Αργά ή γρήγορα...

Οι εικόνες της φλεγόμενης Παναγίας των Παρισίων σοκάρουν. Οπως σοκάρουν και οι καταγγελίες για την υποχρηματοδότηση, υποσυντήρηση και πλημμελή προστασία από τη γαλλική κυβέρνηση ενός τέτοιου μνημείου, με διεθνή ακτινοβολία, που έγινε στάχτη μέσα σε λίγες ώρες, από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Ενα μνημείο που άντεξε στο χρόνο, για σχεδόν χίλια χρόνια, καταστράφηκε στην εποχή μας, που υπάρχουν όλα τα μέσα για έγκαιρη πρόβλεψη και πρόληψη των κινδύνων που το απειλούν, σύγχρονες μέθοδοι προστασίας και συντήρησης.

Οπως φαίνεται, όμως, τίποτα απ' αυτά δεν υπήρξε στην περίπτωση της Παναγίας των Παρισίων, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπου ο κρατικός σχεδιασμός για την προστασία μνημείων, περιουσιών, ακόμα και ανθρώπων, υποτάσσεται στη λογική του «κόστους - οφέλους».

Η Παναγία των Παρισίων, γνωστή και ως Νοτρ Νταμ, είναι ένα από τα πιο σπουδαία αρχιτεκτονικά μνημεία του γοτθικού ρυθμού και ένα από τα γνωστότερα αξιοθέατα της πόλης του Παρισιού. Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1163 και αποπερατώθηκε περίπου το 1270, με διάφορες προσθήκες και παρεμβάσεις ανά τους αιώνες. Εχει 128 μέτρα μήκος, 2 κωδωνοστάσια ύψους 68 μέτρων, περίφημα γλυπτά και βιτρό. Εχει εμπνεύσει πολλούς λογοτέχνες, με κυριότερο τον Β. Ουγκώ, που έγραψε και το περίφημο ομώνυμο μυθιστόρημά του.

Οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί των γυναικών με την ΕΕ...

  Πηγή: Associated Press

Της Κάλι Καρά

Δεν έχουν τέλος ανεξόφλητοι λογαριασμοί των γυναικών της εργατικής τάξης, της λαϊκής οικογένειας με την ΕΕ και τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της, με τόση «ισότητα» που τους μοίρασαν οι πολιτικές της ΕΕ από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη στρατηγική της Λισαβόνας μέχρι τη στρατηγική «Ευρώπη 2020».

Ό,τι και να πλασάρουν εν όψει εκλογών στις γυναίκες ψηφοφόρους, που θα φτάσουν στις κάλπες του Μάη, στις άνεργες, στις ευελικτοαπασχολούμενες, στις φτωχές αγρότισσες, στις γυναίκες του μικρομάγαζου με το λουκέτο στο χέρι ή σε αναμονή, στις συνταξιούχες, στις νέες της λαϊκής οικογένειας, αυτές βλέπουν ότι τα χρυσά κουτάλια της ΕΕ έχουν σκουριάσει και ότι ο καπιταλισμός έχει φτάσει στο τέλος της διαδρομής του ως κοινωνικό σύστημα, γι' αυτό γίνεται όλο και πιο επιθετικός στις κατακτήσεις και τα δικαιώματά τους, όλο και πιο βάρβαρος, με όλο και πιο εμφανές το ταξικό του μίσος.

Το ΚΚΕ παλεύει για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ

-- Τη στιγμή που στη γειτονιά μας όλες οι χώρες θέλουν να γίνουν μέλη της ΕΕ, πώς είναι δυνατόν το ΚΚΕ να μιλάει για την αποδέσμευση από αυτήν; Δεν θα είναι μειονέκτημα να βγούμε εμείς την ώρα που οι άλλοι θα παλεύουν να μπουν;

 

Το ΚΚΕ παλεύει για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ, όχι επιλέγοντας άλλη μορφή ιμπεριαλιστικής συμμαχίας αλλά με τον λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής και του πλούτου που παράγεται. Μια ανατρεπτική διαδικασία, που θα έρθει ως αποτέλεσμα της ριζικής αλλαγής των συσχετισμών στη χώρα και που βεβαίως είναι σίγουρο, όπως έχει αποδειχτεί και ιστορικά, ότι θα βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με θετικές διεργασίες και σε άλλες χώρες. Αρα είναι αυθαίρετο να θεωρούμε ότι στην Ελλάδα θα εξελίσσονται τέτοιες εξελίξεις και στη γειτονιά θα είναι όλα ακίνητα και αμετάβλητα. Το ΚΚΕ παλεύει σήμερα στην Ελλάδα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και στην πολιτική των κομμάτων της, παλεύει να βάλει εμπόδια στις αντιλαϊκές πολιτικές της, να τσαλακωθεί ο ευρωμονόδρομος, να συνδεθεί η δυσαρέσκεια στην ΕΕ και την πολιτική της με την προοπτική της συνολικής αμφισβήτησης, παλεύει για να αλλάζουν οι συσχετισμοί, να συγκεντρώνονται δυνάμεις στο δρόμο που οδηγεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη του σοσιαλισμού. Το ίδιο καλεί να κάνουν και οι άλλοι λαοί στα κράτη - μέλη της ΕΕ. Τους καλεί να αντιμετωπίσουν τον εκφοβισμό, τις αυταπάτες, τις ψεύτικες ελπίδες ότι μπορεί ο δρόμος του κεφαλαίου και της ΕΕ να είναι και δικός τους δρόμος, και μάλιστα μονόδρομος.

Όλοι στην εκδήλωση για τα 20χρονα του ΠΑΜΕ στις 20 Απρίλη στις 6.30 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο

 

Φωτό αρχείου

Με κεντρικό σύνθημα «Καμία ανοχή στη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ. Συνδικάτα εργατών - όχι των εργοδοτών», η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, απευθύνει κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην εκδήλωση που διοργανώνει με αφορμή τα 20 χρόνια ζωής και δράσης του ΠΑΜΕ, το Σάββατο 20 Απρίλη, στις 6.30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.
Στο κάλεσμά αναφέρονται τα εξής:

«Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά και κάθε εργαζόμενο που σέβεται το συνάδελφό του, που εμπνέεται από τους αγώνες του εργατικού κινήματος, που δεν ανέχεται πλέον όλη αυτή τη σαπίλα μέσα στα εργατικά σωματεία να συμπορευτεί με τις δυνάμεις εκείνες που δίνουν τη μάχη να γίνουν τα Συνδικάτα πραγματικά φρούρια των εργατικών δικαιωμάτων, διεκδικητές της ζωής που μας αξίζει.

Το ΠΑΜΕ που φέτος κλείνει 20 χρόνια ζωής και δράσης, τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες και τα σωματεία που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων τα χρόνια της κρίσης, καλούμε τους εργαζόμενους να πάρουν θέση απέναντι στη συνδικαλιστική μαφία που έχει καθίσει στο σβέρκο μας, μέσα στη ΓΣΕΕ και σε όλες τις άλλες οργανώσεις του συνδικαλιστικού κινήματος. Στην ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, της ομάδας του Βασιλόπουλου-ΣΥΡΙΖΑ, που υπονόμευσαν κάθε εργατικό - λαϊκό αγώνα, που έσπειραν την αναμονή και ανοχή σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα των κυβερνήσεων την περίοδο της κρίσης, μέτρα που κοστίζουν μέχρι και σήμερα βαριά στην εργατική οικογένεια. Μια καλοπληρωμένη κάστα που αποφάσισε να βάλει για τα καλά μέσα στα Συνδικάτα την ίδια την εργοδοσία, για να υπερασπίσει τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, για να εδραιώσει την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Σχόλιο για την προκλητική ρύθμιση υπέρ των εφοπλιστών στη Βουλή

Σε σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την προκλητική ρύθμιση υπέρ των εφοπλιστών στη Βουλή, αναφέρονται τα εξής:

«Την ώρα που η φοροληστεία του λαού έχει εκτιναχθεί κι έπεται και νέα μείωση του αφορολόγητου, η κυβέρνηση συνεχίζει τα “δωράκια” στο μεγάλο κεφάλαιο.  Μετά τη μείωση της φορολογίας στα μερίσματα των μετόχων, σειρά είχε η εθελοντική εισφορά των εφοπλιστών, που είναι ακόμη πιο κάτω κι απ’ τα ελάχιστα που είχε ανακοινώσει ο κ. Τσίπρας, φτάνοντας στο ποσό των 40 εκατ. ευρώ για τους “αναξιοπαθούντες” εφοπλιστές.

Γι’ αυτό άλλωστε και ψηφίστηκε από κοινού με ΝΔ – ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Να πώς επιτυγχάνεται η “υπεραπόδοση της οικονομίας”: Με το ξεζούμισμα του λαού για να δίνονται φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο. Να ποιο είναι το αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο του κ. Τσίπρα: Φτιάχνεται ακόμη και με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών!!!».

Η συνδικαλιστική μαφία στο ρόλο του χαφιέ από το “Η κόρη μου η σοσιαλίστρια”

16-04-2019

Επειδή είναι μεγάλο το διάστημα μέχρι τις εκλογές και το αποτέλεσμα τους μπορεί να τους ξαναστεναχωρήσει, να τους συμβουλέψουμε επίσης, να είναι πιο προσεκτικοί όταν πηγαίνουν σε πολιτικές εκδηλώσεις με το μπλοκάκι και το στυλό για να καταγράφουν τους εργαζόμενους, σαν να πρωταγωνιστούν στην κωμωδία η «κόρη μου η σοσιαλίστρια».

Κατιούσα

Η συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ ανέλαβε το δικό της βρώμικο ρόλο στην προεκλογική επίθεση ενάντια στη δημοτική αρχή του Χαϊδαρίου. Από τη μια δεν αναγνωρίζει στους συμβασιούχους να εγγράφονται στο σωματείο, από την άλλη καμώνονται πως τους έπιασε ο πόνος για τα εργατικά συμφέροντα και την τύχη των συμβασιούχων. Έτσι άρχισε τη λασπολογία ενάντια στη δημοτική αρχή, αγνοώντας ότι είναι από τις λίγες που από θέση αρχής στήριξε τους συμβασιούχους και δεν άσκησε έφεση στη δικαστική τους δικαίωση. Ενώ παράλληλα παίζει το ρόλο του χαφιέ με το μπλοκάκι που σημειώνει ονόματα σε πολιτικές εκδηλώσεις, όπως στην κλασική σκηνή από τη Μαραθώνια πορεία στην ταινία “η κόρη μου η σοσιαλίστρια”. Τα υπόλοιπα στο κείμενο της ανακοίνωσης που ακολουθεί.

«Θετικά μέτρα» για το κεφάλαιο, «μαγική εικόνα» για το λαό

Eurokinissi

Προσαρμόζοντας στην προεκλογική περίοδο το «αφήγημα» της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια και της «επιστροφής στην κανονικότητα», ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να καλλιεργήσει προσδοκίες στο λαό και να τονώσει τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με τη ΝΔ, ενισχύοντας τη λογική του «μικρότερου κακού».

 Σε αυτή την κατεύθυνση, με μια σειρά νομοσχέδια που καταθέτει τις επόμενες μέρες στη Βουλή, εστιασμένα σε λαϊκά στρώματα που πλήγηκαν περισσότερο από την κρίση, χωρίς καθόλου να αγγίζει τους εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους των μνημονίων και τις μόνιμες συνέπειές που έχουν για το λαό, όσο και τις «μεταμνημονιακές» δεσμεύσεις και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, καλλιεργεί φρούδες προσδοκίες για σταδιακή ανάκτηση απωλειών, ενώ παράλληλα παρουσιάζει ορισμένες «καλές ειδήσεις» για το κεφάλαιο ως αποφάσεις που τάχα ωφελούν το λαό.

Η επιχείρηση, που στο κυβερνητικό στρατόπεδο ονομάζουν «διαμόρφωση θετικής ατζέντας», παραπέμπει σε νέα προσπάθεια εξαπάτησης του λαού και υφαρπαγής της ψήφου, με τον Αλ. Τσίπρα να δίνει το Σάββατο στη συνεδρίαση της Εκλογικής Επιτροπής της λεγόμενης «Προοδευτικής Συμμαχίας» το στίγμα της προσπάθειας αυτής, λέγοντας ότι «την επόμενη μέρα των μνημονίων, την επόμενη μέρα της κρίσης (...) ήδη έχουμε το πλεονέκτημα που δεν είχαμε τα προηγούμενα 4 χρόνια, να μπορούμε να σχεδιάζουμε χωρίς την επιβουλή άλλων δυνάμεων, χωρίς την επιβολή μέτρων και παρεμβάσεων στο σκληρό δημοσιονομικό πλαίσιο της πειθαρχίας, καθώς η Ελλάδα και η οικονομία ανασαίνουν. Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει μπροστά», επικαλούμενος αποφάσεις όπως τις ρυθμίσεις για την πρώτη κατοικία που σηματοδοτούν νέα θηλιά εκβιασμών και πλειστηριασμών για τα λαϊκά στρώματα, καθώς και τα νομοσχέδια που αναμένεται να καταθέσει η κυβέρνηση στη Βουλή τις επόμενες μέρες.

Παράδρομος

Οσο περνάνε οι μέρες, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται ο απόλυτος συγχρονισμός όλων των αστικών επιτελείων και των κομμάτων τους στην εκτίμηση ότι η ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας αποτελεί «ευκαιρία» για την Ελλάδα να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή. Οποιες «αποχρώσεις» υπάρχουν στις εκτιμήσεις τους, έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το πώς η αστική τάξη θα αποσπάσει περισσότερα από μια πιθανή αναδιάταξη των προτεραιοτήτων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή μας, ποια ανταλλάγματα θα πρέπει να ζητήσει η Ελλάδα και ποια κυβέρνηση μπορεί να τα διαπραγματευτεί καλύτερα. Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι που με ύπουλο τρόπο απευθύνονται σ' ένα μεγάλο τμήμα του λαού που δεν ενστερνίζεται τους πανηγυρισμούς των αστικών επιτελείων και ανησυχεί για την ισχυροποίηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην Ανατ. Μεσόγειο και τη βαθύτερη ελληνική εμπλοκή. Προσπαθώντας να τους συμβιβάσουν με τις επικίνδυνες εξελίξεις, ισχυρίζονται ότι ναι μεν οι κίνδυνοι αυξάνουν, αλλά με βάση τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων, δεν υπάρχει άλλη διέξοδος για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, πέρα από τη συμμετοχή στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς. Από άλλο ...παράδρομο καταλήγουν στον ίδιο δρόμο, αυτόν της υπεράσπισης επικίνδυνων σχεδίων, που καμιά σχέση δεν έχουν με τα λαϊκά συμφέροντα και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν εγγύηση, αλλά πραγματική απειλή για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Απάντηση σε αυτά τα σχέδια αποτελεί το δυνάμωμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, ο αγώνας ενάντια στο ίδιο το σύστημα που γεννά πολέμους και εκμετάλλευση, όπως ακούστηκε δυνατά το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης και στις κινητοποιήσεις έξω από τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη τη χώρα.

Πισωγύρισμα διαρκείας

Ο λαός πρέπει να γυρίσει την πλάτη στα κάλπικα και εκβιαστικά διλήμματα που επιστρατεύουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ τις μέρες αυτές. Τόσο οι κορόνες της ΝΔ για τη «χειρότερη κυβέρνηση» που «δεν πρέπει να μείνει ούτε μια μέρα παραπάνω», όσο και τα καλέσματα του ΣΥΡΙΖΑ στο λαό να μην επιτρέψει την «παλινόρθωση» της διακυβέρνησης ΝΔ και της «νεοφιλελεύθερης» πολιτικής που οδήγησε, όπως λένε, στην κρίση, πρέπει να φάνε πόρτα από το λαό.

Τι δεν λέει κανένας από τους δύο; Ότι μαζί ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, που μονιμοποίησε και επέκτεινε τα δύο προηγούμενα, όπως και τους εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους που ακολούθησαν και που όλα μαζί αποτελούν τον πυρήνα της πολιτικής που θα εφαρμόσουν τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα από εναλλαγές κυβερνήσεων και επιμέρους διαφοροποιήσεις.

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα ζουν το μόνιμο πισωγύρισμα στις ανάγκες τους.

Ρ. Δούρου: «Τιμήσαμε» την εμπιστοσύνη του κεφαλαίου...

«Τηρήσαμε το λόγο μας. Τηρήσαμε το συμβόλαιό μας με τους πολίτες...». Με τα λόγια αυτά ολοκλήρωσε την ομιλία της στην παρουσίαση του συνδυασμού της την περασμένη Παρασκευή η Ρ. Δούρου, περιφερειάρχης Αττικής και εκ νέου υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές της 26ης Μάη. Εκεί έκανε και τον απολογισμό της θητείας της, μιας θητείας που ξεκίνησε το 2014, με την ορκωμοσία της στα Ανω Λιόσια να σηματοδοτεί το κλείσιμο της χωματερής στη Φυλή, η οποία 5 χρόνια μετά επεκτείνεται, εξακολουθώντας να μολύνει ακόμα περισσότερο την πιο επιβαρυμένη περιοχή του λεκανοπεδίου.

***

Στη φιέστα της, η περιφερειακή αρχή του ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ξανά ότι το «έργο» της ήταν «αθόρυβο», γι' αυτό δεν το πήρε χαμπάρι ο λαός. Οντως πρόκειται για ένα έργο «βουβό», αλλά ύπουλο για το λαό, που εδώ και πέντε χρόνια άθροισε νέα βάρη και πληγές στο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας. Αντίθετα, αυτό το «έργο» ήταν αρκετά «φωναχτό» για το κεφάλαιο, για τους επιχειρηματικούς ομίλους, που ό,τι ζήτησαν από την Περιφέρεια το πήραν και με το παραπάνω, δεν έμεινε κανένας παραπονεμένος. Υλοποιώντας κατά γράμμα όλη την πολιτική των μνημονίων, των αντιλαϊκών κυβερνητικών αποφάσεων, των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η παρέμβαση του Άγη Μαυριδόπουλου (αγρότη από την Δημοτική ενότητα Λητής του Δήμου Ωραιοκάστρου) περιφερικού συμβούλου .

 Στην   εκδήλωση - παρουσίαση των υποψηφίων περιφερειακών συμβούλων της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.

ΜΑΥΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ  ΑΓΗΣ 

 Σύντροφοι και συντρόφισσες, 
Φίλοι και φιλές,Το πρόβλημα των χαμηλών τιμών παραγωγού για το σύνολο, σχεδόν, των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων τις οποίες επιβάλλουν οι εμποροβιομήχανοι που, σε συνδυασμό με το υπερδιογκωμένο κόστος παραγωγής, τις συνεχιζόμενες περικοπές στις επιδοτήσεις / ενισχύσεις,τη μείωση της παραγωγής λόγω ζημιών από την κακοκαιρία και τις αρρώστιες,τα φορολογικά, ασφαλιστικά κι άλλα χαράτσια, αποδεκατίζουν το εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων.

Το δάσος και τα μάτια μας

15-04-2019

Κάηκαν άνθρωποι. Βγήκαν πορίσματα – είπαν – και διδάγματα. Και; Πρακτικά τι έγινε; Αγοράστηκε ένα έστω καινούριο πυροσβεστικό αεροπλάνο; Μήπως προσλήφθηκαν κάποιοι από τους οι 4300 μόνιμοι πυροσβέστες που λείπουν από την υπηρεσία τους; Μήπως αντικαταστάθηκαν αυτοί οι πυροσβέστες που αποσπάστηκαν στα αεροδρόμια της Fraport; Κι είναι δυνατό να αναθέσουμε πάλι σ’ αυτούς που δεν τα κατάφεραν τόσα χρόνια, να… φυλάξουν το δάσος;

Μάνος Δούκας

 

Δεν είναι ασυνήθιστο, πριν αρχίσει η αντιπυρική περίοδος, το ΚΚΕ να κάνει προτάσεις, ερωτήσεις στη Βουλή, ημερίδες κλπ για την πρόληψη. Πέρσι, λίγες μόλις μέρες, πριν τη φωτιά στο Μάτι, είχε προειδοποιήσει συγκεκριμένα την κυβέρνηση. Η απάντηση ήταν “Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε σχετική απειλή”. Μετά από μερικές μέρες … απλώς δεν μπόρεσαν.

Κάηκαν άνθρωποι. Βγήκαν πορίσματα – είπαν – και διδάγματα. Και; Πρακτικά τι έγινε; Αγοράστηκε ένα έστω καινούριο πυροσβεστικό αεροπλάνο; Μήπως προσλήφθηκαν κάποιοι από τους οι 4300 μόνιμοι πυροσβέστες που λείπουν από την υπηρεσία τους; Μήπως αντικαταστάθηκαν αυτοί οι πυροσβέστες που αποσπάστηκαν στα αεροδρόμια της Fraport;

Κι είναι δυνατό να αναθέσουμε πάλι σ’ αυτούς που δεν τα κατάφεραν τόσα χρόνια, να… φυλάξουν το δάσος; Δυστυχώς όμως φίλε αναγνώστη, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα:

Ο φόνος είναι χρυσός – Συντάξεις σε συνεργάτες των ναζί από το γερμανικό κράτος ως σήμερα

14-04-2019

Δισεκατομμύρια έχει δαπανήσει το γερμανικό κράτος από το 1949 ως σήμερα σε τέως δοσιλόγους, την ώρα που θύματα των ναζιστικών εγκλημάτων δε λαμβάνουν ούτε συμβολικές αποζημίωσεις. 

