Τις δημοσκοπήσεις επιστρατεύουν μεταξύ άλλων τα αστικά επιτελεία, προκειμένου να παρουσιάσουν την επιθυμία τους για πραγματικότητα σχετικά με τη «στήριξη της κυβέρνησης», τη «σαφή ανοδική τάση», τη «συσπείρωση γύρω από τη σημαία». Πίσω από τις μετακινήσεις πάντως στα «συγκοινωνούντα δοχεία» των αστικών κομμάτων, υπάρχουν στοιχεία που δεν βρίσκουν την ίδια προβολή. Για παράδειγμα, σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε χτες, το 74% λέει πως διαφωνεί με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που η κυβέρνηση στηρίζει με χέρια και με πόδια. Αλλο ένα 81% απαντά ότι ο πόλεμος γίνεται «για να ελεγχθούν τα συμφέροντα της περιοχής» και μόλις ένα 15% «για να αποφευχθεί η πιθανότητα ανάπτυξης πυρηνικών από το Ιράν», όπως λένε τα κυβερνητικά στελέχη, αναμασώντας τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα. Ακόμα και στην «κορωνίδα» της συναίνεσης κυβέρνησης και αστικών κομμάτων - την αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο - που ντύθηκε με τα κουρέλια του «εθνικού συμφέροντος» και της «στήριξης του οικουμενικού ελληνισμού», 1 στους 4 λέει ότι διαφωνεί. Τι δείχνουν όλα αυτά; Οτι η προπαγάνδα τους βρίσκει δυσκολίες και αντιστάσεις σε μεγάλα τμήματα του λαού, που προβληματίζονται και ανησυχούν για τις εξελίξεις, κυρίως για την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο. Η ανησυχία αυτή θα πιάνει πραγματικά τόπο όσο περισσότερο μετατρέπεται σε δράση ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική συμμετοχή. Οσο συναντιέται με την ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ, που μπαίνει μπροστά για να δώσει διέξοδο από τον πόλεμο ο λαός, παλεύοντας για τα δικά του συμφέροντα και όχι κάτω από τις σημαίες της αστικής τάξης και των συμμάχων της.
Εκλεγμένες φοιτήτριες στον Σύλλογο Οικοτρόφων των Εστιών του Πανεπιστημίου Αθήνας, μεταξύ τους και η πρόεδρος του Συλλόγου, συλλαμβάνονται αναίτια και σέρνονται σε δίκη ενώ διακινούσαν υλικό με τα αιτήματά τους στις Εστίες. Στις 28 του περασμένου Φλεβάρη, μέρα πανεργατικής απεργίας για τα Τέμπη, μπουλούκια αστυνομικών έκαναν face control, ζητώντας τα στοιχεία όσων κατευθύνονταν προς το Σύνταγμα, ενώ έκαναν δεκάδες αναίτιες προσαγωγές, μη επιτρέποντας ακόμα και την επικοινωνία διαδηλωτών με δικούς τους ανθρώπους. Παρόμοια ήταν η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας την προηγούμενη Πέμπτη, όταν διαδήλωναν οι φοιτητές με τους Συλλόγους τους ενάντια στον πόλεμο, με δυνάμεις των ΜΑΤ να τους περικυκλώνουν σε ένα ακόμα σκηνικό τρομοκρατίας. Στον Πειραιά, ο ίδιος ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου και άλλοι τρεις συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί περνάνε από δίκη με στημένα κατηγορητήρια, για κινητοποιήσεις ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Εκπαίδευσης. Στη Λάρισα, χθες πρώτη μέρα της κύριας δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη, πανίσχυρες δυνάμεις των ΜΑΤ με τις κλούβες τους περικύκλωσαν τον χώρο διαμορφώνοντας μια ασφυκτική και ντροπιαστική κατάσταση ειδικά για τους συγγενείς των θυμάτων. Την ίδια στιγμή, «διαρροές» στα ΜΜΕ περιγράφουν την περιβόητη «θωράκιση του κράτους» απέναντι σε «απειλές» που συνδέονται με την πολεμική κλιμάκωση.
Συνδυάζοντας λοιπόν τα παραπάνω, είναι φανερό ότι το κράτος δεν «θωρακίζεται» ...γενικώς, αλλά παίρνει τα μέτρα του απέναντι στον «εσωτερικό εχθρό»: Τον εργαζόμενο λαό και τα παιδιά του, που αγωνίζονται και διεκδικούν, που δεν σκύβουν το κεφάλι. Αυτή η απαράδεκτη καταστολή κλιμακώνεται όσο κλιμακώνεται και η εμπλοκή της αστικής τάξης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αποτελεί την προέκταση του δόγματος «τα κεφάλια μέσα» που επιχειρεί να εφαρμόσει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς, απαιτώντας από την εργατική τάξη να υψώσει «λευκή σημαία» και «ομόψυχα» να υποταχθεί στις θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους τους. «Κούνια που τους κούναγε» είναι η απάντηση! Κι αυτό καταγράφεται καθημερινά στην αγωνιστική δράση που ξεδιπλώνεται σε όλη τη χώρα, ειδικά μπροστά στα μεγάλα συλλαλητήρια που οργανώνονται την Παρασκευή και τις επόμενες μέρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου