Δέκα απαντήσεις στο ερώτημα «Τι είναι η Αριστερά;»

Δέκα απαντήσεις στο ερώτημα «Τι είναι η Αριστερά;»

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε αρκετούς μήνες πριν την εμπειρία της «Πρώτη Φορά Αριστερά» και την κατάληψη των κυβερνητικών θώκων από τους Συριζανέλ.

Διαβάζοντάς το σήμερα είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί, τέτοια κείμενα δεν τα συναντάμε ποτέ σε διάφορα «αριστερά» σάϊτ, όπως αυτά των Βαξεβάνη, Κούλογλου και λοιπών «αυταπατούμενων» συγγενών… 

«Τι είναι η Αριστερά;» – Δέκα παρατηρήσεις

 

1. «Αριστερά» στην Ελλάδα υπάρχει από το 1951 και την ίδρυση, στο έτος αυτό, της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς. Ως κατηγορία της πολιτικής σκέψης δεν είχε κανένα βάρος στη χώρα στην εποχή πριν τη δεκαετία του 1950.

Ο «αναρχισμός» ήταν πολύ σημαντικότερος προσδιορισμός ιδεολογίας στις αρχές του ελληνικού εργατικού κινήματος από ό,τι η «Αριστερά», για να μην μιλήσουμε για το πόσο σημαντικότερες κατηγορίες για την αντι-αστική πολιτική ήταν ο «μπολσεβικισμός», ή η συμμόρφωση με την Τρίτη Διεθνή.

Η προϋπόθεση της γέννησής της, δομικά, ήταν η απαγόρευση του ΚΚΕ μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, και κατά συνέπεια, η επιβεβλημένη από την κρατική τρομοκρατία αυτολογοκρισία του αυτοπροσδιορισμού ως «κομμουνιστής».

Για το Τείχος του Βερολίνου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Το γεγονός ότι σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1961, ξεκινούσε η ανέγερση του τείχους του Βερολίνου αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση της γνωστής καθεστωτικής προπαγάνδας. 

Αφιερώνουμε το παρακάτω κείμενο «Για το τείχος του Βερολίνου» και τα ιμπεριαλιστικά τείχη στα κάθε λογής… τούβλα της φαιάς προπαγάνδας και της ιστορικής παραποίησης. 

***

 Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…

    Πόσο «ωραία» όμως είναι η ιστορία που μας διηγούνται κάθε χρόνο τέτοια μέρα οι νικητές του «ψυχρού πολέμου» λόγω της επετείου από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9/11/1989;

Πελάτισσα κάλεσε τους καραμπινιέρους και ζήτησε να αφαιρέσουν φωτογραφία του Μουσολίνι από καφέ της Σικελίας

Πελάτισσα κάλεσε τουςκαραμπινιέρους και ζήτησε να αφαιρέσουν φωτογραφία του Μουσολίνι από καφέ τηςΣικελίας

Από herko στο Αυγ 12, 2018 Διεθνή

 

Νεαρή πελάτισσα ενός καφέ μπαρ στη Μόντικα της Σικελίας ζήτησε από τους καραμπινιέρους να αφαιρέσουν από τον τοίχο της εμπορικής επιχείρησης φωτογραφία του φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Η φωτογραφία που συνοδευόταν από τη φράση του φασίστα δικτάτορα: «Δεν φοβάμαι τον εχθρό που μου επιτίθεται. Φοβάμαι τον ψεύτικο φίλο που με αγκαλιάζει», είχε τοποθετηθεί στο σημείο του καταστήματος όπου πωλούνται και τσιγάρα.

Οι καραμπινιέροι υποχρέωσαν τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης να βγάλει τη φωτογραφία και τον κατήγγειλαν για εξύμνηση του φασισμού, όπως προβλέπει η ιταλική νομοθεσία.

Ακροδεξιά οργάνωση της Σικελίας έκανε γνωστό ότι θέλει να αναλάβει τα έξοδα του συνηγόρου υπεράσπισης του συγκεκριμένου εμπόρου, θεωρώντας ότι η νομική δίωξη σε βάρος του «είναι αποτέλεσμα μιας ψεύτικης και υποκριτικής κοινωνίας».

«Γεγονότα σαν και αυτό με την ανάρτηση της φωτογραφίας, με κάνουν να νιώθω ντροπή όταν επιστρέφω στη Σικελία, την ιδιαίτερη πατρίδα μου», απάντησε μέσω Facebook η νεαρή κοπέλα η οποία κάλεσε τους καραμπινιέρους.

Μνήμη

«Κανένας και τίποτα δε θα ξεχαστεί». Αυτό είναι εδώ και μέρες το νέο επικοινωνιακό τρικ της κυβέρνησης, πίσω απ' το οποίο παλεύει να κρύψει τις εγκληματικές της ευθύνες για την τραγωδία στο Μάτι. Τι να εννοούν άραγε; Τη δασοπροστασία και πυροπροστασία που συνειδητά απαξίωσαν στη λογική «κόστους - οφέλους» για το κεφάλαιο, όπως προτάσσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και οι ευρωενωσιακές κατευθύνσεις που υπηρετούν; Τις τεράστιες ελλείψεις σε μέσα, υποδομές, προσωπικό, αποτέλεσμα της διαχρονικής υποχρηματοδότησης, για να πιάνονται τα ματωμένα πλεονάσματα; Την πολιτική εμπορευματοποίησης της γης και το χωροταξικό σχεδιασμό, με βάση τα «θέλω» των επιχειρηματικών ομίλων για επενδύσεις, που βάζει το «στουπί» στο χέρι των εμπρηστών; Την πολιτική που συνολικά βλέπει την προστασία της ζωής των εργαζομένων, της υγείας τους, του περιβάλλοντος μέσα από τον αποκρουστικό παραμορφωτικό φακό της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αφήνοντας έκθετο το λαό σε τεράστιους κινδύνους, όπως δείχνουν οι πυρκαγιές στην Ανατ. Αττική, πιο πριν οι πλημμύρες στη Μάνδρα, το περσινό ναυάγιο στο Σαρωνικό; Πράγματι, ο λαός δεν πρέπει να επιτρέψει τίποτα από αυτά να ξεχαστεί, αλλά να αξιοποιήσει τη μεγάλη πείρα που έχει για να σημαδέψει στην καρδιά του προβλήματος και των ανείπωτων τραγωδιών του: Το κεφάλαιο και την εξουσία του, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που το υπηρετούν.

«Πρέπει να συνεργασθούμε με τον καθένα (με τους Γερμανούς επίσης) που ημπορεί να μας σώσει από την εθνικήν αυτήν καταστροφήν» (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

«Πρέπει να συνεργασθούμε μετον καθένα (με τους Γερμανούς επίσης) που ημπορεί να μας σώσει από την εθνικήναυτήν καταστροφήν» (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Από herko στο Αυγ 12, 2018 Ιστορία

 

Οι συντριπτικές νίκες του κόκκινου στρατού κατά των γερμανικών φασιστικών στρατευμάτων και των συμμάχων τους, τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 , αλλά και οι νίκες των Αγγλων-αμερικάνων σε άλλα μέτωπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου φανέρωσαν την επικείμενη τελική συντριβή του φασισμού.

Η επίθεση του σοβιετικού στρατού κατά της Ρουμανίας (η οποία ήταν σύμμαχος των Γερμανών και συμμετείχε μάλιστα στην επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης) άρχισε στις 20 του Αυγούστου 1944. Με την είσοδο του σοβιετικού στρατού στο Βουκουρέστι, στις 30 του Αυγούστου 1944, ολοκληρώνεται η απελευθέρωση της Ρουμανίας από το ναζιστικό ζυγό και το φασιστικό καθεστώς Αντονέσκου. Η νέα νίκη του Κόκκινου Στρατού σήμανε την αρχή του τέλους της γερμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια.

Προάγγελος νέων εργοδοτικών εγκλημάτων η περαιτέρω ελαστικοποίηση του ωραρίου

Προάγγελο νέων εργοδοτικών εγκλημάτων, χαρακτηρίζει ο Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων την απόφαση της εργοδοσίας των super market «Δήμητρα», να επεκτείνει το ωράριο εργασίας μέχρι τις 10 το βράδυ, μέχρι τις 31 Οκτώβρη.

Η απόφαση της εργοδοσίας, που πατάει στη σχετική απόφαση της Περιφερειακής Αρχής, αφορά τα καταστήματα σε Σιδάρι, Αχαράβη, Κασσιόπη, Μωραΐτικα και Λευκίμη. Υπενθυμίζεται ότι πριν λίγες ημέρες, στο κατάστημα της Αχαράβης, έγινε ένα νέο εργοδοτικό έγκλημα, με αποτέλεσμα ένας εργαζόμενος να χάσει το μάτι του.

Στην ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος αναφέρει:

«Μόλις μία εβδομάδα έχει περάσει από το εργοδοτικό έγκλημα, που συντελέστηκε στο υποκατάστημα του supermarket "Δήμητρα" της Αχαράβης, όταν συνάδελφός μας έχασε το μάτι του εν ώρα εργασίας λόγω των ελλείπων μέτρων υγιεινής και ασφάλειας και της εντατικοποίησης. Μόλις μία εβδομάδα από το τραγικό αυτό γεγονός και η εργοδοσία του supermarket "Δήμητρα" έρχεται να δώσει άλλο ένα χτύπημα στα δικαιώματα, στην ίδια την ζωή των εργαζομένων της.

«Δεν υπήρχε άλλος δρόμος…»

Ένα εκπληκτικό ντοκιμαντέρ με την απίστευτη ιστορία 6 Κρητικών κομμουνιστών από το 1948 ως το 1962

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Σαν σήμερα στις 11 Αυγούστου του 2012 πέθανε σε ηλικία 92 ετών ο αγωνιστής της Αριστέρας Νίκος Κοκοβλής. 

Ο Νίκος Κοκοβλής ήταν ένας από τους έξι κομμουνιστές, αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού στην Κρήτη, που έγραψαν με την απίστευτη περιπέτεια τους, μια από τις λαμπρότερες σελίδες στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Στην περιπέτεια αυτή αναφέρεται το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη «Άλλος δρόμος δεν υπήρχε», παραγωγής 2009. 

Το Ισραήλ “Πνίγει” την Γάζα και από την θάλασσα!

Το Ισραήλ “Πνίγει” την Γάζακαι από την θάλασσα!

Από atexnos

  Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Τα εγκλήματα του Ισραήλ σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης δεν έχουν τέλος.

 Ένα ακόμη τείχος, αυτή την φορά από την θάλασσα είναι σχεδόν έτοιμο να αποκλείσει τους Παλαιστίνιους της Γάζας και από την θάλασσα και να τους καταδικάσει ακόμη περισσότερο στην στέρηση, την πείνα και στις αρρώστιες, ιδιαίτερα στα παιδιά. Ο ΟΗΕ βάζει τον θύτη και το θύμα στην ίδια θέση. Το ίδιο άλλωστε κάνουν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η ελληνική κυβέρνηση.

To Υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ στις 5 Αυγούστου κυκλοφόρησε τις πρώτες εικόνες από το τεχνητό θαλάσσιο φράγμα που κατασκευάζεται για τον περαιτέρω αποκλεισμό της πολιορκημένης λωρίδα της Γάζας. Το φράγμα βρίσκεται στην παραλία του Zikim, περίπου τρία χιλιόμετρα από τα βόρεια σύνορα της Γάζας. Το έργο είναι προγραμματισμένο να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2018 και θα κοστίσει περίπου 25 εκατομμύρια Σέκελ (6,7 εκατομμύρια δολάρια).

Απολύθηκε οξυγονοκολλητής στις ΗΠΑ επειδή ανέβασε viral video με απεργία συναδέλφων του

Κατιούσα

Απολύθηκε ο 30χρονος οξυγονοκολλητής Antoine Dangerfield στην Ιντιανάπολις, επειδή ανέβασε βίντεο στο οποίο απεικονίζεται η αυθόρμητη απεργία στην εταιρεία UPS, στην οποία προχώρησαν Λατινοαμερικανοί μετανάστες οικοδόμοι, αφότου ένας υπεύθυνος ασφαλείας θέλησε να απολύσει συναδέλφους τους εν ώρα εργασίας. Στο βίντεο διάρκειας δύο λεπτών, ο Dangerfield ακούγεται να λέει “Δεν αστειεύονται!”, καθώς η κάμερα απεικονίζει τους εργάτες να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. “Νόμιζαν πως θα παίξουν με αυτούς τους amigos, κι εκείνοι είπαν “θα ξεσηκωθούμε μαζί, δικέ μου”. “Και φεύγουν!” αναφωνεί ενθουσιασμένος. Το βίντεο που ανέβηκε την περασμένη Τρίτη έγινε βάιραλ μέσα σε λίγες ώρες, ενώ τη συμπαράστασή τους εξέφρασαν άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης, την Κίνα, το Μεξικό και την Πορτογαλία μεταξύ άλλων.

Αναδίπλωση της ηγεσίας και «άδειασμα» μελών και στελεχών της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης

Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει τη δημοσίευση αποκαλυπτικού υλικού από τη δίκη

Οι στρατιωτικές εκπαιδεύσεις των ταγμάτων εφόδου για τις οποίες επαιρόταν η ηγεσία της ΧΑ, χαρακτηρίστηκαν από δικηγόρους των κατηγορούμενων βουλευτών «κάποιοι ιδιόρρυθμοι με παραλλαγές που πήγαν για πικ νικ στη Νέδα... με paintball και όπλα από τα "Jumbo"», ενώ παράλληλα παρομοιάστηκαν ειρωνικά και ως «σολομοί που φοράνε φούμο και πάνε κόντρα στο ρεύμα στα ποτάμια».

Η αποδεικτική ισχύς του υλικού που προβλήθηκε στο δικαστήριο τους τελευταίους πέντε μήνες, κατά τη διαδικασία των «αναγνωστέων εγγράφων» της δικογραφίας ήταν τόσο συντριπτική, που αποτυπώθηκε ακόμα και στους σχολιασμούς που κλήθηκαν να κάνουν οι υπερασπιστές δικηγόροι της ηγεσίας των ναζιστών. Κάτω από το βάρος της σωρείας των αποκαλυπτικών εγγράφων, φωτογραφιών, βίντεο, συνομιλιών κ.λπ. υποχρεώθηκαν, πλέον, σε αναδίπλωση της υπερασπιστικής τους γραμμής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι κατηγορούμενοι κατά το στάδιο της ανάκρισης και των απολογιών τους αρνούνταν κάθε σχέση με τη ναζιστική ιδεολογία, δεν αμφισβητήθηκε πλέον επί της ουσίας από κανέναν από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων. Περιορίστηκαν απλώς να υποβαθμίσουν τη σημασία που έχει για τη δίκη, παρά το γεγονός ότι, όπως περιγράφεται και στο ίδιο το κατηγορητήριο, η ναζιστική ιδεολογία αποτελεί το κίνητρο των εγκληματικών ενεργειών της οργάνωσης.

Κάποιοι από τους συνηγόρους, μάλιστα, προτίμησαν να μην αγγίξουν καν το ζήτημα αυτό, δηλώνοντας ότι αρνούνται να σχολιάσουν «μεταφορές, παρομοιώσεις και υπερβολές πολιτικού λόγου», ενώ άλλοι επικαλέστηκαν ακόμη και το Σύνταγμα λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «η ελευθερία ιδεών μπορεί να ενοχλεί κάποιους αλλά τι ενδιαφέρει ένα ποινικό δικαστήριο αν ο Παππάς είναι ναζιστής ή όχι; 
Ανεξάρτητα αν αληθεύει ή όχι» (σχολιάζοντας με τον τρόπο αυτό το βίντεο που προβλήθηκε στο δικαστήριο με τον Παππά να μαθαίνει σε ένα παιδί ντυμένο γερμανοτσολιά να χαιρετά ναζιστικά).

Εντελώς ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ο δικηγόρος του Μιχαλολιάκου υποχρεώθηκε μεταξύ άλλων να ...«υποθέσει» ότι η ΧΑ είναι μια «εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση», σπεύδοντας παράλληλα να δηλώσει ότι σε κάθε περίπτωση αυτό δεν την καθιστά εγκληματική οργάνωση.

--ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ !!

Μέρες τώρα θέλω να γράψω κάτι για όλους αυτούς τους συνανθρώπους μας που γκρεμίστηκε η ζωή τους συνθέμελα από μια φυσική καταστροφή βεβαίως αλλά και από την αναισθησία την αβελτηρία, την αδιαφορία, την ανικανότητα των ιθυνόντων. Τους νεκρούς, αλλά κι όσους έμειναν πίσω μ΄αδειανές τις αγκαλιές από τ΄αγαπημένα πρόσωπα, παιδιά, γονείς, συντρόφους, αδέλφια, φίλους, σωρούς από καπνισμένες πέτρες το βιος τους και κυρίως τη φρίκη, το πένθος στην καρδιά για όλη τους τη ζωή.

Δεν έβρισκα όμως τις λέξεις, λάκιζαν, έφευγαν οργισμένες, άδειαζε το μυαλό μου. Ίσως γιατί πέντε μέρες τώρα, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, τις μεταχειρίστηκαν με τον χειρότερο, συμφεροντολογικό πάντοτε τρόπο.

Όλοι μας, ο καθείς με τις δυνατότητες του, τρέξαμε να προσφέρουμε βοήθεια επιτόπου, αλλά και αίμα, τρόφιμα, ρούχα, για τις πρώτες ανάγκες τους. Μπράβο μας! Τι να του κάνουν όμως όλα αυτά του πατέρα που έχασε τα δυο του αγγελούδια, της μάνας που έσβησε στην αγκαλιά της το μωρό της, του γιου που ψάχνει εναγωνίως μέσα στο καμένο αυτοκίνητο για λίγη έστω στάχτη του γονιού του, της νιόπαντρης που άδειασε το κρεβάτι της πριν ακόμα χαρεί τη γλύκα του σμιξίματος; 

Νέα επικοινωνιακή φιέστα, με επίκεντρο την Πολιτική Προστασία

Οι αλλαγές που εξήγγειλε στο σχέδιο και στις δομές, συνεχίζουν να απαξιώνουν την πρόληψη και την ευθύνη του κράτους γι' αυτή

Eurokinissi

Νέα επικοινωνιακή φιέστα με στόχο τη συγκάλυψη των τραγικών ευθυνών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την πολύνεκρη πυρκαγιά στο Μάτι έστησε χτες ο Αλ. Τσίπρας, αυτή τη φορά στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, απ' όπου ανακοίνωσε το περιλάλητο νέο σχέδιο για την Πολιτική Προστασία.

 Φρόντισε εκεί να συντηρήσει την κοκορομαχία με την αξιωματική αντιπολίτευση, κατηγορώντας την που ζητά «κάλπες πάνω στα αποκαΐδια», καθώς και όσους ενοχοποιούν τους ανθρώπους που έδωσαν τη μάχη της διάσωσης, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «το σημαντικό σήμερα δεν είναι να βρούμε εξιλαστήρια θύματα, αλλά να διερευνήσουμε σε βάθος τα αίτια της τραγωδίας».

Την ίδια ώρα, βέβαια, που σπεύδει να εμφανιστεί υπέρμαχος και υπερασπιστής τους, είναι η ίδια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που τους καθιστά εξιλαστήρια θύματα, αφού δεν τους εξασφαλίζει ούτε τα βασικά για να επιτελέσουν το έργο της προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

H «Συνοικία το όνειρο» και ο εφιάλτης του μετεμφυλιακού κράτους

H «Συνοικία το όνειρο» και ο εφιάλτης του μετεμφυλιακού κράτους – του Δάνη Παπαβασιλείου

 

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 

Αύγουστος 1961. Το μετεμφυλιακό καθεστώς βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση σοκ, μετά το εκπληκτικό ποσοστό της ΕΔΑ (24%) στις εκλογές του 1958. Η κυβέρνηση της ΕΡΕ, υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ακολουθεί μια πολιτική δύο όψεων. Απ’ τη μια, συνεχίζει τις (πάσης φύσεως) διώξεις των αριστερών, και απ΄την άλλη, προσπαθεί να δημιουργήσει μια εικόνα επίπλαστης ανάπτυξης, κυρίως μέσω της προώθησης του «καταναλωτισμού». 

Το μέγεθος του πανικού, που διακατείχε την άρχουσα τάξη, εξαιτίας της μεγάλης ανόδου της Αριστεράς, λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου, εκδηλώνεται, λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του ΄61, στις εκλογές «Βίας και Νοθείας».
Εξάλλου, ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δήλωσε αργότερα (με προφανή σκοπό να αποφύγει τις ευθύνες του): «Μετά τις εκλογές του 1958, που έφεραν την ΕΔΑ δεύτερο κόμμα, είχε δημιουργηθεί μια εύλογη ανησυχία στα Ανάκτορα και σε ορισμένους στρατιωτικούς κύκλους. Και είχε γίνει η σκέψις, εν όψει νέων εκλογών, να ασκηθή ψυχολογική πίεσις επί των κομμουνιστών για να συμπτυχθή η δύναμίς των. Τα ανόητα αυτά σχέδια τα κατήρτιζαν μυστικές υπηρεσίες εν αγνοία της κυβερνήσεώς μου”.

Θεωρήσαμε σκόπιμο να περιγράψουμε σε αδρές γραμμές το πολιτικό περιβάλλον, τον Αύγουστο του 1961, για να έχει ο αναγνώστης υπόψιν του το φόντο της ιστορίας που θα πούμε παρακάτω. Της περιπέτειας της ταινίας «Συνοικία το όνειρο», μιας από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. 

Εξοδος

Την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί απεγνωσμένα να ξαναζεστάνει το παραμύθι της «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια σε μερικές μέρες από σήμερα, έρχεται άλλη μια έκθεση να επιβεβαιώσει ότι ο λαός δεν έχει τίποτα να περιμένει από τους σχεδιασμούς και τα πανηγύρια κυβέρνησης και επιχειρηματικών ομίλων για το δήθεν «τέλος των μνημονίων». Ετσι, μετά την ΕΚΤ, την Κομισιόν, τον ESM και το ΔΝΤ, έρχεται και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή να παρουσιάσει την έκθεσή του για το β' τρίμηνο του 2018, όπου ορθά - κοφτά αναφέρεται ότι μετά την «έξοδο» δεν πρέπει να σταλούν μηνύματα για αλλαγή κατεύθυνσης της οικονομικής πολιτικής, γιατί η Ελλάδα θα βρίσκεται «στο μικροσκόπιο των αγορών». Επισημαίνεται, επίσης, ότι «η διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η συνέχιση της μεταρρυθμιστικής προσπάθειας αναμένεται να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις μελλοντικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας» και ότι «θα πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο οι κίνδυνοι που προέρχονται από τις πολιτικές πιέσεις που θα ασκηθούν για περισσότερο επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και επιβράδυνση εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων μετά το τέλος του προγράμματος». Με άλλα λόγια, η καλύτερη εγγύηση για έξοδο από τα μνημόνια είναι η ...συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής, σε βάρος του λαού, των δικαιωμάτων και των αναγκών του.

Σκέψεις πάνω στις στάχτες...

Είναι δύσκολο μετά από τους 90 και πλέον νεκρούς, την καταστροφή λαϊκής περιουσίας, την τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή να διατυπώνει κανείς απόψεις. Είναι όμως ταυτόχρονα και ευθύνη να το κάνει, αν αυτό μπορεί να συμβάλει για να μην ξανασυμβεί τέτοια τραγωδία.

 

Το πρόβλημα είναι πολιτικό. Οσο κι αν κυβερνώντες και στρατηγικά συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν. Τα δασικά οικοσυστήματα αφέθηκαν για άλλη μια χρονιά, όπως δεκαετίες τώρα, στην τύχη τους ως προς τη δασοπροστασία και τη διαχείρισή τους συνολικά. Οι πρόσφατες πλημμύρες της Δυτ. Αττικής και οι δασικές πυρκαγιές της Ανατ. Αττικής είναι πτυχές του ίδιου προβλήματος. Της εμπορευματοποίησης της γης και της χρήσης της. Της υλοποίησης σ' αυτό το πλαίσιο ενός χωροταξικού σχεδιασμού με κριτήριο την κερδοφορία και τις κάθε φορά επενδυτικές επιλογές των επιχειρηματικών ομίλων. 
Χαρακτηριστικό αποτέλεσμα η εκτός σχεδίου και κατά παρέκκλιση δόμηση, η αυθαίρετη δόμηση, οι επεκτάσεις πόλεων, κ.λπ. Επίσης, ο διαχωρισμός της πρόληψης από την καταστολή των δασικών πυρκαγιών, το στρατηγικό μοντέλο αντιμετώπισής τους. 
Η ουσιαστική αδιαφορία για την εξασφάλιση των αναγκαίων υποδομών και σχεδιασμού πολιτικής προστασίας με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, που αντικειμενικά έρχεται σε αντιπαράθεση με τις επενδυτικές κερδοφόρες «ανάγκες» των επιχειρηματικών ομίλων, που καθορίζουν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική.