Κέρδος

 

Τα μέτρα της κυβέρνησης για πλαφόν στα περιθώρια κέρδους από συγκεκριμένα αγαθά αντιμετωπίζουν τις επιχειρήσεις ως υπόπτους, δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ζητώντας ακόμα μεγαλύτερα δώρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της Ενωσης Σούπερ Μάρκετ είπε ότι το πλαφόν δείχνει πως «θεωρούμαστε όλοι ένοχοι ή εκ προοιμίου ένοχοι», ενώ επισήμανε πως τελικά θα λειτουργήσει ...αντίθετα προς τον σκοπό του. Ο δε πρόεδρος του ΙΟΒΕ το 'πε πιο καθαρά, παραπονούμενος ότι «τιμωρείται το κέρδος». Κανείς δεν πιστεύει βέβαια ότι η κυβέρνηση έχει την παραμικρή πρόθεση να κακοκαρδίσει τους επιχειρηματικούς ομίλους. Τρανή απόδειξη είναι τα δήθεν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, που καταλήγουν να επιδοτούν την κερδοφορία των ομίλων. Για τον λαό, τα διάφορα pass έχουν εξανεμιστεί από τις νέες ανατιμήσεις πριν φτάσουν καν στην τσέπη του και το ίδιο ισχύει με τον κατώτατο μισθό. Την ίδια ώρα, το κράτος συνεχίζει να εισπράττει τους τεράστιους έμμεσους φόρους, που είναι αυξημένοι λόγω της πολεμικής ακρίβειας. Μονά - ζυγά κερδίζουν οι όμιλοι και το κράτος τους, που η ακρίβεια γράφει το όνομά τους. Δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά βρίσκεται μέσα στη λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς, σε «ειρήνη» και πόλεμο. Ας μην ανησυχεί λοιπόν ο ΙΟΒΕ ότι τιμωρείται το κέρδος. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει: Για το κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους, τα μονοπώλια βγάζουν τα όπλα από τα θηκάρια και φορτώνουν τα σπασμένα στον λαό.

Βλέπουν μπροστά

«Διεθνή Σύνοδο» με τη συμμετοχή διαφόρων χωρών και αντικείμενο τις «στρατηγικές καταπολέμησης του αντιφασιστικού κινήματος» σκοπεύει να διοργανώσει η αμερικανική κυβέρνηση το καλοκαίρι. Δημοσίευμα επικαλείται αξιωματούχους του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που χαρακτηρίζουν τέτοιες δράσεις και ομάδες «σοβαρή απειλή για την εθνική ασφάλεια». Ο δε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τσουβάλιασε «αναρχικούς, μαρξιστές και βίαιους εξτρεμιστές» για να καταγγείλει την «τρομοκρατική εκστρατεία» που έχουν εξαπολύσει «στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο εδώ και δεκαετίες, πραγματοποιώντας βομβιστικές επιθέσεις, ξυλοδαρμούς, πυροβολισμούς και ταραχές στην υπηρεσία της ακραίας ατζέντας τους». Κάτω από τους τίτλους «τρομοκρατία» και «απειλή για την εθνική ασφάλεια» χωράνε τα πάντα, με τη διασταλτική ερμηνεία τους, που είναι όπλο καταστολής στα χέρια του κράτους. Στο τέλος του δρόμου βρίσκεται πάντα ο «εχθρός λαός», το οργανωμένο κίνημα και η πολιτική πρωτοπορία του, που είναι η πιο μεγάλη απειλή για το σάπιο σύστημά τους. Εκεί καταλήγει άλλωστε ο πυρήνας της καταστολής τους, όσο οι αντιθέσεις οξύνονται παγκόσμια και μέσα από την ομίχλη της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας προβάλλει ως μοναδική διέξοδος για τους λαούς η σύγκρουση για την ανατροπή του καπιταλισμού που γεννάει πολέμους και εκμετάλλευση. Η έμπειρη αμερικανική αστική τάξη βλέπει μπροστά και πρωτοστατεί σε διεθνείς συνασπισμούς εσωτερικής καταστολής. Το ίδιο μπροστά πρέπει να βλέπουν και οι λαοί, διαμορφώνοντας σήμερα το δικό τους αυτοτελές σχέδιο δράσης που θα ανοίξει τον δρόμο για να πρωταγωνιστήσουν αυτοί στις εξελίξεις.

Πανηγυρικά

Η κυβέρνηση παριστάνει την ατάραχη μετά τις νέες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά η ανησυχία της δεν μπορεί να κρυφτεί, αφού η σαπίλα αγγίζει όλο και περισσότερα στελέχη της. Από τους άλλους «πεφτοσυννεφάκηδες», το ΠΑΣΟΚ μιλάει για «κυβερνητική πλειοψηφία καταδίκων» και ζητάει εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ προτάσσει το «δημοκρατικό καθήκον» και ζητάει «συνεννόηση των προοδευτικών δυνάμεων» μπροστά στην «εθνική ανάγκη να γλιτώσουμε από μια διεφθαρμένη κυβέρνηση» και η Νέα Αριστερά ζητάει την αποπομπή Τσιάρα, ανησυχώντας για το «πώς θα πάει τώρα να διαπραγματευτεί τη νέα ΚΑΠ;». Τι κοινό έχουν μεταξύ τους και με την κυβέρνηση, που είναι βουτηγμένη μέχρι τον λαιμό στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Οτι στηρίζουν διαχρονικά και με όλες τους τις δυνάμεις την ΚΑΠ της ΕΕ. Το έδαφος δηλαδή πάνω στο οποίο φύονται σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ. Πέρα από τη σίτιση κομματικών στρατών, τα κονδύλια αξιοποιούνται για την ενσωμάτωση των αγροτοκτηνοτρόφων στους στόχους της ευρωπαϊκής πολιτικής. Εμπλεκόμενοι Νεοδημοκράτες, που πήραν τη μερίδα του λέοντος από τις απάτες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, παίζουν ρόλο στην προσπάθεια χειραγώγησης όταν ξεσπάνε κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης και ΚΑΠ. Τον λογαριασμό πληρώνουν τελικά οι βιοπαλαιστές της υπαίθρου: Από τη μια λούζονται τις συνέπειες της ΚΑΠ που τους ξεκληρίζει κι από την άλλη τους φορτώνουν τα σπασμένα των σκανδάλων, όπως το τωρινό, που έχει ατόφια τη σφραγίδα της κυβέρνησης. Ο δίκαιος αγώνας τους για 52 μέρες στα μπλόκα έδειξε με το δάχτυλο τον πραγματικό ένοχο για όσα απειλούν την επιβίωσή τους, και οι εξελίξεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ τούς δικαιώνουν πανηγυρικά.

Δικοί τους

«Χωρατατζού» η εργοδοσία σε μεγάλη εταιρεία του Μετάλλου, με τον CEO της να αναρτά «πρωταπριλιάτικο» βίντεο στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης όπου αναγγέλλει την πρόθεση της εταιρείας να παρακρατεί μισθούς των εργαζομένων και να τους δίνει μετοχές, τώρα που μπαίνει στο Χρηματιστήριο. Οπως εξήγησε, αφού θα είναι όλοι μέτοχοι και θα νοιάζονται για το καλό της εταιρείας, δεν θα ισχύει ωράριο, καθότι θα λογίζονται διοικητικά στελέχη, άρα θα μπορούν να δουλεύουν όλοι ανεξάντλητα για την κερδοφορία. Παρότι Πρωταπριλιά, μεταξύ σοβαρού και αστείου λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες. Μια σειρά από αυτά που αναφέρει η εργοδοσία είναι η ζοφερή πραγματικότητα για τους εργαζόμενους: Οι ατελείωτες ώρες δουλειάς, η εντατικοποίηση, η «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, οι καθυστερήσεις στους μισθούς, το καθημερινό «πιπίλισμα» της εργοδοσίας ότι εργαζόμενοι και αφεντικά «είμαστε συνεργάτες» και ότι «από τα κέρδη παίρνουμε όλοι μερτικό». Στο ίδιο βίντεο η εργοδοσία αναφέρεται σε 45.000 εργατοπατέρες, προσπαθώντας να απαξιώσει τη συνδικαλιστική οργάνωση και δράση. Δεν ξέρουμε από πού αντλούν τα στοιχεία... Τους ενημερώνουμε πάντως ότι το συνεταιράκι της κυβέρνησης και του ΣΕΒ στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ελέγχεται για διάφορες οικονομικές ατασθαλίες, και με το άλλο χέρι συνυπογράφει κλαδικές Συμβάσεις που καθηλώνουν μισθούς και δικαιώματα των εργαζομένων. Δικοί τους άνθρωποι είναι οι εργατοπατέρες, και ο ρόλος τους σε βάρος των εργαζομένων δεν είναι καθόλου πρωταπριλιάτικο αστείο.

 

Ριζοσπάστης