Ας αφήσουν τα κόλπα

Ο καβγάς ανάμεσα στους διεκδικητές της ΠΑΣΟΚικής κληρονομιάς, δίπλα σε όλα τα άλλα, έδωσε την ευκαιρία και σε «φωνές» εντός ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν «αντιπολίτευση» στον... εαυτό τους, αναπαράγοντας άλλο ένα στοιχείο από την «παράδοση» που κληρονόμησαν. Την ίδια στιγμή που στηρίζουν αναφανδόν όλη την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, δηλώνουν ότι παίρνουν αποστάσεις από το άρθρο του Αλ. Τσίπρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Κυρίτσης, που του... έπεσε βαριά η ανοιχτή παραδοχή από τον πρωθυπουργό ότι αποτελούν τον άξιο συνεχιστή του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ. Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το «νέο» φορέα της «κεντροαριστεράς», είπε ότι θα προτιμούσε «έναν σχηματισμό από τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ». Μάλλον ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει στηρίξει ήδη δύο μνημόνια και εφαρμόζει άλλα δύο, έχει χάσει επεισόδια. Δεν θυμάται (ή δεν θέλει να θυμάται) ότι το ΚΚΕ, πριν ακόμα από το 2012, είχε πει με βεβαιότητα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεταλλάσσεται σε ένα καθαρά αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, σαν το ΠΑΣΟΚ. Τότε οι ΣΥΡΙΖΑίοι κατηγορούσαν το ΚΚΕ ότι δεν βάζει πλάτη στην «πολιτική αλλαγή»... Βέβαια, όλη η μετέπειτα πορεία του ΣΥΡΙΖΑ απλά επιβεβαίωσε αυτή την εκτίμηση του Κόμματος. Το δε άρθρο του πρωθυπουργού είναι και η επίσημη ομολογία αυτής της μετάλλαξης και μάλιστα με τρόπο που θυμίζει τις εποχές όχι της ανόδου του ΠΑΣΟΚ και της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά της σαπίλας και κατάρρευσής της. Επομένως, ας αφήσουν τα κολπάκια οι ΣΥΡΙΖΑίοι, πάλιωσαν πια...

Η πραγματικότητα τους διαψεύδει

Αφού η κυβέρνηση «κατατρόπωσε» την ανεργία και απογείωσε την απασχόληση, όπως προσπαθεί να μας πείσει το τελευταίο διάστημα η προπαγάνδα της, τώρα ήρθε η ώρα να παρουσιάσει τις «επιτυχίες» της και στον τομέα των μισθών. Ετσι, σε πείσμα της ανυπόφορης καθημερινότητας που βιώνουν εκατομμύρια μισθωτοί, αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, η υπουργός Εργασίας αναφώνησε προχτές στη Βουλή - επικαλούμενη την ΕΛΣΤΑΤ - ότι το 2016 οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 0,8%! Η υπουργός δεν έδωσε περισσότερες πληροφορίες για τα στοιχεία που παρουσίασε και έτσι είναι δύσκολο να ελέγξει κανείς την ακρίβεια της ...θεαματικής αύξησης που επικαλείται. Κατά διαβολική σύμπτωση, όμως, την ίδια μέρα βγήκαν τα πρώτα στοιχεία για τα δηλωθέντα εισοδήματα του έτους 2016, από τα οποία, αν και δεν είναι πλήρη, με σαφήνεια προκύπτει ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι, σε σχέση με το 2015, έχασαν από το εισόδημά τους 864 εκατομμύρια ευρώ, ενώ 900 εκατομμύρια έχασαν οι αυτοαπασχολούμενοι. Σε ποσοστό, το εργατικό εισόδημα και το εισόδημα από συντάξεις μειώθηκαν κατά 1,5%, ενώ των ελεύθερων επαγγελματιών κατά 19,14%. Με δεδομένο ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν μπορούν να αποκρύψουν εισοδήματα, αλλά και το γεγονός ότι το 2016 αυξήθηκε εκ νέου η φορολογία σε βάρος τους, γίνεται φανερό ότι οι μισθοί, και γενικά το εισόδημα της εργατικής οικογένειας, μειώθηκαν περισσότερο και από το 1,5% που προκύπτει από τις φορολογικές τους δηλώσεις.

Τι πιστεύει όποιος πιστεύει στην θεωρία των δύο άκρων;

Τι άλλο πιστεύουν όσοι πιστεύουν στη θεωρία των δύο άκρων; Πιστεύουν ότι το Μνημόνιο είναι ευλογία. Κάποιοι ότι η γη είναι επίπεδη και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από χώμα και νερό. Ότι η κρίση ήρθε επειδή δεν ζητούσαμε απόδειξη στην τυρόπιτα. Ότι δεν υπάρχει ταξική πάλη. Οι πλούσιοι είναι απλά ικανοί και οι φτωχοί τεμπέληδες.

 2310net
 

Πολλά γράφτηκαν τις τελευταίες εβδομάδες για τη σχέση «των δύο άκρων» με αφορμή τον αντικομμουνισμό που ξεράστηκε αυτή τη φορά στην Εσθονία και τα ξερατά του έφτασαν μέχρι εδώ.

Την φράση ότι τα δύο άκρα μοιάζουν σίγουρα την έχουμε όλοι ακούσει before it was cool. Μάλιστα, οι πιο «διαβασμένοι» απολιτίκ σου έλεγαν ότι η πολιτική είναι σαν κύκλος, οπότε εκεί που τελειώνει η άκρα αριστερά αρχίζει η άκρα δεξιά ή κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα αυτή η μπαρούφα ακούγεται είτε από όσους δεν έχουν ιδέα από πολιτική είτε από εκείνους που νομίζουν ότι έχουν ιδέα από πολιτική επειδή διάβασαν κάποτε λίγο lifo ή protagon ή, τέλος, από αυτούς που η μόνη ιδέα από πολιτική προκύπτει από την (συνειδητή ή όχι) στράτευσή τους στον αστικό τρόπο σκέψης από όπου κι αν προέρχεται.

Στο βωμό της λευτεριάς

Σάββατο 3 Σεπτέμβρη 2005    

 

 

«Ετσι ως αντικρίζω τα χώματα / ματωμένα, αναρριγώ, / κορίτσια της Καισαριανής / ραντίστε με τριανταφυλλόνερο / τα ηρωικά κορμιά μας». (Πάνος Ν. Παναγιωτούνης)

Στις 5 του Σεπτέμβρη του 1944, η ΕΠΟΝίτισσα Ηρώ Κωνσταντοπούλου, εκτελείται από τους χιτλεροφασίστες κατακτητές. Θυσιάζεται στο βωμό της λευτεριάς, μαζί με άλλους 49 αγωνιστές αντιφασίστες. Εγινε θρύλος, ακολουθώντας τον ηρωικό δρόμο των παιδιών της ΕΠΟΝ, που έπεφταν στο «σπίτι - κάστρο» της οδού Μπιζανίου, στην Καλλιθέα: «Πούθε έβγαινε; Απ' τα Νιάτα απ' τη θυσία, / τάχεν η ΕΠΟΝ γεννήσει η ηρωική /, να ξαναγράψουν μία παλιά Ιστορία / σε νέα σελίδα ακόμη πιο λαμπρή» (Σοφία Μαυροειδή - Παπαδάκη). Τα βλαστάρια που τραγουδούσαν πάντα τον Εθνικό Υμνο: «Χαίρε, ω Χαίρε, λευτεριά...». Ενιωσαν το χρέος τους στη ζωή - και επλήρωσαν τις ιδέες τους, με συνέπεια.

 

Ο καβγάς...

Ο καβγάς στη σοσιαλδημοκρατία, ανάμεσα στην «παλιά» και τη «νέα», καλά κρατεί.

Η αντιπαράθεση οξύνθηκε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή το άρθρο του πρωθυπουργού για τον Ανδρέα Παπανδρέου και την επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. 
Από αυτό φάνηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ο νέος φορέας της σοσιαλδημοκρατίας, δεν παζαρεύει την ηγεμονία που έχει κατακτήσει στο χώρο. Η αλήθεια είναι ότι το κυβερνών κόμμα έχει δυνατά χαρτιά για να εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί στο σοσιαλδημοκρατικό στρατόπεδο. Ένα από αυτά είναι η αναγνώριση που απολαμβάνει από την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, που τον έχει καταστήσει επίσημο συνομιλητή της για την Ελλάδα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα ή αντικαθιστώντας ουσιαστικά το ΠΑΣΟΚ.

ΚΑΛΕΣΜΑ-ΣΥΣΚΕΨΗ ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑ

ΑΓΡΟΤΟ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΑΓΚΑΔΑ

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Αγρότες - κτηνοτρόφοι,

Με τους μαζικούς και σκληρούς αγώνες μας, σε συμμαχία με τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα, στόχο έχουμε να βάλουμε κάποιο φρένο στην ΚΑΠ της ΕΕ και στη γενικότερη πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων που μας οδηγεί στο ξεκλήρισμα, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Η προοπτική των αγώνων μας βρίσκεται σ' ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό από τον σημερινό τρόπο ανάπτυξης στη χώρα μας, που θα εγγυάται σταθερή δουλειά και καλό εισόδημα για τους αγροτοκτηνοτρόφους, παραγωγή επαρκών, φτηνών και ποιοτικών προϊόντων για τη διατροφή και την ένδυση του ελληνικού λαού, καθώς και πρώτων υλών για την ανάπτυξη της βιομηχανίας.

Σε αυτόν τον αγωνιστικό δρόμο και με αυτήν την προοπτική θα συνεχίσει να βαδίζει το οργανωμένο κίνημα της μικρομεσαίας αγροτιάς.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας σε αυτό το πλαίσιο καλεί τους αγρότες και κτηνοτρόφους σε σύσκεψη την Πέμπτη 7/9 στις 8 μμ., με θέμα την προετοιμασία για τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 9 Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ στο δημαρχείο Λαγκαδά.

   Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος Λαγκαδά

Τροπολογίες για την προστασία και ανακούφιση εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Κατατέθηκαν στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που συζητείται στην Επιτροπή της Βουλής και αύριο θα εισαχθεί στην Ολομέλεια

 

Η αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου ασφάλισης χωρίς καμιά επιβάρυνση των ανέργων αποτελεί το περιεχόμενο της μίας από τις τέσσερις τροπολογίες που κατέθεσε το ΚΚΕ

Τέσσερις τροπολογίες για την προστασία και την ανακούφιση εργαζομένων, ανέργων, αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων αγροτών, με μέτρα που έρχονται σε αντίθεση με το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει η σημερινή κυβέρνηση και οι προκάτοχοί της, κατέθεσε χτες στη Βουλή η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

 Οι τροπολογίες που κατέθεσε το ΚΚΕ προβλέπουν:

-- Να προηγούνται τα δικαιώματα των εργαζομένων και στη συνέχεια οι απαιτήσεις αγροτών ή αγροτικών συλλόγων έναντι όλων των άλλων πιστωτών σε περιπτώσεις πτώχευσης και αναγκαστικών πλειστηριασμών.

-- Την αυστηροποίηση υπέρ των εργαζομένων του πλαισίου που αφορά την απλήρωτη εργασία.

-- Την αναγνώριση του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου ασφάλισης, χωρίς καμία επιβάρυνση των ανέργων.

-- Την απαλλαγή Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων από την επιβολή ΕΝΦΙΑ στα κτίρια που ιδιοχρησιμοποιούν.

Όχι άλλες αυτΑΠΑΤΕΣ... 1974-2017

«Ψεύτης ήλιος» : Ο Αλέξης ψυχαναλύεται μέσω του Ανδρέα

Σε άρθρο του στο Documento,ο Αλέξης Τσίπρας ασχολείται με το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας για πολλοστή φορά να παράξει μια κάποια πολιτική ανάλυση που να έχει ειρμό, έλλογη ροή, όπως και να καταλήγει σε κάποιο συγκριτικό απόσταγμα που να συνιστά μια πρωτογενή γραπτή συμβολή στον δημόσιο διάλογο. Εις μάτην. Καθώς είτε ο Αλέξης Τσίπρας, είτε όποιος επιμελήθηκε το εν λόγω άρθρο αδυνατεί να συγκροτήσει μια συνεκτική κριτική αποτίμηση της πολιτικής περιόδου της μεταπολίτευσης που σφραγίστηκε από την κοινωνική, πολιτική αλλά και πολιτισμική ηγεμονία του ΠΑΣΟΚ και του ιδρυτή του.

Το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε ένα κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας που κατάφερε σε ικανό βαθμό να εκφράσει τα συμφέροντα και τις προσδοκίες τόσο της εργατικής τάξης  όσο και μικροαστικών στρωμάτων, αξιοποιώντας «όχι το κενό πολιτικής εκπροσώπησης γενικώς» όπως αναφέρει στο άρθρο του ο Αλέξης Τσίπρας, αλλά την αδυναμία της κομμουνιστικής αριστεράς να αποτελέσει τον κύριο και καθοριστικό εκφραστή των λαϊκών μαζών και της εργατικής τάξης που έβγαιναν πολιτικά και ιδεολογικά τραυματισμένες από μια επτάχρονη χούντα.

Τα… άκρα

 

Τα… άκρα

 

 Ατέχνως

 Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Το τι συζήτηση έγινε αυτό το διάστημα για τα… «άκρα» δεν λέγεται. Όχι δεν κάνουμε λόγο για τα σωματικά άκρα, που μόνο 30-40% των τυχερών τα έβγαλαν γυμνά στις ακρογιαλιές.

Μιλάμε για τα άλλα «άκρα» αυτά τα ιδεολογικά – πολιτικά.  Για τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό (όχι καλέ τον καλό, αλλά εκείνον τον κακό, τον Σταλινισμό). Ναι αυτοί οι «ολοκληρωτισμοί» όπως λένε και διάφοροι καλαμαράδες  που είναι εξίσου κακοί για την ανθρωπότητα, που προξένησαν εκατομμύρια νεκρούς και που σήμερα όλοι μας θα πρέπει να τους ρίξουμε στο «πυρ το εξώτερον».

Διότι η εποχή μας απαιτεί μετριοπάθεια, και την κεντρώα οδό που οδηγεί στην ευτυχία, χωρίς περιπέτειες. Τι και αν είναι γνωστό σε όλους ότι όποιος περπατά στο κέντρο του δρόμου κινδυνεύει να τον πατήσουν τα αυτοκίνητα. ..

Ο Ανδρέας «απαντά» στον Αλέξη (κι ένα υστερόγραφο του Τσε…)

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  

 

 

«Είναι απόλυτα δυνατό μια κομματική ηγεσία να ανήκει κατά κάποιο τρόπο στο κατεστημένο, ακόμα κι αν το κόμμα υποστηρίζει ριζοσπαστικές αλλαγές, αλλά με την προϋπόθεση ότι είναι φανερό πως το κόμμα δεν έχει πρόθεση να εφαρμόσει το πρόγραμμά του όταν βρεθεί στην εξουσία».

Ποιος το είπε αυτό;

Θα το δούμε στη συνέχεια.

Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα τρέχοντα:

α) Στο ερώτημα «Ήταν ο Ανδρέας (Παπανδρέου) ψεύτης;», επιχειρεί να απαντήσει με άρθρο του στην εφημερίδα Documento ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Για το ερώτημα «Πασχίζει ο Τσίπρας να παραστήσει τον Ανδρέα;», ακόμα δεν έχει γραφτεί κάποιο σχετικό άρθρο του πρωθυπουργού. Θα αναμένουμε…

Παρατήρηση: Δυστυχώς ο κ.Τσίπρας στο άρθρο για τον Ανδρέα δεν εξηγεί τι εννοεί όταν λέει «ψεύτης». Ούτε πόσο «ψεύτης» μπορεί να είναι κάποιος, σύμφωνα με τα δικά του (του κ.Τσίπρα) τα κριτήρια. Για παράδειγμα: Τόσο ώστε να λέει «σκίζω Μνημόνια την ώρα που ψηφίζει Μνημόνια; Ή τόσο ώστε τα «όχι» να τα κάνει «ναι»; Αυτά δεν τα διευκρινίζει ο πρωθυπουργός. Δεν πειράζει, το προσπερνάμε. 

«ΚΑΛΟ» το δούλεμα...

«Τελικά η οικονομία αναπτύσσεται κι αλλιώς...», διαπίστωσε ο πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του προχτές σε δομή υποστήριξης εγχειρημάτων «Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας» (ΚΑΛΟ). Και εξηγώντας τι εννοεί υποστήριξε ότι οι λέξεις - κλειδιά στην «αλληλέγγυα οικονομία» δεν είναι ο «ανταγωνισμός» και το «κέρδος», αλλά η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια κ.λπ. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι πασχίζει για κάτι άλλο και όχι για την καπιταλιστική ανάπτυξη. Μήπως, όμως, οι λεγόμενες «Κοινωνικές Επιχειρήσεις» είναι κάτι έξω από την καπιταλιστική οικονομία; Κι αν είναι έτσι, γιατί εδώ και χρόνια παραμένουν ψηλά στην ατζέντα της ΕΕ και του ΟΟΣΑ; Η ΕΕ δεν θα προέβλεπε τεράστια κονδύλια χρηματοδότησής τους (πάνω από 100 εκατ. ευρώ), στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, αν ήταν κάτι έξω από την ανάπτυξη της κερδοφορίας... Θυμίζουμε ότι το περσινό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την προώθηση των επιχειρήσεων ΚΑΛΟ υποστηρίχθηκε από ΝΔ, Ποτάμι και Ενωση Κεντρώων. Το νομοσχέδιο αυτό προέβλεπε μέχρι και τζάμπα εργασία, καλυμμένη πίσω από τον μανδύα του «εθελοντισμού», ενώ οι επιχειρήσεις εντάσσονται και σε προγράμματα του ΟΑΕΔ, απολαμβάνοντας όλα τα οφέλη των προγραμμάτων «επιδότησης εργασίας», δηλαδή φθηνό μέχρι και δωρεάν εργατικό δυναμικό. Αλλωστε, όχι τυχαία, τέτοια «εγχειρήματα» προωθούνται και για την ανακύκλωση της ανεργίας με δραστηριοποίηση κατεξοχήν σε τομείς όπως Πρόνοια, Υγεία, Παιδεία, καθαριότητα κ.λπ., εκεί δηλαδή που το κράτος μειώνει τη χρηματοδότηση, απολύει κάθε τόσο συμβασιούχους και οι εργαζόμενοι πληρώνουν για να απολαμβάνουν. «ΚΑΛΟ», λοιπόν, το δούλεμα από την κυβέρνηση, αλλά υπάρχει και η πραγματικότητα...

Συγκρίνοντας τη μέρα με τη νύχτα ή αλλιώς τον κομμουνισμό με τον ναζισμό – Α’ μέρος

Θα προσπαθήσω να εξετάσω τις διαφορές μεταξύ κομμουνισμού και φασισμού όχι ως κάποιος υποστηρικτής του κομμουνισμού αλλά όσο το δυνατόν πιο ουδέτερα, σαν κάποιος που βλέπει μονάχα τα σκληρά δεδομένα και δεν κάνει αξιολογικές κρίσεις (αν κάτι είναι σωστό ή λάθος) με βάση την όποια κοσμοθεωρία του.

 

 

 Φραγκίσκος Λαγωνικάκης (Poexania)

Εισαγωγή

Υπάρχει μια έννοια την οποία εισήγαγε ο Max Weber με την επιστημονική μεθοδολογία του η οποία ονομάζεται «αξιολογική ουδετερότητα». Χοντρικά αυτό που σημαίνει αυτός ο όρος στο έργο του Weber είναι πως όταν κάποιος κάνει μια επιστημονική έρευνα, οφείλει να είναι ουδέτερος απέναντι στο αντικείμενο που εξετάζει. Δηλαδή αν ένας Γερμανός ιστορικός εξετάζει την ιστορία της Γερμανίας, να μην επηρεάζεται η έρευνα του από το γεγονός ότι είναι και ο ίδιος Γερμανός. Αντίστοιχα αν κάποιος Έλληνας ιστορικός μελετάει την ιστορία της Τουρκίας, να μην επηρεάζεται από το γεγονός ότι είναι Έλληνας. Το αν, και σε ποιο βαθμό αυτός ο «κανόνας» στην έρευνα είναι δυνατόν να τηρηθεί, αποτελεί μια μεγάλη κουβέντα στην σύγχρονη επιστημολογία, όμως εμάς δεν θα μας απασχολήσει κάτι τέτοιο στο παρόν άρθρο.

Συνάδελφοι συνταξιούχοι του Δήμου Ωραιοκάστρου.

Η Σωματειακή επιτροπή συνταξιούχων (της ΣΕΑ) Ωραιοκάστρου καλεί όλους τους συνταξιούχους

την Δευτέρα 4/9 και ώρα 18:30 στο ΚΑΠΗ

Ωραιοκάστρου (κτίριο «Ιωάννης Καποδίστριας»)

Να οργανώσουμε την αντίσταση μας στην νέα λαίλαπα που έρχεται.

Με τις ήδη λεηλατημένες συντάξεις κάτω από τη λαιμητόμο των νέων περικοπών η κυβέρνηση με προκλητική ανακοίνωση ζητά από τους συνταξιούχους να είναι και ευχαριστημένοι, γιατί η περικοπή της «προσωπικής διαφοράς»... θα έχει ως «ανώτατο όριο»

τις δύο συντάξεις το χρόνο !

 

Αναρτήθηκε από https://syntaxio.blogspot.com ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ Η ΕΝΟΤΗΤΑ

Τα εγκλήματα του καπιταλισμού

Κυριακή 3 Σεπτέμβρη 2017

(Με αφορμή τη νέα όξυνση του αντικομμουνισμού)

Associated Press

Βιετνάμ, 8-6-1972

«Το κεφάλαιο γεννιέται βουτηγμένο από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά... στάζοντας αίμα απ' όλους τους πόρους... Με 10% κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο... με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνέψει να το διαπράξει...».(Κ. Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τ. 1, σελ. 785)

Πράγματι, πώς εδραιώθηκε και αναπτύχθηκε ο καπιταλισμός, από τα γεννοφάσκια του έως την αυγή του 20ού αιώνα;

-- Μέσα από τη βίαιη μετατροπή εκατομμυρίων αγροτών σε μισθωτούς εργάτες: «Ετσι, ο αγροτικός πληθυσμός, που με τη βία τον απαλλοτρίωσαν (...) υποτάχθηκε με τερατώδικους τρομοκρατικούς νόμους, με μαστιγώσεις, με στιγματισμούς και με βασανιστήρια σε μια πειθαρχία τέτοια που απαιτεί το σύστημα της μισθωτής εργασίας»¹.

-- Μέσα από τη στυγνή εκμετάλλευση των εργατών, με εξοντωτικούς όρους εργασίας και μισθούς που μόλις επαρκούσαν - και πολύ συχνά δεν επαρκούσαν - για την επιβίωσή τους. Ενδεικτική των άθλιων όρων ζωής και εργασίας της νεαρής εργατικής τάξης είναι μια βρετανική Εκθεση για την Κατάσταση του Εργαζόμενου Πληθυσμού το 1842, που μεταξύ άλλων ανέφερε πως το μέσο προσδόκιμο ζωής για τους εργάτες στη βιομηχανική πόλη του Λίβερπουλ δεν ξεπερνούσε τα 15 χρόνια, ενώ στο Μάντσεστερ «σχεδόν το 54% των παιδιών των εργατών πεθαίνουν πριν τα πέμπτα τους γενέθλια»².