«Εμείς φέραμε τον νόμο για την προστασία της πρώτης κατοικίας», ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚ με αφορμή τα μέτρα - κοροϊδία που ανακοινώνει η κυβέρνηση. Ο νόμος αυτός (μετέπειτα Σταθάκη - Κατσέλη) ψηφίστηκε στην καρδιά της καπιταλιστικής κρίσης, που πλήρωσε ο λαός με μεγάλες θυσίες. Οπως και κάθε επόμενος των ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ, αυτό που προστάτευε πραγματικά ήταν τα συμφέροντα των τραπεζών και τη λεγόμενη «κοινωνική συνοχή», για να μην εξελιχθεί σε θρυαλλίδα μαχητικοποίησης της λαϊκής δυσαρέσκειας το οξυμένο πρόβλημα των «κόκκινων» δανείων και της στέγης. Ηταν η εποχή που τα χρεωμένα νοικοκυριά δεν μπορούσαν με τίποτα να πληρώσουν τα δάνειά τους. Γι' αυτό κυβέρνηση, τραπεζικοί όμιλοι και τρόικα προώθησαν τον νόμο που θα τους εξασφάλιζε ένα μέρος έστω των οφειλών. Με τον νόμο Κατσέλη οι τράπεζες αποκτούσαν πλήρη πρόσβαση στα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και μπορούσαν να βάλουν στο χέρι οικογενειακά περιουσιακά στοιχεία ακόμα και από κληρονομιά! Η κυβέρνηση που τον ψήφισε το 2010 έφερε και το 1ο μνημόνιο, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικές δημεύσεις και πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών.
Το ΚΚΕ καταψήφισε τον νόμο και στήριξε τις διεκδικήσεις σωματείων και φορέων για πραγματική ανακούφιση των δανειοληπτών (κατάργηση του ανατοκισμού, διαγραφή χρεών από τόκους για ανέργους και εργαζόμενους, παράλληλη χορήγηση χαμηλότοκων δανείων με ευθύνη του κράτους, δήμευση των κατοικιών που επήλθαν στην κατοχή των τραπεζών από πλειστηριασμούς κ.ά.). Τα κόμματα που προκλητικά παριστάνουν τους ...«προστάτες» της λαϊκής κατοικίας απέρριψαν επανειλημμένα και ασυζητητί αυτά τα αιτήματα, επειδή συγκρούονταν με την πολιτική του κέρδους και φόρτωναν την κρίση στο κεφάλαιο και όχι στον λαό. Το τι ακολούθησε είναι γνωστό: Με νόμους όλων των κυβερνήσεων, χιλιάδες από τις πρώτες κατοικίες που είχαν υπαχθεί στις προβλέψεις του νόμου Κατσέλη έχουν περάσει πλέον στα χέρια των funds και των servicers, ενώ οι τράπεζες, με τους αναβαλλόμενους φόρους και τα άλλα προνόμια, σπάνε το ένα ρεκόρ κερδοφορίας μετά το άλλο...
Στην Ελλάδα - ενεργειακό κόμβο, ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια «σκάει» για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια, σκορπώντας τρόμο σε εργαζόμενους και κατοίκους της περιοχής. Η έκρηξη που έγινε την Παρασκευή αφήνει πίσω έναν εργαζόμενο νεκρό και έναν που δίνει μάχη για τη ζωή του. Την ίδια ώρα, στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας μυρίζει αέριο εδώ και μια βδομάδα, αλλά κυβέρνηση και δήμοι σφυρίζουν αδιάφορα. Μόλις την Παρασκευή σταμάτησαν να λειτουργούν τα σχολεία, κι αυτό κάτω από την πίεση γονιών, εκπαιδευτικών και μαθητών. Το σύνθημα με το οποίο διαδήλωναν ήταν «Πάρτε μέτρα πριν γίνουμε "Βιολάντα"», θυμίζοντας την έκρηξη στο μπισκοτάδικο των Τρικάλων η οποία έστειλε στον τάφο 5 εργαζόμενες. Για κερασάκι στην τούρτα, πριν λίγες μέρες κατέρρευσε οικοδομή στην Πλάκα ύστερα από έκρηξη που αποδίδεται σε διαρροή αερίου, σκοτώνοντας τους 6 ενοίκους της. Τι κοινό υπάρχει σ' αυτές τις περιπτώσεις (που δεν είναι βέβαια όλες της ίδιας βαρύτητας); Το κέρδος! Οποιον κρίκο κι αν πιάσεις στη μακρά αλυσίδα της Ενέργειας, από την παραγωγή και διύλιση καυσίμων μέχρι τις εγκαταστάσεις και τους κρατικούς ελέγχους, η ασφάλεια των εργαζομένων και του λαού υπονομεύεται από την πολιτική του κέρδους, που σε άλλες περιπτώσεις οδηγεί τα μεγαλεπήβολα οράματα της αστικής τάξης για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και μπαταρία της Ευρώπης, και σε άλλες καλύπτει «αστοχίες» και εργοδοτικά εγκλήματα στο όνομα της επιχειρηματικότητας. Μόνο σε σύγκρουση μ' αυτήν την πολιτική μπορεί ο λαός να απολαμβάνει Ενέργεια από όλες τις πηγές με ασφάλεια και με στόχο την ικανοποίηση των αναγκών του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου