“Αγώνας είναι αυτός συναγωνιστή, αγώνας. Αν τον κερδίσουμε τα κερδίσαμε όλα, κι όταν τον χάσουμε τα χάνουμε όλα”.

Από το εξαιρετικό blog ιστορίας και μνήμης "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Το μεγαλείο της Ευρυτάνισσας γυναίκας! (με αφορμή μια ιστορική φωτογραφία)

Η περίφημη φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή

“Αγώνας είναι αυτός συναγωνιστή, αγώνας. Αν τον κερδίσουμε τα κερδίσαμε όλα, κι όταν τον χάσουμε τα χάνουμε όλα”.

Μια συγκλονιστική μαρτυρία του αείμνηστου φωτογράφου της Αντίστασης Σπ. Μελετζή ("Αντάρτες στα βουνά") - από τη συνάντησή του με μία άγνωστη Ευρυτάνισσα γυναίκα στα χρόνια του Αγώνα…

Ιδού:

=============

Συγκρίνετε!

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

  
  Είναι μια φωτογραφία από το παρελθόν. Για την ακρίβεια είναι ένα πρωτοσέλιδο από το μακρινό (αλλά και τόσο κοντινό) 1981. Δεν ήταν το μόνο.  
  
    Αλλά ήταν και παραμένει ενδεικτικό. Ενδεικτικό ενός κλίματος και μιας
προπαγάνδας που κράτησε σχεδόν 40 χρόνια. Και συνεχίζεται!

    Ήταν τότε – την 1^η Γενάρη 1981 – που η Ελλάδα γινόταν και επισήμως μέλος της Αγίας Οικογένειας των Βρυξελλών.

    Ήταν η εποχή που η ένταξη στην ΕΟΚ (και σημερινή ΕΕ) συνοδευόταν με τις θεωρίες για τα «χρυσά κουτάλια» με τα οποία θα «έτρωγε» ο ελληνικός λαός.

    Θεωρίες που στη συνέχεια έγιναν φληναφήματα για «απάνεμα λιμάνια» και μπουρδολογίες για «κοινά ευρωπαϊκά σπίτια».   

    Διανύουμε την τέταρτη δεκαετία από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Είναι η ώρα του απολογισμού:

    Συγκρίνετε την πραγματικότητα της παραγωγικά αποσαθρωμένης Ελλάδας με τις κίβδηλες υποσχέσεις των «ταγών του Έθνους» που την έριξαν στην αρένα αυτής της αδυσώπητης «Ιεράς Συμμαχίας».

    Συγκρίνετε την Ελλάδα που έχει τεθεί στην Προκρούστια κλίνη των «προστατών», των «κηδεμόνων» και των «σωτήρων» με τα παραμύθια περί απαλλαγής (!) από προστάτες και κηδεμόνες!   

    Συγκρίνετε την Ελλάδα που ο λαός της έχει περιπέσει ακόμα πιο βαθειά στην εξάρτηση της φτώχειας, της ανέχειας, της ανασφάλειας, των εκβιασμών, των απειλών και της τρομοκρατίας με τα «φύκια» των εγχώριων και ξένων κονκισταδόρες που έταζαν «ισοτιμία» (!) με τα ισχυρότερα ευρωπαϊκά κράτη…

    Συγκρίνετε το ψέμα των λόγων με την αλήθεια των πράξεων και των γεγονότων.
    Βάλτε δίπλα στα χιλιάδες κηρύγματα υπέρ «εταίρων» και «φίλων» τις εικόνες με τις φιγούρες των Γιούνκερ, Μέρκελ, Σόιμπλε, Ντάιζελμπλουμ…

    Και 1.000 άρθρα να γράψει η στήλη ποτέ δεν θα καταφέρει – το ομολογούμε - να αποδώσει πιο παραστατικά την άβυσσο που χωρίζει το απατηλό ψέμα των ευχολογίων περί «απαλλαγής από προστάτες και κηδεμόνες» από την τραγική αλήθεια που εκπροσωπούν οι Ντράγκι, οι τοκογλύφοι και οι «θεσμοί»…

    Είναι ώρα απολογισμού και αναστοχασμού:

    Από τη μια, ο δρόμος της Κόλασης στον οποίο πορεύεται και βυθίζεται ο λαός και ο τόπος. Από την άλλη, η αναγκαιότητα του άλλου δρόμου. Του δρόμου της εξόδου από την ΕΕ. Της μη αναγνώρισης του χρέους. Και της απαλλαγής από την εξουσία εκείνων που το δημιουργούν φορτώνοντάς το στις πλάτες του λαού. 

