ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη

Με την αντιιμπεριαλιστική - αντιπολεμική συγκέντρωση και πορεία, που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22 Μάη 2016 και θα ξεκινήσει 11:00πμ μπροστά από το ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο, που έχει εγκατασταθεί στο πρώην 3ο Σώμα Στρατού και θα καταλήξει στο μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη, κορυφώνονται φέτος οι εκδηλώσεις της Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΔΥΕΘ).

Εκδηλώσεις, που όπως σημείωσαν σήμερα 16 Μάη σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η Γραμματεία της ΕΔΥΕΘ, αφιερωμένες στον αγώνα για την ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα από καταγωγή και θρήσκευμα, από φύλλο και χρώμα του δέρματος. Εκδηλώσεις ενάντια στον ρατσισμό, το σωβινισμό και το φυλετικό μίσος ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τους πολέμους, που γεννά, ενάντια στην καταστροφή, τη φτώχεια και την πείνα, ενάντια στην υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης.

«Αγώνας Δρόμου» χωρίς χορηγούς και σπόνσορες 

Για τρίτη κατά σειρά χρονιά η ΕΔΥΕΘ, στα πλαίσια των καθιερωμένων εκδηλώσεών της του μήνα Μάη, οργανώνει «Αγώνα Δρόμου» προς τιμή του δολοφονημένου, το 1963 στη Θεσσαλονίκη, Αντιπροέδρου της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη Γρηγόρη Λαμπράκη.

Πώς φτάσαμε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

 

Πώς φτάσαμε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Γράφει ο Αρης Καρρέρ // Στο Ατέχνως

«Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι ενεργούν τες εξ’ ονόματος του ανωτάτου γερμανικού στρατηγείου, δεχόμαστε την άνευ όρων συνθηκολόγηση όλων των ενόπλων μας δυνάμεων στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα, καθώς και όλων των άλλων δυνάμεων που βρίσκονται σήμερα κάτω από τις διαταγές του γερμανικού στρατηγείου, με το ανώτατο στρατηγείο του Κόκκινου Στρατού και ταυτόχρονα με το ανώτατο στρατηγείο των συμμαχικών εκστρατευτικών δυνάμεων».

Η παραπάνω πράξη της άνευ όρων συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας, υπογράφτηκε πριν 71 χρόνια μετά τα μεσάνυχτα της 8^ης προς 9^ης Μαΐου του 1945 στο προάστιο του Ανατολικού Βερολίνου Καρλσχόρστ, από τους αντιπροσώπους του χιτλερικού στρατηγείου στρατάρχη Κάϊτελ και τους ναυάρχους Φρίντεμπουργκ και Στούμπφ, μπροστά στους αντιπροσώπους της Σοβιετικής Ενωσης υφυπουργό Εξωτερικών Βισίνσκι και τον αντιπρόσωπο του Ανωτάτου Στρατηγείου στρατάρχη Ζούκωφ. Ετσι τέλειωσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Η ιστορία του όμως, δεν είναι μόνον μια ιστορία πολεμικών επιχειρήσεων, όπως ισχυρίζονται ακόμα και σήμερα οι αστοί ιστορικοί. Η ιστορία του Β Παγκοσμίου Πολέμου είναι πρώτα-πρώτα η ιστορία των λαών που ξεσηκώθηκαν με επικεφαλής τον σοβιετικό, στον αγώνα κατά του φασισμού κι εξασφάλισαν τη νίκη. Είναι η ιστορία των λαών που αγωνίστηκαν με εξαιρετική αποφασιστικότητα, σταθερότητα, ανδρεία και ηρωισμό κατά των ιμπεριαλιστικών διαθέσεων για την παγκόσμια κυριαρχία.

Οργανωτές και καθοδηγητές του αγώνα-των λαϊκών αγώνων- ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Οι αγώνες της εργατικής τάξης και των εργαζομένων γενικότερα σε συνεργασία με τα εθνικοαπελευθερωτικά και αντιαποικιακά κινήματα, σημείωσαν ραγδαία ανάπτυξη όσο διαρκούσε η καπιταλιστική κρίση. 

"Τρίτος πυλώνας": Η μεγαλοπρεπής απάτη του ασφαλιστικού

 

Σίγουρα έχετε όλοι ακούσει ότι για να μη καταρρεύσει το ασφαλιστικό σύστημα, πρέπει να στηριχτεί σε τρεις πυλώνες: στην βασική σύνταξη (την οποία θα εγγυάται το κράτος), στην ανταποδοτική σύνταξη (η οποία θα αποδίδει στον καθένα ένα ποσό ευθέως ανάλογο των εισφορών που πλήρωσε καθ' όλο το χρονικό διάστημα που δούλευε, υπό την προϋπόθεση ότι έχει λεφτά το ταμείο!)) και στην ιδιωτική ασφάλιση (όπου ο καθένας θα μπορεί να κάνει την δική του συμφωνία με όποια ιδιωτική ασφαλιστική ή επενδυτική εταιρεία επιθυμεί).

