«Η κοστολόγηση ενός οικονομικού προγράμματος (...) πρέπει να βασίζεται σε ακριβείς υπολογισμούς, ποσοτικούς στόχους και ρεαλιστικές υποθέσεις. Και φυσικά πρέπει να συμμορφώνεται με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες και συγκεκριμένα τον ρυθμό αύξησης των καθαρών πρωτογενών δαπανών, όπως αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2025-2028».
Ξέραμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το διάβασε καλά το 3ο μνημόνιο πριν το υπογράψει με τους θεσμούς (όπως και όλα τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ). Τώρα μαθαίνουμε ότι το αποστήθισε κιόλας.
Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε την ικανότητα στελεχών του κόμματος Τσίπρα να απαγγέλλουν εδάφια με τέτοια ευκολία... Κάτι σαν τα τροπάρια (του κεφαλαίου) τη βδομάδα των παθών (για τον λαό).
* * *
Συνεχίζει ο Κουτεντάκης: «Οσα έχουμε εξαγγείλει, καθώς και όσα θα εξαγγείλουμε στο επόμενο διάστημα, είναι απόλυτα κοστολογημένα και εντός των δεδομένων δημοσιονομικών ορίων. Και φυσικά θα δημοσιοποιηθούν».
Το φωνάζει ο άνθρωπος! Για να το εμπεδώσουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Δηλαδή οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι ευρωατλαντικοί «εταίροι».
Κάπου εδώ μπαίνει και η φωνή του Τσίπρα: «Η ελληνική οικονομία υπεραποδίδει ετησίως πάνω από τα πλεονάσματα που είναι υποχρέωσή της, γύρω στα 6 δισ. ευρώ. Αρα λοιπόν υπάρχει χώρος, υπάρχει δυνατότητα. Δημοσιονομικός χώρος να ικανοποιηθούν πολιτικές παρεμβάσεις (...) χωρίς να φορολογηθούν ούτε τα μεσαία ούτε τα χαμηλά, ακόμα και τα υψηλά εισοδήματα».
* * *
Συμπέρασμα: Ακόμα και τα ψιχία που υπόσχονται προεκλογικά, είναι ήδη πληρωμένα τρεις και τέσσερις φορές από την άλλη τσέπη του λαού, με τη φοροληστεία, την ένταση της εκμετάλλευσης και τα αντιλαϊκά μέτρα που κάνουν την οικονομία να «υπεραποδίδει».
Με τόσο θράσος και ...ξένα κόλλυβα προσπαθεί η σοσιαλδημοκρατία να πείσει ότι έχει το «know how» στη χειραγώγηση της λαϊκής δυσαρέσκειας, που μεγαλώνει απέναντι στην πολιτική που η ίδια δεσμεύεται να συνεχίσει!
«Θέλω να είμαι απόλυτα σαφής. Θα σεβαστούμε ευλαβικά τα υπάρχοντα δημοσιονομικά περιθώρια» διαβεβαιώνει ο Κουτεντάκης. Να μην ανησυχούν εκεί στο κόμμα Τσίπρα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην το (και να μην τους) κατάλαβε...
* * *
«Προοδευτική πολιτική είναι αυτή που αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων και όχι αυτή που φαντάζει "ριζοσπαστική" με βάση το "αριστερόμετρο"» ενημερώνει αρθρογράφος γνωστού ομίλου, που έχει αναλάβει το promotion του κόμματος Τσίπρα.
Τι άλλο λέει; Οτι «τα λαϊκά στρώματα, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι νέοι, οι μισθωτοί αυτό που θέλουν είναι να υπάρξει μια διακυβέρνηση, που να μπορεί να επιλύσει κάποια από τα προβλήματά τους» κι ότι «οι χώρες δεν κυβερνιούνται με βάση τις διακηρύξεις, αλλά με νομοσχέδια. Και τα κοινωνικά προβλήματα λύνονται με θεσμικές αλλαγές και με χρηματοδότηση, που για να έρθει θα πρέπει να υπάρχει ως φόρος».
Πόσες φορές δεν έχει ακούσει τα ίδια ο λαός! Τώρα του το λένε στα μούτρα: Στην κανονικότητα του βάρβαρου καπιταλισμού, η ...ελπίδα για να «επιλυθούν κάποια προβλήματα», περνάει ...προοδευτικά από το ταμείο της σταθερότητας του κεφαλαίου. Με αντίτιμο όσα περιγράφουν ο Τσίπρας και ο Κουτεντάκης!
* * *
Επιτρέπουν πάντως στους αναγνώστες τουλάχιστον να ...ονειρεύονται: «Το πιο εύκολο πράγμα είναι να στοχαστούμε πώς θέλουμε να είναι ο κόσμος (...) μια κοινωνία δικαιοσύνης, με ισότητα, ελευθερία, δυνατότητα δημιουργίας και απαλλαγή από τον καταναγκασμό της αγοράς. Και ως έναν βαθμό πρέπει να το κάνουμε, γιατί έχει σημασία να κρίνουμε την κοινωνική πραγματικότητα με βάση ιδανικά και αξίες και τη συλλογική μας ικανότητα να φανταστούμε πώς είναι μια αξιοβίωτη ζωή».
Είναι γαλαντόμοι και ανεκτικοί. Μπορούν να δεχτούν έναν αφηρημένο κόσμο «κοινωνικής δικαιοσύνης», ως ουτοπία, ως όνειρο απατηλό... Αλλωστε αυτό μπορεί να είναι και χρήσιμο στο σύστημα, για να χορταίνει ο λαός με την «ιδέα» μιας καλύτερης ζωής!
Αλλά σε καμιά περίπτωση να μην τη διεκδικεί, να μην παλεύει σήμερα για έναν συγκεκριμένο κόσμο, απαλλαγμένο από την καπιταλιστική εκμετάλλευση ...αυτό είναι που τους πονάει!
Γιατί σήμερα - σύμφωνα με τον αρθρογράφο - «το ζήτημα που έχουμε μπροστά μας, είναι πώς μπορούμε τώρα, σε αυτή τη χρονική στιγμή, σε αυτή τη γωνιά της Ευρώπης, σε αυτό το γεωπολιτικό τοπίο, να κάνουμε κάτι που θα κάνει τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη».
* * *
Τον πρόλαβε βέβαια ο Μητσοτάκης, που στο τελευταίο διάγγελμα έλεγε ότι απέναντι στην αντιπολίτευση «εμείς επιλέγουμε τη σύγκριση αντί για τη σύγκρουση. Τις δεσμεύσεις που μετατρέπονται σε χειροπιαστό αποτέλεσμα».
Και ότι «η συνέπεια που συνδέει τις δεσμεύσεις με τα αποτελέσματα που κάνουν λίγο καλύτερη τη ζωή των πολιτών καθημερινά, είναι αυτή που χτίζει την εμπιστοσύνη».
Μέχρι και στις λέξεις (σχεδόν) ταυτίζονται!
Για να συμβιβάζεται ο λαός με τη μιζέρια τού «λίγο καλύτερη ζωή» και τού «να λύνονται κάποια προβλήματα». Να συγκρίνει δηλαδή, να δρα και να ψηφίζει με κριτήριο το μικρότερο κακό, που είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για το ακόμα μεγαλύτερο (κακό)!
* * *
Ας μιλήσουμε λοιπόν για το τώρα...
Το «ζήτημα» (και το πραγματικό δίλημμα) που έχει μπροστά του ο λαός, δεν είναι να κρεμάει τις ελπίδες του σε δοκιμασμένες και χρεοκοπημένες «λύσεις» παλιών και νέων σωτήρων, που του σερβίρουν ως «εναλλακτική» μια άλλη εκδοχή της ίδιας αντιλαϊκής κανονικότητας των πολέμων και της εκμετάλλευσης.
Αυτό που φωνάζει από μακριά στη σημερινή εποχή των μεγάλων κλονισμών, είναι η ανάγκη να γίνει η αγανάκτηση για τα αδιέξοδα του καπιταλισμού υλική δύναμη σύγκρουσης για την ανατροπή του. Δυναμώνοντας το ρεύμα αμφισβήτησης στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου και την αστική πολιτική σε όλες τις αποχρώσεις και εκδοχές της.
Ετσι και μόνο έτσι μπορεί να γίνει η ζωή σήμερα καλύτερη... Αυτό δεν είναι ουτοπία, ούτε κατασκεύασμα για οραματισμούς.
* * *
Ο σοσιαλισμός - κομμουνισμός είναι ιστορική αναγκαιότητα και ρεαλιστική δυνατότητα να τον κατακτήσει με την πάλη του ο λαός, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής. Με πολύ πιο ισχυρό ΚΚΕ (και στις εκλογές), που έχει τέτοιο Πρόγραμμα και επεξεργασμένη στρατηγική στο σήμερα!
Ετσι θα παίρνουν απάντηση και τα παπαγαλάκια του συστήματος, που με κάθε τρόπο εμφανίζουν την καπιταλιστική σαπίλα ως το νέο «τέλος της Ιστορίας», με την οποία πρέπει να συμβιβαστεί ο λαός, σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο έξω και μετά από αυτή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου