Δεδομένος ο πόλεμος και η εμπλοκή, άρα και οι ανατιμήσεις. Αδιαμφισβήτητα τα «όρια» των «δημοσιονομικών αντοχών», επομένως και οι ρήτρες της ΕΕ για τους έμμεσους φόρους. Ούτε λόγος για το Χρηματιστήριο Ενέργειας όπως και για την «πράσινη μετάβαση». «Μην αγγίζετε» το όραμα για «Ελλάδα - κόμβο» στον ενεργειακό πόλεμο που είναι σε εξέλιξη στην περιοχή.
Αυτά είναι σε αδρές γραμμές τα «ιερά και τα όσια» που θωρακίζουν τους ενεργειακούς ομίλους, που ενώνουν την κυβέρνηση και όλα τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, μετατρέποντας τον ερχόμενο χειμώνα σε εφιάλτη για τα λαϊκά νοικοκυριά. Αυτά είναι που κάνουν τη βενζίνη απλησίαστη και το ρεύμα πολυτέλεια, που τροφοδοτούν ακόμα περισσότερο την ακρίβεια και τις ανατιμήσεις, και που σε συνδυασμό με τους μισθούς πείνας εκτινάσσουν το κόστος ζωής, τσακίζουν τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζομένων.
* * *
Ταυτόχρονα όμως αποκαλύπτουν και με τι έχει να συγκρουστεί ο λαός για να έχει φθηνή Ενέργεια, αφού κάθε του διεκδίκηση «βρίσκει» στον ίδιο τοίχο: Στη στρατηγική της αστικής τάξης και στα επιθετικά της οράματα για την αναβάθμιση της περιοχής, στη θωράκιση των κερδών για τους ενεργειακούς κολοσσούς.
Είναι η στρατηγική που έχει «αγκωνάρι» τη μετατροπή της Ελλάδας σε «κόμβο Ενέργειας», τη συμμετοχή στον «ενεργειακό πόλεμο», μέσω του «Κάθετου Διαδρόμου». Μέσα από αυτό το σχέδιο η αστική τάξη προσδοκά σε τεράστια κέρδη και άλλα οφέλη, αναλαμβάνοντας ρόλο πρωτοπαλίκαρου για την ενεργειακή κυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή μέσα από την προώθηση του πανάκριβου αμερικανικού LNG. Για τους ίδιους λόγους πρωτοστατεί στις κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία αποκλείοντας και το φθηνότερο ρωσικό φυσικό αέριο. Ποιοι κερδίζουν; Οι εφοπλιστές που μεταφέρουν το LNG, οι συμπράξεις των κατασκευαστικών και άλλων ομίλων που «τρέχουν» τα τεράστια επενδυτικά πρότζεκτ με τις ευλογίες των ΗΠΑ.
Στο πλαίσιο της στρατηγικής της «πράσινης μετάβασης» έχει εγκαταλειφθεί ο πάμφθηνος λιγνίτης, ώστε να βρεθεί επενδυτικός χώρος για τους ομίλους των ΑΠΕ, κάτι που βρίσκεται στον πυρήνα της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ. Τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων διασφαλίζονται μέσα από το Χρηματιστήριο Ενέργειας που κάνει κανονικότητα τους εφιαλτικούς λογαριασμούς ρεύματος στα λαϊκά νοικοκυριά.
Για τη θωράκιση των ομίλων και των επενδύσεών τους επιστρατεύονται τα «κοστολογημένα προγράμματα» που δεν σηκώνουν «μύγα στο σπαθί» των δημοσιονομικών ορίων, απορρίπτοντας το δίκαιο αίτημα για κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ. Ετσι εξασφαλίζεται ζεστό χρήμα για την πολεμική οικονομία και κατοχυρώνεται η «εμπιστοσύνη των αγορών», για να ανοίγει η κάνουλα των χρηματοδοτήσεων.
