Τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή την εμφάνιση
ακραίων καιρικών φαινομένων στην Ελλάδα και γενικότερα την Ευρώπη, έχει
επανέλθει στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης, το ζήτημα της
υπερθέρμανσης του πλανήτη και της κλιματικής αλλαγής.
Η συζήτηση βέβαια προσπαθεί να κρύψει τους κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες που επιδρούν στην εξέλιξη του φαινομένου «κλιματική αλλαγή» και στο πού βρίσκεται η πραγματική αντιμετώπισή τους.
Για παράδειγμα, οι «ανησυχίες» των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, της ΕΕ,
των κομμάτων του κεφαλαίου, των αστικών επιτελείων, ανάμεσά τους και οι
ΜΚΟ περιορίζονται μόνο στο ζήτημα του «ενεργειακού μείγματος». Αυτή η
επιλεκτική επικέντρωση δεν είναι τυχαία, αφού «κουμπώνει» με την ατζέντα
που βάζουν μπροστά οι επιχειρηματικοί όμιλοι και από κοντά η ΕΕ και τα
αστικά κόμματα, με βάση τα συμφέροντά τους, τους σχεδιασμούς που έχουν
ιεραρχήσει.
Η συζήτηση βέβαια προσπαθεί να κρύψει τους κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες που επιδρούν στην εξέλιξη του φαινομένου «κλιματική αλλαγή» και στο πού βρίσκεται η πραγματική αντιμετώπισή τους.
***







