Στη Βουλή ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξαντλούν το χρόνο
των ομιλιών τους κατηγορώντας ο ένας τον
άλλο για σκοπιμότητες στην προτεινόμενη αναθεώρηση του συντάγματος σχετικά με
την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας αναβαθμίζοντάς το σε μείζον πρόβλημα
της πολιτικής ζωής. Παραπλεύρως διεξάγονται και οι συζητήσεις της κυβέρνησης με
τους τραπεζίτες αναζητώντας έναν συμβιβασμό που να ικανοποιεί τις Βρυξέλλες,
αλλά και να μην εκθέτει την κυβέρνηση αφήνοντας τελείως απροστάτευτη την πρώτη
κατοικία για τους δανειολήπτες με κόκκινα δάνεια.
Σ΄ ένα
σύστημα που βασίζεται στην προσωρινότητα των εργασιακών σχέσεων και στη
μονιμότητα των χαμηλών μισθών, οι
δανειολήπτες που με την ανεργία και ύφεση δεν μπορούν να αποπληρώσουν δάνεια,
τα οποία αφειδώς έδιναν οι τράπεζες πριν τη κρίση, στοχοποιούνται ως αίτιοι για
τον κίνδυνο να χρειαστούν οι τράπεζες μια νέα ανακεφαλαιοποίηση. Ο αντιπρόεδρος
της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης, συνδέοντας κόκκινα δάνεια και ανακεφαλαιοποίηση, άφησε να αιωρείται η απειλή για νέα κεφάλαια που θα χρειαστούν
οι τράπεζες, τα οποία «ενδεχομένως να κληθεί να τα βάλει πάλι ο Έλληνας
φορολογούμενος».
Η πάλαι
ποτέ αριστερή συνείδηση του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας υποκύψει στον καπιταλιστικό ρεαλισμό
και έχοντας προσαρμόσει την πολιτική της στις επιταγές της άρχουσας τάξης θέλει
να πείσει για την ανάγκη αποδοχής της καπιταλιστικής λογικής ως αναπότρεπτης.






