Συνεχίζονται οι περιοδείες της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Ωραιόκαστρο.

Κλιμάκιο της Λαϊκής Συσπείρωσης με επικεφαλής τον Άγγελο Θεμελή στο δήμο και τον υποψήφιο περιφερειακό σύμβουλο Βασίλη Μπαλτίκα βρέθηκαν σε καταστήματα της πόλης. Συζήτησαν με τους εργαζόμενους και τους μικρούς επαγγελματίες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τόσο στους εργασιακούς χώρους όσο και γενικότερα. Από τους δύο υποψήφιους τονίστηκε ότι αυτά είναι αποτέλεσμα της ενίσχυσης των μεγάλων επιχειρήσεων, και των μονοπωλίων στο εμπόριο, τη στήριξή τους τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τις δημοτικές και περιφερειακές αρχές. Ήταν ιδιαίτερη χαρά αυτή η επαφή και ιδίως με κείνους που δήλωσαν ότι κάνουν το βήμα της συμπόρευσης με τη Λαϊκή Συσπείρωση για πρώτη φορά! Οι συζητήσεις κατέληγαν στο ερώτημα «τι να κάνουμε;», στην ανάγκη αντιπαράθεσης με την πολιτική που τσακίζει τις ζωές των εργαζομένων, την ενίσχυση του ΚΚΕ σε όλες τις κάλπες καθώς και το δυνάμωμα των αγώνων.

 

Αναρτήθηκε από Λαϊκή Συσπείρωση Ωραιοκάστρου

Το κίνημα της Μέσης Ανατολής

Προάγγελος της βρετανικής επέμβασης στην Ελλάδα

Στις 31 Μάρτη του 1944 μια επιτροπή 13 αξιωματικών απ' όλα τα Οπλα, πλην του Ναυτικού, μπήκε στην έπαυλη Ζάμαλεκ του Καΐρου, που στεγαζόταν η ελληνική κυβέρνηση, και συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Εμμ. Τσουδερό. Ως εκπρόσωπος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων Μέσης Ανατολής η επιτροπή παρέδωσε στον πρωθυπουργό ψήφισμα, το οποίο κατέληγε ως εξής:

«Η ημετέρα Επιτροπή διερμηνεύουσα τέλος την θέλησιν των Ενόπλων Δυνάμεων Μέσης Ανατολής, την απορρέουσαν εξ αυτής ταύτης της θελήσεως όλων των Δυνάμεων του Εθνους, προσκαλεί την Βασιλικήν Κυβέρνησιν Καΐρου και τους αποτελούντας αυτήν Υπουργούς όπως αιρόμενοι εις το ύψος των Εθνικών αναγκών, συντελέσωσι, εντός του ταχυτάτου δυνατού χρονικού ορίου, εις ενοποίησιν των Εθνικών Δυνάμεων και τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως αντιπροσωπευούσης τον αγωνιζόμενον λαόν, με βάσιν την Πολιτικήν Επιτροπήν Εθνικής Απελευθερώσεως "ΠΕΕΑ" και μη θελήσωσι να φέρωσι τας βαρυτάτας ευθύνας του εμφυλίου σπαραγμού.

Το παρόν δεν αποτελεί μόνον έκκλησιν των Ενόπλων Δυνάμεων προς υμάς, αλλά συγχρόνως και τον χωρισμόν των ευθυνών εις τυχόν ασύμφορον ενέργειάν σας».

ΣΥΡΙΖΑ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Επεισόδιο Νο 165342

Από iraklis3 στο Μαρ 30, 2019 Πολιτική, Προτεινόμενο

 

Στην ακόλουθη φωτογραφία (από τις 8/2/2019) βλέπετε πώς είχε υποδεχθεί στη Χωματερή της Φυλής η διοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ (Ρένα Δούρου) τον υποψήφιο περιφερειάρχη του ΚΚΕ Γιάννη Πρωτούλη: Με κάτι φουσκωτούς, που ανέλαβαν να στήσουν μπλόκο στην αντιπροσωπεία της «Λαϊκής Συσπείρωσης».

Αντί για ενημέρωση, η αντιπροσωπεία βρέθηκε αντιμέτωπη με απειλές από ομάδα «σεκιουριτάδων» που εμφανίστηκε καταδρομικά στο χώρο, για να εμποδίσει την είσοδό της στη χωματερή. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν ο Γ. Πρωτούλης κατήγγειλε δημόσια τη στάση του ΕΔΣΝΑ, ο φορέας, με μια κατάπτυστη ανακοίνωση, μίλησε για «προεκλογικό σόου», χρεώνοντας μάλιστα στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ «πρωτοφανή και αήθη συμπεριφορά» απέναντι στους «εργαζόμενους του ΧΥΤΑ», εννοώντας προφανώς τους «τετράγωνους» θυροφύλακες που «έσκασαν» από το πουθενά για να επιβάλουν την τάξη…

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΟΠΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Αυτές τις μέρες με την υπερψήφιση από το ευρωκοινοβούλιο οδηγίας, με όχημα τα πνευματικά δικαιώματα, που υποστηρίζεται πως περιορίζει την ελευθερία του και με την επικείμενη  στις 8 Απριλίου ψήφιση κανονισμού για την πρόληψη της διάδοσης του περιεχόμενου της τρομοκρατίας στο διαδίκτυο, που θεωρείται πως ολοκληρώνει τη λογοκρισία και τον έλεγχο του διαδικτύου ενισχύοντας πάντα μονοπωλιακές επιχειρήσεις του, νομοθετείται πανευρωπαϊκά  η εμπορευματοποίηση της γνώσης, η αξιοποίησή της για ιδιωτικό κέρδος, η λογοκρισία και ο περιορισμός της πρόσβασης σε πληροφορίες και γνώσεις. Δηλ. επεκτείνεται και στο διαδίκτυο το νομικό περιβάλλον που ευνοεί το κέρδος των μονοπωλίων και περιορίζει την ελευθερία έκφρασης. 

 

           Κι αν στο διαδίκτυο νομοθετείται με άμεσο τρόπο ο έλεγχος του, στα ΜΜΕ και πανεπιστήμια, φορείς και διαμορφωτές ιδεολογίας, ο δρόμος που ακολουθείται είναι πιο περίπλοκος. Ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια η απομάκρυνση όλο και περισσότερο από την έστω  φαινομενική τους αποστολή εξυπηρέτησης του δημοσίου αγαθού και η προσέγγιση σε στόχους όπως αυτών των ιδιωτικών επιχειρήσεων χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να αποκτήσουν κύρος και να γίνουν πειστικές στη μεγάλη πλειοψηφία. Μια ευκαιρία να προβληθούν συγκεντρωμένες  οι απόψεις που συμβάλλουν προς αυτήν την κατεύθυνση για  τους στόχους και το περιεχόμενο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης  παρουσιάστηκε πριν ένα  μήνα στους Δελφούς. 

-Γιατί σκοτώνετε Παλαιστίνιους; -Μα δεν μπορούμε να τους βάλουμε όλους στη φυλακή…

30-03-2019

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος διαδηλώσεων από τη «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής» των Παλαιστινίων της Γάζας. Μεταξύ 30 Μαρτίου 2018 και 30 Μαρτίου 2019, 250 περίπου παλαιστίνιοι, συμπεριλαμβανομένων 41 παιδιών, σκοτώθηκαν από ισραηλινές δυνάμεις στις διαδηλώσεις και κοντά στις 29,000 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν.

Popova

 

«Ερώτηση: “Γιατί σκοτώνετε Παλαιστίνιους;”
Απάντηση: “Μα γιατί δεν μπορούμε να τους βάλουμε όλους στη φυλακή”.

Επίσημη δήλωση της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ.

Σήμερα συμπληρώνεται ένας χρόνος διαδηλώσεων από τη «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής» των Παλαιστινίων της Γάζας.

Από τις 30 Μαρτίου 2018, χιλιάδες Παλαιστίνιοι συμμετέχουν στις εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες για τη «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής» δίπλα στον περιμετρικό φράκτη μεταξύ της Λωρίδας της Γάζας και του Ισραήλ, ζητώντας το παλαιστινιακό δικαίωμα επιστροφής και τον τερματισμό του ισραηλινού αποκλεισμού. Οι διαδηλωτές απαιτούν το δικαίωμα των παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια τους στην ιστορική Παλαιστίνη, από την οποία διώχτηκαν βίαια το 1948. Ζητούν επίσης τον τερματισμό του 12ετούς αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας από το Ισραήλ, ο οποίος έχει εξοντώσει και έχει τερματίσει την έννοια της λέξης «ανθρωπότητα» με αποκλεισμούς και βίες επιθέσεις που στερεί στα δύο εκατομμύρια κατοίκους βασικά αγαθά επιβίωσης.

«Διεκδικούμε ό,τι μας έχει αφαιρεθεί» ξεκαθάρισαν στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό

Τα δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων έθεσε η αντιπροσωπεία των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων

Τα δίκαια αιτήματα των συνταξιούχων όλης της χώρας έθεσε η αντιπροσωπεία της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων, στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, το μεσημέρι του Σαββάτου, στο Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις.

Η αντιπροσωπεία των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων ΙΚΑ - ΟΑΕΕ - Δημοσίου - ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ - ΕΛΤΑ - ΟΣΕ - ΠΕΣ/ΝΑΤ - ΠΣΣ Δικηγόρων - ΠΕΤΟΜ ΤΕΕ ξεκαθάρισε ότι οι συνταξιούχοι διεκδικούν ό,τι τους έχει αφαιρεθεί από την αντιασφαλιστική επίθεση διαρκείας της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μεταξύ άλλων, διεκδικούν: Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Καταβολή της 13ης και της 14ης σύνταξης. Κατάργηση της απαράδεκτης διάταξης του νόμου Κατρούγκαλου για τις συντάξεις χηρείας που τις εκμηδενίζει. Να μη μειωθεί το αφορολόγητο όριο. Καταβολή όλων των παράνομα παρακρατηθέντων ποσών με πολιτική απόφαση που θα ισχύει για όλους τους συνταξιούχους.

Αήθης επίθεση στην Σοφία Τσοχαταρίδου

Με μια αήθη ανάρτηση, στην προσωπική σελίδα της υποψήφιας Δημοτικής Συμβούλου με την «Λαϊκή Συσπείρωση» Σοφίας Τσοχαταρίδου, άτομα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ επιτίθενται προσωπικά στην ίδια στοχεύοντας όμως τα πυρά τους προς τη «Λαϊκή Συσπείρωση», το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ.

Η Σοφία Τσοχαταρίδου είναι μία από τους 22 εργαζόμενους του Δήμου Νεάπολης-Συκεών, που παλεύουν για να μην απολυθούν και να παραμείνουν στις εργασίες τους.

 

Με τους αγώνες τους πέτυχαν τις παρατάσεις των συμβάσεων τους αλλά και την πρωτόδικη απόφαση του δικαστηρίου που τους δικαιώνει ζητώντας την μονιμοποίηση τους.

Αυτή την περίοδο που οι εργαζόμενοι χρειάζεται να είναι ενωμένοι σαν μια γροθιά, γιατί η διοίκηση του Δήμου ζητά την απόλυσή τους, βρήκαν την ευκαιρία να προχωρήσουν στην αήθη επίθεση εναντίον της, προσπαθώντας να διασπάσουν το ενιαίο μέτωπο των εργαζομένων και να βάλουν “φυτίλια” ανάμεσα τους.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - 67 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ

«Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία. Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει»

 

 

Ηταν πολλοί, όλοι τους άνθρωποι «απλοί σαν τα δέντρα μπροστά στον ήλιο»¹.

Τα ονόματα ορισμένων τα γνωρίζουμε, τα τραγουδάμε, μα για πολλούς δεν θα ακούσουμε, δεν θα μάθουμε ποτέ.

Ολοι τους, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που δώσαν τη ζωή τους για να ξημερώσουν «καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο», για έναν κόσμο «στο μπόι των ονείρων, στο μπόι των ανθρώπων».

Η δύναμη, η ορμή των χιλιάδων αυτών ηρώων, όπως και του Νίκου Μπελογιάννη που εκτελέστηκε, μαζί με τους συντρόφους του Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και Δημήτρη Μπάτση στις 30 Μάρτη 1952, πήγαζε από την αφοσίωσή τους στο δίκιο του λαού και το Κόμμα, από τη συνείδηση και τη βαθιά πίστη στο σκοπό της πάλης τους, στο ιδανικό για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Ετσι κατόρθωσαν να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα «μέτρα», να σταθούν μ' ένα χαμόγελο ακόμα και μπροστά στον ίδιο το θάνατο.

«Η περίπτωσή μου δεν είναι μοναδική»

 

Η αναφορά στους πολλούς δεν μειώνει διόλου, ούτε υποτιμά το μέγεθος της θυσίας του Ν. Μπελογιάννη, τη γενναιότητα και τον ηρωισμό, την προσφορά του στο λαό και το Κόμμα.

Ο ίδιος, άλλωστε, στις σημειώσεις που κρατούσε κατά τη διάρκεια της δεύτερης δίκης του και μέχρι την εκτέλεσή του, αναφερόμενος στην τύχη που είχαν χιλιάδες αγωνιστές, έγραψε:

Τμήμα ενός από τους φακέλους που διατηρούσε η Ασφάλεια για τον Νίκο Μπελογιάννη

«Η περίπ[τωσή] μου δεν είναι μοναδική. Είναι πολλές, πάρα πολλές»².

Ας δούμε την «περίπτωσή» του. O Νίκος Μπελογιάννης απ' τα μαθητικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ, ενώ το 1934 έγινε μέλος του ΚΚΕ. 
Για την επαναστατική δράση του διώχτηκε απ' το Πανεπιστήμιο, ενώ ακολούθησαν εξορίες και φυλακές.

 Η Κατοχή τον βρήκε έγκλειστο στην Ακροναυπλία. Το 1943 όμως κατάφερε να αποδράσει απ' το Νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου είχε μεταφερθεί ως άρρωστος, και ανέλαβε σειρά κομματικών χρεώσεων στην περιοχή της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) τοποθετήθηκε Πολιτικός Επίτροπος στη 10η και την 1η Μεραρχία, ενώ προηγούμενα είχε χρεωθεί στη Διαφώτιση του Γενικού Αρχηγείου, στη Σχολή Αξιωματικών κ.α. Μετά τη στρατιωτική ήττα του ΔΣΕ, πήρε και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι μαχητές του ΔΣΕ, τον δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς, αρχικά στην Αλβανία και στη συνέχεια στη Ρουμανία. Στην 7η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ³.

Η δράση στην παρανομία

 

Στις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν μετά από τη λήξη της στρατιωτικής αναμέτρησης ΔΣΕ - αστικού στρατού, το ΚΚΕ προσανατολίστηκε από την πρώτη στιγμή στη συγκρότηση παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, υλοποιώντας στην πράξη το καθήκον και την ανάγκη οργανωτικής αυτοτέλειας του Κόμματος σε όλες τις συνθήκες.

Η παράνομη δράση σε συνθήκες ήττας και υποχώρησης του κινήματος, σκληρών διώξεων και εκτελέσεων απαιτούσε αυξημένη επαγρύπνηση, πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα, αυταπάρνηση, ικανότητα ανάπτυξης γερών δεσμών με το λαό, εξασφάλιση μέσων προπαγάνδας και διαφώτισης, δικτύου πληροφόρησης και μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Απαιτούσε τον επιτυχή συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δουλειά.Για τα καθήκοντα των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, η 7η Ολομέλεια της ΚΕ (1950) σημείωνε:

«Αποστολή της παράνομης Κομματικής Οργάνωσης σήμερα είναι να εξασφαλίζει κάτω και απ' τις πιο δύσκολες συνθήκες γερή σύνδεση του Κόμματος με την εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα. Να διαφωτίζει και να κινητοποιεί τις μάζες πάνω στη γραμμή του Κόμματος για να την κάνει πράξη. Πρέπει να εξασφαλίζουμε αφοσιωμένους ως το θάνατο αγωνιστές, προπάντων στους βασικούς κρίκους της κομματικής διάρθρωσης, με γνώσεις και πείρα παράνομης δουλειάς. Να εξασφαλίσουμε γερό παράνομο μηχανισμό. Μπολσεβίκικη επαγρύπνηση και αυστηρή τήρηση των συνωμοτικών κανόνων»⁴.

Η δράση στο εσωτερικό στηριζόταν και ενισχυόταν με την αποστολή στελεχών του Κόμματος από το εξωτερικό, την αξιοποίηση αγωνιστών που έβγαιναν από τις φυλακές και τις εξορίες. Ξεχωριστή ήταν η συμβολή του ραδιοφωνικού σταθμού «Ελεύθερη Ελλάδα» και ειδικότερα της εκπομπής «Φροντιστήριο του Αγωνιστή». 
Η εκπομπή μετέδιδε κομματικές αποφάσεις και ανακοινώσεις, σχόλια και οδηγίες για τη λήψη μέτρων στήριξης της παράνομης και της νόμιμης δουλειάς και της εξασφάλισης της ενιαίας καθοδήγησης.

Δεκάδες ήταν τα στελέχη του Κόμματος που στάλθηκαν στην Ελλάδα, αφού προετοιμάστηκαν κατάλληλα, για να ενισχύσουν την παράνομη δουλειά, την ενδυνάμωση των Κομματικών Οργανώσεων, την ανάπτυξη αγωνιστικών δεσμών με τους εργαζόμενους. Ανάμεσά τους ήταν τα μέλη του ΠΓ Γιώργης Βοντίτσιος (Γούσιας), Κώστας Κολιγιάννης, Γιώργης Ερυθριάδης (Πετρής) και τα μέλη της ΚΕ Αύρα Παρτσαλίδου, Χαρίλαος Φλωράκης, Κώστας Λουλές, Ρούλα Κουκούλου, Μιλτιάδης Πορφυρογένης, Βασίλης Ζάχος, Καπέτα Αλέγκρα, Μήτσος Δάλλας και άλλοι.

Η πολύπλευρη δράση του ΚΚΕ σε συνθήκες παρανομίας και ιδιαίτερα στα χρόνια του λεγόμενου μετεμφυλιακού κράτους είναι αδύνατο να δοθεί μέσα σε λίγες γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η ηρωική δράση των μελών και των οπαδών του ΚΚΕ για την ανασυγκρότηση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων και ταυτόχρονα για την οργάνωση του αγώνα του λαού δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Αποτελεί δε την καλύτερη απάντηση στην αστική προπαγάνδα της εποχής (που μηρυκάζουν ακόμα ορισμένα φασιστοειδή και άλλοι) ότι η δράση του ΚΚΕ ήταν αποτέλεσμα της δράσης πρακτόρων ξένων συμφερόντων. Αποτελεί απάντηση και σε όσους αστούς και οπορτουνιστές ιστοριολογούντες διαχωρίζουν τον αγώνα των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων απ' την ηγεσία του ΚΚΕ, με τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι οι παράνομοι κομμουνιστές αναμετρούνταν με τον θάνατο στην Ελλάδα, τη στιγμή που η ηγεσία του Κόμματος βρισκόταν στην «ασφάλεια» του εξωτερικού⁵.

Η αποστολή του Μπελογιάννη στην Ελλάδα

 

Στις 7 Ιούνη 1950, ο Νίκος Μπελογιάννης έφτασε παράνομα στην Ελλάδα, με αποστολή την αναδιοργάνωση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων που είχαν δεχτεί συντριπτικά χτυπήματα απ' τους διωκτικούς μηχανισμούς του αστικού κράτους και είχαν ελάχιστα μέλη.

Ταυτόχρονα, οι συνεχείς συλλήψεις και η διάδοση προβοκατόρικων φημών από την πλευρά της Ασφάλειας δημιουργούσαν σύγχυση και καχυποψία στις κομματικές δυνάμεις, διαμόρφωναν το έδαφος για υποψίες και τη διατύπωση άδικων κατηγοριών σε βάρος στελεχών του Κόμματος.

Οταν ο Μπελογιάννης ήρθε στην Ελλάδα, ήδη αρκετά στελέχη του Κόμματος που δρούσαν στη χώρα, θεωρούσαν τον Νίκο Πλουμπίδη, που είχε την ευθύνη της καθοδήγησης των παράνομων Οργανώσεων, ύποπτο, κάτι που υιοθετούσε και η καθοδήγηση του ΚΚΕ. Γι' αυτό και ο Νίκος Μπελογιάννης είχε λάβει εντολή να μην έρθει σε επαφή με τον παράνομο μηχανισμό που δρούσε στην Ελλάδα, αλλά παραβίασε την εντολή⁶.

Ο Μπελογιάννης έδωσε όλες τις δυνάμεις του για την ανάπτυξη των Κομματικών Οργανώσεων και για τον συνδυασμό της παράνομης με τη νόμιμη δράση, ενεργώντας ορισμένες φορές παράτολμα, στην προσπάθεια να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που εκτιμούσε ότι ήταν μεγάλες⁷. Ωστόσο, η δράση του δεν διήρκεσε πολύ. Εξήμισι περίπου μήνες μετά την άφιξή του στην Ελλάδα (20-12-1950) συνελήφθη.

Η πρώτη δίκη

 

Από τη σύλληψή του και για δέκα μήνες ο Νίκος Μπελογιάννης κρατήθηκε στην απομόνωση. Καθ' όλη τη διάρκεια της κράτησής του στάθηκε ανυποχώρητος, απέρριψε όλες τις δελεαστικές προτάσεις που του έγιναν για να σώσει τη ζωή του και να εξασφαλίσει μια λαμπρή καριέρα στο σύστημα.

Στο ίδιο διάστημα, ιδρύθηκε η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ)⁸ με βάση τη σχετική κατεύθυνση της 6ης Ολομέλειας (Οκτώβρης 1949) για τη δημιουργία πλατιού δημοκρατικού συνασπισμού⁹ και έγιναν και εθνικές εκλογές. Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είχε αποφασίσει ο Μπελογιάννης και ο Πλουμπίδης να είναι υποψήφιοι βουλευτές, μαζί με άλλους εξόριστους και φυλακισμένους, με στόχο η εκλογή τους, όσον αφορά τον Μπελογιάννη, να δημιουργήσει πρόσθετα εμπόδια στην εκτέλεση της αναμενόμενης θανατικής καταδίκης του και να ισχυροποιήσει την πολιτική πίεση για γενική πολιτική αμνηστία. Ωστόσο, ορισμένοι απ' τους μετέχοντες στην ΕΔΑ αντέδρασαν έντονα (Μιχάλης Κύρκος, Γιάννης Πασαλίδης, Ανδρέας Ζάκκας, Σταμάτης Χατζήμπεης, Γιάννης Κοκορέλης κ.ά.). Τελικά επήλθε συμφωνία, με βάση την οποία συμμετείχαν στα ψηφοδέλτια φυλακισμένοι και εξόριστοι, όχι όμως οι Πλουμπίδης - Μπελογιάννης¹⁰.

Στις 19 Οκτώβρη 1951, ξεκίνησε η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και άλλων 93 μελών και στελεχών του ΚΚΕ. Η δίκη διεξήχθη στο Εκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών με βασική κατηγορία την παράβαση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947, με τον οποίο είχε κηρυχθεί παράνομο το ΚΚΕ και οι «παραφυάδες» του.

Ο Νίκος Μπελογιάννης, απολογούμενος, υπερασπίστηκε με σθένος την πολιτική και τη δράση του ΚΚΕ. Είπε ανάμεσα σε άλλα:

«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτήν δικάζομαι. (...) Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ. Αυτά που θα πω δεν έχουν σκοπό να αναιρέσουν την ενοχή μου, αλλά να υποστηρίξουν την πολιτική γραμμή του Κόμματος και να υπερασπίσουν τη ζωή μου και αυτά που πιστεύω. 
(...) Το ΚΚΕ έχει ρίζες στο λαό, ποτισμένες με αίμα. Και δεν εξοντώνεται, ούτε με στρατοδικεία, ούτε με εκτελεστικά αποσπάσματα. Το ΚΚΕ ζητάει την ειρήνευση του τόπου, τη δημιουργική ανασυγκρότησή του και τη δημοκρατική του ανάπλαση (...) Γι' αυτή μας την πολιτική με δικάζετε. Και γι' αυτό τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Και γι' αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Θα δεχτώ με περηφάνεια και στωικότητα την καταδίκη μου και θαρραλέα θ' αντιμετωπίσω ακόμα και το εκτελεστικό σας απόσπασμα»¹¹.

Στις 16 Νοέμβρη 1951, εκδόθηκε η απόφαση του Στρατοδικείου. Δώδεκα κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, τρεις σε ισόβια και δώδεκα σε ειρκτή ή φυλάκιση. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές ή αθωωθήκαν¹².

Η δεύτερη δίκη και η εκτέλεση

 

Μια μέρα πριν εκδοθεί η απόφαση του Στρατοδικείου για τον Ν. Μπελογιάννη και τους άλλους 93 κατηγορούμενους, δημοσιεύτηκε στον Τύπο η ανακάλυψη απ' την Ασφάλεια ασυρμάτων του παράνομου κομματικού μηχανισμού που λειτουργούσαν στη Γλυφάδα και την Καλλιθέα¹³. Η εφημερίδα «Εμπρός», στη διαπασών του αντικομμουνισμού, έγραφε για «ευρύτατον δίκτυον κατασκοπείας εις βάρος της ασφάλειας του κράτους» και για «πράκτορες» του ΚΚΕ που μετέδιδαν «πληροφορίας κυρίως στρατιωτικής φύσεως εις Βουλγαρία»¹⁴.

Τα «στοιχεία» που συγκεντρώθηκαν απ' την ανακάλυψη των ασυρμάτων χρησιμοποιήθηκαν ώστε να μεθοδευτεί νέα δίκη, αυτήν τη φορά σε Τακτικό Στρατοδικείο, με βασική κατηγορία την παράβαση του ΑΝ 375/1936 «περί κατασκοπείας», που «εξασφάλιζε» την εκτέλεση των καταδικαζόμενων σε θάνατο.

Ετσι «ξεπεράστηκαν» τα εμπόδια της διεθνούς κατακραυγής εναντίον των εκτελέσεων, αλλά και η «δέσμευση» του πρωθυπουργού Ν. Πλαστήρα για την κατάργηση των Εκτακτων Στρατοδικείων και την παραπομπή των κατηγορούμενων ως παραβατών του ΑΝ 509/1947 στο Πενταμελές Εφετείο.

Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε στις 15 Φλεβάρη 1952 και μαζί με τον Μπελογιάννη κατηγορούμενοι ήταν ακόμα 28 κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Για άλλη μια φορά, ο Νίκος Μπελογιάννης στάθηκε ακλόνητος, κατέρριψε όλες τις κατηγορίες, υπερασπίστηκε θαρραλέα, ηρωικά το Κόμμα του:

«(...) Κατατέθηκε εδώ πέρα ότι κάθε κομμουνιστής είναι κατάσκοπος, ότι οι κομμουνιστές δεν είναι Ελληνες, ότι το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό. Νομίζω ότι ο πατριωτισμός ενός κόμματος δεν κρίνεται απ' τα λόγια, (...) ο πατριωτισμός ενός κόμματος ή και ατόμων ακόμα κρίνεται όταν κινδυνεύει η ανεξαρτησία, η ελευθερία και η ακεραιότητα της Πατρίδας μας. (...) Και αν θελήσει κανείς με τέτια κριτήρια να κρίνει το ΚΚΕ, θα δει ότι δεν είναι κόμμα προδοτικό, αλλά αντίθετα είναι καθαρά ελληνικό και πατριωτικό (...). Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. Και η προσπάθειά μας, ο αγώνας μας, είναι να γίνει αυτή η θεωρία πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο (...). Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. (...) Ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο (...) και, όταν χρειαστεί, θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα»¹⁵.

Την 1η του Μάρτη εκδόθηκε η απόφαση του Στρατοδικείου. Ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Ηλίας Αργυριάδης καταδικάστηκαν δύο φορές σε θάνατο. Οι Δημήτρης Μπάτσης, Ελλη Ιωαννίδου, Τάκης Λαζαρίδης, Νίκος Καλούμενος, Χαράλαμπος Τουλιάτος και Μιλτιάδης Μπισμπιάνος καταδικάστηκαν σε θάνατο. 
Τέσσερις καταδικάστηκαν σε ισόβια, δύο σε 20 χρόνια κάθειρξη, τέσσερις σε 15 χρόνια κάθειρξη, δύο σε ειρκτή 10 χρόνων, δύο σε φυλάκιση 1 χρόνου και 7 απαλλάχτηκαν.

Στις 28 Μάρτη το Συμβούλιο Χαρίτων έκανε δεκτές τις αιτήσεις των τεσσάρων απ' τους οκτώ που καταδικάστηκαν σε θάνατο και απέρριψε τις άλλες. Πάρα τις διεθνείς αντιδράσεις που εκφράστηκαν από εκατομμύρια εργαζομένων, συνδικάτων, επιστημονικών φορέων, κομμάτων αλλά και επιφανών προσωπικοτήτων (Πικάσο, Πωλ Ελυάρ, Λουί Αραγκόν, Πάμπλο Νερούδα, Τσάρλι Τσάπλιν, Ναζίμ Χικμέτ κ.ά.), η κυβέρνηση Πλαστήρα προχώρησε στην εκτέλεση των τεσσάρων.

Στις 30 Μάρτη 1952, 4 παρά 10 το πρωί, μέρα Κυριακή - που δεν εκτελούσαν ούτε οι ναζιστές - εκτελέστηκαν στου Γουδή οι Νίκος Μπελογιάννης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος και Δημήτρης Μπάτσης.

«Η ζωή μου συνδέεται με την Ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του»

 

Για την «υπόθεση» Μπελογιάννη πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί απ' την πλευρά της αστικής τάξης και του οπορτουνιστικού - σοσιαλδημοκρατικού χώρου.

Απ' τη μια μεριά έχουμε την προσπάθεια να δικαιολογηθεί η εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη και κατ' επέκταση χιλιάδων ακόμα κομμουνιστών με το επιχείρημα της «παράνομης» δράσης τους, ότι όσα έκαναν στρέφονταν ενάντια στο «νόμο».
 
Σε τούτο έχει ήδη απαντήσει ο Νίκος Μπελογιάννης στην απολογία του στη δεύτερη δίκη:

«(...) Είναι κοινό μυστικό ότι το ΚΚΕ έχει παράνομο μηχανισμό. (...) Ο παράνομος μηχανισμός είναι μια κατάσταση νόμιμης άμυνας, όταν υπάρχουν νόμοι 509 και άλλα, για να μπορέσει να διατηρηθεί το Κόμμα που βρίσκεται στην παρανομία. Το ΚΚΕ εδώ στην Ελλάδα είναι από το 1925 στην παρανομία, από τον καιρό του Πάγκαλου (...)»¹⁶.

Προσθέτουμε, επίσης, ότι το τι είναι «δίκαιο» σε τελική ανάλυση δεν το καθορίζει η όποια νομοθεσία της κυρίαρχης τάξης. Στην Ιστορία της ανθρωπότητας είναι πολλές οι πράξεις που στρεφόμενες ενάντια στη «νομιμότητα» υπηρετούσαν ταυτόχρονα το δίκαιο των πολλών. Τέτοιες πράξεις ήταν ο ΕΑΜικός αγώνας ενάντια στους φασίστες κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, ήταν η αντιδικτατορική πάλη κατά τα χρόνια 1967 - '74, αλλά και αυτή η ίδια η Γαλλική αστική Επανάσταση του 1789.

Ο Ν. Μπελογιάννης, στις σημειώσεις που κρατούσε μέχρι και πριν λίγο αντικρίσει το εκτελεστικό απόσπασμα, υπερασπιζόμενος μέχρι τέλους την ανάγκη ύπαρξης και ενδυνάμωσης του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, έγραψε ακόμα:
«(...) Λένε: 1. Παράνομος μηχανισμός. Από το 1903 ο Λένιν, συνδυασμός νόμιμης και παράνομης δουλειάς. Γλαύκα στην Αθήνα; Νόμιμη άμυνα. Το ΚΚΕ από το 1925 στην παρανομία. Σκοπός: το μεγάλωμα της επιρροής μας για να καταχτήσουμε την πλειοψηφία. Πώς θα το πετύχουμε; Δίνοντας εξετάσεις και αποδείχνοντας ότι είμαστε κόμμα του λαού και της Ελλάδας. Αυτό γίνεται με τις νόμιμες οργανώσεις. Και το πετυχαίνεις μόνον όταν διατηρείς και φυλάς την παράνομη οργάνωση. Γι' αυτό και η μάχη κατά των παράνομων οργανώσεων. Γι' αυτό και η δίκη, ένας σκοπός της είναι να τρομοκρατήσει όσους βοηθάνε την παράνομη οργάνωση»¹⁷.

Τα παραπάνω λόγια, γραμμένα την «ύστατη» ώρα, αποτελούν την πιο αποστομωτική μαρτυρία σε όσους κατά καιρούς έχουν γράψει ότι δήθεν ο Μπελογιάννης δεν συμφωνούσε με τη «σεχταριστική», όπως την χαρακτηρίζουν, παράνομη δράση.

Απ' την πλευρά του οπορτουνιστικού - σοσιαλδημοκρατικού χώρου, γίνεται χρόνια τώρα προσπάθεια να διαστρεβλωθεί η Ιστορία, να φέρουν τον Ν. Μπελογιάννη στα δικά τους μέτρα και ταυτόχρονα αξιοποιώντας το θυμικό (όπως πρωτοδίδαξε το ΠΑΣΟΚ) να πλασάρουν τον συμβιβασμό και την αντιλαϊκή πολιτική τους ως «συνέχεια» των αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας.

Και σε αυτούς έχει ήδη απαντήσει ο Μπελογιάννης:

«(...) Η ζωή μου συνδέεται με την Ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του (...) Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα τον δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω»¹⁸.

Η πραγματική τιμή στη θυσία του Ν. Μπελογιάννη, στον αγώνα των χιλιάδων «Μπελογιάννηδων», είναι να βαδίζουμε στα δικά τους βήματα δίχως καμία επιφύλαξη, κόντρα στον συμβιβασμό και την υποταγή, χωρίς να υποτασσόμαστε στον σημερινό αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, για να βρουν δικαίωση τα όνειρα, να αναζωογονηθεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να ξημερώσουν καλύτερες μέρες, ν' ανθίσει το γαρύφαλλο της νιότης και της ελπίδας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Ο στίχος αυτός, όπως και του τίτλου, είναι από ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου.
2. «Ριζοσπάστης», 19-3-2017
3. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, τόμ. Β', εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 2012, σελ. 246-247
4. «Το ΚΚΕ. Επίσημα Κείμενα», τόμ. 7, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 1995, σελ. 37-38
5. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 258
6. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 247
7. Ο.π.
8. Ο.π., σελ. 248-252
9. «Το ΚΚΕ. Επίσημα Κείμενα», τόμ. 7, σελ. 17
10. Βλ. αναλυτικά ό.π., σελ. 252-256
11. «Νέος Κόσμος», 12/1951, σελ. 63-64
12. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949-1968, σελ. 271
13. Βλ. αναλυτικά ό.π., σελ. 272-277
14. «Εμπρός», 15-11-1951
15. «Ριζοσπάστης», 31-3-2013
16. Ο.π. «Ριζοσπάστης», 31-3-2013
17. «Ριζοσπάστης», 19-3-2017
18. «Νέος Κόσμος», 12/1951, σελ. 63-64

Στρατής ΔΟΥΝΙΑΣ
Μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ

 

 

Ριζοσπάστης   Σάββατο 30 Μάρτη 2019 - Κυριακή 31 Μάρτη 2019

Η μιζέρια των πολιτικών εκλογών

1. Η μιζέρια των πολιτικών κύκλων στις ευρωεκλογές είναι κυρίαρχη. Το δικομματικό παιχνίδι, η γενικευμένη διάλυση και ψευδαίσθηση έχουν εδραιωθεί για τα καλά στην πολιτική σκηνή. Για άλλη μια φορά, τα κυρίαρχα κόμματα επιβραβεύουν την πανουργία τους. Ο πρωθυπουργός είναι αδύνατο να συγκρατήσει στη μνήμη του όλα όσα έχει υποσχεθεί. Δεν έχει παραδεχτεί ποτέ ότι έκανε λάθος, ακόμα και από ηθικής άποψης. Από την άλλη, ευθυτενής, ελαφρύς και άνετος, ο Κυριάκος μιλάει μπροστά στις κάμερες. Μέτριος ηθοποιός, γεωμέτρης σε κάθε βήμα. Με την ιστορική οικογένεια να ακολουθεί. Στο παζάρι των εκλογών, είναι πρώτος στο ψεύδος και χάρη σε αυτό προσδοκά να παίξει κορυφαίο ρόλο, αμετάπειστος μπροστά στην πραγματικότητα, η οποία άλλα ψιθυρίζει.

 

2. Στην εκλογική περίοδο φαίνεται καλύτερα η εξαθλίωση των πνευματικών ανθρώπων. Σκέτη πλήξη. Βρίσκονται σε αναζήτηση νέας στέγης, ανάλογα με τα εκλογικά προγνωστικά, και καταναλίσκονται στην επίδειξη της ρητορικής τους δεινότητας, μήπως και καταφέρουν να οδηγηθούν πλησιέστερα στην επόμενη κυβέρνηση.

 

3. Οι «βιτρίνες» των κομμάτων είναι μοναδικά επιμελημένες. Δεν αποκαλύπτουν τίποτα που να εκφράζει την πραγματικότητα. Δεν θα διακρίνετε την άλλη πλευρά, αυτήν της ανέχειας, της ανασφάλειας, της βίας. Εχουν στηθεί αποκλειστικά για τη διαφήμιση των υποψηφίων, αυτών των μαλθακών, συνεσταλμένων, που ποζάρουν σαν υποδείγματα αρετής, αγκαλιά με την οικογένειά τους.

 

4. Η Χρυσή Αυγή προκάλεσε με τους τραμπούκους της στην επέτειο της 25ης Μαρτίου. Η απέχθειά μου απέναντι σε αυτό το μόρφωμα μεγαλώνει όπως και η θλίψη μου για την αδράνεια του κόσμου. Η πικρή αλήθεια είναι πως η ελληνική κοινωνία έφερε αυτόν το «στάβλο» στην τρίτη θέση. Υπάρχει συλλογική ευθύνη απέναντι στο βούρκο αυτόν και δεν διαφαίνεται καμία διάθεση για ουσιαστική δράση.

 

5. Δεν πρέπει να αφήσουμε τη μία και μοναδική ζωή μας στα χέρια όσων συντηρούν τη γενικευμένη διάλυση, ούτε να νομιμοποιήσουμε τα μέτρα που έχουν ληφθεί εναντίον μας. Το φράγμα της υπακοής και της υποταγής πρέπει να ξεπεραστεί. Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι εύκολο. Η καθημερινότητα όμως με τις λεπτομέρειές της αντιστέκεται, γιατί μόνο αυτή γνωρίζει πού πονάει και πού σφάζει, και ως εκ τούτου είναι σε θέση να σχηματίσει μια πλατιά συμμαχία απ' όσους απεχθάνονται το σύστημα αυτό. Υπάρχουν πολλοί που μπορούν να παίξουν στα δύσκολα και στα βαθιά. Η άρνησή μας βασίζεται σε μια μέθοδο ποιητική. Οι Κόκκινοι βρίσκονται πάντοτε σε εγρήγορση ενάντια στην αστική παραφροσύνη.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Εξορμούμε πλατιά στο λαό, για να φτάσει παντού το μήνυμα ισχυροποίησης του ΚΚΕ

Με το Κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ για τις ευρωεκλογές, που δημοσιεύεται με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», και με τη μεγάλη πανεξόρμηση των Οργανώσεων του Κόμματος και της ΚΝΕ σε όλη τη χώρα, μπαίνουμε ακόμα πιο μαχητικά στην προεκλογική περίοδο, για τις 55 σχεδόν μέρες που απομένουν μέχρι τις κάλπες.Τώρα πρέπει να φτάσει πιο πλατιά το κάλεσμα του Κόμματος στον εργατόκοσμο, κάλεσμα απόρριψης των κάλπικων διλημμάτων, για να διαλύσει τη θολούρα που επιχειρούν να καλλιεργήσουν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα του κεφαλαίου στην προσπάθειά τους να κρύψουν τις μεγάλες και ουσιαστικές αντιλαϊκές συγκλίσεις τους.

Να απορριφθεί ο νέος δούρειος ίππος του ΣΥΡΙΖΑ, η ψεύτικη διαχωριστική γραμμή που στήνει γύρω από το δίπολο «πρόοδος - συντήρηση», την ίδια στιγμή που υλοποιεί την πιο ακραία αντιδραστική πολιτική. Να μπει στη συζήτηση με τον εργατόκοσμο ότι το πραγματικά προοδευτικό σήμερα βρίσκεται στην πάλη με κριτήριο τις σύγχρονες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, για μόνιμη και σταθερή δουλειά, για αξιοπρεπείς μισθούς, για τον ελεύθερο χρόνο, τη μόρφωση, την πρόσβαση στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Βρίσκεται στον αγώνα για τη διαμόρφωση όλων αυτών των πολιτικών προϋποθέσεων ώστε αυτές οι ανάγκες να ικανοποιηθούν, σε σύγκρουση με τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή είναι η πραγματική διέξοδος για το λαό. Η διέξοδος για την οποία παλεύει το ΚΚΕ και που θέλει το λαό πρωταγωνιστή, κουμανταδόρο στην οικονομία, στην εξουσία, στην κοινωνική ζωή.

Προϋποθέσεις

Ο «συμβολισμός» έχει την αξία του. Την ώρα που η κυβέρνηση με την τροπολογία για τα «κόκκινα» δάνεια βάζει πολλές επιπλέον προϋποθέσεις και «κόφτες», ώστε να πετάξει εκτός της όποιας τυπικής προστασίας εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες, εκβιάζοντας τα λαϊκά στρώματα να «στάξουν αίμα» για να προσέλθουν στα ταμεία των τραπεζών, το νομοσχέδιο στο οποίο εντάσσεται η νέα ρύθμιση επιφυλάσσει μια τελείως διαφορετική αντιμετώπιση για μια άλλη κατηγορία «δανειοληπτών». Ο λόγος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα «δανεικά κι αγύριστα» προνόμια που έρχονται να προστεθούν σε όλα τα προηγούμενα. Ανάμεσά τους φιγουράρει η αύξηση των φοροαπαλλαγών για τους «επενδυτές» στα 7 εκατ. ευρώ από 5 σήμερα και μάλιστα ...προκαταβολικά, καθώς αρκεί να έχει υλοποιηθεί το 50% του έργου. Επίσης, η απαλλαγή των «επιχειρηματικών πάρκων» και των εταιρειών logistics από την καταβολή φόρου εισοδήματος, από δημοτικά τέλη, ακόμα και από την υποχρέωση να υποβάλουν προκαταρκτική περιβαλλοντική μελέτη για την άδεια εγκατάστασης κ.ά. Σε αυτά η κυβέρνηση πρόσθεσε κι έναν «μποναμά», με τροπολογία - πρόκληση προς τους τραπεζίτες, χαρίζοντάς τους καμιά 300αριά εκατομμύρια ευρώ, με επιστροφές φόρων σε βάθος δεκαετίας! Αυτά τα λίγα, για όσους έχουν ακόμα αμφιβολίες ότι οι «προϋποθέσεις» - κόφτες για τις λαϊκές ανάγκες είναι οι πραγματικές προϋποθέσεις κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Παράνομο το σφυροδρέπανο, στήνονται μνημεία για τους ναζί!

Ξεχειλίζει η υποκρισία περί «προοδευτικής» ΕΕ απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς και του εθνικισμού

Αφίσα από το μουσείο της ΕΕ «Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας» στις Βρυξέλλες

Τον αντικομμουνισμό σε επίσημη πολιτική και ιδεολογία έχει ανακηρύξει η κατά τ' άλλα «δημοκρατική» ΕΕ των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», σε μια προσπάθεια να σβηστεί από τον «ορίζοντα» της λαϊκής πάλης στην Ευρώπη μια κοινωνία όπου καταργούνται η εκμετάλλευση και η καπιταλιστική ιδιοκτησία, κοινωνικοποιούνται τα μονοπώλια και όλος ο παραγόμενος πλούτος. «Εργαλείο» σε αυτή την προσπάθεια είναι η «εξίσωση» του κομμουνισμού με τον φασισμό, που στην πραγματικότητα αθωώνει και δείχνει ανοχή στον φασισμό. Ετσι, σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες απαγορεύονται Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα, ξηλώνονται αντιφασιστικά μνημεία και ανεγείρονται μνημεία των ναζιστικών «Waffen SS» (Ες-Ες), ενώ η Ιστορία ξαναγράφεται όπως βολεύει τους καπιταλιστές, τους βασικούς «αιμοδότες» του φασισμού ανά την Ιστορία και ανά τον κόσμο.

Την ίδια στιγμή, διάφορα αστικά κόμματα σε χώρες της ΕΕ, όπως και στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ, καλούν σε στήριξη της «φιλοευρωπαϊκής, προοδευτικής» πολιτικής στις ευρωεκλογές, για να μπει «φρένο» στην άνοδο της ακροδεξιάς και του φασισμού! Η υποκρισία τους ξεχειλίζει. Τα παραδείγματα στήριξης, εφαρμογής ή ανοχής από την ΕΕ των αντικομμουνιστικών διώξεων και ταυτόχρονα της εξύμνησης των ναζί και των συνεργατών τους είναι άφθονα.

Μεταξύ άλλων, οργή και πολλά ερωτήματα προκάλεσε η αποκάλυψη ότι το γερμανικό κράτος εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να δίνει συντάξεις σε «τραυματίες πολέμου», μεταξύ των οποίων και πολλά πρώην μέλη των Ες-Ες, διαφόρων εθνικοτήτων σε πολλές χώρες του κόσμου.

Θωρακίζουν παραπέρα το αντιλαϊκό οπλοστάσιο για τους πλειστηριασμούς

Σε διαδικασία «διαβούλευσης» με τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς» παραμένει το νομοθετικό πλέγμα γύρω από την πλήρη διάλυση της όποιας προστασίας στην πρώτη κατοικία για τα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια της λαϊκής οικογένειας, παρά τη σχετική τροπολογία της κυβέρνησης που αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα στη Βουλή (βλέπε και θέμα σελ. 5).

 Μάλιστα, το ζήτημα αυτό θα βρεθεί στο επίκεντρο των συζητήσεων με τα υψηλόβαθμα κλιμάκια των «θεσμών», που επανέρχονται τη Δευτέρα στην Αθήνα με ατζέντα τις «εκκρεμότητες» της τρέχουσας «αξιολόγησης» αλλά και για τον προγραμματισμό του επόμενου κύκλου, με το νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνονται σ' αυτόν. Στη συνέχεια (12 - 14 Απρίλη) πραγματοποιείται η Εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον, στο περιθώριο της οποίας αναμένεται να τεθούν και τα ζητήματα της αντιλαϊκής πολιτικής στην Ελλάδα.

Σε αυτό το φόντο, οι επισημάνσεις υψηλόβαθμου αξιωματούχου της Ευρωζώνης, ενόψει της συνεδρίασης του Γιούρογκρουπ στις 5 Απρίλη στο Βουκουρέστι, φέρνουν στην επιφάνεια την πραγματικότητα των μνημονίων διαρκείας, όπως αυτά προκύπτουν από τη συμφωνία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Μια αποκαλυπτική επιστολή

Εργαζόμενος σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ (τα στοιχεία του ίδιου και της εταιρείας είναι στη διάθεση της εφημερίδας) μας κοινοποίησε επιστολή με την οποία απευθύνεται στους συναδέλφους του, μετά τη διαπίστωση ότι «κατά τη μισθοδοσία τους, πληρώθηκαν λιγότερα, αφού η εταιρεία μείωσε σημαντικά τα επιδόματα των υπαλλήλων, με πρόφαση την υποτιθέμενη αύξηση του βασικού μισθού, που υποτίθεται ότι έδωσε η κυβέρνηση, αυξάνοντας ταυτόχρονα φόρους και κρατήσεις». Απευθυνόμενος στους συναδέλφους του, πέρα από το γεγονός ότι αποκαλύπτει τις εργοδοτικές μεθοδεύσεις, για να παραμένουν καθηλωμένοι οι μισθοί, παρά την «αναπροσαρμογή» του κατώτερου που διαφημίζει η κυβέρνηση, ο εργαζόμενος θέτει εφτά ερωτήσεις στην εργοδοσία, «όσοι και οι λόγοι που έθεσε η εταιρεία στους υπαλλήλους για να χαμογελάνε», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Τα όσα αναφέρει, μάλιστα, στην επιστολή του, δείχνουν ότι το κρούσμα με την διευθύντρια που απειλούσε τους εργαζόμενους για να χαμογελάνε, είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου στην εργασιακή ζούγκλα του χώρου των σούπερ μάρκετ ...και όχι μόνο.

Απέρριψε την τροπολογία του ΚΚΕ για μέτρα ανακούφισης του λαού από τα χρέη στις τράπεζες

Ψηφίζεται σήμερα με τη διαδικασία της ονομαστικής ψηφοφορίας η κυβερνητική τροπολογία για τα «κόκκινα» δάνεια, που αφήνει χιλιάδες εκτεθειμένους σε εκβιασμούς και πλειστηριασμούς

Με τη διαδικασία της ονομαστικής ψηφοφορίας ψηφίζεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής η τροπολογία για τα «κόκκινα» δάνεια, με την οποία η κυβέρνηση «κατακρεουργεί» τα κριτήρια, επιδεινώνει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας, προκειμένου να απαλλάξει τις τράπεζες από το κόστος της διαχείρισης των δανείων αυτών, να εξασφαλίσει την κερδοφορία και τη ρευστότητά τους.

Οσο και αν προσπάθησε η κυβέρνηση κατά τη χτεσινή συζήτηση της τροπολογίας στην Ολομέλεια να αντιστρέψει την πραγματικότητα και να εμφανιστεί ως ο υπερασπιστής της πρώτης κατοικίας της λαϊκής οικογένειας, έδειξε καθαρά ότι αγωνιά για τη θωράκιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όταν απέρριψε την τροπολογία του ΚΚΕ που περιείχε συγκεκριμένα και άμεσα μέτρα για την ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών από την υπερχρέωση, προκειμένου να σταματήσει ο λαός να πληρώνει τα βάρη των τραπεζών και των επιχειρηματικών ομίλων.