Παρανάλωμα έγινε η δεξαμενή στο διυλιστήριο της Λιβύης |
Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται! Νικολάϊ Οστρόφσκι EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Παρανάλωμα έγινε η δεξαμενή στο διυλιστήριο της Λιβύης |
Δυο ειδήσεις από την επικαιρότητα: Σύμφωνα με το «Politico», η Ελλάδα είναι μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών (μαζί με Ισπανία και Πολωνία) που δέχονται «συμμαχικές» πιέσεις για να στείλουν Patriot στην Ουκρανία. Ειδικά μετά τις τελευταίες πυραυλικές επιθέσεις της Ρωσίας, όπου σχεδόν καμιά δεν μπόρεσαν να αναχαιτίσουν οι Ουκρανοί λόγω και της έλλειψης πυραύλων, η επιμονή για ενίσχυση του οπλοστασίου τους γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.
Οπως προκύπτει από το δημοσίευμα, «η Ουκρανία είχε ζητήσει από την Αθήνα έως και 200 παλαιότερους αναχαιτιστικούς πυραύλους PAC-2». Παλιότερα τέτοια αιτήματα γίνονταν γνωστά μετά την ικανοποίησή τους από την ελληνική κυβέρνηση, είτε με αναρτήσεις του Ζελένσκι, είτε με δηλώσεις άλλων ΝΑΤΟικών, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, που εμφανίζονται ως «συντονιστές» της στρατιωτικής συνδρομής στην Ουκρανία.
Το ερώτημα λοιπόν είναι καθαρό και απευθύνεται στην κυβέρνηση: Ισχύει το αίτημα για αποστολή Patriot, που σημαίνει ακόμα πιο βαθιά εμπλοκή στον πόλεμο; Τι σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση, που έχει αποδειχτεί «γαλαντόμα» στην αποστολή στρατιωτικού υλικού στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, είτε μιλάμε για τη Μέση Ανατολή - με Patriot, φρεγάτες και τώρα ελικόπτερα - είτε γι' αυτό της Ουκρανίας;
Μεγάλες «συγκινήσεις» υπόσχονται στους εργαζόμενους τα αστικά επιτελεία και διάφορα think tanks, σερβίροντας ξαναζεσταμένο το παραμύθι της «τετραήμερης εργασίας» (που με πάθος προωθεί η σοσιαλδημοκρατία), παρουσιάζοντάς την ως «φιλεργατικό» και «σύγχρονο» μέτρο για την αντιμετώπιση της επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout) και για την «ισορροπία» ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή. Αφορμή στάθηκε μια νέα αυστραλιανή μελέτη, σύμφωνα με την οποία 15 εταιρείες που εφάρμοσαν το μοντέλο «100:80:100», δηλαδή 100% του μισθού, για το 80% του συνήθους χρόνου εργασίας, χωρίς να μειωθεί η παραγωγικότητα, δηλώνουν ικανοποιημένες από το αποτέλεσμα και σκέφτονται να διατηρήσουν την τετραήμερη εργασία.
Μια πιο προσεκτική ματιά στα συμπεράσματα της έρευνας και στις δηλώσεις των εργοδοτών επιβεβαιώνει ότι η λεγόμενη «τετραήμερη εργασία» δεν είναι τίποτα άλλο παρά το νέο, εκσυγχρονισμένο «όχημα» για το παραπέρα χτύπημα του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, την ένταση της εκμετάλλευσης και την αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων, που σημαίνει περισσότερα κέρδη για τις επιχειρήσεις. Αν δεν συντρέχουν αυτές οι προϋποθέσεις, κανένας εργοδότης δεν είναι διατεθειμένος να μειώσει τον εργάσιμο χρόνο, όπως παραδέχονται άλλωστε και όσοι συμμετείχαν στην έρευνα, η οποία χαρακτηρίζει «τα έσοδα και τα κέρδη των επιχειρήσεων» βασικούς δείκτες επιτυχίας του πειράματος.
Η ουσία βρίσκεται κρυμμένη στη φράση «υπό την προϋπόθεση ότι οι εργαζόμενοι διατηρούν το 100% του επιπέδου παραγωγικότητάς τους». Τι σημαίνει αυτό σε απλά λόγια; Οτι ο εργαζόμενος καλείται να συμπυκνώσει, να στριμώξει και να βγάλει τον ίδιο, ή και μεγαλύτερο όγκο δουλειάς, που πριν έβγαζε σε πέντε - έξι ημέρες, μέσα σε τέσσερις. Η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης χτυπάει κόκκινο, οι «νεκροί χρόνοι» εκμηδενίζονται, τα διαλείμματα περιορίζονται, ο ρυθμός της δουλειάς γίνεται εξοντωτικός και το κεφάλαιο καρπώνεται ακόμα μεγαλύτερη υπεραξία.
«Θα μπορούσα να σου υποσχεθώ ότι απ' τη μια μέρα στην άλλη η ζωή σου θα γίνει παράδεισος... Πόσο αξιόπιστο θα ήταν αυτό στα αυτιά σου; ...Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, αλλά η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού... Μπορεί να αλλάξει η ζωή μας μέσα απ' την πολιτική. Δεν μπορεί να γίνουν θαύματα».
Αυτά είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στο «in.gr» (το πρώτο μέρος προβλήθηκε χτες) μοιράζοντας ξανά διαβεβαιώσεις στο κεφάλαιο ότι πυρήνας της πολιτικής του είναι το «εφικτό» των αντοχών της οικονομίας, της πολεμικής εμπλοκής, της στήριξης της καπιταλιστικής κερδοφορίας με κάθε μέσο, που οδηγεί σε βάθεμα της εκμετάλλευσης και σε μεγαλύτερη φτώχεια τον λαό.
Φέρνοντας τούμπα τη σχέση οικονομίας - πολιτικής, υπόσχεται αλλαγές αλλά όχι «θαύματα», διεκδικώντας την αναγνώριση από το κεφάλαιο ότι όπως το 2015 - 2019, έτσι και τώρα, μπορεί να συμβάλλει ως κυβέρνηση στην χειραγώγηση του λαού και στην απορρόφηση της δυσαρέσκειας που μεγαλώνει, διευκολύνοντας την προώθηση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής που απαντάει στις ανάγκες του κεφαλαίου.
Δηλώνοντας πιο έτοιμος να αναλάβει τα σκήπτρα αυτής της πολιτικής για λογαριασμό της αστικής τάξης, είπε ότι σήμερα «όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά και πώς να το κάνει».
Την άθλια κατάσταση που βιώνουν εκατομμύρια συνταξιούχοι με τις περικοπές ύψους 10.5 δις ευρώ που έχουν επιβάλλει όλες οι κυβερνήσεις κατήγγειλε ο Δήμος Κουμπούρης πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ μιλώντας το πρωί της Δευτέρας 10 Αυγούστου, στο κανάλι «Open».
Επισήμανε την ανάγκη της καταβολής της 13ης και 14ης σύνταξης, που έχουν πληρώσει οι σημερινοί συνταξιούχοι με τις εισφορές τους στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου ενώ κάλεσε την κυβέρνηση να καταργήσει την εισφορά αλληλεγγύης που παρακρατά σήμερα από τις συντάξεις, αντί σαν κράτος να διασφαλίσει τα δικαιώματα της νέας γενιάς.
Οι συντάξεις για πολλούς συνταξιούχους, δεν φθάνουν ούτε για 15 μέρες, επισήμανε και πρόσθεσε ότι οι συνταξιούχοι - εκτός όλων των άλλων - έχουν βγει και εκτός κοινωνικού τουρισμού. Κάλεσε σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο που διοργανώνεται στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη διεκδικώντας τα δικά τους δικαιώματα αλλά και για τα δικαιώματα των νέων εργαζομένων.
Αναβαθμίζεται η εμπλοκή της χώρας στην πολεμική αντιπαράθεση με το Ιράν και τους Χούθι, καθώς μετά τη φρεγάτα (σε Κόλπο του Αντεν και Ερυθρά Θάλασσα) και τη συστοιχία Patriot (στη Σαουδική Αραβία) η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει και επιθετικά ελικόπτερα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στέλνει δηλαδή και νέα μέσα και προσωπικό στο «στόμα του λύκου» για να «προβάλει σημαία» η αστική τάξη χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα, διεκδικώντας μερίδιο από το πλιάτσικο του πολέμου, την ώρα που τα πολεμικά μέτωπα «ενοποιούνται» και όλοι οι συμμετέχοντες μπαίνουν στο στόχαστρο...
Συγκεκριμένα, η «Καθημερινή» έγραφε την Παρασκευή για αποστολή δύο επιθετικών Apache AH-64D της Αεροπορίας Στρατού στα ΗΑΕ προκειμένου να αναλάβουν ρόλο «κυνηγού» drones. «Τα ελικόπτερα και το προσωπικό, χειριστές και τεχνικοί, θα αναπτυχθούν σε βάση όπου σταθμεύουν και άλλες διεθνείς δυνάμεις, κυρίως αμερικανικές, ώστε να ενισχυθούν άμεσα οι δυνατότητες αεράμυνας των ΗΑΕ», έγραφε το δημοσίευμα, όπως και ότι «η προετοιμασία των ελικοπτέρων και των πληρωμάτων έχει ξεκινήσει και η μεταστάθμευση αναμένεται να πραγματοποιηθεί μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες». Σε αυτό το πλαίσιο, άλλωστε, «το προηγούμενο διάστημα ελληνικό κλιμάκιο μετέβη στο Αμπου Ντάμπι για την προετοιμασία της αποστολής και την επιθεώρηση των εγκαταστάσεων που θα φιλοξενήσουν το πλήρωμα και τα πτητικά μέσα της Αεροπορίας Στρατού», αναφέρει η εφημερίδα.
«Να δυναμώσει η αλληλεγγύη στον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης!» τονίζει το ΠΑΜΕ και καλεί τα Συνδικάτα να πολλαπλασιάσουν τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, να δυναμώσουν τον αγώνα ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας μας και στα κέρδη που χτίζονται πάνω στο αίμα των λαών!
Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ έχει ως εξής:
«112 νεκροί παλαιστίνιοι ανασύρθηκαν από τα ερείπια στη συνοικία Σάμπρα της Γάζας. Ανάμεσά τους 40 παιδιά, 38 γυναίκες και 7 άνθρωποι με αναπηρίες. Ολόκληρες οικογένειες έχουν ξεκληριστεί από τις δολοφονικές επιδρομές του κατοχικού κράτους του Ισραήλ από τον Οκτώβρη του 2023 μέχρι σήμερα. Χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν θαμμένοι κάτω από τα ερείπια και τα συντρίμμια των σπιτιών τους.
Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ συνεχίζει και κλιμακώνει τα εγκλήματα του. Στην Γάζα με βόμβες, πείνα, αποκλεισμό και εκτοπισμούς. Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη οι επιθέσεις των εποίκων είναι καθημερινό φαινόμενο. Είναι οργανωμένο σχέδιο ξεριζωμού του παλαιστινιακού λαού, με τη στήριξη και προστασία του κατοχικού στρατού.
Μέσα στο 2026 καταγράφονται περισσότερες από 6 επιθέσεις κάθε μέρα, με θύματα ή υλικές ζημιές, με δολοφονίες, ξυλοδαρμούς, εμπρησμούς σπιτιών, καταστροφές καλλιεργειών, κλοπές κοπαδιών και αρπαγή γης. Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι έχουν τραυματιστεί και χιλιάδες έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους. Οι παράνομοι εποικισμοί, η βία και η τρομοκρατία αποτελούν ενιαίο σχέδιο για την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης.
Διαβάστε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», 8-9 Αυγούστου:
Η εκτόξευση των πολεμικών δαπανών είναι από τα «ασφαλέστερα» τεκμήρια της ανεπίστρεπτης πορείας κλιμάκωσης στην οποία βρίσκονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι πόλεμοι, στο φόντο της σύγκρουσης ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ολα ανεξαιρέτως τα ιμπεριαλιστικά κέντρα αυξάνουν κατακόρυφα τους πολεμικούς προϋπολογισμούς, γεμίζουν και εκσυγχρονίζουν τα οπλοστάσιά τους και προετοιμάζονται για γενίκευση των πολεμικών συγκρούσεων. Δεν θα μπορούσαν βέβαια να μην ξεχωρίζουν οι ΗΠΑ, που πρωταγωνιστούν στα δύο μεγάλα ιμπεριαλιστικά μέτωπα και είναι η δύναμη που η πρωτοκαθεδρία της αμφισβητείται σε όλα τα επίπεδα.
Ετσι, το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολέμου «National Defence Authorization Act» (NDAA), που ψηφίστηκε στις 23 Ιούλη από τη Βουλή των Αντιπροσώπων με 216 ψήφους υπέρ και 212 κατά, προβλέπει 250 δισ. δολάρια επιπρόσθετες στρατιωτικές δαπάνες για το 2027 σε σύγκριση με το 2026. Προβλέπει επίσης να δοθούν 60 δισ. δολάρια επιπλέον στον πόλεμο κατά του Ιράν, ο οποίος μέσα στο πρώτο πεντάμηνο κόστισε στις ΗΠΑ 37,5 δισ. Αν μη τι άλλο, ο διπλασιασμός των κονδυλίων για τον πόλεμο κατά του Ιράν κάνει θρύψαλα τον εφησυχασμό που καλλιεργούν και στη χώρα μας αστικά επιτελεία, ότι μπορεί να υπάρξει τάχα «διπλωματική λύση» ή ότι οι ανταγωνισμοί στη Μέση Ανατολή βαίνουν προς εκτόνωση. Συνολικά το νομοσχέδιο NDAA προβλέπει πολεμικές δαπάνες και κονδύλια - ρεκόρ, ύψους 1,150 τρισ. δολαρίων.
Η άλλη όψη του νομίσματος είναι το τσεκούρι σε κρατικές δαπάνες ακόμα και για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες, όπως για ιατροφαρμακευτική κάλυψη, περίθαλψη, κοινωνική πρόνοια κ.λπ. Στους τομείς αυτούς περικόπτονται ή μετακινούνται προς την πολεμική οικονομία πόροι από ομοσπονδιακά κονδύλια.
Το αεροδρόμιο της Λειψίας είναι το βασικό σημείο συγκέντρωσης και αερομεταφοράς όπλων από τις χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με προορισμό τα σύνορα της Ουκρανίας. Αποτελεί επίσης βάση για τα ουκρανικά μεταγωγικά αεροσκάφη της ουκρανικής «Antonov Airlines», μετά την καταστροφή των υποδομών της στην Ουκρανία.
Καμιά εντύπωση δεν προκαλεί επομένως το σοβαρό περιστατικό που έγινε την Τετάρτη, όταν drone εξοπλισμένο με εκρηκτικό μηχανισμό και πυροκροτητή εντοπίστηκε σε ελεγχόμενη ζώνη του αεροδρομίου, δίπλα σε σταθμευμένο ουκρανικό αεροσκάφος Antonov. Σχεδόν ταυτόχρονα, ένα μεταγωγικό αεροπλάνο της DHL που απογειωνόταν από το αεροδρόμιο συγκρούστηκε στον αέρα με άγνωστο αντικείμενο, αναγκάζοντάς το να προσγειωθεί εκτάκτως στο Ανόβερο με υλικές ζημιές.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το αεροδρόμιο της Λειψίας μπαίνει στο στόχαστρο. Το 2024 είχε σημειωθεί ανάφλεξη παγιδευμένων δεμάτων σε αποθήκες της DHL, περιστατικό που επίσης ερευνήθηκε ως «υβριδική» επίθεση. Από τύχη και μόνο το παγιδευμένο πακέτο δεν φορτώθηκε σε αεροπλάνο της εταιρείας πριν εκραγεί στην αποθήκη και προκαλέσει μεγάλες ζημιές. Η DHL κυριαρχεί στις αερομεταφορές μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ και η ευρωπαϊκή έδρα της βρίσκεται επίσης στη Λειψία.
Η «Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών» εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα ΒΑΕ και τη στάση της ΠΟΕΔΗΝ:
«Η ένταξη των νοσηλευτών και των διασωστών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα αποτελεί κατάκτηση των εργαζομένων στις δημόσιες δομές Υγείας, αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων και διεκδικήσεων. Δεν χαρίστηκε από καμία κυβέρνηση και δεν επιτεύχθηκε μέσα από νομικίστικα τεχνάσματα ή παρασκηνιακές συμφωνίες.
Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι ο οργανωμένος και μαζικός αγώνας μπορεί να φέρει αποτελέσματα και να οδηγήσει σε ουσιαστικές κατακτήσεις. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει την τεράστια αδικία που δημιουργεί η επιλογή της κυβέρνησης να αφήσει εκτός ΒΑΕ χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι δουλεύουν στις ίδιες βαριές, επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες μέσα στα δημόσια νοσοκομεία.
Με τον Ν. 5316/2026 και ειδικότερα με τη ρύθμιση του άρθρου 40, η κυβέρνηση περιόρισε την ένταξη στα ΒΑΕ αποκλειστικά σε τέσσερις κατηγορίες εργαζομένων: Νοσηλευτές, βοηθούς νοσηλευτών, οδηγούς ασθενοφόρων και βοηθούς ασθενοφόρων-διασώστες. Με αυτή την επιλογή άφησε εκτός ολόκληρες ειδικότητες, όπως τις μαίες, τους τραυματιοφορείς, τους βοηθούς θαλάμου, τους τεχνολόγους και άλλους εργαζόμενους που καθημερινά εκτίθενται στους ίδιους επαγγελματικούς κινδύνους.
Εκείνη τη μέρα, ξαφνικά ο χρόνος «πάγωσε» όταν το βομβαρδιστικό «Enola Gay» ελευθέρωσε το «Little Boy» («Μικρό Αγόρι»), τη δεύτερη ατομική βόμβα (ουρανίου) που κατασκεύασαν οι ΗΠΑ (η πρώτη ρίχτηκε δοκιμαστικά στις 16 Ιούλη 1945 σε ερημική τοποθεσία του Νέου Μεξικού), σκορπίζοντας τον θάνατο στο νησί της Χιροσίμα, σε 110.000 ανθρώπους ακαριαία και σε χιλιάδες ακόμα αργότερα, από τη ραδιενέργεια. Ομως το έγκλημά τους δεν σταμάτησε εκεί... Μόλις τρεις μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, πάνω από το νησί Ναγκασάκι απελευθερώθηκε και η τρίτη ατομική βόμβα (βόμβα πλουτωνίου), με την ονομασία «Fat Man» («Χοντρός Αντρας»), σκοτώνοντας ακαριαία 70.000 ανθρώπους.
Ο συνολικός αριθμός των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών δεν έχει υπολογιστεί μέχρι και σήμερα με ακρίβεια, ενώ οι επιπτώσεις της ραδιενέργειας ήταν εξίσου θανατηφόρες...
Οι εικόνες φρίκης από αυτές τις δύο πόλεις τον Αύγουστο του 1945 σηματοδοτούν ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα που διέπραξε ο ιμπεριαλισμός σε βάρος των λαών, με το πρόσχημα της συντόμευσης του πολέμου. Και πρόκειται ξεκάθαρα για πρόσχημα, αφού δεν προέκυπτε στρατιωτική αναγκαιότητα γι' αυτόν τον βομβαρδισμό ενός στόχου που δεν ήταν στρατιωτικός. Από τον Μάη του 1945, όταν η κόκκινη σημαία υψώθηκε στο Ράιχσταγκ, η Γερμανία αναγκαζόταν σε συνθηκολόγηση, σηματοδοτώντας ουσιαστικά το τέλος του πολέμου. Τον Σεπτέμβρη του 1943 είχε συνθηκολογήσει η Ιταλία, και το τρίτο μέρος της φασιστικής συμμαχίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ιαπωνία, είχε περικυκλωθεί, ενώ ο στόλος της ήταν κατεστραμμένος.
Περισσότεροι από 3.450 πρόσφυγες και μετανάστες καταγράφηκαν ως νεκροί ή αγνοούμενοι στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά τους πρώτους 6 μήνες του 2026. Το ίδιο διάστημα, ο δείκτης θνησιμότητας έχει αυξηθεί στον έναν νεκρό ανά 11,9 αφίξεις από έναν νεκρό ανά 256 μετανάστες που έφταναν στην Ευρώπη πριν από έντεκα χρόνια!
Τα στοιχεία αυτά -αν και υποτιμημένα επειδή δεν γίνονται γνωστά όλα τα ναυάγια- είναι αποκαλυπτικά για την άγρια καταστολή προσφύγων και μεταναστών, που βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής της ΕΕ και επιβεβαιώθηκε ξανά με αφορμή τα γεγονότα στην ισπανική Θέουτα.
Αποδείχτηκε μάλιστα ότι δεν υπάρχει «προοδευτική» και «αντιδραστική» εφαρμογή του νέου Συμφώνου της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, αφού όλες οι κυβερνήσεις έδωσαν τα εύσημα στον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ για τον τρόπο που «καθάρισε» τη Θέουτα από τους «εισβολείς» -όπως τους αποκαλούν- προσθέτοντας άλλη μια «βέλτιστη πρακτική» για το τι σημαίνει μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ.
Σ' αυτήν την πολιτική συναντιούνται «προοδευτικές» και «συντηρητικές» κυβερνήσεις, σοσιαλδημοκρατικές, δεξιές και ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις. Ειδικά στις συνθήκες της γενικευμένης εμπλοκής της ΕΕ στον πόλεμο, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, σε συνδυασμό με τα σκληρότερα μέτρα σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, είναι κοινή ατζέντα όλων των αστικών δυνάμεων και στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των λαών.