Πέμπτη 21 Απριλίου 2016

Με αφορμή τις εξελίξεις στην «Ηλεκτρονική»: Ενισχύεται η συγκέντρωση στον κλάδο του Εμπορίου, με θύματα τους εργαζόμενους

 

Εργαζόμενοι της εταιρείας διαμαρτύρονται έξω από το κατάστημα της «Ηλεκτρονικής», στο Περιστέρι 
 
Πριν από λίγες μέρες η «Ηλεκτρονική», μια από τις μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις στον κλάδο των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών οικιακών συσκευών, κήρυξε πτώχευση, κλείνοντας δεκάδες καταστήματα και πετώντας στο δρόμο 450 εργαζόμενους, χωρίς να τους έχει απολύσει, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πάρουν αποζημίωση, ούτε επίδομα ανεργίας.
 
Το κλείσιμο της «Ηλεκτρονικής» είναι το αποτέλεσμα του λυσσαλέου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων για την κυριαρχία τους στην αγορά, διαδικασία κατά την οποία οι λιγότερο ανταγωνιστικές επιχειρήσεις είτε κατεβάζουν ρολά, είτε εξαγοράζονται από άλλες μεγαλύτερες.
Αυτή ήταν, άλλωστε, η «τύχη» και άλλων εταιρειών που δραστηριοποιούνταν παλιότερα στην αγορά των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, όπως το «Ράδιο Αθήναι», που εξαγοράστηκε από τον «Κωτσόβολο», η «Ράδιο Α. Κορασίδης ΕΕ & ΑΕ», που έκλεισε, τα «Elephant» και το «Εικόνα και Ηχος», που αποτελούν τα πιο σύγχρονα θύματα του ανταγωνισμού.

Αυτή η τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου ενισχύθηκε την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης. Ενδεικτικά είναι τα εξής στοιχεία: Το 2004, το 97,5% των επιχειρήσεων στο Εμπόριο ανήκαν στις πολύ μικρές επιχειρήσεις (όσες απασχολούν έως 9 εργαζόμενους) και το 0,02% ανήκαν στις μεγάλες επιχειρήσεις (όσες απασχολούν πάνω από 250 εργαζόμενους).
Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις απασχολούσαν το 48% του συνόλου των μισθωτών στον κλάδο και τους αναλογούσε το 48,8% της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας (ΑΠΑ) του κλάδου. Οι μεγάλες επιχειρήσεις απασχολούσαν το 13% των μισθωτών και τους αναλογούσε το 9,20% της ΑΠΑ.
Το 2013, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις (96,8% στο σύνολο του κλάδου) απασχολούσαν περίπου το 44% των μισθωτών και τους αναλογούσε το 45,2% της ΑΠΑ του κλάδου. Οι μεγάλες επιχειρήσεις (μόλις 0,003% στο σύνολο του κλάδου) απασχολούσε το 16% των μισθωτών και τους αναλογούσε το 13,6% της ΑΠΑ.

“Mια χούντα μας χρειάζεται”…



Makarezos-Pattakos-Papadopoulos

“Mια χούντα μας χρειάζεται”…


ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 21 Απριλιου 2016 Ημεροδρόμος




Με αφορμή την 49η «επέτειο» από την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, ο Ημεροδρόμος δημοσιεύει το κείμενο «Μια χούντα μας χρειάζεται….» που περιλαμβάνεται στο νέο βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου με τίτλο «Την άλλη φορά… Αριστερά!».


φωτο - εξώφυλλο

Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.
   
 Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένης μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.
    
Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται σήμερα, 48 χρόνια από την επιβολή της δικτατορία των συνταγματαρχών, οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»…

***

    Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χούντα  – στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο – που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας, τωνδολοφονιών, στην αγριότητα των ανά τον κόσμο «ΕΑΤ – ΕΣΑ», στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς.
    Όσον αφορά στο τελευταίο, στο ζήτημα της διαφθοράς, της βρωμιάς και της δυσωδίας, με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους:
  • Ήταν τόσο γελοίοι όσο και οι κομπίνες τους στην υπόθεση με τα «κρέατα του Μπαλόπουλου».Ήταν τόσο αντιφαυλοκράτες όσο και οι «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον… διπλασιασμό των μισθών τους
    Σημειώστε: Μια από τις πρώτες πράξεις των χουνταίων ήταν να δώσουναυξήσεις στον… εαυτό τους. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Αυτοί ήταν που κατέβασαν τα τανκς για να σώσουν την Ελλάδα από την «φαυλοκρατία»…

Τετάρτη 20 Απριλίου 2016

Δεν θέλετε να κυβερνήσετε!



skitso-ygih-parasita


Πάνε περίπου τέσσερα χρόνια από εκείνην την αποφράδα ημέρα που ο θίασος των πολιτικών απατεώνων “πήρε κεφάλι” στο χώρο της αριστεράς! Το πως ο όμιλος υποστήριξης της πέτρας και της κουκούλας κατάφερε όχι απλά ν’ αναστηθεί, αλλά να γίνει και πρώτο μπόι είναι μεγάλη ιστορία! Βέβαια δεν είναι δύσκολο να διαπιστωθούν απλά πράγματα, όπως το ότι το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα υποστήριξε με κάθε μέσο την άνοδο των πολιτικών λωποδυτών στην εξουσία προκειμένου να εκτονώσει την διογκούμενη λαϊκή οργή από την αντιλαϊκή πολιτική, αλλά και για να μπορέσει να περάσει νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα με αριστερή σφραγίδα! Άλλωστε εκείνην την εποχή το σύστημα χρειαζόταν αναμόρφωση κι αυτό το οποίο ήταν απαραίτητο εκείνην τη στιγμή ήταν ένας καλός ψεύτης! Επειδή λοιπόν ο Ηλιόπουλος είχε πάψει να είναι διαθέσιμος, βρέθηκε ο καταλληλότερος για να υποκαταστήσει τον μεγάλο κωμικό!


Ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος που ο τυχοδιωκτικός θίασος των αυτοαποκαλούμενων αριστερών έκανε σύνθημα προκειμένου να αλλάξει τους συσχετισμούς στην αριστερά και να αλλοτριώσει τη συνείδηση του κόσμου ήταν το ότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν ήθελαν να κυβερνήσουν! Το ότι ήθελαν, θέλουν και θα θέλουν να κυβερνήσουν, αλλά υπηρετώντας την λαϊκή εξουσία κι όχι την σάπια εκμεταλλευτική όπως κάνουν οι τυχοδιώκτες εξηγήθηκε πολλές φορές και είναι ευθύνη και του κόσμου να καταλάβει τι του λέει ο καθένας! Τώρα αν πάλι καταλαβαίνει και δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της ανατροπής της σαπίλας που οι Λακεδαιμόνιοι πρεσβεύουν ας ζήσει στην σαπίλα! Δυστυχώς με την πράξη του αυτή καταδικάζει και τους γύρω του, αλλά πάνω απ’ όλα τις γενιές που μέλλεται να έρθουν! Έτσι η επιλογή της σαπίλας δεν είναι δικαίωμά του!

Α, αυτό είναι δύσκολο “θαύμα”…


Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko


Ουδείς αμφιβάλλει για τον υψηλό συμβολισμό της επίσκεψης του Πάπα στη Λέσβο αλλά και για την ακόμα υψηλότερη επικοινωνιακή προβολή της.
    
Οι συμβολισμοί, όμως, δεν είναι πάντα μονής κατεύθυνσης. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να πει κανείς ότι όταν κάποιος – όπως ο Πάπας – συναντά και ευλογεί τους ηγέτες των κρατών που βομβαρδίζουν τη Μέση Ανατολή και μετά συναντά και τα θύματά τους, τα οποία ευλογεί επίσης, αυτό συνιστά μια πολύ βολική εκδοχή του «αγαπάτε αλλήλους» για όσους βομβαρδίζουν…
   
 Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να ερμηνευτεί και η σκηνή με τις ελιές και το ψωμί στα κοντέινερς. Όσο χριστιανικού συμβολισμού θα μπορούσε να εκληφθεί αυτή η εικόνα, άλλο τόσο έχουν δικαίωμα να ακουστούν και οι άλλοι. Εκείνοι που λένε ότι το να χρησιμοποιείς τους πρόσφυγες που πέρασαν το χειμώνα στις λάσπες ως φόντο μιας ταπεινότητας που όταν σβήσουν οι κάμερες επιστρέφει στα μέγαρά της για να αποτελέσει την «δεξιά του Κυρίου» ιμπεριαλιστικών και φασιστικών καθεστώτων, αυτό δεν συνιστά χριστιανισμό, αλλά φαρισαϊσμό…
  
  Σε κάθε περίπτωση, οι πρόσφυγες στη Λέσβο, την Ειδομένη, το Ελληνικό, αλλά και η εικόνα του 22% των Ελλήνων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης ένδειας, δεν είναι παρά εικόνες ενός σάπιου κόσμου. Του κόσμου που δεν αρμόζει στον άνθρωπο. Ενός κόσμου που οι αρμοί οικοδόμησης του καθόλου άσχετοι δεν είναι με την Εκκλησία ως σύστημα εξουσίας.
   
 Επειδή, μάλιστα, με αφορμή την επίσκεψη του Πάπα, δεν έλειψε ούτε το υμνολόγιο, ούτε η απίθανη υποκρισία για την «ωραιοποίηση» του ρόλου της Καθολικής Εκκλησίας ως βασικού πυλώνα του συστήματος εξουσίας που έχει εγκαθιδρυθεί στον κόσμο, και παρά το γεγονός ότι έχει πέσει  τόση στάχτη στα μάτια με συνέπεια να χρειαστεί πολλή προσπάθεια και αρκετός χρόνος για να κατακαθίσει η αχλή του διαχρονικού ψεύδους και για να ερμηνευτούν σωστά τα λόγια του Ντοστογιέφσκι, εντούτοις ας τα θυμηθούμε:
    
Στο έργο του «Αδελφοί Καραμαζόφ», περιγράφοντας με μαεστρία το ρόλο της Εκκλησίας, βάζει τον ιεροεξεταστή να απευθύνεται στον Χριστό και να του λέει: «Αυτό κάναμε. Διορθώσαμε το έργο Σου...».

Τρίτη 19 Απριλίου 2016

Νέα κρίση προ των πυλών;


Νέα κρίση προ των πυλών;

Γράφει ο Cogito ergo sum // Στο Ατέχνος

Δεν ξέρω αν και πόση έκπληξη προκάλεσε σε σας η ειδησούλα που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα αλλά προσωπικά την προσπέρασα ως κάτι που δεν με άγγιξε. Ο ΟΟΣΑ, λέει, για τέταρτη φορά μέσα σε έναν χρόνο αναπροσάρμοσε προς τα κάτω τις εκτιμήσεις του για την εξέλιξη της πολυθρύλητης και πολυαναμενόμενης σε ολόκληρο τον κόσμο ανάπτυξης.

Βέβαια, ο ΟΟΣΑ δεν μιλάει για ύφεση αλλά για επιβράδυνση της ανάπτυξης. Υποτίθεται, δηλαδή, ότι η παγκόσμια οικονομία έχει ξεμπερδέψει με την μεγάλη κρίση που ξέσπασε το 2008 κι έχει αρχίσει να παίρνει τα πάνω της, απλώς αυτή η βελτίωση θα γίνει με πιο αργούς ρυθμούς απ’ αυτούς που περιμέναμε.

Δυστυχώς, η ιστορικά τεκμηριωμένη αλήθεια είναι πως η οικονομία, όταν εξέρχεται από μια μακρά κρίση, το κάνει με γοργά βήματα ή, τουλάχιστον, με επιταχυνόμενο ρυθμό. Σχηματικά μιλώντας, οι πρώτοι κλάδοι που μπαίνουν σε κύκλο ανάπτυξης, “τραβούν” μαζί τους κάποιους άλλους, οι οποίοι με την σειρά τους κάνουν το ίδιο, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη να επιταχύνεται. Αφού, λοιπόν, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ πιστοποιούν επιβράδυνση, η αλήθεια δεν μπορεί να είναι παρά το ότι ζούμε ήδη τα προεόρτια της επόμενης κρίσης, όσο κι αν κάποιοι επιμένουν για το αντίθετο.

Σάββατο 16 Απριλίου 2016

Ο ΕΝΦΙΑ δεν είναι απλά φοροληστεία…





… ακόμα κι αν ο λαός πρότεινε στα καθάρματα του συστήματος, κυβέρνηση και διεθνείς αντιλαϊκούς – τοκογλυφικούς οργανισμούς μια πιο βαριά φορολογία, αλλά όχι στη λαϊκή κατοικία, αυτοί δεν θα το δέχονταν!
Ο ΕΝΦΙΑ είναι επίθεση στην ιδιοκατοίκηση, είναι επίθεση στην επιλογή του κοσμάκη να μετατρέπει τον κόπο και τον ιδρώτα του σε δικό του “κεραμίδι” με χίλιες δυο στερήσεις! Είναι επίθεση στην επιλογή του κοσμάκη να αισθάνεται την ασφάλεια ότι ακόμα κι αν απολέσει την εργασία του, ακόμα κι αν απολέσει όλες τις πηγές επιβίωσής του, δεν θα μείνει στο δρόμο, δεν θα γίνει ρακοσυλλέκτης! Είναι επίθεση στην πεποίθηση του λαϊκού ανθρώπου ότι ακόμα κι αν μείνει χωρίς ρεύμα και νερό, θα έχει το κρεβάτι του και όλα τα προσωπικά του αντικείμενα, χωρίς να χρειάζεται να περιφέρεται με έναν ντορβά στον ώμο και να κοιμάται στα πεζοδρόμια, δεν θα αναγκαστεί να σύρει τα παιδάκια του σ’ εκείνους τους ξενώνες του αίσχους που υπάρχουν στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο και που βλέπουμε στις ταινίες τους, όπου οι άστεγοι κάθε βράδυ πιάνονται στα χέρια για την κατάκτηση ενός κρεβατιού!
Ο ΕΝΦΙΑ είναι επίθεση στο τελευταίο κάστρο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας! Στο άσυλο που ο “χαζός” ο Έλληνας με τόσες στερήσεις έφτιαξε για να μην μπορεί κανένας να τον ενοχλήσει όταν δεν θέλει, γιατί είναι στο σπίτι του! Να μην μπορεί κανένας να του κάνει έξωση και να πετάξει έξω τα πράγματά του! Να μην μπορεί κανένας να τον εξευτελίσει καταντώντας τον άστεγο και γυρεβό!

Παρασκευή 15 Απριλίου 2016

Ο Ιβαν Σαββίδης και ο Μαρξ


Ο Ιβαν Σαββίδης και ο Μαρξ


Γράφει ο Νίκος Μόττας* // Στο Ατέχνως

Όταν κάποιος σας λέει ότι πλούτισε με σκληρή δουλειά, ρωτήστε τον: «τίνος;»
–  Ντον Μαρκί, αμερικανός συγγραφέας.
Οι συνεδριάσεις των επιτροπών της Βουλής δεν φημίζονται ούτε για το ενδιαφέρον των θεμάτων που πραγματεύονται, ούτε για τους λόγους που συχνά εκφωνούνται εκεί. Γι’ αυτό και σπάνια αποτελούν πηγή ειδήσεων. Κακώς, βέβαια, καθώς πολλές φορές «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» φαινομενικά ασήμαντων παρεμβάσεων από τις οποίες βγαίνουν πολύτιμα συμπεράσματα. Μια τέτοια παρέμβαση ήταν αυτή του Ιβάν Σαββίδη, υπό την ιδιότητα του Προέδρου Ελλήνων Ρωσίας, στην ειδική μόνιμη επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς. Είπε, λοιπόν, σε μια αποστροφή του λόγου του ο ποντιακής καταγωγής μεγαλοεπιχειρηματίας:
«Αν αναφερόμαστε στην πραγματικότητα κατανοούμε ότι στην κοινωνία υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Και αν είσαστε κατά των επενδύσεων να στραφείτε στον Καρλ Μαρξ και όχι σε μας. Σε ότι αφορά τα εργασιακά δικαιώματα μπορώ να σας κάνω διαλέξεις ωρών για τα εργασιακά δικαιώματα επειδή προέρχομαι από την Σοβιετική Ένωση και σας συνιστώ να επισκεπτείτε τις επιχειρήσεις μας και να διαπιστώσετε πόσο προστατευμένοι είναι οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις μας. Πραγματικά, δεν υπάρχει ασυδοσία την οποία παρουσιάζετε εδώ σαν προστασία των δικαιωμάτων. […] Με καλέσατε να μιλήσω για το επενδυτικό κλίμα και ως επενδυτής μίλησα για τα προβλήματα που υπάρχουν σ’αυτή τη χώρα και που, κατα την άποψη μου, πρέπει να επιλυθούν αμέσως. Οι άνθρωποι πρέπει να εργαστούν. Η Ελλάδα χρειάζεται θέσεις εργασίας. Πρέπει να σταματήσει η μετανάστευση. Πάνω από το 60% των νέων είναι άνεργοι. Πρέπει να παρακαλάτε τους επενδυτές να έρθουν κάθε μέρα και να δημιουργήσουν καινούργιες θέσεις εργασίας. Αυτός είναι ο βασικός στόχος, να δουλεύει ο άνθρωπος και να είναι κοινωνικά προστατευμένος».



Και την άλλη Κυριακή τρώvε τον λαό για αρνί…


Η πολιτική αγυρτεία σε πρωτοφανή μεγαλεία! Η κυβέρνηση των υπηρετών της άρχουσας τάξης, που φόρεσαν πορφυρούς μανδύες για να παραστήσουν τους αριστερούς και να κοροϊδέψουν τον λαό, μπορούν να μετατρέψουν τα πιο απίστευτα ανέκδοτα, τα πιο μεγάλα παραμύθια σε πραγματικότητα! Έτσι ο αριστερός θίασος, μετά από σκληρή σαρακοστιανή διαπραγμάτευση, ετοιμάζεται σε συνεργασία με το διεθνές υπηρετικό προσωπικό των τοκογλύφων, να φέρει Πασχαλιάτικα στη Βουλή τη νέα σφαγή του λαού, με φόντο ένα κακοπαιγμένο καβγαδάκι μεταξύ τους, με την κυβέρνηση να παριστάνει τον βράχο στην εφαρμογή του τρίτου μνημονίου και τους διεθνείς αντιλαϊκούς οργανισμούς να ζητούν πιο σκληρά μέτρα! Δηλαδή ο θεομπαίχτης που πέταξε τα λουλούδια του, πατώντας με τις βρώμικες παπουτσάρες του, στην μάντρα της θυσίας, ο τύπος που εξελέγη σκίζοντας μνημόνια ντόπια και ξένα, ο πανηγυρτζής που παράστησε την πασιονάρια θα περάσει τον λαό στη σούβλα για να τον ψήσει το Πάσχα του 2016 και θα το κάνει με ταρατατζούμ, πανηγυρίζοντας γιατί πέτυχε καθώς θα γυρίζει ο λαός στη σούβλα να τον πασαλείβουν με ελαιόλαδο και όχι με λιωμένο λίπος (μπλιαχ)!!

Πέμπτη 14 Απριλίου 2016

Είναι ο κομμουνιστής, ανόητε!

Γράφει ο 2310net // Στο Ατέχνως
Την ώρα που τα ΜΜΕ έχουν πολλές ώρες διαθέσιμες για τον έρωτα του Καρατζαφέρη με τον γιο του τέως και τον Μπαλτάκο, ακόμα περισσότερες για τον ναζιστή Μιχαλολιάκο και τη συμμορία του, αμέτρητες για τον γραφικό Λεβέντη και ανυπολόγιστες για κάθε Άντζελα Δημητρίου, Απόστολο Γκλέτσο ή όποιο άλλο φρούτο ευδοκιμεί ανά εποχή, δεν υπήρχε μια άκρη, ούτε ένα μικρό κομμάτι δημοσιότητας για τον Δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη, ο οποίος πήρε την πρωτοβουλία να περπατήσει με δημότες Πάτρας και όχι μόνο 230 χιλιόμετρα για να συμπαρασταθεί στους άνεργους, να ευαισθητοποιήσει αγωνιστικά τον λαό που υποφέρει.
Και δεν έχει κάνει μόνο αυτό. Είναι ο δήμαρχος που κατάργησε τα δημοτικά τέλη για τους οικονομικά ασθενείς, φρόντισε να μη μείνει κανένα παιδί νηστικό και καμία οικογένεια χωρίς φαγητό, ξερίζωσε την παράδοση που ήθελε εκκλησία και αστυνομία να μοιράζονται τις ελιές και το λάδι, έφτιαξε με μηδαμινό κόστος έργα υποδομής, δημιούργησε με ανακυκλώσιμα υλικά χώρο φιλοξενίας για γάτες και άλλα πολλά που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας από τα κυρίαρχα media.

Δευτέρα 11 Απριλίου 2016

Δεν πάει με όλα η Coca Cola!


Μιλούν στον «Ημεροδρόμο» οι απεργοί του εργοστασίου της Coca Cola, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης. Συνεχίζουν τον αγώνα τους εδώ και 2,5 χρόνια και διεκδικούν τις θέσεις εργασίας και την επαναλειτουργία του εργοστασίου

Δεν πάει με όλα η Coca Cola!

 

12973059_611771738978256_6980469499646863970_o


ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • 11 Απριλιου 2016
Έχουν περάσει σχεδόν 2,5 χρόνια. Ο αγώνας των εργαζομένων του εργοστασίου της Coca Cola στη Θέρμη Θεσσαλονίκης άρχισε τον Οκτώβριο του 2013. Τα έβαλαν με μια πολυεθνική και στέκονται όρθιοι, συνεχίζουν τον αγώνα τους, διεκδικώντας το δικαίωμα στη δουλειά. Όπως λένε και οι ίδιοι η εταιρεία από τη μια βγάζει υπερκέρδη, διαφημίζει το …φιλανθρωπικό της έργο και την ίδια στιγμή κλείνει εργοστάσια και προχωρά σε απολύσεις.

Κριτήριο για τις δραστηριότητες της Coca Cola είναι ενα και μοναδικό, είναι αυτό των πολυεθνικών: Με ποιον τρόπο θα έχει μεγαλύτερο κέρδος. Με αυτό τον γνώμονα αλλάζει χώρες στα εργοστάσια της και διαμορφώνει ολόκληρη την επιχειρηματική και διαφημιστική πολιτική της.  

12987159_611771505644946_4147115117162975737_n

Ας επανέλθουμε, όμως, στον αγώνα των απεργών του εργοστασίου της Θέρμης. Ένας αγώνας τόσο μακροχρόνιος δεν είναι απλή υπόθεση. Οι επιθέσεις της εταιρείας ξεκίνησαν με τα …γνωστά: Η απεργία να κριθεί παράνομη και καταχρηστική κ.ο.κ. Προηγήθηκε μια άλλη …γνωστή διαδικασία. Οι δικαστικοί επιμελητές, τον Οκτώβριο του 2013, διένειμαν τα χαρτιά των απολύσεων, απροειδοποίητα. Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου της Θέρμης αρνήθηκαν να τα παραλάβουν και ξεκίνησαν τον αγώνα τους, με αίτημα την επαναλειτουργία του εργοστασίου.

IMG_9958 

Οι απεργοί, εκτός άλλων μορφών πάλης, χρησιμοποίησαν και το μποϊκοτάζ στα προϊόντα της εταιρείας. Κάλεσαν και καλούν τους καταναλωτές να μην αγοράζουν τα προϊόντα της Coca Cola, μέχρι την επαναλειτουργία του εργοστασίου και την επιστροφή των απολυμένων στη δουλειά τους.

Με αφορμή την υπονομευτική στάση του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην απεργία του Δημοσίου




Στις 7 Απρίλη πραγματοποιήθηκε η 24ωρη απεργία στο Δημόσιο. Και σε αυτήν την απεργία έγινε μια σημαντική προσπάθεια, ώστε να δοθεί μια ακόμα απάντηση στην εντεινόμενη αντιλαϊκή επίθεση. Αν και τα ποσοστά συμμετοχής κινήθηκαν στα ίδια χαμηλά επίπεδα των προηγούμενων απεργιών στο Δημόσιο, η ίδια η απεργία και τα συλλαλητήρια αποτέλεσαν ένα βήμα αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική, και ταυτόχρονα μια προσπάθεια κλιμάκωσης της πάλης και προετοιμασίας της επερχόμενης 48ωρης απεργίας.
Η μεγάλη, μαχητική απεργιακή συγκέντρωση στην Ομόνοια των σωματείων και των Επιτροπών Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και το εξαιρετικά μαζικό συλλαλητήριο που ακολούθησε, δείχνουν την άνοδο του κύρους του ΠΑΜΕ, πως ένας κόσμος ακουμπάει σ' αυτό και το εμπιστεύεται.


Δείχνουν, πως τα συνδικάτα, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι σε θέση να ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες που βάζουν κυβέρνηση, παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός στην οργάνωση της πάλης. Αποτυπώνουν την αποφασιστικότητα ενός σημαντικού μέρους του κινήματος να κινηθεί με τη γραμμή της σύγκρουσης και της Κοινωνικής Συμμαχίας, να μπει αποφασιστικά στον αγώνα, για να αντιπαλέψει τα μέτρα - φωτιά για το λαό. Αυτό είναι σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες που θα ακολουθήσουν, είναι καλή βάση για την πορεία ανασύνταξης του κινήματος.


Δόθηκε ένας δύσκολος αγώνας, χωρίς να παραβλέπουμε τον αρνητικό συσχετισμό και τα μεγάλα εμπόδια.


Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έδωσαν αποφασιστικά τη μάχη

Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις και τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για την επιτυχία της απεργίας. Από την πρώτη στιγμή που εξαγγέλθηκε η απεργία, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απηύθυνε κάλεσμα σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, να μπουν στη μάχη, να αποκρούσουν την επίθεση, τα διλήμματα, τους εκβιασμούς και την κάλπικη επιχειρηματολογία της κυβέρνησης. Να κάνουν την απεργία δική τους υπόθεση και να μην την εμπιστευτούν στα ξένα χέρια της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και κάποιων μεγάλων Ομοσπονδιών του Δημοσίου.

Κυριακή 10 Απριλίου 2016

«Πάτρα - Αθήνα ήταν η αρχή - Εμπρός λαέ στην πρώτη τη γραμμή»

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ

«Πάτρα - Αθήνα ήταν η αρχή - Εμπρός λαέ στην πρώτη τη γραμμή»

Ομιλία του δημάρχου Πατρέων στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Στην ομιλία του στη συγκέντρωση - αποκορύφωμα της μεγάλης πορείας αγώνα Πάτρα - Αθήνα για την ανεργία, στην πλατεία Συντάγματος, ο δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης τόνισε: 
«Αγωνιστές και Αγωνίστριες της ζωής, φίλες και φίλοι 

Μετά από οχτώ ημέρες της πορείας - αγώνα 220 χιλιομέτρων Πάτρα - Αθήνα, με σύνθημά μας "δουλειά για όλους, δουλειά με δικαιώματα", φτάσαμε εδώ στην Αθήνα, στο Σύνταγμα. Είμαστε μπροστά στο Κοινοβούλιο, εκεί που λένε ότι παίρνονται οι αποφάσεις. Αποφάσεις αντιλαϊκές που θωρακίζουν αυτούς που κατέχουν τον πλούτο, τα μονοπώλια, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και τσακίζουν αυτούς που τον δημιουργούν.

Πριν από λίγο παραδώσαμε στις κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων της Βουλής, (εκτός φυσικά από την εγκληματική - φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής) την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάτρας και την απαίτηση να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους Δήμους, στην Υγεία, Παιδεία κλπ και να παρθούν μέτρα που θα προστατεύουν τους Άνεργους και τις οικογένειές τους». 

Στο σημείο αυτό, ο Κ. Πελετίδης ενημέρωσε τους συγκεντρωμένους, σημειώνοντας ότι κατά την επέδωση του ψηφίσματος στην αντιπρόεδρο της Βουλής, όπως είπε, η Τ. Χριστοδουλοπούλου «μας είπε ότι έχετε την αγάπη μας, ότι η αγάπη μας είναι μεγάλη, αλλά οι ισχυροί έχουν αποφασίσει άλλα και ότι η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική. Όντως είναι η κοινωνία ταξική και η κυβέρνηση έχει κάνει επιλογή. Είναι με αυτούς που εκμεταλλεύονται τον αγώνα των εργαζομένων». Ακόμα, τόνισε ότι «υπάρχει και το ΚΚΕ που είπε ότι θα φέρει τις θέσεις του Δημοτικού Συμβουλίου για άμεσα μέτρα προστασίας στη Βουλή με πρόταση νόμου». 

Και όλα αυτά κάτω από το απάνθρωπο καθεστώς του εμπάργκο!

Σημαντικότερες εξαγωγές της Κούβας: Αγαθοεργία, γιατροί και εκπαιδευτικοί

Η Κούβα έχει προτεραιότητα την παγκόσμια ειρήνη, τη σταθερότητα, τις σχέσεις συνεργασίας με όλα τα έθνη και τον σεβασμό των αρχών του κράτους δικαίου. Θεωρεί την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση, θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους της - συνταγματικά κατοχυρωμένο. 
 
Η Αμερική, διαθέτει τα εμπορεύματά της, τα αγαθά της, με βάση τη φοροδοτική ικανότητα! Η πλουσιότερη χώρα του κόσμου αγνοεί όλες τις ζωτικές ανάγκες της πλειοψηφίας του πληθυσμού της, ιδιαίτερα στους ανθρώπους που βρίσκονται στην πιο μειονεκτική θέση, σερβίρει αποκλειστικά τα αγαθά, στην προνομιούχα τάξη της. 
 
Η Κούβα έχει 21 ιατρικές σχολές, η Αβάνα με βάση την Αμερικανική Σχολή της Λατινικής Ιατρικής (LASM), τη μεγαλύτερη στον κόσμο με εγγραφές περίπου 20.000 φοιτητές από δεκάδες χώρες σε όλο τον κόσμο. Παίρνει ένα δυσανάλογο βάρος παγκόσμιας κλάσης, στην εκπαίδευση, με μοναδικό αντάλλαγμα την παροχή του κουβανέζικου στιλ ιατρικών υπηρεσιών στην χώρα ή και σε άλλες χώρες με χαμηλό εισόδημα, σε υπο-εξυπηρετούμενες κοινότητες που την έχουν ανάγκη. 
Μια ολιστική προσέγγιση που επικεντρώνεται στις ατομικές ανάγκες, την πρόληψη, τις αλλαγές στον τρόπο ζωής, πράγματα σημαντικά και απαραίτητα για την καλή υγεία και την ευεξία της κοινωνίας.
 
Η ιατρική εκπαίδευση στην Αμερική, αφήνει τους φοιτητές χωρίς οικονομική βοήθεια και έχουν πρόσβαση μόνο οι έχοντες (κοστίζει στην ιδιωτική εκπαίδευση 200.000$) και οι περισσότεροι καταλήγουν χρεωμένοι. 

«Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής, όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς».

ΠΑΤΡΑ - ΑΘΗΝΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
Οκτώ μερόνυχτα και 224 χιλιόμετρα για το δικαίωμα στη ζωή που μας αξίζει

Σκέψεις και εντυπώσεις από τη συμμετοχή μας σ' αυτήν τη μεγάλη πορεία
 
{εφεδρική} η μεγάλη συγκέντρωση στην Πάτρα πριν από την έναρξη της πορείας
{εφεδρική} η μεγάλη συγκέντρωση στην Πάτρα πριν από την έναρξη της πορείας

Οταν για να βρεις δεν υπάρχει πια καμιά δουλειά

πρέπει ν' αντισταθείς!

Πρέπει ολάκερο το κράτος
τα πάνω κάτω ανάποδα να φέρεις
μέχρι να γίνεις ο ίδιος του εαυτού σου εργοδότης
και τότε
πάντα διαθέσιμη δουλειά για σένα θα 'χει.

Οταν για την αδυναμία σας σας περιγελούν
δεν επιτρέπεται καιρό να χάνετε άλλο
πρέπει έτσι να φροντίσετε
που όλοι, όσοι αδύνατοι είναι, να βαδίσουνε μαζί
τότε μεγάλη δύναμη πια θα 'στε
να σας περιγελάει τότε δε θα τολμά κανείς.

Με αυτά τα λόγια του Μπρεχτ, λόγια που άγγιξαν τις ψυχές και τις συνειδήσεις χιλιάδων στο διάβα της, δόθηκε το περασμένο Σάββατο (2/4/2016), στην πλατεία Γεωργίου, το έναυσμα της μεγάλης πορείας ενάντια στην ανεργία από την Πάτρα στην Αθήνα. Την επόμενη μέρα, χιλιάδες, πέρα κι από την πιο αισιόδοξη πρόβλεψη και καταγραφή, «ξεπροβόδισαν» την πορεία έως τα σύνορα της πόλης κι ακόμα πιο πέρα στα χωριά του Ρίου και έως το Αίγιο.

Αυτή η πορεία, για 8 ολόκληρες μέρες και νύχτες, για 224 χλμ., έφερε τα πάνω κάτω απ' όπου πέρασε. Αγκαλιάστηκε και αγκάλιασε χιλιάδες εργάτες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους και γυναίκες, νέα παιδιά, που βγήκαν στις πύλες των εργοστασίων και των άλλων χώρων δουλειάς, στις πόρτες των μικρομάγαζων, στα κατώφλια των σπιτιών και στις πλατείες για να την υποδεχτούν με τη ζεστασιά που μόνο ο λαός ξέρει να δίνει, όταν βλέπει έναν αγώνα ως δικό του αγώνα. Αγκαλιάστηκε και αγκάλιασε εργατικά Σωματεία και Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, κλάδους ολόκληρους, Αγροτικούς Συλλόγους, Συλλόγους Γυναικών, σπουδαστών και φοιτητών αλλά και πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους, που ήταν εκεί σε κάθε βήμα για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους, να περπατήσουν μαζί τα χιλιόμετρα της κάθε μέρας, να στείλουν μηνύματα αλληλεγγύης, όχι μόνο απ' όλη την Ελλάδα αλλά ακόμα και πέρα από τα σύνορα. 

Κάνοντας δική τους υπόθεση, γιατί δική τους είναι, την πρωτοβουλία του τρίτου μεγαλύτερου δήμου της χώρας με επικεφαλής τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές. Δίνοντας στη σημαντική αυτή πρωτοβουλία κι άλλο «μπόι», για να βγει και να ξεπεράσει τα όρια των περιοχών που κινήθηκε κι όσων την περπάτησαν.
Αυτή η πορεία ήταν μια μεγάλη, μαζική, μαχητική εξόρμηση
{1} με μια μεγάλη διαδήλωση ως το Ρίο ξεπροβόδισε ο λαός της Πάτρας τους πεζοπόρους
{1} με μια μεγάλη διαδήλωση ως το Ρίο ξεπροβόδισε ο λαός της Πάτρας τους πεζοπόρους
Παρέσυρε στο διάβα της προκαταλήψεις, έκανε ρωγμές στην ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, ανέβασε τις αγωνιστικές διαθέσεις, φώτισε τις αιτίες των προβλημάτων, άνοιξε τη συζήτηση: «Αλήθεια, γιατί να μη δουλεύουν όλοι; Να κλέψουμε θέλουμε;». Στις δεκάδες στάσεις της, σε τρεις νομούς, άνοιξε την κουβέντα, μεταφέροντας από στόμα σε στόμα το μήνυμα του αγώνα και της διεκδίκησης. Προβλημάτισε κι έριξε ένα σπόρο που θα καρπίσει, ώστε από το «μπράβο παιδιά! Μακάρι να γίνει κάτι», που ακούσαμε δεκάδες φορές, να πάμε στο «μπορεί να γίνει κάτι», με το λαό πρωταγωνιστή, στο επίκεντρο των εξελίξεων, κόντρα σε όσους του στερούν τη δουλειά και τη ζωή για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. «Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής, όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς», ήταν το σύνθημα.

Σάββατο 9 Απριλίου 2016

Κύπρος: το μνημόνιο έφυγε... μένοντας!

Βγήκε κι η Κύπρος από το μνημόνιο, λοιπόν. Και μπράβο της! Μπράβο και πάλι μπράβο, καθ' ότι αυτά πρέπει να λέγονται. Βγήκε κι η Κύπρος από το μνημόνιο, όπως έχουν ήδη βγει και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Και μπράβο και στην Ιρλανδία, και μπράβο και στην Πορτογαλία. Χίλια μπράβο σε όσους βγήκαν από τα μνημόνια και δυο χιλιάδες σ' όσους κατάφεραν να μη μπουν ποτέ σε δαύτα. Κι αυτά να τα βλέπουμε εμείς οι άχρηστοι, οι ανίκανοι, οι ρεμπεσκέδες, που από το ένα μνημόνιο βγαίνουμε και στο άλλο μπαίνουμε και μας σιχτιρίζει όλος ο κόσμος κι έχουμε καταντήσει κάτι σε μνημονιομανείς, παναπεί πρεζάκηδες των μνημονίων που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά.

Βρυξέλλες, 7/3/2016: Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντάισελμπλουμ λέει ένα ανέκδοτο και ο υπουργός
οικονομικών της Κύπρου Χάρης Γεωργιάδης σκάει στα γέλια, δίπλα στον πρόεδρο του ESM  Κλάους Ρέγκλινγκ.

Ξέρω τι σκέφτεστε διαβάζοντας την προηγούμενη παράγραφο και σπεύδω να βάλω τα πράγματα στην σωστή τους θέση: όχι, δεν τρελλάθηκα! Απλώς σας προετοιμάζω για την επίθεση που θα εξαπολύσουν εναντίον μας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις επόμενες μέρες. Τι θα εξαπολύσουν, δηλαδή, που η επίθεση έχει ήδη εκδηλωθεί. Πάρτε ένα μικρό δείγμα:
- "Γιατί η Κύπρος βγήκε από το μνημόνιο και η Ελλάδα παραμένει" (Καθημερινή, 3/4/2016)
- "Αναστασιάδης: Η νοικοκυρεμένη πολιτική θα συνεχιστεί" (Πολίτης [Κύπρου], 7/4/2016)
- "Η Κύπρος μετανιώνει που δεν μπήκε νωρίτερα στο Μνημόνιο" (Το Χρήμα, 6/4/2016)
- "Βγήκε από το μνημόνιο η Κύπρος" (in.gr, 31/3/2016)

Τι σημαίνει, όμως, το "βγαίνω από το μνημόνιο"; Το "βγαίνω από το σινεμά", ας πούμε, μπορεί να σημαίνει πάω μια βόλτα και μπορεί να πιω κι ένα ποτό ή, αν ήταν η τελευταία παράσταση, πάω σπίτι για ύπνο. Το "βγαίνω από το μνημόνιο";