Έτοιμη για συμφωνία με πρόσθετα μέτρα εμφανίζεται η κυβέρνηση - Συνεχίζονται οι επαφές ενόψει του Eurogroup

 

 

Συνεχίζει η κυβέρνηση να καλλιεργεί κλίμα αποδοχής πρόσθετων μέτρων, συνεχίζοντας ταυτόχρονα και να αφήνει αιχμές κατά του ΔΝΤ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Γερμανικά δημοσιεύματα αναφέρουν πως ΕΕ και ΔΝΤ τα έχουν βρει για το ελληνικό μνημόνιο, ενώ Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υπενθυμίζουν ότι τα μέτρα πρέπει να ληφθούν και ο χρόνος πιέζει.

«Με λίγη καλή θέληση και βούληση από όλες τις πλευρές μπορούμε να καταλήξουμε σε συμφωνία πολύ γρήγορα», ανέφερε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος σε δημοσιογράφους στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ δείχνοντας τη διάθεση της κυβέρνησης να αποδεχθεί πρόσθετα μέτρα που από ό,τι φαίνεται θα κλείσουν την τελευταία στιγμή, διότι όπως είπε «καλώς κρατάμε κάποια πράγματα στο τέλος της διαπραγμάτευσης» και ότι «η διαπραγματευτική ομάδα δεν έχει λάβει λευκή επιταγή και πάντοτε το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης απορρέει από συλλογικές αποφάσεις». Νωρίτερα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επιτέθηκε στο ΔΝΤ, λέγοντας ότι «στην ουσία δεν ενδιαφέρεται για το μέγεθος του πλεονάσματος το 2019, αλλά το χρησιμοποιεί για να σπρώξει την Ελλάδα σε μεταρρυθμίσεις για το αφορολόγητο και το Συνταξιοδοτικό» και έκανε λόγο για πολύ αμφισβητήσιμες μελέτες του ΔΝΤ, το οποίο ωστόσο κάλεσε «να πάρει γρήγορα μία απόφαση για το τι θέλει να κάνει» για το ελληνικό μνημόνιο.

Από τότε που έπεσε το τείχος του Βερολίνο!

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ....ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ !!! 

 

 
Χαρά! Χαρά να δουν τα μάτια σου τότε που έπεφτε το τείχος του Βερολίνο!
Πανηγύριζαν τότε οι ψευτοαριστεροί γιατί έλεγαν ότι τέλειωσε ο ψυχρός πόλεμος και η ανθρωπότητα θα ζήσει χωρίς τον φόβο του πολέμου, με ευημερία και ασφάλεια! Πανηγύριζαν οι ψευτοαριστεροί την ώρα που είχαν παγώσει και δίσταζαν να πανηγυρίσουν οι δεξιοί με την πτώση του τείχους του Βερολίνο!

 

 

Με σχέδιο και επιμονή για την οργάνωση της πάλης του λαού

Μεθαύριο, Τρίτη 14 Φλεβάρη, θα διαδηλώσουν στην Αθήνα μικρομεσαίοι αγρότες απ' όλη την Ελλάδα, στο συλλαλητήριο που διοργανώνει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων. Τη μέρα εκείνη, οι αγρότες θα συμπληρώνουν περισσότερες από 20 μέρες στα μπλόκα, παλεύοντας να επιβιώσουν ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που τους ξεκληρίζει, έχοντας απέναντι τα μονοπώλια, την κυβέρνηση και την ΚΑΠ της ΕΕ.

 Ολοι αυτοί, μονοπωλιακοί όμιλοι, κυβέρνηση, αστικά κόμματα και επιτελεία, επιστράτευσαν τις προηγούμενες μέρες κάθε μέσο και επιχείρημα για να συκοφαντήσουν, να λοιδορήσουν, να υπονομεύσουν τον αγώνα της μικρομεσαίας αγροτιάς, να ενεργοποιήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, για να σπάσουν τα μπλόκα. Δεν το κατάφεραν, και σ' αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι εργατικά σωματεία και άλλοι φορείς του κινήματος άπλωσαν δίχτυ αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους αγρότες.

Αναδείχτηκε επίσης και αυτή η πλευρά: Η επίθεση που δέχτηκαν οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι αναντίστοιχη με την εικόνα που προσπάθησαν να καλλιεργήσουν τα διάφορα κυβερνητικά και άλλα κέντρα ότι τα μπλόκα είναι «επετειακά», ότι φέτος οι κινητοποιήσεις είναι ξεφτισμένες και ότι αυτό μεταφράζεται σε κατανόηση, αν όχι σε αποδοχή της πολιτικής της κυβέρνησης και στον αγροτικό τομέα.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε γιατί τόσος φθόνος και τέτοια επιθετικότητα απέναντι στα μπλόκα; Γιατί τόση συκοφαντία και προσπάθεια υπονόμευσης του πανελλαδικού συντονισμού, με το πλαίσιο πάλης της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων; Γιατί τόσο άγχος από την κυβέρνηση να αποδείξει στους εργαζόμενους και στα άλλα λαϊκά στρώματα ότι οι κινητοποιήσεις είναι αδικαιολόγητες, επειδή τα αιτήματα των αγροτών έχουν τάχα ικανοποιηθεί μετά τις περσινές κινητοποιήσεις;

Εξαγωγές

Ο γγ του υπουργείου Εργασίας, σε συνέντευξή του σε ιταλικό περιοδικό, «βλέπει» ξανά δικαίωση στις αποφάσεις του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για τις ομαδικές απολύσεις, όταν αυτό αποφάσισε το ακριβώς αντίθετο. Παρουσιάζει τις θέσεις του ΔΝΤ ως ακραίες για τα Εργασιακά σε αντιδιαστολή με όσα συμβαίνουν στην «Ευρώπη», λίγες μέρες μετά την έκθεση της ΕΚΤ που καλεί σε ολική εξουδετέρωση των Συλλογικών Συμβάσεων... Βλέπει «μείωση της ανεργίας» και υποστηρίζει την «πραγματική, αξιοπρεπή, προστατευμένη και εγγυημένη απασχόληση», λίγες μόλις μέρες μετά τις νέες ανακοινώσεις του ΟΑΕΔ με προγράμματα ολιγόμηνης απασχόλησης φτηνού εργατικού δυναμικού. Οπως φαίνεται, τα κυβερνητικά στελέχη καταλαβαίνουν ότι χόρτασαν τους Ελληνες εργαζόμενους από παχιά λόγια και είπαν να κάνουν και εξαγωγές στην Ιταλία...

Κραυγή γι’ αυτούς που παίζουν κορώνα-γράμματα ζωή και μεροκάματο στη ναυπηγοεπισκευή

Απο το e-oikodomos.

Να υπήρχε τρόπος να το διαβάσουν όλοι αυτοί που διατυμπανίζουν για τα «μεγάλα μεροκάματα» της Ζώνης, ξεχνώντας ή αποσιωπώντας ότι οι εργαζόμενοι στη ναυπηγοεπισκευή παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, στ' αμπάρια ή στις σκαλωσιές των βαποριών, κάνοντας ελάχιστα μεροκάματα το χρόνο, σ' ένα επάγγελμα όπου τα εργατικά «ατυχήματα»-δυστυχήματα είναι πολύ συχνά και δεν συμβαίνουν λόγω της κακιάς ώρας…

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ

Σοβαρές καταγγελίες για ελλείψεις σε μέτρα υγιεινής και ασφάλειας

(Ριζοσπάστης)