    Έξοδος από την ΕΕ! Είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση και αδήριτη αναγκαιότητα.

    Μια αναγκαιότητα που τίποτα δεν μπορεί να την περιγράψει εναργέστερα και πειστικότερα από μια απλή πράξη: Τη σύγκριση ανάμεσα στο τι έλεγαν το ’81 (και λένε μέχρι σήμερα) και τα όσα διέπραξαν (και συνεχίζουν να διαπράττουν).  

    Συγκρίνετε…  

Roland Paulsen: Σχετικά με τις ʺπαλιοδουλειέςʺ, στη Σουηδια!

O συγγραφεας και δοκτωρ της κοινωνιολογιας, Ronald Paulsen 

Ο Roland Paulsen γραφει στην εφημεριδα Dagens Nyheter (DN) σχετικά με τις ʺπαλιοδουλειέςʺ που υπαρχουν στη Σουηδια και δεν βοηθούν κανενα να βγει από τη δυσκολη κατασταση.

''Στην εφημεριδα Expressen (27/5) έγραψε πρόσφατα η ψυχολόγος, Svala Firus, της Υπηρεσιας Απασχόλησης, (οργανισμος αναλογος του O.A.E.Δ), σχετικά για το οτι οι άνεργοι νέοι δεν εμφανίζονται στις συναντησεις προσλήψεων που οι εργοδότες προσφέρουν δωρεαν. 

«Η ικανότητα του να συμβιβαζεται κανεις με πληκτικα καθήκοντα είναι ελάχιστη", παραπονιέται η ψυχολογος. Οι νέοι πρέπει να μάθουν να "κοπτονται" για κατι και να "αντεχουν τη φυσικη αβεβαιότητα κατά την υποβολή αίτησης για την πρώτη τους δουλειά." Ποιες, ομως, θέσεις εργασίας απορρίπτει η νεολαια που αναφερει, δεν μας λεει η ψυχολογος.

Σε μια άλλη εφημερίδα (σ αυτην) διαβασαμε το ρεπορταζ των Niklas Orrenius και της Josefine Skölds με τιτλο "Οι αόρατοι" , για τους  οικονομικούς μετανάστες οι οποίοι δεν έχουν το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους στον πατο της Σουηδικής κοινωνίας. Εκει μιλαμε για αλλους ορους εργασιας. Μπορει και για ...δεκατρείς ώρες την ημέρα. Για 200 SEK (κορωνες) μονο!

Γιατι αυτη η διαφορά; Είναι το ηθικό υψηλότερο μεταξύ των μεταναστών από ό, τι μεταξύ των «εθνοτικών Σουηδων" που περιγράφει η ψυχολογος Svala Firus;

Oπως ο ερευνητής της μετανάστευσης P. Hansen και άλλοι έχουν δείξει, η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ χαρακτηριζεται απο μια δυαδικότητα: ​​Από τη μία πλευρά ο ενας όλο και πιο στρατιωτικοποιημένος έλεγχος των συνόρων, όπου οι μη Ευρωπαιοι πρόσφυγες κλεινονται απ έξω, ή κυνηγιουνται μεσα απο παρεμφερεις με το προγραμμα REVA δραστηριοτητες διωξης ʺπαρανομωνʺ μεταναστων, ενω από την άλλη πλευρά, καλλιεργειται η ιδέα ότι η μετανάστευση εργατικού δυναμικού από χώρες εκτός του ΟΟΣΑ θα πρέπει να ενθαρρύνεται. 

Παρά τη φαινομενική αντίφαση φαίνεται η κατασταλτική τάση να έχει μια περίεργη επίδραση στην μετανάστευση εργατικού δυναμικού που εξακολουθεί να συνεχιζεται. Οι οικονομικοί πρόσφυγες που καταφέρνουν να περασουν τα σύνορα πηγαινοντας σε πλουσιότερες χώρες, με περιορισμένη ή ανύπαρκτη αδεια διαμονής, ξέρουν ότι ζουν μια αβέβαιη ύπαρξη. Απεχουν μονο  απο «μια επίσημη κλήση απο τις αρχες», από το να σταλουν πίσω στις χώρες απο τις οποιες εφυγαν. 

Για αυτο, έχουμε μια κοινωνική ομάδα που είναι έτοιμη να εγκαταλείψει πολλά για να μην ερθει σε αντιθεση με τους εργοδότες τους.

Αυτό που βλέπουμε είναι ενα πείραμα μεγάλης κλίμακας μεσα στον απολυτο καπιταλισμό. Αν φανταστούμε ότι αυτό το πείραμα θα γινοταν μεσα απο μια έρευνα, τοτε το κυρίαρχο ερώτημα θα μπορούσε να μοιάζει καπως ετσι: ''Τι συμβαίνει αν δωσεις όλη την εξουσία στα χέρια του εργοδότη, και στερησεις από τους εργαζόμενους ακομη και τη παραμικρή δυνατότητα αντίστασης;''

Εκείνοι που διαβασαν το ρεπορταζ του Niklas Orrenius και της Josefin Sköld γνωρίζουν την απάντηση. Ο απολυτος καπιταλισμός οδηγεί στην απολυτη εκμετάλλευση. Αυτό που βλέπουμε είναι ανθρωπους που εργάζονται για μισθούς πολύ κάτω από τις οχι και ιδιαιτερα δεσμευτικες συλλογικές συμβάσεις εργασίας (29 SEK (κορώνες) την ώρα  μικτα, για παράδειγμα). Αυτό που βλέπουμε εδω είναι μια εκμεταλλευση που δεν σταματά στο οικονομικό θεμα μονο. Εδω υπάρχει επίσης ενα στοιχείο ταπείνωσης που ακριβώς φαίνεται να αυξανεται οσο πιο κατω στην κοινωνική ιεραρχία κατεβαινει κανεις. 

Ένας προσωπικός βοηθός [σημ.*] διηγειται πώς επρεπε να γυαλίσει ...ήδη καθαρα ποτηρια, ή να μετρησει κατι πουλιά στον κήπο, ανάλογα με τη διάθεση του αφεντικου του. Μια καθαρίστρια διηγηθηκε οτι της ειπαν να σφουγγαρισει το πάτωμα φορώντας μόνο μια ποδιά! Στην Ένωση εργαζομένων σε οικοδομες,  η Gesa Markusson μας λέει οτι το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβάνεται: Γυναίκες εξαναγκάζονται σε σεξουαλική επαφή για να πάρουν ενα μισθό!

Τα εχουμε δει ολα αυτα τώρα. Και έχουμε δει ότι δεν  αφορουν μόνο την αδήλωτη εργασία. Την επόμενη φορά που κάποιος θα μιλησει για τη σημασία της "μείωσης των κοινωνικών κατώτατων όριων", θα πρέπει να θυμόμαστε τις ιστορίες των μεταναστών εργατων». Εκείνοι που παίρνουν δουλειες με διαφημιστικα και ανεβοκατεβαινουν σκαλες για 50 κορωνες την ωρα, μικτα, το κάνουν μόνο και μόνο επειδή πρεπει. 

Ότι οι νέοι που έχουν την δυνατοτητα να επιλέξουν προτιμουν να μείνουν στο σπίτι με τους γονείς τους, και ενδεχομένως, να τρεφονται με …noodles (σουπες), δεν εχουν καμμια σχεση με την έκφραση της "κακομαθημενης κοινωνιας", που η  βουλευτης του φιλελεύθερου Κόμματος, Birgitta Ohlsson, έγραφε στο twitter για το αρθρο της ψυχολογου.  

Αντιθετα, είναι ένα υγιές σημάδι. Κάθε φορά που ένας νέος επιλέγει να μη δουλεψει σε μια τετοιου ειδους διαφημιστικη δουλειά, είναι πρόοδος για όλη την ανθρωπότητα.

Για την αποτυχία ευθυνονται οι ενήλικες. Οι χάλια δουλειες δεν βοηθουν κανενα να βγει από την κόλαση. Αν μια κοινωνία κρινεται από το πως αντιμετωπίζει τα πλέον ευάλωτα μελη της, τοτε ζούμε στη μέση του εκφυλισμού''.

Roland Paulsen

---

[Σημειωση*] Προσωπικός βοηθός ειναι μια θεση εργασιας, εξυπηρετωντας  ένα άτομο με αναπηρία, στο σπιτι του.

 

Αναρτήθηκε από Elva S.

12.000 Ευρώ Ζητά η Εφορία από τους Μετανάστες της Μανωλάδας

Μελπομένη Μαραγκίδου

 

Φωτογραφία Αλεξία Τσαγκάρη

 Το αίσθημα ντροπής γύρω από την τραγική υπόθεση της Νέας Μανωλάδας και την τραγικότερη δικαστική της εξέλιξη φαίνεται ότι δεν έχει τέλος. Οι μετανάστες εργάτες στη Ν. Μανωλάδα που πυροβολήθηκαν επειδή ζήτησαν τα δεδουλευμένα τους κι έπειτα είδαν το χειρότερο πρόσωπο της ελληνικής δικαιοσύνης, όχι απλά δεν έλαβαν προστασία ως μάρτυρες ή αποζημίωση ως θύματα ρατσιστικής κι εργοδοτικής επίθεσης, ή έστω τα δεδουλευμένα τους, αλλά καλούνται τώρα να πληρώσουν και τα δικαστικά έξοδα της δίκης τους.

Υπενθυμίζεται ότι, στις 17 Απριλίου του 2013, οι μετανάστες που εργάζονταν στην παραγωγή φράουλας της εταιρείας του Νίκου Βαγγελάτου στη Ν. Μανωλάδα, ζήτησαν τα δεδουλευμένα πάνω από 6 μηνών που δεν είχαν λάβει, και δέχτηκαν σαν απάντηση πυροβολισμούς από τους επιστάτες τους, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 28 άτομα.
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου τελικά αθώος κρίθηκε ομόφωνα το αφεντικό τους κι έμπορος φράουλας Νίκος Βαγγελάτος και ο ένας από τους επιστάτες του, Κώστας Χαλούλος. Ένοχοι κρίθηκαν οι δυο επιστάτες, ο Γεώργιος Χαλούλος για επικίνδυνες σωματικές βλάβες κι ο Θεόδωρος Αποστολόπουλος για απλή συνέργεια σε επικίνδυνες σωματικές βλάβες δια παραλείψεως, με ανασταλτικό χαρακτήρα και για τους δύο, γεγονός που σημαίνει ότι αφέθηκαν ελεύθεροι. 

Κατά τη διάρκεια της δίκης, η Πολιτική Αγωγή που υπερασπιζόταν τους μετανάστες είχε υποβάλει αίτημα εξαίρεσης της Προέδρου του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Πάτρας που εκδίκαζε την υπόθεση. Σύμφωνα με το σκεπτικό της Πολιτικής Αγωγής, η Πρόεδρος κρατούσε μεροληπτική στάση υπέρ των κατηγορουμένων κι έτσι ζητούσαν την αλλαγή της. Τελικά, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο απέρριψε το αίτημα της Πολιτικής Αγωγής ως αβάσιμο, επιβάλλοντας σε βάρος των μεταναστών δικαστικά έξοδα. 

Κι αυτό “πρώτη φορά αριστερό”;…

                                                                  Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Πρώτο: Ενώ η κυβέρνηση διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες έναν «έντιμο συμβιβασμό» που για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα προεξοφλείται ήδη – από τους ίδιους τους υπουργούς της - ως «επώδυνη συμφωνία», ενώ οι πληροφορίες μιλούν για νέα φορολογικά βάρη στα λαϊκά στρώματα και για επιβολή ακόμα δυσμενέστερων ρυθμίσεων σε ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, στην Αθήνα υπογράφονται τέτοιες αποφάσεις:

    Όπως εντόπισε ο κ.Σωτήρης Κούκιος, στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β 977) της 28/5/2015 έχουμε ένα τυπικό δείγμα «συνέχειας του κράτους» όσον αφορά την φορολόγηση των πλοιοκτητριών εταιρειών.

Οι δικοί μας ήρωες δεν είναι «υπεράν­θρωποι»

Δεν πρόλαβε να διαγράψει έναν ολοκληρωμένο κύκλο ζωής. Άφησε όμως πίσω της αποτυπώματα. Η βραχύχρονη παρουσία της δεν έμελλε να σβηστεί από τη μνήμη των ανθρώπων. Κι ο θάνατος, όταν τη βρήκε, δεν εξαφάνισε τα ίχνη από το μικρό πέρασμά της στον κόσμο των ζωντανών. Ήταν ίχνη που έγιναν παρακαταθήκη για το μέλλον, σημαδεύοντας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μια εποχή. Τη δική της…

Σωτηρία Βασιλακοπούλου.  Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1959

(Από την ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας)

Για τη Σίση, φοιτήτρια Παντείου, 21 ετών, ο χρόνος σταμάτησε ένα καλοκαιριάτικο μεσημέρι, πριν από 34 χρόνια. Μπροστά σε μια πύλη εργοστασίου. Άγνωστο αν πρόλαβε να πετάξει την τελευταία προκήρυξη μέσα στο λεωφορείο που έπεσε πάνω της ή αν την κρατούσε ακόμα στα χέρια της και η σύγκρουση απλώς την εκσφενδόνισε οπουδήποτε, σαν ένα χαρτί χωρίς ταυτότητα που δεν ενδιέφερε ποτέ και κανέναν. Κι όμως! Αυτή η προκήρυξη σήμανε το τέλος της ζωής για τη νεαρή Σίση ενώ, ταυτόχρονα, σφράγισε ανεξίτηλα την ιστορία της. Ποτέ κανείς δεν θ’ αναφερόταν ξανά στην ΕΤΜΑ σα να ήταν ένα συνηθισμένο εργοστάσιο. Κι η Σίση θα περνούσε στην αθανασία μ’ ένα νέο όνομα-σύμβολο, πραγματικό ορόσημο των σύγχρονων αγώνων του λαϊκού και νεολαιϊστικου κινήματος: Σωτηρία Βασιλακοπούλου!

            «Ένιωσα τη φλογερή επιθυμία να ριχτώ κι εγώ στον ωραίο αγώνα για μια Αθήνα πραγματικά νοικοκυρεμένη και δημοκρατική, φάρο πολιτισμού και προπύργιο αγωνιστικότητας, για ένα καλύτερο αύριο του λαού, της πατρίδας μας…» (από το ημερολόγιο της Σίσης)

Ξεβρακώματα

 

                                    Κ. Καραμανλής με τον Σ. Ντεμιρέλ στην Βέρνη το 1976

Γράφει ο Cogito ergo sum  απο Ατέχνως

Πήραν κι οι αλβανοί χαμπάρι ότι η προϋπηρεσία και οι επιδόσεις  των ελληνικών κυβερνήσεων σε ζητήματα προάσπισης των εθνικών μας συμφερόντων ευνοούν τις διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας και βγήκαν κι αυτοί να αμφισβητήσουν την ΑΟΖ των νησιών μας βόρεια της Κέρκυρας.  Δεν είναι μόνο το προηγούμενο με το Καστελλόρριζο που μας κάνει να ανησυχούμε. Αρκεί μια μικρή ιστορική αναδρομή στις εθνικές μας υποχωρήσεις για να χάσουμε οποιαδήποτε αισιοδοξία για το μέλλον.

Θα μπορούσα να ξεκινήσω την αναδρομή στην Ιστορία από πολύ παλιά. Με μπόλικη καλή θέληση, θα μπορούσα να ανακατέψω ακόμη και τις ύποπτες συναλλαγές αθηναίων και σπαρτιατών με τους πέρσες! Αν ήθελα να περιοριστώ στο σύγχρονο ελληνικό κράτος, θα μπορούσα να μιλήσω για την τραγική πολιτική των ημερών μέχρι τον Όθωνα, για την μυωπική πολιτική η οποία οδήγησε στο φιάσκο τού «ατυχούς πολέμου» τού 1897, για την επί σειρά ετών επονείδιστη στάση τού επίσημου ελληνικού κράτους απέναντι στο «κρητικό ζήτημα», για την πολιτική τού Βενιζέλου η οποία καταδίκασε την βόρεια Ήπειρο χάριν της «μεγάλης ιδέας» ή και -γιατί όχι;- για τις κωμικοτραγικές επιλογές που οδήγησαν στην μικρασιατική καταστροφή τού 1922.

Κυανόκρανοι να προστατεύουν τα μνημεία;

 

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

 

Οι συνθήκες είναι ιδανικές. Δημιουργείς ένα δολοφονικό στρατό, τον οποίο καταδικάζεις – στα λόγια – επειδή είναι δολοφονικός, ωστόσο σου κάνει τη δουλειά σου. Προελαύνει σαρώνοντας ό,τι συναντάει στο πέρασμά του, έμψυχο και άψυχο. Πάνω στα ανθρώπινα και άλλα ερείπια που έχει δημιουργήσει έρχεσαι να «σώσεις» από εκείνους τους οποίους εσύ κατασκεύασες. Και πώς θα «σώσεις» από τους «κακούς» οι οποίοι είναι πάνοπλοι (με τα όπλα που εσύ τους έδωσες;). Χρησιμοποιώντας όπλα, στρατούς, αεροπλάνα, βόμβες. Στο μεταξύ, αυτοί οι «κακοί» έχουν φροντίσει να εκκαθαρίσουν το τοπίο ώστε οι «προστάτες», οι «διασώστες» να το βρουν εντελώς «καθαρό», ούτε άνθρωπος, ούτε τα δημιουργήματα του ανθρώπου, ούτε πέτρα όρθια στεκούμενη, ούτε πουλί πετούμενο.

Οι Υπουργοί Άμυνας Π.Καμμένος και Κ.Ήσυχος παραχωρούν τα πάντα στην ιδιωτική κερδοσκοπία!

Παραχωρούν στους ιδιώτες και 22 στρατιωτικά αεροδρόμια!

Ούτε στα πιο τρελά όνειρα των Σαμαρά-Βενιζέλου και στους εφιάλτες του λαού μας δε θα μπορούσε να συμβεί η παραχώρηση προς οικονομική εκμετάλλευση στο ιδιωτικό κεφάλαιο της τεράστιας κοινωνικής περιουσίας που μας έχει αρπάξει ο Στρατός, τόσο γρήγορα και με την προπαγάνδα της αντίληψης περί «εθνική σωτηρία»!

Μιας περιουσίας που οι πολίτες των τοπικών κοινωνιών διεκδίκησαν με αγώνες να τους επιστραφεί. Κοινωνικές διεκδικήσεις που υποστήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση στις μνημονιακές κυβερνήσεις, αλλά που σήμερα, διαπραγματευόμενη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το νέο Μνημόνιο,  αντί να παραδώσει στην κοινωνία το παραδίδει στους επιχειρηματίες.

 

Όταν αναφερόμαστε σε περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων δεν πρέπει να πηγαίνει το μυαλό μας μόνο σε ακίνητα. Οι εκτάσεις στις οποίες έχουν ιδιοκτησία οι ΕΔ είναι πολλές και με σημαντική αξία. Για να έχουμε μια ιδέα για τι ακριβώς συζητάμε δείτε ΕΔΩ που και ποιες είναι αυτές οι “στρατιωτικές” εκτάσεις που θα αξιοποιηθούν.

Η συμμαχία των προθύμων, ο ΕΝΦΙΑ και ο ΦΠΑ

Παναγιώτης Μαυροειδής


Ο μαύρος καπνός δε βγήκε ακόμη από το κτίριο των συνεδριάσεων του Brusselsgroup.
Ορισμένοι όμως βιάζονται απίστευτα. Και καρφώνονται όσο δεν πάει…
Είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης στο MEGA του:
«Το ΠΟΤΑΜΙ θα ψηφίσει στην Βουλή την όποια συμφωνία έρθει».

«Οποιαδήποτε και αν είναι;», τον ξαναρώτησαν
«Ναι. την όποια συμφωνία και αν έρθει», απάντησε σαν έτοιμος από καιρό.

Τέτοια σιγουριά και τέτοια προθυμία;

Δεν είναι όμως ο μοναδικός που βιάζεται.

Ο Νίκος Παππάς, Υπουργός Επικρατείας παρά τω πρωθυπουργώ σε συνέντευξη στο pressproject, σε ερώτηση για το αν μπαίνει θέμα κομματικής πειθαρχίας στο ΣΥΡΙΖΑ για την ψήφιση της συμφωνίας στη Βουλή, απάντησε κατηγορηματικά:

«Προφανέστατα!»

Ιδού η λύση!

Απο Cogito ergo sum

Κυρίες και κύριοι, παρακαλώ την προσοχή σας! Σήμερα προτίθεμαι να σας κουράσω με μερικές οικονομικές έννοιες αλλά σας διαβεβαιώ ότι η κόπωσή σας θα αξίζει... τον κόπο! Κι αυτό επειδή σήμερα θα έχετε την τιμή να διαβάσετε πρώτοι τον τρόπο με τον οποίο μπορεί η κυβέρνηση να λύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας σε μηδέν χρόνο!!! Ναι, δεν κάνω πλάκα.Διαβάστε με προσοχή και θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αναλυτικός γίνεται:
Κατ' αρχάς, μαζεύει ο υπουργός οικονομικών τούς τραπεζίτες τής χώρας (μαζί με τον αρχιτραπεζίτη) και κάθονται όλοι μαζί στο ίδιο τραπέζι για να σχεδιάσουν ένα καινούργιο προϊόν, το οποίο θα προκύψει από την εκχώρηση δικαιωμάτων επί μελλοντικών δαπανών τού δημοσίου.
Επειδή μάλλον μπερδευτήκατε με το καλημέρα, ας γίνω σαφέστερος με ένα παράδειγμα. Ας πούμε, λοιπόν, ότι η δαπάνη τού δημοσίου για μισθούς και συντάξεις το 2018 αναμένεται να φτάσει τα 15 δισεκατομμύρια. Φτιάχνουμε, λοιπόν, ένα "συμβόλαιο" με το οποίο μεταβιβάζουμε από τώρα τα δικαιώματα πάνω σ' αυτό το ποσό και το βγάζουμε για πούλημα. Ουσιαστικά, δηλαδή, ζητάμε (από όποιον θέλει) να μας δώσει σήμερα 15 δισ. κι εμείς υποσχόμαστε (βάσει αυτού του συμβολαίου) ότι θα του τα επιστρέψουμε το 2018 εντόκως. Εννοείται ότι το συμβόλαιο αυτό έχει από χέρι εγγυημένη αξιοπιστία, εφ' όσον την πληρωμή του εγγυώνται τα μνημόνια και η τρόικα το Brussels Group.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει ολόκληρη την πίτα στο σκύλο

Η φωτο είναι από το Ρεσάλτο

Η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει ολόκληρη την πίτα στο σκύλο

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

 
Πιο πολύ κι από την ίδια τη μιζέρια, πειράζει το ότι τη συνηθίζουμε.

Περισσότερο κι από την ίδια την ανέχεια, ενοχλεί το ότι τη θεωρούμε αυτονόητη, σταλμένη από το Θεό, πεπρωμένο που δεν αλλάζει.

Πιο πολύ κι από το ίδιο το νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν, ενοχλεί το ότι θα υπογραφεί από μια κυβέρνηση που ισχυρίζεται ακόμη ότι είναι Αριστερή.

Με ποια «αριστερή» λογική να εξηγήσεις την περηφάνια της κυβέρνησης από το γεγονός ότι πλήρωσε όλες τις δόσεις στους τοκογλύφους και το ότι δεν αισθάνονται την ανάγκη ούτε μια συγνώμη να ζητήσουν από όλους αυτούς που τους πίστεψαν και τους ψήφισαν;

Άραγε τι έχουν να απαντήσουν στους ασθενείς των νοσοκομείων που αναγκάζονται να αγοράζουν, αν έχουν χρήματα, γάζες, «πάπιες», φάρμακα, φαγητό και ότι άλλο απαραίτητο για τη νοσηλεία τους που κατάντησε είδος πρώτης ανάγκης;

Ποιοι χαλάνε τις διακοπές των τουριστών στην Κω;

Σε «ρεπορτάζ» της η αγγλική εφημερίδα Daily Mail αναφέρεται στην «ταλαιπωρία»… που υφίστανται οι Βρετανοί τουρίστες στην Κω, από τους πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στο νησί.
Για να γίνει πιο «πειστική» η φυλλάδα παραθέτει και σειρά φωτογραφιών, από τις οποίες  επιλέξαμε τρεις (λεπτομέρειες για το «ρεπορτάζ» και περισσότερες φωτογραφίες εδώ και εδώ).

Σαν σήμερα υπογράφηκε και έκλεισε η μεγαλύτερη αποκρατικοποίηση που έγινε ποτέ!

Η υπογραφή ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ

Ο έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής υπογράφει στο αίθριο του Ζαππείου τη Συνθήκη Προσχώρησης της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Η ιστορική στιγμή, 36 χρόνια μετά.

«... Η Ελλάς από σήμερα αποδέχεται οριστικά την ιστορική πρόκληση και την ευρωπαϊκή της μοίρα, διατηρώντας την εθνική της ταυτότητα. Έχουμε εμπιστοσύνη και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα... (σ.σ. σε αυτό το σημείο, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διακόπτεται από θερμό χειροκρότημα). Είμαστε όλοι Ευρωπαίοι, όπως θα έλεγε ο Τσόρτσιλ και όλοι Έλληνες, όπως θα έλεγε ο Σέλεϊ. Γιατί όπως έγραψε ο Σωκράτης, Έλληνες δεν είναι μόνο εκείνοι που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, αλλά όλοι εκείνοι που υιοθέτησαν το πνεύμα το κλασικό...»

Γερμανία: Πίσω από τη βιτρίνα…

 

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  

Μεγάλες κοινωνικές ανισότητες και διαρκής αύξηση της φτώχειας, κρύβονται πίσω από τη βιτρίνα της γερμανικής οικονομίας, μιας από τις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη.

 Ωστόσο, ακόμα και η εικόνα της δυναμικής ανάπτυξης αρχίζει να θαμπώνει, αφού ο ρυθμός ανάπτυξης βρίσκεται τώρα κοντά στο 0.

Σύμφωνα με στοιχεία της γερμανικής στατιστικής υπηρεσίας (δόθηκαν την περασμένη Παρασκευή) το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε, το πρώτο τρίμηνο του 2015, μόλις κατά 0,3% , σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2014.

 Αξίζει λοιπόν να δούμε τι κρύβεται πίσω από το «γερμανικό θαύμα». Ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα που ζουν εκατομμύρια άνθρωποι στην, κατά τα άλλα, «ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας»…

Οταν μιλούν οι αριθμοί…