Φάτσα κάρτα full face...

Θα έρθουν εκεί και όταν δεν τους περιμένεις. Εχουν στήσει καραούλι να σε πετύχουν παγιδευμένο στα κλισεδάκια της εποχής. Που θέλει οι άντρες να μη βαράνε γυναίκες και γέρους, να μην πειράζουν παιδιά κι άλλα τέτοια γαμάτα προσκοπικά, χιλιοπαιγμένα στο σινεμά και τα κανάλια.

 

Αν φοράνε κουκούλες το σοκ θα είναι μικρότερο, καθώς χόρτασες από εικόνες, χρόνια τώρα, του μάγκα των ειδικών δυνάμεων, του μυστικού μπάτσου, του πολεμισταρά, που την πέφτει για να σκοτώσει ή συλλάβει τον οχτρό, ενδεδυμένος τη μοντέρνα στολή του σιδερένιου ανθρώπου, του νόμιμου διαδόχου της Κου Κλουξ Κλαν, του δοσίλογου, του ιεροεξεταστή, του διαρρήκτη full face μασκοφόρου.

Αλλά επειδή η μαγκιά γενικεύεται, κατόρθωμα της πετυχημένης διαδικτυακής χειραγώγησης των μαζών, που επιπλέουν παντελώς ελεύθεροι στο ναρκοπέδιο της ελεύθερης αγοράς της γνώμης, αρχίζουν κι έρχονται φάτσα κάρτα, ξεσκούφωτοι, οι διπλανοί σου. Οχι κατ' ανάγκην αυτοί της διπλανής πόρτας. Αλλά αυτοί που συναντάς καθημερινά στο γραφείο, στο φούρνο, στην καφετέρια, στο γήπεδο, στην πλατεία του χωριού, έξω απ' το σχολείο του παιδιού. Μπορεί να είναι και συγγενείς που τους ήξερες αλλά δεν τους έβλεπες. Που τους έβλεπες αλλά δεν τους ήξερες.

Ex nihilo nihil-Για την απεργία της 30ης Μάη

 

 

28-05-2018

 

Τίποτε δεν γεννιέται από το τίποτα και τίποτα δεν ανάγεται στο τίποτα. Δεν μαθαίνουμε από την αρχή την αλφαβήτα ούτε μαγικά και μόνα τους, επειδή απλώς το θέλουμε,  μπορούν όλα να αλλάξουν.

Dies Brumalis

 

Κι επειδή οι επαναστατικές ιδέες είναι απλές αλλά η επαναστατική πράξη σύνθετη και πολύπλοκη, ίσως γι’ αυτό και οι μαξιμαλιστικές προτάσεις από διάφορες οργανώσεις και συλλογικότητες του αριστερού χώρου  για απεργία διαρκείας ακόμα και για  εξέγερση, που χλεύαζαν τις κινητοποιήσεις των διαδηλώσεων και των 24ωρων απεργιών, κατέληξαν σε πρόταση απεργοσπασίας.

Διάφορες συλλογικότητες και οργανώσεις που δηλώνουν αριστερές, απευθύνουν παροτρύνσεις για απεργοσπασία, με διάτρητο σκεπτικό όψιμων προβληματισμών, στις 30 Μαΐου ημέρα απεργίας, το οποίο συμπυκνώνεται στη φράση της ανακοίνωσης της ΝΑΡ «η 30 Μάη δεν είναι απεργία, είναι συμμαχία με την εργοδοσία». Διαβάζοντας μάλιστα την ευτράπελη ανακοίνωση της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε για την απεργία της 30^ης Μαΐου, όπου καλεί τον κόσμο της εργασίας «να βγει στο δρόμο και να διαδηλώσει για τα συμφέροντά του κάθε μέρα του χρόνου αλλά όχι την ημέρα που τα αφεντικά τον καλούν να διαδηλώσει: εκείνη η ημέρα είναι η τέλεια μέρα για να πάει σε μια παραλία», συνειρμικά έρχεται στο νου το σύνθημα «κάτω από το πεζοδρόμιο η παραλία» εκείνου του Μάη της εξέγερσης πριν μισό αιώνα, που ξέφτια της κληρονομιάς του μοιάζει να μοιράζονται οργανώσεις σαν τη συγκεκριμένη.

Πρωτοβουλία και ψήφισμα για την αποχή της Ελλάδας από τη Eurovision

 

 

Η Ελλάδα δεν πρέπει με τη συμμετοχή της να νομιμοποιήσει τη χρήση βίας του Ισραήλ κατά των αμάχων γειτόνων του. Καλούμε την ΕΡΤ ΑΕ να απέχει από τη EUROVISION 2019.

 

Κατιούσα

 

Ενώ το Ισραήλ ετοιμάζεται να υποδεχτεί το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον τη νέα χρονιά στην Ιερουσαλήμ, για να την νομιμοποιήσει ως πρωτεύουσα του νέου κράτους του, οι αντιδράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες πληθαίνουν. Κάποιες σκέφτονται να μποϊκοτάρουν τη διοργάνωση, ενώ ακόμα κι η διοργανώτρια αρχή φαίνεται να σκέφτεται ως εναλλακτική λύση τη διεξαγωγή του θεσμού στην Κύπρο ή την Αυστρία, για να αποφύγει το ενδεχόμενο ενός μαζικού μποϊκοτάζ, που θα τσαλάκωνε το προφίλ της διοργάνωσης.

Στη χώρα μας, μπορεί η “αριστερή κυβέρνηση” να βλέπει ως στρατηγικό σύμμαχο το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και να μην έχει τέτοιες ανησυχίες, ξεκίνησε όμως διαδικτυακά μια πρωτοβουλία από την Έρη Ρίτσου, για τη συλλογή υπογραφών σε ένα ψήφισμα, που ζητάει να μη συμμετάσχει η Ελλάδα στο διαγωνισμό της νέας χρονιάς, νομιμοποιώντας έτσι τις μαζικές δολοφονίες και τη χρήση βίας από την πλευρά του Ισραήλ.

Ακολουθεί αναλυτικά το σκεπτικό και το σύντομο συνοδευτικό κείμενο του διαδικτυακού ψηφίσματος, που μπορείτε να το βρείτε -και αν συμφωνείτε, να υπογράψετε- ακολουθώντας αυτό το σύνδεσμο.

Οι συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ισραήλ και η μαζική δολοφονία Παλαιστινίων στις 14 Μαϊου 2018 καθιστούν ανήθικη τη συμμετοχή της χώρας μας στον μουσικό διαγωνισμό Eurovision 2019. Η Ελλάδα δεν πρέπει με τη συμμετοχή της να νομιμοποιήσει τη χρήση βίας του Ισραήλ κατά των αμάχων γειτόνων του. Καλούμε την ΕΡΤ ΑΕ να απέχει από τη EUROVISION 2019.

Έκθεση καταπέλτης του ΟΗΕ: Ο καπιταλισμός καταδικάζει τους λαούς στην πείνα και καταστρέφει το περιβάλλον.

Έκθεση καταπέλτης του ΟΗΕ: Οκαπιταλισμός καταδικάζει τους λαούς στην πείνα και καταστρέφει το περιβάλλον. 

Από Panos

 

 Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης //

Η έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σχετικά με το δικαίωμα του ανθρώπου στην τροφή προειδοποιεί ότι η σημερινή γεωργία μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικά για το περιβάλλον προβλήματα στο μέλλον.

Η 24σέλιδη έκθεση-καταπέλτης, θεωρεί ότι το ισχύον οικονομικό σύστημα, με τις ιδιωτικές εταιρείες και τα φυτοφάρμακα, οδηγεί σε καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον και τους ανθρώπους.

Για να καταπολεμηθεί η πείνα και να εξασφαλιστεί ο εφοδιασμός του πληθυσμού με τρόφιμα απαιτείται ένα εντελώς νέο σύστημα, καταλήγει η έκθεση.

Η ξεχασιάρα...

Επί 35 ολόκληρα λεπτά την Πέμπτη το μεσημέρι, μέσα από τα στούντιο της κρατικής τηλεόρασης, η υπουργός Εργασίας επιχειρούσε να στηρίξει το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης» που τάχα φέρνουν στους εργαζόμενους και το λαό η κυβέρνηση και το «τέλος των μνημονίων». Παρουσιάζοντας όλη τη βεντάλια της «εικονικής πραγματικότητας» που λανσάρει η κυβέρνηση για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό, επανέλαβε τα περί «στόχου για αύξηση του κατώτατου μισθού», εξήγγειλε για πολλοστή φορά την «επαναφορά των θεμελιωδών αρχών στις Συλλογικές Συμβάσεις» μετά τον Αύγουστο, καμάρωσε για τον... «υπερπλεονασματικό» ΕΦΚΑ και γιατί οι συντάξεις... δεν θα πέσουν κάτω από τα 300 ευρώ (!), επανέφερε το παραμύθι της μελλοντικής «επαναδιαπραγμάτευσης» των νέων βάρβαρων περικοπών στις συντάξεις, που έχει ήδη ψηφίσει η κυβέρνηση!

 Τι δεν είπε σε αυτά τα 35 λεπτά για όλα τα παραπάνω η υπουργός; «Ξέχασε» να αναφέρει τη σαφή δέσμευση της κυβέρνησης, καταγεγραμμένη ρητά και στο «αναπτυξιακό σχέδιό» της, ότι ο κατώτατος μισθός θα ορίζεται με βάση τον μνημονιακό νόμο Βρούτση (ν. 4172/2013), με απόφαση του αστικού κράτους και όχι με ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Καθοριστικό κριτήριο στο νόμο της ΝΔ και στο «αναπτυξιακό σχέδιο» του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγικότητα, η διασφάλιση δηλαδή των κερδών του κεφαλαίου! «Ξέχασε», επίσης, η υπουργός ότι η κυβέρνηση πουθενά στο «αναπτυξιακό σχέδιο» δεν αναφέρεται σε κατάργηση του αίσχους του «υποκατώτατου» μισθού για τους νέους εργαζόμενους. Και φυσικά «ξέχασε» και τη νέα μείωση του αφορολόγητου, που θα φέρει νέα αφαίμαξη στο εισόδημα των εργαζομένων.

5ετής φυλάκιση σε όσους καταγράφουν ισραηλινούς «εν δράσει»!

Μετά την παγκόσμια καταδίκη του Ισραήλ για την πρόσφατη σφαγή στη Γάζα, το Ισραηλινό Κοινοβούλιο παίρνει τα μέτρα του: 

 

Προτείνει νόμο που απαγορεύεται τη φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση των εγκλημάτων των στρατιωτών του.

Με το νομοσχέδιο προτείνεται πενταετής φυλάκιση για οποιονδήποτε:

«Βιντεοσκοπεί, φωτογραφίζει ή / και καταγράφει στρατιώτες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, με σκοπό να υπονομεύσει το πνεύμα των στρατιωτών και των κατοίκων του Ισραήλ» και δέκα χρόνια φυλάκισης για οποιονδήποτε «σκοπεύει να βλάψει την κρατική ασφάλεια.»

Δεν θέλετε να γνωρίζουν οι 17χρονοι για τους «Γκοτζαμάνηδες», κύριε Μητσοτάκη;

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Σήμερα, ακριβώς 55 χρόνια από τη μέρα που ο Γρηγόρης Λαμπράκης άφησε την τελευταία του πνοή – ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην εκπομπή «Ακραίως» στο ΣΚΑΪ, αναρωτήθηκε:

«Πείτε μου τώρα το παιδί των 17 ετών που θα ψηφίσει για πρώτη φορά και το ενδιαφέρει πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030 εάν το ενδιαφέρει το 1963».

  Γιατί το είπε αυτό ο πρόεδρος της ΝΔ; 

  Ήθελε να κάνει αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αξιοποίησε πολιτικά τη φασιστική και τραμπούκικη επίθεση στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, κάνοντας ακόμα και απίθανους παραλληλισμούς με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, μέσα από τα δικά του παπαγαλάκια.  Ας μην αναφερθούμε εδώ στη σχέση που μπορεί να έχει αυτό που εκπροσώπησε και εκπροσωπεί μέχρι σήμερα ο βουλευτής της ΕΔΑ, Γρηγόρης Λαμπράκης, με την «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ (των μνημονίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ραγιαδισμού στις ΗΠΑ), κι ας επιστρέψουμε στον κύριο Κυριάκο Μητσοτάκης. 

27ο ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΚΝΕ

Στον αγώνα ενάντια στο σύστημα που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά

Στις 6, 7 και 8 Ιούλη στην Πάτρα, με κατασκήνωση στον Αλισσό

Κόντρα στα σύννεφα του πολέμου που πυκνώνουν στην περιοχή μας, τους οξυμένους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και την κλιμακούμενη εμπλοκή της χώρας μας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια, το 27ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ θα διατρανώσει φέτος το μήνυμά του στην Πάτρα, όπου θα διεξαχθεί στις 6, 7 και 8 Ιούλη, με σύνθημα «Ελα μαζί μας στον αγώνα ενάντια στο σύστημα που γεννά φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά»!

Το κάμπινγκ του Διημέρου θα φιλοξενηθεί στον Αλισσό, η μεγάλη διαδήλωση του Διημέρου θα γίνει στην Πάτρα και θα αναπτυχθούν αντιπολεμικές δράσεις στην ευρύτερη περιοχή.

Τα Αντιιμπεριαλιστικά Διήμερα της ΚΝΕ είναι ένας μοναδικός θεσμός, που φέρνει κοντά χιλιάδες νέους από όλη την Ελλάδα, που μοιράζονται τα όνειρά τους, συμβιώνουν στη φύση, διασκεδάζουν αλλά και διαδηλώνουν τα δικαιώματά τους για ένα μέλλον χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση. Ετσι και φέτος, θα διατρανώσουν ότι δεν ανέχονται να μετατρέπεται η χώρα μας, με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σε ορμητήριο των ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ και να συμμετέχει στα εγκλήματά τους σε βάρος των λαών. Στο πλαίσιο αυτό επιλέχτηκε ως προορισμός του φετινού Διημέρου η Δυτική Ελλάδα, όπου λειτουργούν τρία στρατιωτικά αεροδρόμια σε Αραξο (όπου συζητιέται η αποθήκευση πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ), Ανδραβίδα και Ακτιο (όπου έχουν εγκατασταθεί αεροσκάφη «Awacs» του ΝΑΤΟ). Πρόκειται για θέσεις που αξιοποιούνται στο όνομα της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της Ελλάδας, η οποία σημαίνει πιο μεγάλη εμπλοκή στα επικίνδυνα ΝΑΤΟικά σχέδια και βάζει το λαό και τη νεολαία της πατρίδας μας σε μεγάλους κινδύνους. Γιατί το ΝΑΤΟ δεν μας προστατεύει, όπως θέλουν η κυβέρνηση και όλα τα άλλα κόμματα πλην του ΚΚΕ να μας πείσουν, το ΝΑΤΟ δεν αποτρέπει, αλλά διεξάγει πολέμους.

Μνημόνια τέλος; Ας διαβάσουμε Ιστορία…

Μνημόνια τέλος; Ας διαβάσουμε Ιστορία… -του Δημήτρη Μηλάκα

Το πραγματικό τίμημα της ελληνικής χρεοκοπίας του 1893 καταβλήθηκε μια γενιά (30 χρόνια) αργότερα: το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων από τις προαιώνιες εστίες τους. Πριν από την καταβολή αυτού του τεράστιου από κάθε πλευρά (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) ιστορικού τιμήματος, το διάστημα 1893-1922 εμφανίζονται κάποιες αναλογίες με το σήμερα τις οποίες δεν είναι φρόνιμο να αγνοήσουμε.

1. (Και) τότε οι δανειστές εγκαταστάθηκαν επιτόπου, αναλαμβάνοντας τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών με τρόπο ώστε να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα οι οικονομικές τους απαιτήσεις. Στα χέρια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) πέρασε κάθε έσοδο του Ελληνικού Δημοσίου. Τότε ο ΔΟΕ μάζευε από τα τελωνεία και τα έσοδα από τα ελληνικά μονοπώλια (αλάτι, σπίρτα, τράπουλες κ.λπ.). Σήμερα το θεσμικό τέθριππο μαζεύει ξεπουλώντας παραλίες, κτήρια, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.λπ. Τότε ο ΔΟΕ έμεινε στην Αθήνα για 81 χρόνια. Σήμερα η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εποπτεία θα φύγει τον ερχόμενο Αύγουστο.

Μάης 1968: Ο οπορτουνισμός των αστών και ο αφοπλισμός της εργατικής τάξης ─ Αντικομμουνιστικές πένες και αναίρεση της επαναστατικής στρατηγικής

Demonstration in the Quartier Latin in Paris, 1968. Caroline de Bendern holds a Vietnamese flag on the Boulevard Saint-Michel. Photograph: Jean-Pierre Rey/Gamma-Rapho via Getty Images

 
50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΗ ΤΟΥ 1968

«Σύγχρονη» αρθρογραφία με παλιές «πένες»!

Του
Λουκά ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τα γεγονότα του Μάη του 1968. Είναι ένα μεγάλο θέμα που ασφαλώς δεν μπορεί να καλυφθεί από το παρόν άρθρο. Αναλυτικότερα ζητήματα που αφορούν τις κινητοποιήσεις του Μάη το 1968 θα παρουσιαστούν σε εκδηλώσεις, που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο των Φεστιβάλ της ΚΝΕ σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ.

Με αφορμή αυτήν την επέτειο έχει κάνει την εμφάνισή του τις τελευταίες βδομάδες ένα μωσαϊκό αρθρογραφίας, αναλύσεων, αφιερωμάτων, ντοκιμαντέρ και συνεντεύξεων στην τηλεόραση, από καθηγητές πανεπιστημίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές, καλλιτέχνες και οπορτουνιστικές δυνάμεις.

Καθεμιά από αυτές τις ψηφίδες έχει φυσικά τη δική της ιδιαίτερη απόχρωση, αλλά η εικόνα που όλες μαζί φτιάχνουν έχει ξεκάθαρα ως στοιχεία της τη σκόπιμη απόκρυψη των αιτιών που οδήγησαν στα γεγονότα του Μάη 1968, την προσπάθεια με αδυναμίες, λάθη και προβλήματα στρατηγικής του Γαλλικού ΚΚ να «μεταφρασθούν» σε εγγενείς αδυναμίες του Κομμουνιστικού Κόμματος και της ίδιας της εργατικής τάξης, θέτοντας υπό αμφισβήτηση το αν μπορούν να εκπληρώσουν την ιστορική τους αποστολή, ενώ δεν λείπει και ο αντικομμουνισμός για το σοσιαλισμό που οικοδομήθηκε τον 20ό αιώνα.

Τα αντικομμουνιστικά έπη του Τζέιμς Πάρις

26-05-2018

Από τα τανκς στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του ως την ντεμέκ “συμφιλιωτική” εμφυλιοπολεμική ταινία “Δώστε τα χέρια” .

Κατιούσα
 

Αν η χούντα είχε κινηματογραφικό άλτερ έγκο, αυτό δεν ήταν σίγουρα άλλο από τον Ελληνοαμερικανό παραγωγό Τζέιμς Πάρις, που έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα το 1982. Τα εθνικοπατριωτικά έπη που τον καθιέρωσαν, εξακολουθούν να κοσμούν τη μικρή οθόνη κατά τις εθνικές επετείους, ενώ τα τελευταία χρόνια αναβιώνει, κυρίως στο Κανάλι Ε,  τουλάχιστον το ένα από τα δύο αμιγώς αντικομμουνιστικά του πονήματα, το “Στα Σύνορα της προδοσίας”, που αξίζει να δει κάθε φίλος του καλτ έστω και για μία φορά στη ζωή του.

Ο Δημήτρης Παρασχάκης γεννήθηκε το 1921 στη Μυτιλήνη, κι αργότερα έκανε σπουδές πάνω στο γεωργικό τομέα στη Θεσσαλονίκη και τη Βηρυττό. 
Μετανάστευσε στην Αμερική το 1948, σπουδάζοντας στην κινηματογραφική σχολή της 20th Century Fox. Ακολούθησε καριέρα στο τμήμα διαφήμισης της United Artists κι ως βοηθός παραγωγής στην 20th Century Fox. Ακολουθώντας τη λογική “καλύτερα πρώτος στο χωριό, παρά δεύτερος στη Ρώμη”, ο Τζέιμς Πάρις, όπως λεγόταν πια ο πολιτογραφημένος Αμερικανός, επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολήθηκε με την παραγωγή ταινιών, συνολικά 54 στον αριθμό.

Αντι ΚΚΕ Λαζοπουλικές κοινοτυπίες….

Αντι ΚΚΕ Λαζοπουλικέςκοινοτυπίες….

Από  atexnos.

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Σε συνέντευξη του στην «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» (25/5) Ο Λάκης Λαζόπουλος αναφερόμενος στο ΚΚΕ, δεν ξεφεύγει στην «πεπατημένη». Αναπαράγει μία σειρά κατηγορίες αστήρικτες, κοινότυπες και φυσικά χωρίς χιούμορ και «έμπνευση» σε βάρος του ΚΚΕ. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

1.Προσπαθώντας να δικαιολογήσει τη στήριξη που παρείχε για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση (άσχετα αν τώρα δηλώνει την απογοήτευσή του) στρέφει τα βέλη του ενάντια στο ΚΚΕ τονίζοντας: «… Ωραία, θα προτιμούσα να έχει έρθει το ΚΚΕ. Αλλά το ΚΚΕ δεν ήθελε να αλλάξει κάτι. Ήθελε μονάχα να διαμαρτύρεται. Εγώ δεν μπορώ συνέχεια αυτόν που ζητάει στα νεκροταφεία κάτι για να περάσει την άλλη μέρα. Πίστευα ότι ζητούσε η κοινωνία να σταθεί όρθια….» Φυσικά αποφεύγει να πει ότι το ΚΚΕ είχε προειδοποιήσει (και δικαιώθηκε) για τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα διαχείρισης του συστήματος που έρχεται για να κάνει «την βρώμικη δουλειά» και είχε αρνηθεί να συναινέσει σ’αυτό. Ότι το ΚΚΕ είχε καταθέσει ολοκληρωμένα την πολιτική του πρόταση διεξόδου που φυσικά όχι μόνο δεν οδηγούσε σε αλλαγή διαχειριστή, αλλά στη ριζική αλλαγή της κοινωνίας. Και φυσικά ήθελε την «κοινωνία να σταθεί όρθια» πρωτοστατώντας στους λαϊκούς αγώνες (και όχι απλά στις «διαμαρτυρίες» π.χ των «αγανακτισμένων» καταθέτοντας και προτάσεις για τα «άμεσα ζητήματα».

Την Τετάρτη απεργούμε κόντρα στους σχεδιασμούς κεφαλαίου και κυβέρνησης!

Το ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη, που έχουν σαν «Ευαγγέλιό» τους η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, πατάει σε δύο πόδια, επιβεβαιώνεται καθημερινά από τις εξελίξεις. Από τη μία, με την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, με τη μονιμοποίηση και επέκταση όλων των αντεργατικών μέτρων που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια και, από την άλλη, με τα σχέδια «αναβάθμισης του ρόλου» της αστικής τάξης στην περιοχή, φορτώνοντας όλους τους γεωπολιτικούς κινδύνους στο λαό και τη χώρα.Η παραπάνω αλήθεια αποτυπώνεται και στη «στρατηγική ανάπτυξης για το μέλλον», που παρουσίασε η κυβέρνηση την περασμένη βδομάδα, δύο μέρες πριν βγει στη φόρα το συμπληρωματικό μνημόνιο, δύο κείμενα που ξαναβάζουν στην ημερήσια διάταξη όλα τα αντεργατικά «προαπαιτούμενα».

Στρατηγικές συγκλίσεις και αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση

 

Στο φόντο αυτών των συμφωνημένων για λογαριασμό του κεφαλαίου μέτρων, που αποτελούν την κοινή στρατηγική των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της ΝΔ, ξεδιπλώθηκε ο δικομματικός καβγάς την περασμένη βδομάδα στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την οικονομία. Ενδεικτικό της στρατηγικής σύγκλισης των κομμάτων του καπιταλιστικού «μονόδρομου» είναι ότι, από τη μία, η κυβέρνηση στο «σχέδιό» της επικαλείται σαν «κράχτη» για τις επενδύσεις τα μέτρα που πάρθηκαν από το 2010 μέχρι το 2018 (δηλαδή των προηγούμενων κυβερνήσεων) και, από την άλλη, η ΝΔ καμώνεται ότι η ίδια μπορεί καλύτερα να υλοποιήσει τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις.

Σουηδία: Το ξενοφοβικό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών καταγράφει ποσοστό ρεκόρ ενόψει των εκλογών στις 9 Σεπτεμβρίου.

Σουηδία: Το ξενοφοβικό κόμματων Σουηδών Δημοκρατών καταγράφει ποσοστό ρεκόρ ενόψει των εκλογών στις 9Σεπτεμβρίου.

Από herko

 

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Στην μηνιαία σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης που διενεργεί η υπηρεσία IPSOS, το ξενοφοβικό, εθνικιστικό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών φτάνει το ποσοστό ρεκόρ του 20% στην πρόθεση ψήφου.

Το κόμμα των “Σουηδών Δημοκρατών” έχει ενισχυθεί από το 2010 οπότε μπήκε για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2014 κέρδισε το 13% των ψήφων. Τυγχάνει μεγάλης προβολής από τον αστικό τύπο που καθημερινά αναφέρεται στις απόψεις του ενάντια στους πρόσφυγες που τους θεωρεί σαν τον μεγαλύτερο εχθρό της ευημερίας.

Το προσφυγικό και τα συνθήματά του για νόμο και τάξη κερδίζουν οπαδούς στην κοινή γνώμη ιδιαίτερα μετά το 2015, οπότε η Σουηδία δέχθηκε 160.000 πρόσφυγες κυρίως Σύριους. Επενδύει στην αβάσιμη ανησυχία των Σουηδών ότι μειώνονται τα κονδύλια για το κοινωνικό κράτος και διοχετεύονται στους πρόσφυγες και ότι αυξάνεται η εγκληματικότητα. Στην ουσία τα κονδύλια διοχετεύονται μέσω των φοροαπαλλαγών στις μεγάλες επιχειρήσεις. Παράλληλα η αθέτηση της σημερινής Σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης των προεκλογικών της υποσχέσεων για περισσότερες δουλειές, καλύτερες συντάξεις και καλύτερο κοινωνικό κράτος στην υγεία, παιδεία και περίθαλψη δίνει έδαφος στους ξενοφοβικούς λαϊκιστές.

Για το λεγόμενο «Μακεδονικό ζήτημα»

Με αφορμή τις εξελίξεις σε σχέση με τη διαπραγμάτευση για το όνομα της ΠΓΔΜ και τα όσα διάφορα γράφονται για τις θέσεις του ΚΚΕ, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από σχετικό κείμενο του ΠΓ που είχε συζητηθεί εσωκομματικά στην Οργάνωση Περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας, το 1995

Ορισμένες ιστορικές πλευρές του ζητήματος

 

 

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι οδήγησαν στο μοίρασμα του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας

Στην ελληνική, αλλά και στην παγκόσμια ιστοριογραφία, το «Μακεδονικό ζήτημα» αναφέρεται ως μέρος του γνωστού «Ανατολικού ζητήματος». Ομως, μεταξύ του «Ανατολικού» και του «Μακεδονικού ζητήματος» υπήρξε μια ουσιαστική διαφορά:

 Το πρώτο ήταν, κυρίως, αγώνας των ευρωπαϊκών δυνάμεων για το διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το μοίρασμα των οθωμανικών εδαφών ανάμεσά τους. Το δεύτερο υπήρξε ένας αδυσώπητος αγώνας, διαπλεκόμενων διεκδικήσεων, τριβών και ένοπλων αναμετρήσεων, για την προσάρτηση των εδαφών του γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας, μεταξύ των γειτονευομένων με αυτό, βαλκανικών κρατών, που υποκινούνταν και ενθαρρύνονταν από τις τότε μεγάλες δυνάμεις, ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Το 1878, με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου, δίπλα στα τρία βαλκανικά κράτη που υπήρχαν (Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο), εμφανίστηκε και ένα τέταρτο, η Βουλγαρία, που τα σύνορά της εκτείνονταν από τον Δούναβη έως το Αιγαίο. Μεταξύ των τεσσάρων αυτών βαλκανικών κρατών, εξακολουθούσε και μετά το 1878 να υπάρχει μια οθωμανική ζώνη, η οποία άρχιζε από την Κωνσταντινούπολη και εκτεινόταν μέχρι την Πρέβεζα και το Δυρράχιο και χώριζε τα νεοσύστατα βαλκανικά κράτη.

Κοινή, λοιπόν, επιδίωξη και των τεσσάρων βαλκανικών κρατών ήταν η απελευθέρωση των αλύτρωτων ομοεθνών τους, που ζούσαν σ' αυτήν τη ζώνη, και η προσάρτηση αυτών των οθωμανικών εδαφών. Καθένα από αυτά τα κράτη έβλεπε με διαφορετικά κριτήρια τη σύνθεση του πληθυσμού της περιοχής: Οι Ελληνες έβλεπαν κυρίως Ελληνες, οι Βούλγαροι Βούλγαρους και οι Σέρβοι Σέρβους. Για τη δικαιολόγηση των διεκδικήσεών τους, καθένα από τα βαλκανικά κράτη χρησιμοποιούσε διάφορα επιχειρήματα ή προσχήματα.