Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Συνθήκη των Σεβρών

Προδημοσίευση αποσπασμάτων από άρθρο που θα δημοσιευθεί στο διπλό τεύχος 4 - 5 της ΚΟΜΕΠ, το οποίο θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβρη, με αφορμή τα 100 χρόνια από την ιμπεριαλιστική Συνθήκη Ειρήνης των Σεβρών (1920)

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος υπογράφει τη Συνθήκη των Σεβρών. Η Συνθήκη δεν θα εφαρμοστεί ποτέ

Συμπληρώνονται φέτος 100 χρόνια από τη Συνθήκη των Σεβρών, η οποία έχει καταγραφεί στην ελληνική αστική ιστοριογραφία ως «η κορύφωση» του «ονείρου της Μεγάλης Ελλάδας», που επήλθε ως «φυσική» εκπλήρωση του «ιστορικού πεπρωμένου» της ή ως προσωπικό επίτευγμα της διεθνούς «γοητείας και επιρροής» του Ελ. Βενιζέλου (πολύ συχνά και τα δύο). Η κατάρρευση αυτού του «ονείρου», 3 χρόνια αργότερα, αποδόθηκε στον «Εθνικό Διχασμό», στην «ακραία και πικρόχολη δημαγωγία» της αντιβενιζελικής παράταξης (με την οποία κέρδισε τις εκλογές του 1920 και «έριξε το ελληνικό καράβι στα βράχια»), ή ακόμα και σε «κομμουνιστικό δάκτυλο».

 

 Ωστόσο, τίποτε από τα παραπάνω δεν προσεγγίζει την ουσία και το βάθος - ή καν την αλήθεια - των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν τόσο στη Συνθήκη των Σεβρών όσο και στην αναθεωρημένη εκδοχή της (της Λοζάνης), που την διαδέχθηκε λίγο αργότερα. Η ειρήνη των Σεβρών, όπως και κάθε ειρήνη που συνομολογείται έπειτα από μια ενδοϊμπεριαλιστική σύγκρουση, ήταν μια ιμπεριαλιστική ειρήνη. Ερχόταν δηλαδή να αποτυπώσει, με όρους συνθήκης, το αποτέλεσμα της όξυνσης των ανταγωνισμών μεταξύ μιας σειράς καπιταλιστικών κρατών, που πήρε πολεμική μορφή και κατέληξε σε ένα νέο συσχετισμό (με νικητές και ηττημένους, ωφελημένους και «ριγμένους»). Από αυτήν την άποψη, η Συνθήκη των Σεβρών, όπως και κάθε ιμπεριαλιστική ειρήνη, ήταν εγγενώς θνησιγενής, εμπεριέχοντας εξαρχής τα ψήγματα του επόμενου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Έτσι γίνεται το μαύρο – άσπρο!

Οι εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας, αδυνατίζουν σαφώς το κυβερνητικό αφήγημα, της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού που «έσωσε την χώρα».

Τυχόν επιδείνωση της κατάστασης τις επόμενες εβδομάδες, θα απογυμνώσει ουσιαστικά την κυβερνητική πολιτική που συνεχίζει να αντλεί από τα επικοινωνιακά «καύσιμα» των μειωμένων κρουσμάτων που καταγράφηκε τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Όμως κορμός της κυβερνητικής επικοινωνιακής πολιτικής, στα επιμέρους πεδία, συνεχίζει να είναι η προσπάθεια πλήρους επικοινωνιακής μεταστροφής της πραγματικότητας.

Η μεθοδολογία είναι  απλή και η τακτική μοιάζει σχεδόν παιδαριώδης: Ένα γεγονός που με κριτήριο ακόμη και την απλή λογική είναι αρνητικό, παρουσιάζεται ως θετικό.

Συνοδευόμενο με χαμόγελα, αίσθηση αισιοδοξίας ή θριαμβολογία, εικόνα σιγουριάς και αυτοπεποίθησης.

Το εκπεμπόμενο, σε κάθε περίπτωση, πολιτικό μήνυμα δεν αντέχει σε ουσιαστική η λεπτομερή κριτική.

Το διάγγελμα της αλήθειας

14-08-2020

Πώς θα ήταν τα πράγματα αν έβγαινε ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός να πει την αλήθεια, ως έχει, στους κατοίκους της πολύπαθης αυτής χώρας.

Μαρία Παρέντη

 

Αν έβγαινε ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός να πει τα πράγματα ως έχουν στους κατοίκους της πολύπαθης αυτής χώρας θα είχαν λίγο πολύ ως εξής:

“Κυρίες και κύριοι, δεν έχουμε τον παραμικρό έλεγχο σχετικά με την πανδημία. Τα μέτρα του Μαρτίου πάρθηκαν καθώς υπήρχε το παράδειγμα της Ιταλίας, αλλιώς θα χορεύαμε καλαματιανό στις παρελάσεις της 25ης ανέμελοι. Σας κλείσαμε μέσα γιατί δεν θα είχαμε τι να σας κάνουμε, αν κολλούσατε όλοι μαζί. Δεν μας πολυνοιάζει ούτε η ζωή, ούτε η υγεία σας, αλλά δεν είμαστε για να πεθαίνετε μαζικά ή να πρέπει να σας συντηρούμε στα δημόσια νοσοκομεία. 

Μόνο ο λαός με την πάλη του μπορεί να σπάσει το «φαύλο κύκλο»

Η νέα «έξοδος» του τουρκικού ερευνητικού σκάφους και η κλιμάκωση της επιθετικότητας από την πλευρά της κυβέρνησης της Τουρκίας, οι διεργασίες, το «παρασκήνιο» και ο «διπλωματικός πυρετός», με την ολοφάνερη «προετοιμασία εδάφους» για να «τρέξουν» επικίνδυνοι σχεδιασμοί στην Ανατ. Μεσόγειο με ευρωατλαντική σφραγίδα, δείχνουν σήμερα ακόμη πιο καθαρά πως τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, την ειρήνη στην περιοχή, τα πραγματικά συμφέροντα του ελληνικού, του τουρκικού και των άλλων λαών της περιοχής δεν μπορούν να τα προστατέψουν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, οι ευρωατλαντικοί σύμμαχοι της αστικής τάξης.

 

Αυτοί δηλαδή που στρώνουν φαρδιά - πλατιά το τραπέζι για λογαριασμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, προωθώντας επικίνδυνα σενάρια και διευθετήσεις, που απλώνουν «επί του πεδίου» και στο ιμπεριαλιστικό παζάρι τα σχέδια συνεκμετάλλευσης για τους ευρωατλαντικούς επιχειρηματικούς ομίλους, δίνοντας έτσι επιπλέον «αέρα» στις αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης, στα ...«διαφιλονικούμενα ύδατα» της Ανατ. Μεσογείου, όπως προκλητικά τα χαρακτηρίζουν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Η χρεοκοπία των ευρωατλαντικών μύθων είναι για μια ακόμα φορά πανηγυρική και αποκαλύπτει τις βαριές ευθύνες της κυβέρνησης ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, που για λογαριασμό της αστικής τάξης και των συμφερόντων της δηλώνουν σε όλους τους τόνους την ετοιμότητά τους για επικίνδυνες διευθετήσεις, εξωραΐζουν το βρώμικο ρόλο και τα σχέδια των «συμμάχων» και «εταίρων», στα οποία είναι χωμένοι έως το λαιμό.

Η κυβέρνηση επιμένει στην ατομική ευθύνη, για να πετάξει την ευθύνη από πάνω της, που δεν παίρνει μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας

Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την αύξηση των κρουσμάτων του κορονοϊού και τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, αναφέρει: 

«Για να πετάξει από πάνω της την ευθύνη για τη μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων -αποτέλεσμα κυρίως των όρων που επέβαλαν οι μεγαλοεπιχειρηματίες με το "άνοιγμα" του τουρισμού- η κυβέρνηση επιμένει να τα ρίχνει όλα στην ατομική ευθύνη, η οποία όμως δεν εμπεδώνεται όσο αρνείται να πάρει μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας, να θωρακίσει το δημόσιο σύστημα υγείας.

Τα αποσπασματικά και ανεπαρκή μέτρα δεν μπορούν να αποτρέψουν η πανδημία να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Για να γίνει αυτό απαιτούνται μέτρα αποφασιστικής στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας, με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μέτρα και μέσα προστασίας στους τόπους δουλειάς, μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ στους εργαζόμενους στην υγεία και την πρόνοια, στους περιθαλπόμενους στα ιδρύματα και τους χρόνια πάσχοντες, στα ΜΜΜ, στην εστίαση, στον τουρισμό, στο εμπόριο, στους μεγάλους χώρους δουλείας, προσλήψεις στα ΜΜΜ για να αυξηθούν τα δρομολόγια, για να μειωθεί ο συγχρωτισμός, με ταυτόχρονη μείωση στην πληρότητα των πλοίων και των αεροπλάνων».

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ Τα ... «καλά» της ιδιωτικής ασφάλισης

Παρέμβαση του Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας σχετικά με το ομαδικό ιδιωτικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχαν οι εργαζόμενοι

Από κινητοποίηση των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ

Την πραγματικότητα, πίσω από τις παχιές υποσχέσεις για τα «καλά» της ιδιωτικής ασφάλισης που στηρίζουν οι κυβερνήσεις, ο ΣΕΒ και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αναδεικνύει με παρέμβασή του το Συνδικάτο Μετάλλου Φθιώτιδας, σε σχέση με το ομαδικό ιδιωτικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ και τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος τους.

 

Οπως υπογραμμίζει το Συνδικάτο, «οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ "κάηκαν με το κουρκούτι" της "Ασπίς", "κάηκαν και με το γιαούρτι" της "Generali"» και καταγγέλλει πως «η κυβέρνηση, η ειδική διαχείριση και η "Generali" παίζουν με τα χρήματα και τον ιδρώτα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ. Κοροϊδεύουν για την καταβολή τους».

Παραθέτοντας το ιστορικό της υπόθεσης, το Συνδικάτο Μετάλλου αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ είχαν ομαδικό ασφαλιστήριο συμβόλαιο στην "Ασπίς Πρόνοια" και όπως χιλιάδες ασφαλισμένοι στην "Ασπίς", έφαγαν "κανόνι". Ολες οι κυβερνήσεις έκαναν πλάτες σε αυτήν την κλοπή. Μετά την πτώχευση του "κολοσσού" της "Ασπίς", οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ, ομαδικά, πήγαν σε άλλον "κολοσσό" ιδιωτικής ασφάλισης, στην "Generali".

«Τιμή μου εγώ πάνω απ' όλα έχω την τιμή του Κόμματος»

Σαν σήμερα, πριν από 66 χρόνια, εκτελέστηκε ο Νίκος Πλουμπίδης

Σαν σήμερα, στις 14 Αυγούστου 1954, στις 5.25 τα χαράματα, στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί, ο Νίκος Πλουμπίδης έπεσε νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. 

«Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος... Δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

 

 Ο Ν. Πλουμπίδης γεννήθηκε στο χωριό Λαγκάδια της Αρκαδίας στις 31 Δεκέμβρη 1902, από φτωχή αγροτική οικογένεια. Κατάφερε με πολλές στερήσεις να τελειώσει το Διδασκαλείο Πύργου, τον Ιούλη του 1924, και τον ίδιο χρόνο διορίστηκε δάσκαλος σε χωριό της Ελασσόνας.

Το 1926 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Υπήρξε μέλος της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στο 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, το 1935, ενώ κατά το 6ο Συνέδριο του Κόμματος, το Δεκέμβρη του ίδιου έτους, αναδείχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Τον Ιούνη του 1938, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, εξελέγη μέλος του ΠΓ της ΚΕ, αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του Γραφείου Περιοχής Μακεδονίας - Θράκης.

Την περίοδο της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης υπήρξε Γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε και πρώτος καθοδηγητής της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Είχε σημαντικό ρόλο στη μεγάλη διαδήλωση στις 5 Μάρτη 1943 ενάντια στην επιστράτευση.

Ποιοι αισχροί μιλάνε για το “τείχος του αίσχους”;

13-08-2020

Μα πέστε μου, αξίζουν μια δεκάρα, οι δεκάρικοι λόγοι για το τείχος του αίσχους;
Σε αυτόν τον κόσμο της εκμετάλλευσης, που στα δυο έχει σχιστεί, τους έχω βαρεθεί.

Κατιούσα

 

Ανάμεσά μας το τείχος του αίσχους Άντε και οι γούνες της Τσαουσέσκου…

Έγινε φράση του συρμού, έγινε και στίχος του Πανούση, ακόμα και του Μπίρμαν, πριν περάσει μια και καλή στο απέναντι στρατόπεδο

Σε αυτή την πόλη που στα δυο έχει σχιστεί
  Τους έχω βαρεθεί…

Μα πέστε μου, αξίζουν μια δεκάρα, οι δεκάρικοι λόγοι για το τείχος του αίσχους;
Το πρώτο που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι πως το Τείχος του Βερολίνου ήταν καθαρά αμυντική κίνηση, σε αντίθεση με όσα φοβερά και τρομερά έχουν συνδεθεί με την ύπαρξή του. Τον αμυντικό του χαρακτήρα μπορεί να τον αντιληφθεί οποιοσδήποτε έχει δει στη ζωή του ένα κάστρο, ακόμα και ένας φίλος του ποδοσφαίρου, με απλοϊκή πολιτική σκέψη, που ξέρει πως το τείχος το στήνουν οι αμυνόμενοι κι όχι αυτός που επιτίθεται. Μπορεί να το καταλάβει κι όποιος κοιτάξει έναν παλιό χάρτη και δει πού ακριβώς βρισκόταν το Δυτικό Βερολίνο. Όχι πάνω στα σύνορα, αλλά στην καρδιά της ΓΛΔ, πιο κοντά στα σύνορά της με την Πολωνία, παρά σε αυτά με τον ΟΔΓ.

Αποκαλυπτικές απαντήσεις

Καθώς οι κυβερνώντες στην Αθήνα, διαδοχικά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, επαίρονται για την οικοδόμηση «στρατηγικής συνεργασίας» με το Ισραήλ - τελευταίο παράδειγμα η προχτεσινή ανακοίνωση της ισραηλινής πρεσβείας - τo ισραηλινό «think tank» BESA (διεξάγει έρευνες για «την πολιτική σχετικά με τη Μέση Ανατολή και τις παγκόσμιες στρατηγικές υποθέσεις», αυτοπροβάλλεται ότι «έχει αναπτύξει σχέσεις συνεργασίας με κορυφαία στρατηγικά ερευνητικά ινστιτούτα σε όλο τον κόσμο, από την Αγκυρα έως την Ουάσιγκτον», διεξάγοντας έρευνες και για το ΝΑΤΟ), αρχές Αυγούστου έβαλε ανοικτά το ερώτημα: «Πόσο σοβαρή είναι η προσέγγιση Ισραήλ - Τουρκίας;». Είχε ως βάση παρεμβάσεις όπως αυτή του Roey Gilad, Ισραηλινού διπλωμάτη στην Αγκυρα, ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να συνεργαστούν στη Συρία ή στον αγώνα κατά του Covid-19, όπως και δημοσιεύματα στον Ισραηλινό Τύπο με αντίστοιχη κατεύθυνση. Το ερώτημα του BESA απάντησαν Ισραηλινοί και Τούρκοι εμπειρογνώμονες.

* * *

 

Ο Amikam Nachmani, καθηγητής στο ισραηλινό πανεπιστήμιο Bar-Ilan, δείχνοντας την αξία της Τουρκίας για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, θυμίζει τοποθέτηση του Μάθιου Μπράιζα, αναπ. υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιου για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις (2005 - '09), ο οποίος «καθόρισε την αλλαγή του στάτους της Τουρκίας και τις επιπτώσεις αυτής της αλλαγής για τα έθνη της Ανατολικής Μεσογείου. Η Τουρκία, είπε, είχε γίνει μια υπερδύναμη στην περιοχή και οι ΗΠΑ δεν μπορούν ούτε να την αγνοήσουν ούτε να την πιέσουν».

«Ασφάλεια» και «σταθερότητα»

Προετοιμασία εδάφους για επικίνδυνα σενάρια σε ολόκληρη την περιοχή σηματοδοτεί η παρέμβαση των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που στήνουν τραπέζι διαλόγου για λογαριασμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, «σπρώχνοντας» τη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Οι διεργασίες αυτές εντείνονται τις τελευταίες μέρες, στο όνομα της «ασφάλειας» και της «σταθερότητας» στην περιοχή, με αφορμή την κλιμάκωση των αμφισβητήσεων στην Ανατ. Μεσόγειο από την τουρκική κυβέρνηση.

