“Όχι πόλεμος με το Ιράν – Έξω από το Ιράκ” – Υπάρχει και η «άλλη» Αμερική (ΦΩΤΟ)

05-01-2020

Αμερικανοί που δεν καταπίνουν αμάσητη προπαγάνδα, διαδηλώνουν σε 70 πόλεις, για να μη συρθεί η χώρα τους σε άλλον έναν πόλεμο και για να επιστρέψουν πίσω οι στρατιώτες των ΗΠΑ από το Ιράκ.

Κατιούσα

 

Φωνάζοντας συνθήματα όπως «Όχι πόλεμος με το Ιράν», «Έξω από το Ιράκ», και «Έξω οι ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή», πολλοί διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν τις τελευταίες ώρες στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, το Λος Άντζελες και σε περίπου 70 συνολικά πόλεις των ΗΠΑ για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στα εππικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια της κυβέρνησης των ΗΠΑ και στην κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή, μετά τις δολοφονίες του πανίσχυρου Ιρανού υποστράτηγου Κασέμ Σολεϊμανί, του Ιρακινού Αμπού Μάχντι αλ-Μουχάντις και 6 ακόμα ανθρώπων, από επίθεση με αμερικανικούς πυραύλους με εντολή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Ο μάγος είναι ...το εμπόδιο

Παρατίθεται το άρθρο του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τα Νέα» του Σαββατοκύριακου 4-5 Γενάρη 2020.  
«"Η σύγχρονη αστική κοινωνία, που δημιούργησε τόσο ισχυρά μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, μοιάζει με το μάγο εκείνο που δεν καταφέρνει πια να κυριαρχήσει πάνω στις καταχθόνιες δυνάμεις που ο ίδιος κάλεσε”*

Η παραπάνω φράση αποτυπώνει το βάθος και την πραγματική αιτία των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η λαϊκή πλειοψηφία.

Είμαστε στην εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, της ρομποτικής, της ψηφιοποίησης.

Αυτές οι εξελίξεις μαρτυρούν μία αδιάψευστη αλήθεια: Σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες, ώστε να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής για εκατομμύρια εργαζόμενους στην χώρα μας και σε όλον τον κόσμο.

Τα αποτελέσματα όμως είναι ακριβώς τα αντίθετα. Το ρολόι αντί να πηγαίνει προς τα μπρος, γυρνάει πίσω...

Το χάσμα ανάμεσα στο πώς μπορεί να ζει σήμερα ένας εργαζόμενος και στο πώς τελικά ζει όλο και μεγαλώνει, ακόμα και αν η καπιταλιστική οικονομία βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης.

Για τον Θάνο και την Τέχνη

03-01-2020

Με τον Μικρούτσικο ίσως συμβεί -ίσως άρχισε ήδη να συμβαίνει τώρα που δεν μπορεί να βγεί και να τους φιμώσει-, ό,τι συμβαίνει και με τους Μαρξ-‘Ενγκελς σήμερα. Αφού δεν μπόρεσαν οι αντιδραστικοί να ξεριζώσουν από τα μυαλά και τις πράξεις εκατομμυρίων ανθρώπων του μόχθου τις ανακαλύψεις του μαρξισμού, επιχειρούν να τον αλλοιώσουν με ενέσεις μεταφυσικής. 

Κατιούσα

 

Η Τέχνη, είναι μια μορφή κοινωνικής συνείδησης, ένας τρόπος ύπαρξής της, που όπως κάθε άλλη (φιλοσοφία, θρησκεία, κλπ), εκφράζει ταξικές θέσεις και συμφέροντα. Αναπτύσσεται πάνω στη βάση των υφιστάμενων παραγωγικών σχέσεων και αποτελεί ως μέρος της ιδεολογίας, στοιχείο του εποικοδομήματος. Όπως οποιοδήποτε τμήμα του κοινωνικού κόσμου λοιπόν, έτσι και η Τέχνη, στις διάφορες μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται, από την ζωγραφική ως τη μουσική κι από το θέαμα (όχι των Καταστασιακών) ως την ποίηση, δεν συνιστά εσωτερικά ενιαίο όλο, αλλά διαιρείται σε αυτή που υπηρετεί την άρχουσα τάξη και το σύστημα που εδράζεται στην κυριαρχία της, και στην αντίθετή της, σε εκείνη δηλαδή που στην ουσία της βρίσκουμε να αντανακλώνται οι ανάγκες, οι συνθήκες ζωής, τα όνειρα, το παρελθόν αλλά και το μέλλον των ανθρώπων που στενάζουν, που τσακίζονται, και που συγχρόνως αναδύονται από την ιστορική διαδικασία στη θέση των πρωτοπόρων, εκείνων που θα δώσουν το οριστικό τέλος στην ταξική προϊστορία, εγκαινιάζοντας αυτό που ο Βαζιούλιν θα ονόμαζε «ωριμότητα της ανθρώπινης κοινωνίας».

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ «OTPOR!» ΚΑΙ CANVAS ΣΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ

Εξαγωγή τεχνογνωσίας στην οργάνωση «πολύχρωμων επαναστάσεων»

 

Νέες, αναβαθμισμένες αποστολές μετά την ανατροπή Μιλόσεβιτς και τον πλήρη διαμελισμό της χώρας

Στις 24 Σεπτέμβρη 2000, περίπου έναν χρόνο μετά την ολοκλήρωση των δολοφονικών βομβαρδισμών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στη Γιουγκοσλαβία, οι πρόωρες προεδρικές εκλογές στη χώρα σημείωσαν ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής, 72%.

Ακολούθησε πολιτική κρίση, καθώς ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης δεν δέχτηκε το αποτέλεσμα, με βάση το οποίο θα έπρεπε να ακολουθήσει και δεύτερος γύρος, υποστηρίζοντας πως ο υποψήφιός της, Βόισλαβ Κοστούνιτσα, έλαβε την απόλυτη πλειοψηφία, πάνω από το 50,01% των ψήφων.

Η κρίση κορυφώθηκε με τη λεγόμενη «επανάσταση της Μπουλντόζας», στις 5 Οκτώβρη, όταν ο Πρόεδρος Μιλόσεβιτς παραιτήθηκε μετά από επεισοδιακές διαδηλώσεις και την εισβολή διαδηλωτών στο Κοινοβούλιο.

Βασικός ενορχηστρωτής της εκστρατείας ενάντια στον Μιλόσεβιτς ήταν το «κίνημα» «Otpor!» (Αντίσταση!), που συστάθηκε τον Οκτώβρη του 1998 από φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, με σκοπό την ανατροπή του. Βασική αρχή του «Otpor!» ήταν η «μη βίαιη πάλη» και κεντρικό πολιτικό σύνθημα το «Gotov je» («Εχει τελειώσει»).

Τα κόμματα του συνασπισμού με ηγέτη τον Κοστούνιτσα και κυρίως το «Otpor!» ενισχύθηκαν συνολικά, σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Washington Post», από το 1999 με 41 εκατ. δολάρια από τις ΗΠΑ, γεγονός που επιβεβαίωσε δημόσια και η αμερικανική κυβέρνηση.¹

Οσο οργανώνουν την αντιλαϊκή συναίνεση, εμείς πρωτοστατούμε στη λαϊκή αντεπίθεση

Για όποιον δεν πείστηκε από την προκλητική ομοφωνία κυβέρνησης και αστικών κομμάτων ότι οι υπογραφές που έπεσαν για τον αγωγό «East Med» είναι ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ της επικίνδυνης εμπλοκής σε σχεδιασμούς που μυρίζουν μπαρούτι, ήρθε και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα να το επιβεβαιώσει με τους σχολιασμούς του. Οπως είπε, πρόκειται για κίνηση που «αναβαθμίζει» γεωπολιτικά τη χώρα μας, θυμίζοντας τις «ευλογίες» των ΗΠΑ, πάντα στο όνομα της «περιφερειακής ασφάλειας», που άλλωστε έχουν προστεθεί και επίσημα στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ. Και πριν περάσουν δώδεκα ώρες από τις υπογραφές που τάχα εξασφαλίζουν τις «ισορροπίες» στην περιοχή, ήρθε το νέο χτύπημα των «προστατών» ΗΠΑ στο Ιράκ για να κλιμακώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση στον Περσικό Κόλπο και στη Μέση Ανατολή.

 

Αν κάτι ξεχωρίζει από τα κάθε λογής χαράς ευαγγέλια από σύσσωμο τον αστικό Τύπο, παλιούς και νέους υπουργούς κάθε «απόχρωσης» για τις υπογραφές για τον αγωγό, είναι ότι πρόκειται καταρχάς για κρίκο προώθησης ιμπεριαλιστικών διευθετήσεων στην περιοχή, με τη σφραγίδα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η ενορχηστρωμένη προσπάθεια να παρουσιαστεί η κατασκευή του αγωγού ως ενέργεια που ενισχύει τη θέση της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία αποτελεί προκλητικό αναποδογύρισμα της πραγματικότητας, και μάλιστα σε συνθήκες πολύ τεταμένες.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ''ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ'' ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ''EASTMED'' !!!

 

Η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος απαντά στην φιλοϊσραηλινή προπαγάνδα ότι δήθεν ''οι Παλαιστίνιοι είναι με την Τουρκία'' και καταγγέλλει ότι το Ισραήλ κλέβει τον φυσικό πλούτο της κατεχόμενης Παλαιστίνης, ενώ ταυτόχρονα με αφορμή τη συμφωνία γ‎ια τον ''EastMed'', 

 

 

 

πολλά ελληνικά ΜΜΕ δεν παρέχουν τον χώρο ώστε να ενημερωθεί πλήρως ο ελληνικός λαός.  

ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΚΥΠΡΟΥ - ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ «EAST MED»

«Αγωγός» νέων κινδύνων με τη σφραγίδα ενεργειακών κολοσσών και σχεδιασμών ΗΠΑ - ΝΑΤΟ

 

 

Eurokinissi

Με στόχο την προώθηση του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού και των επικίνδυνων ευρωατλαντικών «διευθετήσεων» στην Ανατολική Μεσόγειο για τις μπίζνες του κεφαλαίου, υπογράφτηκε χτες στο Ζάππειο η διακρατική συμφωνία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ για τον αγωγό φυσικού αερίου «East Med» από τους υπουργούς Ενέργειας των τριών χωρών, Κ. Χατζηδάκη, Γ. Στάινιτς και Γ. Λακκοτρύπη, παρουσία των πρωθυπουργών της Ελλάδας και του Ισραήλ, Κυρ. Μητσοτάκη και Μπ. Νετανιάχου αντίστοιχα, και του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη.

 Σε απόδειξη μάλιστα της αστικής διακομματικής συναίνεσης και σε αυτό το ζήτημα, στη φιέστα παρευρέθηκαν και οι αρμόδιοι πρώην υπουργοί των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Μανιάτης και Γ. Σταθάκης αντίστοιχα.

Ακολούθησαν δηλώσεις των τριών ηγετών, στις οποίες δεν έλειψαν οι διαβεβαιώσεις ότι στόχος είναι να προχωρήσει ο ευρωατλαντικός σχεδιασμός για «μείωση της ενεργειακής εξάρτησης» της ΕΕ και των Δυτικών Βαλκανίων από το ρωσικό φυσικό αέριο, όπως και τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων των τριών χωρών για γεωστρατηγική τους αναβάθμιση. Δεν έλειψαν επίσης - παρά τις κάλπικες διακηρύξεις κυβερνητικών κύκλων ότι η υπογραφή για τον αγωγό διασφαλίζει τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου απέναντι στις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης - τα μηνύματα προς Αγκυρα ότι «η πόρτα είναι ανοιχτή» για τη συμμετοχή της στο έργο, αλλά και συνολικά για «διευθετήσεις» για τη μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου.

Γύμνια και «επιτελικότητα»

Η γύμνια του κρατικού μηχανισμού, ακόμα και για τη στοιχειώδη προστασία της περιουσίας και της ζωής του λαού, έχει κάνει πλέον ρουτίνα τις απαράδεκτες εικόνες, όπως αυτές που είδαμε τις προηγούμενες μέρες στην Εθνική οδό, όπου χιλιάδες οδηγοί έμειναν για ώρες εγκλωβισμένοι σε μερικούς πόντους χιόνι και ενώ υποτίθεται ότι «ο κρατικός μηχανισμός ήταν σε πλήρη ετοιμότητα», μαζί και η διαχειρίστρια εταιρεία, που μασουλάει εκατομμύρια ευρώ από επιδοτήσεις και διόδια.

Τα παραπάνω συμπληρώνονται με εικόνες από χωριά, όπως στα Βίλια, δίπλα στο Θριάσιο των εκατοντάδων βιομηχανιών, που έμειναν αποκλεισμένα μέσα στις γιορτές και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, σε πολικές θερμοκρασίες ...απολαμβάνοντας την «απελευθέρωση της Ενέργειας». Αλλά και λίγα χιλιόμετρα παραπέρα, ηλικιωμένοι και νεότεροι εργάτες, όπως οι μετανάστες στα Καλύβια, που ζουν μέσα στη φτώχεια, πνίγονται δηλητηριασμένοι από αυτοσχέδια μαγκάλια.

“Άκουσα ότι θα γυριστούν ταινίες του Σειρηνάκη, σας ενδιαφέρει;” – Σεξιστικό “χιουμοράκι” του Τζιτζικώστα προς τις υπαλλήλους της Περιφέρειας

02-01-2020

Ο Δαπίτης μέσα του συνάντησε τις ταινίες του Σειρηνάκη και την “εκτίμησή” του “Τζίτζι” για τις γυναίκες

Κατιούσα
 

Πώς μια συνάντηση με τους υπαλλήλους του Δήμου για ανταλλαγή ευχών, μπορεί να βγάλει τον -όχι και τόσο καλά κρυμμένο- Δαπίτη από μέσα σου; Η απάντηση στο παρακάτω βίντεο (το οποίο έχει τη δική του ενδιαφέρουσα ιστορία, καθώς ανέβηκε από τοπικό μέσο, για να κατέβει στη συνέχεια, μετά από τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, είχε όμως σωθεί και αναπαραχθεί από άλλα ΜΜΕ).

Τα ευτυχισμένα χρόνια μου στον σοσιαλισμό στην Ουγγαρία

 

Τα ευτυχισμένα χρόνια μου στον σοσιαλισμό στην Ουγγαρία

 

Από Πάνος Αλεπλιώτης στο Ιάν 2, 2020 Βιβλιοπαρουσιάσεις

Επιμέλεια Πάνος Αλεπλιώτης // 

Η Zsuzsanna Clark γεννήθηκε το 1968 στην Ουγγαρία και το 1999 μετακόμισε στην Αγγλία στον Άγγλο σύζυγό της. Στο βιβλίο της “Αλληλεγγύη και Γκούλας”, το εθνικό φαγητό της Ουγγαρίας, που κυκλοφόρησε πριν 10 χρόνια, όταν κάποιοι γιόρταζαν τα 20 χρόνια της πτώσης του τείχους, περιγράφει τα χρόνια της στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα του βιβλίου με τίτλο:

-Ευτυχισμένη όπως ο σκίουρος πάνω στο δέντρο, γράφει αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια σαν πιονέρος η Zsuzsanna Clark. 

Όταν με ρωτάνε πως ήταν η ζωή μου πίσω από το “Σιδηρούν παραπέτασμα” τις δεκαετίες του 70 και του 80 περιμένουν οι περισσότεροι ιστορίες για την Μυστική Αστυνομία, ουρές για ψωμί και άλλες άσχημες εκφράσεις της ζωής σε ένα μονοκομματικό κράτος. 

Να δεις τι σου ‘χω για μετά – Πολιτική ανασκόπηση της δεκαετίας του 2010-2019

01-01-2020

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του.

Κατιούσα

Η δεκαετία του 2010 είναι ακόμα πολύ νωπή για να την αποτιμήσουμε με την απαραίτητη απόσταση και νηφαλιότητα, το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει ήδη περάσει στην ιστορία ως σημείο καμπής στην ελληνική μεταπολιτευτική ιστορία, τόσο που αρκετοί τη θεωρούν και το οριστικό κλείσιμο του πολυθρύλητου “κύκλου της μεταπολίτευσης”, ο οποίος βέβαια ανοιγοκλείνει από τη δεκαετία του ’80 και ανά πενταετία περίπου έκτοτε.

Η οικονομική κρίση, που έφτασε αρχικά ως καθυστερημένο απόνερο του παγκόσμιου καπιταλιστικού κραχ του 2008, έφερε αλλαγές που έμοιαζαν τεκτονικές, αν και κάποιες φορές απλώς επιβεβαίωσαν τη γνωστή ρήση από το Γατόπαρδο, πως “για να μείνουν όλα ίδια, πρέπει να αλλάξουμε τα πάντα”.

Η ελληνική κοινωνία μοιάζει να αντιμετώπισε τη βίαιη πτώση του βιοτικού της επιπέδου και το ξερίζωμα όπως το πένθος, περνώντας από τα πέντε στάδια της άρνησης, του θυμού, της διαπραγμάτευσης, της κατάθλιψης και της αποδοχής, αν και τελευταία χρόνια τα δυο στάδια μοιάζουν να συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτό διαπιστώνεται τόσο από τα σκαμπανεβάσματα του εργατικού κινήματος και των διαδηλώσεων τα τελευταία χρόνια, όσο και από τις ανασυνθέσεις του πολιτικού σκηνικού, που έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, προσθέτοντας για μεγάλο διάστημα και ναζιστικά αξεσουάρ, κρατώντας έτσι εγκλωβισμένο τον κόσμο στις ράγες του συστήματος.

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του. Το μόνο σίγουρο είναι πως και για τα επόμενα 10 και όσα χρόνια χρειαστούν, χαμένες είναι μόνο οι μάχες που δε δόθηκαν.

Τα «νόμιμα πολιτικά σκάνδαλα» συνεχίζονται και από τη διοίκηση Ζέρβα

Την απόφαση της οικονομικής επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης με την οποία ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την εκ νέου παραχώρηση των υπηρεσιών του μηχανουργείου του δήμου (συντήρηση και επισκευή οχημάτων και μηχανημάτων) σε ιδιωτικές εταιρείες καταγγέλλει η ΔΑΣ εργαζομένων στο δήμο.

Η διακήρυξη του διαγωνισμού αναρτήθηκε στο σύστημα «διαύγεια» στις 27/12. Ο διαγωνισμός είναι ύψους 4.115.560 ευρώ και η ανάθεση εργασιών θα διαρκέσει για δύο χρόνια. Οι ημερομηνίες κατάθεσης των προσφορών είναι από 30/12 έως 31/1 και η ηλεκτρονική αποσφράγιση των προσφορών θα γίνει στις 6/2/2020.

Σε ανακοίνωσή της η ΔΑΣ σημειώνει:

Εκχιονιστικό

«Αξέχαστες» θα μείνουν και αυτές οι γιορτές για χιλιάδες οδηγούς, που τη Δευτέρα βρέθηκαν εγκλωβισμένοι για ώρες, όχι κάπου ψηλά στα βουνά, ή σε κάποιο «τελευταίο σύνορο», αλλά καταμεσής στον κεντρικότερο δρόμο της χώρας, στην Εθνική Αθηνών - Λαμίας, λόγω του... ακραίου καιρικού φαινομένου, των μερικών πόντων χιονιού, που παρεμπιπτόντως πέφτουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή, στο ίδιο σημείο, με τα ίδια αποτελέσματα. Οσο εκτενή πάντως και γλαφυρά κι αν ήταν τα ρεπορτάζ, όσες αναλύσεις κι αν έγιναν για τον... Χατζηπετρή που φταίει, ο ένοχος δεν βρέθηκε. Ποιος ξέρει... Μπορεί και γι' αυτήν την ταλαιπωρία να φταίνε οι «οργανωμένες μειοψηφίες», οι διαδηλωτές και οι απεργοί που η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρο για να προωθήσει τα βρώμικα σχέδια του κεφαλαίου. Μπορεί πάλι να μην είναι αρκετά για μερικά εκχιονιστικά τα εκατοντάδες εκατομμύρια από τα διόδια και από τις άμεσες επιδοτήσεις που μασαμπουκώνουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι. Αν και το πιθανότερο είναι να έχουμε άλλη μια «εμβληματική εικόνα» της ανάπτυξης για λογαριασμό του κεφαλαίου: Εκεί όπου το «εκχιονιστικό» του αστικού κράτους που ανοίγει δρόμο στην καπιταλιστική κερδοφορία, πετάει σταθερά στην μπάντα τις λαϊκές ανάγκες (και) για ασφαλείς και φτηνές μεταφορές.

ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ

Και για χρόνια, διαβάζοντας την ιστορία της ανόδου στην εξουσία των φασιστικών κομμάτων στην Ευρώπη του μεσοπολέμου, η απορία πώς πέτυχαν να κερδίσουν  αν όχι την υποστήριξη έστω και την  ανοχή των μεγάλων μαζών για τόσο μεγάλο διάστημα σκόνταφτε πάντα στην κατανόηση της διαδικασίας ανάπτυξης και διάχυσης του φασισμού στην κοινωνία. 

 

Μέχρι αυτή την τελευταία δεκαετία της οικονομικής κρίσης, που ακόμα κι αν τις ρίζες του φασισμού δύσκολα τις αντιληφθήκαμε, όμως βιώνοντας γεγονότα  ως συνέπειες διάχυσης φασιστικών συμπεριφορών  μας αποκαλύπτεται, εκ του αποτελέσματος,  και η διαδικασία εκφασισμού μας. Ο οποίος δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες συμπεριφορές μιας ξαφνικής μεταμόρφωσης σε συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά εγκαθίσταται σε  όλο τον κρατικό μηχανισμό με τους θεσμούς και τα όργανά του και  διαπερνά όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις.

«Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…»

Φώτης Αγγουλές: «Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…» 

 

Ο Φώτης Αγγουλές πίσω απ’ τα κάγκελα της φυλακής

«Ο Αγγουλές βρέθηκε στη φυλακή όπως βρέθηκαν οι χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης. Η κατηγορία σε βάρος του ήταν γελοία και φτιαχτή, όπως ήταν κι όλες oι κατηγορίες των συγκρατουμένων του. Η σύλληψή του προκάλεσε τη διεθνή αγανάκτηση. Την ίδια αγανάκτηση προκάλεσε και στον τόπο του, που γνώριζαν τα αισθήματά του και την αξία του. Μα που δυνατότητες κείνο τον καιρό, για να εμποδίσουνε μια ντροπή, όταν στην πατρίδα μας η δικαιοσύνη κυκλοφορούσε σαν μέγαιρα στους δρόμους κρατώντας το σχοινί της κρεμάλας κι όταν κι ο τελευταίος χωροφύλακας, ο πιο άσημος συνεργάτης των κατακτητών, μπορούσε σε μια κόλλα χαρτί να τυλίξει την ανθρωπιά σου, τη ζωή σου, την ελευθερία σου.»

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1956

Κι εφέτος η πρωτοχρονιά, στη φυλακή με βρίσκει,

κι άδειο κανίσκι ειν’ η καρδιά και μαύροι γύρω μου ίσκιοι.

Κι έτσι καθώς σε σκέφτομαι Χαρά που μούχεις λείψει,

μου σιγοτραγουδά η βροχή του σύννεφου τη θλίψη.