ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΚΚΕ Κατάπτυστη προσπάθεια παρεμπόδισης της πολιτικής δράσης πίσω από τα ψέματα και τις συκοφαντίες

Με «λαγό» τον γνωστό φασίστα Κ. Πλεύρη | Απαντάμε με δυνάμωμα του Κόμματος παντού και ένταση της πολιτικής δουλειάς

 

Μέσα στη βδομάδα διαβιβάστηκε στη Βουλή δικογραφία με αίτηση άρσης του ακαταδίωκτου (ασυλίας) του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, για δήθεν παραβίαση απ' το ΚΚΕ του νόμου περί των οικονομικών των κομμάτων. Μάλιστα η συγκεκριμένη ποινική διαδικασία κινήθηκε μετά από καταγγελία - μήνυση του γνωστού φασίστα Κωνσταντίνου Πλεύρη.

Πρόκειται για μια απαράδεκτη απόπειρα πολιτικής δίωξης σε βάρος του ΚΚΕ, ενταγμένη στη συνολικότερη εκστρατεία αντικομμουνιστικής επίθεσης που κλιμακώνεται αυτή την περίοδο.

Σε επίπεδο ΕΕ - και όχι μόνο - με τη στροφή στην πολεμική οικονομία και την εκτεταμένη στρατιωτική προετοιμασία, προωθούνται μέτρα για την αντιμετώπιση του «εσωτερικού εχθρού», την καταστολή του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Ο αντικομμουνισμός που ξεδιπλώνεται με κινήσεις εντός του Ευρωκοινοβουλίου και ξεχωριστά στα κράτη - μέλη, είναι προπομπός όλων αυτών, ενώ στο ίδιο πλαίσιο συγκαταλέγεται η επιχείρηση ξεπλύματος του ναζισμού - φασισμού, η «κανονικοποίηση» τέτοιων δυνάμεων που μπορούν να αποδειχθούν (ξανά) χρήσιμες στα δύσκολα για την αστική τάξη, που είναι μπροστά.

Μέσα στη χώρα, η ομοφωνία των αστικών κομμάτων για λογαριασμό του κεφαλαίου, υπέρ της πολεμικής εμπλοκής και για την ανάληψη ακόμη ενεργότερου ρόλου στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, απαιτεί να σιωπήσει η διαφορετική φωνή που καλεί τον λαό να μην συρθεί πίσω από στόχους ξένους για τα συμφέροντά του με οποιαδήποτε προσχήματα.

Πάνε μαζί

 

Αντικομμουνισμός και ξέπλυμα του φασισμού - ναζισμού, που είναι γέννημα - θρέμμα του καπιταλισμού, πάνε μαζί. Το επιβεβαιώνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο η απόφαση της αμερικανικής Ακτοφυλακής (υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας) να αφαιρέσει τη σβάστικα από τα «σύμβολα μίσους», που διώκονται ποινικά, και στο εξής χαρακτηρίζεται «δυνητικά διχαστική». Η απόφαση αυτή έρχεται σε συνέχεια της ανακήρυξης της πρώτης εβδομάδας του Νοέμβρη σε «Βδομάδα αντικομμουνισμού» από τον Τραμπ, κλιμακώνοντας το μακαρθικής έμπνευσης κυνήγι στην κομμουνιστική ιδεολογία και δράση. Μαζί με τη σβάστικα, αποποινικοποιούνται στις ΗΠΑ η χρήση της θηλιάς - σύμβολο της Κου Κλουξ Κλαν, όπως και η ρατσιστική σημαία της Συνομοσπονδίας, που χρησιμοποιείται από οπαδούς του δουλοκτητικού παρελθόντος σε πολιτείες του αμερικανικού νότου. Θυμίζουμε ότι πριν έναν χρόνο Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί είχαν ψηφίσει μαζί τον νόμο για τη διδασκαλία του αντικομμουνισμού στα σχολεία, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί κρατική πολιτική των ΗΠΑ. Το επόμενο βήμα είναι η νομιμοποίηση των ναζιστικών - ρατσιστικών συμβόλων, που δίνει κάλυψη στην εγκληματική δράση φασιστικών ομάδων. Και επειδή κάποιοι συνεχίζουν προκλητικά να μιλούν για ...«αντιδημοκρατικό πισωγύρισμα» στις ΗΠΑ από την κυβέρνηση Τραμπ, τους θυμίζουμε ότι η ίδια (αστική) δημοκρατία στην ΕΕ ταυτίζει τον κομμουνισμό με τον φασισμό για να ξεπλύνει τον δεύτερο, απαγορεύει τα κομμουνιστικά σύμβολα, μέχρι και τις συγκεντρώσεις προς τιμήν ιστορικών μορφών του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, όπως τώρα στη Γερμανία, ενώ σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες τιμώνται ως ήρωες οι απόγονοι των ναζί. Για να μην πούμε ότι στην Ουκρανία συνεργάζονται με την κυβέρνηση Ζελένσκι, που αποθεώνει τη δράση των ναζιστικών ταγμάτων Αζόφ.

Τα «ναυάγια» και τα κοινά όνειρα Τραμπ - Μαμντάνι

Πηγή: Associated Press

 

Για την εγχώρια σοσιαλδημοκρατία και τον οπορτουνισμό, μετά από κάθε θετικό εκλογικό αποτέλεσμα «προοδευτικού», σοσιαλδημοκράτη (θετικό ασφαλώς με τα δικά τους κριτήρια...) είναι μια υπέροχη ευκαιρία για να πουλήσουν τις ίδιες «συνταγές» για έναν λιγότερο άδικο καπιταλισμό αλλά και για να κουνήσουν το δάκτυλο (δεν έχουν τον Θεό τους...) σε όσους αποκαλύπτουν πόσο ψεύτικες είναι αυτές οι προσδοκίες και σε όσους δεν ακολουθούν ως «παράδειγμα» πότε τον Μποριτς της Χιλής, πότε το λαϊκό μέτωπο της Γαλλίας, πότε τους (πολεμοκάπηλους) Εργατικούς της Βρετανίας, πότε την Πορτογαλία και εσχάτως τον Μαμντάνι...

Τι κι αν τα κριτήρια τους τα ξεφτιλίζει η ιστορική πείρα (παλιότερη και πρόσφατη);

Τι κι αν αποδεικνύεται κάθε ημέρα πόσο σιδερένιοι είναι οι άγραφοι νόμοι του καπιταλισμού;

Ποια πείρα και ποιοι νόμοι όμως;

Οι αγώνες των μεταλλωρύχων φάρος στο σήμερα

 

Πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη» της εποχής για τη μεγάλη απεργία

Συμπληρώθηκαν φέτος 50 χρόνια από την έναρξη των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων των μεταλλωρύχων Χαλκιδικής στα χρόνια 1975 - 1977 στα μεταλλεία του Μαδέμ Λάκκο και της Ολυμπιάδας, που τότε βρίσκονταν στα χέρια του καπιταλιστή Μποδοσάκη. Απεργίες πολύμηνες, ενάντια στην εργοδοσία και στο κράτος της, που έκαναν αίσθηση στο πανελλήνιο.

Οι 2 νικηφόρες απεργίες του 1975, που κράτησαν συνολικά 156 μέρες, όπως και η «μεγάλη απεργία» του 1977, η οποία κράτησε σχεδόν 250 μέρες, άφησαν μεγάλη αγωνιστική παρακαταθήκη.

Αποτέλεσαν κρίκο στη μεγάλη αλυσίδα των απεργιακών κινητοποιήσεων τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, με επίκεντρο τους εργασιακούς χώρους, για τη βελτίωση των όρων δουλειάς και ζωής. Αιτίες των αγώνων αποτέλεσαν η αύξηση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων των εργατών στα χρόνια της δικτατορίας και μετά, καθώς και η παραβίαση των συνδικαλιστικών τους ελευθεριών και δικαιωμάτων, οι απάνθρωπες και καταθλιπτικές συνθήκες δουλειάς που επικρατούσαν.

Σε αυτό το έδαφος ξέσπασαν οι μεγάλοι και απόλυτα δίκαιοι αγώνες των μεταλλωρύχων.

Αγώνες που αφορούν και τη σημερινή βάρδια της εργατικής τάξης, καθώς αποτελούν πολύτιμη πείρα, και τα διαχρονικά συμπεράσματα και διδάγματά τους μπορούν να γίνουν φάρος και στις σημερινές συνθήκες. Βλέποντας κανείς το ντοκιμαντέρ ή διαβάζοντας την αντίστοιχη έκδοση - χρονολόγιο, μπορεί σε πολλά σημεία να κάνει εύλογους παραλληλισμούς με το σήμερα. Αλλωστε, η πάλη μεταξύ της εργατικής και της αστικής τάξης υπόκειται σε συγκεκριμένες νομοτέλειες, που δεν αλλάζουν, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Γι' αυτό και το έναυσμα για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ δόθηκε έναν χρόνο πριν, στον σύγχρονο αγώνα των μεταλλωρύχων της περιοχής ενάντια στα σχέδια της εργοδοσίας για επιβολή 12ωρων βαρδιών και κατάργηση όλων των αργιών. Αγώνας που στέφθηκε με επιτυχία, αποδεικνύοντας ότι η συλλογική πάλη των εργατών μέσα από τα σωματεία τους μπορεί να αποσπάσει ορισμένες κατακτήσεις, να αφήσει στα χαρτιά ακόμα και ψηφισμένους νόμους, όπως αυτοί της «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου και της κατάργησης της 8ωρης εργασίας.

***

Απολυμένοι μεταλλωρύχοι στους δρόμους της Χαλκιδικής (1977)

«Ο Μποδοσάκης έχει υποστήριξη από παντού, κυβέρνηση και βιομήχανους. Δεν παλεύουμε ενάντια σε έναν μόνο εργοδότη, αλλά ενάντια στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων».

Με αυτήν τη δήλωση το 1977 ένας απεργός μεταλλωρύχος αποτύπωσε αυτό που μέσα από την ίδια τους την πείρα μπορούσαν να αντικρίσουν καθαρά οι εργάτες: Οτι έδιναν μια μάχη «τάξη εναντίον τάξης». Κόντρα στο διογκούμενο κύμα αγανάκτησης και αγώνα, η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή αξιοποίησε όλα τα μέσα του αστικού κράτους για το τσάκισμα των αγώνων.

Αξιοποίησε το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο και η ίδια ενίσχυσε με τον περίφημο νόμο Λάσκαρη (ν. 330/1976).

Αξιοποίησε τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, ιδρύοντας το 1976 τις Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ), με σαφή αντεργατικό - κατασταλτικό προσανατολισμό.

Αξιοποίησε την «πέμπτη φάλαγγα» στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό στην ηγεσία της ΓΣΕΕ και σε Ομοσπονδίες.

Αξιοποίησε και την ιδεολογική επίθεση μέσα από τα αστικά ΜΜΕ της εποχής, ώστε να διαμορφώσει τα κατάλληλα άλλοθι για τις επιθέσεις και την απομόνωση των απεργών από τον υπόλοιπο λαό.

Από το Μαδέμ Λάκκο και τη ΛΑΡΚΟ της δεκαετίας του 1970, μέχρι τα Τέμπη και τους αγώνες των εργαζομένων σήμερα, ο λαός έχει απέναντί του το ίδιο, εχθρικό για τα συμφέροντά του κράτος. Ενα κράτος ικανό να υπηρετεί τα καπιταλιστικά συμφέροντα, άσχετα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στη διακυβέρνησή του, ταυτόχρονα όμως επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή, όπως φάνηκε αμέτρητες φορές από τότε, σε φυσικές καταστροφές και εγκλήματα μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς.

Από την άλλη μεριά, οι απεργοί είχαν τους δικούς τους συμμάχους, που αποτέλεσαν βασικό στήριγμα δύναμης και αντοχής στη δύσκολη μάχη που έδωσαν. Τους βρήκαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, στις γυναίκες και στα παιδιά τους, που, αναγνωρίζοντας το δίκαιο του αγώνα και ζώντας καθημερινά τις πολύμορφες συνέπειες της εργασίας τους, μπήκαν ακόμα και στην πρώτη γραμμή απέναντι στα πάνοπλα σώματα ασφαλείας και στους ρουφιάνους της εταιρείας.

Τους βρήκαν στα μικρομάγαζα της περιοχής, όταν το καθεστώς του «βερεσέ» διευκόλυνε πολλούς που δυσκολεύονταν να ψωνίσουν ακόμα και τα βασικά για να θρέψουν τις οικογένειές τους.

Τους βρήκαν στο ταξικό εργατικό κίνημα όλης της χώρας και στο ΚΚΕ, με την αποστολή σημαντικής οικονομικής, ηθικής και άλλης υλικής βοήθειας σε όλη την περίοδο των απεργιών. Σε αυτήν την κατεύθυνση, εμβληματική ήταν η επίσκεψη δεκάδων εργατών της ΛΑΡΚΟ, με επικεφαλής τη διοίκηση του Σωματείου τους, μόλις 10 μέρες μετά τη λήξη της πολύμηνης και νικηφόρας μάχης τους ενάντια στον κοινό εργοδότη.

***

Η πείρα των απεργιακών μαχών της περιόδου διδάσκει ότι στα όρια αυτού του συστήματος της εκμετάλλευσης ακόμα και οι όποιες επιμέρους κατακτήσεις που μπορεί να αποσπώνται κάτω από σκληρούς αγώνες είναι προσωρινές, υπό αίρεση και με την πρώτη ευκαιρία η εργοδοσία και το κράτος της θα τις πάρουν πίσω, άμεσα ή έμμεσα. Οτι η εργατική τάξη με την πάλη της πρέπει να σπάσει από αυτόν τον φαύλο κύκλο.

Σε αυτήν την κατεύθυνση το ΚΚΕ δίνει και σήμερα όλες του τις δυνάμεις. Ωστε κάθε μάχη να γίνεται κρίκος στον αγώνα για τη συνειδητοποίηση και τη συγκέντρωση δυνάμεων για την επαναστατική ανατροπή, και όχι κρίκος στην αλυσίδα των ψευδαισθήσεων και αυταπατών, που οδηγούν ουσιαστικά στην ενσωμάτωση στο σύστημα.