Το σχέδιο των τριών πυλώνων, αν και τον τελευταίο καιρό μάς το εξήγησε με λεπτομέρειες ο "κομμουνιστής" Γιώργος Κατρούγακαλος, έρχεται από παλιά. Από την εποχή Σημίτη, με τον αλήστου μνήμης Γιάννη Σπράο και τον Τάσο Γιαννίτση μέχρι την Φάνη Πετραλιά και μέχρι τον Ανδρέα Λοβέρδο. Φυσικά, όλοι αυτοί δεν δέχτηκαν κάποια επιφοίτηση του αγίου πνεύματος. Απλώς αναμασούσαν όσα τους μαθαίνουν εκεί στις Βρυξέλλες και όσα έχουν ήδη εφαρμοστεί σε άλλες χώρες ως... βέλτιστες πρακτικές. Ως εκ τούτου, δεν θα μας βλάψει να ρίξουμε μια ματιά στα πράγματα της Γερμανίας, να δούμε πώς δουλεύει εκεί το σύστημα, ιδιαίτερα δε ο τρίτος πυλώνας του.

Τα 20 μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά κεφάλαια της Γερμανίας (ποσά σε χιλιάδες ευρώ). Πολλά τα λεφτά!

Eurovision, ή αλλιώς Euromaidan

Από τον τάφο του σηκώθηκε ο Γκέμπελς για να πανηγυρίσει και αυτός για τη νίκη της Ουκρανίας στη Eurovision.

Η Eurovision αποτελεί το ύψιστο πολιτισμικό δρώμενο της Ευρώπης, κάθε χρόνο, κυρίως γιατί μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει ο πολιτισμός της Ευρώπης. Είναι η αφορμή για να έρθουν κοντά λαοί, των οποίων οι κυβερνήσεις και τα συμφέροντα, έχουν τόσα πολλά να χωρίσουν. Βλέπουμε ας πούμε, να τραγουδούν πλάι πλάι, ο Γερμανός με το Γάλλο, ο Άγγλος με τον Κύπριο, ο Τούρκος με τον Έλληνα και ο Αυστραλός με τον Ιρλανδό, παρόλο που οι δύο τελευταίοι, το μόνο που έχουν να χωρίσουν, είναι η απόσταση μεταξύ τους. Και αυτό το καταφέρνουν οι υπεύθυνοι του διαγωνισμού, αφήνοντας την πολιτική, έξω από το θεσμό. Απαγορεύουν δηλαδή τα τραγούδια με πολιτικό περιεχόμενο, ή απλά τη συμμετοχή σε λαούς που έχουν λιγότερα χρήματα από τους αντιπάλους τους.

Όμως το πανηγυράκι της EBU, που φέρνει τους λαούς κοντά και τη μουσική μακρύτερα, μάλλον δε γίνεται για την ψυχή της μάνας τους, αφού αν είσαι η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Μεγάλη Βρετανία ή η Ιταλία, μπορείς να πηγαίνεις κατευθείαν στον τελικό, αφού είσαι ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς της EBU. Ακόμα καλύτερα, αν είσαι η Ρουμανία και χρωστάς 16 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα στην EBU, δε συμμετέχεις καν στη Eurovision.

Αυτή τη χρονιά όμως, η διοργάνωση αποτέλεσε την επιτομή των ίσων αποστάσεων και της πολιτικής αχρωμίας, κάνοντας ακόμα και το Γκέμπελς να σηκωθεί από τον τάφο του, για να πανηγυρίσει για τη διοργάνωση και τη νίκη της λήθης πάνω στη μνήμη. Του φασισμού πάνω στην αντιπροσωπευτική αστική δημοκρατία. Της προπαγάνδας, πάνω στην αλήθεια.

Γιατί χρειάζεται πράγματι μαεστρική ικανότητα στην προπαγάνδα, για να καταφέρεις για παράδειγμα να ταυτίσεις τους Παλαιστινίους με το Ισλαμικό Κράτος. Είναι αλήθεια αξιοθαύμαστος ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να εξισώσεις μία τρομοκρατική μηχανή θανάτου, με έναν λαό που ζεί μέσα σε μια φυλακή και δολοφονείται κάθε μέρα.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Σχετικά με το Σχέδιο Νόμου για τους Φ.Ο.Δ.Σ.Α.

Για πολλοστή φορά πραγματοποιούνται αλλαγές σχετικά με τη σύσταση, την οργάνωση, τη δομή, τις αρμοδιότητες και τη νομική μορφή των φορέων που διαχειρίζονται τα στερεά απόβλητα, τώρα με ξεχωριστό νομοθέτημα. Από το 2007 μέχρι σήμερα μεσολάβησαν εφτά σοβαρές παρεμβάσεις με διατάξεις νόμων, με βάση την επιδίωξη των κυβερνήσεων του κεφαλαίου να προσαρμόζουν κάθε φορά τη δομή και λειτουργία των φορέων αυτών στις δικές τους ειδικότερες πολιτικές για τη διαχείριση των αποβλήτων. Πολιτικές που, σε κάθε περίπτωση, υπακούουν όλες στις κεντρικές ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, με πυρήνα την ανάδειξη των αποβλήτων ως πόρου ικανού να εξασφαλίσει, μέσω της διαχείρισής του, το επιθυμητό ποσοστό κέρδους για τα κεφάλαια που λιμνάζουν αναξιοποίητα αλλά και να αποτελέσει, στη συνέχεια, πρώτη ύλη για την επικερδέστερη δραστηριότητα άλλων κλάδων της καπιταλιστικής οικονομίας. Κοινά γνωρίσματα των πολιτικών αυτών είναι η όλο και μεγαλύτερη, σε βάθος και σε έκταση, ιδιωτικοποίηση του τομέα, η παραπέρα αφαίμαξη του λεηλατημένου λαϊκού εισοδήματος, η πιο στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων στους επιχειρηματικούς ομίλους του κλάδου και η περαιτέρω υποβάθμιση της περιβαλλοντικής παραμέτρου. Κατευθύνσεις, που έχουν πλήρως και με σαφήνεια ενσωματωθεί και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο νέο Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ), απέναντι στον οποίο η Λ.Σ. έχει ασκήσει συγκεκριμένη κριτική.

Με το υπόψη νομοσχέδιο ο ΣΥΡΙΖΑ τροποποιεί το νομικό πλαίσιο των πρώην περιφερειακών Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ), με τρόπο ώστε να υπηρετεί καλύτερα την πλήρη παράδοση της επεξεργασίας και διάθεσης των αποβλήτων στο κεφάλαιο, που είχε ήδη ξεκινήσει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και που επείγει πλέον η ολοκλήρωσή της ενόψει και του ΕΣΠΑ 2014 – 2020. Συγκεκριμένα:

1. Υπενθυμίζεται ότι σε μια προσπάθεια παραπλάνησης των λαϊκών στρωμάτων ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να καλύψει την από μέρους του αποδοχή των ΣΔΙΤ που προεκλογικά κατακεραύνωνε, χρησιμοποιεί ως φύλλο συκής κάποιες ανώδυνες «υποχωρήσεις» των μελλοντικών εργολάβων, ύστερα από «σκληρές διαπραγματεύσεις», σε σχέση με τους αρχικούς όρους δημοπράτησης - μέσω ΣΔΙΤ - των μεγάλων έργων διαχείρισης των αποβλήτων ^[1], όπως η μείωση της δυναμικότητας των ΜΕΑ (μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων) και η αύξηση της δυναμικότητας των μονάδων κομποστοποίησης των προδιαχωρισμένων βιοαποβλήτων (απόβλητα τροφής, κλαδέματα). Ο πιο πάνω «συμβιβασμός» κρίνεται από τα κυβερνητικά στελέχη ότι θα υπηρετηθεί πιο αποτελεσματικά με τη δυνατότητα, που δίνεται από το νομοσχέδιο, για την  κατάτμηση των περιφερειακών ΦΟΔΣΑ της ηπειρωτικής χώρας σε νομαρχιακούς, τους οποίους ονομάζει ΔΙΣΑ (Διαχειριστές Στερεών Αποβλήτων). Κρίνεται δηλαδή ότι η δημιουργία δύο μικρότερων μονάδων (μία σύμμεικτων και μία προδιαλεγμένων βιοαποβλήτων) αντί για μία μεγάλη (σύμμεικτων), που θα λειτουργούν έτσι κι αλλιώς από τον κατασκευαστή εργολάβο, θα προχωρήσει έτσι με μεγαλύτερη συναίνεση από τις «τοπικές κοινωνίες» ^[2], που βρίσκονται πιο κοντά στους νομαρχιακούς φορείς, ή αλλιώς με λιγότερους κλυδωνισμούς.

Τι συζητάμε ρε μαλάκες;

Βγαίνει η ALPHA BANK και λέει: «Τα στατιστικά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ για την πορεία των λιανικών πωλήσεων σε συνδυασμό με την ανάλυση των προσδοκιών των νοικοκυριών, που δημοσίευσε το ΙΟΒΕ κατά την προηγούμενη εβδομάδα, επιβεβαιώνουν τη διαφαινόμενη αδυναμία της ιδιωτικής καταναλώσεως να στηρίξει την οικονομική δραστηριότητα».

Βγαίνει στα καπάκια ο ΣΕΒ και απαιτεί «να μειωθεί ο μέσος μεικτός μισθός των δημοσίων υπαλλήλων κατά 3% ή 565 ευρώ ετησίως και να απολυθούν 180 χιλ. δημ. υπαλλήλοι». Εν ολίγοις ζητά αυτή τη στιγμή να αποσυρθούν από την αγορά 180.000 καταναλωτές με τις οικογένειές τους, ενώ οι υπόλοιποι να μειώσουν τη δυνατότητα κατανάλωσής τους κατά 565 ευρώ ετησίως.

Με την πρώτη ματιά φαίνεται ότι η προτεινόμενη λύση της τράπεζας για αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης έρχεται σε σύγκρουση με την πρόταση των βιομηχάνων για μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Όμως, παπάρια! Η μεν τράπεζα κρύβει κάτω από την (πραγματική) μείωση της κατανάλωσης στο λιανεμπόριο, τις ευθύνες των τραπεζών που παρά το σκασμό των δισ.  που τους προσφέρθηκαν, εκείνες αρνούνται να ανοίξουν τις στρόφιγγες του χρήματος στην αγορά. Οι δε βιομήχανοι φτάνουν στο σημείο να υποκριθούν πως θέλουν να θυσιάσουν το αγαπημένο τους διεφθαρμένο Δημόσιο για τον ίδιο λόγο με τις τράπεζες: Για να εξαφανιστεί το ρευστό από την αγορά.

Η μείωση κατανάλωσης στο λιανεμπόριο χτυπά αποκλειστικά τους μικρομεσαίους, τα μικρομάγαζα, τα συνοικιακά καταστήματα. Αυτή την πίτα της κατανάλωσης επιθυμούν τράπεζες και βιομήχανοι να τη στρέψουν στα πολυκαταστήματα των πολυεθνικών. Ο μόνος τους καημός είναι να γεμίσει η αγορά με λουκέτα ώστε ελλείψει εναλλακτικών να συγκεντρωθεί η κατανάλωση και ο πλούτος στους λίγους, τεράστιους και εκλεκτούς.

«Την ιστορία δεν την δημιουργούν οι "ημίθεοι", αλλά οι πρωτοπόρες δυνάμεις του Εθνους. Ο ίδιος ο λαός. -- Ακόμα και τα καρυοφύλλια των προγόνων μας του Εικοσιένα θα ξεθάψουμε».

 

Ο Αρης Βελουχιώτης μιλάει στη «Σύσκεψη της Καισαριανής»
για την ανάγκη του ένοπλου αγώνα

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 15 Μαϊου 2016

Από τα σημαντικότερα ίσως γεγονότα των πρώτων ημερών της γερμανικής κατοχής είναι η πραγματοποίηση σύσκεψης, την Πέμπτη 15 Μάη 1941, στις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας, που την συγκάλεσε ο Θανάσης Κλάρας (Αρης Βελουχιώτης). Η σύσκεψη έγινε στη δεξιά όχθη του Ηριδανού – που οι μικρασιάτες πρόσφυγες, πρώτοι κάτοικοι της Καισαριανής, τον ονόμαζαν Ντερέ (ρέμα), στο άλσος των Κουπονίων, ανάμεσα στη Καισαριανή και τα Ιλίσια. Σ’ αυτή τη σύσκεψη, γνωστή σαν «Σύσκεψη της Καισαριανής», ο Αρης μίλησε για πρώτη φορά σχετικά με τη δυνατότητα και την αναγκαιότητα ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών.

Περίπου στο σημείο όπου έγινε η Σύσκεψη, στο τέρμα της οδού Τσάφου που βρίσκει την οδό Αναξαγόρα, ο Δήμος της Καισαριανής έχει τοποθετήσει μια αναθηματική πλάκα πάνω στην μπαζωμένη κοίτη του Ηριδανού.

Ο Γιάννης Χατζηπαναγιώτου, ο μετέπειτα Καπετάν Θωμάς στον ΕΛΑΣ της Κεντρικής Στερεάς, δίπλα στον Αρη, που συμμετείχε σ’ αυτή την σύσκεψη, περιγράφει στο βιβλίο του «Η Πολιτική Διαθήκη του Αρη Βελουχιώτη» (1975 – εκδόσεις Δωρικός – σελ. 29 – 32):

«15 Μαίου 1941. Στο δασύλιο μεταξύ Ζωγράφου – Καισαριανής – Κουπονίων στην Αθήνα. Λίγοι φίλοι μαζεμένοι ανάμεσα σε πυκνά πεύκα, κι ένας κοντός, αδύνατος, ξερακιανός, μα γεμάτος δύναμη και νεύρο, να μας μιλεί. Ο Θανάσης Κλάρας, ο κατοπινός Αρης Βελουχιώτης. Παλιός αγωνιστής και φίλος. Δεν είναι παρά λίγες μέρες, που γύρισε από το μέτωπο, και να, μας επιμένει πως:

Ο Πόλεμος συνεχίζεται. Ναι, συνεχίζεται. Θέλω να πω – εξηγεί 

– πως πρέπει να συνεχιστεί. Με το όπλο στο χέρι.

Οταν πανηγυρίζει το κεφάλαιο, οι εργαζόμενοι μπαίνουν σε θέσεις μάχης

Οσο πιο δυνατά σφυροκοπάνε τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα τα «κανόνια» της αντιλαϊκής επίθεσης κυβέρνησης - ΕΕ και κεφαλαίου, τόσο πιο δυνατά βροντούν και τα «τετζερέδια» της προκλητικής κυβερνητικής προπαγάνδας. 

 

Προπαγανδιστική φασαρία με στόχο όχι μόνο να κάνουν το μαύρο άσπρο και να κρύψουν την ουσία των βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που προχωράει με καταιγιστικούς ρυθμούς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και να στοιχίσουν το λαό πίσω από τους στόχους του κεφαλαίου για τους οποίους πασχίζουν. Με τα μάτια στραμμένα στους νέους γύρους της αντιλαϊκής επίθεσης διαρκείας, που σε αντίθεση με τα χιλιοειπωμένα παραμύθια περί «κάβων», «ξέφωτων» και άλλα τέτοια, αποδεικνύεται ότι είναι χωρίς τέλος.

Κι εκείνοι αποφασισμένοι και αδίστακτοι να φτάσουν «μέχρι τέλους» την αποστολή για την οποία επιλέχτηκαν από το κεφάλαιο, αυτήν της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας με κάθε μέσο. Αξιοι συνεχιστές των προηγούμενων αντιλαϊκών κυβερνήσεων και ό,τι πιο αντιδραστικού έζησε αυτός ο τόπος. Γι' αυτό και τα συχαρίκια από τους καπιταλιστές εντός και εκτός, από τους «εταίρους» και δανειστές, γι' αυτό και οι «λευκοί καπνοί» από το Eurogroup, γι' αυτό και ο ανυπόκριτος θαυμασμός των αστικών ΜΜΕ για μια κυβέρνηση αποφασισμένη να κάνει τη βρώμικη δουλειά του κεφαλαίου, «ώριμη» πλέον να αξιοποιήσει κάθε όπλο στην αντιλαϊκή φαρέτρα και πιο «ικανή» να περνάει τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα με λιγότερες εργατικές και λαϊκές αντιδράσεις, ντύνοντάς τα με το φιλολαϊκό μανδύα «ισότητας» και «δικαιοσύνης».

Επίθεση χωρίς τέλος...

Προκλητικά ζητάνε από τους εργαζόμενους περίπου να πανηγυρίσουν μαζί τους! Αλλά για τι ακριβώς;

• Για τον αντιασφαλιστικό νόμο της κυβέρνησης, πραγματικό λαιμητόμο για τα δικαιώματα εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών και της νεολαίας; Για το νόμο που σαρώνει δικαιώματα που κατακτήθηκαν κυριολεκτικά με το αίμα της εργατικής τάξης, καταργώντας τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης, νομιμοποιώντας όλες τις προηγούμενες ανατροπές, μειώνοντας κι άλλο τις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις, διαλύοντας τις επικουρικές, τσακίζοντας τις αναπηρικές και τα κοινωνικά δικαιώματα, μειώνοντας δραστικά τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ, αφήνοντας στο έλεος ή στα νύχια των «κορακιών» της ιδιωτικής ασφάλισης εκατομμύρια κόσμου, αφού στο νέο «μοντέλο» η Υγεία και η Ασφάλιση γίνονται ατομική υπόθεση του καθενός;
• Για τη φορολεηλασία των 1,8 δισ. έμμεσων φόρων, του αφορολόγητου που μειώνεται λίγο πάνω από το βασικό μισθό, της αύξησης του ΦΠΑ, των επιπλέον 700 ευρώ κάθε χρόνο σε κάθε λαϊκό σπίτι, των 1,7 δισ. ευρώ άμεσων φόρων, επιπλέον των 20 δισ. που πληρώνουν από τους προηγούμενους γύρους της αντιλαϊκής επίθεσης και που μένουν άθικτοι;
• Για το νέο αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο, που μάλιστα ετοιμάζεται ξανά να περάσει Σαββατοκύριακο και σαν τον κλέφτη η κυβέρνηση και που περιλαμβάνει, πέρα από τους νέους φόρους, το άνοιγμα της αγοράς των «κόκκινων» δανείων, το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και βέβαια τον «αυτόματο κόφτη», το απαύγασμα δηλαδή των μνημονίων διαρκείας και του μόνιμου εκβιασμού του λαού, για να πιάνονται με τις σάρκες του οι κάθε φορά νέοι αντιλαϊκοί στόχοι του κεφαλαίου;
• Για το νέο χτύπημα στα Εργασιακά, το συνδικαλιστικό νόμο, τις ομαδικές απολύσεις και όσα άλλα παίρνουν άμεσα σειρά;

...πανηγύρια για το κεφάλαιο...

Πόσο πάει «η ελπίδα που επιστρέφει», μεγαλέμπορε;

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • Ημεροδρόμος

  Ο ΣΥΡΙΖΑ ενημερώνει για τα …δρομολόγια της ελπίδας! «Η ελπίδα επιστρέφει», σύμφωνα με το χθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Αυγή»! Επιστρέφει, λοιπόν, η ελπίδα. Άρα, αυτό σημαίνει πως είχε έρθει, κάπου πήγε και γύρισε. Για την ακρίβεια, δεν γύρισε ακόμα, αλλά τη βλέπουν να έρχεται, να επιστρέφει.

  Από τότε που «Η ελπίδα έρχεται» (σύμφωνα με το παλιότερο σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ) έχει περάσει καιρός. Κάπου χάθηκε, κάπου δεν βρέθηκε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι η ελπίδα ήταν απούσα το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ας μείνουμε, όμως, ήσυχοι, αφού «η ελπίδα επιστρέφει»…

  

Η ελπίδα (αυτή που επιστρέφει και κάποια στιγμή ερχόταν) έχει τα χαρακτηριστικά της, αυτά που αποκτήθηκαν με τον καιρό. Είναι μια ελπίδα μνημονιακής πραγματικότητας. Δεν είναι, πια, η άλλη ελπίδα (εκείνη ελπίδα που ερχόταν). Η ελπίδα (που ερχόταν) διαχώριζε τη θέση της από τα μνημόνια. Τώρα,  επιστρέφει έμπειρη. καταλαβαίνει, ξέρει τι θέλει…

 Η ελπίδα που επιστρέφει έχει κάποια κοινά με αυτή που ερχόταν. Είναι κάτοικος Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτοικος Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάση θυσία.

Το ΚΚΕ δεν μασάει... σύντροφε

 

Οι αναφορές Τσίπρα στον Κουτσούμπα και η ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος

Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα στον γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, κατά την ομιλία του για το ασφαλιστικό και φορολογικό στη Βουλή, ήταν μόλις η δεύτερη παρόμοια μνημόνευση σε κορυφαίο νομοσχέδιο.

Ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στον Δημήτρη Κουτσούμπα, προσφωνώντας τον μάλιστα «Δημήτρη», τόνισε ότι «στις σημερινές συνθήκες αριστερό και ριζοσπαστικό δεν είναι να φαντασιώνεσαι μια ιδεατή κοινωνία, που ξέρεις ότι δεν είναι εύκολο να έρθει, αλλά να ματώνεις για να έρθουν σιγά - σιγά αλλά σταθερά οι συνθήκες στις οποίες θα μπορέσουν να ευδοκιμήσουν αλλαγές υπέρ του κόσμου της εργασίας».

Προσπάθησε δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, να παρουσιάσει την εναλλακτική που προβάλλει το ΚΚΕ ως ουτοπία και την ψήφιση νομοσχεδίων που κόβουν συντάξεις και αυξάνουν ακόμα περισσότερο τα φορολογικά βάρη των μικρομεσαίων ως ένα μακρύ δρόμο που στο τέλος του οδηγεί σε αλλαγές υπέρ του κόσμου της εργασίας.

Οι παρεμβάσεις του πρωθυπουργού δεν γίνονται βέβαια στον... αέρα και είναι πάντα πολύ καλά μελετημένες. Κάτι που φάνηκε και από την αναφορά σε ποίημα του Μαγιακόφσκι και στη φράση «Το μέλλον δεν θα έρθει μόνο του έτσι νέτο-σκέτο».
Αναφορά που έμεινε... μισή, καθώς το υπόλοιπο κομμάτι του στίχου («αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς») σίγουρα δεν θα δημιουργούσε τους συνειρμούς που επεδίωκε ο πρωθυπουργός.

 

 

 

Μεθοδολογικά μιλώντας

Γράφει ο 2310net // Στο ατέχνως

Ρε παιδιά, πραγματικά, σας ορκίζομαι έχω χάσει τη μπάλα και δεν θυμάμαι σε ποιο μνημόνιο βρισκόμαστε τώρα.

Δεν μπορώ να παρακολουθήσω πια την αλληλουχία γεγονότων. Και ομολογώ τα έχω μπερδέψει. Είχαμε το 1^ο Μνημόνιο, το 2^ο, κάποια μεσοπρόθεσμα (δεν θυμάμαι πόσα), το PSI, την ανακεφαλαιοποίηση, πρόσφατα το 3^ο και πάμε για 4^ο; Το μόνο που θυμάμαι είναι το μνημόνιο διαρκείας που έτσι κι αλλιώς υφίσταται στην Ε.Ε.

Συνεπώς το θέμα είναι μεθοδολογικό. Είναι διαλεκτική της ποσότητας και της ποιότητας.

Στην πόση αντιλαϊκότητα μιλάμε για μνημόνιο και όχι απλά για μέτρα; Αρκεί ένα, μόνο ένα βαρύ και επώδυνο μέτρο για να μιλήσουμε για μνημόνιο ή πρέπει να υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός από μέτρα;

Ολοζώντανες μνήμες της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης

Εντυπωσιακή η εκδήλωση εγκαινίων του Μουσείου. Δεκάδες πολύτιμα εκθέματα διηγούνται τον αγώνα και τις θυσίες του λαού της Καισαριανής. Προκλητικός ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απόφυγε την απρέπεια και τις αθλιότητες 

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ • Ημεροδρόμος

Μέσα στο μαρτυρικό χώρο του Σκοπευτηρίου, δίπλα στο ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ, υπάρχει πλέον το Μουσείο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, στη Καισαριανή.

 

Εκατοντάδες κάτοικοι της Καισαριανής και από τις Ανατολικές Συνοικίες, παραβρέθηκαν, την Δευτέρα 9 Μάη, Μέρα Μνήμης της μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, στα εγκαίνια του Μουσείου.  ΕΑΜίτες, ΕΛΑΣίτες και ΕΠΟΝίτες αγωνιστές της Αντίστασης, μαχητές του ΔΣΕ, που βρίσκονται στη ζωή, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους, ο λαός της περιοχής, με ιδιαίτερη συγκίνηση είδαν ένα λαϊκό αίτημα 70 χρόνων, να υλοποιείται. Αξιοποιώντας το κτίριο, τα εκθέματα, τη ζώσα λαϊκή μνήμη, ο αγώνας για τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, ο αγώνας για την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας απέναντι σε κάθε προσπάθεια παραχάραξής της, συνεχίζεται από καλύτερες θέσεις.

Σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο της Καισαριανής παραβρέθηκε στα εγκαίνια, με επικεφαλής τον κομμουνιστή Δήμαρχο Ηλία Σταμέλο, αντιπροσωπεία του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Χαϊδαρίου με επικεφαλής τον Δήμαρχο  Μιχάλη Σελέκο. Οι Δήμοι Χαϊδαρίου και Καισαριανής συνδιοργάνωσαν φέτος τις τετραήμερες εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, με αφορμή την συμπλήρωση 72 χρόνων από την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας με τον 

Δήμαρχο Καισαριανής Ηλία Σταμέλο, στην πρώτη ξενάγηση στο Μουσείο. Στη μέση η αντιδήμαρχος Παιδείας – Πολιτισμού – Αθλητισμού και Νέας Γενιάς της Καισαριανής Κανέλλα Γεωργοπούλου παρουσιάζει τα εκθέματα. (Φωτό από τον Ριζοσπάστη)

Παραβρέθηκε επίσης πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον ΓΓ Δημήτρη Κουτσούμπα και αντιπροσωπεία του Κεντρικού Συμβούλιου της ΚΝΕ με επικεφαλής τον Γραμματέα του ΚΣ, Νίκο Αμπατιέλο.
Παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Χρήστος Τζιτζιλώνης, αντιπροσωπείες Παραρτημάτων της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, ο Αντιπρόεδρος της ΠΕΚΑΜ Λάζαρος Κυρίτσης.

Παραβρέθηκαν επίσης ο Αντιπεριφερειάρχης Αττικής και πρώην Δήμαρχος Καισαριανής, Σπύρος Τζόκας,, ο βουλευτής της Ενωσης Κεντρώων Γιώργος Καρράς, και ο Παναγιώτης Σκούτας, διευθυντής του γραφείου του υπουργού Επικρατείας.

Ο Λοβέρδος, η Ευγονική και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

 Η ναζιστική ευγονική ήταν η πρακτική εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών της ναζιστικής Γερμανίας, που τοποθέτησαν στο κέντρο της ναζιστικής ιδεολογίας τη βελτίωση της Άρυας φυλής ή της γερμανικής "Ubermenschen" κυρίαρχης φυλής. 

Στοχοποιήθηκαν άνθρωποι, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν "ζωές ανάξιες της ζωής" (Γερμανικά: Lebensunwertes Leben), που περιλαμβάνουν, εκτός των άλλων, ποινικούς εγκληματίες, "εκφυλισμένους", αντιφρονούντες, αδύναμους διανοητικά ή σωματικά, ομοφυλόφιλους, αέργους, παράφρονες, φορείς αφροδισίων νοσημάτων, πόρνες κτλ, για να αποβληθούν από την αλυσίδα της κληρονομικότητας.

Περισσότερα από 400.000 άτομα στειρώθηκαν παρά τη θέλησή τους, ενώ 275.000 θανατώθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος T4, γνωστού προγράμματος ευθανασίας των "ανάξιων ζωής". Το πρόγραμμα Τ4 τερματίστηκε το 1941 λόγω της γενικευμένης διαμαρτυρίας από παράγοντες της υψηλής κοινωνίας της Γερμανίας και παράγοντες της Εκκλησίας. Η θανάτωση όμως αυτών των κατηγοριών ανθρώπων δεν σταμάτησε εκεί. Οι "ανάξιοι ζωής" μεταφέρονταν πια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για να παράγουν μέχρι να εξαντληθούν και να καταλήξουν στους θαλάμους αερίων.

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι πόρνες και οι φορείς αφροδισίων νοσημάτων κατατάσσονταν μαζί με τους ομοφυλόφιλους στην κατώτατη βαθμίδα του στρατοπέδου. Κάτω από τους Εβραίους και τους κομμουνιστές. Στον πάτο του ανθρώπινου βούρκου.

Διαβάζουμε στο βιβλίο "Μιλένα από την Πράγα" της Μαργκαρέτε Μπούμπερ Νόυμαν για το στρατόπεδο Ράβενσμπρυκ:

"Οι γυναίκες που έφεραν αφροδίσια νοσήματα ζούσαν στο απόλυτο περιθώριο της ανθρώπινης ζωής. Η φρουρά τους συμπεριφέρονταν σαν σκουπίδια και πολλές συγκρατούμενές τους τις θεωρούσαν βρώμικες και διεφθαρμένες."

