Ερευνητική

 

Την απογοήτευσή της επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει «ερευνητική» δημοσιογραφία αντάξια της αμερικάνικης, που θα βγάζει λαβράκια τύπου Γκιλφόιλ (μίζες, πληρωμένα ταξίδια, λόμπινγκ κ.τ.λ.), εκφράζει εφημερίδα του αυτοαποκαλούμενου «προοδευτικού» χώρου. Γράφει μάλιστα ότι θα έπρεπε οι ΗΠΑ να μαθαίνουν από εδώ «για τα καμώματα της Κίμπερλι» κι όχι η Ελλάδα από τον αμερικάνικο Τύπο. Αυτά γράφονται ενώ έχει αποκαλυφθεί ότι πίσω από την απόσυρσή της κρύβεται μια τεράστια κόντρα συμφερόντων στο «τρίγωνο» Ελλάδα - ΗΠΑ - Τουρκία, όπου εμπλέκονται ενεργειακά μεγαθήρια, κυβερνήσεις, διπλωμάτες, λομπίστες και επιχειρηματίες, με λυμένα τα ζωνάρια για το ποιος θα κυριαρχήσει στην αγορά και στον νέο ενεργειακό χάρτη που χαράσσεται με τα όπλα. Οι αποκαλύψεις της «ερευνητικής» δημοσιογραφίας για την Αμερικανίδα πρέσβειρα, που ήταν χωμένη μέχρι τον λαιμό στα σχέδια για «ενεργειακή κυριαρχία» των ΗΠΑ και στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων ενεργειακών κολοσσών, μια χαρά «χωνεύτηκε» στην ενδοαστική διαπάλη που μαίνεται στις ΗΠΑ, με τα ανταγωνιστικά στρατόπεδα να συγκρούονται και στο πεδίο της Ενημέρωσης. Για τον λαό, βέβαια, το «ταμείο» είναι άλλο... Οι κίνδυνοι παραμένουν και μεγαλώνουν από τη λειτουργία του Κάθετου Διαδρόμου, την ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό κόμβο και τη μεγαλύτερη εμπλοκή της σε ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, για τα οποία θα εργαστεί μαζί με την κυβέρνηση και ο επόμενος Αμερικανός πρέσβης. Ετσι αντιλαμβάνονται λοιπόν την «ερευνητική» δημοσιογραφία οι αστοί και τα Μέσα τους. Ως εργαλείο για να «τακτοποιούνται» επιχειρηματικές, πολιτικές, διπλωματικές και γεωπολιτικές κόντρες, μέσα στο σάπιο σύστημα που υπερασπίζονται, με τον λαό στο ίδιο έργο θεατή.

Αστείες...

«Μπορείτε να μου βρείτε μια χώρα, ακόμα και τις πρώην ανατολικές, όπου όλοι οι φοιτητές, μηδενός εξαιρουμένου, μένουν σε εστίες; Προφανώς όχι»... Αυτό το φτηνό επιχείρημα επικαλέστηκε χτες ο υφυπουργός Παιδείας, Ν. Παπαϊωάννου, ως απάντηση - «στρίβειν διά του αρραβώνος» στην Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ για την ανάγκη να παρθούν άμεσα μέτρα, ώστε κανένας φοιτητής να μην εγκαταλείψει τις σπουδές του για οικονομικούς λόγους. Η έμμεση ομολογία ότι η εμπορευματοποίηση της στέγης σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο πετάει στο περιθώριο τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών επιβεβαιώνει ότι το σύστημα του κέρδους - που όλοι υπηρετούν - δεν μπορεί και δεν θέλει να δώσει λύσεις σε ζωτικές λαϊκές ανάγκες, οι οποίες είχαν αντιμετωπιστεί στον σοσιαλισμό ή είχαν μπει σε τροχιά καθολικής ικανοποίησης.

... συγκρίσεις

Για παράδειγμα, στην πρώην ΕΣΣΔ τη δεκαετία του 1970, στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, Λομονόσοφ, όπου το 90% των φοιτητών δεν ήταν κάτοικοι της πόλης, όλοι στεγάζονταν στις εστίες! Μιλάμε για 57.000 φοιτητές και φοιτήτριες συν 2.500 ξένους φοιτητές που προέρχονταν από 105 χώρες του κόσμου. Η μέριμνα του κράτους δεν περιοριζόταν σε ένα κρεβάτι στριμωγμένο σε λίγα τετραγωνικά, αλλά εκτεινόταν από την ιατρική περίθαλψη μέχρι τις υποδομές πολιτισμού και αθλητισμού. Σε καμιά σύγκριση δεν αντέχει η φοιτητική μέριμνα στις χώρες που οικοδομούσαν σοσιαλισμό με το σημερινό χάλι που ζουν οι φοιτητές. Οσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα, είναι τεράστιες οι ευθύνες της για τους φοιτητές που φτάνουν να εγκαταλείπουν τις σπουδές επειδή δεν αντέχουν το κόστος.

Στο κεφάλι

Στο γνωστό κόμικ, οι Γαλάτες είχαν έναν φόβο: Μην τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Να όμως που ο ίδιος φόβος υπάρχει και εν έτει 2026 για τις λαϊκές οικογένειες. Από τα σχολεία που πέφτουν ταβάνια στα κεφάλια των μαθητών και τα νοσοκομεία που μπάζουν νερά και πέφτουν ψευδοροφές, μέχρι τη συνολικότερη άθλια κατάσταση στις υποδομές. Εκτός από αυτά, που είναι καθημερινά, υπάρχει και ο φόβος να πέσει από τον ουρανό κανένα drone όσο βαθαίνει η εμπλοκή της χώρας στους ανταγωνισμούς και τον πόλεμο. Οι Γαλάτες του κόμικ πίστευαν πως πίσω απ' όλα αυτά είναι ο θεός Τουτάτης. Σήμερα όμως είναι ηλίου φαεινότερον ότι πίσω από τους τεράστιους κινδύνους για τον λαό βρίσκεται το εχθρικό αστικό κράτος και η πολιτική του κέρδους, που συνθλίβει τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες στη σχολική στέγη, στην Υγεία, συνολικά στις υποδομές. Η ίδια πολιτική σέρνει τον λαό στα πολεμικά σφαγεία και είναι αυτή που πρέπει να βρεθεί με αποφασιστικότητα στο στόχαστρο της πάλης του.

Ριζοσπάστης