Κατιούσα

 

Πριν λίγους μήνες, κάναμε λόγο για την αποκάλυψη από Βέλγους βουλευτές, πως δοσίλοι στη χώρα τους εξακολουθούν να λαμβάνουν συντάξεις από το γερμανικό κράτος. Ο σάλος που ξεσηκώθηκε έκτοτε επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες, φέρνοντας στο φως πως πάνω από 2000 πρώην συνεργάτες των ναζί την περίοδο της κατοχής λαμβάνουν συντάξεις από το γερμανικό δημόσιο, που κατά περίπτωση ανέρχονται μέχρι και σε 1275 ευρώ. Την ίδια ώρα, υπάρχουν πολλά θύματα των ναζιστικών θηριωδιών, που ακόμα και σήμερα δεν έχουν λάβει οποιαδήποτε αποζημίωση.

ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Η σύλληψη στην πρεσβεία του Εκουαδόρ, κατόπιν άδειας της κυβέρνησης του, από τη βρετανική αστυνομία του Τζούλιαν Ασάνζ, έφεραν πάλι στο προσκήνιο ζητήματα που αναφέρονται στο δημοσιογραφικό καθήκον, στην ελευθερία της πληροφόρησης και  των μέσων ενημέρωσης, στην ασφάλεια του διαδικτύου, αλλά και στις συνέπειες από τη  διαρροή εμπιστευτικών κυβερνητικών εγγράφων.  

           Το WikiLeaks βασίζεται στην ιδέα σύμφωνα με την οποία επιδιώκεται  η έκθεση της διαφθοράς ανθρώπων της εξουσίας, διασφαλίζοντας ότι οι πηγές του θα διατηρούν απόλυτη ανωνυμία. Ο Ασάνζ είναι ο εκδότης του ανώνυμης προέλευσης υλικού που κυκλοφορεί στον ιστότοπό του και γι’ αυτό  είναι ευάλωτος σε κατηγορίες πως  το υλικό έχει δοθεί από ρώσους πράκτορες και χάκερ ή και κινέζους, που εργάζονται για λογαριασμό αντίστοιχων  συμφερόντων. 

Θολούρα...

Πιο θολό τοπίο διεξαγωγής εκλογών από το τωρινό, με τις πολλαπλές κάλπες Μάη μήνα, δεν έχει υπάρξει απ' τη Μεταπολίτευση ως σήμερα. Ενας στρατός υποψηφίων απέναντι σ' ένα στρατό ψηφοφόρων, σχεδόν αντιπαρατίθενται, με τρόπαιο αυτή καθαυτή τη νοημοσύνη πολιτών - ψηφοφόρων. Η επισήμανση όσο κι αν μοιάζει αφοριστική, κι επιεικώς βαρύγδουπη, αφορά σε οτιδήποτε, εκτός από την πολιτική επιλογή και όποιον έχει ή επιχειρεί να αποκτήσει κριτήρια χρήσης της ψήφου του.

 

Η θολούρα αφορά τους τακτικισμούς, τη μεθόδευση και κυρίως ένα ασφυκτικό κλίμα σκανδαλολογίας, υποσχεσιολογίας, τελικά αερολογιών και ύβρεων στο προσκήνιο. Γιατί στο παρασκήνιο δουλεύουν άλλοι μηχανισμοί, παζαριών ακριβοπληρωμένων λογαρίθμων για κυριαρχία των εντυπώσεων στο διαδίκτυο, και αλυχτίσματα μαύρων πολιτικά σκυλιών, που όμως φοράνε λουράκι με τσιπάκι ταυτότητας υπηρετών του συστήματος. Οποιος μιλάει με πολιτικούς όρους είναι σα να ψιθυρίζει εν μέσω κραυγών. Οποιος ασχολείται με πραγματικά προβλήματα πολύ συχνά πέφτει στον τοίχο είτε των φοβισμένων και απελπισμένων, είτε των περιστασιακά βολεμένων. Ετσι ο αγώνας γι' αυτές τις εκλογές, μα με το γαρίφαλο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις περιφερειακές και δημοτικές, μα με το σφυροδρέπανο στις ευρωεκλογές, είναι ταυτόχρονα και δυσκολότερος και καθαρότερος, πιο σαφής και πιο απαιτητικός από ποτέ.