ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

 

Nαι, «άμεση κατάργηση όλων των διοδίων»!

 

Δήμος Πάτρας:«Ο λαός που πληρώνει τους επιχειρηματικούς ομίλους για την κατασκευή των έργων, να ξαναπληρώνει για τη χρήση τους. Η άμεση κατάργηση όλων των διοδίων αποτελεί ώριμο και δίκαιο αίτημα και πρέπει να ικανοποιηθεί τώρα».Στις μικρές ή μεγαλύτερες μετακινήσεις που κάναμε όλοι το καλοκαίρι αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά αυτό που ζούμε συνέχεια: Τα έχουμε πληρώσει και τα ξαναπληρώνουμε ακριβά! Ναι, λοιπόν, «άμεση κατάργηση όλων των διοδίων! 

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Δήμου Πάτρας: 

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ οι ισλαμοφασιστες και οι χορηγοί τους

  

Με έκπληξη και δέος ,με οργή και αποτροπιασμό παρακολουθεί η διεθνής κοινή γνώμη τα εγκλήματα των Ισλαμιστών .Τείνει να πιστέψει – αν δεν έχει ήδη πειστεί – ότι το Κοράνι είναι στην κυριολεξία ένα διαβολικό σύγγραμμα που απευθύνεται και μετατρέπει τον άνθρωπο στο χειρότερο κτήνος που γνώρισε η ανθρωπότητα .Ο φρικτός θάνατος του Κανταφι ,οι εκτελέσεις στην Αίγυπτο ,η ανθρωποφαγία στη Συρία ,το συνεχιζόμενο μακελειό στο Αφγανισταν ,στο Σουδάν ,τη Σομαλία  και τελευταία ( μετά την αποχώρηση των Νατοϊκών –το τονίζω ) το από το πουθενά (;) ξεπέταγμα των χειροτέρων κτηνών της «εξελιγμένης» Τζιχαντ στο Ιράκ κάνουν μια ανθρωπότητα ,που δεν έχει πια νωπά τα Άουσβιτς και τα Νταχαου να απορεί και να οργίζεται για την ανείπωτη αυτή κτηνωδία και να διαρρηγνύει τα ιμάτια της για την ..κατάντια του ανθρωπίνου γένους !

  

Παρατηρώντας την αγριότητα αυτών των σφαγών είναι δύσκολο να μην πιάσεις εαυτον να κλαίει από τα τρίσβαθα της ψυχής σου ,να μην εύχεσαι τον ίδιο θάνατο για αυτά τα κτήνη .Χωρίς προσπάθεια δικαιολογησης και τολμώντας να ερμηνεύσουμε  -όσο γίνεται νηφάλια – βλέποντας πίσω από την κουρτίνα της απλής παρατήρησης γεγονότων -,τι πραγματικά υπάρχει και τι τα γέννησε αυτά ,καλό θα ήταν να κάνουμε μια Ιστορική αναδρομή στην Δουλοκτητική ,Φεουδαρχική και Καρά-καπιταλιστική προϊστορία μας και ιδιαιτέρα στην Ιστορία μας απέναντι σε όλους αυτούς τους λαούς που βιώσαν επί αιώνες τον «πολιτισμό» μας . Καρά-εκμετάλλευση δηλαδή ανθρώπου από άνθρωπο στο διηνεκές ..

Δείξε μου τους συμμάχους σου να σου πω ποιος είσαι...

Ο Αλ. Τσίπρας με ορισμένους από τους συμμάχους της κυβέρνησης, στη σύνοδο των σοσιαλδημοκρατών στο Παρίσι

Συμμαχίες μέσα κι έξω από τη χώρα για τα Εργασιακά ισχυρίζεται ότι συγκροτεί η κυβέρνηση, προκειμένου - όπως λέει - να υπερασπιστεί το αποκαλούμενο «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο» έναντι του «νεοφιλελεύθερου», το οποίο αποδίδει στο ΔΝΤ.
Γενικά, η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας προσπαθούν να συντηρήσουν το χρεοκοπημένο παραμύθι των δυνάμεων του «καλού», στις οποίες εντάσσουν την πλευρά της ΕΕ στο κουαρτέτο, και του «κακού» (βλέπε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), που έχει «ακραία νεοφιλελεύθερες απόψεις για τα Εργασιακά», όπως έλεγε τις προάλλες σε συνέντευξή του ο Γ. Κατρούγκαλος.

Ο υπουργός Εργασίας ανέφερε, επίσης, ότι στο πλαίσιο των προσπαθειών να συγκροτηθεί η συμμαχία υπεράσπισης του «ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου», θα γίνει ένα διεθνές συνέδριο στην Αθήνα, μέσα στο Σεπτέμβρη, όπου θα συμμετάσχουν η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων και υπουργοί Απασχόλησης ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Αυστρία κ.ά.

Για να δούμε όμως: Τι κάνουν οι άλλες κυβερνήσεις της ΕΕ στις χώρες τους σε ό,τι αφορά τα Εργασιακά και ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι «σύμμαχοι» της κυβέρνησης, σε μια διαπραγμάτευση η οποία, έτσι κι αλλιώς, καμιά σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των εργαζομένων και γίνεται αποκλειστικά για το κεφάλαιο;

Η Μάχη του Κουρσκ: «Πιο δυνατοί απ’ την φωτιά, πιο γεροί από το μέταλλο»…

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

23 Αυγούστου 1943: Η αρχή του τέλους των ναζί

«Άραγε μπορούμε να ξεχάσουμε / Εγώ κι εσύ, το σαράντα τρία / Θυμάσαι, η Μάχη του Κουρσκ / Τότε φλεγόταν; / Και ο Σοβιετικός στρατιώτης / Περνώντας στην αθανασία / Ηταν πιο δυνατός απ’ τη φωτιά / Πιο γερός από το μέταλλο (…)» (σοβιετικό τραγούδι)

Στις 23 Αυγούστου του 1943 ολοκληρώθηκε η τρίτη και τελευταία φάση της μεγαλύτερης μάχης τεθωρακισμένων στη σύγχρονη ιστορία και της πλέον σημαντικής για τη νικηφόρα έκβαση, όχι μόνο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Σοβιετικής ‘Ενωσης, αλλά και του ίδιου του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου: Της Μάχης του Κουρσκ. Κράτησε περίπου 50 μέρες (4/7 – 23/8/1943) και συμμετείχαν συνολικά 4 εκατομμύρια στρατιώτες, περίπου 70.000 πυροβόλα και άλλος βαρύς οπλισμός, 13.000 άρματα και τεθωρακισμένα οχήματα, πάνω από 11.000 πολεμικά αεροπλάνα, που συγκρούστηκαν μέχρι θανάτου και ολοκληρωτικής καταστροφής σε ένα μέτωπο 550 χιλιομέτρων. Η φασιστική επιχείρηση είχε την κωδική ονομασία «Κάστρο», περισσότερο μάλλον για ψυχολογικούς παρά για συμβολικούς λόγους. Αντιθέτως, η επιχείρηση αντεπίθεσης του Κόκκινου Στρατού βαφτίστηκε «Κουτούζοφ» για άκρως προφανείς, συμβολικούς λόγους: Ο Κουτούζοφ ήταν ο Ρώσος στρατηγός που τσάκισε τη στρατιά του Ναπολέοντα.

ΝΕΑ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑΤΑ

ΝΕΑ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑΤΑ

Κι ανάμεσα  στα συγχαρητήρια για τα απρόσμενα ολυμπιακά μετάλλια που έδωσαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία για ρητορικές κορώνες οι οποίες   αποδίδουν στην ελληνική ψυχή και το γενναίο φρόνημα  την αιτία των επιτυχιών, τις πρωτιές στις πανελλήνιες εξετάσεις που γίνονται αφορμή και πάλι για επιβεβαίωση της αντίληψης πως  αρκεί η θέληση για την επιτυχία και  την επίσημη θερινή ραστώνη που μοιάζει να μην τελειώνει, η πραγματικότητα εξουθενώνοντας μας συνθλίβει.

 Περιστατικά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, ως συνέπειες των κυρίαρχων πολιτικών που εφαρμόζονται με τις αντίστοιχες αντιδράσεις, όπως  π.χ. στη Νίκαια της Γαλλίας αστυνομικοί μπροστά σε λουόμενους εφαρμόζουν στην παραλία την απόφαση της πόλης που απαγορεύει το μπουρκίνι, το μαγιό που φορούν οι μουσουλμάνες, όπως στην Ελλάδα που ο υπουργός εργασίας Κατρούγκαλος υποστηρίζει ότι η θέσπιση των 384 Ευρώ εθνικής σύνταξης καλύπτουν το όριο της φτώχειας, και άλλα αμέτρητα έγιναν μια καθημερινότητα που ορίζουν μέχρι κεραίας τη ζωή μας. Το κακό είναι πως όσο βαθαίνει η κρίση τόσο ριζοσπαστικοποιείται η δομή της εξουσίας. Ενισχύεται, στο όνομα της ελευθερίας ή της εξασφάλισης της επιβίωσης,  στρώνοντας το έδαφος για το φασισμό,  για να αποκλειστεί  κάθε πιθανότητα εμφάνισης αδυναμίας της κυρίαρχης τάξης. Σύμφωνα με τις ικανότητες, την ιδιοσυγκρασία και τη στάση τους πολιτικοί και δημοσιογράφοι αντιπροσωπεύουν την προσπάθεια της κυρίαρχης τάξης να κινητοποιήσει προς όφελος της όλες τις δυνάμεις.

Το κέρδος τσακίζει τους φτωχούς...

«Η φύση εκδικείται τους φτωχούς», έγραφε προχτές μια αστική εφημερίδα σε τίτλο της για το ρεπορτάζ του σεισμού στην Ιταλία, μόνο που δεν αποτυπώνει την πραγματική αλήθεια. Γιατί όταν η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε τέτοια επίπεδα ανάπτυξης που να προστατεύουν τους πάντες από τους σεισμούς, αφενός η «εκδίκηση» δεν είναι της φύσης και αφετέρου γιατί δεν εκδικείται και τους πλούσιους; Μα, γιατί η επιστήμη και η τεχνολογία στο πλαίσιο του καπιταλισμού αξιοποιούνται για το κέρδος, την ένταση της εκμετάλλευσης, γι' αυτό υπάρχουν φτώχεια και πλούτος. Δεν μπαίνουν στην υπηρεσία κάλυψης των λαϊκών αναγκών. 

 

Τα έργα αντισεισμικής θωράκισης και προστασίας δεν αποφέρουν κέρδη στον καπιταλισμό, γι' αυτό και δεν προωθούνται. Ηδη και από την Ιταλία έρχεται η είδηση ότι στη συγκεκριμένη περιοχή είναι ανύπαρκτα ουσιαστικά τα μέτρα αντισεισμικής προστασίας. 

 

Γι' αυτό και προκαλούν πολλοί εκπρόσωποι της ιταλικής κυβέρνησης αλλά και τοπικών αρχών, όταν αποδίδουν αποκλειστικά το μέγεθος των καταστροφών στη μεγάλη ένταση ή το μικρό εστιακό βάθος του σεισμού, ενώ μια έγκαιρη και σχεδιασμένη αντισεισμική θωράκιση των οικισμών, που ούτως ή άλλως βρίσκονται σε μια ιδιαίτερα σεισμογόνο περιοχή, θα μπορούσε να σώσει δεκάδες ζωές. 

 

Σύμφωνα με τον αστικό Τύπο της Ιταλίας, το 70% όλων των κτιρίων της χώρας δεν έχουν σχεδιαστεί με αντισεισμικά κριτήρια, όπως και το 50% των σχολείων δεν πληρούν τους σύγχρονους κανόνες αντισεισμικής θωράκισης. Αυτό είναι το ένα...

Η «Αυγή» πανηγυρίζει για μια επιχειρηματική συμφωνία, και καλεί τους εργαζόμενους να πανηγυρίσουν κι αυτοί!

«Διέξοδο» βλέπει η «Αυγή»... 

 

Το χτεσινό πρωτοσέλιδο της «Αυγής» είναι από αυτά που δύσκολα θα ξεχαστούν. Με ένα μεγάλο λογότυπο της εταιρείας «Μαρινόπουλος» να δεσπόζει, η εφημερίδα πανηγυρίζει: «Διέξοδος για εργαζόμενους - προμηθευτές. Το "πράσινο φως" της Alpha Bank προοιωνίζεται την τελική έγκριση του σχεδίου διάσωσης - εξαγοράς που έχει υποβάλει ο Σκλαβενίτης σε τράπεζες και κυβέρνηση».

 

 Οπως εξηγεί στη συνέχεια η εφημερίδα, «αποφασιστικό βήμα για τη διάσωση του δικτύου του Μαρινόπουλου, των 11.000 εργαζομένων, των προμηθευτών, καθώς και για τη σταθεροποίηση της αγοράς, θεωρείται η χθεσινή έγκριση από το ΔΣ της Alpha Bank του σχεδίου που έχει υποβάλει η εταιρεία Σκλαβενίτης προς τους εμπλεκόμενους φορείς και τα αρμόδια υπουργεία. Και αυτό διότι η απόφαση της Alpha Bank προεξοφλεί ανάλογες αποφάσεις - πιθανότατα και σήμερα - από την Εθνική και την Πειραιώς (...)». 

 

Η «Αυγή» πανηγυρίζει για μια επιχειρηματική συμφωνία, που γίνεται με αποκλειστικό κριτήριο τη διασφάλιση και επέκταση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων στον κλάδο του Εμπορίου και καλεί τους εργαζόμενους να πανηγυρίσουν κι αυτοί, προβάλλοντας το deal Σκλαβενίτη - Μαρινόπουλου ως «διέξοδο» για τους ίδιους και τους προμηθευτές.

Η προετοιμασία του συλλαλητηρίου της ΔΕΘ στο επίκεντρο σύσκεψης του ΠΑΜΕ (ΦΩΤΟ)

 

 

Η προετοιμασία του συλλαλητηρίου του ΠΑΜΕ το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη και ο προγραμματισμός της δράσης βρέθηκε στο επίκεντρο της σύσκεψης που διοργάνωσε η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ την Πέμπτη με συνδικαλιστές του εργατικού κινήματος και εκπροσώπους φορέων στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.
Το συλλαλητήριο θα πλαισιωθεί με μια σειρά δράσεις και πρωτοβουλίες του ταξικού κινήματος για τη συσπείρωση και την κινητοποίηση των εργαζόμενων της πόλης και της περιοχής.

Τις μέρες πριν το συλλαλητήριο, εκτός από περιοδείες, εξορμήσεις και τη συνέντευξη Τύπου των φορέων της κοινωνικής συμμαχίας, που θα γίνει την Πέμπτη 8 Σεπτέμβρη, προγραμματίζονται επίσης:

• Την Πέμπτη 1η Σεπτέμβρη, συναυλία για τους ανέργους, στην Αριστοτέλους με Τσιμισκή.
• Τη Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη, στις 10 π.μ., παράσταση διαμαρτυρίας για τους ανέργους, στον ΟΑΕΔ της Δωδεκανήσου.
• Την Τετάρτη 7 Σεπτέμβρη, στις 10 π.μ., κινητοποίηση στο Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου!

 

Η φτώχεια μας, ο πλούτος τους…

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η αβυσσαλέα διαφορά μεταξύ πλούσιων και φτωχών, σ΄ όλο τον κόσμο, μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο, σύμφωνα με τα στοιχεία διεθνών οργανισμών. Βέβαια, στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η διαφορά εμφανίζεται ως φυσικό φαινόμενο, παραβλέποντας ότι ο πλούτος και η φτώχεια είναι το προϊόν και το αποτέλεσμα ενός συστήματος, του καπιταλιστικού, που έχει ως θεμέλιο λίθο την εκμετάλλευση, την οικονομική και κοινωνική ανισότητα.

Ιδού λοιπόν ορισμένα στοιχεία που αποδεικνύουν, εκτός των άλλων, το πως στην περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και (φυσικά) οι φτωχοί, φτωχότεροι:

Το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου

• Το φτωχότερο μισό του παγκόσμιου πληθυσμού μοιράζεται κάτι λιγότερο από το 1% του παγκόσμιου πλούτου, την ώρα που το πλουσιότερο 10% έχει στα χέρια του το 88% του συνόλου του πλούτου(1).
  
• Το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το μισό παγκόσμιο πλούτο.
  
• Οι κροίσοι αυτού του κόσμου αυξήθηκαν και έγιναν πλουσιότεροι το τελευταίο 12μηνο, καθώς σύμφωνα με έρευνα της Wealth-X (2) οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη ανήλθαν στους 2.473 (+ 6,4%), ενώ η συνολική τους περιουσία διαμορφώθηκε στα 7,68 τρισ. Δολάρια (+5,4%).
  
• Σύμφωνα με το Ερευνητικό Ινστιτούτο της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse (3), 3,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ή το 71% του παγκόσμιου πληθυσμού μοιράζονται μόλις 7,4 τρισ. δολάρια, ποσό δηλαδή μικρότερο από την περιουσία των μόλις 2.473 δισεκατομμυριούχων.
  

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 25 Αυγουστου 2016

Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ: Κύλησαν οι γλίτσες και βρήκανε τους Γκαίμπελς

   
 Παρατήρηση 1^η: Ο φασισμός γεννιέται μέσα στους υπονόμους του συστήματος της καπιταλιστικής αγριότητας, της εκμετάλλευσης, της σήψης, της διαφθοράς. Ειδικά, δε, σε συνθήκες κρίσης αυτού του συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος, ο φασισμός γιγαντώνεται και αξιοποιείται από τις κυρίαρχες οικονομικές ελίτ ώστε να διατηρήσουν την κυριαρχία τους με μοχλό τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία.
   
 Παρατήρηση 2^η: Ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης ορίζονται και οι ανάγκες της οικονομικής ολιγαρχίας. Για να τσακίσει τις αντιστάσεις ή για να ξεστρατίσει την οργή που προκαλεί η πολιτική της, με την οποία μετακυλύει τα βάρη της κρίσης στο λαό, ο φασισμός αξιοποιείται είτε ως επικουρικός παρακρατικός μηχανισμός της εξουσίας της, είτε ακόμα και ως επίσημη μορφή πολιτικής διαχείρισης των υποθέσεών της.

• Αυτό συνέβη το 1919 στην Ιταλία όταν ο μεγιστάνας Ανιέλι έπαιρνε από το χεράκι τον Μουσολίνι και τον παρουσίαζε στους βιομηχάνους, στην έδρα του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Ιταλίας, ως τον πιστότερο υπηρέτη της τάξης τους.
• Αυτό συνέβη όταν συγκροτούνταν τάγματα εφόδου χρηματοδοτούμενα από εργοστασιάρχες και  χτυπούσαν εργάτες και απεργίες, όπως γινόταν το 1920 στην Ιταλία από τους μελανοχίτωνες.
• Αυτό συνέβη όταν ο βασιλιάς Βιτόριο Εμμανουέλε έπαιρνε  υπό την αγκάλη του τον «Ντούτσε» και τον διόριζε πρωθυπουργό το 1922.
• Αυτό συνέβη στη Γερμανία με τον Χίτλερ να κάνει πραξικόπημα το 1923 και δέκα χρόνια αργότερα οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι να τον διορίζουν καγκελάριο.

    Παρατήρηση 3^η: Ο φασισμός είναι – μεταξύ άλλων – η μορφή πολιτικής διαχείρισης των υποθέσεων της ολιγαρχίας που, πίσω από το «φιλολαϊκό» προσωπείο που χρησιμοποιεί για να αποκτήσει κοινωνική βάση, εκείνο που πραγματικά εγγυάται μέσα από την θηριωδία και την κτηνωδία των μεθόδων της είναι ότι τίθεται «το  κράτος στην υπηρεσία του ιδιωτικού κεφαλαίου», όπως ακριβώς το υποσχέθηκε ο Χίτλερ στη Λέσχη των Γερμανών Βιομηχάνων του Ντίσελντορφ το 1933.

Οταν ευημερούν οι αριθμοί...

Πανηγυρίζει το υπουργείο Εργασίας γιατί - όπως λέει σε ανακοίνωσή του - το ΙΚΑ, για πρώτη φορά από το Δεκέμβρη του 2010, θα καταβάλει τις συντάξεις του επόμενου μήνα χωρίς να προσφύγει σε δανεισμό. Επικαλείται, μάλιστα, τη βελτίωση των οικονομικών δεδομένων του Ταμείου και την αύξηση των εσόδων του τους επτά μήνες του 2016 κατά 4% σε σύγκριση με το ίδιο χρονικό διάστημα του 2015. 

 

Αυτό που δεν λέει το υπουργείο, αλλά το γνωρίζουν πολύ καλά οι συνταξιούχοι στην τσέπη τους, είναι ότι ο πραγματικός λόγος που το ΙΚΑ κατάφερε να «ισορροπήσει» και να μην καταφεύγει στη συνήθη πρακτική του δανεισμού δεν είναι η αύξηση των εσόδων του, αλλά η δραματική μείωση των συντάξεων, μετά από τόσες απανωτές μειώσεις, με το 1ο και το 2ο μνημόνιο, μετά τα πρόσθετα χαράτσια και τις κρατήσεις και με το 3ο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτή η «ισορροπία» (είτε είναι συγκυριακή είτε παρουσιάζει πιο μόνιμα χαρακτηριστικά) έχει πληρωθεί με αίμα από τους συνταξιούχους του Ταμείου και έγινε πάνω στα συντρίμμια των συντάξεων και των άλλων παροχών.

 

 Οπως ακριβώς και τα γνωστά πλεονάσματα του κρατικού προϋπολογισμού. Εδώ πράγματι ισχύει η γνωστή ρήση ότι «οι αριθμοί ευημερούν, αλλά δυστυχούν οι άνθρωποι»..!

ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ • 24 Αυγουστου 2016 

Καχυποψία

Τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ταχύτατης εξέλιξης των τεχνικών της «φαρμακοδιέγερσης» των αθλητών και της αλληλοτροφοδοτούμενης σχέσης μεταξύ «εργαστηρίων» και αθλητικών αρχών, έχει εγκατασταθεί πάνω από όλες τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις ένα νέφος καχυποψίας. Με λίγα λόγια, οι φίλαθλοι παρακολουθούν τους αγώνες και τις προσπάθειες των αθλητών και αναρωτιούνται αν αυτό που βλέπουν είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας του ανθρώπου να ξεπεράσει τα όρια του, στηριγμένου στις δικές του δυνάμεις (σωματικές και ψυχικές), ή στις «ουσίες». Έτσι το ντόπινγκ έγινε το δηλητήριο που δεν σκοτώνει μόνο τους αθλητές, αλλά και την απόλαυση ενός μεγάλου αθλητικού γεγονότος, τη χαρά του παιχνιδιού. Αυτό, φυσικά, ίσχυσε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο.

 

 

Η ιστορική αλήθεια για το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ

Γράφει ο Νίκος Μόττας* //

Σαν σήμερα, 23 Αυγούστου, υπογράφτηκε το 1939 στη Μόσχα το σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Γερμανίας, που έμεινε γνωστό στην ιστορία ως Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Στο πλαίσιο της μεταπολεμικής αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, η εν λόγω συμφωνία έγινε σημαία κατασυκοφάντησης της ΕΣΣΔ και του Σοσιαλισμού από τους κάθε λογής απολογητές του ιμπεριαλισμού. Ένα ευρύ και ετερόκλητο ιδεολογικά φάσμα συκοφαντών της ΕΣΣΔ (τροτσκιστές, σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι κλπ.) διαστρεβλώνει κατά το δοκούν την ιστορική πραγματικότητα, παρουσιάζοντας το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ ως μέσο επεκτατικής πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης στην Ευρώπη. Έτσι, ο Στάλιν παρουσιάζεται ως… «σύμμαχος του Χίτλερ» και η ΕΣΣΔ ως στήριγμα της ναζιστικής επιθετικότητας.

Πρόκειται, ασφαλώς, για χυδαία διαστρέβλωση της Ιστορίας η οποία αποσκοπεί σε δύο πράγματα: Πρώτον, στην εξίσωση Κομμουνισμού-Ναζισμού, στο πλαίσιο της ανιστόρητης προπαγανδιστικής πολιτικής της Ε.Ε. περί «ολοκληρωτικών καθεστώτων» και δεύτερον, στην εκμηδένιση της καθοριστικής συμβολής της ΕΣΣΔ στην αντιφασιστική νίκη των λαών και στην ήττα των δυνάμεων του Άξονα. Σε αυτό το πλαίσιο, η αστική ιστοριογραφία έχει βαλθεί να κάνει το άσπρο-μαύρο, να προβάλει ψέματα αναμεμειγμένα με μισές αλήθειες, να ξαναγράψει την Ιστορία από την σκοπιά των συμφερόντων του Κεφαλαίου.

Οι «σύμμαχοι»

 

 

«Εγγυήσεις» προς τους εργαζόμενους μοιράζει απλόχερα ο Γ. Κατρούγκαλος, ενόψει της διαπραγμάτευσης για τα Εργασιακά, ότι η κυβέρνηση διαθέτει «κόκκινες γραμμές» και ότι έχει συγκροτήσει συμμαχίες μέσα κι έξω από τη χώρα, προκειμένου να διεξαγάγει με αξιώσεις τη διαπραγμάτευση.

Ποιοι είναι οι σύμμαχοί της; Οι ηγέτες των άλλων κρατών - μελών της ΕΕ, που στις χώρες τους τσακίζουν κι αυτοί τα εναπομείναντα εργασιακά και άλλα δικαιώματα. Για παράδειγμα, «σύμμαχος» της κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος της Γαλλίας, που στη χώρα του πέρασε έναν από τους πιο άγριους αντεργατικούς νόμους («Ελ Κομρί»), επικαλούμενος μάλιστα κι αυτός τις «βέλτιστες πρακτικές» της ΕΕ.

Σύμμαχός της είναι και η κυβέρνηση της Γερμανίας, η οποία πρωταγωνιστεί στην ευελιξία της αγοράς εργασίας, προκειμένου να αυξήσει την απασχόληση σε «ιστορικά» (όπως πανηγύριζε προχτές) επίπεδα, καθώς δεν έχει εξαντληθεί ακόμα η αντεργατική δυναμική των νόμων Χαρτζ, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όπως συμπληρώθηκαν στη συνέχεια.

Εξισώσεις 

 

Γράφει ο Σφυροδρέπανος //

Δε χρειάζεται να κατέχει κανείς τα ανώτερα μαθηματικά και να παίζει στα δάχτυλα τις εξισώσεις κάθε βαθμού, για να βγάλει ένα απλό συμπέρασμα.

Αν η ιμπεριαλιστική ΕΕ προσπαθεί να ξορκίσει το φάντασμα του κομμουνισμού, 25 χρονιά μετά το “τέλος της ιστορίας” (όπως βιάστηκαν πανηγυρικά να διατυμπανίσουν), είναι γιατί αυτό εξακολουθεί να πλανάται πάνω της, να την απειλεί και να στοιχειώνει τον ξύπνιο της.

Γι’ αυτό προσπαθεί να ξαναγράψει την ιστορία, να διαγράψει την ιστορική συλλογική μνήμη για την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, για αυτούς που ανέχτηκαν και εξέθρεψαν το Χίτλερ (με την περιβόητη “πολιτική κατευνασμού”). Γι’ αυτό προωθεί αντικομμουνιστικά μνημόνια, ανέχεται και προωθεί ενεργά την απαγόρευση του σφυροδρέπανου και των κομμουνιστικών συμβόλων, σε μια σειρά χώρες.