Κυριακή 18 Αυγούστου 2019

Η εκμετάλλευση «χτυπάει κόκκινο» στη «ναυαρχίδα» του τουρισμού


«Αγριο κουπί» για τους εργαζόμενους, στους οποίους φορτώνουν φέτος και τη σχετικά μικρότερη κίνηση, σε σχέση με τα περσινά «ρεκόρ»

Η τουριστική σεζόν στην Κρήτη ξεκίνησε και φέτος, όπως κάθε χρόνο, με τυμπανοκρουσίες και μπόλικη θριαμβολογία για τις νέες αφίξεις επισκεπτών στο νησί και τα αμύθητα κέρδη που θα προκύψουν. Και όχι άδικα...
 Μόνο το 2018, στην Κρήτη, μερικές εκατοντάδες ξενοδόχοι είδαν στα ταμεία τους να καταλήγουν 3,2 δισ. ευρώ, ενώ οι δεκάδες χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι είδαν από την τουριστική ανάπτυξη να εισπράττουν περίπου το 5% (150 εκατ. ευρώ) για κουτσουρεμένους μισθούς.

Ηδη από τους πρώτους χειμερινούς μήνες διαφημίζονταν οι δέκα νέες 5άστερες υπερπολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες που χτίζονταν, οι χιλιάδες κλίνες που προστέθηκαν μέσω των επεκτάσεων και συνολικά το τεράστιο «επενδυτικό ενδιαφέρον» εγχώριων και ξένων επιχειρηματικών ομίλων που συγκέντρωνε η Κρήτη, ως «ναυαρχίδα» του τουρισμού.

Αν και η φετινή σεζόν χαρακτηρίζεται «σταθεροποιητική», μετά από τέσσερα χρόνια συνεχούς ανόδου των αφίξεων, που ξεπέρασαν πέρυσι τα 33 εκατομμύρια, οι μεγαλοξενοδόχοι δεν δείχνουν να πτοούνται, φορτώνοντας ξανά στους εργαζόμενους τις «απώλειες» από το χαμήλωμα των προσδοκιών τους για τη σεζόν που «τρέχει».

Την ίδια ώρα, συνολικά για τον εργαζόμενο λαό οι διακοπές και η αναψυχή σε ένα από τα 1.598 ξενοδοχεία που λειτουργούν στη Κρήτη παραμένει «όνειρο θερινής νυκτός». Το κόστος διανυκτέρευσης είναι απαγορευτικό, αφού μόνο για ένα βράδυ μια οικογένεια θα χρειαστεί να ξοδέψει ένα μηνιάτικο.

Γκρέτα Τούνμπεργκ: τρία πουλάκια κάθονταν…









Η Γκρέτα Τιντίν Ελεονόρα Έρνμαν Τούνμπεργκ, γεννημένη το 2003 είναι (λένε…) «Σουηδή ακτιβίστρια που εργάζεται για να σταματήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη και η κλιματική αλλαγή» και «προβάλλεται ως υπόδειγμα ενός παγκόσμιου ακτιβισμού νέων». Η δράση της (λένε…) ξεκίνησε πριν ένα χρόνο τον Αύγουστο του 2018, όταν «επίμονα» (στα 15 της χρόνια!!) «διαμαρτυρόταν για το κλίμα (;;) έξω από το σουηδικό κοινοβούλιο στη Στοκχόλμη» και «προσέλκυσε το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης»
 
Αυτή η Γκρέτα, λοιπόν, στις 23 Ιουλίου, έδωσε «καταχειροκροτούμενη» μια «ένθερμη ομιλία» στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση για «την κλιματική αλλαγή και την ανάγκη άμεσης δράσης», καταλήγοντας με το «είναι καιρός να εξεγερθούμε» ⁉️, (εδώ έπεσαν και το πιο πολλά χειροκροτήματα -οι βουλευτές σχεδόν παραληρούσαν…)

“O Έρνστ Τέλμαν μιλούσε στο λαό έξω από τα δόντια” – 75 χρόνια από τη δολοφονία του μεγάλου κομμουνιστή ηγέτη



Η επέτειος συμπίπτει με τα 50 χρόνια από την ίδρυση του μνημείο Έρνστ Τέλμαν στο παλιό του σπίτι στο Αμβούργο. 

Εφτάμιση δεκαετίες πέρασαν από τότε που οι ναζί δολοφόνησαν άνανδρα το γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, Έρνστ Τέλμαν, αφού τον είχαν μεταφέρει από τις φυλακές του Μπάουτσεν, όπου παρέμενε φυλακισμένος από το Μάρτη του 1933 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπούχενβαλτ. Στη συνέχεια ανακοίνωσαν πως τάχα ο εμβληματικός κομμουνιστής ηγέτης είχε σκοτωθεί στη διάρκεια συμμαχικού βομβαρδισμού. Γέννημα θρέμμα του Αμβούργου και του λιμανιού του, δε θα ήταν δυνατό να λείπει η γενέτειρά του από τους τόπους που απέδωσαν τη δέουσα τιμή σε ένα από τα ηρωικότερα τέκνα της. Οι άοκνες προσπάθειες των κομμουνιστών της πόλης και των παλιών του συντρόφων, μέσα σε ένα κλίμα αντικομμουνιστικής υστερίας και απαγόρευσης του ΚΚ το 1956, απέδωσαν τελικά καρπούς πριν 50 ακριβώς χρόνια, όταν το παλιό σπίτι της οικογένειάς του στο Αμβούργο μετατράπηκε σε μνημείο προς τιμήν του. Σε συνέντευξή του στη Junge Welt, ο επικεφαλής του Φορέα Φροντίδας του Μνημείου, Χάιντς Πφόλμαν, μιλά για τα πρώτα δύσκολα χρόνια ως την ίδρυση του μνημείου, τις προκλήσεις για τη χρηματοδότησή του, το χαρακτήρα της έκθεσης, τον ίδιο τον Τέλμαν, αλλά και για το προφίλ των ανθρώπων που το επισκέπτονται σήμερα.

Σάββατο 17 Αυγούστου 2019

Με αφορμή τον τραμπουκισμό σε βάρος του «πρακτικάριου» στην Κέρκυρα


Το πρόσφατο περιστατικό στην Κέρκυρα, όπου ο 19χρονος μαθητής κατήγγειλε την εργοδοτική βία που αντιμετώπισε κατά την πρακτική του άσκηση σε γνωστό εστιατόριο, πυροδότησε πολλές αντιδράσεις, τόσο από την πλευρά των εργαζομένων όσο και από την πλευρά των εργοδοτών.

Δεν είναι λίγοι οι «διάσημοι» σεφ, πολλοί από τους οποίους είναι και εργοδότες, που σπεύδουν να υπερασπίσουν τον «συνάδελφό» τους, λέγοντας ότι «έτσι είναι οι κουζίνες», «η κουζίνα δεν έχει ωράριο», «τα λάθη δεν συγχωρούνται», «τα σωματεία είναι για να τραμπουκίζουν και να εκφοβίζουν εργοδότες».

Στην ίδια γραμμή κινούνται και άλλοι εκπρόσωποι επιχειρηματικών ομίλων και ΜΜΕ. Από την άλλη μεριά, το περιστατικό έχει ξεσηκώσει τη μαζική καταδίκη στους εργαζόμενους του κλάδου και στην πλειοψηφία του λαού. Με αφορμή, λοιπόν, τη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από αυτό το περιστατικό, θα σταθούμε σε ορισμένες πλευρές.

Η λεηλασία των αποθεματικών των ταμείων



Άρθρο από τον “Πανσυνταξιουχικό Αγώνα” Απρίλης 2018

            Όλοι οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των καπιταλιστών και του κράτους τους (συμπεριλαμβανομένων των αστικών κυβερνήσεων από την δημιουργία του ασφαλιστικού – συνταξιοδοτικού συστήματος μέχρι σήμερα, αλλά και της ΕΕ) μας βομβαρδίζουν στην κυριολεξία με τα επιχειρήματα, στα οποία βασίζουν την αιτιολόγηση των αντισυνταξιουχικών μέτρων που παίρνουν. Εκτός από τα βασικά, που δείχνουν και πιο ξεκάθαρα την ταξική διάσταση της πολιτικής τους, δηλαδή η διευκόλυνση της επενδυτικής δραστηριότητας, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους, προβάλουν και ορισμένα όπως η εξάντληση των αποθεματικών των ταμείων, ή η σταδιακή γήρανση του πληθυσμού, τα προνόμια των συνταξιούχων έναντι των εργαζόμενων.

            Βέβαια ξεπερνούν πολύ εύκολα τα ίδια τα επιχειρήματά τους εξαφανίζοντας την απαιτούμενη απάντηση στο πολύ απλό ερώτημα που προκύπτει: τι και ποιοι φταίνε για την ύπαρξη των προβλημάτων που επικαλούνται;

ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΞΩΛΟΓΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ



Μέρα δεκαπενταύγουστου, μεγάλη γιορτή για την χριστιανική ορθοδοξία και η κυβερνητική ηγεσία έσπευσε με δηλώσεις της να την εντάξει στον πολιτικό της σχεδιασμό για να δικαιωθούν οι πολιτικές της αποφάσεις.
 
                Οι ευχές λοιπόν περίσσεψαν, από τον κυβερνητικό  εκπρόσωπο Σ. Πέτσα που εύχεται το «παράδειγμα της Παναγίας Θεοτόκου να γεμίζει πίστη και ελπίδα τις καρδιές όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων», τον υπουργό Εργασίας Γ. Βρούτση που δεσμεύεται να «πορευθούμε πάντα με την δύναμη και την πίστη μας προς την Παναγία, για το καλό του Ελληνισμού»,  μέχρι τον πρωθυπουργό. Ο Κ. Μητσοτάκης από την Τήνο εύχεται η Μεγαλόχαρη να δίνει δύναμη στους πυροσβέστες που δίνουν μάχες με τις φλόγες χωρίς να παραλείψει να συνδέσει τον εορτασμό με την διακυβέρνησή του, τονίζοντας πως παίρνουμε δύναμη αυτές τις μέρες και βρίσκουμε καταφύγιο στην πίστη μας για να ατενίσουμε το μέλλον με σιγουριά και αισιοδοξία για μια Ελλάδα που επιτέλους γυρίζει σελίδα.

75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ


«Τιμή στο κόμμα που ανάθρεψε τέτοια παλληκάρια... »
 
 
Το σπουδαίο χαρακτικό του Τάσσου για το Μπλόκο
Το σπουδαίο χαρακτικό του Τάσσου για το Μπλόκο
17 Αυγούστου 1944, χαράματα στην Κοκκινιά. Κι όλα τα περάσματα προς Πειραιά, Κερατσίνι, Αιγάλεω κλειστά. Κοντά 4.000 Γερμανοί στρατιώτες και Ελληνες ταγματασφαλίτες έχουν πάρει θέση.
 Λίγο αργότερα ένα «χωνί» που δεν είναι του ΕΛΑΣ ή της ΕΠΟΝ προαναγγέλλει το χαμό:

«Προσοχή - προσοχή! Σας μιλάνε τα Τάγματα Ασφαλείας. Ολοι οι άνδρες από 14 χρόνων και πάνω να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Οσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επιτόπου».

Η Επιτροπή Πόλης της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά του ΚΚΕ από πληροφοριοδότη που είχε μέσα στις γερμανικές υπηρεσίες ήξερε από τα τέλη Ιούνη ότι ετοιμάζεται ένα τρομερό μπλόκο για την εξόντωση των στελεχών του ΕΑΜ. Ανάλογες πληροφορίες είχε δώσει και ο «πληροφοριοδότης Νο 28» που δούλευε στα Ες Ες. Στα στελέχη της Κοκκινιάς είχε δοθεί εντολή να μην κοιμούνται τα βράδια εκεί. Ομως, οι μέρες περνούσαν και τίποτα δε γινόταν. Ωσπου στις 2.30 τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 17 Αυγούστου ο εχθρός μπήκε στην πόλη. Ο ταγματασφαλίτης Πλυντζανόπουλος πιάνει «δουλειά».

Υπάρχει άλλος δρόμος για το λαό!


Τελικά, είναι «μοιραίο» να καιγόμαστε το καλοκαίρι και να πνιγόμαστε το χειμώνα; Είναι «μονόδρομος» να κολυμπάει ο λαός στα χρέη κι από πάνω να του φορτώνουν νέους φόρους και χαράτσια;
 Είναι «κανονικότητα» οι αντεργατικές ανατροπές, η περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων, των συνδικαλιστικών και λαϊκών ελευθεριών; Είναι «αναπόφευκτη» η εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικά σχέδια και ανταγωνισμούς, που την κάνουν μαγνήτη κινδύνων για το λαό;

Τα ερωτήματα αυτά προκύπτουν από τη θεματολογία του «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου». Και η απάντηση είναι σε όλα «όχι». Δεν είναι «μονόδρομος» να συνθλίβονται τα δικαιώματα και οι ανάγκες του λαού στην πρέσα της πολιτικής που υπηρετεί την ανάπτυξη για το κεφάλαιο.

Γιατί εκεί βρίσκεται η «πηγή του κακού»: Σ' αυτό το σύστημα, σ' αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης, που υπηρετεί τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων, σε βάρος των πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Παρασκευή 16 Αυγούστου 2019

Μητρότητα και σοσιαλισμός



 Πώς έφερα στον κόσμο το παιδί μου στη ΛΔ Βουλγαρίας



Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα χωριό στις παρυφές του Γράμμου, που σε αντίθεση με τον υπόλοιπο νομό, το χαρακτήριζαν «φωλιά κομμουνιστών».

Ήταν θέμα χρόνου για μένα όντας περιτριγυρισμένη από αγωνιστές-αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ ν’ ακολουθήσω τον δρόμο της ανυπακοής και του αγώνα.

Στα δεκατέσσερα, απαντώντας θετικά σε μια ερώτηση κάποιου καθηγητή αν θα «έδενε» κάποιος την ζωή του με άνθρωπο διαφορετικής εθνικότητας, φυλής, χρώματος γνώρισα την… ΚΝΕ.

Όταν οι συμμαθητές μου μάθαιναν Βυζαντινή Ιστορία, εγώ με δυο- τρεις καθηγητές μου… ταξιδεύαμε  στον αγώνα των λαών της Παλαιστίνης, του Ελ Σαλβαδόρ, της Νικαράγουας.

Σαν σήμερα στις 16 Αυγούστου 1936 ο ογκόλιθος του Πνεύματος Γιαννάκης Μεταξάς



Σαν σήμερα στις 16 Αυγούστου 1936 ο ογκόλιθος του Πνεύματος Γιαννάκης Μεταξάς έχει δώσει στους άλλους ομοιδεάτες του ογκόλιθους τη διαταγή να κάψουν βιβλία στη Θεσσαλονίκη στις 7μμ σε μια Μεσαιωνική εκδήλωση που έλαβε χώρα στο Λευκό Πύργο. 

Βιβλία όμως δεν έκαψαν μόνο τα φασιστικά καθεστώτα πριν το Β΄Π.Π.
Βιβλία πολτοποίησε και η χούντα.


Άλλωστε οι ογκόλιθοι της χούντας δε διέφεραν σε τίποτα από τους προηγούμενους λίθους που γράφανε στιχάκια απείρου κάλλους και βάθους, όπως το "γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα;;;;;" 🤣

Θέλουν την πλήρη παράδοση του εργατικού κινήματος – Άρθρο για τις νέες αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο



Θέλουν την πλήρη παράδοση του εργατικού κινήματος, θέλουν να τελειώνουν μια και καλή με την απεργία ως δικαίωμα και μορφή πάλης στους χώρους δουλειάς, θέλουν την πλήρη χειραγώγηση των σωματείων.

Η νέα προσπάθεια διείσδυσης του κράτους και της εργοδοσίας στη λειτουργία των σωματείων και ο σχεδιασμός για ακόμα πιο ασφυκτικές προϋποθέσεις στην ανάπτυξη εργατικών αγώνων και απεργιών επαναφέρουν, κάτω από το πρίσμα της περισσότερης «δημοκρατίας», το δόγμα «νόμος και τάξη», που είναι η γραμμή των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεών τους για να επιβάλουν «γενικό σιωπητήριο» στο εργατικό κίνημα.

Ο επόμενος στόχος του Facebook; Να διαβάζει το μυαλό μας!!! Κι όμως είναι αλήθεια…




Από καιρό τώρα το Facebook έχει πάψει να αρκείται στο να γνωρίζει απλώς πού βρισκόμαστε, με ποιον είμαστε και τι κάνουμε. Δεν του φθάνει να αναγνωρίζει τις προσωπικές μας προτιμήσεις και τις δραστηριότητές μας. Αυτές μπορεί να τις γνωρίζει κάθε τεχνολογική εφαρμογή που βασίζεται στα likes μας, στον ποιόν ακολουθούμε κι επικοινωνούμε και στο τι αγοράζουμε. Επίσης όλες αυτές οι εφαρμογές και τα δίκτυα μπορούν να ακούσουν τι λέμε στο τηλέφωνό μας. Οι εφαρμογές αυτές συγκεντρώνουν τα δεδομένα για το τι λέμε και τι κάνουμε, τα ομαδοποιούν και τα πωλούν σε όποια εταιρεία πλειοδοτήσει.

Όμως ακόμη υπάρχει ένα όριο, πέραν του οποίου δεν έχουν κατορθώσει όλες οι τεχνολογίες και οι εταιρείες τους να διεισδύσουν: το ανθρώπινο μυαλό. Φαντάζεται κανείς τι θα γινόταν εάν κάποια εταιρεία κατόρθωνε να διαβάζει το μυαλό μας και να αποκομίζει κέρδη από τις πληροφορίες που αντλεί από μέσα του; Αυτός μοιάζει να είναι ο επόμενος στόχος του Facebook.

Ο Τραμπ θέλει να αγοράσει την Γροιλανδία!


  Πηγή: Associated Press

Την αγορά του μεγαλύτερου νησιού του κόσμου, της Γροιλανδίας επιθυμεί διακαώς ο ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Η εφημερίδα «The Wall Street Journal» έγραψε την Πέμπτη 15 Αυγούστου ότι μεγαλοεπιχειρηματίας πρόεδρος έχει συζητήσει πολλές φορές με συμβούλους του στον Λευκό Οίκο το ενδεχόμενο η χώρα του να αγοράσει την περιοχή αυτή της Δανίας, στην οποία ζουν 56.000 κάτοικοι, και διατύπωσε την πρόθεσή του να υποβληθεί σχετικό αίτημα στην Κοπεγχάγη με «διάφορους βαθμούς σοβαρότητας».

Επιδεινώνονται οι συνθήκες ζωής των λαϊκών στρωμάτων


«Οι γονείς πρέπει να μάθουν ότι τα παιδιά κοστίζουν», λέει η κυβέρνηση που έχει περικόψει 12 δισ. λίρες από επιδόματα και παροχές

Από παλιότερο ντοκιμαντέρ για τα θύματα της φτώχειας στη Βρετανία
Από παλιότερο ντοκιμαντέρ για τα θύματα της φτώχειας στη Βρετανία
Σε μια περίοδο που κορυφώνονται οι διεργασίες για αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ (όπου οι αστικές δυνάμεις διαγκωνίζονται για τον τρόπο που αυτή μπορεί να γίνει, ώστε να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα της μίας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου έναντι ανταγωνιστών), σταθερή και κλιμακούμενη είναι η επιδείνωση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, με πρώτα θύματα τα παιδιά. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα ευρήματα της έρευνας της Εθνικής Ομοσπονδίας Εκπαίδευσης (Δεκέμβρης 2018), που δείχνουν την οδυνηρή εικόνα της καθημερινής φτώχειας στα βρετανικά σχολεία.

Μαρτυρίες εκπαιδευτικών στη Βρετανία - πέμπτη ισχυρότερη καπιταλιστικής οικονομίας του κόσμου και μία από τις κορυφαίες στρατιωτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ - αναφέρουν: «Ολο και περισσότερα παιδιά έρχονται το σχολείο πεινασμένα, χωρίς κατάλληλα, ζεστά ρούχα για το χειμώνα, με διαλυμένα παπούτσια που είναι κολλημένα με ταινία. Σε αρκετές περιπτώσεις πληρώνει το σχολείο το εισιτήριο των παιδιών από και προς το σχολείο».

Τα ευρήματα της Εκπαιδευτικής Ομοσπονδίας «μιλάνε» από μόνα τους:

Λεφτά υπάρχουν... αλλά που πάνε;


  Πηγή: Eurokinissi

Της Κάλι Καρά

Οι καταστροφικές πυρκαγιές που εξελίσσονται διαχρονικά σε όλη την Ελλάδα, οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, τα καμένα δάση, η καταστροφή του περιβάλλοντος και οι κατεστραμμένες περιουσίες, φανερώνουν σε όλο τους το μεγαλείο τα «επιτεύγματα» μιας κοινωνίας που οικοδομείται στη βάση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την εμπορευματοποίηση των πάντων σε όφελος των μεγάλων συμφερόντων.

Το ποιοι θα πνιγούν στις βροχές και ποιοι θα καούν ζωντανοί στη φωτιές το μαρτυράει ο «Οδηγός ανάλυσης Κόστους - Οφέλους», μία επίσημη «πλατφόρμα» που χρηματοδοτείται από τη Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ, όπου το κόστος για αποζημιώσεις είναι κατά πολύ μικρότερο από για την κατασκευή αντιπυρικών και αντιπλημμυρικών έργων.