1. Ο καινούργιος δόλος
του Τσίπρα είναι η διάδοση της ελπίδας σαν ένα νέο πολιτικό καθήκον μέσα
στην πραγματικότητα. Ισως αυτό να γίνει και ο άξονας του συνεδρίου. Εδώ
κλονίζεται η λογική: ποιο συνέδριο μπορεί να γίνει χωρίς ανθρώπους;
Πάλι δεν καταλαβαίνουν πολλά, γι' αυτό το κόβουν και ράβουν την ελπίδα
στα μέτρα τους ανερυθρίαστα.
2.
Δεν οδηγήθηκαν τυχαία στον νέο τους δόλο. Μην έχοντας την τόλμη να
ψηλαφίσουν την αλήθεια τους, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, καταφεύγουν στα
πολιτικά συνθήματα του τύπου «τώρα ελπίζουμε», μέσα σε αντιφάσεις και
κακεντρέχειες, μέσα στη φρενίτιδα ενός κράτους που δεν έχει και πολλά να
κάνει. Τους χαρίζω χωρίς δόλο μια κινέζικη συμβουλή: «Αν δεν ξέρεις πού
θέλεις να πας, μπορεί να φτάσεις αλλού».








