Η κυβερνητική απαγόρευση πρόσβασης των παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρουσιάζεται ως αποφασιστικό βήμα για την προστασία τους. Μόνο που πίσω από τις βαρύγδουπες διακηρύξεις παραμένει ανέγγιχτο το βασικό πρόβλημα, η ίδια η λειτουργία των ψηφιακών μονοπωλίων που μετατρέπουν τον χρόνο, την προσοχή και τα προσωπικά δεδομένα εκατομμυρίων ανθρώπων - ανάμεσά τους και παιδιών - σε πηγή αμύθητων κερδών, αλλά και σε «κανάλι» για τη μαζική αναπαραγωγή κυρίαρχων αστικών ιδεολογημάτων, στάσεων και τρόπου ζωής.
Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι οι πλατφόρμες αξιοποιούν αλγορίθμους, ατελείωτη ροή περιεχομένου και άλλους μηχανισμούς που ενθαρρύνουν την πολύωρη παραμονή μπροστά στην οθόνη. Αποφεύγει όμως να απαντήσει στο πιο ουσιαστικό ερώτημα: Γιατί σχεδιάζονται έτσι; Γιατί όσο περισσότερο μένει ο χρήστης στην πλατφόρμα τόσο περισσότερα δεδομένα και πληροφορίες για τον ίδιο παράγει, τόσο περισσότερες διαφημίσεις βλέπει, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι δυνατότητες κερδοφορίας των εταιρειών.
Δεν πρόκειται για κάποια παρενέργεια της λειτουργίας των πλατφορμών. Είναι η ίδια η λογική της καπιταλιστικής κερδοφορίας που μετατρέπει ακόμα και την ανθρώπινη προσοχή σε εμπόρευμα. Γι' αυτό, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί η κυβερνητική παρουσίαση του εξωδικαστικού συμβιβασμού της «Meta» στις ΗΠΑ ως «χρήσιμης εξέλιξης», με τους υπουργούς να διαβεβαιώνουν ότι η εταιρεία «θέλει να συμμορφωθεί», για να μην πληρώνει! Δηλαδή, η προστασία των παιδιών επαφίεται στο κατά πόσο ...συμφέρει οικονομικά τη «Meta» να αλλάξει πρακτικές!
