Τι είπε το γεράκι των ΗΠΑ; Οτι πρέπει ο λαός να σκληρύνει για να αντέξει τα επόμενα δέκα χρόνια. Να ξεχάσει την «ήσυχη ζωή», γιατί τώρα «γράφονται οι εξελίξεις του επόμενου αιώνα», για το αν η «Δύση» (δηλαδή οι ΗΠΑ) θα «διατηρηθούν στην κορυφή ή αν θα υποβιβαστούν σε θέση υποτέλειας και παρακμής».
Κάτι από ...Δένδια θύμισε ο Ρούμπιο (ή μάλλον το ανάποδο). Οταν ο υπουργός Αμυνας έλεγε πως δεν έχουμε κουλτούρα φέρετρων και πρέπει να αποκτήσουμε. Οπως οι Αμερικανοί, που έχουν συνηθίσει να υποδέχονται φέρετρα σκεπασμένα με τη βουτηγμένη στο αίμα των λαών σημαία τους. Η πρωτοκαθεδρία (στην εκμετάλλευση και στους πολέμους) απαιτεί θυσίες. Πόσο μάλλον όταν απειλείται...
Γι' αυτό ο Ρούμπιο επιστράτευσε ύμνους στην «άγρια ατομικότητα και την αδυσώπητη φιλοδοξία» που έκαναν τη «Δύση» να «ξεχωρίζει από τόσους άλλους πολιτισμούς και κουλτούρες».
Είχαν πράγματι ...θέληση και τσαγανό οι εκμεταλλευτές στη Δύση. Από τους σταυροφόρους και τους αποικιοκράτες, μέχρι τα σύγχρονα ιμπεριαλιστικά κράτη. Πέτρα πάνω στην πέτρα δεν άφησαν για να κυριαρχήσει ο ...δυτικός πολιτισμός.
Μίλησε ακόμα για τον «κώδικα» (βλέπε «ο θάνατός σου η ζωή μου») που διαπερνά την καπιταλιστική ζούγκλα, έτσι που κυρίαρχο κριτήριο γίνεται - κατά τον Ρούμπιο - η «αναμέτρηση, η φιλοδοξία, ο ανταγωνισμός...», το «πάθος, η αντιπαλότητα και οι συγκρούσεις». Ο ...αρχαιοελληνικός «θυμός», που χωρίς αυτόν «τα έθνη χάνουν τη θέληση να πολεμήσουν».
Προσκλητήριο υποταγής και συστράτευσης στα βρώμικα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ απεύθυνε ο Ρούμπιο με φόντο τον «οικουμενικό» Παρθενώνα. Κάλεσε τους λαούς να σηκώσουν ψηλότερα τις σημαίες μιας χούφτας παράσιτων, που για τα συμφέροντά τους γίνεται ο πόλεμος.
* * *
Γι' αυτά τα λόγια χειροκροτήθηκε από όλη την κρατική - κυβερνητική - επιχειρηματική κουστωδία... Ζήτησε μάλιστα «να φτάσουμε σε νέα σύνορα (...) στα όπλα και στον πόλεμο, στα τσιπ, στα ορυκτά, στον κυβερνοχώρο και σε κάθε άλλο τομέα...», επειδή «υπάρχει πάλι πόλεμος, τρωτότητα, τρομοκρατία, ένα ολόκληρο σύμπαν νέων απειλών και επιθέσεων».
Να λοιπόν η «σταθερότητα» από την οποία θα χορτάσει ο λαός τα επόμενα χρόνια... Κι αν κάτι δεν μπορεί να κρυφτεί, είναι οι ευθύνες που αναλαμβάνει η κυβέρνηση, με τη συναίνεση όλων των ευρωατλαντικών κομμάτων...
* * *
Πού τους χάνεις - πού τους βρίσκεις, πίσω από την κυβέρνηση τρέχουν να ...βάλουν πλάτη. Για τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ ο λόγος, δηλαδή για τους συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Με τους εργαζόμενους να βράζουν, το κόστος ζωής στο ταβάνι, τον πόλεμο να μαίνεται και την εμπλοκή να δυναμώνει, αναλαμβάνουν ξανά την πιο βρώμικη αποστολή για λογαριασμό των αφεντικών. «Τα σκυλιά δεμένα» τους είπαν, οπότε τρέχουν να τα προλάβουν όλα.
Τι απεργίες και αγώνες, τι διεκδικήσεις για μισθούς και ΣΣΕ; Μια ...«διαδραστική πλατφόρμα» (κάτι σαν το «Poso kanei» της κυβέρνησης) είναι ό,τι πρέπει (!) κατά τους εργατοπατέρες. Αυτή τη ...δράση αποφάσισαν στο πλαίσιο «καμπάνιας» με «κοινωνικούς, επιστημονικούς, αυτοδιοικητικούς φορείς».
Μετά την «κοινωνική συμφωνία» με κυβέρνηση και ΣΕΒ για την καθήλωση των μισθών, έρχεται και η «κοινωνική καμπάνια»! Μια ακόμα φιέστα ξεπλύματος της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων...
Την απάντηση δίνουν τα συνδικάτα χωρίς περιστροφές: Στους εργαζόμενους και τα σωματεία τους ανήκει ο λόγος για την οργάνωση του αγώνα και την απεργιακή κλιμάκωση. Εκεί θα κριθεί το δίκιο και όχι στις εργατοπατερίστικες αθλιότητες.
* * *
«Ρήτρα διαφυγής» για τις δαπάνες γύρω από την ενεργειακή «ασφάλεια» αποφάσισε η Κομισιόν για την Ελλάδα. Που σημαίνει 1 δισ. φρέσκο χρήμα για επενδύσεις κράτους και μονοπωλίων σε δίκτυα και υποδομές.
Ο ενεργειακός κόμβος εκτός από το όνομα χρειάζεται και τη χάρη. Η οποία κοστίζει μερικά δισ. παραπάνω στον λαό, που πλήρωσε και πληρώνει την «πράσινη μετάβαση».
Είχε προηγηθεί η ρήτρα για τις πολεμικές δαπάνες, που υπολογίζεται ότι θα αυξηθούν από 2,2% του ΑΕΠ το 2024, σε 2,5% το 2026, ως αποτέλεσμα του νέου εξοπλιστικού πακέτου για το 2025-2036. Belle Epoque για το κεφάλαιο...
* * *
Για τον λαό, πάντως, καμιά «διαφυγή» δεν προβλέπεται από την πολεμική ακρίβεια, χωρίς σύγκρουση μ' αυτό το σύστημα που ζει και αναπνέει για το κέρδος. Ακόμα και τα ελάχιστα και «κοστολογημένα» που εξαγγέλλουν, εξαϋλώνονται πριν φτάσουν στο ...Εθνικό Τυπογραφείο.
Διαφυγή υπάρχει μόνο στον δρόμο της σύγκρουσης με τη βάρβαρη πολιτική και τις στρατηγικές επιλογές για το μεγαλύτερο κέρδος.
Στην πάλη ενάντια στο σύστημα που παράγει ρήτρες «διαφυγής» του κεφαλαίου από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς και εγκλωβισμού του λαού στην ενεργειακή φτώχεια. Μόνο έτσι μπορεί να ελπίζει ο λαός σε μερικές ανάσες!
Μόνο σ' αυτόν τον δρόμο θα ξεμακραίνει η βαρβαρότητα και θα φωτίζεται ολοένα και πιο καθαρά ο ρεαλισμός και η αναγκαιότητα μιας κοινωνίας στο μπόι των ανθρώπων και των σύγχρονων αναγκών τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου