Φεύγουν τα μνημόνια που μένουν...

ΤΑΦΙΛΗΣ

Η περιβόητη «έξοδος από τα μνημόνια» και το κυβερνητικό σόου στην Ιθάκη σηματοδοτούν τη νέα προπαγανδιστική προσπάθεια συσκότισης της πραγματικότητας.

 Βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης είναι πως η νέα «μεταμνημονιακή» εποχή θα φέρει φιλολαϊκή οικονομική ανάπτυξη, αφού η «προοδευτική κυβέρνηση» του ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας πλέον στα χέρια της την οικονομική πολιτική της χώρας, θα απλώσει τα οφέλη της ανάπτυξης σε ολόκληρη την κοινωνία, επαναφέροντας τη χώρα στην περίφημη «ευρωπαϊκή κανονικότητα».

Τα μνημόνια, ισχυρίζεται η κυβέρνηση, είχαν ως αποτέλεσμα τη «δέσμευση» της οικονομικής πολιτικής σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις - απαιτήσεις των δανειστών, ενώ η έξοδος απ' αυτά επιτρέπει πλέον την εκπόνηση αυτοτελούς οικονομικής πολιτικής από την κάθε κυβέρνηση, φέρνοντας στην επιφάνεια και τις τεράστιες τάχα διαφορές στα πολιτικά σχέδια της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής των μνημονίων

 

Το κυβερνητικό αφήγημα για τάχα φιλολαϊκή στροφή της πολιτικής μετά τη «λήξη» των μνημονίων είναι σαθρό από τα θεμέλιά του. Η πολιτική των μνημονίων δεν αποτελεί ένα «νεοφιλελεύθερο πείραμα» που εφαρμόστηκε στη χώρα μας. Αντίθετα, αποτελεί τη νομοτελειακή προώθηση των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου.

Η εξαθλίωση των μνημονίων δίνει «σκυτάλη» στην επιτήρηση της φτώχειας

Η εξαθλίωση των μνημονίων δίνει «σκυτάλη» στην επιτήρηση της φτώχειας -του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Τολμούν να μιλούν για …«λύτρωση». Δημιουργούν ένα κάλπικο κλίμα ευφορίας υποστηρίζοντας ότι «τα μνημόνια τελείωσαν». Σκαρφίζονται κάθε λογής ιδεολογήματα για να στηρίξουν την προπαγάνδα «περί καθαρής εξόδου». Οι κυβερνώντες των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με μπροστάρη τον Αλέξη Τσίπρα, προσπαθούν με συμβολισμούς και βαρύγδουπα λόγια να βάλουν τέλος στα «μνημόνια» και την «λιτότητα»…

Από δίπλα τους, πολλών ειδών «πρόθυμοι», επιδιώκουν με περισπούδαστες αναλύσεις, να πείσουν το …πόπολο ότι το «μνημόνιο» ως πολιτικός και οικονομικό όρος, δεν υφίσταται πλέον.

Όλα τα επιτελεία μαζί. Όλα τα «σφυριά» στην ίδια βάση. Κοινός στόχος να ρίξουν στάχτη στα μάτια του ελληνικού να καλλιεργήσουν κλίμα προσμονής, ελπίδας αλλά επί της ουσίας αδράνειας και τελικά υποταγής στη νέα πραγματικότητα.

ΕΝΟΧΕΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ;

Κι ανάμεσα στις ειδήσεις των ημερών κι εκείνη για την παράδοση 10 τόνων γραμμάτων και δεμάτων, μεγάλο μέρος των οποίων έχει βέβαια καταστραφεί,  που προέρχονταν από  την Ιορδανία, στους παραλήπτες παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης, την οποία  επέτρεψαν μετά από οκτώ χρόνια οι ισραηλινές αρχές.

              

 Και βέβαια, συγκριτικά με φυλακίσεις, δολοφονίες Παλαιστινίων, κατασκευές υποθαλάσσιων και υπόγειων τειχών που αποκλείουν τους παλαιστίνιους σε στενές λωρίδες γης μετατρέποντάς τες σε γιγαντιαία στρατόπεδα συγκέντρωσης,  αυτή η είδηση θα έμοιαζε και ασήμαντη αν δεν σηματοδοτούσε το μέγεθος της αυθαιρεσίας, του μίσους,  αλλά και του φόβου των Ισραηλινών που χρησιμοποιούν κάθε μέσο για εξουθενώσουν τους κατοίκους αυτής της γης που τους την άρπαξαν. 

«Καύσιμη ύλη»

Η «καύσιμη ύλη» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όσα άφησαν πίσω τους οι προηγούμενοι γύροι των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και σχεδιασμών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια, «καπνίζει» αυτό το διάστημα ξανά, καθώς ξεδιπλώνεται η νέα φάση των σχεδίων «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» της περιοχής.

Τα όσα είπε την Τρίτη το βράδυ, μιλώντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών, Γ. Μίτσελ, ότι οι ΗΠΑ έπαιξαν «πρωταρχικό ρόλο» στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδας - ΠΓΔΜ για την ονομασία και «ασχολήθηκαν» με τη Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο «για την προώθηση του διαλόγου υπό την ηγεσία της ΕΕ», είναι αποκαλυπτικά τόσο για το ποια συμφέροντα δρομολόγησαν την πρόσφατη συμφωνία με την ΠΓΔΜ όσο και για το ότι αυτή ήταν μόνο η αρχή στην αλυσίδα των επικίνδυνων ευρωατλαντικών σχεδίων στην περιοχή.

Ο ΣΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ.

 

 

Μαρία Παπαγιάννη‎Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους...

Διαχειριστής · 32 λεπτά · 

 

 

 

Γιώργος Σιδέρης

Ο ΣΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ.

ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΙΕΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ( 5 του Νοέμβρη 1927 )

( Άπαντα Στάλιν, Σύγχρονη εποχή, τόμος 10, σελίδα 234-235 )

( Παραβρέθηκαν 80 αντιπρόσωποι από τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αυστρία, την Τσεχοσλοβακία, τη Νότια Αμερική, την Κίνα, το Βέλγιο, τη Φιλανδία, τη Δανία και την Εσθονία. — Η συνομιλία κράτησε 6 ώρες. )

3η ΕΡΩΤΗΣΗ.
Γιατί δεν υπάρχει ελευθερία τύπου στην ΕΣΣΔ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
Για ποιά ελευθερία τύπου μιλάτε; Ελευθερία τύπου για ποιά τάξη; για την αστική τάξη ή για το προλεταριάτο; Αν πρόκειται για ελευθερία τύπου για την αστική τάξη, τέτοια ελευθερία δεν υπάρχει στη χώρα μας και δε θα υπάρχει όσο θα υπάρχει διχτατορία του προλεταριάτου. Αν όμως πρόκειται για ελευθερία τύπου για το προλεταριάτο, πρέπει να πω ότι σ' όλο τον κόσμο δε θα βρείτε άλλο κράτος όπου να υπάρχει μια τόσο ολόπλευρη και πλατιά ελευθερία τύπου για το προλεταριάτο, σαν κι αυτήν που υπάρχει στην ΕΣΣΔ.

Η… “έκλυτη ζωή” των κομμουνιστριών

24-08-2018

Κει που πήγαινες αμέριμνη στη δουλιά σου, έβλεπες ξαφνικά στο περίπτερο να κρέμεται η εφημερίδα με μια πελώρια φωτογραφία σου κι από κάτω με μεγάλα γράμματα: “Η Μαντελόν του Κομμουνισμού” ή κάτι τέτοιο. Και ακολουθούσε ένα ολόκληρο ανάγνωσμα-πορνογράφημα πως η τάδε “συντρόφισα” πήγε στο καμπαρέ με το γραμματέα της Νεολαίας κι άλλα παρόμοια.
 

Κατιούσα

 

“Θα έρθουν οι κομμουνιστές να μας πάρουν τις γυναίκες”, έλεγαν κάποτε στους νοικοκυραίους για να τους φοβίσουν. Και για να πειστούν πως όντως έτσι έχουν τα πράγματα, οι εφημερίδες της εποχής κυκλοφορούσαν με καυτά ρεπορτάζ-πορνογραφήματα από τις καυτές περιπέτειες των συντροφισσών.

Η εξιστόρηση είναι από το βιβλιαράκι-θησαυρός της Αύρας Παρτσαλίδου “Αναμνήσεις από τη ζωή της ΟΚΝΕ” που κυκλοφορεί από τη Σύγχρονη Εποχή. Το σκίτσο είναι του Τάσου Αναστασίου.


 
Η αντίδραση στην προσπάθειά της να χτυπήσει το Κόμμα, χρησιμοποιούσε βέβαια, μαζί με όλα τα άλλα, και το προσφιλές της όπλο της συκοφαντίας. Ο τύπο της, σε συνεργασία με την Ασφάλεια, σερβίριζε συστηματικά στους αναγνώστες του με τη μορφή “συνταραχτικών αποκαλύψεων”, το αντικομμουνιστικό τροπάριο της παγκόσμιας αντίδρασης απ’ την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε το “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”. Παρουσίαζε το ΚΚΕ σαν ένα κατασκεύασμα ανήθικων ανθρώπων, που σαν κύριο μέλημά τους έχουν την κοινοκτημοσύνη της γυναίκας, τη διάλυση της οικογένειας, την κατάργηση της θρησκείας κλπ, κλπ. Κάθε τόσο δημοσίευε ολοσέλιδες συνέχειες στην μπροστινή σελίδα με φωτογραφίες στελεχών και μελών του Κόμματος και της Νεολαίας.

Διορίζονται συγγενείς θυμάτων μόνο αν παραιτηθούν από το δικαίωμα αποζημίωσης!

Πολλά ερωτήματα εγείρονται από την Υπουργική Απόφαση που δημοσιοποιήθηκε χτες, σχετικά με τη διαδικασία διορισμού στο Δημόσιο συγγενών των θυμάτων από τη φωτιά σε Μάτι και Νέο Βουτζά, αλλά και των ατόμων τα οποία υπέστησαν σοβαρά εγκαύματα και νοσηλεύτηκαν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Σύμφωνα με την Απόφαση του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με το που θα καταθέσει ο ενδιαφερόμενος την αίτηση για διορισμό στο Δημόσιο, αυτό «συνεπάγεται την αυτοδίκαιη και αμετάκλητη παραίτηση του διοριζόμενου από τυχόν οικονομικές απαιτήσεις, καθώς και την αναστολή του συνταξιοδοτικού του δικαιώματος, από την ημερομηνία διορισμού».

ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΔΕΘ

Στόχος να αποτελέσει σταθμό στην ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής (VIDEO - ΦΩΤΟ)

 

Στο φουλ μπαίνουν οι μηχανές συνδικάτων και μαζικών φορέων για να εκφραστεί μαζική, αισιόδοξη και αποφασιστική εργατική - λαϊκή απάντηση απέναντι στην «ανάπτυξη» που φέρνει φτώχεια και πολέμους, απέναντι στην αντιλαϊκή κλιμάκωση και τις κάλπικες υποσχέσεις που τη συνοδεύουν. Στόχος των προετοιμασιών είναι το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στις 6.30 μ.μ., στην πλατεία Αριστοτέλους, με αφορμή τα εγκαίνια της ΔΕΘ, να αποτελέσει σταθμό για την ενίσχυση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για να βγουν στο προσκήνιο οι ανάγκες του εργαζόμενου λαού.

Ο στόχος αυτός αναδείχθηκε μέσα από την πλατιά σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη για την προετοιμασία της επιτυχίας του συλλαλητηρίου. Στη σύσκεψη που οργάνωσαν η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, ο Αγροτικός Σύλλογος Λαγκαδά και η ΟΓΕ, συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι από μια σειρά κλάδους και χώρους δουλειάς, από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από Λαϊκές Επιτροπές, αυτοαπασχολούμενους, από την ΟΓΕ κλπ.

Μεγάλα λόγια

«Η χώρα δεν θα εκτροχιαστεί ποτέ ξανά πια, αλλά ούτε θα γυρίσουμε ποτέ πίσω», ισχυρίστηκε σε συνέντευξή της η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολγα Γεροβασίλη, αναπαράγοντας και τους υπόλοιπους κυβερνητικούς αφορισμούς σε «όσους ονειρεύονται την παλινόρθωση και αυταπατώνται». Με τέτοιες «κατηγορηματικές» δηλώσεις, τα κυβερνητικά στελέχη δεν επιχειρούν μόνο να διαμορφώσουν «κλίμα ευφορίας» και ψεύτικες προσδοκίες στο λαό, ούτε μόνο να τονώσουν τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και πρώτα απ' όλα με τη ΝΔ. Ακόμα βαθύτερος είναι ο στόχος να «ριζώσει» για τα καλά στο λαό το ψέμα ότι για την καπιταλιστική κρίση έφταιξαν τάχα η μία ή η άλλη μορφή της αστικής διαχείρισης και βέβαια τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα που ξηλώθηκαν τα οκτώ τελευταία χρόνια και τώρα βαφτίζονται «παθογένειες του παρελθόντος». Ο στόχος αυτός έχει σχέση όχι με το παρελθόν, αλλά με το μέλλον, ώστε ο λαός να στρατευτεί στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, κάτω από τη μία ή την άλλη «σημαία» της αστικής διαχείρισης και να μη διεκδικήσει ανάκτηση απωλειών, πόσο μάλλον να παλέψει για τις σύγχρονες ανάγκες του. Οσο για τα «μεγάλα λόγια» και τα «ποτέ πια», μας τα είπαν κι άλλοι, πριν τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, όπως είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου από την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, «εκτροχιάσουν» ξανά και ξανά τέτοιες «βεβαιότητες».

Κακόγουστη παράσταση

« Κήρυγμα μίσους», «διάγγελμα διχασμού», «Το πάθημα δεν έγινε μάθημα», «Η Ελλάδα δεν ευτύχησε, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια, να δει το πολιτικό της σύστημα να συνεννοείται σε κεφαλαιώδη». Με αυτό το στίγμα υποδέχτηκε ο αστικός Τύπος το πρωθυπουργικό διάγγελμα από την Ιθάκη και τις αντιδράσεις των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, κάνοντας «την τρίχα τριχιά» και επιχειρώντας να παρουσιάσει ένα σκηνικό «πόλωσης» ανάμεσα στους διαχειριστές του σάπιου συστήματος.

 

Το «φούσκωμα» βέβαια εξηγείται, στην προσπάθειά τους να ξαναζεστάνουν τη «σούπα» του χρεοκοπημένου δικομματισμού, να χαράξουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές ή να υπερτονίσουν επιμέρους και δευτερεύουσες διαφορές, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού σε χρεοκοπημένα δίπολα, σε «προοδευτικά και αντιδεξιά» ή «αντιΣΥΡΙΖΑ» μέτωπα.

Ζητά συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων για την «επόμενη μέρα»

  Πηγή: Eurokinissi

Σύνθεση θέσεων και συμφωνία μεταξύ των αστικών κομμάτων για την αντιλαϊκή πολιτική της «επόμενης μέρας» ζητά ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του κράτους στη Βουλή.

Μιλώντας στο «Real FM», ανάφερε ότι η πολιτική αντιπαράθεση «πέρα από τις εντυπώσεις» πρέπει να γίνεται «επί της ουσίας και με γόνιμο τρόπο», προκειμένου τα κόμματα να έχουν «σκοπό να συνθέσουν κάτι». Πρόσθεσε πως «κάποια μίνιμουμ στοιχεία να είναι λίγο-πολύ συμφωνημένα μεταξύ των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων».

“Θα ‘ναι σα να μπαίνει η άνοιξη…” – Η Τσεχοσλοβακία, ο Πρετεντέρης κι ένας διαφορετικός σοσιαλισμός

23-08-2018

Ο καπιταλισμός ή θα είναι καταπιεστικός κι εκμεταλλλευτικός ή δε θα υπάρξει…

Σφυροδρέπανος

 

Αν η διάσπαση του ΚΚΕ το 68′ είχε διεθνή διάσταση, αυτή θα ήταν η εμφάνιση του ρεύματος του ευρωκομμουνισμού. Και για κάποιους, η “άνοιξη της Πράγας”. Ίσως κάποιοι “ανανεωτές” βρήκαν σε αυτήν το ιδεολογικό άλλοθι που χρειάζονταν, για να καλύψουν τη διαφωνία τους, ενώ θα είχαν άλλη άποψη αν είχαν κερδίσει την υποστήριξη των Σοβιετικών. Ακόμα κι έτσι ωστόσο δεν παύει να υπάρχει ένας βαθύτερος οργανικός δεσμός, έστω κι αν συνειδητοποιήθηκε αργότερα στην πορεία.

Το βασικό θεωρητικό ζήτημα που τέθηκε -σύμφωνα με τις δικές τους διακηρύξεις- είναι ο περιβόητος τρίτος δρόμος, το ερώτημα αν μπορούσε να οικοδομηθεί ένα διαφορετικό μοντέλο σοσιαλισμού, που θα μπορούσαμε να το παραφράσουμε (διακωμωδώντας το) κι ως εξής: είναι εφικτός ένας άλλος άλλος κόσμος;

Τρία...