Αυταπάτες;

«Γίνεται μια προσπάθεια να δημιουργήσετε την εντύπωση ότι δεν λέμε την αλήθεια, προφανώς γιατί συγκρίνετε την προεκλογική περίοδο του 2015, όταν ζητήσαμε εντολή για σκληρή διαπραγμάτευση. Μπορείτε να μας κατηγορήσετε για αυταπάτες, όχι ότι δεν τηρήσαμε την εντολή και είπαμε ψέματα». Μεταξύ άλλων, με αυτό το ...επιχείρημα προσπάθησε ο Αλ. Τσίπρας να αντικρούσει κατηγορίες της αντιπολίτευσης, διαμορφώνοντας και άλλοθι για την κυβέρνησή του, μιλώντας την Κυριακή στη Βουλή, κατά τη διαδικασία ψήφισης του ασφαλιστικού και φορολογικού νομοσχεδίου.

Για μια ακόμα φορά είπε ψέματα. Αυταπάτες μπορεί να έτρεφαν όσοι ακολούθησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, όσοι τον στήριξαν και τον ψήφισαν. Αυταπάτες που τους καλλιέργησε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής διαχείρισης ενός συστήματος έως το μεδούλι αντιλαϊκού, για τη δυνατότητα φιλολαϊκής μετάλλαξης της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας, για τη δυνατότητα να ικανοποιηθούν ταυτόχρονα και τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του λαού. Ο ίδιος όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία του, ήξεραν πολύ καλά ότι η πολιτική στήριξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, ο στόχος της ανάκαμψης προϋποθέτει αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας. Αυτό που επιχείρησαν και επιχειρούν είναι να περάσουν αυτήν την πολιτική με όσο το δυνατό μικρότερες εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις. Γι' αυτό, άλλωστε, στηρίχθηκαν και στηρίζονται από το κεφάλαιο και τους διεθνείς συμμάχους του.

Η παραπέρα απελευθέρωση των απολύσεων πατάει σε στέρεο έδαφος

Η κυβέρνηση έρχεται να ολοκληρώσει τα βήματα που έκαναν οι προηγούμενοι, για λογαριασμό του κεφαλαίου

Απολυμένοι των «Τσιμέντων Χαλκίδας» διαδηλώνουν ενάντια στις μεθοδεύσεις κυβέρνησης και πολυεθνικής

Στα τέλη Μάη αναμένεται να συνεδριάσει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αποκαλούμενη Επιτροπή «Ανεξάρτητων» Εμπειρογνωμόνων, με στόχο να προτείνει - ουσιαστικά να «νομιμοποιήσει» - νέες αντιδραστικές αλλαγές στην εργατική νομοθεσία. Στην Επιτροπή συμμετέχουν έξι ξένοι καθηγητές πανεπιστημίων, ο διευθυντής του τμήματος ερευνών της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας και ο Ελληνας καθηγητής Εργατικού Δικαίου Ιωάννης Κουκιάδης, πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Η Επιτροπή προέκυψε από το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν όλοι μαζί, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ. Θυμίζουμε ότι μία από τις δεσμεύσεις του μνημονίου είναι η κυβέρνηση να δρομολογήσει «διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων».

Σύμφωνα με το ίδιο κείμενο, «οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και να ενισχύσουν τον εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων». Οπου οι εργαζόμενοι ακούν για «βέλτιστες πρακτικές», πρέπει να κουμπώνονται, γιατί αυτό σημαίνει ό,τι καλύτερο για τα μονοπώλια και άρα ό,τι χειρότερο για την εργατική τάξη.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη δήλωση της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης τον Ιούλη του 2015, στην οποία περιέχονταν μέρος των κατευθύνσεων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στο τρίτο μνημόνιο και έγιναν νόμος του κράτους (4344/2015).

Η δήλωση έλεγε καθαρά ότι η κυβέρνηση πρέπει να «πραγματοποιήσει αυστηρή αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, της συνδικαλιστικής δράσης και, σε εναρμόνιση με τη σχετική οδηγία της ΕΕ και τη βέλτιστη πρακτική, των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και την προσέγγιση που συμφωνήθηκε με τους Θεσμούς.

Στο πλαίσιο αυτής της αναθεώρησης, οι πολιτικές της αγοράς εργασίας θα πρέπει να εναρμονισθούν με διεθνείς και ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές και θα πρέπει να αποφευχθεί επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντος που δεν είναι συμβατές με τους στόχους της προώθησης μιας ανάπτυξης βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς». Δηλαδή, από την πλευρά της κυβέρνησης και των θεσμών, κλείνει κάθε δρόμος για την ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι στο άμεσο παρελθόν και προαναγγέλλονται νέες ανατροπές σε σχέση και με το σημερινό άθλιο καθεστώς.