Ιδιαίτερα σήμερα, που τα «τύμπανα» του πολέμου ηχούν πιο δυνατά από ποτέ, είναι ανάγκη να μπει στο επίκεντρο η διέξοδος από το σύστημα των πολέμων, της περιβαλλοντικής και κοινωνικής καταστροφής.

Για να γίνει πραγματικότητα η σωστή επισήμανση του δημοσιογράφου του «Ριζοσπάστη», ο οποίος ολοκληρώνοντας μία από τις αποστολές στα μαντεμοχώρια έγραφε τον Μάρτη του 1975:

«Στα χωριά του Μαδέμ Λάκκο: Μεγάλη Παναγία, Παλαιοχώρι, Νεοχώρι, Στρατώνι, Ιερισσό, Στανό, Στρατονίκη κ.α. Χωριά που φαίνονται σαν γαντζωμένα πάνω στο ορεινό συγκρότημα της ΒΑ Χαλκιδικής, που κρύβει μέσα στα σπλάχνα του πλούσια μεταλλεύματα.

Η περιοχή θα μπορούσε να ευημερεί, ο κόσμος να ζει με άνεση και χωρίς έγνοιες για το αύριο».

Ζώης ΜΠΡΕΣΤΑΣ
Μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ

 

 

Ριζοσπάστης  

Δημοσκοπήσεις με τη «στρόφιγγα» του LNG

 

 

Η δημοσκόπηση της «Metron Analysis» για το χθεσινό δελτίο του Mega δίνει στο ΚΚΕ 7,5% στην εκτίμηση ψήφου, από 10% τον Οκτώβριο. Πρόκειται για πτώση της τάξης του 25% μέσα σε 30 μέρες, κατά τις οποίες, αν δεν κάνουμε λάθος, το ΚΚΕ δεν έκανε κάτι που να απογοήτευσε τόσο πολύ τους ψηφοφόρους του, το αντίθετο ισχύει μάλλον... Το γνωστό φιλοκυβερνητικό «Πρώτο Θέμα» πήρε την «πάσα» και σχολίασε ότι «προκαλεί εντύπωση η καθίζηση του ΚΚΕ».

Είναι, βέβαια, ζήτημα αν υπάρχει άνθρωπος στη χώρα που να παίρνει τοις μετρητοίς τα ποσοστά που δίνουν - ειδικά αυτή την περίοδο - οι δημοσκοπήσεις στα κόμματα, καθώς «βγάζει μάτι» ότι, με την ανασύνθεση του αστικού πολιτικού συστήματος να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, αυτές περισσότερο έχουν σκοπό να επηρεάσουν την κοινή γνώμη (πάντα με βάση τα «γούστα» αυτού που τις παραγγέλνει και τις πληρώνει), παρά να τη «μετρήσουν». Έτσι εξηγούνται οι εντυπωσιακές αυξομοιώσεις από μήνα σε μήνα χωρίς καμία απολύτως λογική εξήγηση, τα μεγάλα ποσοστά σε κόμματα που δεν υπάρχουν, η «είσοδος» στη Βουλή μιας «θάλασσας» από κομματίδια που κανείς δεν ξέρει τι λένε και τι δράση έχουν από τις προηγούμενες εκλογές και πάει λέγοντας.

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 22-23 Νοέμβρη

 

Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου» 22-23 Νοέμβρη:

 

• Φουντώνουν οι ανταγωνισμοί για Ενέργεια - Λιμάνια - Υποδομές. Στο μάτι του κυκλώνα ο λαός. Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους! ΚΚΕ: Πίσω απ’ τους πανηγυρισμούς για την υπογραφή των ενεργειακών, μεταφορικών και στρατιωτικών συμφωνιών με τις ΗΠΑ και το καθεστώς Ζελένσκι κρύβονται οι αδυσώπητοι ανταγωνισμοί του ευρωατλαντικού μπλοκ με Ρωσία και Κίνα, που μετατρέπουν την Ελλάδα σε στόχο πολύμορφων αντιποίνων και αυξάνουν τους κινδύνους για τον λαό 

• Ξεσηκώνονται οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι. «Βράζει» η αγανάκτηση, υπόθεση όλων ο δίκαιος αγώνας! Την Κυριακή 23 Νοέμβρη στις 12 μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο Νίκαιας η πανελλαδική σύσκεψη που καλεί η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων. Στο επίκεντρο η κλιμάκωση και ο συντονισμός της πάλης για την επιβίωση. 

• Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο. Κάλεσμα σε Σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα για συνέχεια και κλιμάκωση του αγώνα. Να πάρει απάντηση ο νέος κρατικός πολεμικός προϋπολογισμός, οργάνωση της πάλης για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο και ΣΣΕ με μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς. 

Καινοτομία στον ...θάνατο

 

Τον «Χάρτη Πορείας για τον Μετασχηματισμό της Αμυντικής Βιομηχανίας» παρουσίασε την Τετάρτη η Κομισιόν, μαζί με το νέο σχέδιο για τη «Στρατιωτική Σέγκεν».

Ο συγκεκριμένος «χάρτης» αποτελεί συμπλήρωμα του «Οδικού Χάρτη για την Αμυντική Ετοιμότητα 2030 - Defence Readiness Roadmap 2030», που είχε παρουσιάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσα στον Οκτώβρη και ο οποίος έθετε σαφείς στόχους και αυστηρά χρονοδιαγράμματα για την αναβάθμιση των στρατιωτικών ικανοτήτων και την επιτάχυνση των «αμυντικών» επενδύσεων σε όλα τα κράτη - μέλη, σε ευθυγράμμιση με το αντίστοιχο ΝΑΤΟικό χρονοδιάγραμμα, και προωθούσε την ταχύτερη ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένης της Τεχνητής Νοημοσύνης, στην πολεμική μηχανή της ΕΕ

Σύμφωνα με την Κομισιόν, «η καινοτομία αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της αμυντικής ετοιμότητας της Ευρώπης. Οι πρωτοποριακές τεχνολογίες και η ταχεία ανάπτυξή τους, η δοκιμή και η ενσωμάτωσή τους στις αμυντικές δυνατότητες είναι ουσιώδη στοιχεία του σύγχρονου πολέμου. Για να οικοδομήσει αξιόπιστη αποτροπή και να είναι έτοιμη για το αδιανόητο, η ΕΕ θα πρέπει να επιταχύνει τον μετασχηματισμό της αμυντικής βιομηχανίας της και να απελευθερώσει πλήρως τις δυνατότητες της καινοτομίας».

Στα νύχια των κορακιών τα σπίτια της πρώην Εργατικής Εστίας! Περίπου 400.000 λαϊκές κατοικίες κινδυνεύουν να λεηλατηθούν από τα funds

 

Ούτε καν οι κατοικίες που έχουν αποκτηθεί μέσω του πάλαι ποτέ Οργανισμού Εργατικής Εστίας δεν γλιτώνουν από τα κοράκια των funds, που βλέπουν τη λεία τους να ...εμπλουτίζεται κι άλλο.

Υπενθυμίζεται πως ο εν λόγω Οργανισμός υπήρχε μέχρι το 2012 και έδινε χαμηλότοκα ή άτοκα δάνεια παραχωρώντας κατοικίες σε δικαιούχους. Μετά την κατάργησή του, αυτά πέρασαν στη δικαιοδοσία της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ). Μάλιστα υπάρχει νόμος που κανονικά απαγορεύει την οποιαδήποτε κατάσχεση ωσότου τα δάνεια αποπληρωθούν.

Ομως τίποτα δεν φαίνεται να εμποδίζει τις εμπλεκόμενες τράπεζες και τα αδηφάγα funds να μπήξουν τα νύχια τους στα σπίτια των ανθρώπων του μόχθου, ενώ η διοίκηση της ΔΥΠΑ που θεωρείται «εγγυητής», στην πραγματικότητα «κωφεύει», καθώς το μόνο που έκανε ήταν να στείλει στις συμβολαιογραφικές ενώσεις μια επιστολή υπενθύμισης του νόμου!

Μπαρουταποθήκη ανταγωνισμών όλη η χώρα - Φουντώνει η αντιπαράθεση για τα λιμάνια και τις επικίνδυνες συμφωνίες της κυβέρνησης

Πηγή: Eurokinissi

 

Στις μυλόπετρες του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, μέσα στους οποίους και η ελληνική αστική τάξη επιχειρεί να αναβαθμίσει τον ρόλο της, βρίσκονται οι λιμενικές και ναυπηγικές υποδομές στη χώρα μας, επιβεβαιώνοντας πως η εμπλοκή της Ελλάδας στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς δεν προσφέρει καμία «αναβάθμιση» και «ασφάλεια» στον λαό, παρά μόνο τεράστιους κινδύνους.

Η ελληνική κυβέρνηση και οι ΗΠΑ προωθούν τη μετατροπή του λιμανιού της Ελευσίνας σε αντίβαρο για τον έλεγχο του ΟΛΠ από την κινεζική COSCO, οξύνοντας την αντιπαράθεση για τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών που δεν συνδέονται μόνο με τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων, αλλά και με την πολεμική προετοιμασία ανάμεσα στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα.

Υλοποιώντας άμεσα αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς, η κυβέρνηση κατέθεσε διάταξη, που συζητείται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, που δίνει τη δυνατότητα στην αμερικανική ONEX, η οποία ελέγχει τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, να αναπτύξει λιμενικές, διαμετακομιστικές, ακόμη και ενεργειακές δραστηριότητες.

Φωτογραφίες ιμπεριαλιστικής εμπλοκής και ...φέρετρα με σημαία Ποιος θα πληρώσει τη νύφη;

Πηγή: Associated Press

 

Του Γιάννη Ντουνιαδάκη*

«Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη, για να σε πιάσει ανατριχίλα βλέποντας τη φωτογραφία του πρωθυπουργού με τον φασίστα Ζελένσκι και την πρέσβειρα των ΗΠΑ προχτές στην Αθήνα. Σε μια φωτογραφία και μόνο, επιδεικνύεται μια πτυχή της όλο και πιο βαθιάς εμπλοκής της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τον πόλεμο των ανταγωνισμών για την Ενέργεια και όχι μόνο! Πανηγύρια από την αστική τάξη, κυβέρνηση, κόμματα του ευρωατλαντισμού, ΜΜΕ, μεγαλοεπιχειρηματίες και εφοπλιστές. «Νοικοκυρεμένα» ...πράγματα για μεγάλες εργολαβίες και μεγάλα κέρδη για τα ταμεία τους! Ποιος θα πληρώσει όμως τη νύφη;

Σε ευθεία αντίθεση με τα πανηγύρια της πλουτοκρατίας το ποτάμι του λαού στην πορεία για το Πολυτεχνείο που εξέπεμπε ψυχική ανάταση. Βασισμένο στην ιστορική του πείρα και τις σημερινές του ανάγκες, το λαϊκό ποτάμι βροντοφώναζε τα δικά του «θέλω» μπροστά από την πρεσβεία, απαιτώντας «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» και θυμίζοντας «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι».

Ετσι ακριβώς ...«φονιάδες»! Θυμήσου όμως φίλε αναγνώστη ότι για αυτούς τους φονιάδες, ο πρώην υπουργός Αμυνας, Ν. Παναγιωτόπουλος (2019), με περηφάνια δήλωνε στον διοικητή των χερσαίων δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ότι: «Πολεμήσαμε στο πλάι των ΗΠΑ, οι άνδρες μας μάτωσαν δίπλα σε Αμερικανούς στρατιώτες (...) και αυτό θα γίνει επίσης και στο μέλλον»!

Το γραφείο του Ζελένσκι δήλωσε ότι έλαβε σχέδιο των ΗΠΑ για μοιρασιά της λείας στην Ουκρανία

Ο Ζελενσκι με τους ναζί του Τάγματος των Αζόφ

 

Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του ευρωατλαντικού ανδρείκελου, προέδρου της Ουκρανίας, ο  Βολοντίμιρ Ζελένσκι «έλαβε επίσημα ένα προσχέδιο σχεδίου από την αμερικανική πλευρά, το οποίο, σύμφωνα με την αμερικανική πλευρά, μπορεί να εντείνει τη διπλωματία».

Όπως είχε γίνει γνωστό βρίσκονταν στο Κίεβο για να μεταφέρουν το «μήνυμα» των ΗΠΑ, διάφοροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ανάμεσα τους και ο υπουργός Στρατού Ντάνιελ Ντρίσκολ.

Κατά το γραφείο του Ζελένσκι «μετά τη σημερινή συνάντηση, συμφωνήσαμε να εργαστούμε πάνω στα σημεία του σχεδίου με τρόπο που θα οδηγήσει σε έναν αξιοπρεπή τερματισμό του πολέμου (...) Είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με την αμερικανική πλευρά και τους εταίρους μας στην Ευρώπη και τον κόσμο για την επίτευξη ειρήνης». Τέλος, ο Ζελένσκι «αναμένει να συζητήσει με τον Πρόεδρο Τραμπ τις επόμενες ημέρες τις διαθέσιμες διπλωματικές ευκαιρίες και τα κύρια σημεία που απαιτούνται για την ειρήνη».

Στο κενό!

 

Ενας δηλωμένος φασίστας και αντικομμουνιστής, ο γνωστός Κ. Πλεύρης, καταθέτει μήνυση σε βάρος του ΚΚΕ, αναμασώντας χιλιοειπωμένες αθλιότητες και συκοφαντίες, που οι εμπνευστές τους έχουν παραδοθεί στη χλεύη και στην απαξίωση του λαού. Παρ' όλα αυτά, η Εισαγγελία μεταβιβάζει τη δικογραφία στη Βουλή και ζητάει άρση της ασυλίας του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με βάση τον νόμο για τα οικονομικά των κομμάτων. Σημειωτέον, τα οικονομικά του ΚΚΕ ελέγχονται τακτικά από τους αρμόδιους φορείς, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή «κηλίδα». Το γεγονός εξάλλου ότι το ΚΚΕ αρνείται να δημοσιοποιήσει τα ονόματα των χιλιάδων βιοπαλαιστών που το ενισχύουν από το υστέρημά τους έχει οδηγήσει σε διοικητικά πρόστιμα από τη Βουλή, χωρίς ποτέ να τεθεί θέμα ποινικών ευθυνών. Κι ενώ όλα αυτά είναι γνωστά, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου έβγαλε χτες ανακοίνωση για να υπερασπιστεί την απόφασή της να διαβιβάσει την κατάπτυστη δικογραφία στη Βουλή. Σ' αυτήν αναφέρει ότι «τα καταγγελλόμενα δεν ήταν προδήλως νομικά αβάσιμα», ξεπλένοντας πρόθυμα τον υμνητή των ναζί και χυδαίο αντικομμουνιστή Πλεύρη. Η ανακοίνωση του Αρείου Πάγου μεγαλώνει ακόμα περισσότερο τα ερωτήματα που έθεσε το ΚΚΕ από την πρώτη ώρα για τις σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από αυτήν την κίνηση, σε μια περίοδο που βαθαίνει η πολεμική εμπλοκή της χώρας, με σημαιοφόρους την κυβέρνηση και όλα τα άλλα κόμματα, που στοιχίζονται με τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό στην Ενέργεια και στα ιμπεριαλιστικά μέτωπα. Η προσπάθεια πολιτικής δίωξης σε βάρος του ΚΚΕ, που χαλάει τη σούπα της συναίνεσης, αποκαλύπτει τους κινδύνους και πρωταγωνιστεί στην οργανωμένη πάλη του λαού ενάντια σ' αυτά τα εγκληματικά σχέδια, θα πέσει στο κενό! Το ίδιο και η προσπάθεια που κάνει το σύστημα να αναβαθμίσει τα κάθε λογής ναζίδια, ως δύναμη κρούσης ενάντια στον «εχθρό λαό».

Εκτός ηθικής και νομιμότητας: Η απόφαση της ντροπής για τη Γάζα

ΑΠΟ ΤΖΕΝΗ ΚΡΙΘΑΡΑ Τεταρτη 19 Νοεμβριου 2025

 

Προβάλλοντας υποκριτικά ως πρόσχημα τη διετή εξαθλίωση του παλαιστινιακού λαού και την προσπάθεια ανεύρεσης ενός διεθνούς συμβιβασμού για τη διατήρηση της (διαρκώς παραβιαζόμενης από το Ισραήλ) εκεχειρίας, τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ – ανάμεσά τους και η Ελλάδα – έλαβαν μία απόφαση για την επόμενη μέρα στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία δεν έχει προηγούμενο. Επί της ουσίας, ο τρόπος με τον οποίο επέλεξαν να μετατρέψουν – όπως λένε –  την ασταθή εκεχειρία σε διαρκή ειρήνη είναι να αποκλείσουν τους Παλαιστίνιους από οποιοδήποτε δικαίωμα στη διοίκηση της γης τους και τη διακυβέρνηση του λαού τους.

Η απόφαση – η οποία χαρακτηρίζεται ήδη από τον διεθνή Τύπο ιστορικά … περίεργη και αμφιλεγόμενη – συνιστά μία απροκάλυπτη νομιμοποίηση της καταπάτησης όλων όσων υποτίθεται πως ο ΟΗΕ έχει ιδρυθεί για να υπερασπίζεται! Το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, που επιτρέπει σε κάθε λαό να καθορίζει ελεύθερα το πολιτικό του καθεστώς και να διασφαλίζει την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική του ανάπτυξη, έχει περίοπτη θέση στο καταστατικό του οργανισμού. Στην πράξη, όμως, ο ΟΗΕ έχει μετατραπεί σε φερέφωνο της Ουάσιγκτον και αυτό δεν περίμενε κανείς τη γενοκτονία στη Γάζα για να το αντιληφθεί. Ωστόσο, με αυτή τη νέα απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας η κατάσταση ξεφεύγει από τη συνήθη σήψη της και περνάει σε άλλα επίπεδα αδιαντροπιάς και αναλγησίας. Πλέον, οι ιθύνοντες του οργανισμού δεν αισθάνονται καν την υποχρέωση να τηρούν στοιχειώδη νομικά και ηθικά πρωτόκολλα δημιουργώντας ένα μελανό και επικίνδυνο προηγούμενο για τις συρράξεις, τις γενοκτονίες και τις πάσης φύσεως αδικίες που θα ακολουθήσουν.

Γεννήθηκες στην ρωγμή του χρόνου, 1990, στο «τέλος της ιστορίας»

 

Γεννήθηκες στην ρωγμή του χρόνου, 1990, στο «τέλος της ιστορίας», τότε που η επανάσταση δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μόνο ερείπια ενός μισογκρεμισμένου τοίχους, τότε που η ελευθερία –της αγοράς- είχε νικήσει, τότε που τέλειωνε οριστικά η τριλογία των παγκόσμιων πολέμων (πρώτος, δεύτερος, ψυχρός), στην εποχή των μεγάλων υποσχέσεων. Ποτέ στην ιστορία του ο άνθρωπος δεν ήταν τόσο σίγουρος ότι βρήκε το κλειδί της ευτυχίας, ποτέ δε μπούκωσε με περισσότερες υποσχέσεις κι ελπίδες. Υποσχέσεις πάνω στα ράφια των σουπερμάρκετ, στις διαφημίσεις πίτσας, στα πρώτα παγκοσμιοποιημένα σήριαλ, στις κάννες των όπλων, στους δείκτες των χρηματιστηρίων, στα σύνορα που άνοιγαν, στις υπογραφές των διευρυμένων ενώσεων. Έγραφε η τσούλα η ιστορία πως ξοφλήσαμε. Τα μαρξιστικά βιβλία σκονίζονται στις βιβλιοθήκες και τα τραπεζάκια γεμίζουν με τα περιοδικά του Κωστόπουλου. 

 

Για 18 χρόνια δεν ήμασταν παιδιά κι έφηβοι, αλλά παράλληλα πρότζεκτ έτοιμα να μονομαχήσουν, ήμασταν άλογα κούρσας που τα προετοίμαζαν για τις πιο σκληρές αρένες, τα σχολεία δεν ήταν παρά γυμναστήρια ιπποδρόμου. Ξεκοιλιασμένα στα παιδικά μας δωμάτια τα παιχνίδια, τα απογεύματα πέθαιναν στα μπαλκόνια μας χωρίς μια κλωτσιά στη μπάλα, χωρίς ένα ραβασάκι στο κορίτσι, χωρίς ένα κυνηγητό στην αλάνα, τα πολυδιαφημισμένα καλύτερα μας χρόνια ήταν μόνο βιομηχανικά απόβλητα και τοξικοί ρύποι, ανοιχτές πληγές. Διάβασμα, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, δεξιότητες, ξανά διάβασμα, εξετάσεις, διαγωνίσματα, άγχος, κλάματα, φορτωμένες τσάντες. Εκκολαπτήρια γιάπηδων τα σπίτια μας, η ενήλικη ζωή που θα ερχόταν ήταν η εταιρική στοχοθεσία για διεύρυνση κερδών κι ανάπτυξη του ζωτικού χώρου μέσω της κοινωνικής κινητικότητας. Εμείς δε θα δουλεύαμε όσο οι γονείς κι οι παππούδες μας, δε θα υποφέραμε τόσο, μα πριν προλάβουμε να ονειρευτούμε, μας έχωναν ξανά το κεφάλι μέσα στο νερό. 

Ξέπλυμα (VIDEO)

 

 

Επειδή η ΚΑΕ Ολυμπιακός επέλεξε ανήμερα του Πολυτεχνείου να αναρτήσει την φωτογραφία των ιδιοκτητών της με την νέα πρέσβη των ΗΠΑ, επιλέγουμε και εμείς να δημοσιεύσουμε αυτό το σχόλιο ανήμερα της επετείου εκτέλεσης (19/11/1948) από το αστικό κράτος του Νίκου Γόδα, μέλους του ΚΚΕ, μαχητή του ΕΛΑΣ και ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού. Στη φωτογραφία που δημοσίευσε η ΚΑΕ (σε ορισμένα από τα social media της...) οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ χαρίζουν στην πρέσβη και φανέλα της ομάδας με το όνομά της (Kimberly) και το νούμερο... 7.

Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε ανήμερα του Πολυτεχνείου, αν και τραβήχτηκε την προηγούμενη εβδομάδα, στο ματς της Euroleague ανάμεσα στην ομάδα του Πειραιά και τη Zalgiris. Η ΚΑΕ μάλιστα επέλεξε για κάποιο περίεργο (ή και όχι) λόγο να απενεργοποιήσει τα σχόλια στις αναρτήσεις της. Είναι πασιφανές ότι τέτοια συμβολικά "δώρα", όπως η φανέλα της ομάδας, αξιοποιούνται για επικοινωνιακό εισιτήριο για τις ενεργειακές μπίζνες των μεγαλοεπιχειρηματιών και για "δημόσια διπλωματία" των ΗΠΑ, για να εξευγενίσει τους βρώμικους στόχους των εκμεταλλευτών.