είναι τυφλοί και παραμένουν αόρατοι για το μέσο άνθρωπο, δρουν στο άτομο χωρίς αυτό να το γνωρίζει. Κάποιος μπορεί να δει μόνο την απεραντοσύνη ενός φαινομενικά άπειρου ορίζοντα. Έτσι έχει σχεδιαστεί απ’ τους προπαγανδιστές του Καπιταλισμού που φιλοδοξούν να βγάλουν συμπεράσματα απ’ το παράδειγμα ενός Ροκφέλλερ – αναφορικά με τις πιθανότητες της ατομικής επιτυχίας. Η ποσότητα της φτώχειας και της δυστυχίας που απαιτείται για τη δημιουργία ενός Ροκφέλλερ, και η ποσότητα της εξαχρείωσης που συνεπάγεται η συσσώρευση μιας τέτοιας περιουσίας, βρίσκονται έξω απ’ την εικόνα και δεν είναι πάντα δυνατό για τις λαϊκές δυνάμεις να την αναδείξουν… Είναι ένας διαγωνισμός ανάμεσα σε λύκους. Κάποιος μπορεί να κερδίσει μόνο πατώντας στην αποτυχία των άλλων».

«Ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί τη δύναμη, αλλά διδάσκει επί πλέον την ιδεολογία της άρχουσας τάξης. Η άμεση προπαγάνδα γίνεται από κείνους που έχουν αναλάβει να εξηγήσουν το αναπόδραστο ενός ταξικού καθεστώτος, είτε θεϊκής προέλευσης είναι είτε επιβεβλημένο από τη φύση κατά μηχανικό τρόπο. Αυτό αφοπλίζει τις μάζες που νοιώθουν καταπιεζόμενες από ένα κακό εναντίον του οποίου είναι αδύνατον να αντιδράσουν».

«Ο νόμος της αξίας δεν είναι πια η απλή αντανάκλαση των σχέσεων παραγωγής. Οι καπιταλιστές μονοπωλητές την περικλείουν σε μια περίπλοκη κενολογία, καθιστώντας την μια υπάκουη υπηρέτρια, ακόμα κι όταν οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι είναι καθαρά εμπειρικές».

- “Ο Σοσιαλισμός και ο Άνθρωπος στην Κούβα”, 1965.

 

Θα πάρετε τα @@ μας

Μπορούν να περιμένουν ό,τι θέλουν από τους σωτήρες τους οι ψηφοφόροι και παλαμακιστές. Μπορούν να στέκονται στην ουρά ακόμη, όπως ολόκληρες δεκαετίες, για μία χειραψία με τον πολιτικό που τους εξέφραζε. Μπορούν να κάνουν κωλοτούμπες και να στέκονται στην ουρά των γκεσταπίτικων δημοσίων υπηρεσιών για να πληρώσουν αυτό που ο σωτήρας δημιούργησε και καλείται να το πληρώσει ο λαός. Μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά αν μέχρι σήμερα εξαρτάσαι από τις πολιτικές του κάθε τυχοδιώκτη. Είχες πάρε-δώσε με αυτούς μέχρι το 2010; Εξαρτιόταν οι ζωές των πολιτών από τις αποφάσεις και διορισμούς των σωτήρων τους; Καλά θα κάνουν λοιπόν να συνεχίσουν να προσκυνάνε και να χειροκροτούνε διότι ποτέ δεν κατάφεραν να κάνουν τίποτε μόνοι τους, αντιθέτως όλη η δική τους ζωή αλλά και των τέκνων τους, ήταν στα χέρια του κάθε πολιτικάντη. Η πολιτική που σχεδιάζεται, είναι σίγουρο ότι θα πετύχει για έναν λόγο. Διότι έχει υποστηρικτές εξαρτώμενους από την ίδια την πολιτική.

Το θέμα όμως είναι το υπόλοιπο του λαού που ποτέ δεν συμμετείχε σε αυτό το αλισβερίσι με την κάθε κυβέρνηση σωτήρων. Όλοι αυτοί που με το μυαλό και τις ικανότητές τους κατάφεραν να έχουν την οικονομική ανεξαρτησία τηρώντας όμως κατά γράμμα μέχρι το 2010 ό,τι η δημοκρατία τους καλούσε να πληρώσουν. Αυτό το κομμάτι του λαού είναι καμένο με την οποιαδήποτε κυβέρνηση και την οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πολιτική. Είναι οι επικίνδυνοι πολίτες για έναν και μοναδικό λόγο: Επιβίωναν χωρίς τις πλάτες όλων των κυβερνήσεων.

Αυτούς λοιπόν, έρχεται η πολιτική των κατοχικών κυβερνήσεων (και των σημερινών και αυριανών) η οποία τους λέει περάστε από τον γκισέ να πληρώσετε γιατί αλλιώς θα σας πάρουμε το σπίτι και στο τέλος θα σας κλείσουμε φυλακή. Και τι να φοβηθεί από όλο αυτό το σκιάξιμο ο άνθρωπος που μόνος του έχτισε το σπίτι, μόνος του έφτιαξε την επιχείρηση, με τις ικανότητες του και μόνο στελέχωσε ως υπάλληλος ιδιωτική και δημόσια υπηρεσία, μόνος του ξεχέρσωσε ένα χωράφι και το έκανε να παράγει τροφή για 1 εκατομμύριο νοματαίους; Όλοι αυτοί έφτιαξαν την ζωή τους με μόνο δύο πράξεις της αριθμητικής: Πρόσθεση και αφαίρεση. Δύο πράξεις που οι σπουδαγμένοι οικονομολόγοι οι οποίοι μας έφθασαν εδώ που μας έφθασαν, δεν χρησιμοποίησαν ποτέ.

Όταν έρχεται το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής και σου αποδεικνύει ότι η εργασία έπεσε στο -700% αλλά η φορολόγηση αυξήθηκε μέχρι και +900% μέσα σε δύο χρόνια, τι να περιμένεις άλλο; Είσαι ήδη με τα επίσημα νούμερα τους στο -1,600%. Όταν σου λέει το ίδιο το όργανό τους ότι δεν υπάρχει πλέον ρευστό και το Κράτος σε καθιστά με το ζόρι φοροφυγά, ποιος θα είναι ο σωτήρας αυτός, από όλους αυτούς που έφτιαξαν κόμματα, που θα διασφαλίσει την επιβίωσή σου;

Όταν σου λένε ότι με τις εισπράξεις που ακόμα δεν έχουν κατατεθεί στα ταμεία του Κράτους θα έχουν πλεόνασμα 1 δις και την ίδια ώρα σου λένε τα ίδια τους τα νούμερα ότι χρωστάς 361 δις, πρέπει να είσαι τουλάχιστον ηλίθιος να θεωρείς ότι θα βγεις από αυτό τον κατασκευασμένο Λαβύρινθο που τελικά μόνο έναν σκοπό έχει: Να σε αφήσει χωρίς μία δραχμή. Ως άνθρωπος που έφτιαξες την ζωή σου δραχμή-δραχμή γνωρίζεις πολύ καλά ότι αυτή η μία δραχμή μπορεί να σε σώσει.

Με τον κεφαλικό φόρο που ετοιμάζει η Κεντρική Τράπεζα Γερμανίας να περάσει ως προϋπόθεση δανείων καθιστώντας υπεύθυνο τον κάθε πολίτη για το χρέος της κάθε κυβέρνησης μέλους-κράτους της Ε.Ε, καταλαβαίνεις, αν είσαι από αυτούς που δεν στηρίχθηκαν πουθενά, ότι τελικά, δεν φοβούνται αυτούς που μπορούν να κολαντρίσουν, αλλά εσένα που μπορείς να επιβιώσεις αρκεί να έχεις από κάπου να ξεκινήσεις. Αυτό το κάπου θέλουν να στο καταπατήσουν χωρίς καμία εγγύηση για το μέλλον σου.

Το μέλλον σου! Ένα μέλλον που σύμφωνα με τους κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας στηρίζεται μόνο στο χρήμα και όχι στην αξιοκρατία. Σε καλούν ακόμα και το κουτσουρεμένο μεροκάματο που αυτή την στιγμή βγάζεις, αλλά και τις ματωμένες οικονομίες που έχεις στην άκρη, να σου τις αρπάξουν τρομάζοντάς σε με κατασχέσεις και φυλάκιση.

Ωραία, ας το κάνουν λοιπόν. Ας σου κατασχέσουν την περιουσία και ας σε βάλουν φυλακή. Από την στιγμή που λεφτά δεν θα πάρουν παραμένεις ζωντανός. Ποιος από όλους αυτούς που σε απειλούν σου εγγυώνται καταρχάς ότι αν αρρωστήσεις εσύ ή το παιδί σου θα βγείτε ζωντανοί από ένα δημόσιο σύστημα Υγείας το οποίο είναι χειρότερο και από αυτό του Μπαγκλαντές; Με τι χρήμα θα σώσεις την ζωή σου; Με το εικονικό πλεόνασμα της κυβέρνησης; 
Δες απλά τους σεισμοπαθείς της Κεφαλλονιάς. Σπίτι δεν έχουν οι μισοί αλλά οι αναδρομικοί φόροι ακινήτων γράφουν με τόκους κάθε λεπτό. Σπίτια και επιχειρήσεις, που δεν πρόκειται να είναι ποτέ όπως ήταν πια, καλούνται να περάσουν για το δάνειο της τράπεζας με δύο μήνες μόνο παράταση. Κοινώς σε έχουν γραμμένο στα παλιά τους Αρμάνι και εσένα και τα παιδιά σου.

Ας σε ανεχτούν λοιπόν, αφού δεν μπορούν να σε εξολοθρεύσουν μία και καλή. Όπως τους ανέχτηκες ολόκληρες δεκαετίες πληρώνοντάς τους για να έχεις μόνο την ησυχία σου και την δημιουργικότητά σου σε κίνηση, ας σε ανεχτούν τώρα που είσαι φοροφυγάς με τους δικούς τους νόμους. Διότι με τους δικούς σου νόμους είσαι απλά ένας κυνηγός επιβίωσης.-

Αναρτήθηκε από Στον τοίχο

«Σχέδιο Μανίλα»!

Νίκος Μπογιόπουλος στον enik

Ο κ. Κλάους Ρέγκλινγκ είναι ο επικεφαλής του λεγόμενου «Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης» (EFSF). Ο κ. Ρέγκλινγκ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Wall Street Journal», ανάμεσα στα άλλα είπε και τα εξής:

α) Ότι δεν αποκλείεται και νέο Μνημόνιο για την Ελλάδα,
β) ότι  μετά το δημοσιονομικό τσουνάμι επέρχεται το τσουνάμι των λεγόμενων «διαρθρωτικών αλλαγών» για τις οποίες δεν παρέλειψε να σημειώσει πως θα «είναι εξίσου δυσάρεστες» για τον ελληνικό λαό,
γ) ότι για να φύγει η τρόικα από την Ελλάδα θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το 2016 (και βλέπουμε), και
δ) ότι, παρόλα αυτά, η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ έχει επιτύχει θετικό αποτέλεσμα που ναι μεν «ο κόσμος δεν το βλέπει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάνουμε λάθος»…

   Δεν θα είχε κανένα νόημα να σταθούμε στον κ.Ρέγκλινγκ αν δεν επρόκειτο για έναν από τους «σωτήρες» του ελληνικού λαού. Μπορεί ο κ.Ρέγκλινγκ να υστερεί σε «δημοφιλία» έναντι του Τόμσεν, αλλά ο ρόλος του ως επικεφαλής του «EFSF» στο ¨ελληνικό δράμα» είναι κάτι παραπάνω από αποφασιστικός. Και ταυτόχρονα: Είναι ρόλος αποκαλυπτικός ως προς το κατά πόσο αυτός ο μηχανισμός, ο «EFSF», είναι μηχανισμός «στήριξης» χωρών, όπως κατ ‘ ευφημισμό τον βάφτισαν, ή μηχανισμός «εξανδραποδισμού» λαών, κατεδάφισης και πρόκλησης κοινωνικών ερειπίων.

Μεταρρυθμιστές τής οκάς

Αναρτήθηκε από  Cogito ergo sum

(Α) Επιμήκυνση του σχολικού έτους με βάση διεθνή πρότυπα μελετά το υπουργείο Παιδείας, μέσω της κατάργησης αργιών. Στα σχέδιά του είναι η έναρξη της σχολικής χρονιάς νωρίτερα από τις 11 Σεπτέμβρη, αλλά και η παράταση των μαθημάτων μέσα στο Μάιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου μελετάει με ιδιαίτερη προσοχή την πρόταση να ανοίγουν τα σχολεία 6 ή 8 Σεπτεμβρίου και να ολοκληρώνεται η σχολική χρονιά ένα δεκαήμερο αργότερα απ' ό,τι κάθε χρόνο. Επιπλέον, προς κατάργηση οδεύει η αργία του Αγ. Ιωάννη στις 7 Ιανουαρίου, ενώ μειωμένες θα είναι και οι διακοπές του Πάσχα. Οι μαθητές θα επιστρέφουν στις σχολικές τάξεις την Τετάρτη του Πάσχα και όχι τη Δευτέρα του Θωμά, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Κύκλοι του υπουργείου επισημαίνουν ότι ειδικότερα για τις διακοπές του Πάσχα, η συγκεκριμένη αλλαγή θα ευνοήσει και τους ίδιους τους γονείς οι οποίοι είναι εργαζόμενοι και δεν έχουν κάπου να αφήσουν τα παιδιά τους. Σε συνέντευξή του ο υπουργός Κώστας Αρβανιτόπουλος είχε επισημάνει ότι η επιμήκυνση του σχολικού έτους εντάσσεται στο γενικότερο πλάνο της αναπροσαρμογής των παιδαγωγικών μεθόδων, οι οποίες περιλαμβάνουν, επίσης, αξιολόγηση των σχολικών βιβλίων με συνεπακόλουθη μείωση της διδακτέας ύλης.

(Β) Eπιμήκυνση του σχολικού έτους εξετάζει το υπουργείο Παιδείας, όπως αποκαλύπτει ο Κ. Αρβανιτόπουλος. «Πιστεύω ότι περισσεύουν οι αργίες. Οι μαθητές πρέπει να μάθουν περισσότερα και καλύτερα. Γι΄αυτό χρειάζεται πέραν της εμβάθυνσης του μαθήματος, η επιμήκυνση του σχολικού έτους. Τα δημοτικά μας κάνουν μάθημα 170 ημέρες και τα γυμνάσια και λύκεια 150. Άλλωστε, ιδιαίτερα στο Λύκειο, περισσότερες ημέρες στο σχολείο σημαίνει λιγότερες ώρες στο φροντιστήριο», σημειώνει σε συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα». Αναφερόμενος στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών τονίζει ότι «όχι μόνο θα προχωρήσει, αλλά και επιταχυνθεί». «Θεσμοθετήσαμε έπειτα από 30 χρόνια την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αλλά και του εκπαιδευτικού έργου.Οι αντιδράσεις είναι το κύκνειο άσμα μίας συντεχνίας και όχι της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών που την επιζητούν» επισημαίνει. Για τις πανελλαδικές εξετάσεις ο κ. Αρβανιτόπουλος επαναλαμβάνει ότι «οι αλλαγές συνολικά εφαρμόζονται από τη φετινή Α' Λυκείου», ενώ για τα σχολικά εγχειρίδια και τις πιθανές αλλαγές δηλώνει: «η βασική αλλαγή είναι ότι τα σχολικά εγχειρίδια, αλλά και η διδακτέα ύλη, πλέον θα δομούνται με κριτήριο τι χρειάζεται να μάθει ο μαθητής και όχι τι χρειάζεται να διδάξει ο καθηγητής για να συμπληρώσει τις ώρες του. Ιδιαίτερα τώρα που αποσυνδέσαμε την οργανικότητα από τις ώρες διδασκαλίας».

[Από την ειδησεογραφία των ημερών]

Χτες, σε μια ανάρτησή μου στο τουίττερ, αναρωτήθηκα αν είναι λάθος να πω πως ο Αρβανιτόπουλος είναι πιο επικίνδυνος από τον Άδωνι. Ώρα με την ώρα σιγουρεύομαι ότι όχι μόνο δεν κάνω λάθος αλλά ότι η ανάγκη να εναντιωθούμε συλλογικά στην παραφροσύνη τού υπουργού παιδείας είναι επιτακτικώτερη από την ανάγκη να πλακώσουμε τους τροϊκανούς με τα γιαούρτια.

Bundesbank: Επιβολή κεφαλαιακού φόρου σε χώρες που ζητούν διάσωση

«Οι πολίτες μιας χρεοκοπημένης χώρας πρέπει να πληρώνουν εισφορά»

 

 

Φρανκφούρτη         

H κεντρική τράπεζα της Γερμανίας Bundesbank ζήτησε τη Δευτέρα την εφάπαξ επιβολή κεφαλαιακού φόρου στους πολίτες των χωρών που απειλούνται με χρεοκοπία, πριν από τη διάσωση κράτους-μέλους που κινδυνεύει από άλλες χώρες.

Η πρόταση της Bundesbank έρχεται μετά την διάσωση πέντε χωρών της ευρωζώνης με δάνεια από άλλες χώρες της περιοχής. Υπήρξαν επίσης παρεμβάσεις της ΕΚΤ στις αγορές ομολόγων, όπως για παράδειγμα στην Ιταλία, όπου -όπως σημειώνεται- ο μέσος καθαρός πλούτος των νοικοκυριών είναι μεγαλύτερος απ' ό,τι στη Γερμανία.

«(Ο κεφαλαιακός φόρος) εναρμονίζεται με την αρχή της εθνικής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία οι φορολογούμενοι πρέπει να είναι πρώτα υπεύθυνοι για τις υποχρεώσεις κυβερνήσεων τους, πριν ζητηθεί η αλληλεγγύη άλλων κρατών- μελών», σχολίασε η Bundesbank στη μηνιαία έκθεσή της.

Η τράπεζα προειδοποίησε πάντως ότι ένας τέτοιος φόρος ενέχει σημαντικούς κινδύνους και η εφαρμογή του δεν είναι εύκολη, προσθέτοντας ότι θα πρέπει να εξετάζεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, για παράδειγμα για να αποτραπεί υποβόσκουσα χρεοκοπία κράτους-μέλους.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) συζήτησε την επιλογή αυτή σε μια έκθεση του τον Οκτώβριο και σημείωσε ότι θα χρειαζόταν να επιβληθεί ένας φορολογικός συντελεστής περίπου 10% στα νοικοκυριά με θετικό καθαρό πλούτο, για να μειωθούν τα ποσοστά χρέους 15 χωρών της Ευρωζώνης στα επίπεδα που ήταν στο τέλος του 2007.

Το γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικής Έρευνας υπολόγισε το 2012 ότι η επιβολή ενός τέτοιου φόρου με συντελεστή 10% στη Γερμανία, μετά την προσωπική απαλλαγή ποσού 250.000 ευρώ, θα απέφερε περίπου 230 δισ. ευρώ.

Δεν ανακοίνωσε ανάλογους αριθμούς για τις χώρες που πλήττονται από την κρίση επειδή δεν διέθετε επαρκή δεδομένα.

Ωστόσο, για τη Γερμανία η κεντρική τράπεζα δηλώνει πως δεν θα υποστήριζε την επιβολή ενός μόνιμου φόρου επί της περιουσίας, λέγοντας πως θα έβλαπτε την ανάπτυξη.

Πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και διορθώσεις σε χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα -Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος και Πορτογαλία- έχουν βελτιώσει τις συνθήκες για βιώσιμη ανάπτυξη, αναφέρει η Bundesbank, αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί για τα υψηλά επίπεδα του χρέους.

Η μείωση του δημοσίου όπως και του ιδιωτικού χρέους εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση και οι επικείμενοι έλεγχοι της υγείας των τραπεζών από την ΕΚΤ θα μπορούσαν να βοηθήσουν να αντιμετωπιστούν τρέχοντα προβλήματα στον τραπεζικό τομέα.

Ένα επιτυχημένο τεστ θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει να «απογαλακτισθούν» τράπεζες σε χώρες της περιφέρειας της Ευρωζώνης από τη χρηματοδότηση της ΕΚΤ, αναφέρει η γερμανική κεντρική τράπεζα.

«Δεν είναι ο σκοπός της ευρωπαϊκής νομισματικής πολιτικής να εξασφαλίζει το αξιόχρεο εθνικών τραπεζικών συστημάτων ή κυβερνήσεων και δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις απαραίτητες οικονομικές προσαρμογές, ούτε το συγύρισμα των τραπεζικών ισολογισμών», τονίζει η Bundesbank.

 

πηγή: tovima.gr

27-01-2014 συμπληρώνονται 5 χρόνια από τον θάνατο του Πάνου Τζαβέλλα.

Ο Πάνος Τζαβέλλας ήταν τραγουδοποιός και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης.

 

Φαρμακονήσι…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν για τις δηλώσεις του Βαρβιτσιώτη, του υπουργού Ναυτιλίας. Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς και για τις δηλώσεις του Κεδίκογλου όσον αφορά τον απίθανο τρόπο που αντιλαμβάνεται τον ρόλο του ως κυβερνητικός προπαγανδιστής.  Όλα αυτά τα αφήνουμε κατά μέρος. Με την επισήμανση ότι για όσα συνέβησαν στο Φαρμακονήσι απαιτείται να λάμψει η αλήθεια.

   Στεκόμαστε στην τραγωδία στο Φαρμακονήσι από τούτη τη σκοπιά: Το μέγεθός της είναι τέτοιο που επιβάλλει να θυμηθούμε για μια ακόμα φορά τα αυτονόητα:

   Πρώτον, οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Συνεπώς κάθε πολιτική πράξη, κάθε πολιτική τοποθέτηση γύρω από την αντιμετώπιση του οξύτατου μεταναστευτικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας κρίνεται και αποκαλύπτεται, κατ' αρχάς, από αυτό: Από το αν προσεγγίζει το πρόβλημα με γνώμονα ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους. ‘Η από το αν, τελικά, εισηγείται - όποιον μανδύα κι αν μετέρχεται ο λόγος της - την αντιμετώπιση των μεταναστών  σαν να ήταν «ζώα», «υπάνθρωποι», «εγκληματίες», ως παρείσακτοι που χρησιμοποιούνται για τη διάχυση στην κοινωνία του δηλητηρίου της απανθρωπιάς, του ρατσισμού, της πατριδοκαπηλίας, του φασισμού.
   Δεύτερον, όποιος κάνει ασκήσεις απανθρωπιάς πάνω στο σώμα του μετανάστη, στην πραγματικότητα «εκπαιδεύει» την κοινωνία να φέρεται απάνθρωπα, να αποδέχεται ή να μην αντιδρά στην απανθρωπιά του ισχυρού, του δυνατού, του καταπιεστή, όταν αυτή εκδηλώνεται απέναντι στον κάθε ανίσχυρο, στον κάθε αδύναμο, στον κάθε ανήμπορο, στον κάθε καταπιεσμένο. Η απανθρωπιά δεν γνωρίζει σύνορα. Δεν σταματά στον μετανάστη – άνθρωπο. Παραμένει απανθρωπιά όταν έχει απέναντί της τον εργάτη – άνθρωπο. Τον συνταξιούχο – άνθρωπο. Τον απεργό – άνθρωπο. Τον διαδηλωτή – άνθρωπο. Τον απολυμένο – άνθρωπο. Τον άνεργο – άνθρωπο. Η απανθρωπιά, όταν πάρει το πάνω χέρι, δεν σταματά μπροστά σε χρώμα, σε φυλή, σε αλλοδαπό ή σε γηγενή.
   Τρίτον, κάποιοι προωθούν τον «ανθρωπισμό» της εξόντωσης ανθρώπων με όρους… αποπληθωρισμού. Λένε: «Να απαλλαγούμε από τους μετανάστες γιατί είναι πολλοί». Αν, όμως, δεχτούμε αυτό το «κριτήριο» (σσ: είναι «πολλοί») τότε γιατί να μην δεχτούμε το ίδιο «κριτήριο» κι όταν καλούμαστε να «απαλλαγούμε» από τους συνταξιούχους αφού, κατά ορισμένους, κι αυτοί είναι «πολλοί» και ζουν και «πολύ»; Να «απαλλαγούμε», τότε, κι από τους έχοντες ανάγκη την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική πρόνοια, την κοινωνική συμπαράσταση. Επίσης, είναι «πολλοί». Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι να «απαλλαγούμε» από τους ανθρώπους επειδή είναι «πολλοί». Αλλά να λυθούν τα προβλήματα των ανθρώπων που είναι πολλά.
   Τέταρτον, τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να αποτρέψει τους ανθρώπους που απειλούνται με αφανισμό από την αναζήτηση δρόμων για τη διασφάλιση της ζωής. Οι διεθνείς οργανώσεις εκτιμούν ότι τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των προσφύγων θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια! Η δυστυχία, η πείνα, ο φόβος, η ανελευθερία θα είναι πάντα το «διαβατήριο» για την αναζήτηση της ελπίδας, της τροφής, της ασφάλειας. Αυτή είναι η ιστορία της ανθρωπότητας: Ενα «καραβάν σαράι» που ποτέ δε σχηματίστηκε από χόμπι, αλλά πάντα από ανάγκη. Οι μετανάστες δεν μετακινούνται για λόγους… «τουριστικούς». Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και αποκαλύπτουν τους λόγους: Οι Παλαιστίνιοι που συνελήφθησαν για παράνομη είσοδο στην Ελλάδα ήταν 799 το 2005. Αλλά το 2006, το 2007 και 2008 (μετά τις επιδρομές στο Λίβανο και τη Γάζα) οι αριθμοί εκτινάχτηκαν σε 2.847, 5.135 και 4.593, αντίστοιχα! Επίσης, οι συλληφθέντες από το Ιράκ ήταν 1.402 το 2003. Μετά την εισβολή των Αμερικανών οι αριθμοί εκτινάχτηκαν για το 2006, το 2007 και το 2008 σε 8.157, 12.549 και 15.940 αντίστοιχα! Αυτή είναι η στατιστική του ιμπεριαλισμού. Αυτή είναι η σωστή λέξη: «Ιμπεριαλισμός». Οι μετανάστες δεν θα έφευγαν από τις χώρες τους αν το «παγκόσμιο χωριό» που υπηρετούν ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο Ολάντ, ο Πούτιν, δεν τους είχε στοιβάξει σε μια «γειτονιά» όπου οι εργαζόμενοι ζουν με 1 - 2 δολάρια τη μέρα και κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα. Δεν θα ξενιτεύονταν αν το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και όλοι οι ευαγείς οργανισμοί στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα, δεν τους κατακρεουργούσαν είτε με τα πολεμικά είτε με τα οικονομικά «βομβαρδιστικά» τους. Αυτός είναι ο λόγος που διεθνώς, στα τέλη του 2011, ο αριθμός των ξεριζωμένων έφτασε τα 42,5 εκατομμύρια, σύμφωνα με την έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Αυτός είναι ο λόγος που σε δεκαετή βάση οι χώρες προέλευσης των περισσότερων μεταναστών είναι Αφγανιστάν (2,7 εκατομμύρια),  Ιράκ (1,4 εκατ.), Σομαλία (1,1 εκατ.), Σουδάν (500.000), ΛΔ Κονγκό (491.000).
   Πέμπτον, οι εκπρόσωποι του δεδηλωμένου ναζισμού, αλλά και οι άλλοι του ανομολόγητου ρατσισμού, λένε ψέματα όταν ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης θα λυθεί με μέτρα αστυνομικά. Με καταστολή. Με στρατοκρατικά «κόλπα». Βάζοντας «αγροφύλακες» να σουλατσάρουν στην ...Αθήνα και «ξένιους… Ποσειδώνες» να κάνουν καουμπόικα κόλπα στο Αιγαίο. Ποτέ και πουθενά δεν λύθηκε έτσι το πρόβλημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αμερική. Παρά τα 700 χιλιόμετρα ηλεκτροφόρα καλώδια στα σύνορα με το Μεξικό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να δέχονται κατά εκατομμύρια τους ισπανόφωνους μετανάστες. Λένε ψέματα, δηλαδή, όσοι ισχυρίζονται ότι χωρίς να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που γεννούν την προσφυγιά, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μετανάστευσης. Η αστυνομοκρατία και η στρατοκρατία όχι μόνο δεν λύνει το μεταναστευτικό, αλλά αξιοποιείται για την «νομιμοποίηση» τέτοιων πρακτικών κατά του συνόλου του «εχθρού - λαού».

Τι κάνουν σήμερα οι 33 μεταλλωρύχοι που θάφτηκαν για 69 ημέρες στο ορυχείο Σαν Χοσέ

                        

Έγιναν ήρωες για το θάρρος και το πείσμα τους, δίνοντας έναν σοβαρό λόγο για να πανηγυρίζει όλη η χώρα. Οι 33 μεταλλωρύχοι που εργάζονταν στο ορυχείο Σαν Χοσέ, στην έρημο Ατακάμα, στις 5 Αυγούστου του 2010 θάβονται κάτω από τα συντρίμμια του μετά την κατάρρευση κάποιων στοών.
Δεκαεπτά μέρες μετά και ενώ τα σωστικά συνεργία πάλευαν μόνο για να ανασύρουν να νεκρά τους κορμιά εκείνοι στέλνουν ένα κομμάτι χαρτί που έγραφε «Είμαστε όλοι καλά στο καταφύγιο, και οι 33». 69 ημέρες μετά, Οκτώβριος πια, και οι 33 ζωντανοί και αισιόδοξοι ανεβαίνουν ξανά στην επιφάνεια της γης, με την χαρά για την τύχη τους, αλλά και την ελπίδα μιας νέας αρχής.
Σήμερα, το BBC κάνει ένα εκτενές αφιέρωμα σ’ αυτούς του μεταλλωρύχους, βρίσκοντάς τους και πιάνοντας την ιστορία από εκείνη που… έσβησαν τα φώτα της κάμερας: «Συχνά ξυπνάω από εφιάλτες ότι είμαι ξανά στο ορυχείο. Ξυπνάω ουρλιάζοντας γιατί ζω ξανά εκείνες τις στιγμές, λέω όμως συνέχεια στον εαυτό μου «πρέπει να τα καταφέρεις» και για αυτό προσπάθησα για μία εβδομάδα να δουλέψω σε ένα ορυχείο. Και κάθε μέρα πήγαινα ολοένα και πιο βαθιά στην γη για να νικήσω το φόβο μου». Ο Αλεξ Βέγκα, είναι ένας από τους 33 ήρωες που έζησαν την περιπέτεια και βγήκε ζωντανός, αλλά όχι ίδιος. Συνεχίζει λέγοντας – σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC – πως σήμερα δεν θυμάται πολλά πράγματα, ακόμη και τις γεννήσεις των ίδιων του τον παιδιών, παρότι τις παρακολούθησε -, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί και υποφέρει από κατάθλιψη. Μάλιστα αρκετές φορές επισκέπτεται ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ώστε να βελτιώσει αυτή την κατάσταση.

Αυτοί είναι οι 33 μεταλλωρύχοι

Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν μένουν εκεί αφού σε μία παρόμοια κατάσταση συνεχίζουν να ζουν και οι υπόλοιποι 32 συνάδελφοί του. Μάλιστα, αρκετοί είναι άνεργοι ή κάποιοι άλλοι με δυσκολία βγάζουν τα προς το ζην με δουλειές του ποδαριού. Ένας από τους μεταλλωρύχους εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική και ακόμη δύο αντιμετωπίζουν προβλήματα εθισμού με ναρκωτικά και αλκοόλ.
«Τα πρώτα δύο χρόνια μετά το ατύχημα, ήμουν καλά, δεν είχα κανένα πρόβλημα, έπαιζα ποδόσφαιρο, είχα δουλειά, όλα ήταν καλά, αλλά μετά, εντελώς ξαφνικά... μπουμ», λέει ο 30χρονος Κάρλος Μπάριος. Ξεκίνησε τις επισκέψεις σε ψυχίατρο και μία φαρμακευτική αγωγή, στην οποία όμως σύντομα εθίστηκε, ενώ παραιτήθηκε και από το ορυχείο στο οποίο εργαζόταν μετά το Σαν Χοσέ. «Κάθε βράδυ βλέπω εφιάλτες και φοβάμαι το σκοτάδι. Δεν μπορώ να κοιμηθώ με την γυναίκα μου ή τη μικρή μου κόρη, καθώς τις νύχτες ξυπνάω φωνάζοντας και τις ταράζω».
Και για τους 33 όταν επέστρεψαν από τα βάθη της γης το «σκοτάδι» στο οποίο ζούσαν τους φάνηκε περισσότερο σκληρό και αβάσταχτο. Αξίζει όμως και να σημειωθεί πως κανείς ακόμη δεν έχει εισπράξει αποζημίωση για το ατύχημα.

Διαβάστε περισσότερα:

Το δημόσιο διεκδικεί ιδιοκτησίες 900 οικογενειών στη Θεσσαλονίκη.

Αγωνία για τις ιδιοκτησίες 900 οικογενειών της Άνω Ηλιούπολης

               
Τι γράφουν στο υπόμνημά τους προς τη Βουλή οι κάτοικοι της Άνω Ηλιούπολης για τη διεκδίκηση του δημοσίου επί 240 οικοπέδων. Διαβάστε αναλυτικά πώς βρέθηκαν σε ομηρία οι ιδιοκτησίες 900 οικογενειών

 

Σε θέση μάχης για την προστασία των ιδιοκτησιών τους βρίσκονται οι κάτοικοι της Άνω Ηλιούπολης, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τον παραλογισμό του ελληνικού δημοσίου. Όπως αποκάλυψε πρώτη η Voria.gr με δημοσίευμα  της Παρασκευής 24 Ιανουαρίου η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου διεκδικεί ακίνητα στην Άνω Ηλιούπολη τα οποία υπολογίζεται ότι αφορούν τελικά πάνω από 900 οικογένειες, καθώς εκτός από τα δύο κτήματα στο πρώην κτήμα Ρέτσου απειλούνται και 13 ακόμη στρέμματα του συνεταιρισμού Κυψέλη με τα οικόπεδα να φθάνουν τα 240.
Οι κάτοικοι της Ηλιούπολης έχουν προγραμματίσει για σήμερα, Κυριακή, συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας, προκειμένου να συντονίσουν την αντίδρασή τους, σε νομικό και πολιτικό επίπεδο. Εξάλλου, έχουν έτοιμο υπόμνημα το οποίο θα κατεβάσουν προς υπογραφή και θα αποστείλουν στη Βουλή με το οποίο ζητούν να σταματήσει οποιαδήποτε διεκδίκηση του δημοσίου και να παραιτηθεί το δημόσιο από όλα τα ένδικα μέσα. Στο υπόμνημα, που υπογράφει η Συντονιστική Επιτροπή των κατοίκων αναφέρεται αναλυτικά το ιστορικό της απίστευτης αυτής υπόθεσης.

ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

Τί ερεύνησε ο ερευνητής;

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τον ντόρο που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες μέρες γύρω από ένα άρθρο τού καθηγητή Ιωάννη Χολέζα στο τεύχος Ιανουαρίου τού περιοδικού "Ελληνική Οικονομία - Μηνιαίο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων", το οποίο εκδίδει το ΚΕ.Π.Ε. (Κέντρο Προγραμματισμού & Οικονομικών Ερευνών). Το επίμαχο άρθρο έχει τίτλο "Δράσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας" και μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο στον παρατιθέμενο διασύνδεσμο (σελίδες 1-24). Θα πούμε κι εδώ δυο λόγια αλλά, κατ' αρχάς, ας βάλουμε τα πράγματα στην σωστή τους διάσταση.

Και πρώτα-πρώτα, ας δούμε τι είναι το ΚΕΠΕ. Το ΚΕΠΕ, λοιπόν, ιδρύθηκε το 1959, με προσωπική απόφαση του τότε πρωθυπουργού Κων/νου Καραμανλή, μετά από εισήγηση του τότε διοικητή τής Τράπεζας της Ελλάδος Ξενοφώντα Ζολώτα. Η ιδέα ήταν να συσταθεί μια ερευνητική ομάδα, η οποία θα μελετούσε τα οικονομικά προβλήματα του τόπου και θα πρότεινε επιστημονικές λύσεις. Βεβαίως, οι προτάσεις τού ΚΕΠΕ δεν είναι δεσμευτικές αλλά έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα και, συνεπώς, η πολιτική εξουσία μπορεί να μη τις λαμβάνει υπ' όψη της εφ' όσον δεν συνάδουν με τις πολιτικές επιλογές της.

Φαίνεται πως ο Καραμανλής πίστευε πως πράγματι το ΚΕΠΕ θα μπορούσε να γίνει χρήσιμο εργαλείο και ανέθεσε την οργάνωση του νεοσύστατου οργάνου στον Ανδρέα Παπανδρέου, τότε καθηγητή οικονομικών στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ των ΗΠΑ. Όμως, στην πορεία, τα πράγματα λειτούργησαν μάλλον ανάποδα: αντί το ΚΕΠΕ να συμβουλεύει την κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις υποδεικνύουν στο ΚΕΠΕ τις συμβουλές που πρέπει να δώσει. Έτσι, το ΚΕΠΕ χρησιμοποιείται από την πολιτική εξουσία ως το επιστημονικό άλλοθι για τα κατά καιρούς αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί από τους κατά καιρούς προέδρους του έχουν στο βιογραφικό τους και πολιτική δράση (όπως η Λούκα Κατσέλη, ο Θεόδωρος Λιανός κλπ). Εξ άλλου, το γεγονός ότι ο πρόεδρος αλλάζει όποτε αλλάζει η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι η θέση του είναι πολιτική και όχι επιστημονική.


Πάμε τώρα στο περίφημο άρθρο. Υποτίθεται ότι ο Χολέζας προτείνει μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας αλλά το μόνο που κάνει είναι να αναμασάει γνωστές νεοφιλελεύθερες πρακτικές. Σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, ο αναγνώστης έχει την εντύπωση ότι ο συντάκτης κινείται σε μονοπάτια που ίσως να δίσταζε να πατήσει ακόμη κι ο Φρήντμαν. Ιδού μερικά χαρακτηριστικά από τα μέτρα που προτείνονται:
- ∆εδομένης της αδυναμίας των ελληνικών επιχειρήσεων να απορροφήσουν ανέργους, τα προγράμματα επιδότησης του μισθολογικού κόστους απασχόλησης ίσως να ήταν σκόπιμο να απευθυνθούν σε επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων στο εξωτερικό, σε χώρες εντός και εκτός ΕΕ.
Δηλαδή, επιχειρήσεις σαν την Βιοχάλκο, ας πούμε, η οποία πήγε στο Βέλγιο για να βρει φτηνό χρήμα; Και τί ακριβώς πρέπει να κάνουμε τώρα; Να της στείλουμε φτηνούς και επιδοτούμενους εργάτες από δω, επειδή τα βελγικά μεροκάματα είναι υψηλότερα από τα ελληνικά;

- ∆ιακρατικές συμφωνίες (με χώρες εκτός ΕΕ, π.χ. ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Νορβηγία) για την απορρόφηση ανέργων στη βάση μιας προσεκτικά σχεδιασμένης μεταναστευτικής πολιτικής και για δεδομένο χρονικό διάστημα, αντί της άτακτης μετανάστευσης που παρατηρείται.
Αποκαλυπτική πρόταση για όσους εξακολουθούν να τρέφουν αυταπάτες πως τάχα η πολιτεία θα συγκινηθεί από το κύμα φυγής των νέων. Όπως έχουμε καταδείξει σε τούτο το ιστολόγιο, η εξουσία βολεύεται από την μετανάστευση, αφού έτσι ξεφορτώνεται μπατίρηδες και μεγαλώνει το κατά κεφαλή ΑΕΠ για όσους μένουν.

- ∆ιευκόλυνση της γεωγραφικής κινητικότητας των ανέργων με παροχή κινήτρων (π.χ. φορολογικές εκπτώσεις ή/και επιδότηση ενοικίου σε ειδικές περιπτώσεις, όπως είναι οι οικογένειες με παιδιά).
Θυμηθείτε την "επιστημονική" κουβέντα που έγινε προ καιρού, πως για την υψηλή ανεργία φταίει -τάχα- το υψηλό ποσοστό ιδιόκτητων σπιτιών ("Ανεργία και...ράβδος εν γωνία") και θα καταλάβετε πώς δένει το γλυκό.
- (...) το μικρό μέγεθος της πλειονότητας των ελληνικών επιχειρήσεων δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση οικονομιών κλίμακας και εμβέλειας και, επομένως, περιορίζει την ανταγωνιστικότητά τους.
Ξεχάστε αυτό που ξέρατε, ότι δηλαδή οι μικρομεσαίοι αποτελούν την ραχοκοκκαλιά τής οικονομίας. Το μόνο που κάνουν οι μικρομεσαίοι είναι να κόβουν κέρδη από τις μεγάλες επιχειρήσεις.
- Αντικατάσταση του επιδόματος ανεργίας με επίδομα απασχόλησης στα πρότυπα της επιταγής εργασίας, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην περίπτωση των νέων και των εργαζομένων κοντά στη συνταξιοδότηση, αφού αποφεύγεται η αποθάρρυνση και η απαξίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου που ενσωματώνουν.
Για να το πω με απλά λόγια, είναι αυτό που υποστηρίζει και η Χρυσή Αυγή: οι επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν αμισθί ανέργους, οι οποίοι θα εισπράττουν ως αμοιβή από τον ΟΑΕΔ όσα παίρνουν σήμερα ως επίδομα ανεργίας. Δηλαδή, ο μεν άνεργος θα υποχρεωθεί να δουλέψει για ψίχουλα, οι δε επιχειρήσεις θα εξασφαλίσουν τζάμπα εργαζόμενους.
- Κατάργηση του κατώτατου μισθού για νέους έως ένα έτος από την πρόσληψή τους, ώστε να δίνεται ισχυρό κίνητρο στην επιχείρηση να τον/την προσλάβει και να κρίνει την καταλληλότητα του/της.
Αφού προηγουμένως ο συντάκτης ανακαθορίζει την έννοια "νέος" σε όσους είναι μέχρι 29 (και όχι 24) ετών, προτείνει να δοθεί στρις επιχειρήσεις η δυνατότητα να πληρώνουν τους νέους με όσα θέλουν! Προσέξτε: δεν ζητάει την επέκταση του "νεανικού" μισθού των 511 ευρώ μέχρι την ηλικία των 29 ετών αλλά, προφανώς, θεωρεί πολλά λεφτά ακόμη κι αυτές τις πενταροδεκάρες.
- Θεσμοθέτηση της πρακτικής άσκησης για όλους στην τριτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση, τουλάχιστον για ένα εξάμηνο, με επιδότηση του κόστους από το κράτος (αμοιβές χαμηλότερες του κατώτατου μισθού με ασφαλιστική κάλυψη).
Άλλη μια πρόταση που στοχεύει στην δημιουργία φτηνών εργατικών χεριών. Δεν χρειάζεται κανένα περαιτέρω σχόλιο.

Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε ότι το άρθρο είναι κατάπτυστο και δεν έχει καμμία μα καμμία επιστημονικότητα. Όλα τα μέτρα που προτείνει για την καταπολέμηση της ανεργίας (και καλά!) δεν οδηγούν παρά σε ανακύκλωση της ανεργίας. Διότι, βεβαίως, ποιά επιχείρηση θα εξακολουθήσει να διατηρεί μόνιμο προσωπικό, σε περίπτωση που έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιεί άνεργους με επιδότηση; Και ποιά επιχείρηση θα συνεχίσει να πληρώνει σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, όταν θα μπορεί να προσλαμβάνει νέους με πενταροδεκάρες; Σε τούτα τα ερωτήματα δεν δίνει καμμία απάντηση ο περισπούδαστος καθηγητής τού ΚΕΠΕ. Δικαιούμαι, λοιπόν, να διερωτώμαι τί στον διάολο ερεύνησε ο ερευνητής, εκτός από το πώς θα κονομήσουν περισσότερα οι επιχειρήσεις...

Και μια απορία, ως υστερόγραφο: ο Χολέζας πληρώνεται για να γράφει τέτοιες μπούρδες ή το κάνει έτσι, για το κέφι του;

πηγή: Cogito ergo sum

Δένδιας - Συνδέει τρομοκρατία με παράνομη μετανάστευση

       

        

 

Σύνδεση της παράνομης μετανάστευσης με την τρομοκρατία έκανε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας, στη συνέντευξη Τύπου, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του άτυπου συμβουλίου των υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ.

“Αν και δεν διαφαίνεται συστημικός δεσμός ανάμεσα σε τρομοκρατία και παράνομη μετανάστευση δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ενδεχόμενες διασυνδέσεις” είπε ο κ. Δένδιας.

Κύκλοι του υπουργού ανέφεραν στο Newsit οτι πρόκειται για μία γενική και αυτονόητη επισήμανση με την έννοια οτι στους τόσους παράνομους μετανάστες που έρχονται ή εντοπίζονται στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της Ελλάδας δεν αποκλείεται να υπάρχουν και άνθρωποι που ενέχονται σε τρομοκρατικές ενέργειες. Επίσης, σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους ο υπουργός με τη δήλωσή του εννοεί ότι ενδεχομένως ένας τρομοκράτης να προσποιηθεί το μετανάστη για να περάσει στην Ευρώπη και να αναπτύξει την τρομοκρατική του δραστηριότητα.

Την ανάγκη να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η κοινή πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διασφάλιση της ακεραιότητας του χώρου «Σένγκεν» στη Μεσόγειο και της διάσωση ανθρώπων που η ζωή τους κινδυνεύει στη θάλασσα, επεσήμανε ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Ο υπουργός τόνισε επίσης, ότι θα πρέπει να υπάρξει ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο κανόνων στις επιχειρήσεις επιτήρησης των θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων της ΕΕ αλλά και διαρκή ενίσχυση των μέτρων ελέγχου και επιτήρησης.

Ο κ.Βαρβιτσιώτης ενημέρωσε τους υπουργούς των κρατών μελών της ΕΕ για τη σημαντική πρόοδο των διαπραγματεύσεων που διεξάγει η ελληνική προεδρία με το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, στη σχετική πρόταση κανονισμού για τον καλύτερο συντονισμό της «Ομάδας Δράσης για τη Μεσόγειο».

Ο υπουργός Ναυτιλίας εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη και οδύνη για το τραγικό περιστατικό της περασμένης Δευτέρας στο Φαρμοκονήσι που κόστισε τη ζωή σε 12 άτομα τονίζοντας, ότι παρά τις 3.500 περίπου διασώσεις του λιμενικού, η απώλεια κάθε ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα αποτελεί τραγικό γεγονός για τη χώρα μας.
πηγή: newsit

Φταίει η τρόικα!

Μάλλον έχω αρχίσει και φυραίνω, λόγω ηλικίας. Ομολογώ ότι υπάρχουν κάποιες ειδήσεις τις οποίες, όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν καταβάλω και όσες φορές κι αν τις διαβάσω, είναι αδύνατον να τις καταλάβω. Να, για παράδειγμα:

Ανησύχησαν -λέει- στα κεντρικά τής Ευρωπαϊκής Ένωσης (της Κομμισσιόν, που λέμε) τα μεγάλα κεφάλια για την παρατεταμένη κρίση, η οποία επιμένει παρά τα μέτρα που παίρνονται τόσο κεντρικά όσο και από τις κυβερνήσεις των χωρών μελών. Ανησύχησαν τόσο ώστε άρχισαν να ψάχνονται... και να ψάχνονται... και να ξαναψάχνονται... Και με το δίκιο τους οι άνθρωποι, καθ' ότι σου λένε "με τον ήλιο τα μπάζουμε, με τον ήλιο τα βγάζουμε, τί έχουνε τα έρμα και ψοφάνε;"... Και να από τη μια ο Ντάισελμπλουμ να ξύνει την κούτρα του, να από την άλλη ο Μπαρόζο να τρώει τα νύχια του, να από δίπλα ο Ντράγκι να κοιτάζει αμήχανος το ταβάνι... βάλανε τις επιτροπές τους να μελετήσουν το πρόβλημα. Έρχεται από δω η επιτροπή ελέγχου των Βρυξελλών να μετρήσει το τσίτι, έρχεται από κει η επιτροπή απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων να το κόψει... τζίφος. Βάζουνε κάτω χαρτί και μολύβι τα μεγάλα κεφάλια... δέκα μείον πέντε μείον πέντε κι έξι διά δύο συν οχτώ... βγήκε το πόρισμα:

Φταίει η τρόικα!

Μάλιστα! Αυτό ακριβώς είναι το συμπέρασμα που βγάλανε τα μεγάλα κεφάλια τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ευρωκεφάλες. Για τον βούρκο στον οποίο βουλιάζει τόσα χρόνια η Ευρώπη φταίει η τρόικα, η οποία συνέστησε λανθασμένη πολιτική στις χώρες που έχουν μεγάλα ελλείμματα και υψηλά χρέη.

Βέβαια, γι' αυτό το ξεσπάθωμα κάπου έδωσε αφορμή και το Δ.Ν.Τ., έτσι; Το Δ.Ν.Τ. ήταν που πριν κάμποσο καιρό μίλησε για λανθασμένο πολλαπλασιαστή, για ακατάλληλο διαιρέτη και για εσφαλμένο υπολογισμό κάποιας τετραγωνικής ρίζας, που όλα μαζί δημιούργησαν αρνητική διακρίνουσα και οδήγησαν σε μιγαδικές λύσεις (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, δεν καλοθυμάμαι). Οπότε, πιάστηκαν απ' αυτή την ομολογία οι ευρωκεφάλες κι ένιψαν τα χέρια τους ως άλλοι πόντιοι Πιλάτοι, μιας κι αυτοί δεν θα κάνανε ποτέ τέτοια χοντροκομμένα λάθη.

Κάπου εδώ αρχίζω και τα χάνω. Άντε να δεχτώ ότι πράγματι γίνανε τα λάθη που λέει το Δ.Ν.Τ. και ότι αυτά είναι που ευθύνονται για την εξαθλίωση μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μα, γαμώ το φελέκι μου, το Δ.Ν.Τ. είναι το ένα μόνο από τα τρία μουλάρια τής τρόικας! Έτσι δεν είναι; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι το δεύτερο και η Ευρωπαϊκή Ένωση (δηλαδή η Κομμισσιόν) το τρίτο. Παναπεί, οι ευρωκεφάλες συνιστούν τα δύο τρίτα τής τρόικας. Οπότε, τί στο καλό κάνουν τώρα; Κατηγορούν τους εαυτούς τους για λανθασμένη πολιτική; Κατήγοροι και συνάμα κατηγορούμενοι; Κολιός και κολιός απ' το ίδιο βαρέλι;

Να το χειροτερέψω λίγο το πράμα; Θυμάστε ποια ήταν η αντίδραση των ευρωκεφάλων (Ρομπάυ, Σόιμπλε, Ρεν κλπ) όταν πρωτοέσκασε το θέμα με τον λανθασμένο πολλαπλασιαστή; Μας είπαν πως δεν είχε σημασία ο πολλαπλασιαστής και πως τα μέτρα που πάρθηκαν, έπρεπε να παρθούν έτσι κι αλλοιώς. Και, βέβαια, ας μη ξεχνάμε ότι πολύ πρόσφατα ο Άδωνις μας διαβεβαίωσε ότι τα μέτρα δεν τα παίρνει η τρόικα αλλά αυτός ο ίδιος, χαρακτηρίζοντάς τα μάλιστα ως "αυτονόητα". Άρα; Γιατί το φταίξιμο για την αποτυχία βαραίνει την τρόικα;

Πάμε λίγο παρακάτω. Υποτίθεται ότι Σαμαράς και Βενιζέλος κοντράρονται με την τρόικα, ζητώντας να σταματήσουν τα φορομπηχτικά μέτρα και να δρομολογηθεί μια αναπτυξιακή πολιτική. Παράλληλα, όμως, επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους ότι όλες οι συμφωνίες με την τρόικα θα τηρηθούν, διότι η Ελλάδα σέβεται την υπογραφή της. Ωραία; Μάλιστα. Τώρα, όμως, που η ίδια η Κομμισσιόν κατέληξε ότι η πολιτική που προωθεί η τρόικα είναι εσφαλμένη, τί κάνουμε; Σεβόμαστε την τζίφρα μας επιμένοντας στο λάθος ή σκίζουμε το συμβόλαιο και αρχίζουμε τις διαπραγματεύσεις από την αρχή;

Και μια τελευταία πινελλιά. Ο Σαμαράς βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Από την μια, ως έλληνας πρωθυπουργός, πρέπει να σεβαστεί την υπογραφή του και να συνεχίσει το χτίσιμο της νέας Ελλάδας που ονειρεύεται. Από την άλλη, ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλει να στηρίξει την άποψη των Βρυξελλών περί λανθασμένης πολιτικής τής τρόικας. Τί θα κάνει τώρα; Εδώ σε θέλω, κάβουρα! Αν προσυπογράψει την άποψη της Κομμισσιόν, είναι σαν να παραδέχεται ότι τόσα χρόνια έλεγε -και υπέγραφε- μαλακίες που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Αν επιμείνει στην ορθότητα της πολιτικής του, δεν θα προλαβαίνει να μαζεύει σφαλιάρες από τους ευρωκεφάλες. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα...

Κάτι μου λέει ότι θα καταλήξει κι αυτός σαν τον μπουχέσα: θα πάει σε εκλογές και μετά θα ψάχνουμε να τον βρούμε...

Μαζί με τον Ξηρό…

 

από anthropolikos

About these ads