Ο δρόμος της ανατροπής, με ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ, είναι ο μόνος που αξίζει κάθε θυσία, αντί να θυσιάζεται κάθε μέρα ο λαός στα εργοδοτικά κάτεργα και στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία
Τα μέλη, οι φίλοι και οι χιλιάδες συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς, σε συνδικάτα και φορείς, πρωτοστατούν στην οργάνωση της μεγάλης κινητοποίησης, για να αποτελέσει μαζική λαϊκή παρέμβαση στις εξελίξεις, να αφήσει το αποτύπωμά της στην πορεία κλιμάκωσης των εργατικών - λαϊκών αγώνων, για να ακουστεί στις 5 Σεπτέμβρη δυνατά η φωνή του λαού!
Η φετινή δεν είναι μια οποιαδήποτε ΔΕΘ. Κι ο λόγος δεν είναι μόνο ότι γίνεται σε προεκλογική χρονιά...
Γίνεται στην καρδιά των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, με βαθιά εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο και σε ανταγωνισμούς που οξύνονται, ακόμα και μέσα στην ίδια την ευρωατλαντική συμμαχία.
Γίνεται σε περίοδο που μεγαλώνουν οι ανησυχίες για την πορεία και τα αδιέξοδα της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής καπιταλιστικής οικονομίας, για τις συνέπειες στην ελληνική.
Γίνεται ενώ επιταχύνεται η αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, με αναδιάταξη παλιών και νέων δυνάμεων αλλά και με ισχυρή επιχειρηματική παρέμβαση στις διεργασίες.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα, οξύνεται ο ανταγωνισμός των αστικών κομμάτων πάνω σε κρίσιμα για το κεφάλαιο ζητήματα:
Με ποιο σχέδιο και με ποια χρηματοδοτικά εργαλεία θα συνεχιστεί η αντιλαϊκή στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας, μετά το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης;
Πώς θα εξελιχθεί και πώς θα στηριχθεί η βαθύτερη εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που είναι τρόπος ύπαρξης για την αστική τάξη και έχει πάρει ανεπίστρεπτη πορεία;
Πώς θα εξουδετερωθεί και πώς θα εγκλωβιστεί στον σχεδιασμό της αστικής τάξης η λαϊκή δυσαρέσκεια που μεγαλώνει από τα αδιέξοδα του συστήματος και της αντιλαϊκής πολιτικής;
Πώς θα διασφαλίζεται σε κάθε φάση η σταθερότητα του συστήματος και θα θωρακίζονται οι στρατηγικές επιλογές απέναντι στις αναταράξεις που πυκνώνουν, εξαιτίας των ανταγωνισμών του πολέμου και μιας ενδεχόμενης νέας καπιταλιστικής κρίσης;
Ο,τι κι αν πουν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα από το βήμα της ΔΕΘ θα είναι απάντηση σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί η ατζέντα της ΔΕΘ τίθεται αντικειμενικά από τις εξελίξεις στην οικονομία και στα μέτωπα του πολέμου, από τα συμφέροντα και τις ανάγκες του κεφαλαίου στην πολεμική φάση του καπιταλισμού, όπως κι αν βαφτίσει ο καθένας το πολιτικό του σχέδιο («Ελλάδα 2030», «δίκαιη ανάπτυξη» κ.τ.λ.).
Βέβαια, κανείς δεν πάει με «λευκή κόλλα» στη ΔΕΘ. Η πολιτική όλων των κομμάτων είναι δοκιμασμένη, είτε κυβέρνησαν είτε όχι, και ο λαός έχει πείρα. Η στρατηγική τους ταύτιση επιβεβαιώνεται πίσω από τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές της αντιπαράθεσης για την κυβερνητική εναλλαγή:
Κανένα κόμμα δεν αμφισβητεί το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τις άλλες συμμαχίες της αστικής τάξης, την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Εχουν άλλωστε ψηφίσει όλοι συμφωνίες και ρήτρες που λειτουργούν ως πλοκάμια για ενεργότερη συμμετοχή, όπως οι συμφωνίες με το Ισραήλ, τα ΗΑΕ και τη Σαουδική Αραβία, η στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ κ.ά. Τα ζωτικά συμφέροντα της αστικής τάξης και η αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή, είναι υπόβαθρο για την εμπλοκή.
Κανένα κόμμα δεν αμφισβητεί τη δημοσιονομική πειθαρχία, τους στόχους για τα ελλείμματα και τα χρέη, τους κόφτες σε κρατικές δαπάνες που αφορούν ακόμα και στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες. Αντίθετα, συμφωνούν και υπερασπίζονται την ανάγκη να στηριχθούν η πολεμική βιομηχανία και η προετοιμασία με νέες και μεγαλύτερες θυσίες από τον λαό. Συμφωνούν στα εξοπλιστικά προγράμματα και στις πολεμικές δαπάνες, όσους αστερίσκους και να βάλουν.
Στόχος όλων είναι να μεγαλώσει η «πίτα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης, με στήριξη των επενδύσεων, της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Μαγική συνταγή δεν υπάρχει, πέρα από την ένταση της εκμετάλλευσης και τη διαμόρφωση καλύτερων όρων για την αναπαραγωγή του κεφαλαίου, με προνόμια και φτηνό χρήμα στους ομίλους. Αυτή είναι η βάση της συζήτησης και για το λεγόμενο «παραγωγικό μοντέλο», τώρα που μειώνονται οι ευρωπαϊκοί και κρατικοί πόροι για την «πράσινη» ανάπτυξη υπέρ της πολεμικής οικονομίας.
Ολα τα κόμματα ανησυχούν για τη «σταθερότητα», που δεν περιορίζεται στη συγκρότηση σταθερών κυβερνήσεων και στη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής, που είναι έτσι κι αλλιώς δεδομένη, όποιος (ή όποια) κόμματα κι αν κυβερνήσουν. Αφορά πρώτα απ' όλα στην υπεράσπιση στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου από τον «κίνδυνο» να οξυνθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια, η απαξίωση αστικών «θεσμών» και του πολιτικού συστήματος.
Αυτός είναι ο «σκελετός» στα προγράμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος Τσίπρα. Αυτά είναι τα «μεγάλα» που καθορίζουν και όλα τα επιμέρους της πολιτικής τους.
Γι' αυτό η μετρολογία των «κοστολογημένων παροχών», που εντείνεται ενόψει ΔΕΘ, είναι σκέτη κοροϊδία και παγίδα για τον εγκλωβισμό του λαού σε νέες κάλπικες προσδοκίες απέναντι στον καταιγισμό της αντιλαϊκής πολιτικής. Οτιδήποτε εξαγγέλλουν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Τσίπρα και οι άλλοι, κινείται πάνω στις ίδιες ράγες:
Είναι μέτρα που έχει πληρώσει και θα συνεχίσει να πληρώνει από την τσέπη του ο λαός με τα πρωτογενή πλεονάσματα, την άγρια φορολογία, τις αντεργατικές και άλλες ανατροπές, με όλες τις κυβερνήσεις.
Είναι μέτρα που απευθύνονται στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα και δεν προσφέρουν ουσιαστική ανακούφιση από τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής, των πολεμικών ανατιμήσεων, της μεγάλης ακρίβειας, που είναι συνάρτηση της πολεμικής εμπλοκής, των καθηλωμένων εισοδημάτων, συνολικά της πολιτικής στήριξης των καπιταλιστικών κερδών.
Είναι μέτρα που δεν ξεφεύγουν χιλιοστό από τους δημοσιονομικούς στόχους και τα περιθώρια που βάζουν οι ανάγκες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αντίθετα, έχουν στόχο να ρίξουν ακόμα πιο κάτω την απαιτητικότητα των εργαζομένων και των άλλων βιοπαλαιστών, να νομιμοποιήσουν ως μονόδρομο την άγρια αντιλαϊκή πολιτική και τις συνέπειές της. Ειδικά σ' αυτό, είναι αναβαθμισμένος ο ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας και ιδιαίτερα του κόμματος Τσίπρα.
Είναι μέτρα που ωχριούν μπροστά στο άλλο τους μισό, στα μέτρα δηλαδή στήριξης του κεφαλαίου που περιλαμβάνονται στο κοινό πρόγραμμα όλων των κομμάτων, με νέες διευκολύνσεις και προνόμια, νέα πακέτα χρηματοδότησης.
Στις 5 Σεπτέμβρη λοιπόν, στη ΔΕΘ συγκρούονται δυο κόσμοι:
Από τη μια, ο κόσμος του κεφαλαίου και των κομμάτων του, το κοινό πρόγραμμα της ΝΔ και των κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας, που έχει δοκιμαστεί όλα αυτά τα χρόνια και έχει χρεοκοπήσει. Καμιά έκπληξη δεν επιφυλάσσει στους εργαζόμενους και τον λαό. Οδηγεί πιο βαθιά στον πόλεμο, σε περισσότερη φτώχεια, μεγαλύτερη εκμετάλλευση.
Από την άλλη, ο κόσμος των εργαζομένων και των βιοπαλαιστών αγροτών, ΕΒΕ, της νεολαίας. Αυτών που παράγουν τον πλούτο, αλλά το εισόδημα δεν τους φτάνει να βγάλουν τον μήνα. Αυτών που χτίζουν τα σπίτια, αλλά πληρώνουν πανάκριβα τη στέγη, χάνουν τα σπίτια τους στους πλειστηριασμούς.
Αυτών που κινούν τα καράβια, αλλά οι οικογένειές τους δεν μπορούν να κάνουν ούτε μια μέρα διακοπές. Αυτών που σβήνουν τις φωτιές, αλλά το κράτος είναι επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία τους. Αυτών που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν με τους άλλους λαούς, αλλά η αστική τάξη τους ετοιμάζει να γίνουν κρέας για τα κανόνια στους πολέμους της.
Αυτών που ζουν κάθε μέρα την αδικία στο πετσί τους, επειδή η ταξική αδικία είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός που σάπισε. Ολους αυτούς καλεί να διαδηλώσουν μαζικά στις 5 Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ το σύνθημα του παλλαϊκού - πανελλαδικού συλλαλητηρίου: «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!».
Μαζί με τους δυο κόσμους, συγκρούονται αντικειμενικά και δυο εντελώς διαφορετικά πολιτικά σχέδια... Το σχέδιο του κεφαλαίου και των κομμάτων του δεν χρειάζεται συστάσεις: Τόσα χρόνια υπόσχονται στον λαό έναν «καλύτερο» καπιταλισμό, πιο «δίκαιο» και «ανθρώπινο», με σταθερή ανάπτυξη και αναδιανομή του πλούτου, με μείωση των ανισοτήτων, χωρίς πολέμους. Ολα όμως αποδείχτηκαν φούμαρα!
Κι ας πέρασαν όλων των ειδών οι κυβερνήσεις (αυτοδύναμες, πολυκομματικές, δεξιές, νεοφιλελεύθερες, σοσιαλδημοκρατικές κ.τ.λ.). Κι ας εφάρμοσαν όλες τις μορφές και τα «μοντέλα» διαχείρισης. Οι σιδερένιοι νόμοι της καπιταλιστικής οικονομίας κάνουν τα πολιτικά τους λόγια να ακούγονται ανόητα και αστεία.
Γι' αυτό σήμερα δεν υπάρχουν περιθώρια για αναμονές και νέες αυταπάτες ούτε χρόνος για χάσιμο. Το αναγκαίο είναι να δυναμώσει η αμφισβήτηση και η σύγκρουση του λαού με το καταστροφικό σχέδιο του κεφαλαίου.
Αυτό σημαίνει ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, κίνημα δυνατό, με το ΚΚΕ μπροστά, αποφασισμένο να συγκρουστεί με στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης και των διεθνών συμμάχων της, παντού και για όλα: Για την εγκληματική εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τους «κόφτες» της δημοσιονομικής πειθαρχίας, την πολιτική που φέρνει ακρίβεια, την ανάπτυξη της πολεμικής οικονομίας, τα αντεργατικά μέτρα και τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς, το αντιλαϊκό - εχθρικό κράτος.
Κίνημα που αμφισβητεί στην πράξη ότι μπορούν τα κέρδη του κεφαλαίου να συνυπάρχουν με τις λαϊκές ανάγκες, που παλεύει για να χάσει το κεφάλαιο και να κερδίσει ο λαός!
Τέτοιο σχέδιο έχει το ΚΚΕ! Το μόνο κόμμα που συγκρούεται με το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, πρωτοστατεί στην πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, με πρωταγωνιστή τους εργαζόμενους και τον λαό. Για την εργατική εξουσία και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού, που θα αξιοποιήσει και θα διευρύνει τις δυνατότητες για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Η κοινωνική εξέλιξη δεν σταματάει επειδή κάποιοι διακήρυξαν το τέλος της Ιστορίας ή των πολέμων, για να διαψευστούν οικτρά. Ο δρόμος της ανατροπής είναι ο μόνος που αξίζει κάθε θυσία, αντί να θυσιάζεται καθημερινά ο λαός στα εργοδοτικά κάτεργα και στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου