Ιστορικές στιγμές...

Zούμε ιστορικές στιγμές!

Το πρόβλημα της ανεργίας λένε όλοι, πρέπει να αντιμετωπισθεί, "τα παιδιά μας..." πρέπει να έχουν μέλλον λένε μελοδραματικά οι διάφοροι υπουργοί και πρωθυπουργοί, αλλά από την άλλη υπάρχει και η πραγματικότητα!

Οπότε εκεί που μιλούσαν κλαψουρίζοντας για την ανεργία, άνοιξαν το δρόμο για τις μαζικές απολύσεις!
Η Ελληνική Χαλυβουργία απέλυσε το μισό της προσωπικό! Με τη βοήθεια και την άδεια της κυβέρνησης και των "μεταρρυθμίσεων".

"Η απόφαση του ΑΣΕ κρίνεται ιστορική όχι μόνο διότι για πρώτη φορά..." κλπ/κλπ. γράφουν οι εφημερίδες.

Με λίγα λόγια επιστρέφουμε σε άλλες εποχές "για το καλό της πατρίδας...", γιατί η εταιρεία "δεν θα ήταν βιώσιμη..." κλπ. 

Και αφού η εταιρεία έπρεπε να απολύσει το μισό προσωπικό της για να αποκτήσει "βιωσιμότητα", πρέπει η ζωή μας να γίνει αβίωτη.

 

Αυτό ακριβώς είαι πια ο καπιταλισμός. 

Αβίωτος.

 

Γιατί βεβαια κάτω από τις συνθήκες άγριου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων εταιρειών, κάθε λίγο θα υπάρχουν επιχειρήσεις που θα απολύουν το προσωπικό τους για να γίνουν βιώσιμες.

Ο καπιταλισμός, όπως έλεγαν εδώ και πάνω από 100 χρόνια οι μεγάλοι κλασσικοί, "παράγει" ανεργία ακόμη και τη στιγμή ακριβώς που βρίσκεται σε συνθήκες ανάπτυξης. Πόσο μάλλον σε συνθήκες ύφεσης και κρίσης...

Παρ' όλα αυτά όλοι, πλην Λακεδαιμονίων, αντί να βλέπουν το ολοφάνερο, ότι δηλ. υπάρχει πια απόλυτη αναγκαιότητα ανατροπής αυτού του συστήματος, για να γίνει βιώσιμη η ζωή μας, προσπαθούν να τον σώσουν προτείνοντας διάφορους τρόπους και μίγματα διαχείρισης, προτείνοντας δηλαδή κάποιον δήθεν "ανθρώπινο καπιταλισμό", σαν να λέμε διασκεδαστικό μαρτύριο ή "ευχάριστο καρκίνο"...
Το πιο κάτω  ...ιστορικό άρθρο από την Καθημερινή.

Στη Χαλυβουργία Ελλάδος οι πρώτες ομαδικές απολύσεις

"Την πρώτη έγκριση ομαδικών απολύσεων με τη νέα σύνθεση και τον αναβαθμισμένο ρόλο του έλαβε χθες το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, κατά τη διάρκεια πολύωρης συνεδρίασης στο υπουργείο Εργασίας επί της Σταδίου. Με ψήφους τέσσερις υπέρ και τρεις κατά, το ΑΣΕ ενέκρινε την απόλυση 45 εργαζομένων –έγκριση που εμπίπτει στη διαδικασία περί ομαδικών απολύσεων– από την εταιρεία Χαλυβουργία Ελλάδος, συμφερόντων Μάνεση. Το αίτημα της εταιρείας μετά τη μελέτη του φακέλου και των ισολογισμών της υπερψήφισαν η γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Αννα Στρατινάκη, η οποία ως πρόεδρος του ΑΣΕ εισηγήθηκε την έγκριση των απολύσεων δηλώνοντας ότι πείσθηκε από τα στοιχεία της εταιρείας, ο κ. Κ. Τσαγκαρόπουλος, ειδικός συνεργάτης του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας κ. Γ. Βρούτση, η κ. Μ. Ντότσικα, δικηγόρος και υπεύθυνη για την πρόσφατη μελέτη που ανέθεσε το υπουργείο σχετικά με τον κατώτατο μισθό, καθώς επίσης και ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ κ. Αντ. Βάγιας. Αρνητική ψήφο στην έγκριση των ομαδικών απολύσεων από τη Χαλυβουργία έδωσαν ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ κ. Ευθ. Παπαγιάννης, ο εκπρόσωπος του υπ. Οικονομικών κ. Αντ. Τσαρνάς και η κ. Κ. Παπαδοπούλου, εκπρόσωπος του υπουργείου Εργασίας. Οι ανωτέρω δήλωσαν ότι δεν πείσθηκαν ότι από τα στοιχεία της εταιρείας πρέπει να προχωρήσει η μείωση του προσωπικού.
....
Η απόφαση του ΑΣΕ κρίνεται ιστορική όχι μόνο διότι για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια ανάβει το «πράσινο φως» για ομαδικές απολύσεις, αλλά και λόγω της νέας σύνθεσης και του ρόλου που έχει αναλάβει, αντικαθιστώντας το υπουργοκεντρικό καθεστώς που ίσχυε μέχρι πρότινος.

....

Το εργοστάσιο της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο είναι στην ουσία κλειστό από τα τέλη του 2011 λόγω μείωσης της ζήτησης και αδυναμίας εξαγωγών εξαιτίας του υψηλού ενεργειακού κόστους και της κρίσης, που είχε σοβαρές επιπτώσεις στον κλάδο από το 2008 και μετά."

ΥΓ: Για την κοροιδία του ποιοί ήταν υπερ και κατά, ποιοι πείσθηκαν και ποιοι όχι, δε χρειάζονται σχόλια. Το παιχνίδι όπως φαίνεται στο άρθρο μοιράστηκε μια χαρά...

Αναρτήθηκε από Γιώργος Σαρρής

Οι κολιγιές των γελοίων

Οι κολιγιές των γελοίων

Ο Άδωνις Γεωργιάδης στο κύκνειο άσμα του πάνω στην υπουργική πολυθρόνα, πρόφτασε να διορίσει κάποιον ανεκδιήγητο τύπο ονόματι Δαραβίγκα στη θέση του αναπληρωτή προέδρου του ΟΚΑΝΑ.
Ο εν λόγω κύριος, πρωταγωνιστής ή παρουσιαστής επί σειρά ετών εκπομπών-τηλεσκουπίδια τύπου «εθνικός σταρ», «μίστερ εθνικά μπούτια» κλπ, και πανελίστας τριτοτέταρτων «ενημερωτικών» εκπομπών που παρουσιάζουν τριτοτέταρτοι δημοσιογράφοι, δηλώνει πρόεδρος κάποιας ΜΚΟ «Πανελλήνιος Αντιναρκωτικός Αγώνας». Βλακεία (κάποιους βολεύει) του... Αδώνιδος; Μπα, δε νομίζω. Η γελοιότητα δεν συμβαδίζει πάντα με τους ηλίθιους, οι οποίοι πάντως μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους γελοίους όσο ανέχονται, ως θεατές, τις κολιγιές τους…

 Αναρτήθηκε από Οικοδόμος  

 

              Και για να το εμπεδώσουμε! 

ΟΔαραβίγκας αναπλ. πρόεδρος στον ΟΚΑΝΑ Ο γνωστός από τις τηλεοπτικές εμφανίσειςτου…

Ο Δαραβίγκας αναπλ. πρόεδρος στον ΟΚΑΝΑ Ο γνωστός από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του… ΣΧΟΛΙΑ (2) 197 Magnify Image Πηγή: www.lifo.gr

Ο Δαραβίγκας αναπλ. πρόεδρος στον ΟΚΑΝΑ Ο γνωστός από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του… Πηγή: www.lifo.gr

Ο Δαραβίγκας αναπλ. πρόεδρος στον ΟΚΑΝΑ Ο γνωστός από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του… ΣΧΟΛΙΑ (2) 197 Magnify Image Πηγή: www.lifo.gr

«ΕΓΚΑΛΕΙ» ΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

«ΕΓΚΑΛΕΙ» ΤΟΥΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΕΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ

 Επιθετική επιστολή κατά της Επιθεώρησης Μεταλλείων Β. Ελλάδας απέστειλε η Ελληνικός Χρυσός, με αφορμή την απόφαση για διακοπή εργασιών της εταιρείας, εντός των ορίων του χώρου απόθεσης «Καρατζά Λάκκου».

Μεταξύ άλλων, η Ελληνικός Χρυσός αναφέρει: «Αναλογίζεστε, κύριοι, τις συνέπειες που επιφέρει στη λειτουργία της εταιρείας μας και στο διεθνές της κύρος…» η σχετική απόφαση;
Σε άλλο σημείο αναφέρεται: «Σας υπενθυμίζουμε… ότι εκτός από την άσκηση της νομιμότητας κατά τους ελέγχους σας, έχετε πρώτιστο καθήκον τη διασφάλιση της ζωής και της υγείας των εργαζομένων, των περιοίκων και των έργων.»
Και συνεχίζει ως εξής: «Αν πράττατε τα αυτονόητα και δεν δίνατε περισσή ευχέρεια στους αυτόκλητους θεματοφύλακες της νομιμότητας, θα διαπιστώνατε κι εσείς οι ίδιοι ότι το έργο, του οποίου τη λειτουργία διακόψατε, είναι απόλυτα νόμιμο…».
Δείτε ΕΔΩ τη σχετική επιστολή.
πηγή: efsyn.gr μέσω kartesios

Το θέμα των ατομικών συμβάσεων εργασίας εξετάστηκε σε συνεδρίαση της ΠΝΟ

Το θέμα των ατομικών συμβάσεων εργασίας στα ποντοπόρα πλοία και αν μπορούν να εφαρμοστούν, κυριάρχησε στη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ.

Τα ναυτεργατικά σωματεία, η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, η Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» και η Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων, έκαναν λόγο για «τυχοδιωκτική ενέργεια» αναφορικά με το ενδεχόμενο εφαρμογής των ατομικών συμβάσεων εργασίας στα ποντοπόρα πλοία και ανέφεραν ότι «το υπουργείο Ναυτιλίας και η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών δεν έχουν εξουσιοδότηση από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) και τις Διεθνείς Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, να καταργήσουν τη Συλλογική Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας». Τα τρία ναυτεργατικά σωματεία που θα συμμετέχουν στην Πανελλαδική Συγκέντρωση για το ασφαλιστικό την Πέμπτη 19 Ιουνίου στις 6 το απόγευμα στα Προπύλαια, προειδοποίησαν, ότι «αν προχωρήσει η εφαρμογή των ατομικών συμβάσεων εργασίας στα ποντοπόρα πλοία, αυτό θα αποτελέσει ταφόπλακα σε ένα ήδη λεηλατημένο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, ΝΑΤ». Από την πλευρά της, η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού, είπε ότι δικαστικά, νομικά αλλά και με βάση τη διεθνή ναυτική νομοθεσία, η απόφαση για εφαρμογή των ατομικών συμβάσεων εργασίας όπου δεν υπάρχουν συλλογικές δεν πρόκειται να εφαρμοσθεί. Σημειώνεται ότι πρόσφατα η βουλή, επικύρωσε τον κανονισμό για την εφαρμογή των απαιτήσεων της Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας 2006, της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Στο άρθρο 6 της απόφασης 3522.2/08/2013 για τη σύμβαση ναυτολόγησης, αναφέρεται ότι στην περίπτωση που δεν υφίσταται συλλογική σύμβασης εργασίας, οι όροι και οι συνθήκες ναυτολόγησης του ναυτικού συμφωνούνται ελεύθερα από τα συμβαλλόμενα μέρη και καταχωρούνται στη γραπτή σύμβαση. Υπογραμμίζεται ότι η συλλογική σύμβαση εργασίας στα ποντοπόρα πλοία έχει λήξει από 31-12-2010 και δεν έχει ανανεωθεί μέχρι σήμερα καθώς οι δύο πλευρές ναυτικοί και πλοιοκτήτες της ποντοπόρου, δεν έχουν καταφέρει να καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών. Ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών Θεόδωρος Βενιάμης μιλώντας πρόσφατα στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου στη διάρκεια της ναυτιλιακής έκθεσης των "ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΩΝ" είχε πει ότι με την επικύρωση της MLC από την ελληνική βουλή επιτρέπονται πλέον οι ατομικές συμβάσεις εργασίας υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει συλλογική. Είχε τονίσει επίσης ότι οι ατομικές συμβάσεις δεν θα πρέπει να είναι καταχρηστικές αλλά να συμβαδίσουν με τις διεθνείς και ότι για να ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία για την εφαρμογή τους, θα πρέπει επιλυθούν ορισμένα θέματα το επόμενο διάστημα από τα συναρμόδια υπουργεία Εργασίας και Ναυτιλίας. Ο κ. Βενιάμης, είχε υπογραμμίσει επίσης ότι οι μισθοί με τις ατομικές συμβάσεις δεν είναι τόσο πολύ χαμηλοί όπως όλοι πιστεύουν, όταν ο χαμηλότερος μισθός του ναύτη, είναι περίπου στα 1500 δολάρια.

πηγή: dikaiologitika.gr

Πως η κατάληψη ενάντια σε ένα αεροδρόμιο έγινε μάχη για το μέλλον της Γαλλίας

Πως η κατάληψη ενάντια σε ένα αεροδρόμιο έγινε μάχη για το μέλλον της Γαλλίας 

 

                                            της Emilie Papillon (Μετάφραση: Barikat)

 

Η Εμιλί Παπιγιόν, ανταποκρίτρια, γράφει από τη ZAD– την κατάληψη μιας τοποθεσίας που προορίζεται για την κατασκευή αεροδρομίου και η οποία μετατράπηκε σε κάτι περισσότερο.

Απρίλιος 2014

 

Αφού αποφύγεις τα σημεία ελέγχου της αστυνομίας, κατεβαίνοντας τον D42 κι έχοντας περάσει πλήθος οδοφραγμάτων από ξύλα, λάστιχα, μπάλες σανού και ό,τι άλλο εύφλεκτο, βρίσκεσαι τελικά μπροστά σε μια πινακίδα ζωγραφισμένη στο χέρι : «Καλώς ήρθατε στη  ZAD».
Το απίθανο αυτό σκηνικό βρίσκεται σε μια αγροτική περιοχή 30χλμ. βόρεια της Νάντ στη Γαλλία. Για ορισμένους – συμπεριλαμβανομένων των κρατικών δυνάμεων καταστολής και του κατασκευαστικού κολοσσού Vinci – ZAD σημαίνει ‘Zone d’Aménagement Différé’, ο προτεινόμενος χώρος για την κατασκευή ενός διεθνούς αεροδρομίου και αυτοκινητοδρόμου. Για άλλους – αγρότες, οικοακτιβιστές και αναρχικούς – ZAD κατέληξε να σημαίνει ‘Zone À Défendre’ (ζώνη προς υπεράσπιση), και αποτελεί το σπίτι τους τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Ένα αντικαπιταλιστικό πείραμα
Η ZAD βρίσκεται στη Notre-Dame-des-Landes. Πρόκειται για μια έκταση 4.000 στρεμμάτων από χωράφια, δάση και υγρότοπους με σημαντική οικολογική αξία. Ο αγώνας ξεκίνησε το 1970 όταν η Notre-Dame-des-Landes προτάθηκε για πρώτη φορά ως θέση για το αεροδρόμιο και κάτοικοι της περιοχής και αγρότες συνέστησαν μια ένωση για να αντιμετωπίσουν αυτά τα σχέδια. Το πρόγραμμα αδράνησε και δεν ξαναεμφανίστηκε μέχρι το 1990. Όσο το σχέδιο για το νέο αεροδρόμιο κέρδιζε έδαφος με την εξαγορά γης και ιδιοκτησίας στην περιοχή, το ίδιο συνέβαινε και με το κίνημα.
Το 2009 είδαμε τις πρώτες καταλήψεις. Καλέσματα παρακινούσαν τον κόσμο να καταλάβει και να προστατέψει την περιοχή. Κατασκευάστηκαν τρία σπίτια, καταλήφθηκαν παλιά αγροτόσπιτα, εγκαταλελειμμένοι αγροί  αναγεννήθηκαν. Μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια η ZAD αυξήθηκε σε μέγεθος και έγινε το σπίτι ενός σχεδόν τυχαίου αντικαπιταλιστικού πειράματος. Κάτι που ξεκίνησε σαν κανα-δυο κατειλημμένοι αχυρώνες μετατράπηκε σε ένα πλούσιο και πολύπλευρο περιβάλλον με δικό του φούρνο, καλλιέργειες, σιδερά, χώρους εκδηλώσεων και πειρατικό ραδιοσταθμό. Σήμερα υπάρχουν πάνω από 30 οικισμοί διάσπαρτοι μέσα στη ZAD – μέσα στα έλη, πάνω στα δέντρα, δίπλα στους δρόμους, μέσα στο δάσος ακόμα και ένα ξυλόσπιτο στη μέση μιας λίμνης. Ο κόσμος βγήκε όλος έξω, έκανε σπίτι του δεντρόσπιτα 20 μέτρα πάνω απ’ το έδαφος και κατασκεύασε κατοικήσιμα οδοφράγματα στους δρόμους που διασχίζουν την περιοχή.

Καπιταλισμός είναι

Συμβαίνει στο Λονδίνο (απ’ όπου οι φωτογραφίες), αλλά και στις ΗΠΑ και σε άλλες μεγάλες πόλεις της «πολιτισμένης» Ευρώπης. Τα καρφιά τα τοποθετούν οι γνωστοί «νοικοκυραίοι» προκειμένου να μην κοιμούνται στην πόρτα τους άστεγοι. Στη συνέχεια αναλαμβάνουν να κλαψουρίσουν για την «απάνθρωπη κατάσταση» τα ΜΜΕ, να συγκινηθούν οι «φιλάνθρωπες» μεγαλοκυρίες (εφοπλιστών, τραπεζιτών, βιομηχάνων, εκδοτών-καναλαρχών κλπ), αλλά και να σταθούν αλληλέγγυοι (ανθρώπινα και χωρίς ίχνος «δόλου» αυτοί) κάποιοι λίγοι Άνθρωποι. 

Και η ζωή συνεχίζεται. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, με τους ίδιους ρυθμούς που αυξάνουν και πληθύνονται οι φτωχοί, οι πεινασμένοι, οι άστεγοι… Και όλοι (κυβερνήσεις, τύπος, κανάλια, και φυσικά οι «φιλάνθρωπες» μεγαλοκυρίες μετά των συζύγων τους) κρύβουν επιμελώς τις αιτίες αυτής της οικτρής κατάστασης. Άλλοι μιλάνε για κακούς ή ανίκανους πολιτικούς και άλλοι για μνημόνια (στο Λονδίνο πάντως δεν έχουν μνημόνια...) Όλοι όμως φροντίζουν να μην ακουστεί η μοναδική λέξη και ταυτόχρονα αιτία: κ α π ι τ α λ ι σ μ ό ς…

 Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

Επίγραμμα για το Δίστομο

Επίγραμμα για το Δίστομο

 

Εδώ ’ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου.
Ω, εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις, να προσέχεις —
εδώ πονά η σιωπή, πονάει κι η πέτρα κάθε δρόμου
κι απ’ τη θυσία κι απ’ τη σκληρότητα του ανθρώπου.
Εδώ μια στήλη απλή, μαρμάρινη, όλη κι όλη

  με ονόματα σεμνά, κι η Δόξα τα ανεβαίνει

 λυγμό-λυγμό, σκαλί-σκαλί, μεγίστη σκάλα.

 Γιάννης Ρίτσος, Συντροφικά τραγούδια. Αφιέρωμα στα 40χρονα του ΕΑΜ, Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 
 Αθήνα 1981













Αναρτήθηκε από sofia 

Αυτό το ολοκαύτωμα, υπήρξε;

«Χρυσή Αυγή», Ιούλης 1991: Ο σαλπιστής του Χίτλερ
δείχνει το δρόμο τον οποίο εκπροσωπούν οι χρυσαυγίτες.
Περί αυτού του «πατριωτισμού» πρόκειται...

 

Μια καταγγελία από την Θεσσαλονίκη για το ΚΕΠΑ

Το ΚΕΠΑ είναι το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας, και πολύ συχνά έχουν γίνει καταγγελίες σε εμάς για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι πολίτες από την δαιδαλώδη γραφειοκρατία που επικρατεί αλλά και τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό. Αφήνουμε την καταγγέλλουσα κα. Σάνια Μωραΐτου να εξιστορήσει το τι βίωσε.
+++
Εδώ Αδωνιστάν, ο τόπος του μαρτυρίου….
Οκτώ το πρωί στα ΚΕΠΑ Θεσσαλονίκης, την  πρώτη εργάσιμη μέρα του Ιουνίου, του σωτηρίου έτους  2014.
Οι αριθμοί προτεραιότητας έχουν ήδη τελειώσει και οι ουρές φτάνουν έως το απέναντι πάρκο.
Τέσσερις ταλαίπωροι υπάλληλοι όλοι κι όλοι κι απέναντί τους εκατοντάδες φτωχοί άνθρωποι, με μεγαλύτερη ή μικρότερη αναπηρία, να περιμένουν το αυτονόητο για κάθε ευνομούμενη πολιτεία, όχι όμως και για το  Αδωνιστάν, να τους πιστοποιηθεί  το ποσοστό αναπηρίας, ώστε να λάβουν τις στοιχειώδεις παροχές, περίθαλψη, σύνταξη, επίδομα, κοινωνικό τιμολόγιο,  έκπτωση στην εφορεία, τα φάρμακα κλπ. Ειδικά ο ένας και μοναδικός υπάλληλος στις πληροφορίες, είναι για κλάματα. Προσπαθεί να εξηγήσει, σε  ανθρώπους  στα πρόθυρα της  κατάρρευσης, με ελλιπή μόρφωση, παλιννοστούντες, μετανάστες, υπέργηρους, χρήστες με εμφανή τα σημάδια στέρησης, το πρακτέο, μέσα από τα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφειοκρατίας.
Η ατμόσφαιρα είναι τόσο βαριά, ώστε  νιώθεις πως βουλιάζεις  σ΄ ένα πηχτό βρώμικο τέλμα από εκνευρισμό,  απελπισία, παραίτηση,  πίκρα,  υποβόσκοντα θυμό.
Οι περισσότεροι όρθιοι, κάποιοι, περιμένουν απλά με σκυμμένο το κεφάλι, μερικοί κλαίνε βουβά, άλλοι αρπάζονται μεταξύ τους για το παραμικρό, άλλοι συζητούν χαμηλόφωνα, προσπαθώντας να δώσει ο ένας στον άλλον πληροφορίες, άλλοι με το χαρτάκι στο χέρι  βγαίνουν κάθε τόσο έξω για ένα τσιγάρο, κάποιοι που δεν αντέχουν τα πόδια τους, κάθονται  κάτω από τον δυνατό ήλιο στα δυο παγκάκια που πλαισιώνουν το μικρό προσκυνητάρι με την τεράστια, εκτεθειμένη στα στοιχειά της φύσης, εικόνα της  Παναγιάς, πουθενά δεν έχω συναντήσει, άλλη Παναγία με τόσο πονεμένο, τόσο θλιμμένο βλέμμα .
Είναι η τρίτη φορά από τον περασμένο Ιούνιο, που καλούν τον γιο μου, να προσέλθει για να περάσει από επιτροπή, παρά τις ιατρικές γνωματεύσεις πως  δεν μετακινείται και πρέπει να εξετασθεί κατ΄ οίκον.
Κάθε φορά τους δείχνω τα έγγραφα, κάθε φορά με στέλνουν από την Πύλη Αξιού στην Αριστοτέλους και τούμπαλιν, από το ισόγειο στον έκτο, χωρίς αποτέλεσμα. ‘Όλοι κατανοούν το δίκιο μου, άλλοι δηλώνουν άγνοια, άλλοι  αναρμόδιοι, άλλοι περνούν εκ νέου  στον υπολογιστή  τα στοιχεία.  Ζητώ να συναντήσω τον Διευθυντή, δεν υπάρχει ή έτσι μου λένε.  Δεν βγάζω άκρη, δεν ξέρω τι να κάνω πια, δεν θέλω να τα παρατήσω, δεν μπορεί το παιδί μου να είναι ανασφάλιστο, δεν αντέχω οικονομικά το κόστος  της περίθαλψής του, δεν θέλω να τα παρατήσω, όμως νοιώθω ανίσχυρη, θυμωμένη,  ηλίθια, ζαλίζομαι από την κούραση, δαγκώνω τα χείλη μου για να μην κλάψω, θέλω να ήμουν στην Αθήνα, ζωσμένη με δυναμίτη, να είχα μπροστά μου όλους αυτούς που καθορίζουν τις τύχες μας. Ν’ άναβα το φιτίλι  και ν΄ ανατιναζόμουν μετά των τυρράνων, ενός ολόκληρου λαού.
Ακουμπώ στον τοίχο το μέτωπο μου κι αφήνω να κυλήσουν επιτέλους τα δάκρυα που με πνίγουν. Κάποιος με χτυπά απαλά στην πλάτη.  Δεν ανταποκρίνομαι, δεν γυρίζω, δεν θέλω να μιλήσω με κανέναν, δεν θέλω ούτε τη συμπάθεια, ούτε προπαντός τον οίκτο κανενός. Ακούγεται μια αντρική φωνή:
«Κυρία μου, σας έχω δει κι άλλες φορές, μην κουράζεστε άδικα. Τα χαρτιά σας είναι εντάξει, απλά δεν υπάρχουν ακόμη   επιτροπές για πιστοποίηση της αναπηρίας κατ΄ οίκον, θα πάρει πολύ καιρό αυτό. Πιστέψτε με, ξέρω τι λέω, γυρίστε σπίτι σας, είμαι γιατρός  και σας μιλώ μετά λόγου γνώσεως.»
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί κρεμώ τα προσωπικά μου στα μανταλάκια του φβ; Μα για να ευαισθητοποιήσω όσους περισσότερους μπορώ, να μάθουν τι συμβαίνει εκεί έξω, στον κόσμο των «αθλίων»  του μνημονίου, μακριά από την ιλουστρασιόν πλασματική τηλεοπτική πραγματικότητα. Και να ζητήσω από όσους βιώνουν τα ίδια, να μην παραιτηθούν, να μην αποδεχθούν την αδυναμία τους, να παλέψουν για τα δικαιώματά τους. Κι αν δεν μπορούν μόνοι, εδώ είμαστε εμείς.
Πηγή https://www.facebook.com/notes/niki-vikou/

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΕΜΠΤΗ 10:00-20:00, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-19:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης
(δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com

Αθλητές - «μισθοφόροι» για τα κέρδη των πολυεθνικών

Του Νίκου Γεωργόπουλου

 

Διαβάζοντας πρόσφατα στο διαδίκτυο διάφορες αθλητικές ειδήσεις έπεσε το μάτι μου στο εξής: «Καλή η εμφάνιση πραγματοποίησε ο Μιχάλης Σταματόγιαννης στο Ευρωπαϊκό Κύπελο Συλλόγων που διεξήχθη στην πόλη της Πορτογαλίας, Βίλα Ρεάλ ντε Σάντο Αντόνιο, εκπροσωπώντας το βρετανικό σωματείο Shaftesbury Barnet Harriers, ρίχνοντας τη σφαίρα στα 19,26 μ. παίρνοντας την τέταρτη θέση».

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξαφνιάστηκα, καθώς η φιλοσοφία του «μισθοφόρου» αθλητή με τις ευλογίες της ΔΟΕ και της ΙΑΑF και ασφαλώς και της Αθλητικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ξεκινήσει εδώ και κάποια χρόνια.

 

Ήδη από το 1983, σε συνέντευξή μου στο «Έθνος» της εποχής με τίλο «Τέρμα οι πολυεθνικές» προειδοποιούσα για την επέλαση των πολυεθνικών, προσπαθώντας να τους κλείσω τις πόρτες στον Αθλητισμό. «Κλείνουν οι πόρτες στον Αθλητισμό για τις πολυεθνικές εταιρείες. Κανένας Έλληνας αθλητής στίβου δεν θα ταξιδεύει και δεν θα αγωνίζεται στο εξωτερικό με έξοδα πολυεθνικών εταιρειών, τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Ν. Γεωργόπουλος, Τεχνικός Σύμβουλος της Ομοσπονδίας», έγραφε τότε η εφημερίδα.

 

Εκείνες τις ημέρες κάποιοι επιχειρηματίες είχαν έρθει να με δουν στην Ομοσπονδία για να μου προτείνουν συνεργασία λέγοντάς μου τα εξής μετά την άρνησή μου: «Κύριε Γεωργόπουλε, άδικα παλεύετε. Σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα εμείς θα έχουμε εγκατασταθεί στην Ομοσπονδία και εσείς θα έχετε πάει σπίτι σας». Όπως και έγινε.

 

Οι αντεπαναστατικές ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες και τα όσα ακολούθησαν έφεραν τα πάνω κάτω. Πλέον, οι ίδιες οι Αθλητικές Ομοσπονδίες σε Παγκόσμιο επίπεδο αργά, αλλά σταθερά μετατρέπονται σε επιχειρήσεις χάνοντας ταυτόχρονα την κυριότητά τους, αφού αυτή περνά στα χέρια των χορηγών, οι οποίοι και καθορίζουν πλέον ακόμα και τα αγωνιστικά προγράμματα.

 

Είναι κάτι που το ζούμε σε όλες τις μεγάλες παγκόσμιες διοργανώσεις όλων των αθλημάτων. Έτσι λοιπόν, ο Αθλητισμός αργά, αλλά σταθερά συνθλίβεται, μεταλλάσσεται κάτω από τη βάναυση εκμετάλλευση των πολυεθνικών εταιρειών με θύματα βέβαια τους αθλητές των Ολυμπιακών Αθλημάτων -και όχι μόνο- με σκοπό πάντα το κέρδος. Στο στόχαστρο βρίσκονται κυρίως τα «ταλέντα», γιατί αυτά παράγουν το χρήμα. Και είναι βέβαιο ότι αυτή η ακόρεστη δίψα των πολυεθνικών για όλο και περισσότερα κέρδη, χρησιμοποιώντας παράνομα μέσα, κάποια στιγμή θα φτάσει τα σπορ σε αδιέξοδο...

 

 Ο Νίκος Γεωργόπουλος είναι βετεράνος πρωταθλητής του στίβου, πρώην τεχνικός σύμβουλος του ΣΕΓΑΣ

 

Πηγή: 902.gr