Φροντίζει για την ψυχική τους υγεία...

«Η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, η εκταμίευση μέρους της δόσης της χρηματοδοτικής υποστήριξης από τους εταίρους και η ενίσχυση της πεποίθησης πως το πρόγραμμα κινείται εντός τροχιάς, έστω και με καθυστερήσεις, συντελούν στη σταδιακή άμβλυνση της απαισιοδοξίας σε επιχειρήσεις και καταναλωτές». Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, καταγράφονται στην «έρευνα οικονομικής συγκυρίας» του ΙΟΒΕ (Ιούλης 2017) που δημοσιεύτηκε χτες και αποτυπώνει το περιβόητο «οικονομικό κλίμα» και την «εμπιστοσύνη» που επιστρέφει στην εγχώρια καπιταλιστική οικονομία. Η έκθεση μάλιστα προσθέτει πως «ιδιαίτερα ισχυρή είναι η βελτίωση στις Κατασκευές, κυρίως σε σχέση με τα δημόσια έργα», εκεί δηλαδή που η κυβέρνηση τάζει πακτωλό χρημάτων για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία υποδομών που ιεραρχεί ψηλά το κεφάλαιο για μια σειρά από βασικούς στόχους, όπως την ανάδειξη της χώρας σε μεταφορικό και ενεργειακό «κόμβο» προς την ΕΕ. Με δυο λόγια, το γνωστό «μυστικό» της αισιοδοξίας και της «καλής ψυχολογίας» των επιχειρηματικών ομίλων είναι η αντεργατική επίθεση χωρίς τέλος, τα μέτρα θωράκισης και ενίσχυσης της καπιταλιστικής κερδοφορίας και βέβαια το τζάμπα χρήμα και τα υπόλοιπα προνόμια στο κεφάλαιο. Και απ' αυτήν την άποψη η κυβέρνηση φροντίζει και με το παραπάνω για την «ψυχική υγεία» των επιχειρηματικών ομίλων...

Τα κοινωνικά συστήματα και οι διαστρεβλωτές του μαρξισμού

Από χρόνια παρατηρούμε μια αγωνιώδη προσπάθεια κάθε φανερού και κρυφού οπορτουνιστή να καθιερώσει νέους όρους περί κοινωνικοοικονομικών συστημάτων, προσαρμοσμένων στις απαιτήσεις τις κάθε φορά προπαγάνδας του.

Κοινό γνώρισμα όλων η διαστρέβλωση του μαρξισμού για τα κοινωνικά συστήματα μέσα από δήθεν υπεράσπισή του, επέκτασή του και εμπλουτισμού του. Αστικές και μικροαστικές λογικές ενώνονται σε μια ελευθεριάζουσα ερμηνεία του σοσιαλισμού και του καπιταλισμού χωρίς έλεγχο και τεκμηρίωση.

Άπειρες είναι οι νέες ορολογίες που ποτέ ο Μαρξ και οι μαρξιστές δεν διανοήθηκαν να εισάγουν ως νέα κοινωνικά συστήματα. Οι υπόγειοι πολέμιοί τους όμως δεν διστάζουν καθόλου να κάνουν την αντιμαρξιστικη και αντικομουνιστική υπέρβαση για να υπηρετήσουν τους σκοπούς τους.

 

 

Ηλίθιοι χωρίς σύνορα: Νορβηγοί ακροδεξιοί μπέρδεψαν άδεια καθίσματα λεωφορείου με….”τρομοκράτες”

 

Από atexnos3

 

Περίγελος έχει γίνει στη Νορβηγία μια διαδικτυακή ομάδα εθνικιστών που σε μια φωτογραφία ενός άδειου λεωφορείου είδαν… γυναίκες με μπούρκα. Πιό συγκεκριμένα, ένας χρήστης της ομάδας “Fedrelandet viktigst” στο Facebook, ανέβασε μια φωτογραφία που δείχνει τις άδειες θέσεις ενός λεωφορείου, σημειώνοντας “τι άποψη έχει ο κόσμος γι’ αυτό;”.

Μπερδεύοντας τα άδεια καθίσματα με…. μουσουλμάνες γυναίκες, τα μέλη της οργάνωσης άρχισαν να σχολιάζουν πως η φωτογραφία αποτελεί απόδειξη του “εξισλαμισμού της Νορβηγίας”.

Αγώνας ενάντια στο αντεργατικό πλαίσιο

Φωτό Αρχείου

Πηγή: Eurokinissi/Motionteam

Η τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή, την περασμένη Δευτέρα, σχετικά με τους «εγκλωβισμένους» εργαζομένους, όπως ευφάνταστα τους βάφτισε η κυβερνητική προπαγάνδα, αφορά χιλιάδες εργαζομένους σε όλους τους κλάδους που η εργοδοσία κρατά ομήρους, να δουλεύουν επί μήνες, ακόμα και χρόνια σε κάποιες περιπτώσεις, χωρίς να τους πληρώνει αλλά και χωρίς να τους απολύει, για να μην πληρώνει αποζημιώσεις.

Τα σχετικά παραδείγματα που αποτύπωσε ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» και αφορούν εκατοντάδες εργαζόμενους σε κλινικές, εργοτάξια, βιομηχανίες, σε επιχειρήσεις στο Εμπόριο, είναι ενδεικτικά μόνο του αίσχους που ζουν χιλιάδες εργαζόμενοι, ένα σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης.

«Εξαιρετικά επείγον» στόχος η «καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης των νέων»

Κατιούσα
 

Συνηθίσαμε να μιλάμε για τον κατήφορο της «πρώτης φορά αριστερά» κυβέρνησης, μα ο κατήφορος δεν πρόκειται να βρει πάτο. Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ και η ίδια η κυβέρνηση φροντίζουν καθημερινά ν’ αποδεικνύουν ότι σφιχτοδεμένοι στο άρμα των  πολιτικών της ΕΕ που δρα ως οδοστρωτήρας για τους εργαζόμενους και τους λαούς της, θα συνεχίσουν και είναι αποφασισμένοι να δώσουν «γη και ύδωρ» προκειμένου να βρίσκονται στην κυβερνητική εξουσία, εμπαίζοντας και εξαπατώντας το λαό.

Καλύτερα δεν γίνεται…

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

 

 

Αν ο πολιτικός στόχος της κυβέρνησης είναι η ικανοποίηση των απαιτήσεων των δανειστών όπως αυτές είναι διατυπωμένες- και νομοθετημένες- μέσα στα μνημόνια, τότε η κυβέρνηση πράγματι μπορεί να υπερηφανεύεται ότι (έχει) κάνει καλή δουλειά.

Και έχει κάνει καλή δουλειά γιατί πρώτον, ικανοποιεί αυτούς που έχουν την πραγματική εξουσία στον τόπο δηλαδή τους δανειστές και δεύτερον γιατί ευνουχίζει από πολιτικά επιχειρήματα την αξιωματική αντιπολίτευση καθώς δεν έχει τίποτε περισσότερο να προσφέρει στους δανειστές παρά μόνο τη διαθεσιμότητά της να συνεχίσει το θεάρεστο αυτό έργο από το σημείο που θα το αφήσει κάποια στιγμή η παρούσα κυβέρνηση.

Σενάρια αντιλαϊκά από χέρι

Έναν ακόμα «κλότσο» στο κουβάρι της «Βαρουφακειάδας» έδωσαν το Σαββατοκύριακο που πέρασε τα δημοσιεύματα με επιπλέον σημεία από το βιβλίο του πρώην υπουργού, αυτή τη φορά για τη φερόμενη πρόταση από τη γερμανική πλευρά για ένα «προσωρινό Grexit», καθώς και για διάφορα σενάρια για οικονομική στήριξη από κράτη εκτός ΕΕ.

Τα δημοσιεύματα, όπως ήταν λογικό, ξεκίνησαν με τη σειρά τους κι ένα νέο γύρο αντιπαράθεσης ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, φτάνοντας μέχρι τις απειλές για Eξεταστικές Eπιτροπές κ.λπ.

Το «νέο» μοντέλο...

«Ο στόχος μας στο μέλλον δεν είναι μόνο η μείωση του κόστους δανεισμού, αλλά να επαναφέρουμε την Ελλάδα σε κανονικότητα όσον αφορά την πρόσβαση στις αγορές, πράγμα που θα παρασύρει προς τα κάτω τα επιτόκια δανεισμού του ιδιωτικού τομέα και θα επιτρέψει στις τράπεζες και τις επιχειρήσεις να δανειστούν και πάλι με καλύτερους όρους. Ετσι θα αυξηθεί η ρευστότητα στην οικονομία, πράγμα που θα στηρίξει και τις αναπτυξιακές προσπάθειες». Κάπως έτσι ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος εξήγησε (στην «Καθημερινή») τους στόχους της «δοκιμαστικής εξόδου στις αγορές», την έκδοση του κρατικού ομολόγου, την περασμένη βδομάδα. Τι είπε δηλαδή; Οτι όλος ο σαματάς γίνεται για να μπορεί το κεφάλαιο να βρει «ζεστό» χρήμα και να επαναδανειστεί με «τις πλάτες» ουσιαστικά του κράτους. Την ίδια ώρα, η «Αυγή της Κυριακής» παρουσίαζε τις αποφάσεις για συμμετοχή σε «αναπτυξιακές τράπεζες» των BRICS κ.λπ., ώστε να βρεθούν οι αναγκαίοι πόροι για να υλοποιηθούν έργα υποδομών σε μεταφορές, Ενέργεια κ.ο.κ., που ιεραρχούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Σε αντίθεση δηλαδή με τα όσα λέει η κυβέρνηση περί «νέου παραγωγικού μοντέλου», ένα από τα βασικά στοιχεία της προσπάθειας ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας είναι ο επαναδανεισμός, με «εγγύηση» τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται διαρκώς, με «γνώμονα» τις ανάγκες των μονοπωλίων και με «προοπτική» να τα ξαναπληρώσει όλα αυτά ο λαός...

Άμα έχεις τέτοιους φίλους τις τους θέλεις τους εχθρούς;

 

Και το νέο ομολογιακό δάνειο των 3 δις ευρώ, κινείται στο «φαύλο κύκλο» των πολιτικών του «δανείζομαι για να ξεπληρώσω τα παλιά δάνεια», που οδήγησαν την Ελλάδα στην υπερχρέωση και τα Μνημόνια

 

ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΟΚΑΣ

 

 

Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν, σχετικά με την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, να βγει την περασμένη βδομάδα (25/7/2017) στις «αγορές» και να ζητήσει δανεικά με την έκδοση ενός ομολόγου 5ετούς διάρκειας. Με απλά λόγια οι κυβερνώντες ζήτησαν, για μια ακόμη φορά, δανεικά από εκείνους που διαχειρίζονται τα χρήματα των λαών, κυρίως να πληρώσει το ελληνικό κράτος στην ώρα τους παλαιότερα δάνεια που είχε πάρει από κεφαλαιοκράτες (εντός και εκτός Ελλάδας). Με αφορμή αυτό το γεγονός, η κυβέρνηση άρχισε να «πιπιλάει» τη γνωστή καραμέλα για «πετυχημένη επιστροφή στις αγορές» και άλλα παρόμοια, επικαλούμενη και τα θετικά σχόλια που απέσπασε από εκπροσώπους της ΕΕ αλλά και μεγάλων ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων, του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων κλπ. Δεν έλειψαν και οι προαναγγελίες, δια στόματος πρωθυπουργού, για αρχή τους τέλους των Μνημονίων και της Επιτροπείας της Ελλάδας από την ΕΕ! 

Τροπολογία του ΚΚΕ για να θεωρείται βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η καθυστέρηση δεδουλευμένων

Να «θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης», προβλέπει τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή για τους απλήρωτους και εγκλωβισμένους εργαζόμενους.

Προβλέπει επίσης πως «όποιος δεν καταβάλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πάσης φύσεως αποδοχές», τότε «τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως» με «φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού»

Εξελίξεις στη Βενεζουέλα

Είναι φανερό, ότι το αποτέλεσμα το χθεσινό στη Βενεζουέλα, καθόλου (μα … ντιπ καθόλου) δεν άρεσε, στις … ΕΠΑ, στην … ΕΕ, καθώς (φυσικά) και στα εγχώρια παπαγαλάκια του μεγάλου κεφαλαίου!

Οχτώ εκατομμύρια Βενεζουελάνου (πάνω από το 41% του λαού της χώρας) ψήφισαν για την ανάδειξη της Συντακτικής Συνέλευσης, Όργανο μέσω του οποίου, η κυβέρνηση του Μαδούρου να μπορεί σταματήσει τα συνεχή οικονομικά και πολιτικά σαμποτάζ και εμπόδια που βάζει η … «αντιπολίτευση» (κάθε είδους φασισταριό που υποκινείται από τους γνωστούς ιμπεριαλιστικούς φορείς) μη διστάζοντας ακόμα και να αιματοκυλεί την χώρα!

Το παραμύθι...

Η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας απαιτεί επίθεση διαρκείας στα εργατικά - λαϊκά στρώματα και ούτε βήμα πίσω από όσα έχουν συμφωνηθεί μέχρι στιγμής και περιγράφονται στα μνημόνια

Στην προσπάθειά της να συντηρήσει το παραμύθι περί «επιστροφής στην κανονικότητα στην αγορά εργασίας», την ίδια ώρα που κλιμακώνει ολομέτωπα την αντεργατική επίθεση προς όφελος του κεφαλαίου, η κυβέρνηση ξεπερνά κάθε όριο πρόκλησης απέναντι σε εργαζόμενους και ανέργους.

 Στο νέο... κεφάλαιο του παραμυθιού, χρησιμοποιούν τη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας για την αγορά εργασίας και εστιάζουν επιλεκτικά στις εκτιμήσεις της για αύξηση της απασχόλησης την περίοδο 2014 - 2017 κατά 150.000 θέσεις, όπως και στο σενάριό της που προβλέπει 230.000 θέσεις εργασίας μέχρι το τέλος του 2019. Η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου, πανηγυρίζει με διαδικτυακή της ανάρτηση ότι «η διαπιστωμένη βελτίωση των οικονομικών δεικτών και η αύξηση της απασχόλησης είναι γεγονός». Αντίστοιχα, η «Αυγή» κάνει λόγο για «ιδιαίτερα ενθαρρυντικά σημάδια στην αύξηση της απασχόλησης» και «αξιοσημείωτη» δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης την τελευταία τριετία.

Η Κούβα και η σιωπή των κομμουνιστών

Το πρόβλημα

Ερευνώντας κανείς σε βάθος το «τι έφταιξε» και ο σοσιαλισμός βάλτωσε σε σημείο που η παλινόρθωση του καπιταλισμού να αποτελεί τη «διέξοδό» του, συχνά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «μεγάλα ιδανικά έπεσαν σε πολύ μικρές πλάτες» με αποτέλεσμα να λυγίσουν και να τα μετατρέψουν στο αντίθετό τους.

Δεν είναι ιστορικά παράξενο. Πολλές επαναστάσεις πνίγηκαν στην αδυναμία των επαναστατικών υποκειμένων να διαχειριστούν τα μεγάλα ιδανικά τους.

Εξετάζοντας από κοντά την ουσία της δικτατορίας του προλεταριάτου και νοώντας την σαν μήτρα δικαίου σε μια κοινωνία ανισότητας, σαν μήτρα-κανόνα που επιβάλει το δικαίωμα του παραγωγού-εργάτη να είναι ιδιοκτήτης του κόπου του και να τον διαχειρίζεται, εξετάζοντας την τελειότητα μιας σωστής λειτουργίας του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, βλέποντας τις βασικές αρχές του σοσιαλισμού στη βάση και το εποικοδόμημα, καταλήγει αβίαστα να πει: «ναι είναι πολύ τέλεια ιδανικά για να εφαρμοστούν από ατελείς ανθρώπους, ηγέτες, συλλογικούς φορείς».

 

Όμως δεν ήταν ποτέ διαφορετικά στη ζωή γιατί αυτή δεν παρασκευάζεται σε εργαστήρια αλλά μέσα στην ενότητα και πάλη των αντιθέτων, μέσα σε σκληρή ταξική σύγκρουση όπου τα λάθη και οι αδυναμίες είναι μέρος της ύπαρξης. Με αυτά θα ζούμε, με αυτά πρέπει να νικούμε, με αυτές τις πλάτες πρέπει να τα σηκώσουμε.

Μισθοί-χαρτζιλίκι στη νέα γενιά: 380 ευρώ καθαρά για 24χρονους - 265 ευρώ για 18αρηδες!

Για να έχει πιθανότητες εξασφάλισης ενός τετραψήφιου καθαρού μισθού ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει περάσει τα 50

 

Αποκαρδιωτικά τόσο για τους νέους όσο και για εκείνους που ανήκουν στη γενιά των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων είναι τα ευρήματα από την επεξεργασία του «μισθολογίου» στον ιδιωτικό τομέα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία από τις αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις που υποβάλλονται στον ΕΦΚΑ, για να έχει πιθανότητες εξασφάλισης ενός τετραψήφιου καθαρού μισθού ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει περάσει τα 50.

Ο Κώστας Πελετίδης και η Ιστορική δικαίωση

Από τον Γιάννη Δημογιάννη

Oι ζωές μας διασταυρώθηκαν ένα βροχερό Σάββατο του Γενάρη, και από τότε έσμιξαν για πάντα. 300 περίπου εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, που αναγκάστηκαν, παρά τη θέλησή τους, να ζουν σε δύο εγκαταλειμμένα εργοστάσια – ποντικότρυπες, την Αβέξ και το Λαδόπουλο. Σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, που παραπέμπουν στις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Χωρίς την παραμικρή συμπαράσταση και το ενδιαφέρον καμίας εξουσίας. Άνθρωποι χωρίς ταυτότητα και δικαιώματα. Όσο για το «αμάρτημά» τους, φαντάζει τραγικό… Ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους βίαια, επειδή απλά πίστεψαν σε κάποιες κάλπικες υποσχέσεις, κι ύστερα διέσχισαν τη μισή Υφήλιο, μέχρις ότου εγκλωβιστούν στον τόπο μας, αναγκασμένοι να ζουν ξεχασμένοι, σαν ρακοσυλλέκτες και τρωγλοδύτες. Δίπλα ακριβώς στις καλό-σιδερωμένες μας ζωές!