Σύσκεψη συνταξιούχων για την προετοιμασία των κινητοποιήσεων για το Ασφαλιστικό

Το κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα (ΣΕΑ) των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων για κοινό αγώνα με φορείς του εργατικού - λαϊκού κινήματος μπροστά στη νέα επέλαση για την κατάργηση του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος, βρέθηκε στο επίκεντρο της σύσκεψης των ΔΣ των Συνταξιουχικών Οργανώσεων των Σερρών, της Θεσσαλονίκης, της Δράμας και της Καβάλας, που έγινε στο Επιμελητήριο Σερρών, το πρωί της Τετάρτης.

Στη σύσκεψη πήραν μέρος και μίλησαν εκπρόσωποι της ΣΕΑ και συγκεκριμένα ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, ο Γιώργος Κουτουνίδης, αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΟΑΕΕ, καθώς και εκπρόσωποι των συνταξιουχικών σωματείων των περιοχών.

Πεδίο σκληρών ανταγωνισμών ο ορυκτός πλούτος

Δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο φωτίζουν καλύτερα ορισμένες «αθέατες» με την πρώτη ματιά πλευρές των εξελίξεων στη Λατινική Αμερική, ιδιαίτερα στη Βολιβία, όπου τις τελευταίες μέρες εξελίσσεται το πραξικόπημα για την αλλαγή κυβέρνησης, με τη στήριξη των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων. Το ενδιαφέρον αυτών των δημοσιευμάτων εστιάζει στον «πόλεμο» για τον ορυκτό πλούτο της Βολιβίας και πιο ειδικά για το λίθιο, ως ένα σημαντικό πεδίο των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Το λίθιο είναι βασικό συστατικό στην κατασκευή μπαταριών που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία της ηλεκτροκίνησης και όχι μόνο. Στον τομέα αυτό επενδύουν τεράστια ποσά η Κίνα και οι ΗΠΑ, αλλά και ισχυρές δυνάμεις της ΕΕ, όπως η Γερμανία. Στην εποχή της «πράσινης ανάπτυξης», η Goldman Sachs χαρακτηρίζει το λίθιο ως τη «νέα βενζίνη», εκτιμώντας ότι μια αύξηση της τάξης του 1% στην παραγωγή ηλεκτρικών οχημάτων παγκοσμίως θα αυξήσει τη ζήτησή του περισσότερο από 40%. Είναι φανερό επομένως ότι η δέσμευση μεγάλων κοιτασμάτων λιθίου ανά τον κόσμο δίνει ισχυρό προβάδισμα στον ανταγωνισμό. Πρέπει να πάρουμε υπόψη ότι όλα τα σχέδια που προτάσσουν την ηλεκτρική ενέργεια ως εναλλακτική του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην κίνηση οχημάτων, σχετίζονται με την επίλυση του βασικού προβλήματος της μεγάλης διάρκειας αποθήκευσής της. Γι' αυτόν το λόγο οι «μπαταρίες» και γενικότερα οι συσσωρευτές ηλεκτρικής ενέργειας μπαίνουν στο επίκεντρο αυτών των σχεδίων.

Επικίνδυνα μέτρα

Η δημιουργία φυλακών τύπου Αμυγδαλέζας, η ένταση της καταστολής σε βάρος χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών και οι αθρόες απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του περιβόητου κυβερνητικού σχεδίου που παρουσιάστηκε προχτές.

«Πακέτο» με τα παραπάνω ήρθαν και τα μέτρα για τη δήθεν «ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών», στις περιοχές που θα φιλοξενήσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να χρυσώσουν το χάπι της άθλιας κατάστασης που βιώνουν, μαζί με τους πρόσφυγες, τα λαϊκά στρώματα στα νησιά και στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Τα συγκεκριμένα μέτρα είναι η συνέχεια όσων έχουν αποφασιστεί από τον περασμένο Σεπτέμβρη στο ΚΥΣΕΑ και προέβλεπαν ανάμεσα σε άλλα: Ενίσχυση του ρόλου του ΝΑΤΟ και της FRONTEX, με την εμπλοκή μάλιστα των Ειδικών Δυνάμεων για την αποτροπή της εισόδου των ξεριζωμένων. Δραστικό περιορισμό στο δικαίωμα παροχής ασύλου με ταυτόχρονη ένταση των επαναπροωθήσεων και απελάσεων, κάτι που έγινε με νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα.

Παφίλης: “Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε πάσα στη ΝΔ κι αυτή έβαλε γκολ” (VIDEO)

Σαρωτικός ήταν για μια ακόμα φορά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης, στη διάρκεια της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Μια κι αυτές τις μέρες η λέξη “δημοκρατία” κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, ο Παφίλης έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, λέγοντας πως δημοκρατία δεν είναι κάποιος να έχει ένα εκατομμύριο ευρώ κι άλλος να έχει δέκα ευρώ τη μέρα. Αναφέρθηκε δηκτικά στο σόφισμα του ΣΥΡΙΖΑ περί “εποικοδημητικής πρότασης δυσπιστίας”, αστειευόμενος πως έτσι θα μπορούσε να πάρει και το Νόμπελ!!!

Πόσο τυχερή είσαι που ζεις και δουλεύεις δασκάλα στην Σουηδία! Έτσι δεν είναι;

 

Πόσο τυχερή είσαι που ζεις και δουλεύεις δασκάλα στην Σουηδία! Έτσι δεν είναι;

Από Πάνος Αλεπλιώτης στο Νοέ 19, 2019 Διεθνή, 
 

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης // 

Η Άννα έχει ελληνικές ρίζες, ζει και δουλεύει στην Σουηδία. Είναι δασκάλα. Όταν βρίσκεται στην Ελλάδα η μόνιμη συζήτηση που ακούει είναι πόσο καλύτερα περνάει στην Σουηδία και πόσο τυχερή είναι. Είναι όμως έτσι; Τα διηγείται σε άρθρο της που δημοσιεύει η εφημερίδα Riktpunkt του ΚΚ Σουηδίας με τίτλο 

“Από ένα Ελληνικό μπαλκόνι”

Κάθομαι στο μπαλκόνι στον 5ο όροφο στην Αθήνα και πίνω τον καφέ μου κάνοντας σκέψεις. 

Ο θόρυβος της κυκλοφορίας και τα κελαηδίσματα των πουλιών ανακατεύονται στον αέρα. 

Κάνει ψύχρα και βάζω  μια πιο χοντρή μπλούζα. Και εδώ έρχεται το φθινόπωρο. 

Η γονική μου άδεια όπου νάναι τελειώνει και περνάω τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα στον παππού και την γιαγιά του γιου μου.

Σε ετοιμότητα

Ο ένας - ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - ισχυρίζεται ότι «θα αδικούσαμε το μήνυμα του Πολυτεχνείου αν το επικεντρώναμε στις ΗΠΑ», προσθέτοντας μάλιστα το... ατράνταχτο επιχείρημα ότι ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπ. Κλίντον, έχει ζητήσει συγγνώμη (!) για τις ευθύνες των ΗΠΑ για τη χούντα. Το «επιχείρημα» αυτό, όλως τυχαίως, επικαλείται και η «Εφημερίδα των Συντακτών» στο χτεσινό της φύλλο, για να προστατέψει τον πρώην πρωθυπουργό από τη μομφή του «αντιαμερικανισμού». Ο άλλος, ο Χατζησωκράτης της «Προοδευτικής Συμμαχίας» με τον ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενος μάλιστα τη συμμετοχή του στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973, λέει πως δεν είναι δα και απαραίτητο η πορεία να καταλήγει κάθε χρόνο στην αμερικάνικη πρεσβεία και προσθέτει πως «δεν αντιστοιχεί με τη συγκυρία» το σύνθημα «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι». Με δυο λόγια, η «αριστερά» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ... στα καλύτερά της, πάντα «ετοιμοπόλεμη» να υπηρετήσει τους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και το ξέπλυμά τους, ακόμα κι όταν δεν έχει το κυβερνητικό στυλό για να υπογράφει τις συμφωνίες με τον «διαβολικά καλό» Τραμπ. Ειδικά όταν, όπως φαίνεται και από τα παραπάνω, το φιλαράκι τους εκεί ψηλά στη Βασιλίσσης Σοφίας δεν λέει ακόμα να χωνέψει τη μαζικότερη διαδήλωση των τελευταίων χρόνων και τους δεκάδες χιλιάδες που διαδήλωσαν στις 17 Νοέμβρη ενάντια στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και την εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτά.

Κοινή συνισταμένη των αστικών κομμάτων η αντιλαϊκή «σταθερότητα»

Eurokinissi

Τα υπό αναθεώρηση άρθρα 28, 32, 37, 44, 38, 68, 73 και 84, δηλαδή αυτά που συγκαταλέγονται στην ενότητα της σταθερότητας του αστικού πολιτικού συστήματος, στην ενότητα των δημοψηφισμάτων και αυτή της «λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας», ήταν χτες τα θέματα της τρίτης συνεδρίασης της Ολομέλειας της Βουλής για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

 Οπως ήταν αναμενόμενο, αυτό που κυριάρχησε στη συζήτηση ήταν το άρθρο 32, το οποίο αφορά στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, με την κυβέρνηση της ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και όλα τα αστικά κόμματα να μοιράζονται την ίδια αγωνία για την επίτευξη της πολιτικής σταθερότητας που θέλει το κεφάλαιο, προκειμένου να εφαρμόζεται απρόσκοπτα η αντιλαϊκή πολιτική που θωρακίζει την κερδοφορία του.

Για το λόγο αυτό, άλλωστε, κατέθεσαν παρεμφερείς προτάσεις με αποκλειστικό ζητούμενο την απεμπλοκή της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διενέργεια βουλευτικών εκλογών.

Θυμίζουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ στην πρότασή του ως κυβέρνηση στην προηγούμενη (προτείνουσα) Βουλή προέβλεπε την εκλογή του ΠτΔ από τη Βουλή με τρεις ψηφοφορίες με αυξημένη πλειοψηφία ανά ένα μήνα, ενώ και χτες επανέφερε την αντιδραστική πρότασή του, σε περίπτωση που αποτύχουν οι ψηφοφορίες η εκλογή του ΠτΔ να γίνεται από το λαό, πρόταση η οποία ας σημειωθεί έχει απορριφθεί από την προηγούμενη Βουλή, αφού δεν την ψήφισαν ούτε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τότε που ήταν και το κυβερνών κόμμα. Αντίστοιχα, η πρόταση της ΝΔ προβλέπει 3 ψηφοφορίες με αυξημένη πλειοψηφία (180 βουλευτών), μία με απόλυτη πλειοψηφία (151) βουλευτών, ενώ αν αποτύχουν όλες αυτές προβλέπεται πια και 5η ψηφοφορία όπου ο Πρόεδρος μπορεί να εκλεγεί με σχετική πλειοψηφία, ακόμα δηλαδή και με μειοψηφία. Παρόμοιες είναι οι προτάσεις των υπολοίπων.

«Μεριμνούν» ή «εγγυώνται» τη μονιμοποίηση της φτώχειας

Το γεγονός ότι η διαχείριση της ακραίας φτώχειας αποτελεί πλευρά της στρατηγικής της αστικής τάξης και γι' αυτό αποτυπώνεται στα προγράμματα όλων των κυβερνήσεων και των κομμάτων της, επιβεβαιώνεται και από τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, που περιλαμβάνει τη «συνταγματοποίηση» του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος». Ενός θεσμού, βγαλμένου από τα κιτάπια του ΟΟΣΑ, που εφαρμόζεται στα περισσότερα κράτη της ΕΕ, από κυβερνήσεις όλων των αποχρώσεων (σοσιαλδημοκρατικές, συντηρητικές κ.λπ.). Μέτρο συμπληρωματικό στην πραγματικότητα της αντιλαϊκής - αντεργατικής επίθεσης, της έντασης της εκμετάλλευσης, της δουλειάς χωρίς δικαιώματα, της κατάργησης παροχών σε Υγεία και Πρόνοια.

Αποκαλύπτοντας έτσι ότι αυτό που «συνταγματοποιείται» τελικά με τη διαδικασία της αναθεώρησης είναι η μονιμοποίηση της ακραίας φτώχειας. Χαρακτηριστική, άλλωστε, είναι η σύγκλιση των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ γύρω από τη διαχείρισή της με επιδόματα πτωχοκομείου, που θα εξασφαλίζουν οριακά την επιβίωση όσων ουσιαστικά ρίχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής και για να μπορούν στο μέλλον να αξιοποιηθούν ως ανακυκλούμενο πάμφθηνο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα.

Η Ασφάλιση - εμπόρευμα και οι εργαζόμενοι πελάτες

H κυβέρνηση της ΝΔ, αξιοποιώντας το ήδη διαμορφωμένο αντιασφαλιστικό οπλοστάσιο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και ιδιαίτερα τον νόμο - έκτρωμα του ΣΥΡΙΖΑ, τον νόμο Κατρούγκαλου, προχωρά στη συνολική ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος.

Η κυβερνητική προπαγάνδα, μπροστά στη βόμβα που βάζει στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, κατασκευάζει στοιχεία για να χρυσώσει το χάπι. Η συζήτηση γύρω από τα ποσοστά αναπλήρωσης ή τις τάχα αυξήσεις στους μισθούς αποτελεί αντιπερισπασμό μπροστά στη συνολική επίθεση που προετοιμάζεται. Η κυβέρνηση, πετώντας το τυράκι της μείωσης των εισφορών, φτιάχνει εμβληματικούς τίτλους στα ΜΜΕ προσπαθώντας να ξεγελάσει τους εργαζόμενους. Με ταχυδακτυλουργικά τρικ μετατρέπει τις μειώσεις των μισθών σε αυξήσεις, κρύβοντας πως η εισφορά που καταβάλλεται από τους εργοδότες και από την οποία απαλλάσσονται, είναι μέρος του εργατικού μισθού.

Η ανταποδοτικότητα που αναφέρει ως στοιχείο ισότητας, αποτελεί το πιο καραμπινάτο στοιχείο διάλυσης της Κοινωνικής Ασφάλισης. Η ανταποδοτικότητα στην Κοινωνική Ασφάλιση σημαίνει και τυπικά πλέον πως η Κοινωνική Ασφάλιση αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, ως ένας ψυχρός οικονομικός δείκτης, ο οποίος δεν παίρνει υπόψη ότι ο εργαζόμενος, εκτός από τις ασφαλιστικές εισφορές, έχει δώσει τα νιάτα του, τη ζωή του, την υγεία του κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου.

Απλοχεριά στο κεφάλαιο

  Πηγή: Eurokinissi

Ακόμα ένας σκληρός, ταξικός προϋπολογισμός υπέρ του κεφαλαίου κατατίθεται αύριο στη Βουλή, αυτήν τη φορά από την κυβέρνηση της ΝΔ, συνεχίζοντας την αντιλαϊκή σκυταλοδρομία.

Οπως φάνηκε ήδη από το προσχέδιο και τη σχετική συζήτηση, στους «κωδικούς» και τις διατάξεις του αποτυπώνονται και οι δύο πλευρές του νομίσματος: Από τη μια, οι φοροαπαλλαγές, τα προνόμια και οι κάθε είδους συνεισφορές του «γαλαντόμου» αστικού κράτους, για να στηρίξει και να θωρακίσει παραπέρα την καπιταλιστική κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα.

Και από την άλλη, η φοροληστεία σε βάρος του λαού, που καλείται να σηκώσει επιπλέον 800 εκατομμύρια φορολογικών βαρών και συνολικά πάνω από το 93% της φορολογίας, οι περικοπές και οι τραγικές ελλείψεις σε δαπάνες για τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, για την Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, τις υποδομές που έχει ανάγκη ο λαός.

Συμβολισμοί

«Καπνός» έγινε ο Αλέξης Τσίπρας από τη διαδήλωση της 17ης Νοέμβρη, όταν τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ έφτασαν στο Σύνταγμα. Μια παρουσία που μάλιστα πολυδιαφημίστηκε ως «κίνηση υψηλού συμβολισμού», αφού ένας «πρώην πρωθυπουργός κατεβαίνει στην πορεία του Πολυτεχνείου», και τελικά εξελίχθηκε σε μια ακόμα προσπάθεια καπηλείας των ηρωικών λαϊκών αγώνων. Οπως αποδείχθηκε, ο πρώην πρωθυπουργός, αγαπημένος συνεργάτης και «προτιμώμενος εταίρος» του Ντ. Τραμπ, κατέβηκε στην πορεία να βγάλει κάμποσες ...σέλφι και να εξαφανιστεί. Φήμες που τον θέλουν να φτάνει στην πρεσβεία όχι ως διαδηλωτής, αλλά ως επίσημος προσκεκλημένος του Πάιατ, ελέγχονται. Αλλωστε, έχει τέτοια οικειότητα με τον πρέσβη, που πάει και ...ακάλεστος. Καλοί λοιπόν οι «συμβολισμοί» για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται παρεξηγήσεις μεταξύ των «διαβολικά καλών» παλιόφιλων...

ΝΑΤΟική προπαγάνδα σε μαθητές Δημοτικού!

Μετά τους μαθητές Γυμνασίου τώρα και μαθητές Δημοτικού (!) μπαίνουν στο στόχαστρο της ΝΑΤΟικής προπαγάνδας, μέσω «εκπαιδευτικών» εκδρομών που οργανώνουν Διευθύνσεις των σχολείων.

 Το νέο απαράδεκτο κρούσμα αφορά το 3ο Δημοτικό Σχολείο Πυλαίας στη Θεσσαλονίκη, η Διεύθυνση του οποίου αποφάσισε να διοργανώσει «εκπαιδευτική» εκδρομή στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Νάπολη της Ιταλίας, μετά από πρόσκληση του ιμπεριαλιστικού οργανισμού στο πλαίσιο της προπαγανδιστικής Εκστρατείας «WeAreNATO», που από το 2017 έχει στόχο οι νέοι να «κατανοήσουν την αποστολή και το όραμα» (!) της ιμπεριαλιστικής Συμμαχίας που αιματοκυλά τους λαούς.

Μάλιστα, η Διεύθυνση του σχολείου «πανηγυρίζει» ότι είναι το πρώτο Δημοτικό Σχολείο της Ελλάδας που θα επισκεφθεί το ΝΑΤΟ. Θυμίζουμε ότι στα Γυμνάσια η άθλια «πρωτιά» φαίνεται να ανήκει στο 6ο Γυμνάσιο Ηρακλείου, που πραγματοποίησε τη σχετική δράση πέρσι και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από την εκπαιδευτική κοινότητα και το γονεϊκό κίνημα.

Φτάνει η τόση «ισότητα»...

 Της Κάλι Καρά

Στα απογοητευτικά ευρήματα του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα Φύλου, η ανισότητα εμφανίζεται με μικρές αποκλίσεις σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, με τη χώρα μας να βρίσκεται πάλι στην τελευταία θέση ανάμεσα στους «28». Είναι η μόνη χώρα που επιδείνωσε τη θέση της από την έκδοση του πρώτου Δείκτη Ισότητας Φύλου το 2013.

Τα «χρυσά κουτάλια» με τα οποία θα έτρωγαν και οι γυναίκες της χώρας μας μέσα στην ΕΕ καταγράφονται αδυσώπητα σε όλους τους δείκτες της ζωής τους, με πρωταρχικό αυτόν του δικαιώματος στην εργασία (υποεκπροσώπηση στο εργατικό δυναμικό τη λένε).

Μόλις το 49% των Ελληνίδων απασχολείται έναντι 67% των Ευρωπαίων γυναικών, ενώ την τελευταία θέση κατέχει η χώρα μας στην πλήρη απασχόληση.

«Απελευθέρωση» κερδών

  Πηγή: Eurokinissi

Το νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο που συζητείται από χτες στη Βουλή έρχεται να προωθήσει ακόμα πιο επιθετικά τη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ για την «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας, την οποία υπηρέτησαν προσηλωμένα όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '90, με αποκορύφωμα το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν «παρέα».

Μέσα απ' αυτήν την πορεία, οι επιχειρηματικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται στην Ενέργεια βγήκαν πολλαπλά κερδισμένοι, ενώ η πικρή πείρα των εργαζομένων και του λαού από την «απελευθέρωση» και τις ιδιωτικοποιήσεις είναι αποκαλυπτική: Χτύπημα μισθών και δικαιωμάτων, εντατικοποίηση, «απογείωση» των εργατικών «ατυχημάτων» για τους εργαζόμενους στον κλάδο, πανάκριβα τιμολόγια και ενεργειακή φτώχεια για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά, ανελέητο κυνηγητό όσων αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς - φωτιά...

Αυτήν την επίθεση έρχεται να εντείνει το τωρινό νομοσχέδιο, «καθαρίζοντας το έδαφος» για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας και διασφαλίζοντας νέα «δώρα» για το μεγάλο κεφάλαιο για τις μπίζνες στις ΑΠΕ.

«Πανεπιστήμιο ΑΕ»: Με τη σφραγίδα της Μπολόνια

Λίγο πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να σερβίρει ως κάτι «νέο» και «καινοτόμο» τη μεταρρύθμιση που ετοιμάζει στα πανεπιστήμια και συκοφαντεί τους φοιτητές που αντιδρούν ότι με τους αγώνες τους εμποδίζουν τάχα την αναβάθμισή τους. Ομως αυτό που έχει «στα σκαριά» η ΝΔ, ούτε «νέο» είναι για τους φοιτητές, ούτε «καινοτόμο». Κι αυτό το ξέρει η ίδια, όσο και τα άλλα κόμματα, που ανεβαίνουν τάχα στα κάγκελα για να καταγγείλουν την πολιτική της, ενώ υλοποίησαν ως κυβέρνηση και σήμερα στηρίζουν το ίδιο σχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που φέρει τη σφραγίδα της Μπολόνια και στοχεύει στη διαμόρφωση του λεγόμενου «Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης» (ΕΧΑΕ). Να ποια είναι η αλήθεια πίσω από τον ψευτοκαβγά τους: Η Διακήρυξη της Μπολόνια, που υπεγράφη τον Ιούνη του 1999 από τους υπουργούς Παιδείας 29 ευρωπαϊκών κρατών (σήμερα τη στηρίζουν 48 χώρες, μέλη και μη μέλη της ΕΕ), προέβλεπε ότι η Εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου στην Ευρώπη θα αναπτυσσόταν στη βάση «κοινά συμφωνημένων αρχών», όπως η διάσπαση των σπουδών σε κύκλους, η αντιστοίχιση ακαδημαϊκών τίτλων και προσόντων, η εξατομίκευση της εκπαίδευσης, η καθιέρωση των πιστωτικών μονάδων, η προώθηση της κινητικότητας φοιτητών και ερευνητών, η ιδιωτικοποίηση πτυχών της λειτουργίας των πανεπιστημίων.