Τις «προτεραιότητες» της κυβέρνησης για μετά το «τέλος των μνημονίων» καταγράφει η «Αυγή». Ποιες είναι αυτές; Οι «Συλλογικές Συμβάσεις», η «αύξηση του κατώτατου μισθού» και η «δικαιότερη φορολόγηση». Μιλάμε δηλαδή για «τρία στα τρία» στην απάτη! Σε ό,τι αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις, ακόμα και η περίφημη επεκτασιμότητα όσων κλαδικών έχουν υπογραφεί δείχνει να «κολλάει» στην υποχρέωση των εργοδοτών να καταθέσουν στοιχεία από τα μητρώα των εταιρειών τους για τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούν, ώστε να πιστοποιηθεί η «αντιπροσωπευτικότητά» τους στον κλάδο. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι οχυρώνονται πίσω απ' αυτήν τη διάταξη της νομοθεσίας και με διάφορα προσχήματα αρνούνται να καταθέσουν στοιχεία, ακόμα και στις περιπτώσεις που η κλαδική Σύμβαση προβλέπει ελάχιστα παραπάνω από τις επιχειρησιακές ή τις ατομικές του κλάδου.

 

... στα τρία

 

Οσο για τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, η εργοδοσία προσέρχεται κατά κανόνα με πρόταση για κλαδικό μισθό ίσο με τον κατώτερο των 586 ευρώ, κάνοντας χρήση όλης της αντεργατικής νομοθεσίας που της πρόσφεραν απλόχερα η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Σημειωτέον, αυτόν τον απαράδεκτο κατώτερο μισθό, μετά από έξι χρόνια «παγωμάρας» στα σημερινά άθλια επίπεδα, η κυβέρνηση υπόσχεται να τον «αυξήσει», εφαρμόζοντας κι εδώ έναν από τους νόμους των μνημονίων! Οσο για τη «δικαιότερη φορολόγηση», εδώ γελάνε (πικρά) οι εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες, την ώρα που η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει το παραπέρα τσεκούρι στο αφορολόγητο, ακόμα και για εισοδήματα... 500 ευρώ. Πράγματι, λοιπόν, η κυβέρνηση έχει προτεραιότητες για τη «μεταμνημονιακή» εποχή. Μόνο που και αυτές, όπως και πριν, αφορούν το κεφάλαιο και όχι το λαό.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Αφοσιωμένη στην αντικομμουνιστική της εκστρατεία

  Πηγή: Associated Press

Μια ακόμα αντικομμουνιστική φιέστα διοργανώνει σήμερα στο Ταλίν η κυβέρνηση της Εσθονίας, «τιμώντας» την 23η Αυγούστου, που στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της ΕΕ και της βρώμικης επιχείρησης ταύτισης του κομμουνισμού με το φασισμό - ναζισμό έχει ανακηρυχθεί σε «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων»!

Μάλιστα, χτες με κοινή τους δήλωση, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Φ. Τίμερμανς και η επίτροπος Β. Γιούροβα απέτισαν «φόρο τιμής στα θύματα όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων», παρουσιάζοντας τον αντικομμουνισμό ως «καθήκον» απέναντι στη μνήμη τους και αναμασώντας τα ανιστόρητα κατασκευάσματα για το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ και τις υπόλοιπες προπαγανδιστικές αθλιότητες της ιμπεριαλιστικής ένωσης.

Νέα βαρυχειμωνιά...

  Πηγή: Eurokinissi

Το κλισέ της «νέας εποχής», που υποτίθεται ότι ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, επαναλαμβάνουν διαρκώς τα κυβερνητικά στελέχη, αναπαράγοντας τις αυταπάτες γύρω από το «τέλος των μνημονίων».

Βεβαίως, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η «νέα εποχή» είναι μια ...τσουχτερή βαρυχειμωνιά, καθώς θεμελιώνεται στα αποκαΐδια των δικαιωμάτων τους.

Οι χιλιάδες μνημονιακοί εφαρμοστικοί νόμοι, οι οποίοι παραμένουν σε ισχύ, ψηφισμένοι από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα τελευταία οκτώ χρόνια, η πολιτική δηλαδή στήριξης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής και αυτής της «νέας εποχής».

Το γνωρίζουν οι εργατοϋπάλληλοι, που ζουν την ένταση της εκμετάλλευσης και βλέπουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, όπως σε Υγεία και Παιδεία, την ίδια ώρα που αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν με τη δουλειά τους. Το ξέρουν οι χιλιάδες άνεργοι, που έχουν ως «διέξοδο» κακοπληρωμένη ελαστική εργασία.