Είναι τόσο προβλέψιμο το (σάπιο) σύστημά τους, που ο ανταγωνισμός για την κυβερνητική εναλλαγή γυρίζει ξανά και ξανά γύρω από σκάνδαλα, διαφθορά και διαφάνεια. Πολλά τέτοια επεισόδια έχουν παιχτεί από τη δεκαετία του 1980.
Κι αν δεν έχουν γίνει εκλογές με σκάνδαλα και διαφθορά! Από το γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι και τον Κοσκωτά, μέχρι το χρηματιστήριο, τους TOR M1, τις τηλεοπτικές άδειες και πάει λέγοντας. Τώρα το μενού εμπλουτίζεται με ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές. Νέα σοδειά από το εύφορο χωράφι του κέρδους και της διαπλοκής του κράτους με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Πραγματικά αστείρευτη παραγωγή...
Για την Ιστορία, τα μισά στελέχη της (εκσυγχρονιστικής) κυβέρνησης που έμεινε γνωστή ως ...αρχιερατείο της διαπλοκής μετακόμισαν στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μετά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (ορισμένα παραμένουν στον Τσίπρα). Περασμένα - ξεχασμένα.
 |
Η χώρα μας δεν διεκδικεί καμιά πρωτοτυπία... Σε άλλα (καπιταλιστικά) κράτη η επιχείρηση «κάθαρση από τη διαφθορά» έγινε σκηνοθέτης σαρωτικών μεταμορφώσεων και αναμορφώσεων του πολιτικού συστήματος. Το παράδειγμα της Ιταλίας ξεχωρίζει...
Από το 1992 που ξεκίνησε η επιχείρηση «καθαρά χέρια», 5.000 στελέχη του κράτους κρίθηκαν ύποπτα, περισσότερα από τα μισά μέλη του ιταλικού κοινοβουλίου κατηγορήθηκαν, περισσότερα από 400 δημοτικά συμβούλια διαλύθηκαν, κόμματα εξαφανίστηκαν και δημιουργήθηκαν άλλα, πολιτικοί και επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν.
Και όταν η ...αυτοκάθαρση του συστήματος ολοκληρώθηκε, ήρθε ο Μπερλουσκόνι! Η συνέχεια είναι γνωστή. Διαφθορά και κάθαρση «διά πάσαν νόσον» (του συστήματος).
* * *
Οπως και τώρα: Διαγκωνισμός για το ποιος μπορεί πιο ...τίμια και με μεγαλύτερη διαφάνεια να συνεχίσει την ίδια πολιτική που ξεσκίζει τον λαό και ταΐζει τα μονοπώλια.
Γι' αυτά τσακώνονται η κυβέρνηση της ΝΔ με τη σοσιαλδημοκρατία του ΠΑΣΟΚ, του Τσίπρα και των άλλων. Σε συνθήκες μάλιστα που η αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος ξεπερνάει τον ορίζοντα των εκλογών και έχει στόχο τη διασφάλιση της σταθερότητας από τη λαϊκή αγανάκτηση που μεγαλώνει. Οπότε, έχουν πολλά ακόμα να δουν τα μάτια μας.
* * *
Σε ό,τι αφορά πάντως τον Τσίπρα και τα συμφέροντα, τίμησε και με το παραπάνω τον λόγο του στα πραγματικά συμφέροντα που υπηρέτησε ως κυβέρνηση και μετά ως αντιπολίτευση: Τα συμφέροντα της αστικής τάξης, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Ολοι είχαν (και έχουν) να πουν έναν καλό λόγο για τις υπηρεσίες του: Από το ινστιτούτο «Brookings», μέχρι τον Τραμπ και την Μέρκελ. Κι από τον ΣΕΒ στη χώρα μας, μέχρι τον χασάπη Μπίμπι του Ισραήλ. Καθολική αναγνώριση από τα συμφέροντα στο πρόσωπο του Τσίπρα. Εξ ου και το rebranding με «συστατικές» από την εποχή του 2012 - 2019.
* * *
Παρεμπιπτόντως, κοντά στις 20.000 λέξεις είναι η συνέντευξη του Τσίπρα στο (φιλόξενο για το κόμμα του) «in.gr». Κυκλοφόρησε μάλιστα πως η συνέντευξη γυρίστηκε την περασμένη Παρασκευή, όταν «έπαιζαν» ήδη η Συμφωνία της Μέκκας και το ενδεχόμενο αποστολής ελληνικών στρατιωτικών ελικοπτέρων στα ΗΑΕ.
Ούτε λέξη δεν είπε ο Τσίπρας (γενικά για τις εξελίξεις στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, όπου η εμπλοκή της χώρας μακραίνει και πάει).
Και τι να πει; Με πόσο υψηλό αίσθημα ...εθνικής ευθύνης ψήφισε το 2022 ως αντιπολίτευση τη συμφωνία με τα ΗΑΕ για στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση πολέμου; 'Η για το πόσο συνεπής στις «συμβατικές (ΝΑΤΟικές) υποχρεώσεις» της χώρας ήταν όταν ψήφιζε το 2024 την ανανέωση της συμφωνίας για τους Patriot στη Σαουδική Αραβία (τότε που όλοι μαζί επικαλούνταν λόγους ασφάλειας απέναντι στη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία);
* * *
Η Συμφωνία της Μέκκας έρχεται να επιβεβαιώσει πως κάθε συμφωνία και συμμαχία των ιμπεριαλιστών είναι εχθρική στα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Κι ότι όλες γράφονται και υπογράφονται με μόνο κριτήριο τα συμφέροντα της αστικής τάξης σε κάθε χώρα, που συγκλίνουν μέχρι να ...αποκλίνουν.
Θυμίζουμε πάντως πως όταν τέτοιες συμφωνίες έρχονται στη Βουλή, υπάρχει μια συναστρία των αστικών κομμάτων όλων των αποχρώσεων, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος». Ακριβώς εκεί συναντιούνται η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ και ο Τσίπρας με τον Βελόπουλο της Ελληνικής Λύσης (που ψήφισαν όλοι μαζί τη συμφωνία με τα ΗΑΕ) ...
Τόσο θολές (και κάλπικες) κάνει τις μεταξύ τους διαχωριστικές γραμμές το «εθνικό συμφέρον» της αστικής τάξης, που σέρνει τη χώρα και τον λαό πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
* * *
Οι εξελίξεις προσφέρονται για να βαθύνουν συμπεράσματα για όσα με συνέπεια αποκαλύπτει το ΚΚΕ, πρωτοστατώντας στην οργάνωση της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για την απεμπλοκή της χώρας...
Οι καπιταλιστές «λύνουν» με τα όπλα τους ανταγωνισμούς τους, ξαναμοιράζουν πηγές, δρόμους, αγορές και σφαίρες επιρροής, σπρώχνοντας σε γενίκευση του πολέμου. Το πού οδηγεί αυτός ο δρόμος, το ξέρουν καλά οι λαοί (υπάρχει και η πείρα δυο παγκόσμιων πολέμων).
Μέσα σ' αυτό το σκηνικό αναλαμβάνουν ρόλους όλα τα κόμματα, υπηρετώντας το ίδιο σενάριο της αστικής τάξης και των ευρωατλαντικών συμμάχων της.
Το άλλο σχέδιο είναι αυτό για το οποίο παλεύει το ΚΚΕ: Να δώσει ο λαός διέξοδο, παλεύοντας για την ανατροπή του συστήματος που γεννάει πόλεμο και εκμετάλλευση! Σ' αυτόν τον δρόμο αξίζει να κάνει κάθε θυσία κι όχι να θυσιάζεται κάθε μέρα στα εργοδοτικά κάτεργα και στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου