Δεν έχουν βέβαια να της προσάψουν τίποτα κακό, πέρα από το ότι έκανε πολύ θόρυβο. Κι αυτές οι δουλειές θέλουν διακριτικότητα. Με Αργυρό στη διαπασών δεν γίνονται...
* * *
Τα είπε και ο Πάιατ. Ο οποίος δούλεψε ...αθόρυβα όσο ήταν επικεφαλής της πρεσβείας για τη «στενότερη ενεργειακή συνεργασία μας - σε ζητήματα που εκτείνονται από το LNG και την απολιγνιτοποίηση μέχρι την αποθήκευση Ενέργειας σε μπαταρίες και τις περιφερειακές διασυνδέσεις».
Γι' αυτές τις υπηρεσίες, ο Πάιατ (που προηγούμενα είχε θητεύσει ως πρέσβης στον «ενεργειακό κόμβο» Ουκρανία, την εποχή του Μεϊντάν) αναβαθμίστηκε σε υφυπουργό Εξωτερικών επί των Ενεργειακών.
Για τους «σταλεγαμενάκηδες» λοιπόν, Γκιλφόιλ - Πάιατ σημειώσατε 2.
* * *
Υπάρχουν και οι απαρηγόρητοι, που στην απόσυρση της πρέσβειρας βλέπουν μια στρατηγική νίκη των τουρκο-αμερικανικών συμφερόντων πάνω στα ελληνοαμερικανικά. Βοήθειά μας...
Οπως λένε, κανείς δεν πρέπει να χαίρεται για την καρατόμηση της Γκιλφόιλ. Γιατί μπορεί να έκανε ό,τι έκανε, αλλά στο τέλος της ημέρας η δουλειά της υπηρετούσε το ...«εθνικό συμφέρον». Προωθούσε δηλαδή τον Κάθετο Διάδρομο και ήθελε να έχουν τον πρώτο λόγο ελληνικοί όμιλοι σε συνεργασία με αμερικάνικους.
Ο Μπάρακ όμως (Αμερικάνος πρέσβης στην Αγκυρα) έχει άλλα σχέδια και σπρώχνει αμερικανο-τουρκικές κοινοπραξίες που μυρίζονται κέρδη και επιρροή από την επαναχάραξη του ενεργειακού χάρτη.
Οπότε, λένε, Μπάρακ - Γκιλφόιλ σημειώσατε 1, με τα ελληνοαμερικανικά σχέδια να δέχονται γκολ με πέναλτι, για εκτός φάσης σκληρό μαρκάρισμα της Αμερικανίδας πρέσβειρας.
* * *
Μια άλλη κατηγορία είναι εκείνοι που χύνουν μαύρο δάκρυ για την «κατάντια» της αμερικάνικης διπλωματίας.
Παρατηρούν μάλιστα ότι παλιότεροι διπλωμάτες της ιμπεριαλιστικής «υπερδύναμης» δεν έχουν καμιά σχέση με τους σημερινούς, σημάδι κι αυτό της παρακμής των ΗΠΑ στον κόσμο που αλλάζει φλεγόμενος.
Ψάχνουν έναν Γκρέιντι, έναν Πιουριφόι, έναν Τάσκα, ή έστω έναν Πάιατ και δεν βρίσκουν. Οπότε - λένε - τι να σου κάνει και η Γκιλφόιλ. Τόση ήταν, τόσα έκανε.
* * *
Τώρα που τα φώτα της πρεσβείας έσβησαν και τη δουλειά ανέλαβε διακριτικά ο «νούμερο 2» της αμερικάνικης διπλωματικής αποστολής, είναι ώρα να κάνει κι ο λαός τον απολογισμό του, για όσα αποκαλύφτηκαν αυτές τις μέρες...
Πρώτα απ' όλα, για το παρασκήνιο του ενεργειακού πολέμου. Δεν υπάρχει σχέδιο που να μη συγκρούεται με ένα ανταγωνιστικό, ακόμα και μέσα στην ίδια ιμπεριαλιστική συμμαχία ή και στην ίδια χώρα!
* * *
Ο Κάθετος Διάδρομος, στρατηγικό σχέδιο της ελληνικής αστικής τάξης, συγκρούεται με τον σχεδιασμό της τουρκικής να γίνει αυτή κόμβος της «ενεργειακής κυριαρχίας» των ΗΠΑ, διεκδικώντας πρόσβαση και στον Κάθετο Διάδρομο.
Αμερικάνικα μονοπώλια σφάζονται (μέσα κι έξω από τις ΗΠΑ) για το ποιος θα πουλήσει περισσότερο LNG στην Ευρώπη και παρεμβαίνουν στον ανταγωνισμό Ελλάδας - Τουρκίας για να προωθήσουν τα σχέδιά τους.
Μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη αντιδρούν στην εξάρτηση των οικονομιών τους από το πανάκριβο αμερικάνικο LNG, που έρχεται ως διάδοχος της ...απεξάρτησης από το ρώσικο, την ώρα που οι ΗΠΑ συνάπτουν ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία.
* * *
Μέσα από αυτό το κουβάρι των αντιθέσεων μπλέκεται η Ελλάδα πιο βαθιά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο στα σχέδια που τον προκαλούν και τον οξύνουν.
Ετσι φουντώνει ο ανταγωνισμός και με τη (ΝΑΤΟική «σύμμαχο») Τουρκία, που κλιμακώνει τις αμφισβητήσεις σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο.
Κάτω από το «σημείο βρασμού» βρίσκονται τα συγκρουόμενα συμφέροντα και οι σχεδιασμοί των αστικών τάξεων, που σπρώχνουν τους δυο λαούς να ματώσουν για λογαριασμό τους.
Γι' αυτό, καμιά επανάπαυση!
* * *
Η υπόθεση Γκιλφόιλ δείχνει και κάτι άλλο... Τη σαπίλα του (αστικού) κόσμου τους. Ολο αυτό το lifestyle της χλιδής, της επίδειξης πλούτου και δύναμης, που προβάλλεται ως τρόπος ζωής από το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης στο πιο υψηλό επίπεδο.
Πάρτι, ταξίδια, ντιλς εκατομμυρίων - την ώρα που ο λαός ζορίζεται να βγάλει τον μήνα - παρουσιάζονται ως ...«αγάπη για την Ελλάδα» από επιχειρηματικά συμφέροντα, ΜΜΕ και στελέχη όλων των κομμάτων, που τους έτρεχαν τα σάλια για μια φωτογραφία δίπλα στην απαστράπτουσα πρέσβειρα...
Αυτός ο σάπιος κόσμος συντηρείται στη φορμόλη της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, των κρίσεων και των πολέμων. Είναι ώρα οι λαοί με την πάλη τους να τον στείλουν εκεί που πραγματικά ανήκει: Στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου