Οι «Μεγάλες Ιδέες» και οι δύο Ελλάδες

Eurokinissi

Το «ποια Ελλάδα» ετοιμάζουν για τον λαό και τα παιδιά του, την «πατρίδα» της μεγαλύτερης εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, σκιαγράφησε άρθρο του υπουργού Αμυνας Ν. Δένδια πριν μερικές μέρες, όπως και αποκαλυπτικές παρεμβάσεις άλλων αστών πολιτικών. Ολα σε απόδειξη ότι οι «εθνικοί» στόχοι του κεφαλαίου για το 2030, πίσω από τους οποίους στοιχήθηκαν στη ΔΕΘ όλα τα αστικά κόμματα, περνάνε μέσα από τη μεγαλύτερη συμμετοχή στον πόλεμο και σε όλα τα ανοιχτά του μέτωπα.

Η αναβάθμιση της αστικής τάξης «δεν χαρίζεται, διεκδικείται»

«Σε έναν κόσμο που μετασχηματίζεται με πρωτοφανή ταχύτητα, η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα ενόψει μεγάλων προκλήσεων αλλά και ευκαιριών», έγραψε (στο «capital.gr») ο Δένδιας, βάζοντας μετ' επιτάσεως εκ μέρους της αστικής τάξης το ερώτημα: «Σε ποια κατάσταση επιθυμεί να βρίσκεται τις επόμενες δεκαετίες και ποια θέση φιλοδοξεί να καταλάβει στον διεθνή καταμερισμό ισχύος;».

Σε αυτό το μοτίβο, και σε συνέχεια παλαιότερης στόχευσής του να αναπτύξει ο λαός «κουλτούρα φέρετρων», επέμεινε ότι «η αδράνεια δεν μπορεί να είναι επιλογή». Και πώς αλλιώς, αφού για να κερδοφορούν κατασκευαστικές και άλλοι όμιλοι πάνω στα συντρίμμια, για να παίρνουν «πολεμικά ναύλα» οι εφοπλιστές, τα διυλιστήρια και λοιποί όμιλοι ασύλληπτα κέρδη, για να δει η πολεμική βιομηχανία τις - κατά τον Δένδια - «νέες δυνατότητες που ανοίγονται» και τα πάνω από 1,5 δισ. από τα τελευταία εξοπλιστικά, απαιτείται δράση. Και μάλιστα δράση εδώ και τώρα.

Αποκαλυπτικός ήταν και ο βουλευτής της ΝΔ Αγγ. Συρίγος, θέτοντας ως στόχο της ντόπιας αστικής τάξης να γίνει «ο κύριος παράγοντας γεωπολιτικής σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια έως τον Εύξεινο Πόντο», με «ενεργητικό ρόλο σε όσα συμβαίνουν», καθώς «δεν χαρίζεται ο ρόλος του "ζωτικού γεωπολιτικού παίκτη". Διεκδικείται», ακόμα κι όταν «η διεκδίκηση περιλαμβάνει και διακινδύνευση» όπως σημείωσε, με όλο τον κυνισμό του κεφαλαίου.