«Η εταιρεία δεν φέρει καμία ευθύνη».
Οπως πριν μερικούς μήνες μια άλλη εταιρία στα Τέμπη δεν έφερε καμία ευθύνη για τα 60 νεκρά παιδιά.
Οπως δεν φταίει η εργοδοσία που κάθε τρεις μέρες ένας εργάτης δολοφονείται στους χώρους δουλειάς.
Καμία ευθύνη δε φέρει και το αστικό κράτος για τους πνιγμένους, τους καμένους, τους καταπλακωμένους στους σεισμούς. Για τα χημικά που αναπνέει ο λαός στη Δυτική Αττική, στη Δυτική Θεσσαλονίκη, στο Βόλο.
Οπως δε φταίει το κράτος που δεν υπάρχουν γιατροί και νοσηλευτές, και για την ακρίβεια που είναι «εξωγενής». Και οι τράπεζες δεν φταίνε για τους ξεσπιτωμένους απ' τους πλειστηριασμούς.
Και σίγουρα καμία ευθύνη δεν φέρει η κυβέρνηση για τον πόλεμο που είναι τόσο μακριά, για τους ξεριζωμένους που πεθαίνουν κάπου στα σύνορα.
Είναι η κακιά στιγμή. Είναι η ατομική ευθύνη. Είναι η κλιματική αλλαγή. Είναι οι εξαχρειωμένοι. Και οι παράφρονες ηγέτες.
Είναι όλα τα άλλα εκτός απ' το κέρδος.
Πάνω απ' όλα η εταιρεία δε φέρει καμία ευθύνη.