Το φαγοπότι μένει ίδιο

Περί διαφθοράς ο λόγος χτες στη Βουλή, με τον πρωθυπουργό να λέει ανάμεσα σε άλλα, απαντώντας σε Ερώτηση του επικεφαλής του Ποταμιού: «Δεν μπορεί, λοιπόν, παρά να είναι προτεραιότητα η αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αλλά, ξέρετε, αυτό έχει και πολιτικό κόστος για μια κυβέρνηση. Κι εμείς αυτό το πολιτικό κόστος το αναλαμβάνουμε, αφού τα ισχυρά συμφέροντα που έμαθαν να πορεύονται με αυτούς τους όρους και να κερδίζουν μέσα σε αυτό το πολύπλοκο δίκτυο, αντιστέκονται και εξαπολύουν καθημερινά μια λυσσαλέα επίθεση. Ξέρετε κάτι, ακριβώς αυτή η επίθεση είναι που αποτελεί για εμάς ένα δείκτη ότι κάτι κάνουμε καλά. Θα αρχίσω να ανησυχώ, όταν οι επιθέσεις σταματήσουν». Η συζήτηση περί διαφθοράς και διαπλοκής ήταν πάντα το ασφαλές καταφύγιο των αστικών κυβερνήσεων, για να αποπροσανατολίσουν το λαό από την ουσία της αντιλαϊκής τους πολιτικής, κυρίως σε περιόδους που αυτή κλιμακωνόταν. Το ίδιο κάνει και τώρα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, παριστάνοντας μάλιστα το θύμα (!). Η αλήθεια είναι ότι με την πολιτική της η κυβέρνηση επιδρά σε επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς και στην αναμόρφωση του επιχειρηματικού τοπίου, με αποτέλεσμα να υπάρχουν πρώην δυσαρεστημένοι που γίνονται ευχαριστημένοι και το αντίστροφο. Με άλλα λόγια, το φαγοπότι της διαπλοκής του κεφαλαίου με τα κόμματα και τις κυβερνήσεις του παραμένει, ακόμα κι αν κατά καιρούς αλλάζουν οι συνδαιτυμόνες και οι καλεσμένοι.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ....ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΤΙΔΗ !!!

 
Κύμα συμπαράστασης έχει αναπτυχθεί γύρω από τον δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη, ο οποίος στις 13 Φεβρουαρίου δικάζεται ύστερα από μήνυση του τότε υποψηφίου βουλευτή της Χρυσής Αυγής Μ. Αρβανίτη για «παράβαση καθήκοντος», επειδή - κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτρας - δεν παραχώρησε στην Χ.Α. δημοτικό χώρο, κατά την προεκλογική εκστρατεία το 2015, ενόψει των βουλευτικών εκλογών. Αλλά δεν σταμάτησε εδώ. Ο Κώστας Πελετίδης εκτός των άλλων προσπαθεί να μετατρέψει την αχαϊκή πρωτεύουσα σε σοβιετία, καθώς αποδεικνύεται (εκλεγμένος με το ΚΚΕ) ότι είναι δολοφόνος της επιχειρηματικότητας και όχι μόνο. Ο κομμουνιστής 


Πελετίδης αφού...

...εξασφάλισε ημερήσια διατροφή για όλους τους άπορους πολίτες της Πάτρας (Σώσον Κύριε, που ακούστηκε αυτό...),

Ολοι στο πόδι!

Διαστάσεις «θρίλερ» προσπαθούν να προσδώσουν κυβέρνηση και κουαρτέτο στη διαπραγμάτευση για τη δεύτερη «αξιολόγηση», με διαδοχικές συναντήσεις και μπαράζ δηλώσεων. Σε κάθε περίπτωση, και ανεξάρτητα από το πότε θα οριστικοποιηθούν και θα αποφασιστούν τα μέτρα, αυτό που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι ένα νέο αντιλαϊκό πακέτο, με ορίζοντα εφαρμογής το επόμενο διάστημα, βρίσκεται πάνω στο τραπέζι και γίνεται προσπάθεια να το «σερβίρουν» στο λαό με εκβιασμούς και εμπόριο ελπίδας.

Το «κυρίως πιάτο» περιλαμβάνει την παραπέρα μείωση του αφορολόγητου, που θα πλήξει τα φτωχότερα από τα λαϊκά στρώματα. Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους, στο στόχαστρο μπαίνουν όσοι αμείβονται με μισθό λίγο πάνω από τον κατώτερο και μέχρι σήμερα απαλλάσσονταν από φόρο εισοδήματος. Θα πληγούν όμως και άλλοι, όπως οι μικρομεσαίοι αγρότες, οι οποίοι από τη μια φορολογούνται με τεκμήρια και από την άλλη έχουν το ίδιο αφορολόγητο όριο με τους εργαζόμενους, το οποίο όπως όλα δείχνουν θα κουτσουρευτεί. Αρα, θα πληρώσουν κι αυτοί μεγαλύτερο φόρο.

Στη χώρα του ονείρου, των εκατομμυρίων και της Ελπίδας

Ο μισός (;) πληθυσμός της χώρας όλο το Σαββατοκύριακο ζούσε στο απόλυτο όνειρο, ή «σπούδαζε» όνειρα στη «σχολή» Ελπίδων των Προ-Πο!

«Μοιράστηκαν» δισεκατομμύρια σε φτωχούς και αδύναμους μέσα από το μυαλό των «εν αναμονή» τυχερών!

Βοήθησαν στο όνειρο αυτό και οι τηλεοράσεις, οι επαΐοντες της τύχης, αστρολόγοι, μελλοντολόγοι και οι… "Λίτσες", προβλέποντας «για σένα» μια «ευχάριστη έκπληξη» που… κοντοζυγώνει.

Και τ’ όνειρο μεγάλωνε σιγά – σιγά, μεγάλωνε…

Εξαφανίστηκαν από μπροστά μας ,ως δια μαγείας, τα μνημόνια, τα μέτρα, οι συντάξεις πείνας, οι θεσμοί και το ΔΝΤ. Ακόμη και η Βελκουλέσκου έγινε μια πανέμορφη, με προκλητικό φόρεμα, κυρία, πιθανώς αυριανή φίλη!

Σε φάση σύνθεσης των διαφορετικών αντιλαϊκών προτάσεων

 

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΚΟΥΑΡΤΕΤΟΥ

Eurokinissi

Εντείνονται τα παζάρια στο προσκήνιο και το παρασκήνιο

Σε διαδικασία σύνθεσης των διάφορων αντιλαϊκών προτάσεων και των «μειγμάτων» πολιτικής, έχουν περάσει τα παζάρια και οι συνεννοήσεις σχετικά με τις εκκρεμότητες της «αξιολόγησης».

 Σε κάθε περίπτωση, η σύνθεση των αντιλαϊκών προτάσεων συγκυβέρνησης - Ευρωζώνης - ΔΝΤ εστιάζει στους άξονες που αφορούν στο χρονοδιάγραμμα των πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018, στην άμεση νομοθέτηση των αντιλαϊκών μέτρων που θα εφαρμοστούν τα επόμενα χρόνια, καθώς επίσης στα μέτρα άμεσης εφαρμογής, όπως και στο ζήτημα της διαχείρισης του κρατικού χρέους.

Πέρα από τα ζητήματα της δημοσιονομικής πολιτικής, που αφορούν στην ενίσχυση της φοροληστείας του λαού και τη μείωση των (ήδη κουτσουρεμένων) κρατικών κονδυλίων για τις κοινωνικές ανάγκες, οι «εκκρεμότητες» της διαπραγμάτευσης αφορούν τα επόμενα χτυπήματα στα Εργασιακά, στα ζητήματα της Ενέργειας, στις αναδιαρθρώσεις που κρίνονται αναγκαίες στην πορεία ανάκαμψης του εγχώριου κεφαλαίου.

Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας – Λουκιανός Κηλαηδόνης

Γραφει ο Παναγιώτης Κοτσώνης

Ο σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι μια ανασκόπηση στα πολιτικά τραγούδια της δεκαετίας του ’70, ούτε πολιτική καταγραφή γεγονότων.

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘70, η πτώση της χούντας, εκτός από  τις υψηλές πολιτικές ζυμώσεις, ανακατατάξεις και ιδέες, ανύψωσε και την απήχηση του πολιτικού τραγουδιού. Στα μεγάλα πολιτικά φεστιβάλ, τις λαϊκές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, ο λαός τραγουδούσε με πάθος τα πολιτικά τραγούδια που προϋπήρχαν της δικτατορίας αλλά και όσα γεννήθηκαν στα χρόνια της απαγόρευσης, της παρανομίας ή αυτοεξορίας των δημιουργών τους, όπου μέσα από αντίξοες συνθήκες κατόρθωναν ορισμένα να φτάσουν στο κοινό. Επιτέλους, ο λαός μπορούσε ελεύθερα και παντού να τραγουδάει Θεοδωράκη, Λεοντή, Λοΐζο, Μαρκόπουλο και όλους τους κλασσικούς πλέον συνθέτες του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού χωρίς το φόβο του χαφιέ ή της απαγόρευσης.

Ήταν τόση η ανάγκη του κόσμου να εκφράσει την καταπίεση των προηγούμενων ετών, ώστε βλέποντας πλέον την ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Τα τραγούδια της  φωτιάς» του 1974 εντυπωσιάζομαι από την αντίδραση του κόσμου στην ιστορική συναυλία στο γήπεδο Καραΐσκάκη, όπου σχεδόν με φρενίτιδα συμμετέχει στα τραγούδια και στα συνθήματα. Το περίφημο «Δώστε τη χούντα στο λαό» νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικό για όσους σήμερα διαπιστώνουν πως «Μια χούντα χρειαζόμαστε» ή ακόμη πως «Ο κόσμος δεν ήταν αρνητικός απέναντι στη χούντα» ή πως «ένιωσε μία ανακούφιση με τη χούντα» λόγω της πολιτικής αστάθειας που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια πριν την δικτατορία.
Δεν θα μιλήσω άλλο για εκείνη την περίοδο, άλλωστε δεν είναι αυτό το κίνητρό μου για το παρόν άρθρο. Στη σκέψη μου γυροφέρνει η απορία μου πως ήταν δυνατόν να μην ακουστεί όσο θα έπρεπε σε σχέση με τις υπόλοιπες δισκογραφικές δουλειές, ένας σημαντικός νοηματικά δίσκος καθόλα σύννομος  με το πνεύμα της εποχής του. Αναφέρομαι στον δίσκο που κυκλοφόρησε το 1975 από την Columbia υπό τον τίτλο «Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας» σε μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη και στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη.

Κλιμακώνουν την επίθεση οι εφοπλιστές

«Το φράγμα των τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων για αγορές πλοίων έσπασαν οι ελληνικών συμφερόντων ναυτιλιακές εταιρείες έως τα μέσα Δεκεμβρίου (2016) και βρίσκονται στην πρώτη θέση παγκοσμίως. Συνολικά έχουν δοθεί 14,8 δισεκατομμύρια για 1.206 πλοία». Σύμφωνα με την «Petrofin» (διεθνής «οίκος» παροχής οικονομικών υπηρεσιών) «οι Ελληνες πλοιοκτήτες αύξησαν το μερίδιό τους στον παγκόσμιο στόλο, παραμένοντας πρώτοι, από 15,41% το 2014, στο 16,05% το 2015 και στο 16,36% το 2016, επιτυγχάνοντας μία μέση ετήσια αύξηση κατά 3,05% (...) Ο συνολικός αριθμός των ελληνόκτητων πλοίων αυξήθηκε το 2016 στα 5.230 από 4.909 έναν χρόνο πριν και είναι συνολικής μεταφορικής ικανότητας 361.934.047 dwt, σημειώνοντας άνοδο κατά 10,26% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο»! Τα κέρδη των εφοπλιστών το 2013 υπολογίζεται ότι έφθασαν τα 12 δισ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με το «Bloomberg» τα εφοπλιστικά κέρδη αθροιστικά από το 2003 έως και το 2013 ήταν 175 δισ. ευρώ! Πρόκειται για ορισμένα τελείως ενδεικτικά στοιχεία που δείχνουν όχι μόνο την απίστευτη κερδοφορία που καταγράφουν οι εφοπλιστές, αλλά και τη ραγδαία ανάπτυξη του εγχώριου εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Κουτί ... εξαπάτησης

«Απευθυνόμαστε σε όλους τους πολίτες και ζητάμε τη συμβολή τους για να βελτιώσουμε όσα μας δυσκολεύουν στην καθημερινή μας ζωή και κυρίως στην επαφή με το σύνολο της κρατικής δομής και λειτουργίας. Παρακαλούμε η επικοινωνία να γίνεται (σ.σ. παρατίθενται τηλέφωνα, φαξ, ηλεκτρονικές διευθύνσεις). Η επίλυση των προβλημάτων θα είναι το κύριο μέλημά μας και ταυτόχρονα η αξιολόγηση, η ομαδοποίηση και η επεξεργασία ώστε να διερευνήσουμε τις δυνατότητες παρέμβασης και να οδηγηθούμε σε ευρύτερες κυβερνητικές πρωτοβουλίες και δράσεις που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής». Θα ήταν ανέκδοτο, αν δεν ξεχείλιζε κυνισμό, η δήλωση του υπουργού Επικρατείας, Αλ. Φλαμπουράρη, που σε υλοποίηση προηγούμενης απόφασης ενεργοποιεί το «κουτί παραπόνων» στο Μέγαρο Μαξίμου! Αλλα, για να έχουμε καλό ερώτημα, δεν τα ξέρει τα προβλήματα του κόσμου η κυβέρνηση; Μήπως δεν ακούει τα συνδικάτα ή το οργανωμένο κίνημα των αγροτών να φωνάζουν μαχητικά τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις τους, τις οποίες η ίδια απορρίπτει; Είναι άραγε έλλειψη ενημέρωσης το γεγονός ότι φορτώνει το λαό και με νέες αντιλαϊκές θυσίες; Επομένως, πρόκειται για ένα ακόμα μέτρο κοροϊδίας και εξαπάτησης του λαού.

ΚΑΛΕΣΜΑ - ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ

«Γυναίκα βγές μπροστά στον αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση»

Όμάδα Γυναικών Ώραιοκάστρου

(μέλος της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας)

Καλούμε τα μέλη και τίς γυναίκες του δήμου μας στην

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

- ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ 12οΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΓΕ

- ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2016

- ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ 2017

- ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΩΡΑ 19:00

ΚΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΑΠΗ

ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ

email : ogeoraio@gmail.com

ΤΗΛ.6980472321

http://ogeoraio.blogspot.gr/

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

 

Κόβουν, ράβουν, ακρωτηριάζουν

Ο σφιχτός εναγκαλισμός των «ευεργετών» (βλ. Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος), οι οποίοι διά της μεθόδου της τάχα «δωρεάς» αποκτούν μόνιμο ρόλο στην δημιουργία, εκτέλεση και εκμετάλλευση του πολιτιστικού έργου. Η απειλητική ανάσα των επενδυτών (βλ. Ελληνικό), οι οποίοι επιβάλουν, θεσμικά και νομοθετικά, το κατάλληλο περιβάλλον ώστε η Πολιτιστική Κληρονομιά να μην αποτελεί κατά καμία θεωρητική ή πρακτική έννοια εμπόδιο στα σχέδιά τους. Αρπακτικά που καραδοκούν να αρπάξουν ένα μερίδιο από τα πολλά υποσχομένα πλην «κακά» από το Δημόσιο αξιοποιημένα μνημεία. Πολιτιστικοί φορείς και υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού που ασφυκτιούν μέσα σε δημοσιονομικούς κόφτες, χωρίς χρήματα και προσωπικό ή  με προσωρινά απασχολούμενο προσωπικό κάτω από όλων των ειδών τις εργασιακές σχέσεις τύπου γαλέρας (εξαιρουμένης της μόνιμης εργασιακής σχέσης).

Αυτό είναι το «ανθηρό» πολιτιστικό τοπίο της πρωτοδεύτερης φοράς «αριστερά». Σε αυτό το ωραίο περιβάλλον, η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ, η υπουργός Λυδία Κονιόρδου, η οποία ως ήταν αναμενόμενο δεν ήρθε να κομίσει τίποτε το νέο, αλλά να υπηρετήσει αυτή την ίδια πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση της οποίας έγινε μέλος, φροντίζει και αυτή να βάλει το δημιουργικό της βοτσαλάκι.

Πρώτα έδωσε στα σωματεία των εργαζόμενων του Υπουργείου Πολιτισμού το νέο σχέδιο Οργανισμού λειτουργίας του Υπουργείου, το οποίο επιδίδεται σ’ ένα «κόψιμο και ράψιμο» (αλλού συνενώνει Υπηρεσίας και αλλού διαμελίζει) χωρίς σχέδιο, προγραμματισμό και στόχο πλην ενός: την δημιουργία του κατάλληλου εδάφους ώστε η διαχείριση του πολιτιστικού αποθέματος να πέσει σαν ώριμο φρούτο σε διάφορους «ικανούς» διαχειριστές.