Από τις ίδιες τις εξελίξεις επιβεβαιώνεται όμως ότι η αμερικανοΝΑΤΟική «ασφάλεια» και «σταθερότητα», που άλλοτε επιβάλλεται με μπαρούτι και αίμα, και άλλοτε με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, καμιά σχέση δεν έχει με τα πραγματικά συμφέροντα και τις ανάγκες τους, ούτε μπορεί βέβαια να διασφαλίσει την ειρήνη και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Μέτρα εδώ και τώρα!

Η κυβέρνηση εδώ και τώρα να σταματήσει να κουνάει το δάχτυλο στη νεολαία και το λαό για την πανδημία και να πάρει μέτρα για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, συνολικά για την προστασία της υγείας των εργατικών - λαϊκών οικογενειών.

Τα χτεσινά νέα στοιχεία για την πορεία της πανδημίας και η εξέλιξη των κρουσμάτων ιδιαίτερα τις τελευταίες βδομάδες χτυπάνε καμπανάκι κινδύνου και δεν επιτρέπουν καμιά καθυστέρηση, καμιά υπεκφυγή.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης για την αποσπασματικότητα και την ανεπάρκεια των μέτρων που πήρε, με αποκλειστικό γνώμονα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, ιδιαίτερα αυτών του τουρισμού και των μεταφορών, οι αντιφάσεις και οι παλινωδίες, το γεγονός ότι πέντε μήνες μετά το ξέσπασμα της πανδημίας τα νοσοκομεία και συνολικά το σύστημα Υγείας παραμένει με τα ίδια ή και ακόμα μεγαλύτερα κενά και ελλείψεις, δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από την προκλητική προσπάθεια να φορτώσει στο λαό και τη νεολαία την αύξηση των κρουσμάτων.

Σταθερότητα

«Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και ελπίζουμε ότι οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο χώρες θα δημιουργήσουν ένα κανάλι κατανόησης. Ξέρετε, το λέμε σε αυτούς που αναφέρονται στις δικές μας αντιπαραθέσεις, ότι όπως έχετε εσείς τα δίκια σας, το ίδιο πιστεύει και η άλλη πλευρά, επομένως μη βιάζεστε να μας κρίνετε. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και υποστηρίζουμε τη σταθερότητα στην περιοχή, ελπίζουμε ότι το κανάλι που αναπτύσσεται μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας θα έχει αποτέλεσμα. Είμαστε φίλοι της Ελλάδας, σημαντικοί συνεργάτες και ευελπιστούμε στη συνεργασία και της Τουρκίας». Αυτό απάντησε σε συνέντευξή του ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, Γιόσι Αμράνι, που επισκέφτηκε πρόσφατα την Κρήτη, σε ερώτηση για το πώς βλέπει την αντιπαράθεση Ελλάδας - Τουρκίας. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Ισραηλινός πρέσβης συστήνει ...μεγαλύτερη κατανόηση για τα «δίκαια του άλλου», στην προκειμένη περίπτωση της Τουρκίας, που αμφισβητεί ανοιχτά τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο, εκφράζοντας παράλληλα την ελπίδα ότι θα λειτουργήσουν τα αμερικανοΝΑΤΟικά «κανάλια» και ότι θα «τρέξουν» οι αναγκαίες διευθετήσεις, για να υπάρχει «σταθερότητα στην περιοχή». Την ίδια ιμπεριαλιστική σταθερότητα επιδιώκει άλλωστε το Ισραήλ και μέσα από τα «πολυμερή σχήματα», όπου μετέχει μαζί με την Ελλάδα, υπό ΝΑΤΟική ομπρέλα, στην Ανατ. Μεσόγειο.

Επικίνδυνη από την αρχή ως το τέλος...

«Εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος» ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση «αποσπασματικότητα» στη διαχείρισή της. Οσο πίσω, όμως, κι αν πάει κανείς, θα διαπιστώσει ότι τέτοια στρατηγική στην εξωτερική πολιτική όχι μόνο υπάρχει, αλλά έχει συνέχεια και συνέπεια, με τον προηγούμενο να παραδίδει τη σκυτάλη στον επόμενο, πηγαίνοντας ο καθένας ένα βήμα πιο πέρα την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, με πυξίδα τα συμφέροντα της αστικής τάξης, για τα οποία διαγκωνίζονται μεταξύ τους η σημερινή και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αυτό προσπαθεί να κρύψει ο ΣΥΡΙΖΑ... Αλλωστε, πάνω σ' αυτήν την αδιαμφισβήτητη «σταθερά» διαμορφώνεται και το έδαφος της συναίνεσης όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων στις επικίνδυνες διευθετήσεις που προωθούνται στα Ελληνοτουρκικά με αμερικανοΝΑΤΟική ομπρέλα, για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου.

«Όταν η βαρυχειμωνιά μου πάγωνε τα χέρια, στον ουρανό τα σήκωνα να ζεσταθούν στ’ αστέρια…»

 Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος

Τέλη δεκαετίας του ’80, ο ενθουσιασμός και η δύναμη της νιότης έκαναν κάθε όνειρο να μοιάζει απτό. Η καθημερινότητα, σκληρή και αδυσώπητη όπως πάντα, δεν έδειχνε να νοιάζεται για τα όνειρα και τα σχέδια δυο νέων που στις τσέπες τους έβρισκε κανείς περισσή ζεστασιά και λιγοστές δραχμές. Ένα χειμωνιάτικο Σαββατόβραδο, πιασμένοι σφιχτά χέρι με χέρι, περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια της Πλάκας, πίσω από τη λάμψη των μεγάλων μαγαζιών και των λουσμένων στο φως βιτρίνων, έφτασαν μπροστά σε μια  ξύλινη πόρτα με τζάμι, ενός παμπάλαιου σπιτιού που έμοιαζε με  ξεπεσμένο αρχοντικό. Πάνω από την πόρτα κρεμόταν μια επίσης ξύλινη, ταπεινή επιγραφή. Κάποιο ταλαντούχο χέρι είχε γράψει πάνω σ’ ένα κομμάτι ξύλου με καλλιγραφικά γράμματα:  Απανεμιά…

«Το ΚΚΕ δεν το έβαλαν ούτε θα το βάλουν στο χέρι»

Με «κύμα» προσφορών μέλη και φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ δίνουν άμεση και μαχητική απάντηση στο πρόστιμο σε βάρος του Κόμματος και τον απαράδεκτο νόμο για τα οικονομικά των κομμάτων

Με ένα «κύμα» προσφορών που συγκεντρώνουν Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, εργαζόμενοι, επαγγελματίες, αγρότες, νέοι δίνουν άμεση και μαχητική απάντηση στο πρόστιμο που επέβαλε η κυβέρνηση σε βάρος του ΚΚΕ, εφαρμόζοντας το άθλιο νομοθέτημα για τα οικονομικά των κομμάτων, με στόχο την παρέμβαση στη λειτουργία και τη δράση του.

Μέλη και φίλοι του Κόμματος στέλνουν, ταυτόχρονα με τις προσφορές, τα δικά τους μηνύματα ξεκαθαρίζοντας ότι η φωνή των κομμουνιστών δεν φιμώνεται και ότι όσοι ονειρεύονται να βάλουν εμπόδια στη δράση και τη λειτουργία του Κόμματος «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο».

Θυμίζουμε πως η κυβέρνηση, με βάση τον αντιδραστικό νόμο για τα οικονομικά των κομμάτων που τα αντιμετωπίζει ως ανώνυμες εταιρείες και προωθεί απαράδεκτη παρέμβαση στη λειτουργία και τη δράση τους, επέβαλε πρόστιμο στο ΚΚΕ το 4% επί της ετήσιας κρατικής του επιχορήγησης. Το απαράδεκτο νομοθέτημα, το οποίο ψηφίστηκε από τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ το 2014, προβλέπει για κάθε ενισχυτή στα κόμματα, ακόμα και για ελάχιστα ποσά (δύο και πέντε ευρώ), να δηλώνονται στις αρχές το όνομα, το επώνυμο, ο ΑΦΜ ή ο αριθμός ταυτότητάς του.

Το ΚΚΕ έχει επανειλημμένα εκφράσει την κατηγορηματική του αντίθεση προς αυτό το απαράδεκτο νομοθέτημα, απαιτώντας την κατάργησή του, και έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία των απλών ανθρώπων που το ενισχύουν.